Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ν. Ν. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2456/2019, 23/1/2023

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119 (Ι)/2000 (Κατηγορίες 5 και 6). Ο Κατηγορούμενος 2 παραδέχτηκε τρεις κατηγορίες επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη (Κατηγορίες 7, 9 και 10), δύο κατηγορίες κοινής επίθεσης (Κατηγορίες 8 και 11) κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)και 4 του Νόμου 119 (Ι)/2000, μία κατηγορία απειλής (Κατηγορία 12) και μια κατηγορία συμπεριφοράς με την οποία προκαλείται άμεσα ψυχική βλάβη σε μέλος της οικογένειας (Κατηγορία 13). Η Κατηγορούσα Αρχή εκθέτοντας τα γεγονότα ανάφερε ότι την 21/3/2018 και ώρα 21:20 μετέβηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου η Κατηγορουμένη 1 μαζί με την ανήλικη κόρη της και κατάγγειλε ότι ο Κατηγορούμενος 2 επιτέθηκε στην κόρη της προκαλώντας της μώλωπες σε διάφορα σημεία του σώματος της. Σε συνέντευξη η παραπονούμενη ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 2 την παρέλαβε από το σχολείο μαζί με τον αδελφό της και λόγω κάποιας παρεξήγησης που είχαν, αυτός αντέδρασε και τη χαστούκισε. Στη συνέχεια την έβαλε να καθίσει στο πάτωμα και ο Κατηγορούμενος 2 κάθισε πάνω της αρπάζοντας με τα δύο χέρια τους αστραγάλους της προκαλώντας της κοκκίνισμα. Οδηγήθηκαν στο Νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκαν διάφορες εκχυμώσεις και εκδορές σε σημεία του σώματος της. Επίσης τα ανήλικα τέκνα της Κατηγορούμενης 1 ανέφεραν ότι τους είπε να μην αναφέρουν ότι ο Κατηγορούμενος 2 τους χτυπά γιατί αν το κάνουν θα έρθει κοπέλα από το Γραφείο Ευημερίας να τους απομακρύνει από την ίδια. Οι Κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Οι παραπονούμενοι διαμένουν με την Κατηγορούμενη 1 και δεν έχουν σχέση με τον Κατηγορούμενο

1. Η κα. Λαζαρίδου προς μετριασμό της ποινής της Κατηγορούμενης 1 ανέφερε ότι αυτή είναι ηλικίας 36 ετών, άστεγη, διαμένει σε φιλικά της πρόσωπα και προσπαθεί να εξεύρει εργασία. Διαμένει μαζί με τα τέκνα της και η τραυματική σχέση της με τον Κατηγορούμενο 2 την έκανε να μην εμπιστεύεται εύκολα άλλα άτομα. Της άφησε κατάλοιπα άγχους, ενώ και τα επίδικα αδικήματα διαπράχθηκαν υπό τον φόβο του Κατηγορούμενου 2, αφού η ίδια προέβη σε καταγγελίες εναντίον του πολλές φορές. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 ο κ. Δημητριάδης ανέφερε ότι είναι ηλικίας 46 ετών από τη Λάρνακα, διαζευγμένος και έχει 5 παιδιά. Έχει 2 κόρες που σπουδάζουν, η μια στη Γαλλία γαλλική φιλοσοφία και πολιτικές επιστήμες και η άλλη στη Θεσσαλονίκη ιατρική. Έχει ακόμα μια κόρη που είναι τελειόφοιτη και ακόμα 2 ανήλικα που πηγαίνουν στο σχολείο. Εργαζόταν για 20 περίπου έτη στα δημόσια έργα, επέβλεπε εργολάβους, όμως κάποια στιγμή η 3η του κόρη είχε προβλήματα υγείας, χρειάστηκε επείγον και άμεσα χρήματα, έτσι παραιτήθηκε για να λάβει το Ταμείο Προνοίας ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει οικονομικά στην ιατρική κατάσταση της κόρης του. Ο ίδιος έχει σταθεί και στέκεται στην οικογένεια του και στα 5 του παιδιά, πληρώνει διατροφή στην πρώην του σύζυγο περί τα €600 το μήνα και πληρώνει τα ενοίκια των φοιτητριών κόρων του. Ουδέποτε υπήρξε κάποιο πρόβλημα με την πρώην σύζυγο του ή τα τέκνα του. Εργάζεται ως υπάλληλος σε κτηματομεσιτικό γραφείο και επίσης διαχειρίζεται ένα κέντρο διασκέδασης στη Λάρνακα. Όσον αφορά τις συνθήκες διάπραξης, ο Κατηγορούμενος 2 διέμενε περίπου ενάμισι χρόνο μαζί με την Κατηγορουμένη 1 και τα παιδιά της. Συμμετείχε ενεργά ως δεύτερος τους πατέρας, τα πήγαινε στο σχολείο, τους έπαιρνε από το σχολείο, υπήρχε γενικά πατρική σχέση. Υπήρχαν όμως περιπτώσεις όπου η κόρης της Κατηγορούμενης 1 επειδή είχε αδυναμία στον πατέρα της και ο πατέρας της ήταν ενοχλημένος με την κατάσταση, αφού διέμενε η Κατηγορουμένη 1 με τον Κατηγορούμενο 2, μπορεί να δηλητηρίαζε τη σχέση τους. Ο Κατηγορούμενος 2 και για τις δύο εργασίες του χρειάζεται λευκό ποινικό μητρώο. Σε περίπτωση που δεν θα μπορεί να εξασφαλίσει το λευκό ποινικό μητρώο αυτόματα καθίσταται άνεργος. Τα επίδικα αδικήματα επίκεντρο έχουν τα ανήλικα τέκνα της Κατηγορούμενης
2. Με σκοπό την προστασία τους ο Νομοθέτης με την θέσπιση του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119 (Ι)/2000, και κατέταξε ως διακεκριμένες τις επιθέσεις σε μέλη της οικογένειας. Γι' αυτό και το άρθρο 3

(4)του Νόμου προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι 5 έτη, ενώ για κοινή υπόθεση τα 2 έτη. Άγονται καθημερινά δεκάδες υποθέσεις βίας στην οικογένεια ενώπιον του Δικαστηρίου. Τέτοιου είδους περιστατικά πλήττουν το θεσμό της οικογένειας και κατ' επέκταση τον κοινωνικό ιστό. Η εγγύτητα που έχουν πρόσωπα με τα τέκνα τους δεν τους δίδει επ' ουδενί το δικαίωμα να τα χτυπούν. Να καταρρακώνουν την αξιοπρέπεια τους και να τα καθιστούν υποχείριο στα χέρια τους, βεβηλώνοντας την ψυχή τους. Στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Αναστάσιου Α. Γεωργίου

(2002)2 Α.Α.Δ. 464 αναφέρθηκε ότι: "Η σοβαρότητα εγκλημάτων βίας στην οικογένεια είναι αυτόδηλη. Εκτός από το τραύμα που επιφέρουν, τείνουν να πλήξουν τη συνοχή της οικογένειας και την υπόσταση των μελών της. Χρήση βίας από το σύζυγο κατά της συζύγου του αποτελεί ιδιαίτερη πτυχή εγκλημάτων βίας στην οικογένεια, τα οποία έχουν ως γενεσιουργό αιτία τη χρήση βίας ως μέσο επιβολής της θέλησης του συζύγου επί της συζύγου του και την κυριαρχία του στην οικογένεια με έρεισμα τη σωματική του δύναμη. Η βία αντικαθιστά το λόγο και η ισχύς τη λογική. Εξαρθρώνεται το κλίμα ισότητας που πρέπει να χαρακτηρίζει τις σχέσεις των συζύγων - (βλ. Κούλλουρος v. Κούλλουρου & Άλλου

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 50). Η άσκηση βίας από το σύζυγο εις βάρος της συζύγου του αποτελεί ανάθεμα για τις συζυγικές σχέσεις και πλήττει τον πυρήνα της οικογένειας. Τέτοια συμπεριφορά δε γίνεται ανεκτή. Πρέπει να εκριζωθεί από την οικογένεια." Σε σχέση με τις ποινές που επιβάλλονται σε τέτοιου είδους αδικήματα, στην Χαραλάμπους v. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 219 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 μηνών που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο για άσκηση βίας στη σύζυγο του που της προκάλεσε άμεσα πραγματική σωματική βλάβη. Ο Κατηγορούμενος εκεί ήταν λευκού ποινικού μητρώου, είχε παραδεχτεί και λήφθηκαν υπόψη οι προσωπικές, οικογενειακές, επαγγελματικές και οικονομικές του περιστάσεις. Η Χαραλάμπους, μάλιστα, αποστασιοποιήθηκε από τη Θεοχάρους ν. Αστυνομίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 575 αφού στην τελευταία το αδίκημα δεν διαπράχθηκε μπροστά σε άλλα πρόσωπα. Η παρέμβαση στη δικαστική διαδικασία υπόκειται, σύμφωνα με το άρθρο 122(β) του Κεφ.154, σε ποινή φυλάκισης τριών ετών. Τέτοιες πράξεις επιδιώκουν τον περιορισμό της απόδοσης δικαιοσύνης και δη εν προκειμένω όπου συνοδευόταν με απειλές. Και δη στην περίπτωση της Κατηγορούμενης 1, η οποία μέσω απειλών προσπάθησε να απαλλάξει από τις όποιες συνέπειες τον Κατηγορούμενο 2. Προς όφελος των Κατηγορούμενων λαμβάνεται η παραδοχή τους. Αυτή εμπεριέχει το απτό στοιχείο της έμπρακτης μεταμέλειας και είναι κατάλληλο να αμείβεται με έκπτωση στην ποινή (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28), διότι ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Το λευκό τους ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου επιτρέπει στο Δικαστήριο να τον μεταχειριστεί με την επιείκεια που αρμόζει σε αυτούς που είναι πρώτη φορά παραβάτες (Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 14 και Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132). Επιπλέον το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή σχεδόν πέντε έτη μετά την διάπραξη των αδικημάτων, δεδομένο που επίσης επενεργεί μετριαστικά για τους Κατηγορούμενους. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 λαμβάνεται, τέλος, υπόψη το γεγονός ότι θα υπάρξει εξωδικαστηριακή τιμωρία, αφού θα απωλέσει την άδεια του για εξάσκηση των επαγγελμάτων του, αναλόγως της ποινή που θα του επιβληθεί. Επιβαρυντικός παράγοντας για τον Κατηγορούμενο 2 είναι το γεγονός ότι στα ανήλικα προκλήθηκαν σωματικές ζημιές, έστω εκχυμώσεις και εκδορές, ενώ στη βάση του κατηγορητηρίου υπήρξαν περισσότερα του ενός περιστατικά βίας εναντίον των ανηλίκων. Ως ελαφρυντικοί παράγοντες για την Κατηγορούμενη 1 κρίνονται η διάπραξη των αδικημάτων υπό κράτος φόβου από τον Κατηγορούμενο 2 και η συνεχής και η αδιάλειπτη φροντίδα των τέκνων της, στοιχείο που δεικνύει την έμπρακτη της μεταμέλεια. Ως μετριαστικοί παράγοντες για τον Κατηγορούμενο 1 λαμβάνονται υπόψη το γεγονός ότι η επίθεση έγινε χωρίς επιθετικό όργανο, χωρίς προσχεδιασμό και δεν ήταν στην παρουσία τρίτων. Λαμβάνοντας υπόψη όλους του μετριαστικού παράγοντες που αναφέρθηκαν και σταθμίζοντας τους με την σοβαρότητα των αδικημάτων επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη 1: Στην πρώτη κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στη δεύτερη κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην τρίτη κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 20 ημερών. Στην τέταρτη κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 20 ημερών. Στην πέμπτη κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 2 μηνών και Στην έκτη κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Λαμβάνοντας υπόψη όλους του μετριαστικού παράγοντες που αναφέρθηκαν και σταθμίζοντας τους με την σοβαρότητα των αδικημάτων επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2: Στην έβδομη κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στη όγδοη κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην ένατη κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στη δέκατη κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στην ενδέκατη κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 2 μηνών Στη δωδέκατη κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 2 μηνών και Στην δέκατη τρίτη κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Όλες οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Ακολουθεί εξέταση του ενδεχομένου αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3[i] του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003. Στην Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1, διευκρινίζεται ότι η αναστολή ποινής φυλάκισης διαχωρίζεται τόσο από την επιλογή της ποινής φυλάκισης, ως μέσου τιμωρίας του παραβάτη, όσο και από την έκταση της φυλάκισης. Η αναστολή δεν αποτελεί άλλο μέσο τιμωρίας, μη στερητικό της ελευθερίας του παραβάτη. Επομένως ο χαρακτήρας της ποινής φυλάκισης δεν αλλοιώνεται μόνο και μόνο λόγω του ότι αυτή αναστάλθηκε. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι (βλ. Demetriou v. R.

(1976)2 J.S.C. 386 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου

(1996)2 ΑΑΔ 303):

(1)Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο.

(2)Το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής.

(3)Η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην Αργυρίδης Θεόδωρος και Άλλοι ν. Αστυνομίας

(2013)2 ΑΑΔ 449, σε υπόθεση όπου μια ομάδα νεαρών κατηγορείτο για μια σειρά από ένοπλες ληστείες, αποφασίστηκε η αναστολή ποινής φυλάκισης που τους είχε επιβληθεί πρωτοδίκως και γιατί πρόκειτο για νεαρά άτομα, τα οποία δεν είχαν οποιοδήποτε προηγούμενο και θα επηρεάζοντο από την επιβολή ποινής άμεσης φυλάκισης. Στην υπόθεση Σκεύη Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας,

(2010)2 Α.Α.Δ 22, το Δικαστήριο έθεσε τον προβληματισμό για το εν λόγω ζήτημα ως εξής: «Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων θα μπορούσε ή έπρεπε αυτοί οι παράγοντες να επενεργήσουν κατά τρόπο ο οποίος να δικαιολογεί το να δοθεί στην εφεσείουσα μια δεύτερη ευκαιρία». Εν προκειμένω κρίνεται ότι οι Κατηγορούμενοι δικαιούνται μιας δεύτερης ευκαιρίας. Είναι αμφότεροι λευκού ποινικού μητρώου. Δείχνουν και οι δύο ιδιαίτερα στοιχεία μεταμέλειας. Η μεν Κατηγορούμενη 1 φροντίζει τα τέκνα της αδιάλειπτα, χωρίς να έχουν μολυνθεί οι σχέσεις τους από την διάπραξη των αδικημάτων. Ήταν μάλιστα υπό καθεστώς φόβου και άγχους που προέβη στα επίδικα αδικήματα και από τότε, τον Απρίλιο του 2018 δεν έχει προβεί σε κανένα άλλο αδίκημα. Ο δε Κατηγορούμενος 2 μεγαλώνει 5 τέκνα, είναι εκείνος που τα συντηρεί και κάνει δύο δουλειές για να τα καταφέρει. Επίσης δεν προέβη στο οτιδήποτε επιλήψιμο από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων σχεδόν πέντε χρόνια πριν. Η αναστολή ποινής φυλάκισης, άλλωστε, ναι μεν λειτουργεί ως δεύτερη ευκαιρία (Σκεύη Χριστοδούλου, πιο πάνω), επικρέμαται δε, πάνω από τους Κατηγορούμενους, ως δαμόκλειος σπάθη η φυλάκιση, αν εμπλακουν στην όποια εγκληματική δραστηριότητα (Louka v. The Republic

(1986)2 CLR 141). Στη βάση των ως άνω η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στους Κατηγορούμενους αναστέλλεται (Εξηγείται η έννοια της αναστολής της ποινής φυλάκισης στους Κατηγορούμενους). (Υπ.).............. Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο