Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ε. Κ., Αρ. Υπόθεσης: 9000/2022, 28/3/2023

(1)του Περί της Καταπολέμησης Ορισμένων Μορφών και Εκδηλώσεων Ρατσισμού και Ξενοφοβίας μέσω του Ποινικού Δικαίου Νόμος του 2011 (134(I)/2011), στο εκ πρώτης όψεως στάδιο, η Κατηγορούμενη παραδέχτηκε τις υπόλοιπες κατηγορίες. Συγκεκριμένα αφού η Κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία, της δόθηκε άδεια να αλλάξει απάντηση και παραδέχτηκε κοινή επίθεση σε δύο πρόσωπα (Κατηγορία 1 και 2), μεταφορά μάχαιρας εκτός οικίας (Κατηγορία 3), μέθη (Κατηγορία 4), ανησυχία (Κατηγορία 5), συμπεριφορά διασαλεύουσα την ειρήνη (Κατηγορία 6) και οπλοφορία προς διέγερση τρόμου (Κατηγορία 7). Οι Κατηγορίες 1,2,3,5, 6 και 7 νομική βάση έχουν και το άρθρο 35 Α, μέσω του οποίου κρίνεται ως επιβαρυντικός παράγοντας το κίνητρο προκατάληψης, ενώ στις λεπτομέρειες των κατηγοριών 1 και 5 αναφέρεται ότι προκάλεσε τα αδικήματα με κίνητρο προκατάληψης εναντίον ομάδας ατόμων λόγω της εθνοτικής τους καταγωγής. Στη βάση δήλωσης της Υπεράσπισης τα γεγονότα που εκτέθηκαν από τους μάρτυρες κατηγορίας κρίνονται ως αξιόπιστη μαρτυρία, ως τα γεγονότα της υπόθεσης. Την 22/8/2022, περί τις 15 γυναίκες, 3 παιδιά και 2 άνδρες μαζεύτηκαν για τους σκοπούς της πραγματοποίησης εκδήλωσης για τη γιορτή της σημαίας της Ρωσίας. Σε κάποια στιγμή εμφανίστηκε η Κατηγορούμενη, κατευθυνόταν απειλητικά προς τους συμμετέχοντες στη εκδήλωση και κρατούσε ένα μεγάλο μαχαίρι (Τεκμήριο 2). Προσέγγισε την ΜΚ 4, της φώναξε «Β... θα πεθάνεις», την άρπαξε από τα μαλλιά και έκανε κίνηση με το δεξί χέρι προσπαθώντας να της καρφώσει το μαχαίρι (καταθέσεις Τεκμήρια 5 και 6). Τότε ο ΜΚ 3 που είχε δει την Κατηγορούμενη και την ακολούθησε, την τράβηξε προς τα πίσω με τα χέρια του, για να την αποτρέψει από του να βλάψει τη ΜΚ

1. Η Κατηγορούμενη πρόταξε το μαχαίρι και προς τον ΜΚ
2. Αφού ο τελευταίος έκανε βήματα προς τα πίσω για να αποτρέψει εναντίον του πλήγμα με το μαχαίρι, μέλη της Αστυνομίας αφόπλισαν την Κατηγορούμενη. Η ΜΚ 5, κατέθεσε βίντεο στο οποίο φαίνεται η Κατηγορούμενη μετά την επίθεση σε ΜΚ 3 και ΜΚ 4, σε έξαλλη κατάσταση να κρατά προτεταμένο το μαχαίρι Τεκμήριο 2, προς τους παριστάμενους στην εκδήλωση. Στον ΜΚ 2, το πρόσωπο που συνέλαβε την Κατηγορούμενη, όταν της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο είπε ότι στην Κύπρο προστατεύουμε τη Ρωσία και ότι σκότωσαν τον αδερφό της. Είναι σημαντικό φρονώ να αποτυπωθούν οι συνέπειες της ως άνω περιγραφόμενης συμπεριφοράς της Κατηγορούμενης στους παριστάμενους. Ο ΜΚ 3 είπε στο Δικαστήριο κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία ότι είχε πάει στην εκδήλωση με τη γυναίκα και το 6χρονο τότε τέκνο του. Από τότε το ανήλικο ξυπνάει μέσα στη νύχτα, κλαίει και φωνάζει, ελέω του επίδικου περιστατικού. Η ΜΚ 5, ηλικίας 18 ετών σήμερα, ανέφερε ότι ο 10χρονος αδερφός της πανικοβλήθηκε και φώναζε όταν έγινε το περιστατικό, ενώ άλλη ανήλικη έλεγε ότι φοβάται να μην πάει η Κατηγορούμενη να την σκοτώσει το βράδι. Η ΜΚ 4, δε, είπε ότι δέχθηκε επίθεση ακόμα 3 φορές, πέραν της επίδικης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούμενης στην ικανή του αγόρευση για μετριασμό της ποινής αναλύει τις προσωπικές της περιστάσεις. Αναφέρει ότι είναι ουκρανή υπήκοος, 55 ετών και διαμένει μόνιμα στην Κύπρο από το
3. Είναι λευκού ποινικού μητρώου, φιλήσυχη και νομιμόφρων. Έχασε το σύζυγο της, ενώ 2 μήνες πριν τον επίδικο χρόνο, ο αδερφός της έχασε τη ζωή του κατά τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Η υπόλοιπη οικογένεια της είναι ακόμη εγκλωβισμένη στην Ουκρανία. Συνεπεία των ως άνω βιώνει περίοδο πένθους. Η εκδήλωση για τη ρωσική σημαία λάμβανε χώρα κάτω από το σπίτι της. Εν μέσω συναισθηματικής φόρτισης, χωρίς προμελέτη και προσχεδιασμό βρέθηκε να κρατά το μαχαίρι και να επιτίθεται στους παραπονούμενους. Είχε θολωμένη κρίση. Ο κ. Μούσκος τόνισε την έλλειψη προσχεδιασμού, τον έντιμο πρότερο βίο της, την παραδοχή, τη μέθη, τη μεταμέλεια και τη συναισθηματική της φόρτιση ως κύριους μετριαστικούς παράγοντες. Εν πρώτοις και σε ότι αφορά τη σφοδρότητα της επίθεσης διαφωνώ με τον κ. Μούσκο ότι αυτή ήταν μειωμένη. Τουναντίον ήταν επίθεση με μαχαίρι, από την οποία κινδύνευσαν άτομα άμεσα και διασώθηκαν από σοβαρή ζημιά λόγω της άμεσης επέμβασης τρίτων. Ήταν χαρακτηριστική η μαρτυρία των παρευρισκόμενων ότι η Κατηγορούμενη κινήθηκε γρήγορα, έπιασε την ΜΚ 4 από τα μαλλιά και επιχείρησε να της καρφώσει το μαχαίρι. Ήταν η σωτήρια επέμβαση του ΜΚ 3 που απέτρεψε το κτύπημα, ενώ και ο ίδιος απειλήθηκε με μαχαίρι. Όλα τα ως άνω συνοδεύονταν με απειλές για θάνατο της ΜΚ
4. Επομένως μπορεί η Κατηγορούμενη να αντιμετωπίζει κατηγορίες κοινής επίθεσης, αλλά η ένταση αυτής και το ότι συνοδευόταν από σειρά άλλων αδικημάτων όπως η οπλοφορία, κατατάσσουν το αδίκημα ως ιδιαίτερα σοβαρό. Σύμφωνα με το άρθρο 242 του Κεφ.154, για το αδίκημα της επίθεσης, προβλέπεται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1708 ή και τις δύο ποινές. Το αδίκημα αυτό θεωρείται σοβαρό επειδή ενέχει πράξεις που δημιουργούν αίσθημα φόβου και ανασφάλειας στο κοινό. Στρέφεται ενάντια στην προσωπικότητα, καταρρακώνει την αξιοπρέπεια του ατόμου και πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας (βλ. Θεοχάρους ν. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 575). Η χρήση βίας σε δημόσιο χώρο, στην παρουσία και άλλων προσώπων αποτελεί απαράδεκτη κοινωνική συμπεριφορά (Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 327). Σημαντικά επίσης κρίνονται τα στοιχεία της μεταμέλειας και της αποκατάστασης των σχέσεων κατηγορουμένου και παραπονουμένου, το λευκού ποινικού μητρώο και η απουσία προσχεδιασμού (βλ. Θεοχάρους, πιο πάνω). Λαμβάνονται επίσης υπόψη ενδεχόμενες δυσανάλογες επιπτώσεις στην επαγγελματική σταδιοδρομία του κατηγορουμένου (βλ. Yeates και άλλος v. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 320). Τα αδικήματα της ανησυχίας, της συμπεριφοράς διασαλεύουσας την ειρήνη και της μέθης, ακόμα και της μεταφοράς μάχαιρας εκτός οικίας είναι αδικήματα που απειλούν την κοινωνική ειρήνη (Sentencing in Cyprus, G. M. Pikis, 2η έκδοση, σελ. 181 επ.). Ο συνδυασμός τους μάλιστα με αδικήματα επίθεσης, τείνει να αντιμετωπίζεται με ενισχυμένη αυστηρότητα από τα Δικαστήρια (Diogenis Savva Karaviotis and 4 οthers v. The Police

(1967)2 CLR 286). Η μεταφορά μάχαιρας, δε, είναι αδίκημα που αντικατοπτρίζει την ανάγκη προστασίας από αδικήματα άλλης εποχής. Προφανής σκοπός των διατάξεων των άρθρων 80 και 82 είναι η προστασία από την επίθεση με μαχαίρι, όπως και στην υπό εξέταση περίπτωση (Panayiotis Georghiou Alexandrou "Vrakas" "Patitoutsis" ν. The Police

(1966)2 CLR 77). Η Κατηγορούμενη παραδέχτηκε την ύπαρξη κινήτρου προκατάληψης. Η εν λόγω πρόνοια του άρθρου 35 Α του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου Κεφάλαιο 154, εισήχθη με το Νόμο 31(I)/

1. Η απαίτηση για επαυξημένες ποινές σε σχέση με αδικήματα εναντίον ομάδων προσώπων λόγω της φυλής, του χρώματος, της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, των θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, των γενεαλογικών καταβολών, του σεξουαλικού προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου, είναι απαίτηση και του ΕΔΔΑ. Στην Sabalić v. Κροατίας, 50231/13, 14/01/2021, παρ. 114, τονίστηκε ότι αποτυχία να διερευνηθεί κίνητρο μίσους επίθεσης και το ότι δεν λήφθηκε αυτό το κίνητρο, αποτελούσε θεμελιώδες ελάττωμα της διαδικασίας. Αναλόγως και στην Škorjanec v. Κροατίας, 25536/14, 28/3/2017, παρ. 53, σημειώθηκε ότι ο χειρισμός υποθέσεων με ρατσιστικά κίνητρα με τον ίδιο τρόπο όπως οι υπόλοιπες υποθέσεις θα ήταν ωσάν να εθελοτυφλούσαμε ως προς τη σοβαρότητα του εν λόγω ζητήματος. Οι ως άνω αρχές υιοθετήθηκαν στην Αστυνομία v. Α. Α. κ.α., Ποινική Έφεση Αρ. 4/2021,5/2021, 1/7/
2. Εκεί έγινε εκτενής ανάλυση της έννοιας των εγκλημάτων μίσους και σε ιδιαίτερα αυστηρό τόνο αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Μόνο με αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές μπορεί να τιμωρηθεί κατά τρόπο αναμορφωτικό, ανταποδοτικό και δίκαιο η απαράδεκτη απαξίωση μέχρι μίσους ενός συνανθρώπου μας επειδή είναι διαφορετικός λόγω εθνικότητας ή εθνοτικής προέλευσης, γλώσσας, θρησκείας και φυλής, σεξουαλικού προσανατολισμού, φύλου, σωματικής ή και ψυχικής αναπηρίας. Μόνο με αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές μπορεί να δοθεί το μήνυμα στους επίδοξους δράστες ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν μπορούν να γίνουν ανεκτές από την κοινωνία, αλλά και μήνυμα ελπίδας και υποστήριξης σε όσους κινδυνεύουν από τέτοιες συμπεριφορές ώστε να αισθάνονται ασφάλεια.» Στην ως άνω υπόθεση επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης μέχρι 2 μηνών για αδικήματα μεταξύ άλλων κοινής επίθεσης και απειλής. Το εκεί περιστατικό ήταν πολύ μειωμένης σοβαρότητας σε σχέση με το υπό εξέταση, αφού η εκεί επίθεση περιορίστηκε σε φτύσιμο, ενώ εδώ υπήρξε προσπάθεια να πληγεί η ΜΚ 4 με μαχαίρι από πίσω. Οι εκεί ποινές φυλάκισης αναστάλθηκαν λόγω του χρόνου που παρήλθε, της εξωδικαστηριακής τιμωρίας των Κατηγορούμενων και του ότι δεν αποτελούσε οργανωμένο ρατσιστικό επεισόδιο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο υπάρχει ανάλογη διάταξη, με την οποία αυξάνεται ποινή για αδικήματα που έχουν ρατσιστικό ή θρησκευτικό κίνητρο (s. 145, Criminal Justice Act 2003). Εκεί νομολογιακά αποφασίστηκε ότι πρώτα θα πρέπει να καθοριστεί η ποινή που θα επιβαλλόταν αν δεν υπήρχε σχετικό κίνητρο και μετά να επαυξηθεί αναλόγως. (R. v Dickson (Andrew), [2003] 2 Cr. App. R. (S.) 75, R. v Kelly (Lewis), 2001 WL 98196). Στη Βασιλειάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 409, επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο που διέπραξε το αδίκημα της κοινής επίθεσης ποινή φυλάκισης 3 μηνών, η οποία επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Είχε τρία προηγούμενα και η υπόθεση αφορούσε κτύπημα στον παραπονούμενου από τον Κατηγορούμενο με καρέκλα. Στην Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 327, όπου το αδίκημα διαπράχθηκε σε δημόσιο χώρο και στην παρουσία άλλων παρευρισκομένων επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή, με λευκό ποινικό μητρώο και κατόπιν συμφιλίωσης με τον παραπονούμενο, ποινή φυλάκισης ενός μηνός, ενώ για το αδίκημα της επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τριών μηνών. Ο εκεί Εφεσείων ήταν ηλικίας 19 ετών. Προς όφελος της Κατηγορούμενης λαμβάνεται υπόψη η παραδοχή της, έστω στο προχωρημένο στάδιο που αυτή έλαβε χώρα, μετά την κλήση της σε απολογία (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Το λευκό ποινικό μητρώο της Κατηγορούμενης επιτρέπει στο Δικαστήριο να την μεταχειριστεί με την επιείκεια που αρμόζει σε αυτούς που είναι πρώτη φορά παραβάτες (Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 14 και Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132). Η μέθη σε τέτοιου είδους αδικήματα, αποτελεί επίσης μετριαστικό παράγοντα που τα Δικαστήρια λαμβάνουν υπόψη (βλ. Yeates, πιο πάνω). Σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, ως επιβαρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη, η επίθεση της Κατηγορούμενης, με την χρήση μαχαιριού, σε δημόσιο χώρο και στην παρουσία παιδιών. Παιδιών τα οποία στιγματίστηκαν από το μένος και τη σφοδρότητα της επίθεσης, όπως κατέθεσαν οι μάρτυρες κατηγορίας. Η σφοδρότητα της επίθεσης και το ότι συνοδευόταν από μεγάλο μαχαίρι (Τεκμήριο 2) δεικνύει και την επικινδυνότητα της, αν δεν προλάβαιναν τα χειρότερα οι ψυχραιμότεροι. Ακόμα δεν προκύπτει η ύπαρξη του μετριαστικού παράγοντα της συμφιλίωσης με τα θύματα. Ως μετριαστικός παράγοντας σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, προκύπτει η έλλειψη προσχεδιασμού. Ακολουθώντας τις αρχές της αγγλικής νομολογίας όπως τέθηκαν παραπάνω, θα καθοριστεί η ποινή που θα επιβαλλόταν αν δεν υπήρχε κίνητρο προκατάληψης και στη συνέχεια θα γίνει η σχετική επαύξηση. Η νομολογία ορίζει ότι η επιλογή της ποινής που επιβάλλεται εξαρτάται κυρίως από την σφοδρότητα της επίθεσης. Όπως τονίστηκε παραπάνω η σφοδρότητα της επίθεσης και ο συνδυασμός της με τα υπόλοιπα αδικήματα κατατάσσουν την εν προκειμένω ως μια από τις σοβαρότερες περιπτώσεις κοινής επίθεσης. Το περιστατικό ήταν μεν ενιαίο, δηλαδή όλα τα αδικήματα στηρίζονται σε κοινά γεγονότα, αλλά κάθε ένα από αυτά τα αδικήματα, φρονώ, ότι επαυξάνει τη σοβαρότητα της συμπεριφοράς της Κατηγορούμενης. Πλην της μέθης, η οποία λειτουργεί ως μετριαστικός παράγοντας, η επίθεση, ευτυχώς ατελής, με όπλο και δη μαχαίρι περί τους 30 πόντους και η όλη διασάλευση της ειρήνης, η ανησυχία που προκάλεσε η Κατηγορούμενη επαυξάνουν την ανάγκη αποτροπής. Η διάπραξη του αδικήματος σε δημόσιο χώρο με παρευρισκόμενα ανήλικα, λειτουργεί επίσης ως επιβαρυντικός παράγοντας όπως προαναφέρθηκε. Ειδικά αν ληφθεί υπόψη η πληγή, η ανησυχία που προκλήθηκε στα ανήλικα, όπως προκύπτει από την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία. Στην βάση των ως άνω θα επιβάλλετο στην Κατηγορούμενη ποινή φυλάκισης 4 μηνών, στην πρώτη κατηγορία, αν δεν υπήρχε το κίνητρο προκατάληψης της, ως ορίζεται στο άρθρο 35 Α του περί Ποινικού Κώδικα Κεφάλαιο 154. Με δεδομένη όμως την ύπαρξη τέτοιου κινήτρου προκατάληψης, ως εμφαίνεται και στην έκθεση αδικήματος των κατηγοριών 1, 2, 3, 5, 6 και 7, εναντίον εθνοτικής ομάδας προσώπων, επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη ποινή φυλάκισης 6 μηνών στην Κατηγορία 1. Καμία ποινή στις υπόλοιπες κατηγορίες, ενόψει του ενιαίου του περιστατικού και στη βάση της αρχής της συνολικότητας. Ακολουθεί εξέταση του ενδεχομένου αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3[i] του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003. Στην Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1, διευκρινίζεται ότι η αναστολή ποινής φυλάκισης διαχωρίζεται τόσο από την επιλογή της ποινής φυλάκισης, ως μέσου τιμωρίας του παραβάτη, όσο και από την έκταση της φυλάκισης. Η αναστολή δεν αποτελεί άλλο μέσο τιμωρίας, μη στερητικό της ελευθερίας του παραβάτη. Επομένως ο χαρακτήρας της ποινής φυλάκισης δεν αλλοιώνεται μόνο και μόνο λόγω του ότι αυτή αναστάλθηκε. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι (βλ. Demetriou v. R.

(1976)2 J.S.C. 386 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου

(1996)2 ΑΑΔ 303):

(1)Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο.

(2)Το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής.

(3)Η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην Αργυρίδης Θεόδωρος και Άλλοι ν. Αστυνομίας

(2013)2 ΑΑΔ 449, σε υπόθεση όπου μια ομάδα νεαρών κατηγορείτο για μια σειρά από ένοπλες ληστείες, αποφασίστηκε η αναστολή ποινής φυλάκισης που τους είχε επιβληθεί πρωτοδίκως και γιατί πρόκειτο για νεαρά άτομα, τα οποία δεν είχαν οποιοδήποτε προηγούμενο και θα επηρεάζοντο από την επιβολή ποινής άμεσης φυλάκισης. Στην υπόθεση Σκεύη Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας,

(2010)2 Α.Α.Δ 22, το Δικαστήριο έθεσε τον προβληματισμό για το εν λόγω ζήτημα ως εξής: «Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων θα μπορούσε ή έπρεπε αυτοί οι παράγοντες να επενεργήσουν κατά τρόπο ο οποίος να δικαιολογεί το να δοθεί στην εφεσείουσα μια δεύτερη ευκαιρία». Η σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε η Κατηγορούμενη έχει τονιστεί παραπάνω. Το κίνητρο της Κατηγορούμενης όχι μόνο δεν μπορεί να ευνοήσει, να λειτουργήσει υπέρ της αναστολής ποινής φυλάκισης της, αλλά καθίσταται νομοθετικά ως επιβαρυντικός παράγοντας. Ακόμα και η συναισθηματική φόρτιση της Κατηγορούμενης λόγω του χαμού του αδελφού της, δεν τη νομιμοποιεί να θεωρεί ως αντικείμενο επίθεσης κάθε άτομο συγκεκριμένης εθνικότητας. Η Κατηγορούμενη μπορεί να είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου, αλλά υφίσταται αδήριτη ανάγκη για αποτροπή αδικημάτων τέτοιας φύσης και με τα κίνητρα τα οποία ενείχε. Η επίθεση εναντίον ομάδας προσώπων, με μαχαίρι, μόνο και μόνο λόγω της καταγωγής τους αποτελεί ανησυχητικό φαινόμενο σε κάθε σύγχρονη κοινωνία. Για αυτό το λόγο το ΕΔΔΑ τονίζει σε κάθε ευκαιρία την ανάγκη για επιμελή διερεύνηση και πάταξη συμπεριφορών κινούμενων από εθνικά ή εθνοτικά κίνητρα (Nachova κ.α v. Βουλγαρίας, 43577/98 43579/98, 06/07/2005, παρ. 161, Abdu v. Βουλγαρίας, 26827/08, 11/03/2014, παρ. 44). Τυχόν αναστολή της ποινής φυλάκισης θα στρέφετο ενάντια στη σοβαρότητα και την απαξία που ενέχουν αδικήματα με κίνητρο προκατάληψης και θα έδιδε λανθασμένα μηνύματα στην κοινωνία. Η ποινή φυλάκισης να είναι άμεση. (Υπ.).............. Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο