ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Γ. Ν., Αρ. Υπ. 4699/2020, 26/1/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:B13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΧΑΒΙΑΡΑ, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπ. 4699/2020 Μεταξύ: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -και- Γ. Ν. Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 26.1.2023 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Στ. Πίπη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ταμπούρλας ΑΠΟΦΑΣΗ Το Κατηγορητήριο Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει 5 κατηγορίες, της χρήσης μηχανοκίνητου οχήματος σε οδό χωρίς πιστοποιητικό ασφαλείας (1η κατηγορία), της οδήγησης χωρίς πινακίδες (2η κατηγορία), της οδήγησης χωρίς κράνος (3η κατηγορία),της οδήγησης οχήματος του οποίου η εγγραφή είχε ακυρωθεί (4η κατηγορία) και της χρήσης οχήματος χωρίς να εγγραφεί ως νέος ιδιοκτήτης (5η κατηγορία). Η Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως μάρτυρα τον ΜΚ1 Αστ. [ ] Κ. Μεντώνη ο οποίος αναφέρθηκε στις ενέργειες που έκανε σε σχέση με την παρούσα υπόθεση και κατάθεσε ως τεκμήρια, την δική του κατάθεση (Τεκμήριο 1), έντυπο στοιχείων της μοτοσυκλέτας (Τεκμήριο 2), ένα αντίγραφο απόδειξης είσπραξης (Τεκμήριο 3) και την κατάθεση του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 4). Σύμφωνα με τον μάρτυρα, στις 18.4.2020 βρισκόταν σε περιπολία για σκοπούς εφαρμογής του Περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμου μαζί με συνάδελφο του οπότε και κλήθηκαν να μεταβούν στον συνοικισμό Αγίων Αναργύρων στη Λάρνακα δίπλα από την εκκλησία της Αγίας Θέκλας διότι υπήρχαν παράπονα για ύπαρξη νεαρών ατόμων που προκαλούσαν φασαρία και πετούσαν κροτίδες. Στο πίσω μέρος παλιών κυβερνητικών κτηρίων είδε δυο νεαρά πρόσωπα. Ένα που επέβαινε σε ένα σκούρο σκούτερ και ένα που έσπρωχνε και προσπαθούσε να ξεκινήσει μια μοτοσυκλέτα αγωνιστικού τύπου, δηλαδή τον Κατηγορούμενο. Ήταν ψηλή μοτοσυκλέτα, μάρκας Yamaha και χρησιμοποιείται για αγωνιστικούς σκοπούς εντός ή εκτός δρόμου. Οι νεαροί προσπάθησαν να διαφύγουν όμως ο συνάδελφος του ΜΚ1 σταμάτησε το περιπολικό και ο ίδιος έτρεξε προς το μέρος τους με αποτέλεσμα να αφήσουν τα οχήματα και να διαφύγουν τρέχοντας προς την Λεωφ. Αγίας Θέκλας. Από τα οχήματα διαπίστωσε ότι κανένα εκ των δυο έφερε πινακίδες εγγραφής, ενώ το σκούτερ είχε τα κλειδιά στην ανάφλεξη. Ο ΜΚ1 ανάφερε ότι είδε τον Κατηγορούμενο να προσπαθεί να ξεκινήσει την μοτοσυκλέτα με το κλειδί ανεπιτυχώς και προσπάθησε μετά «3-4 φορές να την κκιστάρει». Αφού δεν τα κατάφερε την άφησε και τράπηκε σε φυγή. Τόσο το σκούτερ όσο και η μοτοσυκλέτα φορτώθηκαν σε υπηρεσιακό όχημα και μεταφέρθηκαν στην Τροχαία Λάρνακας. Αντεξεταζόμενος, ανάφερε ότι ο Κατηγορούμενος κρατούσε την μοτοσυκλέτα αυτή όμως δεν ξεκίνησε ποτέ. Ο ίδιος δεν δοκίμασε να την ξεκινήσει. Δεν γνωρίζει αν ελέγχθηκε μηχανολογικά η μοτοσυκλέτα. Ο συνήγορος του Κατηγορούμενου υπέβαλε στον ΜΚ1 ότι δεν μπορούσε να ξεκινήσει όμως ο ΜΚ1 δεν ήταν σε θέση να πει αν ελέγχθηκε από την Τροχαία Λάρνακας. Πριν απομακρυνθούν τα οχήματα, ήρθε ο Κατηγορούμενος πίσω στο σημείο όπου άφησε την μοτοσυκλέτα και αφού έδωσε τα στοιχεία του στον ΜΚ1, παρουσίασε μια απόδειξη (Τεκμήριο 3) σύμφωνα με την οποία είχε αγοράσει την μοτοσυκλέτα στις 8.2.2019. Ο ίδιος ανάφερε στον ΜΚ1 ότι η μοτοσυκλέτα δεν είναι εγγεγραμμένη ως μηχανοκίνητο όχημα διότι είχε εισαχθεί ως αγωνιστικού τύπου. Πληροφορήθηκε ότι είναι αδίκημα να οδηγεί χωρίς κράνος και απάντησε ότι το γνωρίζει. Πληροφορήθηκε ότι θα καταγγελθεί για αυτό το αδίκημα (3η κατηγορία) και για άλλα αν προκύψουν από τις εξετάσεις. Από περαιτέρω εξετάσεις διαπιστώθηκαν τα αδικήματα των υπόλοιπων κατηγοριών (1η, 2η, 4η και 5η κατηγορία). Ο Κατηγορούμενος μετά που κλήθηκε σε απολογία προέβη σε ανωμοτί δήλωση, η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Α και δεν κάλεσε κάποιο μάρτυρα υπεράσπισης. Ο Κατηγορούμενος προέβη σε ανωμοτί δήλωση, με την οποία αναφέρει τα εξής: «Εγώ ο Γ. Ν. κατηγορούμενος στην παρούσα ποινική υπόθεση δηλώνω ότι είμαι αθώος σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζω. Την 18.4.2020 είχα συμφωνήσει με τον φίλο μου τον Γ. Α. από τους Αγίους Ανάργυρους να βρεθούμε στην Αγία Θέκλα για να δει την μοτοσυκλέτα μου γιατί ήθελε να την αγοράσει. Γνώριζε ότι η μοτοσυκλέτα μου δεν ξεκινούσε λόγω μηχανικού προβλήματος και γι' αυτό το λόγω ήθελα να την πωλήσω. Με την βοήθεια του θείου μου Αντρέα φορτώσαμε την μοτοσυκλέτα στο διπλοκάμπινο του και την πήγαμε στην εκκλησία της Αγίας Θέκλας όπου και την ξεφορτώσαμε και περίμενα τον Γ. να έρθει να την δει. Όταν είδα την Αστυνομία να έρχεται πανικοβλήθηκα διότι θα μας έγγραφε λόγω των μέτρων για τον Κορονοιό και δοκίμασα να ξεκινήσω την μοτοσυκλέτα για να φύγω αλλά αυτό ήταν αδύνατο αφού ούτως η αλλιώς η μοτοσυκλέτα δεν ξεκινούσε. Είμαι αθώος διότι εκ των πραγμάτων η μοτοσυκλέτα ήταν αδύνατον να ξεκινήσει.» Νομική Πτυχή Με την άρνηση των Κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, με αποδεκτή μαρτυρία, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, Λοϊζου V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482). Ο κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Διαφορετική προσέγγιση θα παραβίαζε το τεκμήριο της αθωότητας το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 12
(4)του Συντάγματος (Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211, σελίδα 218). Σε σχέση με την πρώτη κατηγορία, το άρθρο 3
(1)(α) του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Τρίτου) Νόμου 96(Ι)/2000 ως τροποποιήθηκε αναφέρει ότι: «Τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να- (α) Χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το πρόσωπο αυτό, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού». Για το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας, ο Κανονισμός 16
(1)των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84 ως τροποποιήθηκε αναφέρει ότι: «τα διακριτικά σημεία της ταυτότητος μηχανοκινήτου οχήματος θέλουν τοποθετηθή επ'αυτού, συμφώνως προς τους παρόντας Κανονισμούς, κατά τρόπον ώστε να είναι κατά πάντα χρόνον ευχερής η διακρίβωσίς των». Και ο Κανονισμός 6
(6)αναφέρει ότι «εάν μηχανοκίνητον όχημα δεν φέρη επ' αυτού οιαδήποτε διακριτικά σημεία της ταυτότητος, ως προνοείται εις τους παρόντας Κανονισμούς, το γεγονός τούτο θέλει λογισθή ως εκ πρώτης όψεως απόδειξις ότι το όχημα τούτο δεν είναι εγγεγραμμένον.» Για το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας, ο Κανονισμός 59
(2)των πιο πάνω κανονισμών προνοεί ότι ο οδηγός μοτοσικλέτας, όταν ταξιδεύει σε οποιαδήποτε οδό ή όταν χρησιμοποιεί το εν λόγω όχημα, πρέπει να φέρει στερεά προσδεδεμένο στην κεφαλή του προστατευτικό κράνος. Σε σχέση με την τέταρτη κατηγορία, ο Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμος 86/72 ως τροποποιήθηκε, προνοεί για την εγγραφή, επανεγγραφή οχημάτων και για την πέμπτη κατηγορία, ο Κανονισμός 14(α) των πιο πάνω κανονισμών απαγορεύει την χρήση οχήματος για διάστημα πέραν των 30 ημερών από την ημέρα που επήλθε αλλαγή εκτός εάν εγγραφεί ο νέος ιδιοκτήτης. Αξιολόγηση και Ευρήματα Παρακολούθησα με προσοχή τον μάρτυρα. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του, έχοντας εξετάσει και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια, έλαβα υπόψη την εικόνα του στο Δικαστήριο αλλά εξέτασα την μαρτυρία του υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ 447, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ 401, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ 173, Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ 816). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία του μάρτυρα, την οποία το Δικαστήριο δεν εξετάζει αποσπασματικά (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 320).Αντλώντας καθοδήγηση από την σχετική Νομολογία προχωρώ στην καταγραφή των όσων αποκόμισα από την μαρτυρία του ΜΚ1. Ο ΜΚ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Κρίνω ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια ως προς τα γεγονότα όπως αυτά διαδραματίστηκαν. Απαντούσε μα σαφήνεια και ευθύτητα και δεν κλονίστηκε η μαρτυρία του σε οποιοδήποτε σημείο στην αντεξέταση. Αποδέχομαι λοιπόν την μαρτυρία του. Το κρίσιμο σημείο της μαρτυρίας του ΜΚ1 δεν είναι μόνο κατά πόσο οι ενέργειες του κατηγορούμενου ισοδυναμούν με οδήγηση. Ο ίδιος δεν είδε τον κατηγορούμενο να οδηγεί με ξεκινημένη μηχανή. Είδε τον κατηγορούμενο να την σπρώχνει και να προσπαθεί να την ξεκινήσει, χωρίς να φέρει κράνος. Ο Κατηγορούμενος ως αναφέρω ανωτέρω προέβη σε ανωμοτί δήλωση, η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Α στη διαδικασία. Το Ανώτατο Δικαστήριο υπέδειξε στην Α.Δ. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 91/2014, ημερομηνίας 22.6.2016 τα εξής: «Όπως προκύπτει από την κυπριακή και ξένη νομολογία, τα πάντα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και τι ακριβώς προβάλλει ο κατηγορούμενος, π.χ. κατά πόσο προβάλλει απλώς την αθωότητά του ή προβάλλει κάποιο άλλοθι ή προσπαθεί να αντικρούσει ένορκη μαρτυρία ή απλώς να εξηγήσει τη νοητική του κατάσταση, εξήγηση η οποία όμως δεν έρχεται σε αντίθεση με δοθείσα μαρτυρία ή εγείρει θέμα αυτοάμυνας. Η κάθε περίπτωση χρήζει διαφορετικής προσέγγισης (βλ. DPP v. Walker [1974] 1 WLR 1090, 1090Ε). » Δεν υπάρχει μαγική φόρμουλα ως προς το πως θα προσεγγίσει το Δικαστήριο μια τέτοια δήλωση. Η αποδεικτική αξία μιας ανωμοτί δήλωσης είναι μάλλον πειστική παρά αποδεικτική και το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει υπόψη το σύνολο των γεγονότων για να καταλήξει ποια βαρύτητα θα αποδώσει στην ανωμοτί δήλωση ενός κατηγορούμενου και για να αποφασίσει αν θα της αποδώσει βαρύτητα αφού την εξετάσει να έχει υπόψη και τα σημεία των γεγονότων τα οποία δε αμφισβητήθηκαν ή παράμειναν αναντίλεκτα και η εξέταση της να μην γίνει αποσπασματικά (βλ. Εφραιμίδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 134/13, ημερ. 2.5.2014, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195, Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 354, Ονησίφορος Κόλιας ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 106/2015, 126/2015 και 127/2015, ημερομηνίας 17.5.2018). Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αρχές, κρίνω ότι δεν μπορεί να αποδοθεί βαρύτητα στην ανωμοτί δήλωση του κατηγορούμενου διότι εκτός του ότι οι ισχυρισμοί που περιέχει δεν δοκιμάστηκαν στην βάσανο της αντεξέτασης, έρχονται σε σύγκρουση με την ήδη αποδεχθείσα μαρτυρία. Επιπλέον, το ότι υπήρχε ενδιαφερόμενος αγοραστής, ότι η μοτοσυκλέτα μεταφέρθηκε εκεί με άλλο όχημα και ότι ο κατηγορούμενος πανικοβλήθηκε επειδή θα τον έγραφε η Αστυνομία για παράβαση του περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμου δεν υποβλήθηκαν στον μάρτυρα. Ούτε αμφισβητήθηκε η μαρτυρία σε σχέση με τα αδικήματα των κατηγοριών 1, 2, 4 και
- Η θέση του Κατηγορούμενου ότι η μοτοσυκλέτα δεν λειτουργούσε, συνεπώς δεν θα μπορούσε να οδηγηθεί ήταν η μόνη που υποβλήθηκε στον ΜΚ
- Ούτε όμως αυτή μπορεί να γίνει αποδεκτή διότι στο Τεκμήριο 4 αναφέρει τα εξής ο Κατηγορούμενος: «Από την ημέρα που την αγόρασα είμαι και ο ιδιοκτήτης της. Την οδηγώ μόνο εγώ και κανένας άλλος. Την 18/04/2020 ενώ βρισκόμουν στην περιοχή της Αγίας Θέκλας στους Αγίους Ανάργυρους ήρθε η αστυνομία και την πήρε γιατί ήταν άγραφη και την έφερε στην Τροχαία Λάρνακας.» (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου) Εκτός του ότι ο Κατηγορούμενος είχε κάθε ευκαιρία να προβάλει τους ισχυρισμούς του αυτούς κατά την διερεύνηση των αδικημάτων, δηλώνει ότι την οδηγεί. Ο χρήση του ρήματος «οδηγώ» από τον Κατηγορούμενο υποδηλώνει και χρονική συνέχεια. Επί του προκειμένου, δεν υπάρχει μαρτυρία άμεση που να δείχνει ότι την συγκεκριμένη ώρα που εντοπίστηκε από τον ΜΚ1 οδηγούσε το όχημα, υπάρχει όμως παραδοχή του ιδίου ότι το όχημα το οδηγεί από την ημέρα που το αγόρασε όπως και ότι το όχημα δεν ήταν εγγεγραμμένο. Η ομολογία ενός κατηγορούμενου είναι η καλύτερη δυνατή μαρτυρία που μπορεί να παρουσιασθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και μπορεί αφ' εαυτής, εφόσον διαπιστωθεί ότι είναι γνήσια, να θεμελιώσει την καταδίκη του (βλ. Α.Κ. ν. Δημοκρατίας Ποιν. ΄Εφ. 177/13, ημ. 14/5/2015 ). Τέτοια είναι αυτή η περίπτωση. Δεν υπάρχει οτιδήποτε ενώπιον μου το οποίο να δείχνει ότι η πιο πάνω ομολογία του Κατηγορούμενου δεν είναι γνήσια και εθελούσια. Σε συνδυασμό με την μαρτυρία του ΜΚ1, την οποία έχω αποδεχθεί, κρίνω ότι, υπό τις περιστάσεις, δεν μπορώ να οδηγηθώ σε άλλο συμπέρασμα από το συμπέρασμα ότι ο Κατηγορούμενος οδήγησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα για να μεταβεί στον συνοικισμό Αγίων Αναργύρων, χωρίς ασφάλεια (1η κατηγορία), χωρίς να φέρει πινακίδες (2η κατηγορία), χωρίς άδεια κυκλοφορίας (4η κατηγορία), και χωρίς να έχει προχωρήσει σε αλλαγή ιδιοκτησίας (5η κατηγορία). Σε σχέση με την 3η κατηγορία, ο ΜΚ1 είδε τον Κατηγορούμενο να σπρώχνει την μοτοσυκλέτα και να προσπαθεί ανεπιτυχώς για διάστημα 30-40 δευτερόλεπτα να την ξεκινήσει. Εάν η ενέργεια αυτή ισοδυναμεί με οδήγηση τότε ο Κατηγορούμενος διέπραξε και το αδίκημα της 3ης κατηγορίας. Στο Wilkinson's Road Traffic Offences 25η έκδοση, 2011, Τόμος 1ος, σελ. 34 έως 39, παρ. 1.92 - 1.103 καταγράφεται ότι η οδήγηση είναι θέμα γεγονότων. Θα πρέπει να ασκείται ουσιαστικός έλεγχος επί του οχήματος και θα πρέπει ο έλεγχος να καθορίζει την κίνηση και πορεία του οχήματος, ενώ για να αποδειχθεί η οδήγηση θα πρέπει η μαρτυρία να καταδεικνύει ότι το πρόσωπο είχε οδηγήσει περαιτέρω ή ότι θα οδηγούσε περεταίρω (βλ. Burgoyne v. Philips
(1983)R.T.R. 49, R. v. MacDonagh
(1974)R.T.R. Pinner v Everett [1969] 3 All ER 257 και Edkins v Nowles [1973] QB 748]). Με τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα, έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος είχε οδηγήσει την μοτοσυκλέτα. Για σκοπούς όμως της 3ης κατηγορίας είναι σημαντικό να αποδειχθεί ότι θα την οδηγούσε περαιτέρω, δηλαδή να την χρησιμοποιούσε. Τέτοια μαρτυρία δεν υπάρχει. Δεν θεωρώ ότι την δεδομένη στιγμή εφόσον δεν ξεκίνησε η μοτοσυκλέτα είχε τον ουσιαστικό έλεγχο της ο Κατηγορούμενος για σκοπούς οδήγησης ούτε ότι την χρησιμοποίησε ως αναφέρεται και στον Κανονισμό 59 ανωτέρω. Συνακόλουθα δεν έχει αποδειχθεί το αδίκημα της 3ης κατηγορίας. Κατάληξη Με βάση τις πιο πάνω αρχές και γεγονότα, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της στο βαθμό που απαιτείται σε σχέση με τις 1η, 2η, 4η και 5η κατηγορίες στις οποίες ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. Στην 3η κατηγορία ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.)..................................... Λ. Χαβιαράς, Προσ Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο