ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Α. Λ. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15410/23, 15/12/2023

(1), 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορίες αρ. 3, 17, και 25), της Κακόβουλης βλάβης σε περιουσία, κατά παράβαση των Άρθρων 324

(3)(α), 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορίες 7, 11, 21, 29 και 33), της Κατοχής και Χρήσης εκρηκτικών υλών, άνευ άδειας του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κατά παράβαση των Άρθρων 4

(4)(δ) και 4

(4)(ζ), αντίστοιχα, του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ.54 και των Άρθρων 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορίες αρ. 4, 8, 12, 13, 14, 18, 22, 26, 30, 34 και 5, 9, 15, 19, 23, 27 και 31 αντίστοιχα). Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος αρ. 1, κρίθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, στις κατηγορίες της Παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β και της Παράνομης χρήσης του ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε (κατηγορίες αρ. 35, 36 και 37). Όπως προκύπτει από τις λεπτομέρειες των πιο πάνω κατηγοριών, ο κατηγορούμενος αρ. 1, μεταξύ Μαΐου και Ιουλίου του 2023, συνωμότησε με άγνωστο στην Κατηγορούσα Αρχή πρόσωπο, να κατασκευάζουν και να τοποθετούν εκρηκτικές ύλες, με σκοπό την καταστροφή ξένης περιουσίας, έναντι πληρωμής από τρίτα πρόσωπα (βλ. κατηγορία αρ. 1). Στις 08/06/2023, ο κατηγορούμενος αρ. 1, στο χωριό Επταγώνια της Επαρχίας Λεμεσού, εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στην οικία, ιδιοκτησίας του Παναγιώτη Τσολάκη, προκαλώντας ζημιά αξίας €2,000 στην κύρια είσοδο, σε παράθυρα και στην πέργολα της οικίας επί της οδού [ ]. Σε άλλες 7 περιπτώσεις και συγκεκριμένα στις 16/06/23, 18/06/23, μεταξύ 21/6/203 - 22/06/23, 22/06/23, 23/06/23, 04/07/23 και 09/07/2023, ο κατηγορούμενος αρ. 1 παράνομα και με σκοπό να καταστρέψει ή να προξενήσει ζημιά σε περιουσία, τοποθέτησε εκρηκτική ύλη, δηλαδή ένα εκρηκτικό μηχανισμό - αυτοσχέδια βόμβα: 1) έξω από την οικία της Γεωργίας Γεωργίου, προκαλώντας ζημιά αξίας €30 σε ανθώνα επί της κατοικίας της, ενόσω εντός αυτής βρίσκονταν πρόσωπα, 2) έξω από την οικία του Ανδρέα Νεοκλέους προκαλώντας ζημιά αξίας €7,000 στην κατοικία του, ενόσω σε αυτή βρίσκονταν πρόσωπα, 3) έξω από το μηχανουργείο του Μohamad Alhussien, προκαλώντας ζημιά αξίας €1700 στη μεταλλική του εξώπορτα, 4) έξω από την οικία του Ιdo Fishman, προκαλώντας ζημιά αξίας €1,200 στην κατοικία του, ενόσω σε αυτή βρίσκονταν πρόσωπα, 5) έξω από το υποστατικό με την ονομασία «ΠΡΟΟΔΟΣ», προκαλώντας ζημιά αξίας €6000 στο εν λόγω υποστατικό, 6) έξω από την οικία του Xρίστου Χρίστου, προκαλώντας ζημιά αξίας €200 στην κατοικία του, ενόσω εντός αυτής βρίσκονταν πρόσωπα και 7) έξω από την οικία του Ανδρέα Νεοκλέους, προκαλώντας ζημιά αξίας €3000 στην κατοικία του, ενόσω εντός αυτής βρίσκονταν πρόσωπα. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος αρ. 1 κατά τις πιο πάνω προαναφερόμενες ημερομηνίας κατείχε και χρησιμοποίησε εκρηκτικές ύλες, δηλαδή εκρηκτικούς μηχανισμούς - αυτοσχέδιες βόμβες. Επίσης, ο κατηγορούμενος αρ. 1 στις 18/06/23, 20/6/23 και 12/07/23 κατείχε εκρηκτικές ύλες, δηλαδή ένα εκρηκτικό μηχανισμό - αυτοσχέδια βόμβα, σε έκαστη ημερομηνία. Πέραν των πιο πάνω, ο κατηγορούμενος αρ. 1 στις 12/07/2023 κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α και Β και συγκεκριμένα ίχνη κοκαϊνης και 0,5 γραμμάρια κάνναβης (κατηγορίες αρ. 35 και 36) ενώ στις 11/07/2023 παράνομα χρησιμοποίησε κοκαϊνη (κατηγορία αρ. 37). Σημειώνεται ότι ο κατηγορούμενος αρ. 2, αντιμετωπίζει όλες τις πιο πάνω κατηγορίες - εκτός των κατηγοριών που αφορούν τα ναρκωτικά (κατηγορίες αρ. 35 - 37) - από κοινού με τον κατηγορούμενο αρ. 1, στις οποίες αρνήθηκε ενοχή και η υπόθεση εναντίον του εκκρεμεί. Μετά την παραδοχή του κατηγορούμενου αρ. 1, ζητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, συμφωνούντος του κατηγορούμενου αρ. 1 και του Κατηγορούμενου αρ. 2, όπως η υπόθεση ολοκληρωθεί γι' αυτόν με την επιβολή ποινής καθότι υπάρχει πρόθεση ο κατηγορούμενος αρ. 1 να χρησιμοποιηθεί ως μάρτυρας κατηγορίας, αίτημα το οποίο το Δικαστήριο ενέκρινε συμφώνως της σχετικής νομολογίας (βλ. χχχ Χατζηξενοφώντος v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 26/2020, Ημερ. 06/10/2021 και Pal κ.α. v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Τα γεγονότα έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής καταθέτοντας σχετική Έκθεση και δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση. Τα γεγονότα αυτά και κάθε λεπτομέρεια τους λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο. Συνοπτικά και επί των ουσιωδών μερών αυτών, όμως, προκύπτει ότι κατά τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο του 2023 είχε παρατηρηθεί έξαρση σε υποθέσεις τοποθέτησης εκρηκτικών μηχανισμών σε οικίες / υποστατικά και οχήματα και το ΤΑΕ Λεμεσού, διερευνούσε τις υποθέσεις. Στις 12/07/2023 είχε δοθεί πληροφορία ότι την ίδια μέρα γύρω στις έξι το πρωί ο τροχονόμος του Δήμου Γερμασόγειας Νίκος Μιχαηλίδης, είχε δει έξω από την είσοδο του ΣΚΕ Αγίου Τύχωνα ένα ύποπτο αντικείμενο το οποίο ανταποκρινόταν στην περιγραφή των εκρηκτικών / εμπρηστικών αντικειμένων που είχαν τοποθετηθεί σε αριθμό περιστατικών. Ακολούθησαν εξετάσεις στο ακριβές σημείο που εντοπίστηκε το πιο πάνω ύποπτο αντικείμενο και σε όλη την περιοχή χωρίς όμως να εντοπιστεί. Οι εξετάσεις συνεχίστηκαν προς εντοπισμό μαρτυρίας ως προς το πρόσωπο που τοποθέτησε και παρέλαβε το ύποπτο αντικείμενο από την συγκεκριμένη περιοχή. Εξασφαλίστηκε πληροφορία ότι το πρωί της ίδιας ημέρας στο χώρο που βρισκόταν τοποθετημένο το ύποπτο αντικείμενο, βρισκόταν σταθμευμένο ένα αυτοκίνητο ενοικιάσεως μάρκας TOYOTA YARIS, χρώματος ασημί. Από περαιτέρω εξετάσεις, εντοπίστηκε σε κοντινή απόσταση, περίπου 30 μέτρα στην οδό [ ] σταθμευμένο έξω από την οικία αρ. [ ], το αυτοκίνητο με πινακίδες ενοικιάσεως με αρ. εγγραφής χχχ 142, μάρκας TOYOTA VITZ (YARIS) χρώματος ασημί το οποίο ανταποκρινόταν στην περιγραφή που δόθηκε προηγουμένως. Έγιναν προσπάθειες εντοπισμού του κατόχου του χωρίς αποτέλεσμα. Τότε ο Ανωτ. Υπαστ. Ελ. Κυριάκου πλησίασε το ύποπτο όχημα και διέκρινε, εντός του οχήματος, πίσω από το κάθισμα του συνοδηγού, ένα πλαστικό δοχείο με καφέ κολλητικές ταινίες, η περιγραφή του οποίου ανταποκρινόταν με το ύποπτο αντικείμενο. Στον χώρο αποσκευών του εν λόγω οχήματος διαπιστώθηκε, επίσης, να υπήρχε διπλωμένο ένα ηλεκτρικό πατίνι σκούρου χρώματος, το οποίο ανταποκρινόταν στην περιγραφή που χρησιμοποιούσε ο δράστης σε υποθέσεις εκρηκτικών υλών. Εξασφαλίστηκε μαρτυρία από γείτονα, ότι είδε το πρωί της ίδιας ημέρας να οδηγεί το προαναφερόμενο όχημα κάποιος νεαρός γύρω στα τριάντα, με πολλά τατουάζ στο σώμα του και με μικρό κότσο στα μαλλιά. Επίσης, αναφέρθηκε ότι θεάθηκε να μπαίνει στην βοηθητική οικία με αρ. [ ] στην ίδια οδό. Κατά την επίσκεψη της Αστυνομίας στην εν λόγω οικία, άνοιξε την πόρτα η Γεωργία Τσιούλου, η οποία ανάφερε ότι δεν γνώριζε τον κάτοχο του εν λόγω οχήματος και ότι μαζί της, εντός της οικίας, ήταν μια φίλη της, η Εκατερίνα Εβάνοβα, η οποία εμφανίστηκε στην είσοδο. Έδωσε την συγκατάθεση της και ερευνήθηκε η οικία της, κατά την οποία, βρέθηκε κρυμμένος εντός του δωματίου ένας άντρας, του οποίου ζητήθηκε να εξέλθει. Πρόκειται για τον 1ον Κατηγορούμενο. Του επεστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και αφού ανάφερε το όνομα του, παραδέχθηκε ότι το όχημα που ήταν σταθμευμένο έξω από την οικία είναι δικό του. Τότε πληροφορήθηκε ότι υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι εντός του οχήματος υπήρχε εκρηκτικός μηχανισμός και ότι εμπλεκόταν σε υποθέσεις απόπειρας καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες που είχαν διαπραχθεί πρόσφατα στην Λεμεσό. Αυτός απάντησε: «Ξέρεις πολλά καλά τι έχω μεστο αυτοκίνητο πάμε κάτω στην Αστυνομία να τα πούμε.» Ο Κατηγορούμενος αρ. 1, αφού οδηγήθηκε στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λεμεσού, του λήφθηκε ανακριτική κατάθεση στην οποία ομολόγησε την εμπλοκή του στην απόπειρα καταστροφής περιουσίας που σημειώθηκε στο Σωματείο ΠΡΟΟΔΟΣ στις 23/06/2023 (ΛΕΜ/ΤΑΕ/Σ/427/2023) και την κατοχή του μηχανισμού που εντοπίστηκε στο αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής [ ]. Στην συνέχεια συνελήφθηκε δυνάμει εντάλματος σύλληψης και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Έκαμα Λάθος». Πέραν των πιο πάνω, την ίδια ημέρα, ο Κατηγορούμενος αρ. 1 εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση, στην οποία παραδέχθηκε τόσο την παρούσα υπόθεση, όσο και τις υπόλοιπες υποθέσεις, περιγράφοντας τον τρόπο δράσης του, τόσο πριν, κατά και μετά την διάπραξη. Επίσης, κατονόμασε ως συνεργό του ένα άλλο πρόσωπο άγνωστο για την Κατηγορούσα Αρχή και για το οποίο έδωσε πλήρη περιγραφή. Σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε, το άλλο πρόσωπο του έδιδε τους εκρηκτικούς μηχανισμούς, του υποδείκνυε τους στόχους στο google maps και το έπραττε αυτός έναντι αμοιβής, που του έδιδε το άλλο πρόσωπο. Περαιτέρω, ανάφερε ότι είδε το άλλο πρόσωπο να κατασκευάζει ένα εκρηκτικό μηχανισμό, σε σπίτι στην περιοχή Εκάλης, στην Λεμεσό. Ο Κατηγορούμενος ήταν πλήρως συνεργάσιμος και δεν ήθελε να μιλήσει με οποιονδήποτε δικηγόρο. Σε έρευνα που διενεργήθηκε στο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής [ ] ανευρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ένα πλαστικό δοχείο άσπρου χρώματος με μπλε πώμα μέσα στο οποίο υπήρχε ποσότητα υγρού κόκκινου χρώματος, στο οποίο ήταν τυλιγμένο με πλαστική κολλητική ταινία καφέ χρώματος (η οποία περιείχε πυροτεχνική σύνδεση) και ήταν ενωμένη με αυτοσχέδιο μέσο πυροδότησης σε πλαστικό καλαμάκι μαύρου χρώματος, το οποίο εντοπίστηκε στο πισινό πάτωμα του αυτοκινήτου, αυτοσχέδιο μέσο πυροδότησης σε πλαστικό καλαμάκι μαύρου χρώματος, μήκους 25 cm περίπου, μια σφαιρική συσκευασία με πλαστική κολλητική ταινία καφέ χρώματος (η οποία περιέχει πυροτεχνική σύνδεση), ένα αυτοσχέδιο μέσο πυροδότησης (φυτίλι) μαύρου χρώματος το οποίο βρέθηκε στη θήκη της πόρτας του οδηγού, ένα ηλεκτρικό πατίνι μάρκας Xiaomi το οποίο βρέθηκε στο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου. Πέραν των πιο πάνω, κατά τη διάρκεια της έρευνας στο αυτοκίνητο, ανευρέθηκε μια ζυγαριά ακριβείας στην οποία υπήρχαν υπολείμματα άσπρης σκόνης ομοιάζουσας με κοκαϊνης καθώς και πράσινη φυτική ύλη, ήτοι κάνναβη βάρους 0,5 γρ. για τα οποία ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι είναι δικά του. Από εξετάσεις που έγιναν, διαπιστώθηκε ότι το υπό αναφορά όχημα, ανήκει στην εταιρεία A - CARS RENTAL και αυτό το είχε ενοικιάσει ο Κατηγορούμενος αρ. 1 στις 14/06/

1. Στις 15/07/2023, ο Κατηγορούμενος εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε υποδείξεις σκηνών αναφορικά με την κατοικία και τα σημεία στα οποία μετέβαινε για να παραλάβει τους εκρηκτικούς μηχανισμούς και την ίδια ημέρα το έπραξε, υποδεικνύοντας τόσο την κατοικία στην οποία συναντούσε άλλο πρόσωπο, όσο και τον χώρο που του έκρυβε τους εκρηκτικούς μηχανισμούς και τους παραλάμβανε. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος αρ. 1 προέβηκε στις ακόλουθες υποδείξεις στις οποίες με οδηγίες άλλου προσώπου και έναντι αμοιβής, τοποθέτησε εκρηκτικούς μηχανισμούς που του είχε δώσει: 1η υπόδειξη. Κατοικία στην οδό [ ], αρ. 1Α, Λεμεσός και που αφορά έκρηξη που σημειώθηκε στις 16/6/2023 και ώρα 0350- Π.Φ. ΤΑΕ Λεμεσού Σ/426/
2. Το σημείο έκρηξης ήταν η βάση του μεταλλικού κάγκελου της εξωτερικής περιμέτρου και ο τύπος του εκρηκτικού μηχανισμού, από τις επιστημονικές εξετάσεις φάνηκε ότι ήταν αυτοσχέδιο πλαστικό εκρηκτικό αντικείμενο, εκρηκτικής ύλης χαμηλής ισχύος, σε συνδυασμό με ποσότητα υγρής εύφλεκτης ύλης, εντός πλαστικού δοχείου χωρητικότητας 4 λίτρων. Από την έκρηξη προκλήθηκε ζημιά αξίας 30 ευρώ σε ανθώνα της εν λόγω κατοικίας. Κατά την ώρα της έκρηξης εντός της οικίας βρίσκονταν πρόσωπα. 2η υπόδειξη. Κατοικία στην οδό [ ] αρ.3, Λεμεσός και που αφορά έκρηξη που σημειώθηκε στις 18/6/2023 και ώρα 0100 - Π.Φ. ΤΑΕ Λεμεσού Σ/438/
3. Το σημείο έκρηξης ήταν η μπροστινή βεράντα της οικίας, έξω από τη πόρτα της κυρίας εισόδου και ο τύπος του εκρηκτικού μηχανισμού, από τις επιστημονικές εξετάσεις φάνηκε ότι ήταν αυτοσχέδιο πλαστικό εκρηκτικό αντικείμενο, εκρηκτικής ύλης χαμηλής ισχύος, σε συνδυασμό με ποσότητα υγρής εύφλεκτης ύλης, εντός πλαστικού δοχείου χωρητικότητας 4 λίτρων (εντοπίστηκε αριθμός ατσάλινων καρφοβελόνων). Από την έκρηξη προκλήθηκε ζημιά αξίας 7000 ευρώ. Κατά την ώρα της έκρηξης εντός της οικίας βρίσκονταν πρόσωπα. 3η υπόδειξη. Κατοικία στην οδό [ ] αρ.3, (2η έκρηξη στην ίδια οδό) Λεμεσός και που αφορά έκρηξη που σημειώθηκε στις 9/7/2023 και ώρα 0340- Π.Φ. ΤΑΕ Λεμεσού Σ/439/
4. Το σημείο έκρηξης ήταν η μπροστινή βεράντα της οικίας και ο τύπος του εκρηκτικού μηχανισμού, από τις επιστημονικές εξετάσεις φάνηκε ότι ήταν αυτοσχέδιο κυλινδρικό μεταλλικό εκρηκτικό αντικείμενο, εξ αλουμινίου, εκρηκτικής ύλης χαμηλής ισχύος, σε συνδυασμό με ποσότητα υγρής εύφλεκτης ύλης, εντός πλαστικού δοχείου χωρητικότητας 4 λίτρων (νάιλον ημιδιάφανη κολλητική ταινία χρώματος χακί, νάιλον σακούλι). Από την έκρηξη προκλήθηκε ζημιά αξίας 3000 ευρώ. Κατά την ώρα της έκρηξης εντός της οικίας βρίσκονταν πρόσωπα. 4η υπόδειξη. Σύλλογος [ ], στην οδό [ ] αρ.50, Λεμεσός και που αφορά έκρηξη που σημειώθηκε στις 23/06/2023 και ώρα 0325- Π.Φ. ΤΑΕ Λεμεσού Σ/427/
5. Το σημείο έκρηξης ήταν το τσιμεντένιο δάπεδο, εξωτερικά της αλουμινένιας πόρτας της κυρίας εισόδου και από τις επιστημονικές εξετάσεις φάνηκε ότι ήταν αυτοσχέδιο πλαστικό εκρηκτικό αντικείμενο, εκρηκτικής ύλης χαμηλής ισχύος, σε συνδυασμό με ποσότητα υγρής εύφλεκτης ύλης, εντός πλαστικού δοχείου χωρητικότητας 4 λίτρων (χαρτοκιβώτιο, νάιλον ημιδιάφανη κολλητική ταινία χρώματος χακί). 5η υπόδειξη. Γκαράζ αυτοκινήτων που βρίσκεται στην οδό [ ], αρ.5Α, Λεμεσός και που αφορά έκρηξη που σημειώθηκε μεταξύ 1900-0735 των ημερομηνιών 21-22/6/2023 και ώρα 0100- Π.Φ. ΤΑΕ Λεμεσού Σ/431/
6. Το σημείο έκρηξης ήταν το έδαφος εξωτερικά της μεταλλικής δίφυλλης πόρτας του γκαράζ και ο τύπος του εκρηκτικού μηχανισμού, από τις επιστημονικές εξετάσεις φάνηκε ότι ήταν αυτοσχέδιο πλαστικό εκρηκτικό αντικείμενο, εκρηκτικής ύλης χαμηλής ισχύος σε συνδυασμό με ποσότητα υγρής εύφλεκτης ύλης, εντός πλαστικού δοχείου χωρητικότητας 4 λίτρων (χαρτοκιβώτιο, νάιλον ημιδιάφανη κολλητική ταινία χρώματος χακί, αριθμός ατσάλινων καρφοβελόνων). Από την έκρηξη προκλήθηκε ζημιά αξίας 17000 ευρώ. 6η υπόδειξη. Μαύρο ελαστικό επί της οδού Ανεμώνης, όπου το άλλο πρόσωπο τοποθετούσε τους εκρηκτικούς μηχανισμούς για να τους παραλαμβάνει. 7η υπόδειξη. Κατοικία στην οδό [ ] αρ.19, Λεμεσός και που αφορά έκρηξη που σημειώθηκε στις 04/07/2023 και ώρα 0245- Π.Φ. ΤΑΕ Λεμεσού Σ/429/
7. Το σημείο έκρηξης ήταν η μπροστινή βεράντα της οικίας, έξω από τη πόρτα της κυρίας εισόδου και από τις επιστημονικές εξετάσεις φάνηκε ότι ήταν αυτοσχέδιο κυλινδρικό μεταλλικό εκρηκτικό αντικείμενο, εξ αλουμινίου, εκρηκτικής ύλης χαμηλής ισχύος (νάιλον ημιδιάφανη κολλητική ταινία χρώματος χακί). Από την έκρηξη προκλήθηκε ζημιά αξίας 200 ευρώ. Κατά την ώρα της έκρηξης εντός της οικίας βρίσκονταν πρόσωπα. 8η υπόδειξη. Κατοικία στην οδό [ ] αρ.3, Άγιος Αθανάσιος και που αφορά έκρηξη που σημειώθηκε στις 22/06/2023 και ώρα 2400- Π.Φ. ΤΑΕ Λεμεσού Σ/435/
8. Το σημείο έκρηξης ήταν βεράντα στον πρώτο όροφο της οικίας και ο τύπος του εκρηκτικού μηχανισμού, από τις επιστημονικές εξετάσεις φάνηκε ότι ήταν αυτοσχέδιο πλαστικό εκρηκτικό αντικείμενο, εκρηκτικής ύλης χαμηλής ισχύος. Από την έκρηξη προκλήθηκε ζημιά αξίας 1200 ευρώ. Κατά την ώρα της έκρηξης εντός της οικίας βρίσκονταν πρόσωπα. 9η υπόδειξη. Καλαμιώνα σε ανοικτό οικόπεδο, επί της οδού Αναστάση Ανδρέου στην περιοχή Τσιρείου στην Λεμεσό, απ' όπου παρέλαβε τον εκρηκτικό μηχανισμό που βρήκε η Αστυνομία, στο αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής χχχ142 στις 12/7/23 και τον οποίο του άφησε το άλλο πρόσωπο για να τον τοποθετήσει σε αυτοκίνητο τύπου PORCHE, στο χωριό Τραχώνι, υποδεικνύοντας το σημείο (10η υπόδειξη). Π.Φ. ΤΑΕ Λεμεσού Σ/424/
9. Στις 16/7/23 και μεταξύ των ωρών 1155-1815, ο 1ος κατηγορούμενος, κατόπιν δικής του επιθυμίας, προέβηκε σε υποδείξεις σκηνών σε Πρωταρά, Αγία Νάπα και Επταγώνια της Επαρχίας Λεμεσού, στην παρουσία των Λοχ.1680 Δ. Δημητρίου, Αστ.3922, και Αστυφ.4607 Μ. Μανιώρη. Συγκεκριμένα ο 1ος Κατηγορούμενος προέβηκε σε υποδείξεις στις οποίες, όπως ανέφερε, μεταξύ των ημερομηνιών 18-20/06/2023, κατόπιν συνεννοήσεως είχε συναντηθεί με άλλο πρόσωπο, στην Επαρχία Αμμοχώστου, είχαν στην κατοχή τους εκρηκτικό μηχανισμό και σκοπός τους ήταν να τον τοποθετήσουν αρχικά στο νυχτερινό κέντρο NAVA στον Πρωταρά και την επόμενη μέρα στο νυχτερινό κέντρο DANCE BAR, στην οδό Αγίας Μαύρης, στην Αγία Νάπα, αλλά δεν το έπραξαν. Στο NAVA, αντιλήφθηκε ότι υπήρχε φρουρός και στο DANCE BAR, δεν το έπραξε επειδή μια κοπέλα κοιμόταν στην είσοδο. Επίσης, υπέδειξε χώρους και σημεία που διακινήθηκαν. Για τα πιο πάνω ενημερώθηκε το ΤΑΕ Αμμοχώστου και σχηματίστηκε ο Π.Φ ΤΑΕ Αμμοχώστου Σ/209/
10. Επίσης, ο 1ος Κατηγορούμενος, υπέδειξε κατοικία στην οδό [ ] στο χωριό Επταγώνια της Επαρχίας Λεμεσού, στην οποία όπως είπε, στις 8/6/2023, κατόπιν προτροπής άλλου προσώπου, μετέβηκαν εκεί και ο τελευταίος αφού κατέβηκε από το όχημα τους, με την χρήση εύφλεκτης ύλης έθεσε φωτιά στην είσοδο της οικίας. Από εξετάσεις που έγιναν μέσω του Αστ. Σταθμού Καλού Χωριού, διαπιστώθηκε ότι όντως στις 8/6/2023, η εν λόγω οικία η οποία είναι ιδιοκτησίας του Κοινοτάρχη Παναγιώτη Τσολάκκη, ήταν στόχος εμπρησμού και σχηματίστηκε ο Π.Φ. Καλού Χωριού Σ/13/
11. Όπως, περαιτέρω, ανάφερε η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, ο κατηγορούμενος αρ. 1, δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου αρ. 1, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, κατάθεσε γραπτή αγόρευση, στην οποία εκθέτει όλους τους μετριαστικούς παράγοντες, που κατά την εισήγηση του, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Συγκεκριμένα και συνοπτικά, ζήτησε όπως ληφθεί υπόψη η άμεση παραδοχή και το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου αρ.
12. Επίσης, ζήτησε όπως ληφθεί υπόψη η συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές για την πλήρη και τέλεια διαλεύκανση των αδικημάτων. Ο Κατηγορούμενος αρ. 1, ανάφερε, προέβηκε σε θεληματικές καταθέσεις και υποδείξεις σκηνών και ένεκα τούτων τοποθετήθηκε σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων για σκοπούς προστασίας της ζωής του. Σε σχέση με τις προσωπικές του συνθήκες, ο συνήγορος υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, η οποία ετοιμάστηκε, τονίζοντας τα οικονομικά του προβλήματα και το ότι υπέπεσε στη μάστιγα των σκληρών ναρκωτικών, γεγονός που αποτέλεσε βαρόμετρο στην καταστροφή της ζωής του. Είπε, περαιτέρω, ότι ο Κατηγορούμενος αρ. 1 σε καμία περίπτωση είχε σκοπό να τραυματίσει ή να προκαλέσει οποιαδήποτε σωματική βλάβη σε κανένα μέλος της κοινωνίας με τις πράξεις του. Κάλεσε το Δικαστήριο να προβεί σε εξατομίκευση της ποινής που θα επιβληθεί στον Κατηγορούμενο αρ. 1, καθήκον που δεν ατονεί ακόμη και σε σοβαρά αδικήματα όπως αυτά της παρούσας και αφού αναγνωρίσει όλους τους μετριαστικούς του παράγοντες, να του επιβληθεί τέτοια ποινή η οποία θα του δίνει την ευκαιρία να ορθοποδήσει στη ζωή του ξανά. Αναμφίβολα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αρ. 1 είναι ιδιαίτερα σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Συγκεκριμένα, για το αδίκημα της Συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, το Άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι 7 χρόνια. Για δε τα αδικήματα του Εμπρησμού και της Απόπειρας καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες, τα Άρθρα 315(α) και 325, αντίστοιχα, του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, προνοούν ποινή φυλάκισης μέχρι 14 χρόνια. Για δε το αδίκημα της Κακόβουλης βλάβης σε περιουσία, το Άρθρο 324

(1)του Ποινικού Κώδικα, προνοεί ότι «εκτός αν προνοείται διαφορετικά είναι πληµµέληµα, αυτός αν δεν προβλέπεται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηµατική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές:». Το αδίκημα, όμως, αυτό, δηλαδή της Κακόβουλης βλάβης σε περιουσία, όταν λαμβάνει χώρα κάτω από συγκεκριμένες περιστάσεις αναβαθμίζεται σε κακούργημα και επισύρει μέχρι δια βίου φυλάκιση, σύμφωνα με το Άρθρο 324

(3)(α) το οποίο έχει ως ακολούθως: «

(3)Προκειµένου για κατοικία ή σκάφος, αν η βλάβη προκαλείται από την έκρηξη εκρηκτικής ύλης, και αν— (α) στην κατοικία ή στο σκάφος βρίσκεται οποιοδήποτε πρόσωπο. ή (β) ............ ο υπαίτιος είναι ένοχος κακουργήµατος και υπόκειται στην ποινή της φυλάκισης διά βίου.». (βλ. Πέτρος Πατσαλίδης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 76/2022, Ημερ. 19/01/2023). Πέραν των πιο πάνω, ιδιαίτερα σοβαρά είναι τα αδικήματα της Κατοχής και Χρήσης εκρηκτικών υλών, αφού τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 15 χρόνια ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €5.000 ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί (βλ. Άρθρο 4 του Κεφ. 54 ως αυτό τροποποιήθηκε με τον Νόμο 27/1978). Για το αδίκημα της Κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 χρόνια ή ποινή προστίμου ή και οι δύο αυτές ποινές ενώ για το αδίκημα της Κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνια ή ποινή προστίμου ή και οι δύο αυτές ποινές. Για δε το αδίκημα της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, προνοείται μέχρι και δια βίου φυλάκιση, πέραν της ποινής του προστίμου. Οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος και ο οποίος λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ.α.

(1990)2 Α.Α.Δ.264, Souilmi v. Aστυνομίας

(1992)2Α. Α.Δ.248, Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Όσο μεγαλύτερη είναι η προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή, τόσο σοβαρότερο πρέπει να θεωρείται και το ποινικό αδίκημα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η αρχή από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή (βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας (ανωτέρω). Οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος, επίσης, επιδρούν καθοριστικά στο ζήτημα της ποινής. Και αυτό επειδή, όπως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Μιχαηλίδης v Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391, η σοβαρότητα ενός ποινικού αδικήματος, δεν εξαρτάται αποκλειστικά, από το ανώτατο όριο της ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξή του, αλλά: «σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξή του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης». Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με την ανεξέλεγκτη κατοχή και χρήση εκρηκτικών υλών καταδεικνύει τη σοβαρότητα των αδικημάτων αυτών, που όπως έχει τονιστεί αποτελούν απειλεί προς την έννομη τάξη και την ασφάλεια των πολιτών (βλ. Δημοκρατία v. Λεωνίδου

(1997)2 Α.Α.Δ. 300, Παπαγεωργίου (Γιάγκος) v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 646 και Κλεάνθους v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 281). Όλα τα αδικήματα που ο Κατηγορούμενος αρ. 1 αντιμετωπίζει, είναι ιδιαίτερα σοβαρά, λόγω των εγγενών κινδύνων και των συνεπειών που η διάπραξη τους ενδέχεται να έχει στην ζωή και στην σωματική ακεραιότητα ανυποψίαστων πολιτών καθώς επίσης σε περιουσίες. Είναι επίσης αδικήματα τα οποία διαχρονικά βρίσκονται σε έξαρση και απαιτείται η αυστηρή αντιμετώπιση τους (βλ. Μalkhaz Gaprindashvili v. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ 424). Στη Μελανίτης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 309, 314 αναφέρθηκε ότι «σχεδόν καθημερινά διαπράττονται τέτοια αδικήματα εμπρησμού ως μέσο επίτευξης παράνομων στόχων». Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Αναστασίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 125 αναφέρθηκε ότι «Το κοινό πρέπει να προστατευθεί από τέτοια εγκλήματα που προκαλούν ζημιά όχι μόνο στα θύματα τους, αλλά δημιουργούν στους πολίτες αίσθημα ανασφάλειας και φόβο για την επικράτηση της παρανομίας. Δεν μπορεί τέτοιου είδους εγκλήματα να οργιάζουν και να παραμένουν ατιμώρητα.» Στην Κυριάκος Κ. Γρηγορίου v. Της Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ 158 γίνεται αναφορά στις αρχές που διέπουν την επιμέτρηση της ποινής σε τέτοιου είδους υποθέσεις, με παραπομπή στην υπόθεση Byrne v. R. [1976] 62 Cr. App. R. 159, οι οποίες συνοψίζονται ως εξής: (α) Ποιός ο πρωταρχικός σκοπός της επίθεσης; Να τεθούν σε κίνδυνο ζωές ή να προκληθεί υλική ζημιά. (β) Η έκταση των ζημιών. (γ) Κατά πόσο η βομβιστική επίθεση ενεργείται από οργανωμένη ομάδα εγκληματιών ή από στοιχεία ανεξάρτητα (βλ. επίσης Μάριος Χριστοδούλου v. Δημοκρατίας

(2014)2Α Α.Α.Δ 248). Ιδιαίτερα σοβαρά είναι και τα αδικήματα που σχετίζονται με την Κατοχή και Χρήση ναρκωτικών, τα οποία επίσης ο Κατηγορούμενος αρ. 1 αντιμετωπίζει και τα οποία χρήζουν αποτροπής, λόγω της έξαρσης που παρατηρείται στη διάπραξη τους (Ismen Bora v. Δημοκρατία Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, ημερ. 13/03/2018, Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 240, Τρύφωνος v. Aστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 197, Beyki v. Aστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 60 και Μαρία Ηλιάδη v. Aστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 412). Βέβαια υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα του αδικήματος ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, ως αναφέρθηκαν ανωτέρω, είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 συνωμότησε με άλλο πρόσωπο να κατασκευάζουν και να τοποθετούν εκρηκτικές ύλες με σκοπό την καταστροφή ξένης περιουσίας, έναντι πληρωμής από τρίτα πρόσωπα. Υλοποιώντας την πιο πάνω συμφωνία προχώρησε στην κατ' επανάληψη διάπραξη αδικημάτων, ως αναφέρθηκε ανωτέρω. Δεν πρόκειται δηλαδή, για μια μεμονωμένη ενέργεια του κατηγορούμενου αρ. 1 και δεν έδρασε από μόνος του και ανεξάρτητα. Αυτός ήταν οργανωμένος και σε συνεννόηση και συμφωνία με άλλο πρόσωπο να προβαίνουν σε τέτοιες ενέργειες και πράξεις και μάλιστα έναντι αμοιβής. Η δράση του ήταν συστηματική, προσχεδιασμένη και σε ένα χρονικό διάστημα περί του ενός, περίπου, μηνός, προέβηκε σε ένα εμπρησμό κατοικίας μαζί με άλλο πρόσωπο και στην τοποθέτηση επτά εκρηκτικών μηχανισμών σε οικίες και υποστατικά. Ανευρέθηκαν επίσης στην κατοχή του εκρηκτικοί μηχανισμοί οι οποίοι προορίζονταν για άλλο συγκεκριμένο στόχο. Η πιο πάνω γενική διαπίστωση η οποία προκύπτει από τα ενώπιον μας γεγονότα καταδεικνύει μια άκρως σοβαρή εγκληματική συμπεριφορά και αποτελεί ένα ιδιαίτερα επιβαρυντικό στοιχείο, το οποίο λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 υπέδειξε μια άκρως περιφρονητική στάση έναντι των Νόμων του Κράτους. Υπέσκαψε με βάναυσο τρόπο την έννομη τάξη και υπονόμευσε το αίσθημα ασφάλειας του κοινού, αφού σε μια πολύ μικρή περίοδο λάμβαναν χώρα συνεχώς εκρήξεις οι οποίες προκαλούσαν ζημιές και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ της μιας από την άλλη. Αν και όπως προκύπτει, το κίνητρο του Κατηγορούμενου αρ. 1 στις πράξεις του αυτές, ήταν οικονομικό, εντούτοις δεν προκύπτει ποιο ήταν το κίνητρο των προσώπων που έδιναν τις οδηγίες, τους στόχους και την αμοιβή και τί ήθελαν με τον τρόπο αυτό να καταδείξουν. Είναι, όμως, πρόδηλο ότι ο στόχος τους και οι οδηγίες που έδιναν προς τον Κατηγορούμενο αρ. 1 και το άλλο πρόσωπο, απέβλεπε στην εξυπηρέτηση έκνομου σκοπού και η αποστολή κάποιου μηνύματος προς τα πρόσωπα που είχαν συμφέρον στις περιουσίες που αποτελούσαν τους στόχους. Αυτό καταδεικνύουν τα γεγονότα τα οποία τέθηκαν ενώπιον μας. Δηλαδή, οι εκρηκτικοί μηχανισμοί τοποθετούνταν κατά τη διάρκεια του σκότους και στις πλείστες περιπτώσεις πρωινές ώρες, μπροστά από τις εισόδους των κατοικιών και υποστατικών και οι εκρηκτικοί μηχανισμοί ήταν χαμηλής ισχύος και της φύσης και περιγραφής που αναφέρθηκε ανωτέρω στα γεγονότα. Τούτο καταδεικνύει ότι ο στόχος και σκοπός ήταν ο εκφοβισμός και η πρόκληση μόνο υλικών ζημιών. Είναι παραδεχτή, επίσης, η θέση που προβλήθηκε από την υπεράσπιση ότι ο Κατηγορούμενος αρ. 1 δεν είχε σκοπό να τραυματίσει ή να προκαλέσει οποιανδήποτε σωματική βλάβη σε κανένα μέλος της κοινωνίας. Αν και ο σκοπός του Κατηγορούμενου αρ. 1 ήταν η πρόκληση μόνο υλικών ζημιών και ότι οι εκρηκτικοί μηχανισμοί ήταν χαμηλής ισχύος, στοιχεία βέβαια που λαμβάνονται υπόψη, δεν θα πρέπει να παραγνωρίζονται οι εγγενείς κίνδυνοι που υπήρχαν από αυτή την εγκληματική συμπεριφορά. Όταν μάλιστα σε δύο περιπτώσεις (στις 18/06/2023 και στις 21 - 22/06/2023) εντός των εκρηκτικών μηχανισμών υπήρχε αριθμός καρφοβελόνων. Δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής, περαιτέρω, ότι σε πέντε περιπτώσεις, οι εκρηκτικοί μηχανισμοί τοποθετήθηκαν μπροστά από τη βεράντα των οικιών, εντός των οποίων υπήρχαν πρόσωπα. Ιδιαίτερα, στις 18/06/2023, 09/07/2023 και 04/07/2023, οι εκρηκτικοί μηχανισμοί τοποθετήθηκαν στην βεράντα των αναφερόμενων οικιών, μπροστά από την πόρτα της κύριας εισόδου ενώ στις 22/06/2023 στη βεράντα, στον 1ον όροφο της οικίας. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε υπόψη την έκταση των ζημιών που προκλήθηκαν σε έκαστη περίπτωση από την έκρηξη των εν λόγω εκρηκτικών μηχανισμών, ως λεπτομερώς αναφέρθηκε ανωτέρω. Περαιτέρω και σε συνέχεια των ανωτέρω σημειώνουμε ότι επρόκειτο για αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς σε πλαστικά και αλουμινένια δοχεία και με χαμηλής ισχύος εκρηκτική ύλη, στοιχείο το οποίο επίσης συνυπολογίζουμε. Ο Κατηγορούμενος αρ. 1 ως έχει αναφερθεί ανωτέρω, έδρασε κατόπιν οδηγιών τρίτων και σε συνεννόηση με άλλο πρόσωπο έναντι χρηματικής αμοιβής και δεν προκύπτει να ήταν ο ιθύνων νους ή να ήθελε να εξυπηρετήσει οποιοδήποτε δικό του συμφέρον από τις ενέργειες του αυτές, πέραν του οικονομικού οφέλους που θα είχε. Τούτο όμως και τα όσα αμέσως προηγουμένως αναφέρθηκαν, αν και λαμβάνονται υπόψη και συνυπολογίζονται, δεν αναιρούν τη σοβαρότητα της όλης εγκληματικής συμπεριφοράς την οποία ο Κατηγορούμενος αρ. 1 επέδειξε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Συστηματικά και υπό την κάλυψη του σκότους διέπραξε τα επίδικα αδικήματα, πλήττοντας σοβαρά το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών και προκαλώντας ζημιές στις περιουσίες τους με κίνητρο το οικονομικό όφελος που θα είχε, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που οι πράξεις του θα είχαν ή ενδέχετο να είχαν. Η εξάρτηση του από τα ναρκωτικά και η οικονομική του δυσχέρεια δεν μπορεί να αποτελούν δικαιολογία για τις πράξεις και ενέργειες του. Όπως έχει αναφερθεί στην Μακρή v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 33/12, ημερ. 15/01/2013, «αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε τάξης και δικαίου» Η σοβαρότητα και έκταση της εγκληματικής συμπεριφοράς του Κατηγορούμενου αρ. 1, ως έχει αναφερθεί ανωτέρω, απαιτεί την επιβολή αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής. Το Δικαστήριο έχει καθήκον να προστατέψει την έννομη τάξη, κατάρρευση της οποίας θα οδηγήσει σε αναρχία καθώς επίσης να διαφυλάξει το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Δυστυχώς βομβιστικές επιθέσεις ως μέσο εκφοβισμού ή καταστροφής περιουσίας βρίσκονται σε διαχρονική έξαρση, ως αναγνωρίζεται από την νομολογία και προκύπτει και από τις πολλές υποθέσεις που άγονται ενώπιον του Δικαστηρίου, κάτι για το οποίο έχουμε δικαστική γνώση. Θα πρέπει να σταλεί το μήνυμα ότι υπάρχει μηδενική ανοχή σε τέτοιου είδους συμπεριφορές και η ποινή που θα επιβληθεί θα πρέπει να ενέχει το στοιχείο της αποτροπής. Παρά τα πιο πάνω όμως, η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται η εξατομίκευση της έτσι ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου και των γεγονότων. Η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 245, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135). Προς μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί στον Κατηγορούμενο αρ. 1 λαμβάνουμε υπόψη μας την άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου. Η παραδοχή στις κατηγορίες αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μη σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση των υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28, 36, Χρίστου ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 448, σελ. 453 και Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463, Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 45/2019, 03/07/2020 και Γενικός Εισαγγελέας ν Πέτρου, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2022, 01/12/2022). Όπως, επίσης, τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ανδρέου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, 11/07/2016, «. η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να "μεταφερθεί" στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής.» (βλ. επίσης, M. C. T. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 222/2020, 14/10/2022). Η ομολογία και συνεργασία του κατηγορούμενου με τις Αστυνομικές Αρχές, η οποία, υπό τις περιστάσεις, υπήρξε πλήρης, λαμβάνεται σοβαρά υπόψη και θα της δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα. Ο Κατηγορούμενος αρ. 1, αμέσως μετά τον εντοπισμό του στην συγκεκριμένη οικία, συνεργάστηκε πλήρως με την Αστυνομία, ομολόγησε την κατοχή των εκρηκτικών υλών που βρίσκονταν στο αυτοκίνητο του καθώς επίσης και την τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στο Σωματείο «Πρόοδος». Στη συνέχεια, ο ίδιος, με θεληματική του κατάθεση ομολόγησε τη διάπραξη όλων των αδικημάτων που αντιμετωπίζει, ανάφερε τη εμπλοκή και ρόλο του και έδωσε πληροφορίες, ενέπλεξε άλλα πρόσωπα στην υπό διερεύνηση υπόθεση και προέβηκε σε υποδείξεις σκηνών. Εν όψει των πιο πάνω και των όσων έχουν προκύψει από τα ενώπιον μας γεγονότα, η εξιχνίαση της παρούσας υπόθεσης βασίστηκε κατά κύριο λόγο στην αυτόβουλη αποκάλυψη της και την συνεργασία και ομολογία του Κατηγορούμενου αρ. 1, με αποτέλεσμα την αυτοκαταδίκη του, παράγοντα στον οποίο θα δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα (βλ. Ελ Χαπίρ Ναζίπ v. Αστυνομίας

(2014)2Β Α.Α.Δ 808, Κωνσταντίνος Μιχάλη Φιλίππου v. Της Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ 228). Χαρακτηριστικό της σημασίας που θα πρέπει να δίνεται σε αυτό τον παράγοντα της οικειοθελούς αποκάλυψης της διάπραξης των αδικημάτων είναι το κάτωθι απόσπασμα από την Κωνσταντίνος Ελευθερίου Ιωάννου v. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 582, η οποία αφορούσε της ίδιας ή παρόμοιας φύσης αδικημάτα: « Η εκούσια αποκάλυψη από τον εφεσείοντα των στοιχείων που οδήγησαν στην καταχώριση της παρούσας υπόθεσης δεν έχει εκτιμηθεί ορθά στον καθορισμό του ύψους της ποινής. Αναμφίβολα τα αδικήματα τα οποία αποκάλυψε ο εφεσείων είναι σοβαρά και η σοβαρότητά τους επιβάλλει την ποινή φυλάκισης. Όμως η θεληματική ομολογία του εφεσείοντος μέσα στα πλαίσια της δήλωσης του για την απαρχή μιας νέας ζωής δεν μπορεί παρά να έχει τον ανάλογο αντίκτυπο στην έκταση της ποινής. Η ενθάρρυνση προσώπων που έχουν συμμετάσχει σε εγκληματικές πράξεις να προβαίνουν σε ομολογίες βοηθώντας την Αστυνομία στην εξιχνίαση εγκλημάτων, εμπίπτει μέσα στα πλαίσια του δημόσιου συμφέροντος. Έτσι μπορεί να λεχθεί ότι η επίδειξη επιείκειας αποτελεί μια πρακτική αμοιβή για την ενθάρρυνση αποκάλυψης πληροφοριών που οδηγούν στην εξιχνίαση ποινικών αδικημάτων. (Βλ. "Sentencing in Cyprus" του Γ. Πική, σελ. 28). Υπόψη μας, περαιτέρω, θα λάβουμε το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος αρ. 1 είναι διατεθειμένος να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας. Ως αναφέρθηκε ανωτέρω, ο ίδιος αποκάλυψε την εμπλοκή και άλλων προσώπων στην παρούσα υπόθεση, με κίνδυνο τη ζωή του, όπως τέθηκε από την Υπεράσπιση. Ο Κατηγορούμενος αρ. 1 επίσης βρίσκεται στο σύστημα προστασίας μαρτύρων. Στην Πάρης Παπαδόπουλος v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 202/2020, Ημερ. 20/09/2022, υπόθεση η οποία αφορούσε ναρκωτικά, αναγνωρίστηκε ότι στην περίπτωση που ένας κατηγορούμενος με κίνδυνο τη ζωή του οδήγησε στον εντοπισμό και σύλληψη προσώπων, οι οποίοι βρίσκονται πίσω από την όλη επιχείρηση των ναρκωτικών, θα πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα στο γεγονός αυτό και στην ετοιμότητα του να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας (βλ. επίσης Κυριάκου ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 746 και Χριστόδουλος Μαυρουδής v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 112/2021, Ημερ. 19/12/2022). Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου αρ. 1 λαμβάνεται, επίσης, υπόψη και αποτελεί στοιχείο το οποίο του δίνει την ευχέρεια να αιτείται την επιείκια του Δικαστηρίου (βλ. Ψωμά v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 40 και Γενικός Εισαγγελέας ν Ματθαίου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1). Προς περαιτέρω μετριασμό και εξατομίκευση της ποινής του Κατηγορούμενου αρ. 1, λαμβάνουμε υπόψη μας τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις όπως φαίνονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και τα όσα ανέφερε ο συνήγορος του. Ειδικότερα λαμβάνουμε υπόψη μας ότι ο Κατηγορούμενος αρ. 1 είναι ηλικίας 32 ετών και μετά την αποφοίτηση του από το Λύκειο και την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, φοίτησε σε σχολή Bartenders για περίπου 2 χρόνια. Στη συνέχεια εργαζόταν ως μπάρμαν μέχρι και την σύλληψη του. Από τη σχέση που διατηρούσε κατά την περίοδο 2011 - 2012 απέκτησε ένα γιο ηλικίας 11 ετών με τον οποίο διατηρεί επικοινωνία και καταβάλλει διατροφή. Από το γάμο του με την Κ. Π., 25 ετών, Ουκρανικής καταγωγής, απέκτησε μια κόρη, ηλικίας 4 ετών. Από την ηλικία των 15 ετών παραδέχεται χρήση ουσιών. Δεν έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης αλλά παραμένει καθαρός τους τελευταίους δύο μήνες μετά τη σύλληψη του, όπως αναφέρει. Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή λόγω προβλημάτων ύπνου που παρουσιάζει. Πέραν των πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος αρ. 1 έχει χρέος σε Τράπεζα ύψους €3,000 χωρίς να καταβάλλεται δόση και €368 μηνιαίως ως διατροφή που πρέπει να καταβάλλεται για το γιο του. Δεν καταβάλλεται η διατροφή και εκδόθηκε φυλακιστήριο εναντίον του. Δεν έχει, ούτε εισοδήματα στο παρόν στάδιο, ούτε οποιαδήποτε περιουσία, κινητή ή ακίνητη. Λαμβάνουμε υπόψη μας όλες τις πιο πάνω προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου αρ. 1, θα πρέπει, ωστόσο, να λεχθεί ότι οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου αρ. 1 δεν πρέπει να εξατομικεύονται σε τέτοιο βαθμό που να εξουδετερώνουν την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής, λόγω της εγγενούς σοβαρότητας των αδικημάτων που διέπραξε. Η σημασία τους, έναντι της ανάγκης για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου, η οποία, για προστασία της κοινωνίας, προέχει, είναι μειωμένη (βλ. Μαληκκίδης ν Δημοκρατίας

(2016)2 Α.Α.Δ. 1186, Γενικός Εισαγγελέας ν Σπύρου, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, κ. α., 18/09/2017). Συνεκτιμώντας, λοιπόν, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, όπως έχουν λεπτομερώς αναφερθεί ανωτέρω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και τα ελαφρυντικά του Κατηγορουμένου αρ.1, κρίνουμε ότι η ποινή φυλάκισης στην παρούσα είναι η μόνη ενδεδειγμένη. Οποιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες του Νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα. Όλα τα ελαφρυντικά του Κατηγορούμενου αρ.1, όπως λεπτομερώς αναφέρθηκαν πιο πάνω, δεν είναι ικανά να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο εκτός από ποινή στερητική της ελευθερίας του, αλλά θα παίξουν ρόλο στο ύψος αυτής, όπως θα διαφανεί κατωτέρω. Η νομολογία είναι καθοδηγητική για τον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιου είδους αδικημάτων και για το ύψος της ποινής που θα πρέπει να επιβάλλεται, αλλά όχι δεσμευτική καθότι κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αποφάσεις του για το ζήτημα της ποινής σχετικά με συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα, είναι μόνο ενδεικτικές της ποινικής μεταχείρισης που ένας κατηγορούμενος μπορεί να τύχει από το Δικαστήριο, καθότι: «Ουδέποτε υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων.». Όπως ελέχθη από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ναζίπ ν Αστυνομίας

(2014)2Β Α.Α.Δ 808: «Εκείνο στο οποίο βοηθά η προηγούμενη νομολογία, είναι στο πλαίσιο ανάδειξης εκείνου του μέτρου που ακολουθείται σε διάφορες υποθέσεις, ώστε να εξετάζεται σφαιρικά και η ποινή που θα επιβληθεί στη συγκεκριμένη υπόθεση που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου.». Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Χριστόδουλος Μαυρουδής v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2021, Ημερ. 19/12/2022, αναφέρθηκε ότι η αναφορά σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων δεν συνιστά ουσιαστική καθοδήγηση και ενίοτε αποπροσανατολίζει. Θα πρέπει να επιλέγονται οι υποθέσεις εκείνες όπου γεγονότα, στο βαθμό που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος προσομοιάζουν. Και εξυπηρετεί να καταγράφονται οι ουσιαστικές παράμετροι που συνέδραμαν στην ποινή που μνημονεύεται, ώστε να καθίσταται ευχερής η όποια σύγκριση. Η έρευνα του Δικαστηρίου δεν έχει οδηγήσει σε προηγούμενη απόφαση στην οποία να επιβλήθηκε ποινή για συστηματική και κατ' επανάληψη απόπειρα καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες, εμπρησμό, κατοχή και χρήση εκρηκτικών υλών καθώς επίσης και για κακόβουλη βλάβη, ως οι περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφέρεται σε τέτοιου είδους αδικήματα πλην όμως αφορούν μεμονωμένες εγκληματικές ενέργειες της φύσης αυτής. Θα αναφερθούμε κατωτέρω στη νομολογία αυτή για να καταδειχθεί το ύψος των ποινών που επιβλήθηκαν σε εκείνες τις υποθέσεις και τα όσα συνέδραμαν στην κατάληξη σε αυτές. Στην Κυριάκος Ι. Γρηγορίου v. Της Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ 158, είχε ριφθεί αυτοσχέδια βόμβα στο πεζοδρόμιο έξω από την οικία του παραπονούμενου, αξιωματικού στις Βρεττανικές Βάσεις. Η βόμβα ήταν υψηλής ισχύος και αποτελείτο από ποσότητα δυναμίτιδας (400 γραμμάρια), ένα πυροκροτητή και τεμάχια βραδύκαυστου πυραγωγού σχοινιού. Από την έκρηξη προκλήθηκε ζημιά στην κατοικία του παραπονουμένου ύψους £140 ως επίσης ζημιά, ακαθόριστου ύψους σε γειτονικές κατοικίες. Ο εφεσειών ήταν το άτομο που ήθελε να τοποθετηθεί η βόμβα στον παραπονούμενο και τα ελατήρια του ήταν ελατήρια εκδίκησης, γιατί ο εφεσείων είχε σχηματίσει την εντύπωση ότι ο παραπονούμενος ήταν ο υπαίτιος για τη μη επαγγελματική ανέλιξη του αδελφού του, ο οποίος υπηρετούσε στις Βρεττανικές Βάσεις σαν αστυνομικός. Ο εφεσειών προς τούτο επιστράτευσε άλλα άτομα και ένας εκ των συγκατηγορούμενων του, ήταν αυτός που τοποθέτησε την βόμβα, δίνοντας του το χρηματικό ποσό των £300. Κρίθηκε ένοχος με δική του παραδοχή, ήταν λευκού ποινικού μητρώου, συνεργάστηκε με την Αστυνομία, ομολόγησε ενοχή αναφέροντας το ρόλο του και μεταμελήθηκε. Επίσης, λήφθηκε υπόψη το γεγονός ότι αυτός σαν αποτέλεσμα της καταδίκης του θα χάσει την εργασία του στις Βάσεις και επιπρόσθετα ποσό £18.000 από το Ταμείο Προνοίας καθώς επίσης και τα προβλήματα υγείας του. Ποινή φυλάκισης 6 και 4 ετών που του επιβλήθηκαν πρωτόδικα στις κατηγορίες της κακόβουλης ζημιάς σε κατοικία με εκρηκτικές ύλες, κατά παράβαση των άρθρων 324

(3)(α) και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και της κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του επιθεωρητή εκρηκτικών υλών κατά παράβαση του άρθρου 4

(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 27/78 και 166/87 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, αντίστοιχα, επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Στην Κωνσταντίνος Ελευθερίου Ιωάννου v. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 582, ο εφεσειών κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στις κατηγορίες, της Κατοχή εκρηκτικών υλών (τέσσερις κατηγορίες), ήτοι μιας αμυντικής χειροβομβίδας, δύο πυροκροτητών, τριών αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών τύπου υδροσωλήνα και μιας χειροβομβίδας αγνώστου τύπου, της Απόπειρας καταστροφής περιουσίας με αμυντική χειροβομβίδα και της Κατοχής αεροβόλου όπλου χωρίς πιστοποιητικό εγγραφής και του επιβλήθηκαν πρωτοδίκως ποινές φυλάκισης 2½ χρόνων, 2 χρόνων, 2½ χρόνων και 2½ χρόνων αντίστοιχα, σε κάθε κατηγορία αναφορικά με την κατοχή εκρηκτικών υλών, 3 χρόνων στην κατηγορία απόπειρας καταστροφής περιουσίας με αμυντική χειροβομβίδα και 2 μηνών στην κατηγορία κατοχής αεροβόλου όπλου . Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως είχαν παρουσιασθεί από την Κατηγορούσα Αρχή η Αστυνομία, στα πλαίσια της διενέργειας ανακρίσεων για την τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στη Λεμεσό στις 8/1/2001, κάλεσε προς ανάκριση και τον εφεσείοντα. Μετά τη συμπλήρωση της ανάκρισης η οποία δεν κατέληξε σε οτιδήποτε ενοχοποιητικό για τον εφεσείοντα, ο τελευταίος προθυμοποιήθηκε να συνεργαστεί με την Αστυνομία σχετικά με παρόμοιες παλιές ανεξιχνίαστες για την Αστυνομία υποθέσεις. Προς τούτο προέβηκε αμέσως σε μια θεληματική κατάθεση αποκαλύπτοντας τη συμμετοχή του σε διάφορα παρόμοια προηγούμενα ποινικά αδικήματα. Μετά τη συμπλήρωση της κατάθεσης του ο εφεσείων συνελήφθηκε και ακολούθως οδήγησε τους ανακριτές του σε διάφορες τοποθεσίες που είχαν σχέση με τα αδικήματα που είχε αποκαλύψει. Σύμφωνα με την αποκαλυπτική ενοχοποιητική κατάθεση του εφεσείοντος, ο τελευταίος είχε πάρει τις δύο χειροβομβίδες από τον πατέρα του, που τις είχε φυλαγμένες από το

1. Έριξε την πρώτη χειροβομβίδα στις 18/11/97 στο αυτοκίνητο κάποιου προσώπου που σχετιζόταν με την πρώην αρραβωνιαστικιά του, προκαλώντας στο όχημα ζημιές ύψους £
2. Τη δεύτερη χειροβομβίδα την κατέστρεψε ρίχνοντάς την σε ένα άδειο οικόπεδο στον Άγιο Σύλα στον Ύψωνα. Για την έκρηξη αυτή δεν υπήρξε οποιαδήποτε καταγγελία στην Αστυνομία και δεν ανευρέθηκε οποιοδήποτε τεκμήριο στο χώρο που υπέδειξε ο εφεσείων. Τους δύο πυροκροτητές τους είχε κατασκευάσει ο ίδιος και το 1997 τους έδωσε σε ένα τρίτο πρόσωπο. Τους τρεις αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς τύπου υδροσωλήνα τους είχε επίσης κατασκευάσει ο ίδιος και το 1997-98 τους παρέδωσε σε ένα τρίτο πρόσωπο. Το αεροβόλο του το είχε παραδώσει ένα πρόσωπο που δεν κατονόμασε, για αποπληρωμή μηχανολογικής εργασίας που είχε κάμει προς όφελος του προσώπου αυτού. Ο εφεσειών ήταν λευκού ποινικού μητρώου, οικειοθελώς και αυτοβούλως απεκάλυψε στην Αστυνομία τη διάπραξη των αδικημάτων, προέβηκε σε παραδοχή στο Δικαστήριο, είχε υποστεί σοβαρά τραύματα σε τροχαίο ατύχημα το 1998, με επακόλουθο την εμφάνιση διαταραχών νευρολογικής φύσης και είχε παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα από την διάπραξη των αδικημάτων (7 - 8 χρόνια). Κατ' έφεση οι ποινές μειώθηκαν με ανώτερες ποινές αυτές των 16 και 18 μηνών στις κατηγορίες της κατοχής εκρηκτικών υλών και απόπειρας καταστροφής με αμυντική χειροβομβίδα. Τονίστηκε η αυτόβουλη αποκάλυψη των αδικημάτων. Σημειώνεται ότι εκείνη η υπόθεση κρίθηκε στη βάση των δικών της ιδιαίτερων περιστατικών. Στην Μάριος Χριστοδούλου v. Δημοκρατίας,

(2014)2Α Α.Α.Δ 248, ποινή φυλάκισης 5 χρόνων για παράνομη κατοχή και χρήση εκρηκτικών υλών και ποινή φυλάκισης 4 χρόνων για απόπειρα καταστροφής περιουσίας, μειώθηκε κατ' έφεση σε 3 και 2 χρόνια φυλάκιση αντίστοιχα καθότι δεν λήφθηκαν ορθά υπόψη τα περιστατικά και τα προβλήματα υγείας του εφεσείοντα. Σε εκείνη την υπόθεση δεν υπήρχαν οι επιβαρυντικοί παράγοντες που καθορίζει η νομολογία, ο σκοπός του εφεσείοντα ήταν η πρόκληση μόνο υλικών ζημιών και είχε συνεργαστεί με την Αστυνομία για τη λήψη DNA το οποίο οδήγησε στην καταδίκη του, μετά από ακρόαση. Ήταν επίσης λευκού ποινικού μητρώου. Στην Γεώργιος Μαύρος άλλως Χατζής v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 466, ο εφεσειών καταδικάστηκε, μετά από ακρόαση, σε ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών στο αδίκημα της Απόπειρας καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες, η οποία κατ' έφεση δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική. Στόχος της τοποθέτησης της βόμβας σε ταχυδρομείο ήταν η απόσπαση προσοχής της Αστυνομίας στη διερεύνηση άλλων σοβαρών αδικημάτων ώστε αυτή να παύσει να ασκεί έλεγχο σε νυκτερινό κέντρο με το οποίο ο εφεσείων είχε κάποιες σχέσεις. Επρόκειτο για μεμονωμένη ενέργεια μη συνδεόμενη με οργανωμένο έγκλημα που δεν ήταν δυνατό να θέσει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές λόγω της χαμηλής ισχύος της εκρηκτικής ύλης που χρησιμοποιήθηκε και ο εφεσειών συνεργάστηκε με άλλο πρόσωπο στην τοποθέτηση της βόμβας. Στην Αντωνίου v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 746 επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 3 και 2 ½ χρόνων στις κατηγορίες της Απόπειρας Καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες και της μεταφοράς εκρηκτικών υλών, αντίστοιχα. Επρόκειτο για έκρηξη έξω από οικία οφειλόμενη στη ρίψη αμυντικής θραυσματικής χειροβομβίδας με αποτέλεσμα να προκληθούν ζημιές στην οικία ύψους £120. Το κίνητρο στη διάπραξη των αδικημάτων ήταν οι οικονομικές διαφορές των ενοίκων της εν λόγω οικίας με τον πατέρα του εφεσείοντα. Ο τελευταίος κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία και σημειώνεται ότι η έφεση στράφηκε μόνο εναντίον της καταδίκης και όχι της ποινής. Στην Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 2/2019, Ημερ. 25/02/2021, ο εφεσείων καταδικάστηκε, μετά από παραδοχή, σε έξι χρόνια φυλάκιση για το ότι εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά σε πλυντήριο αυτοκινήτων (εμπρησμό), ποινή η οποία επικυρώθηκε κατ' έφεση. Σε εκείνη την υπόθεση όμως ο εφεσειών μαζί με άλλο άτομο, με την χρήση βενζίνης, κατόπιν υποκίνησης τρίτου και έναντι αμοιβής €500 αποδέχθηκαν να θέσουν φωτιά στο πλυντήριο με σκοπό να καταστρέψουν την επιχείρηση αυτή. Οι ζημιές που προκλήθηκαν ήταν εκτεταμένες (€88.720). Στην επιβολή ποινής λήφθηκαν υπόψιν και άλλες εκκρεμείς υποθέσεις τις οποίες ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε, οι οποίες αφορούσαν σε διαρρήξεις, κλοπές, κλεπταποδοχή, επίθεση εναντίον οργάνου της τάξης, μεταφορά κυνηγετικού όπλου χωρίς άδεια και κατοχή μικρής ποσότητας κάνναβης. Επίσης, ο εφεσειών βαρυνόταν με τέσσερις προηγούμενες καταδίκες. Στην Μελανίτης v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 2 Α.Α.Δ. 309, ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα στο αδίκημα του εμπρησμού, στον εφεσείοντα, άτομο νεαρής ηλικίας, κατόπιν παραδοχής του και ο οποίος διέπραξε το αδίκημα κάτω από συναισθηματική φόρτιση και σε κατάσταση μέθης και βαρυνόταν με τρεις προηγούμενες καταδίκες, επικυρώθηκε κατ' έφεση. Στην Πέτρος Πατσαλίδης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 76/2022, Ημερ. 19/01/2023, ο εφεσειών καταδικάστηκε μετά από ακρόαση σε 18 κατηγορίες, περιλαμβανομένων των αδικημάτων της Κακόβουλης ζημιάς, κατά παράβαση του Άρθρου 324

(3)(β), της Χρήσης εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια, σε δύο κατηγορίες Εμπρησμού και Απόπειρας καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες. Στόχος του ήταν η παραπονούμενη με την οποία διατηρούσε ερωτική σχέση και η οποία κατάρρευσε. Ο εφεσείοντας στις 23/12/2019 έθεσε φωτιά στο ισόγειο της πολυκατοικίας όπου διέμενε η παραπονούμενη από την οποία κάηκαν τέσσερα αυτοκίνητα ενώ προκλήθηκαν εκτεταμένες ζημιές σε πέντε αποθηκευτικούς χώρους της πολυκατοικίας και σε διαμέρισμα. Ο εφεσειών συνέχισε να απειλεί την παραπονούμενη και ενώ είχε σχηματιστεί υπόθεση εναντίον του για εμπρησμό και ήταν υπό κράτηση, η παραπονούμενη απέστειλε επιστολή λέγοντας ότι ήταν αδύνατο να παραστεί στο Δικαστήριο και να καταθέσει εναντίον του, με αποτέλεσμα ο εφεσειών να αφεθεί ελεύθερος με όρους. Τρεις ημέρες πριν την δικάσιμο, ο εφεσειών τοποθέτησε, μπροστά από το κομμωτήριο της παραπονούμενης, μια πλήρη αμυντική χειροβομβίδα η οποία περιείχε εκρηκτική ύλη υψηλής ισχύος. Αποτέλεσμα της έκρηξης ήταν να προκληθούν ζημιές στο κτιριακό συγκρότημα και στις γυάλινες προθήκες των δύο καταστημάτων που ανέρχονται στο ποσό των €25,000. Πρωτόδικα επιβλήθηκαν στον εφεσειών διάφορες ποινές με ανώτατη αυτή των 9 χρόνων στο αδίκημα στη Κακόβουλης βλάβης, κατά παράβαση του Άρθρου 324

(3)(β) και 7 χρόνων στο αδίκημα του Εμπρησμού. Η καταδίκη για το αδίκημα της Κακόβουλης βλάβης δυνάμει των προνοιών του πιο πάνω Άρθρου ακυρώθηκε και επικυρώθηκε η ποινή φυλάκισης των 7 χρόνων στο αδίκημα του Εμπρησμού. Αντλούμε καθοδήγηση από την πιο πάνω νομολογία και τα όσα συνέδραμαν σε κάθε υπόθεση που αναφέρθηκε, στο ύψος της ποινής που επιβλήθηκε και λαμβάνουμε υπόψη τα όποια διαφοροποιητικά στοιχεία υπάρχουν με αυτά της παρούσας και ειδικότερα την συστηματική διάπραξη των αδικημάτων από τον Κατηγορούμενο αρ. 1 έναντι αμοιβής. Προτού προχωρήσουμε και να καταλήξουμε στο ύψος των επιβαλλόμενων ποινών, θα αναφερθούμε στο ζήτημα του κατά πόσο οι ποινές στην παρούσα υπόθεση που θα επιβληθούν, θα πρέπει να είναι διαδοχικές ή συντρέχουσες. To Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να επιβάλει συντρέχουσες ή διαδοχικές ποινές ή συνδυασμό τους. Είτε όμως οι ποινές δομηθούν ως συντρέχουσες είτε ως διαδοχικές, η ποινή που θα επιβληθεί θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να είναι ανάλογη της εγκληματικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου. Όπως έχει αναφερθεί στην χχχ Νικολάου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 54/2019, Ημερ. 19/05/2022, η πρωταρχική αρχή είναι ότι η συνολική ποινή πρέπει να είναι δίκαια και αναλογική. Στην χχχ Μούζου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 127/2020, Ημερ. 18/03/2022 λέχθηκε ότι όταν τα αδικήματα διαπράττονται στα πλαίσια μιας εγκληματικής ενέργειας ή συνδέονται μεταξύ τους θεματικά και χρονικά, είναι ενδεδειγμένο να τιμωρούνται με συντρέχουσες ποινές φυλάκισης. Από την άλλη, σε διακριτές εγκληματικές συμπεριφορές μπορούν να επιβληθούν διαδοχικές ποινές. Παραθέτουμε επίσης το κάτωθι σχετικό απόσπασμα από την Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. xxx (xxx) Θωμά, Ποινική Έφεση Αρ. 132/2017, σχ. με 136/2017, Ημερ. 26/06/2019, αναφορικά με τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά πόσο οι ποινές μπορούν να συντρέχουν ή ενδείκνυται να είναι διαδοχικές: «Οι αρχές που εφαρμόζονται ως προς τις συντρέχουσες ή τις διαδοχικές ποινές είναι γνωστές. Συντρέχουσες ποινές επιβάλλονται κατά κανόνα όταν τα αδικήματα απορρέουν από μια ενιαία έκνομη συμπεριφορά, τέτοια που χρονικά και τοπικά να συνδέονται. (Thomas: Principles of Sentencing σελ. 47 κ. επ.). Η ομοιότητα των παρανόμων πράξεων, η σύνδεση και συνάφεια των γεγονότων και η συσχέτιση τους αποτελούν οδηγό για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Achilleos v. P.

(1989)2 C.L.R. 331, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123, Ευσταθίου ν. Δημοκρατίας

(2014)2 Α.Α.Δ. 541 και Γ. Μ. Πική: Sentencing in Cyprus, 2η Έκδ. σελ. 19 κ.ε.). Από την άλλη, η διαδοχικότητα των ποινών είναι δυνατή όπου τα αδικήματα είναι μεταξύ τους ασύνδετα σε τόπο και χρόνο ή υποδηλώνουν συμπεριφορά που να δικαιολογεί τη διαδοχικότητα όπως όταν κάποιος διαπράττοντας σεξουαλικό αδίκημα, προχωρεί ταυτόχρονα φεύγοντας και σε ληστεία του θύματος (R. v. Sam Buckland [2013] EWCA Crim 91, Ομήρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 91/2017 ημερ. 2.5.2018), ECLI:CY:AD:2018:B

1. Η αρχή που υπερίπταται στη διαδοχικότητα είναι αυτή της συνολικότητας. Οι διαδοχικές ποινές δεν πρέπει να είναι δυσανάλογες εν τω συνόλω τους με τη γενικότερη αποτίμηση της παράνομης συμπεριφοράς. Η επιβαλλόμενη ποινή οφείλει σφαιρικά να είναι δίκαιη και ανάλογη. Αυτή είναι και η οδηγούσα αρχή του Sentencing Guidelines Council: Definitive Guideline του
2. Σημειώνεται όμως επίσης ότι αδικήματα τα οποία έστω και αν απορρέουν από την ίδια συμπεριφορά ή είναι μεταξύ τους συνδεδεμένα εκ της φύσεως τους, δυνατόν να επισύρουν την ανάγκη για διαδοχικές ποινές εάν οι συντρέχουσες ποινές δεν επαρκούν για να στιγματίσουν την ολική εγκληματική συμπεριφορά. Ακόμη και αν το αποτέλεσμα των διαδοχικών ποινών είναι η σωρευτική ποινή να υπερβαίνει το ανώτατο όριο που επιτρέπεται από το Νόμο, αυτό δεν αποκλείεται όταν κρίνεται αναγκαίο (George Blake [1961] 45 Cr. App. Rep. 292). Στον Thomas, ανωτέρω, σελ. 56, αναφέρεται ότι ακόμη και εάν δύο αδικήματα είναι χρονικά συνδεδεμένα αυτό δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι θα αντιμετωπισθούν ως μέρος μιας συμπεριφοράς εάν είναι κατ' ουσίαν διαφορετικά σε χαρακτήρα ή έχουν αναφορά σε διαφορετικό θεματολόγιο. (βλ. επίσης Στέλιος Στυλιανού v. Δημοκρατίας

(2015)2Β Α.Α.Δ 680). Στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνουμε υπόψη μας ότι ο Κατηγορούμενος αρ.1 σε οκτώ ξεχωριστές περιπτώσεις διέπραξε τα αδικήματα της απόπειρας καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες, της Κακόβουλης βλάβης και του εμπρησμού, η εγκληματική του συμπεριφορά έλαβε χώρα σε διαφορετικό τόπο και χρόνο και στρεφόταν εναντίον διαφορετικών προσώπων, υποστατικών και οικιών (πλην μιας περίπτωσης) και υπό αυτή την έννοια θα μπορούσε οι επιβαλλόμενες ποινές να δομηθούν ως διαδοχικές. Παρόλα αυτά, δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται ότι η όλη εγκληματική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου αρ. 1, έλαβε χώρα σε μια πολύ σύντομη χρονική διάρκεια - διέπραξε τα πιο πάνω αδικήματα μεταξύ της περιόδου 08/06/2023 - 12/07/2023 - υπάρχει ομοιότητα των παράνομων πράξεων του, αντιμετωπίζει τα ίδια αδικήματα σε όλες τις περιπτώσεις και η όλη εγκληματική του συμπεριφορά προκύπτει να είναι συνδεόμενη και τα γεγονότα να έχουν συνάφεια μεταξύ τους, ασχέτως ότι στρέφονταν εναντίον διαφορετικών προσώπων κάθε φορά. Δηλαδή, ο Κατηγορούμενος αρ. 1 αφού συνωμότησε με άγνωστο πρόσωπο να κατασκευάζουν και να τοποθετούν εκρηκτικές ύλες με σκοπό την καταστροφή ξένης περιουσίας έναντι πληρωμής από τρίτα πρόσωπα, κατά την πιο πάνω αναφερόμενη περίοδο υλοποίησε την εν λόγω συμφωνία διαπράττοντας τα επίδικα αδικήματα. Εν όψει των πιο πάνω και λαμβάνοντας υπόψη τη φύση και σοβαρότητα των αδικημάτων και το μέγιστο ύψος των ποινών που επισύρουν, κρίνουμε ότι μπορεί να επιβληθούν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης στις κατηγορίες αυτές, οι οποίες όμως να αντικατοπτρίζουν ολόκληρη την εγκληματική συμπεριφορά που ο Κατηγορούμενος αρ. 1 επέδειξε, κατά τον ουσιώδη χρόνο. Για τις κατηγορίες αρ. 35 - 37 όμως, εφόσον αυτές αφορούν διαφορετικής φύσης αδικήματα και για να στιγματιστεί η σοβαρότητα και αυτών των αδικημάτων, θα επιβληθούν ποινές οι οποίες θα συντρέχουν μεταξύ τους, θα είναι όμως διαδοχικές με τις ποινές που θα επιβληθούν στις κατηγορίες αρ. 1 - 34 ανωτέρω, έχοντας πάντα κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας των ποινών. Έχοντας, λοιπόν, υπόψη τα πιο πάνω, τη σοβαρότητα των αδικημάτων, των περιστάσεων διάπραξης τους, την ανάγκη για αποτροπή και όλα τα ελαφρυντικά του Κατηγορούμενου αρ. 1, ιδιαίτερα την άμεση παραδοχή του, την πλήρη συνεργασία του με την Αστυνομία και την αποκάλυψη της όλης δράσης του καθώς και του γεγονότος ότι θα καταθέσει και ως μάρτυρας κατηγορίας, κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία: Καμία ποινή λόγω επιβολής ποινής στα ολοκληρωμένα ποινικά αδικήματα των υπόλοιπων κατηγοριών (βλ. Κουλουντή ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 154/2015, 02/12/2015). Στην 2η , 16η και 24η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 7 ετών σε έκαστη από αυτές. Στην 3η , 17η και 25η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 15 μηνών σε έκαστη από αυτές. Στην 7η , 11η , 21η , 29η και 33η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 9 ετών σε έκαστη από αυτές. Στην 12η, 13η και 34η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 3 χρόνων σε έκαστη από αυτές. Στην 4η , 5η και 6η κατηγορία, στην 8η , 9η και 10η κατηγορία, στην 14η και 15η κατηγορία, στην 18η , 19η και 20η κατηγορία, στην 22η και 23η κατηγορία, στην 26η, 27η και 28η κατηγορία και στην 30η, 31η και 32η κατηγορία: Καμία ποινή καθότι τα γεγονότα αυτών εμπεριέχονται στα γεγονότα της 7ης , 11ης , 16ης , 21ης , 24ης , 29ης και 33ης κατηγορίας, αντίστοιχα, στις οποίες επιβλήθηκε ποινή (βλ. Βασιλείου v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 34). Στην 35η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην 36η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Στην 37η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω, οι ποινές που επιβλήθηκαν στις κατηγορίες αρ. 2, 3, 7, 11, 12, 13, 16, 17, 21, 24, 25, 29, 33 και 34 θα συντρέχουν. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στις κατηγορίες αρ. 35 - 37 θα συντρέχουν μεταξύ τους και θα εκτιθούν διαδοχικά με τις ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στις πιο πάνω αναφερόμενες κατηγορίες. Οι ποινές φυλάκισης να μειωθούν κατά το χρονικό διάστημα που ο Κατηγορούμενος αρ. 1 τελεί υπό κράτηση για την παρούσα υπόθεση και συγκεκριμένα από τις 28/07/2023. (Υπ.) ----------------------------------------- Χρ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ----------------------------------------- Μιχάλης Γ. Λοϊζου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ----------------------------------------- Ε. Χατζήπαπα - Αβραάμ, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο