Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Κ. Η. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3297/19, 14/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:B24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Λουκά Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 3297/19 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν.
- Κ. Η.
- Δ. Χ. Κατηγορούμενων Ημερομηνία: 14/3/2023 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή : κα. Γιακουμεττή Για Κατηγορούμενους: κ. Γιάγκου ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Κατηγορούμενοι, μητέρα και γιός, αντιμετωπίζουν κατηγορίες εισόδου σε ξένη περιουσία με σκοπό διάπραξης αδικήματος κατά παράβαση των άρθρων 20 και 280 του Ποινικού Κώδικα Κεφάλαιο 154 (Κατηγορία 1) και επίθεσης που προκαλεί πραγματική βλάβη κατά παράβαση των άρθρων 20 και 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφάλαιο 154 (Κατηγορία 2). Ότι δηλαδή εισήλθαν στο σπίτι της Α. Π. και της επιτέθηκαν. Εκείνο που καλείται να κρίνει το Δικαστήριο είναι αν τελικά οι Κατηγορούμενοι προέβησαν στην επίθεση, αφού είναι παραδεκτό ότι είχαν πάει στο σπίτι της παραπονούμενης. Με αυτά τα δεδομένα θα εκτεθεί, αναλυθεί και αξιολογηθεί η ενώπιον μου μαρτυρία. Κατέθεσαν τρεις μάρτυρες κατηγορίας, η παραπονούμενη Α. Π. (ΜΚ 1), ο αδερφός της Μ. Π. (ΜΚ 2) και η γυναίκα του Χ. Λ. (ΜΚ 3). Η ΜΚ 1 στην κατάθεση της Τεκμήριο 1 αναφέρθηκε στην γνωριμία της με την οικογένεια των Κατηγορουμένων. Ότι ενδιαφέρει για την υπό εξέταση υπόθεση είναι ότι η ΜΚ 1 φιλοξενήθηκε για κάποιο διάστημα στο σπίτι της κόρης της Κατηγορούμενης 1, στα Χανια. Εκεί η ΜΚ 1 δούλευε και η κόρη της Κατηγορούμενης 1 σπούδαζε. Τελικά λόγω των συνθηκών εργασίας εκεί, επιθυμούσε να φύγει και είπε στην κόρη της Κατηγορούμενης 1 να ζητήσει χρήματα που είχε να παίρνει από την εργασία της. Η ΜΚ 1 δεν ζητούσε από τα αφεντικά της στα Χανιά τα χρήματα και υποψιαζόταν ότι η κόρη της Κατηγορούμενης 1 δεν της έλεγε την αλήθεια και δεν επιχείρησε να εισπράξει τα χρήματα που της οφείλονταν. Η ΜΚ 1 κρατούσε το κλειδί του σπιτιού στα Χανιά. Η ΜΚ 1 δεν άνοιγε τα μηνύματα που της έστελναν να τα διαβάσει και τα διέγραφε, ενώ την έπαιρναν τηλέφωνο και δεν απαντούσε. Όταν τελικά μίλησαν την 24/12/2017 η ΜΚ 1 της είπε ότι αν δεν της δώσουν τα λεφτά της δεν θα τους δώσει το κλειδί. Την 25/12/2017 πάλι η ΜΚ 1 δεν τους απαντούσε τις κλήσεις τους. Τότε οι Κατηγορούμενοι πήγαν στο σπίτι της. Η ΜΚ 1 παρέμεινε πίσω από την πόρτα του δωματίου της. Ο Κατηγορούμενος 2 ρώτησε τα τέκνα του ΜΚ 2 που ήταν η ΜΚ 1, του υπέδειξαν το δωμάτιο, μπήκε σε αυτό και βγαίνοντας είδε την ΜΚ
- Στο Τεκμήριο 1 η ΜΚ 1 αναφέρει ότι ο Κατηγορούμενος 2 την εξύβρισε, την τράβηξε από τα μαλλιά, την χτυπούσε με το ένα του χέρι παντού στο κορμί και στο πρόσωπο και με το άλλο χέρι την κρατούσε από τα μαλλιά. Η Κατηγορούμενη 1 την έπιασε από τα χέρια και τα χτυπούσε με δύναμη προς τα πίσω. Τότε ο ΜΚ 2 απομάκρυνε τον Κατηγορούμενο 2, ενώ η Κατηγορούμενη 1 συνέχισε να την κτυπά στα χέρια και το πρόσωπο. Ο Κατηγορούμενος 2 επανήλθε και έπιασε το τηλέφωνο της ΜΚ 1 και της έλεγε ότι δεν θα της το δώσει εκτός και αν τους επιστρέψει το κλειδί. Η Κατηγορούμενη 1 συνέχισε να βρίζει. Τότε ο πατριός της ΜΚ 1 πήρε το τηλέφωνο της και επέστρεψε στους Κατηγορούμενους το κλειδί για να φύγουν. Κατά την αντεξέταση της υποβλήθηκε μια σειρά από θέσεις που απέρριψε. Ότι δηλαδή η μητέρα της είχε προσφέρει καφέ στους Κατηγορούμενους όταν πήγαν στο σπίτι της, ότι ο πατριός της τους καλωσόρισε, ότι δεν την αποστάλησαν μηνύματα, ότι τα χτυπήματα της δεν συνάδουν με το ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμήριο 2, η ίδια η επίθεση και το ιστορικό ψυχιατρικών της νοσηλειών ήταν ζητήματα που της υποβλήθηκαν και διαφώνησε. Αυτή η διαφωνία των μερών στα ως άνω ζητήματα θα τύχει αξιολόγησης κατωτέρω, αφού τύχει σύγκρισης με την υπόλοιπη μαρτυρία και τα Τεκμήρια. Οι ΜΚ 2 και 3, στις καταθέσεις τους Τεκμήρια 3 και 4 αντίστοιχα, περιγράφουν το περιστατικό όπως το έζησαν. Ο μεν ΜΚ 2 αναφέρει ότι γνώριζε πως η ΜΚ 1 δεν είχε δώσει το κλειδί του σπιτιού στα Χανιά μέχρι να της φέρουν τα χρήματα της. Τον επίδικο χρόνο η Κατηγορούμενη 1 εισήλθε ακάλεστη στο επίδικο, πατρικό του σπίτι όπου διαμένει η ΜΚ
- Τους ρώτησε που είναι η ΜΚ 1 και της απάντησε ότι είναι στο δωμάτιο της και κοιμάται, ενώ γνώριζε ότι δεν κοιμάται, γιατί ήθελε να αποφύγει εντάσεις. Ο Κατηγορούμενος 2 εισήλθε στο σπίτι χωρίς να τους μιλήσει ρώτησε τα τέκνα του που είναι η ΜΚ 1, άνοιξε την πόρτα του δωματίου της και μπήκε μέσα. Τότε άκουσε φωνές και τον Κατηγορούμενο 2 να βρίζει την ΜΚ
- Όταν πήγε στο δωμάτιο είδε τον Κατηγορούμενο 2 να κρατά από τον καρπό την ΜΚ 1 και να προσπαθεί να την κτυπήσει, γιατί της ζητούσε το κλειδί και δεν του το έδιδε. Ο ΜΚ 2 πρόλαβε και το έπιασε, τον τράβηξε πίσω και προσπαθούσε να τον συγκρατήσει. Μάλιστα ο Κατηγορούμενος 2 έσπρωξε το ένα από τα τέκνα του στην προσπάθεια του να ξαναπροσεγγίσει την ΜΚ 1, κατάφερε να πιάσει το τηλέφωνο της και της ζητούσε το κλειδί για να της δώσει το τηλέφωνο της. Με την παρέμβαση του πατριού των ΜΚ 1 και ΜΚ 2 επιλύθηκε η διαφορά. Κατά την διάρκεια της εν λόγω παρέμβασης η Κατηγορούμενη 2 επιτέθηκε στην ΜΚ 1 την έπιασε από τα μαλλιά και την κτύπησε στο πρόσωπο, ενώ την έβριζε. Ξεκαθάρισε ότι είδε τον Κατηγορούμενο 1 να τραβά την ΜΚ 1 και όχι να την κτυπά, αλλά δεν μπορεί να γνωρίζει τι έκανε μόλις μπήκε στο δωμάτιο της. Κατά την αντεξέταση του ΜΚ 2, ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε η εκδοχή του, αλλά ανέφερε ότι δεν είναι απολύτως βέβαιος ότι οι Κατηγορούμενοι είναι τα πρόσωπα που αναφέρει στην κατάθεση του. Είπε ότι οι Κατηγορούμενοι δεν φταίνε για τα χρήματα που οφείλονταν στην ΜΚ
- Υποστήριξε επίσης ότι ΜΚ 1 και Κατηγορούμενη συνεπλάκησαν αλλά δεν είδε αν κτυπήθηκαν. Η ΜΚ 3 στην κατάθεση της Τεκμήριο 4 περιγράφει το περιστατικό ως η Κατηγορούμενη 2 να μπήκε στον επίδικο χώρο και να ρώτησε που είναι η ΜΚ
- Ξαφνικά μπήκε εκνευρισμένος στο σπίτι κάποιος άλλος κύριος και ρωτούσε που είναι η ΜΚ 1 για να τους δώσει το κλειδί. Σε δευτερόλεπτα ο δεύτερος άνδρας προχώρησε, προς το εσωτερικό του σπιτιού, μπήκε σε κάποιο δωμάτιο και τον άκουσε να λέει στην ΜΚ 1 «δώσμου το κλειδί». Τότε μπήκε και η κυρία στο δωμάτιο και αναλόγως ζήτησε το κλειδί με την ΜΚ 1 να απαντά «δώστε μου τα λεφτά μου». Η ίδια πήρε τα τέκνα της και τα έβγαλε από το εσωτερικό του σπιτιού. Έμαθε ότι ο κύριος που μπήκε στο σπίτι είναι ο Δημήτρης και η κυρία η μητέρα του Ντίνα. Ο πρώτος ενώ είχε βρεθεί στην κουζίνα επιχείρησε να ξαναμπεί στο δωμάτιο με αποτέλεσμα να σπρώξει ένα από τα τέκνα της ΜΚ
- Τότε η Ντίνα κρατούσε την ΜΚ 1 από τους καρπούς και τη έβριζε. Η ΜΚ 3 προσπάθησε να περιορίσει τα τέκνα της για να τα προστατεύσει, καθάριζε γυάλινο βάζο που είχε σπάσει και σε κάποια στιγμή είδε τον Δημήτρη να κρατά το τηλέφωνο της ΜΚ
- Όλα έγιναν σε κάποια λεπτά αναφέρει. Κατά την κυρίως της εξέταση αναγνώρισε την Κατηγορούμενη 1 αλλά όχι τον Κατηγορούμενο
- Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι είχαν «θέματα» με την ΜΚ 1 και η τελευταία την κατήγγειλε. Δεν είδε αν η ΜΚ 1 αυτοτραυματίστηκε, ενώ γνωρίζει ότι νοσηλεύτηκε για κάποιο διάστημα σε ψυχιατρείο. Τόνισε ότι μόνο το βάζο έσπασε και δεν είδε τραυματισμένη την ΜΚ
- Τέλος είπε ότι είδε την Κατηγορούμενη 1 να κρατά την ΜΚ 1 από τους καρπούς. Οι Κατηγορούμενοι εξάσκησαν το δικαίωμα τους στη σιωπή. Τέθηκαν ενώπιον μου οι καταθέσεις τους στην Αστυνομία. Η Κατηγορούμενη 1 στην κατάθεση της Τεκμήριο 5 αναφέρεται στην γνωριμία τους με την ΜΚ 1 και το πως η τελευταία κατέληξε να συγκατοικεί με την κόρη της στα Χανιά. Καθ' όλη τη συγκατοίκηση Κατηγορούμενη 1 και ΜΚ 1 είχαν επαφή, ενώ περιέγραψε διάφορες περιστάσεις που την βοήθησε. Είχε πάει να αναζητήσει το κλειδί του διαμερίσματος της κόρης της, το οποίο κρατούσε η ΜΚ 1- στις 20/12/2017, αλλά απουσίαζε. Η κόρη της έστειλε μηνύματα στην ΜΚ 1 ότι η Κατηγορούμενη 1 θα πήγαινε την 25/12/2017 να πάρει το κλειδί. Παρά τα μηνύματα και τα τηλεφωνήματα η ΜΚ 1 δεν απαντούσε. Την 25/12/2017 πήγαν με την Κατηγορούμενο 2 να πάρουν το κλειδί. Κτύπησαν το κουδούνι της οικίας αλλά δεν άνοιξε κανείς. Ο πατριός της ΜΚ 1 τότε άνοιξε στους Κατηγορούμενους, γιατί γνώριζε την Κατηγορούμενη 1 αφού είχε ξαναπάει εκεί. Ρώτησε αν είναι μέσα η ΜΚ 1 και η μητέρα της απάντησε αρνητικά, για να της πουν μετά ότι είναι μέσα. Υποδείχθηκε στον Κατηγορούμενο 2 το δωμάτιο της ΜΚ 1, ενώ αυτή κρυβόταν. Τελικά ο Κατηγορούμενος 2 την βρήκε, η Κατηγορούμενη 1 μπήκε στο δωμάτιο γιατί φοβόταν την αντίδραση του πρώτου και η ΜΚ 1 προσπαθούσε να τον προκαλέσει. Περιγράφει να αντάλλαξαν φωνές και βρισιές οι ΜΚ 1 και Κατηγορούμενος
- Τότε ο ΜΚ 2 πήγε τον Κατηγορούμενο 2 σε άλλο χώρο και η Κατηγορούμενη 1 έπιασε από τους καρπούς την ΜΚ 1 για την περιορίσει στο δωμάτιο. Ενώ χτυπιόταν όσο την κρατούσε από τους καρπούς της χτύπησε με το γόνατο στην κοιλιά. Λέει ότι δεν ήταν ηθελημένο αλλά στην προσπάθεια της να ξεφύγει για να πάρει το τηλέφωνο της που το κρατούσε ο Κατηγορούμενος
- Παραδέχεται ότι όταν της ξέφυγε στην προσπάθεια της να την ξαναπιάσει την άρπαξε από τα μαλλιά και εκ λάθους την έγδαρε στο πρόσωπο. Αφού πάλεψαν, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, η ΜΚ 1 ξέφυγε και άρχισε να σπάει πιάτα στο πάτωμα. Από το κτύπημα στην κοιλιά της πήγε στο νοσοκομείο. Ο Κατηγορούμενος 2 στην κατάθεση του Τεκμήριο 6 επίσης αναφέρεται στην γνωριμία του με την ΜΚ
- Σε σχέση με το επίδικο περιστατικό, καταγράφεται στην κατάθεση του ότι η ΜΚ 1 δεν επέστρεφε το κλειδί του διαμερίσματος της αδερφής του. Αφού σχόλασε από υπηρεσία την 25/12/2017 περί τις 9:30 του ζήτησε η μητέρα του, Κατηγορούμενη 1, να πάνε να πάρουν το κλειδί από το σπίτι της. Δεν τους άνοιξαν όταν κτύπησαν το κουδούνι, αλλά είδαν τον φούρνο στο πίσω μέρος του σπιτιού να καπνίζει. Πήγαν σε εκείνο το μέρος, ο πατριός της ΜΚ 1 τους είπε ότι είναι μέσα και τους άνοιξε να εισέλθουν. Ενώ αρχικά τους είπε η μητέρα της ΜΚ 1 ότι αυτή δεν είναι στο σπίτι, στη συνέχεια τους είπε ότι είναι «κακοφανισμένη» γιατί δεν της πήγε τα λεφτά η αδερφή του Κατηγορούμενου
- Ξαναρώτησαν που είναι τα κλειδιά αλλά δεν έλαβαν απάντηση. Προχώρησε προς το μέσα μέρος του σπιτιού, βρήκε τα τέκνα του ΜΚ 2, τα ρώτησε που είναι η ΜΚ 1 και ένα από αυτά τον οδήγησε στο δωμάτιο της. Αρχικά δεν την είδε, αλλά φεύγοντας την είδε πίσω από την πόρτα. Την παρακάλεσε να του δώσει το κλειδί. Εκείνη του φώναζε και τον προκαλούσε να την κτυπήσει, Όταν και ο ίδιος της φώναξε, ο ΜΚ 2 πήγε και τον έβγαλε από το δωμάτιο. Καθώς έβγαινε έπιασε το κινητό της ΜΚ 1, αλλά δεν την κτύπησε. Τότε η ΜΚ 1 ξεκίνησε να κλωτσά και να σπάζει πράγματα μέχρι που η Κατηγορούμενη 1 πήγε να την ηρεμήσει. Ο ίδιος της είπε να του δώσει το κλειδί για να της επιστρέψει το κινητό της. Ο ίδιος ασχολείται με πολεμικές τέχνες και εξάσκησε την υπομονή του. Τολμώ να πω ότι η μαρτυρία χωρίζεται σε τρία στάδια. Στην εκδοχή της ΜΚ 1 η οποία περιγράφει μια υψηλής έντασης επίθεση με εκτεταμένες σωματικές βλάβες, ακόμα και μόνιμα κατάλοιπα. Στην εκδοχή των ΜΚ 2 και ΜΚ 3, όπου περιγράφεται το περιστατικό πιο μετριοπαθώς, αν και γίνονται αναφορές σε επίθεση, διαπληκτισμό και σε περιστατικά που θα πρέπει να εξεταστεί αν αποτελούν επίθεση ή όχι. Η εκδοχή των ΜΚ 2 και ΜΚ 3 δεν φαίνεται να αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση. Τέλος η εκδοχή των Κατηγορούμενων, όπως τίθεται στις καταθέσεις τους Τεκμήρια 5 και 6 και την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας, όπου αρνούνται την όποια επίθεση. Οι αρχές της νομολογίας δεικνύουν ότι η εντύπωση που αφήνει ένας μάρτυρας είναι παράγοντας εξαιρετικής σημασίας για την κρίση της αξιοπιστίας (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273). Παρά ταύτα το Δικαστήριο έχει ευθύνη να αξιολογήσει έκαστην μαρτυρία με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα, πειστικότητα και τη σύγκρισης της με την υπόλοιπη μαρτυρία (Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506). Θα πρέπει το Δικαστήριο να λαμβάνει υπόψη ότι, δυνατόν ο αλαζόνας να είναι φιλαλήθης και ο ταπεινόφρων να ψεύδεται (Α. Ι. κ.α. ν. Π. Φ. κ.α., Πολιτική Έφεση αρ. 283/12, 27/9/2019), ECLI:CY:AD:2019:D402. Ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυς συνιστά και εκδήλωση της προσωπικότητας του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές που εξωτερικεύονται, μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας, προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία. Χρειάζεται όμως προσοχή από το δικαστή γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυς να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα (Χριστοφή Φώτης ν. Κώστα Γιάγκου Ζαχαριάδη
(2002)1 ΑΑΔ 401). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν αποστερούν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Η ΜΚ 1 υπέπεσε σε σειρά αντιφάσεων σε όλο το φάσμα της μαρτυρίας που δόθηκε. Γενικότερα η ΜΚ 1 επιδιδόταν σε μια ασταμάτητη άρνηση των όσων της ανέφερε ο συνήγορος υπεράσπισης κατά την αντεξέταση, με αποτέλεσμα να αντιφάσκουν οι εκδοχές που έδιδε. Στην κατάθεση της Τεκμήριο 1 ανέφερε ότι δεν είχε διαβάσει καν και είχε σβήσει όλα τα μηνύματα και τηλεφωνήματα, μέσω των οποίων την ενοχλούσαν και την εξύβριζαν οι Κατηγορούμενοι και η οικογένεια τους. Τουναντίον κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία είπε ότι τα έδειξε στην Αστυνομία και μετά τα έσβησε. Γεννάται η απορία πως μπορεί να γνωρίζει ότι τα μηνύματα αυτά να είναι υβριστικά αφού δεν τα είχε διαβάσει, ενώ η αντίφαση με την κατάθεση της είναι εμφανής. Στην πρώτη σελίδα του Τεκμηρίου 1 ανάφερε ότι είπε στη μητέρα της και της έκοψε εισιτήρια για να επιστρέψει στην Κύπρο από την Κρήτη. Στην αντεξέταση της όχι μόνο είπε ότι η κολλητή της έκλεισε τα εισιτήρια αλλά ότι έκανε και έκπληξη ερχόμενη στη μητέρα της. Ακόμα και η περιγραφή των τραυμάτων της αντιφάσκει με την ίδια την ιατρική βεβαίωση Τεκμήριο
- Περιέγραψε στην κατάθεση της στο Δικαστήριο την κατάσταση της ως να έτρεχαν αίματα από το πρόσωπο της, ακόμα και ότι της έμεινε μόνιμο κατάλοιπο και δεν μπορεί να σφίξει το χέρι της. Από την άλλη το Τεκμήριο 2 κάνει αναφορά σε απλές εκδορές. Κυριότερα η μαρτυρία της ΜΚ 1 αντιφάσκει με τις μαρτυρίες των ΜΚ 2 και ΜΚ
- Οι εν λόγω μάρτυρες ήταν αξιόπιστοι, σταθεροί στις απαντήσεις τους και ειλικρινείς. Η αξιοπιστία τους δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, με αποτέλεσμα τα όσα ανέφεραν στην κατάθεση τους να παραμείνουν αναντίλεκτα. Ακόμα περισσότερο παρά το γεγονός ότι ΜΚ 2 και 3 παραδέχθηκαν ο μεν πρώτος ότι δεν έχει πλέον επαφή με την ΜΚ 1 και η δε δεύτερη ότι είχαν διαφορές που κατέληξαν στα Δικαστήρια, έδωσαν σαφή εικόνα του επίδικου περιστατικού. Ο ΜΚ 2, υποστήριξε ότι υπήρξε συμπλοκή Κατηγορούμενης 1 και ΜΚ
- Στην κατάθεση του αναφέρθηκε λεπτομερώς στην είσοδο των Κατηγορούμενων ακάλεστων στο πατρικό του, στην προσπάθεια του Κατηγορούμενου 2 να βρει την ΜΚ 1 χωρίς να μιλήσει σε κανέναν παριστάμενο, στην προσπάθεια του να την κτυπήσει, στο γεγονός ότι της πήρε το τηλέφωνο της και στο ότι η Κατηγορούμενη 1 κρατούσε από τα μαλλιά την ΜΚ 1 και την κτύπησε στο πρόσωπο. Αναλόγως και η ΜΚ 3 ανάφερε στην κατάθεση της ότι η Κατηγορούμενη 1 κρατούσε από τους καρπούς την ΜΚ 1 και ο Κατηγορούμενος 2 είχε σε δύο περιπτώσεις προσεγγίσει απειλητικά την ΜΚ 1, τη δεύτερη μάλιστα χτύπησε στο ένα από τα τέκνα της. Η απουσία αντεξέτασης επί των εν λόγω ισχυρισμών της κατάθεσης καθιστά την μαρτυρία των ΜΚ 2 και 3 αποδεκτή από τους Κατηγορούμενους. (Εργοληπτική Εταιρεία Σταύρος Δημοσθένους Λτδ και άλλοι ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου
(2012)1 ΑΑΔ 2627, Δρουσιώτης Φίλιππος Τάσου ν. Αστυνομίας
(2013)2 ΑΑΔ 505). Οι Κατηγορούμενοι εξάσκησαν το απόλυτο νομικό τους δικαίωμα στη σιωπή. Μέσω όμως των καταθέσεων και των υποβολών στους μάρτυρες κατηγορίας, τοποθέτησαν τους εαυτούς τους στο επίδικο μέρος τον επίδικο χρόνο. Ακόμα δηλαδή και αν δεν αναγνωρίστηκαν ως τα πρόσωπα που περιέγραψαν οι μάρτυρες κατηγορίας 2 και 3, οι Κατηγορούμενοι έχουν παραδεχτεί την εμπλοκή τους στο επίδικο περιστατικό. Προσπάθησαν βέβαια μέσω των καταθέσεων τους να μετριάσουν την όποια συμπεριφορά τους. Δεν κατέθεσαν παρά ταύτα για να υποστηρίξουν τις εκεί θέσεις τους, ενώ σαφώς αποδέχτηκαν τη μαρτυρία των ΜΚ 2 και
- Αξίζει να αναφερθεί ότι ο κ. Γιάγκου αναφέρθηκε κατά την αγόρευση του σε κατάθεση του αποθανόντα πατριού της ΜΚ
- Οι όποιες αναφορές του δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές για δύο λόγους. Πρώτον γιατί η κατάθεση αυτή δεν κατατέθηκε ως Τεκμήριο. Δεύτερο γιατί ως δήλωση αποβιώσαντος προσώπου δεν μπορεί να παρουσιαστεί για το αληθές του περιεχομένου της (Muskita Aluminium Industries Ltd και Άλλοι ν. Alsako Aluminium Ltd και Άλλων (Aρ. 2)
(2009)1 ΑΑΔ 1481). Στην βάση των ως άνω γίνονται αποδεκτές ως αξιόπιστες οι μαρτυρίες των ΜΚ 2 και
- Από τις τρεις λοιπόν ενώπιον μου εκδοχές γίνεται αποδεκτή αυτή των ΜΚ 2 και
- Σε σχέση με τους τραυματισμούς της ΜΚ 1 η ΜΚ 3 ανάφερε ότι δεν είδε χτυπημένη την πρώτη. Αν και διευκρίνισε ότι δεν την είδε να αυτοτραυματίζεται, η μαρτυρία της ΜΚ 3 είναι η μόνη αξιόπιστη σε σχέση με την όποια κατ' ισχυρισμό σωματική βλάβη της ΜΚ 1 και γίνεται αποδεκτή, ειδικά μετά την αντίφαση των όσων είπε η ΜΚ 1 με το Τεκμήριο
- Οι Κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορία επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη. Η αναξιοπιστία της ΜΚ 1, ως προς τους τραυματισμούς της, το γεγονός ότι τον επίδικο χρόνο οι αυτόπτες μάρτυρες ΜΚ 2 και 3, δεν την είδαν τραυματισμένη και το ότι δεν συνάδει η μαρτυρία της ΜΚ 1 με το ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμήριο 2, οδηγούν στη μη στοιχειοθέτηση πραγματικής σωματική βλάβης. Η εξέταση όμως του εν λόγω ζητήματος δεν ολοκληρώνεται με αυτό το εύρημα. Υπάρχει η αξιόπιστη μαρτυρία των ΜΚ 2 και 3, οι οποίοι αναφέρθηκαν σε προσπάθεια του Κατηγορούμενου 2 να χτυπήσει την ΜΚ 1 και στο ότι η Κατηγορούμενη 1 την κρατούσε από τα μαλλιά και τους καρπούς. Μάλιστα ο Κατηγορούμενος 2 στην προσπάθεια του να πιάσει το τηλέφωνο της ΜΚ 1 χτύπησε και ένα από τα τέκνα των ΜΚ 2 και
- Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Blackstone, Criminal Practice, 2020: «An assault requires conduct which causes the victim to apprehend the imminent application of unlawful force upon him» Εκ των ως άνω προκύπτει ότι οι Κατηγορούμενοι πράγματι επιτέθηκαν στην ΜΚ
- Ο Κατηγορούμενος 2 της επιτέθηκε και με τη βία, χωρίς τη συγκατάθεση της έπιασε το κινητό τηλέφωνο της ΜΚ 1 χτυπώντας και ανήλικο στο διάβα του, ενώ σε πρώτο χρόνο επιχείρησε να την κτυπήσει, όπως αναντίλεκτα είπε στην κατάθεση του ο ΜΚ
- Η Κατηγορούμενη 1 κρατούσε από τα μαλλιά, τους καρπούς και χτυπούσε την ΜΚ 1, όπως επίσης έθεσαν αναντίλεκτα οι ΜΚ 2 και
- Συνεπώς πληρείται η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος της κοινής επίθεσης. Το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας, αυτό της παράνομης εισόδου με σκοπό την διάπραξη αδικήματος, ερμηνεύθηκε στην Ρώτας ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 203, ως εξής: «Οι αρχές που διέπουν το θέμα της παράνομης εισόδου με σκοπό την ενόχληση του κατόχου περιουσίας έχουν εξεταστεί, μεταξύ άλλων, και στην υπόθεση Lambides ν. The Police
(1967)2 C.L.R. 142, στην οποία λέχθηκε ότι εκεί που ο πραγματικός ή κύριος σκοπός της εισόδου ενός είναι να διαπραχθεί ένα αδίκημα ή να εκφοβίσει, εξυβρίσει, ή ενοχλήσει τον κάτοχο και όταν η διεκδίκηση δικαιώματος είναι απλώς ένας μανδύας για να συγκαλείψει τον πραγματικό σκοπό του το αδίκημα της παράνομης εισόδου έχει διαπραχθεί.» Εν προκειμένω έχει γίνει αποδεκτή μαρτυρία που δεικνύει ότι οι Κατηγορούμενοι εισήλθαν ακάλεστοι στο σπίτι των μαρτύρων κατηγορίας. Ο Κατηγορούμενος 2 μάλιστα χωρίς καν να τους μιλήσει έψαχνε την ΜΚ 1, στην οποία τελικά επιτέθηκε, πράγμα που στη συνέχεια έπραξε και η Κατηγορούμενη
- Ο κύριος λοιπόν σκοπός των Κατηγορούμενων φαίνεται να ήταν παράνομος και δεν μπορεί να συγκαλυφθεί από τον σκοπό λήψης του κλειδιού, που στη βάση του συνόλου της μαρτυρίας δόθηκε μετά από την ήρεμη παρέμβαση του πατριού της ΜΚ
- Οι Κατηγορούμενοι επιχείρησαν να κτυπήσουν το κουδούνι, δεν τους άνοιξε κάποιος, βρήκαν άλλο τρόπο να εισέλθουν στο σπίτι, έψαξαν και βρήκαν την ΜΚ 1, η οποία προφανώς δεν ήθελε να τους δει και τελικώς της επιτέθηκαν. Είναι άξιο αναφορά ότι ο επίδικος χρόνος ήταν η μέρα των Χριστουγέννων του
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό την ενοχή των Κατηγορούμενων στη 1η κατηγορία ενώ σε σχέση με την 2η κατηγορία, κρίνω ότι απέδειξε ότι οι Κατηγορούμενοι διέπραξαν μόνο το αδίκημα της κοινής επίθεσης κατά παράβαση του αρ. 242 Κεφ.154 , το οποίο περιέχεται στο αδίκημα του αρ.243 και οι υφιστάμενες λεπτομέρειες της 2ης κατηγορίας το στοιχειοθετούν. Δύναται λοιπόν στη βάση του αρ.85 του Κεφ.155 να καταδικαστούν οι Κατηγορούμενοι γι' αυτό το αδίκημα χωρίς την ανάγκη τροποποίησης του υφιστάμενου κατηγορητηρίου (βλ. Ψύλλας Ανδρέα Μιχάλης ν. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 353). Οι Κατηγορούμενοι κρίνονται ένοχοι στην πρώτη κατηγορία και στη δεύτερη αλλά για το αδίκημα της κοινής επίθεσης. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο