Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. E. S., Αρ. Υπόθεσης: 5214/2018, 4/1/2023

(1)και 14 του περί Πρόληψης και Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης και της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου 91(Ι)/2014 (Κατηγορίες 9 και 10) και μια κατηγορία κατοχής παιδικής πορνογραφίας με παιδιά κάτω των δεκατριών ετών κατά παράβαση των άρθρων 2, 8

(6)και 14 του ίδιου Νόμου. Εκ των γεγονότων όπως τέθηκαν ενώπιον μου από την Κατηγορούσα Αρχή, προκύπτει ότι κάτοχος προφιλ χρήστη σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, είχε ανεβάσει εκεί βίντεο με παιδικό πορνογραφικό υλικό. Μετά από πληροφορία που είχε έρθει από την Europol, εντοπίστηκε το ip address. Βρέθηκαν στην κατοχή του Κατηγορουμένου 192 αρχεία παιδικού πορνογραφικού υλικού, τα οποία κατατάσσονται ως εξής: 28 αρχεία φωτογραφίας επιπέδου 1 5 αρχεία βίντεο επιπέδου 1 67 αρχεία βίντεο επιπέδου 2 77 αρχεία βίντεο επιπέδου 3 15 αρχεία βίντεο κάτω των 13 ετών επιπέδου 1 έως 3. Το Δικαστήριο εξέτασε το ως άνω υλικό που παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο και συμφωνεί με την ως άνω διαβάθμιση του υλικού. Η επεξήγηση του κάθε επιπέδου και της σοβαρότητα τους γίνεται κατωτέρω. Για σκοπούς μετριασμού ο κ. Πολυχρόνης αναφέρθηκε στις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου. Είναι ηλικίας 30 ετών σήμερα, ενώ κατά τον επίδικο χρόνο, τον Μάρτιο του 2018 ήταν 25 ετών. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λίβανο. Ο πατέρας του αποβίωσε το 2019 και ήταν γιατρός, ενώ η μητέρα του είναι φαρμακοποιός. Έχει δύο μικρότερα αδέρφια. Ο Κατηγορούμενος αντιμετώπισε κοινωνικά και μαθησιακά προβλήματα, είναι άτομο χαμηλής διανοητικής ικανότητας. Η κακή του ψυχολογική κατάσταση μετά την καταχώρηση της παρούσας, είχε ως αποτέλεσμα να παύσει τις σπουδές του ως πιλότος. Ο Κατηγορούμενος έχει διαγνωστεί με χαμηλή διανοητική ικανότητα, χαμηλή αυτοεκτίμηση, γενικευμένη αγχώδη διαταραχή και υπερθετικότητα, ελέω της οποίας εμπιστεύεται τυφλά άλλα άτομα. Όπως δεικνύουν ψυχολογικές εκθέσεις που κατατέθηκαν (Τεκμήριο 2) η νοητική του αντίληψη είναι ενός μέσου έφηβου (15-17 ετών). Έχει πλέον ξεκινήσει να φοιτά στη νομική σχολή πανεπιστημίου στη Λάρνακα. Παραδόθηκε ακόμα στο Δικαστήριο, πέραν των εκθέσεων σε σχέση με την ψυχική κατάσταση του Κατηγορουμένου βεβαίωση από την Αρχιεπισκοπή Μαρωνιτών Κύπρου (Τεκμήριο 5), όπου βεβαιώνεται ο καλός χαρακτήρας του και η αφοσίωση του στη θρησκεία. Τα περιστατικά της παρούσης εισηγείται ότι είναι πολύ διαφορετικά από άλλες περιπτώσεις, από πρόσωπα τα οποία αναζητούν ή αποθηκεύουν έστω πορνογραφικό υλικό. Δεν έχει καμιά σχέση με αυτά ο Κατηγορούμενος. Το αδίκημα διαπράχθηκε μέσω τρίτου προσώπου το οποίο ο Κατηγορούμενος κατονόμασε. Εκείνος είχε πρόσβαση και κατέβασε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του Κατηγορούμενου το πορνογραφικό υλικό. Ο Κατηγορούμενος δεν είδε ή επεξεργάστηκε ποτέ τέτοιο υλικό. Απλώς το κατείχε, στον ηλεκτρονικό του υπολογιστή, αφού το είχε αποκτήσει μέσω αυτού τρίτο πρόσωπο. Αυτό το τρίτο πρόσωπο αποχώρησε από την Κύπρο και παρά τις έντονες του προσπάθειες ο Κατηγορούμενος δεν τον έχει βρει. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Μαkαmian

(2007)2 ΑΑΔ 405 καταγράφηκε εναργώς ο σκοπός του Νόμου 91(Ι)/2014 ως ακολούθως: «είναι κυρίως η προστασία των παιδιών από τη χρησιμοποίησή τους ως αντικειμένων ηδονής. Επιδιώκεται βασικά η προστασία των ανήλικων παιδιών που εξαναγκάζονται να λαμβάνουν μέρος σε τέτοιες πράξεις όσον και των παιδιών που γίνονται θύματα των παιδόφιλων οι οποίοι, βλέποντας αυτές τις εικόνες, τους δημιουργείται η επιθυμία ενόχλησης άλλων ανήλικων παιδιών. Η αναζήτηση και η κατοχή μέσω διαδικτύου τέτοιου πορνογραφικού υλικού αυξάνει τη ζήτηση και ενθαρρύνει τους εμπνευστές της σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων να συνεχίζουν το έργο τους.» Αξίζει να αναφερθεί ότι το αδίκημα που παραδέχθηκε ο Κατηγορούμενος επισύρει ποινή φυλάκισης δια βίου. Τούτη την σημαντικότητα επέλεξε να του προσδώσει ο Νομοθέτης και τον ακολούθησε με τον λόγο της η Νομολογία. Σχετική ταξινόμηση του υλικού παιδικής πορνογραφίας λαμβάνει χώρα στην R. v. Oliver [2003] 2 Cr.App.R.(S) 15 και υιοθετήθηκε και από την εγχώρια νομολογία. Στην Δημοκρατίας V. Κουφού, Ποινική Έφεση Αρ. 94/2019, 20/7/2021 ξεκαθαρίστηκε ότι αν και η Oliver, πιο πάνω, και γενικότερα η αγγλική νομολογία δεν προσφέρουν καθοδήγηση ως προς το ύψος της ποινής, μπορούμε να ανατρέξουμε σε αυτές ως προς τους σχετικούς παράγοντες κατά την επιμέτρηση της ποινής. Η κατηγοριοποίηση της Oliver, έχει ως εξής: - πρώτο επίπεδο: όταν απεικονίζονται παιδιά σε ερωτικές παραστάσεις χωρίς σεξουαλική δραστηριότητα, - δεύτερο επίπεδο: όταν απεικονίζεται μη διεισδυτική σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ παιδιών και αυτοϊκανοποίηση παιδιού, - τρίτο επίπεδο: όταν απεικονίζεται μη διεισδυτική σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ ενηλίκων και παιδιών, - τέταρτο επίπεδο: όταν απεικονίζεται διεισδυτική σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ παιδιών και ενηλίκων και - πέμπτο επίπεδο: σαδισμός ή κτηνοβασία. Εν προκειμένω έχει αναφερθεί παραπάνω η κατηγοριοποίηση του επίδικου υλικού. Από αυτήν προκύπτει ότι δεν απεικονίζεται σε κανένα μέρος του υλικού διεισδυτική δραστηριότητα που να περιέχει ανήλικο. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Niland, Ποινική Έφεση Αρ. 18/2017, ημερ. 14/2/2018 αναφέρθηκε ότι η αυξημένη χρήση του διαδικτύου διευκόλυνε σε μεγάλο βαθμό την πρόσβαση χρηστών σε παιδικό πορνογραφικό υλικό και ότι η αναζήτηση και η κατοχή μέσω διαδικτύου τέτοιου υλικού αυξάνει τη ζήτηση, ωθώντας, κατά προέκταση, τους εμπνευστές της σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων να συνεχίζουν ανενόχλητοι το καταστροφικό τους έργο. Η διανομή παιδικού πορνογραφικού υλικού ενθαρρύνει την περαιτέρω παραγωγή του, καθιστώντας τα παιδιά ευάλωτους στόχους και τους διανομείς άμεσα υπεύθυνους για το αναίσχυντο αυτό φαινόμενο. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Andrii Tvardovskyi , Ποινική Έφεση 95/17, 26/3/2018 επισημάνθηκε η τραγική αύξηση στο έγκλημα αυτής της φύσεως τα τελευταία χρόνια και ο τεράστιος όγκος αρχείων σε όλα τα επίπεδα. Σε ότι αφορά τις ποινές που καθιερώθηκε να επιβάλλονται σε τέτοιου είδους αδικήματα στην κυπριακή νομολογία σχετική ανάλυση έγινε στην Alan ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 149/2020, 26/11/2021,ως κατωτέρω: «Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Niland, πιο πάνω, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών σε κατηγορία κατοχής 1970 αρχείων βίντεο, τα οποία απεικόνιζαν παιδιά άνω των 13 ετών που συμμετείχαν σε πράξεις σεξουαλικού χαρακτήρα και ρεαλιστικές εικόνες γεννητικών οργάνων παιδιών και αύξησε ποινή φυλάκισης 4 ετών σε 7 σε κατηγορία κατοχής 28 αρχείων βίντεο, τα οποία απεικόνιζαν παιδιά κάτω των 13 ετών που συμμετείχαν σε πράξεις σεξουαλικού χαρακτήρα και ρεαλιστικές εικόνες γεννητικών οργάνων παιδιών. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Tvardovskyi, πιο πάνω, το Ανώτατο Δικαστήριο αύξησε ποινή φυλάκισης 2 ετών σε 3 έτη, μετά από παραδοχή σε κατοχή που αφορούσε υλικό με παιδιά άνω των 13 ετών, ενώ ποινή 3 ετών αυξήθηκε σε 5 έτη σε κατηγορία κατοχής παιδικής πορνογραφίας, ήτοι 1183 αρχεία φωτογραφίας και ένα αρχείο βίντεο με παιδιά κάτω των 13. Στην υπόθεση Νικολάου, πιο πάνω, το Ανώτατο Δικαστήριο αύξησε ποινή φυλάκισης 2 ετών σε 3 έτη, η οποία επιβλήθηκε κατόπιν παραδοχής σε κατηγορία κατοχής 561 αρχείων με υλικό παιδικής πορνογραφίας με παιδιά άνω των 13 ετών, ενώ η ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών που είχε επιβληθεί για την κατοχή 157 αρχείων παιδικής πορνογραφίας με παιδιά κάτω των 13 ετών αυξήθηκε σε 5 χρόνια.» Στην Alan, πιο πάνω, αφού λήφθηκε υπόψη ο περιορισμένος χρόνος που είχε στην κατοχή του τα αρχεία ο Εφεσείοντας και το ότι είχε αποθηκεύσει το υλικό όταν παρουσιάστηκε μπροστά του σε νόμιμη σελίδα, όπως ισχυρίζεται και ο Κατηγορούμενος, μειώθηκε η ποινή φυλάκισης του στα τρία έτη για τέσσερα αρχεία, κατηγορίας 1, στην μια από τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Παρόλα αυτά εκεί ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε σειρά κατηγοριών για κατοχή πολύ περισσότερων αρχείων παιδικής πορνογραφίας, διαφόρων κατηγοριών και κάποια από αυτά περιείχαν παιδιά κάτω των 13 ετών. Αν και όπως αναφέρθηκε στην ομοειδή Robinson V. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση Αρ. 229/2019, 14/12/2020, η σημασία των προσωπικών περιστάσεων αμβλύνεται όταν διαπιστώνεται η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Λαμβάνω προς όφελος του Κατηγορουμένου τα εξής: Το λευκό του ποινικό μητρώο, που επιτρέπει στο Δικαστήριο να τον μεταχειριστεί με την επιείκεια που αρμόζει σε αυτούς που είναι πρώτη φορά παραβάτες (Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 14 και Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132). Έμπρακτη μεταμέλεια καταδεικνύει και η συνεργασία του με τις αρχές. Ακόμα η άμεση παραδοχή εμπεριέχει το απτό στοιχείο της έμπρακτης μεταμέλειας και είναι κατάλληλο να αμείβεται με έκπτωση στην ποινή (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28), διότι αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Λαμβάνεται επίσης υπόψη ότι για σκοπούς ισότητας δεν διώχθηκε το πρόσωπο που κατέβασε το υλικό, ενώ από τα ενώπιον μου δεδομένα προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος είναι πρόσωπο καλού χαρακτήρα, ήταν νεαρής ηλικίας κατά την διάπραξη του αδικήματος και είναι χαμηλού πνευματικού επιπέδου. Επιπλέον, ο Κατηγορούμενος είχε μειωμένο ρόλο στο αδίκημα, αφού απλώς βρίσκονταν τα αρχεία στον υπολογιστή του, χωρίς να μπει στη διαδικασία να ψάξει για αυτά, ούτε καν να τα αναπαράγει. Η παύση των σπουδών του Κατηγορούμενου και η επιδείνωση της ψυχολογικής του κατάστασης ελέω της καταχώρησης της παρούσας, αποτελούν εξωδικαστηριακή τιμωρία για αυτόν. Τέλος ο χρόνος που έχει διαρρεύσει, αυτός των 5 σχεδόν ετών από την διάπραξη του αδικήματος, επίσης αποτελεί μετριαστικό παράγοντα. Λαμβάνοντας υπόψη την σοβαρότητα των αδικημάτων, όπως αυτή προκύπτει από τις προβλεπόμενες ποινές, την έξαρση τέτοιου είδους αδικημάτων και τους μετριαστικούς του παράγοντες επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης: 18 μηνών στην ένατη κατηγορία, 18 μηνών στην δέκατη κατηγορία και 24 μηνών στην εντέκατη κατηγορία. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Στρέφομαι στην εισήγηση για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 (i) του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 583). Στην Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1, διευκρινίζεται ότι η αναστολή ποινής φυλάκισης διαχωρίζεται τόσο από την επιλογή της ποινής φυλάκισης, ως μέσου τιμωρίας του παραβάτη, όσο και από την έκταση της φυλάκισης. Η αναστολή δεν αποτελεί άλλο μέσο τιμωρίας, μη στερητικό της ελευθερίας του παραβάτη. Επομένως ο χαρακτήρας της ποινής φυλάκισης δεν αλλοιώνεται μόνο και μόνο λόγω του ότι αυτή αναστάλθηκε. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι (βλ. Demetriou v. R.

(1976)2 J.S.C. 386 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου

(1996)2 ΑΑΔ 303):

(1)Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο.

(2)Το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής.

(3)Η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην Αργυρίδης Θεόδωρος και Άλλοι ν. Αστυνομίας

(2013)2 ΑΑΔ 449, σε υπόθεση όπου μια ομάδα νεαρών κατηγορείτο για μια σειρά από ένοπλες ληστείες, αποφασίστηκε η αναστολή ποινής φυλάκισης που τους είχε επιβληθεί πρωτοδίκως και γιατί πρόκειτο για νεαρά άτομα, τα οποία δεν είχαν οποιοδήποτε προηγούμενο και θα επηρεάζοντο από την επιβολή ποινής άμεσης φυλάκισης. Στην υπόθεση Σκεύη Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας,

(2010)2 Α.Α.Δ 22, το Δικαστήριο έθεσε τον προβληματισμό για το εν λόγω ζήτημα ως εξής: «Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων θα μπορούσε ή έπρεπε αυτοί οι παράγοντες να επενεργήσουν κατά τρόπο ο οποίος να δικαιολογεί το να δοθεί στην εφεσείουσα μια δεύτερη ευκαιρία». Η παρούσα δεν αποτελεί τη συνήθη υπόθεση κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας. Πρόκειται για άτομο που είναι λευκού ποινικού μητρώου και δεν προκύπτει η ανάγκη ειδικής αποτροπής του αφού: καμία ενασχόληση του με την ανεύρεση ή έστω προβολή του πορνογραφικού υλικού δεν καταδείχθηκε. Ως αναντίλεκτα τέθηκε ενώπιον μου άλλο πρόσωπο κατέβασε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του Κατηγορούμενου το υλικού και ο τελευταίος έλαβε γνώση λίγες μέρες πριν συλληφθεί. Η εμπιστοσύνη του αυτή σε άλλο πρόσωπο, υπήρξε αποτέλεσμα της υπερθετικότητας του, όπως προκύπτει από τις εκθέσεις των ειδικών, ψυχολόγου και ψυχίατρου. Στα πέντε σχεδόν έτη που διέρρευσαν όχι μόνο δεν προέβη στο όποιο άλλο αδίκημα, αλλά μπήκε στη διαδικασία να αντιμετωπίσει με βοήθεια ειδικού το ψυχικό του πρόβλημα και προσπαθεί να σπουδάσει για να διασφαλίσει το μέλλον του. Είναι τέτοιες οι περιστάσεις της παρούσας που δεν καταδεικνύουν ανάγκη ειδικής αποτροπής για τον Κατηγορούμενο, ενώ η μεταμέλεια του προκύπτει όχι μόνο από την παραδοχή του αλλά και από την στάση ζωής του, την αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας του και την έναρξη σπουδών. Η αναστολή ποινής φυλάκισης, άλλωστε, ναι μεν λειτουργεί ως δεύτερη ευκαιρία (Σκεύη Χριστοδούλου, πιο πάνω), επικρέμαται δε, πάνω από τον Κατηγορούμενο, ως δαμόκλειος σπάθη η φυλάκιση, αν εμπλακεί στην όποια εγκληματική δραστηριότητα (Louka v. The Republic

(1986)2 CLR 141). Στην βάση των ως άνω η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο αναστέλλεται (Εξηγείται η έννοια της αναστολής της ποινής φυλάκισης στον Κατηγορούμενο). (Υπ.).............. Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο