ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΛΟΥΚΑ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, Αρ. Υπόθεσης: 6629/18, 29/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:B34 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου , Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6629/18 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ -ν- ΛΟΥΚΑ ΑΝΑΣΤΑΣΗ Ημερομηνία: 29/3/2022 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Άννα Γιάλλουρου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χριστόφορος Δημητρίου Ο Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Σκιαγράφηση της υπόθεσης και η προσκομισθείσα μαρτυρία Ο κατηγορούμενος («Κ»)αντιμετωπίζει μια κατηγορία για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση των Άρθρων 231, 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Συγκεκριμένα, καταλογίζεται στον Κ ότι στις 10/12/16 περί τις 22:30 στη Λάρνακα, παράνομα προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη στον Ηλία Ταρασώβ από τη Γεωργία. Η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση στα πλαίσια της οποίας κατατέθηκαν εκ συμφώνου 7 Τεκμήρια και έδωσε μαρτυρία μόνο ο παραπονούμενος. Συγκεκριμένα, εκ συμφώνου κατατέθηκαν Τεκμήριο 1 η κατάθεση του Α/Λοχία 1344 Α. Λουκά ο οποίος υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και είναι τοποθετημένος ως ειδικευμένος φωτογράφος και δακτυλοσκόπος στο ΤΑΕ Λάρνακας για την αλήθεια του περιεχομένου της. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι έλαβε φωτογραφίες στην αυλή του Αστυνομικού Σταθμού Αραδίππου του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής [ ] αλλά και από τον παραπονούμενο Ηλία Ταρασώβ σε σχέση με τραύματα που έφερε στα χέρια, στον ώμο και στο πρόσωπο. Τις εν λόγω φωτογραφίες τις αντέγραψε σε ψηφιακό δίσκο, τις αποθήκευσε και τις εκτύπωσε με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή χωρίς να τις αλλοιώσει. Επισυνάπτει στα πλαίσια του Τεκμηρίου 1 αριθμό από τις εν λόγω φωτογραφίες. Τεκμήριο 2 η ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον Κ ως η κατάθεση που λήφθηκε από αυτόν. Σε αυτήν ο Κ αναφέρει ότι στις 10/12/16 ενώ ήταν στο διαμέρισμα της κοπέλας του που βρίσκεται στην ίδια πολυκατοικία με το διαμέρισμα του παραπονούμενου, η τελευταία ήταν ανήσυχη καθότι είχε αποβιώσει το σκυλάκι της. Ο Κ έφυγε για σύντομο χρονικό διάστημα και όταν επέστρεψε ενημερώθηκε ότι ο παραπονούμενος είχε ειδοποιήσει την Αστυνομία έχοντας ενοχληθεί από το κλάμα της κοπέλας του Κ και έτσι ο Κ πήρε την πρωτοβουλία να μιλήσει με τον παραπονούμενο. Σύμφωνα με την κατάθεση του Κ, έγινε μια έντονη συζήτηση αποτέλεσμα της οποίας ήταν ο τραυματισμός του Κ στο δεξί του χέρι από σπάσιμο γυαλιών. Ακολούθως ο Κ διαπίστωσε τον παραπονούμενο να βρίζει αλλά εν τω μεταξύ είχε έρθει στο μέρος η Αστυνομία και του ζήτησε να μεταβεί στον Σταθμό και ακολούθως να εξεταστεί για το τραύμα του. Αφού επισκέφθηκε το Νοσοκομείο, αναφέρει ότι ο ίδιος διαπίστωσε ότι η φίλη του παραπονούμενου έριχνε πέτρες και έβριζε τόσο γενικότερα αλλά όσο και ειδικότερα τον δεσμό του Κ. Ο ίδιος τότε κατέβηκε από το διαμέρισμα και άρχισε να μιλά με τον παραπονούμενο. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης δέχθηκε μια γροθιά στο πρόσωπο από τη φίλη του παραπονούμενου. Ακολούθως αναφέρει τα εξής «Εγώ πήγα να πέσω χαμέ και τον τράβησα μαζί μου. Ενώ ήμασταν χαμέ και τον κρατούσα από τον λαιμό προσπαθούσε να με δακκάσει και όπως τον γύρισα του έδωσα δύο πουνιές, η μια στο στομάχι και η άλλη στο πρόσωπο. Την ίδια στιγμή με κρατούσε η φίλη του από τον λαιμό να με πνίξει, ο Ηλίας ήταν χαμέ και την τράβηξε η κοπέλα μου από τα μαλλιά για να με αφήσει. Μετά συνεχίσαμε με κλωτσιές και πουνιές, ο Ηλίας έπιασε ένα καλάμι ψαρέματος για να μου χτυπήσει και τον εμπόδισε η Ναταλία. Όπως τον είδα πήρα φόρα και του χτύπησα με κλωτσιά μέσα στα μούτρα. Αμέσως έφυγα με το αυτοκίνητό μου, πήγα πήρα τον αδελφό μου και ήρθα στην Αστυνομία». Τεκμήριο 3 κατατέθηκε και η γραπτή κατηγορία που απαγγέλθηκε στον Κ Τεκμήριο 4 η κατάθεση του Α/ΑΣΤ 1619 Δ. Τοφή ο οποίος υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση και είναι τοποθετημένος στον Σταθμό Αθηένου για την αλήθεια των ενεργειών στις οποίες προέβηκε ο Αστυφύλακας. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι στις 10/12/16 η ώρα 9:00 καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου από τον παραπονούμενο ότι την ίδια μέρα ο Κ έδωσε γροθιά στο γυαλί της κύριας πόρτας του διαμερίσματός του σπάζοντάς το με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στο στήθος και στα χέρια. Κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης και αφού έλαβε τη θέση του Κ, η Αστυνομία Αθηένου προχώρησε στην καταγγελία αμφότερων. Τεκμήρια 7, 8 και 9 για την αλήθεια του περιεχομένου τους και συγκεκριμένα οι δύο ιατρικές αναφορές για εξέταση που έγιναν στον παραπονούμενο ημερομηνίας 10/12/16 (Τεκμήρια 7 και 8), από το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, καθώς και το αποτέλεσμα του αξονικού τομογράφου εγκεφάλου και προσωπικού κρανίου στο οποίο φαίνεται να επιβεβαιώνεται το κάταγμα ρινικού οστού δεξιά, ημερομηνίας 11/12/16 (Τεκμήριο 9). ΜΚ1 Κατά την εμφάνιση του στο Δικαστήριο ο παραπονούμενος, δεν επιθυμούσε να υιοθετήσει τις καταθέσεις του στην Αστυνομία. Εντέλει αποδέχθηκε να τις καταθέσει και κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 5 και 6, (κατάθεση ημερομηνίας 10/12/16 -Τεκμήριο 6 και ημερομηνίας 11/12/16 -Τεκμήριο 5). Στην πρώτη του χρονικά κατάθεση, Τεκμήριο 6, αναφέρει ότι κατά την 10/12/16 όταν σχόλασε από την εργασία του η ώρα 15:00, επέστρεψε στην οικία του όπου διαπίστωσε ότι γινόταν έντονη φασαρία η οποία προερχόταν από το διαμέρισμα που βρίσκεται πάνω από το δικό του. Εξήγησε ότι η φασαρία ήταν παιδιά που φώναζαν, μια γυναίκα που έκλαιγε δυνατά και ένας άνδρας που επίσης φώναζε. Επειδή ο ίδιος είχε προηγούμενες προστριβές με τα εν λόγω άτομα, τηλεφώνησε στην Αστυνομία και τους ανέφερε το γεγονός και αφού η Αστυνομία κατέφθασε στο μέρος και επισκέφθηκε το διαμέρισμα, τον πληροφόρησε ότι δεν συνέβαινε τίποτα και ότι ο λόγος που έκλαιγε η κυρία ήταν επειδή είχε πεθάνει ένας σκύλος. Ακολούθως, ενώ ο ίδιος βρισκόταν στο μπάνιο, άκουσε δυνατά χτυπήματα και φωνές και ενώ ζήτησε χρόνο για να ανοίξει την πόρτα, ο Κ με γροθιά στην πόρτα πάνω από το γυαλί το έσπασε. Αποτέλεσμα ήταν να τραυματιστεί ο ίδιος στο στήθος και στα χέρια και έσπευσε να ειδοποιήσει την Αστυνομία. Όταν η Αστυνομία κατέφθασε στο μέρος, τον παρέπεμψε για εξέταση στο Νοσοκομείο. Μετά την εξέτασή του έδωσε κατάθεση στον Αστυνομικό Σταθμό, Τεκμήριο
- Μετά το ως άνω αναφερόμενο επεισόδειο υπήρξε εξέλιξη και έτσι λήφθηκε την 11/12/2016 ανακριτική κατάθεση από τον παραπονούμενο (Τεκμήριο 5). Σε αυτήν αναφέρει ότι στις 10/12/16 και μετά που αναχώρησε από τον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου έχοντας κάνει το παράπονό του εναντίον του Κ, μετέβηκε κατευθείαν στο διαμέρισμά του. Όταν σχόλασε η κοπέλα του, είδε την κατάσταση στην οποία ο ίδιος βρισκόταν και άρχισε να παραπονείται για το περιστατικό. Ανταποκρινόμενη στις δυνατές ομιλίες της, τα άτομα που βρίσκονταν στο διαμέρισμα πάνω από τον παραπονούμενο, άρχισαν να βρίζουν τόσο τον ίδιο όσο και την κοπέλα του. Τότε σύμφωνα με τον παραπονούμενο ο Κ κατέβηκε από το σπίτι ακολουθούμενος από τρεις γυναίκες, την κοπέλα του και τη μητέρα της και ακόμη μια άγνωστη σ' αυτόν. Όταν ο Κ πλησίασε την κοπέλα του, ο παραπονούμενος την έσπρωξε προς τα πίσω για να μην μπει στο σπίτι να μην δημιουργηθεί φασαρία. Τότε ο Κ τον έσπρωξε δυνατά προς τα πίσω δίνοντάς του μια γροθιά στο πρόσωπο. Ο παραπονούμενος αντέδρασε αγκαλιάζοντάς τον για να τον σταματήσει. Το αποτέλεσμα της ενέργειάς του ήταν να βρεθούν και οι δύο στο πάτωμα. Ενώ βρίσκονταν στο έδαφος, η φίλη του παραπονούμενου έπιασε τον Κ από τον λαιμό προσπαθώντας να τον πνίξει και στην προσπάθειά του να φύγει τα χέρια της από πάνω του, ο Κ σηκώθηκε και τον κλότσησε στο κεφάλι. Έχασε για λίγο τις αισθήσεις του και όταν άνοιξε τα μάτια του είδε την κοπέλα του και έναν φίλο του να τον μεταφέρουν με το αυτοκίνητο της κοπέλας του στο Νοσοκομείο. Ήταν η θέση του παραπονούμενου ότι ενώ μετέβαινε στο Νοσοκομείο, ο Κ τους έκοψε τον δρόμο με το δικό του αυτοκίνητο. Τότε η κοπέλα του παραπονούμενου η οποία οδηγούσε και το όχημα, έκανε επαναστροφή και κατευθύνθηκε στην Αραδίππου για να μεταβεί στον Αστυνομικό Σταθμό. Ήταν η θέση του παραπονούμενου ότι ενόσω προσπαθούσε η κοπέλα του να κάνει επαναστροφή, ο Κ μαζί με κάποιον άλλον προσπαθούσαν να ανοίξουν την πόρτα του αυτοκινήτου τόσο τη δική του όσο και της οδηγού και επειδή δεν τα κατάφεραν, άρχισαν να χτυπούν με τα χέρια τους τις πόρτες κάνοντας ζημιά στο αυτοκίνητο της κοπέλας του. Ακολούθως έφτασε στον Σταθμό όπου και δέχτηκε τις Πρώτες Βοήθειες και μετέβηκε εκ νέου στο Νοσοκομείο για εξέταση. Κατά την αντεξέταση αναφέρθηκε και σε άλλα περιστατικά που προηγήθηκαν του επίδικου ενώ εξήγησε για ποιο λόγο δεν ανέφερε όλα όσα πρόσθεσε ενόρκως στην Αστυνομία, κατηγορώντας στην ουσία τους Αστυνομικούς για απειλές και άσκηση πίεσης έναντίον του. Μετά το πέρας της μαρτυρίας του εξήλθε της αίθουσας και για ελάχιστο χρόνο για να επανέλθει αναφέροντας ότι δεν επιθυμούσε πλέον την προώθηση της υπόθεσης. Ο Κ αφού κλήθηκε σε απολογία, επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής και η Υπεράσπιση δεν κάλεσε μάρτυρες. Στα πλαίσια των προφορικών τους αγορεύσεων, η ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζητά από το Δικαστήριο να τολμήσει να αποδεχθεί τη μαρτυρία του παραπονούμενου ως αναντίλεκτη αναφέροντας ότι επί ουσιωδών σημείων δεν έχει αντεξεταστεί. Αποδέχεται η κ. Γιάλλουρου ότι η στάση του στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν «ιδιαίτερη». Παρά ταύτα, επικαλούμενη και τους ισχυρισμούς του Κ όπως δίδονται στην ανακριτική κατάθεσή του, θεωρεί ότι υπάρχει περιθώριο μέρος της μαρτυρίας του παραπονούμενου να γίνει αποδεκτό και το Δικαστήριο να καταδικάσει τον Κ. Από την πλευρά του, ο κ. Δημητρίου εισηγείται ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποσείσει το αποδεικτικό βάρος στην προκειμένη περίπτωση και συνακόλουθα ο Κ πρέπει να απαλλαχθεί της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Είναι η θέση του κ. Δημητρίου ότι η μαρτυρία που προσέφερε η Κατηγορούσα Αρχή μέσω του ΜΚ1, δεν έχει λογική ακολουθία και ουσιαστικά γεγονότα αναφέρθηκαν για πρώτη φορά στο Δικαστήριο και δεν περιλαμβάνονται στις αρχικές δύο καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία με αποτέλεσμα ο μάρτυρας αυτός να μην έχει την ποιότητα που να μπορεί επί της μαρτυρίας του το Δικαστήριο να εξάξει ασφαλή συμπεράσματα. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα και να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας τους όπως η πηγή της γνώσης τους, η μνήμη τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν προκατάληψη, ανιδιοτέλεια και η αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Ο Λόρδος Bingham σε άρθρο του "The Judge as Juror: The Judicial Determination of Factual Issues" (εκδόθηκε στο "The Business of Judging", Oxford 2000[1]), έθεσε τις εξής κατευθυντήριες γραμμές σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων (σελ. 6 - 7): ''The main tests needed to determine whether a witness is lying or not are, I think, the following, although their relative importance will vary widely from case to case:
(1)the consistency of the witness's evidence with what is agreed, or clearly shown by other evidence, to have occurred;
(2)the internal consistency of the witness's evidence;
(3)consistency with what the witness has said or deposed on other occasions;
(4)the credit of the witness in relation to matters not germane to the litigation;
(5)the demeanour of the witness. The first three of these tests may in general be regarded as giving a useful where the truth lies. If a witness's evidence conflicts with what is clearly shown to have occurred, or is internally self-contradictory, or conflicts with what the witness has previously said, it may usually be regarded as suspect. It may only be unreliable, and not dishonest, but the nature of the case may effectively rule out that possibility. The fourth test is perhaps more arguable....... Cross examination as to credit is often, no doubt, a valuable and revealing exercise, but the fruits of even a successful cross- examination need to be appraised with some care. And so to demeanour, an important subject because it is the trial judge's opportunity to observe the demeanour of the witness and from that to judge his or her credibility, which is traditionally relied on to give the judge's findings of fact their rare degree of inviolability....." ΜΚ1 Ο μάρτυρας στο εδώλιο δεν έπεισε. Αρχικά πρέπει να πω ότι φάνηκε εντελώς αποκομμένος από την πραγματικότητα. Αυτό είναι συμπέρασμα που καταλήγω από σειρά αναφορών του στο εδώλιο τις οποίες θα παραθέσω και θα εξηγήσω. Κατά πρώτο, για λόγο που δεν αντιλήφθηκα ζήτησε μεσούσης της προσπάθειας της συνηγόρου για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια τις καταθέσεις του, να ενημερωθεί για τα δικαιώματα του ως μάρτυρας και μάλιστα με επιμονή. Η όλη προσπάθεια κατάθεσης των Τεκμηρίων οδήγησε σε μια ανεξήγητη στιχομυθία. Καθότι δεν είναι εύκολη η περιγραφή της, θα παραθέσω τη στιχομυθία αυτολεξεί: A. Γνωρίζω το περιεχόμενό της γραπτής μου κατάθεσης, αλλά δεν μου είχε δοθεί η ευκαιρία να πω κάποια πράγματα περισσότερα εδώ στη γραπτή μου κατάθεση. E. Συμφωνείτε με αυτά που είπατε; A. Ναι αλλά όχι. E. Θα έχετε την ευκαιρία να προσθέσετε ό,τι θέλετε. Συμφωνείτε με αυτά που είπατε στην Αστυνομία; A. Δεν μπορώ στο παρόν στάδιο να πω με βεβαιότητα ότι συμφωνώ με το περιεχόμενο. E. Εντάξει. Έδωσες ακόμη μια κατάθεση 11 του Δεκέμβρη του
- Την αναγνωρίζεις και συμφωνάς με το περιεχόμενο αυτής της κατάθεσης; (Υποδεικνύεται στον μάρτυρα το έγγραφο και το επιθεωρεί) A. Μου είναι γνωστή αυτή η κατάθεση, αλλά και πάλι δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να πω παραπάνω πράγματα. E. Δεν συμφωνάς με αυτά που έγραψες; A. Υπάρχουν σημεία που δεν συμφωνώ. E. Την αναγνωρίζεις ως την κατάθεση σου όμως; A. Ναι και το πρώτο και το δεύτερο αναγνωρίζω αλλά υπάρχουν σημεία που θέλω να προσθέσω. E. Να προσθέσεις ή διαφοροποίησεις από την κατάθεση σου; A. Και να διαφοροποιήσω και να προσθέσω; E. Θα ζητήσω να κατατεθεί ως μέρος της κυρίως εξέτασης. Είναι η 11/12/16 και να μας πει ο μάρτυρας στη συνέχεια τις διορθώσεις που θέλει να κάνει και τις προσθήκες. ...... E. Το ίδιο ισχύει και για αυτήν 10 του Δεκέμβρη του 2016, σωστά; A. Το Δικαστήριο έπρεπε να μου εξηγήσει τα δικαιώματα μου σ' αυτό το στάδιο; Αν μπορώ να αιτηθώ κάποια πράγματα που θέλω τι δικαιώματα έχω. E. Τι εννοείτε κύριε, να σας εξηγήσουμε τα δικαιώματα σας; Α. Δηλαδή όταν είναι κάποιος μάρτυρας δεν πρέπει να γνωρίζει τα δικαιώματα του;. E. Κύριε συμφωνείς με αυτά που είπες στην Αστυνομία; Θέλεις θα αναφέρεις να προσθέσεις κάποια πράγματα. Θα σου δοθεί η ευκαιρία να προσθέσεις. Τα είπες εσύ στην Αστυνομία; Θα μας τα πεις στη συνέχεια τι έχεις να αναφέρεις. A. Έχει ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία και στο παρόν στάδιο θα ήθελα να ξέρω ποια είναι δικαιώματα μου θα ήθελα να μου αναφερθούν τα δικαιώματα μου που έχω εγώ. Και γιατί δεν μου διαβάστηκαν εξ' αρχής πριν ξεκινήσει η διαδικασία ποια είναι τα δικαιώματα μου;. E. Θα σας ρωτήσω για τελευταία φορά. Είναι δικαίωμα σας να την αναγνωρίσετε την κατάθεσή σας και να προωθήσετε το παράπονο σας προς το Δικαστήριο. Εάν θέλετε να το προωθήσετε θα υιοθετήσετε την κατάθεσή σας. Αν δεν θέλετε να το προωθήσετε τότε μην την αποδεχτείτε. Κάνετε ένα παράπονο ότι χτυπηθήκατε. Σε αυτήν την κατάθεση καταγράφεται το παράπονό σου. A. Θέλω να μάθω τα δικαιώματα μου. Ένα λεπτό μπορώ να κοιτάξω να διαβάσω ξανά. E. Εντάξει. Εντιμοτάτη να πω πριν να απλά να καταγραφεί στα πρακτικά, πριν ξεκινήσει η διαδικασία, η μεταφράστρια της παραδόθηκαν οι 2 του καταθέσεις και ξεκίνησε να του της μεταφράζει. Διάβασε την κύριε για να προχωρά η διαδικασία. A. Ναι είναι η κατάθεση μου αλλά δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να πω τα πράγματα ως είχαν ακριβώς. E. Θα τα αναφέρεις θα σου ζητηθεί να διευκρινίσεις. Θα ζητήσω κατατεθεί ως μέρος κυρίως εξέτασης ημερομηνίας 10/12/16; Ενόρκως δε ζήτησε την ευχέρεια να προσθέσει κάποιες αναφορές σε ό,τι αφορούσε αμφότερες τις καταθέσεις οι οποίες στην ουσία μετέβαλαν και τα δύο περιστατικά τα οποία περιγράφουν σχεδόν πλήρως, εμπλέκοντας και άλλα άτομα πλην του Κ σε σχέση με το πρώτο περιστατικό. Ακολούθως εισήγαγε ισχυρισμούς περί απειλών του από την Αστυνομία για να διαγράψει video που έλαβε με το κινητό του και έπειτα στην αντεξέταση ισχυρισμούς περί συνωμοσίας εναντίον του. Η πρώτη ήταν ότι ο γιατρός δεν κατέγραψε τα τραύματα που είχε καθ'υπόδειξη των αστυνομικών Συγκεκριμένα, ανέφερε «Όταν ήρθαμε στις Πρώτες Βοήθειες και ενώ βρισκόμουν εγώ μέσα στο αυτοκίνητο της Αστυνομίας, πριν βγω ακόμα από το αυτοκίνητο, είπε ένας αστυνομικός στον άλλον «Πήγαινε και κανόνισε». Μετά εγώ είδα ότι ο γιατρός δεν κατέγραψε ακριβώς τα τραύματά μου, απλά έγραψε ξυλοδαρμός, κάτι έγραψε, δεν ξέρω, έχω αυτό το χαρτί, αλλά δεν έχει καταγράψει ακριβώς τι ζημιά είχα πάθει». Ακολούθως όταν ρωτήθηκε από τον Συνήγορο Υπεράσπισης σε σχέση με το για ποιον λόγο υπόγραψε τις δύο καταθέσεις ως ορθές από την στιγμή που ενόρκως ανέφερε ότι δεν σύμφωνος με αυτές, ανέφερε τα ακόλουθα: Ε. Να πάμε τώρα και λίγο στην Αστυνομία να ξέρω τι να σε ρωτώ. Έδωσες δύο καταθέσεις, το Τεκμήριο 5 και το Τεκμήριο 6 για να ξέρω αν είναι και αλήθεια αυτά που λέει η Αστυνομία. Στο τέλος της κατάθεσης λέει ο αστυνομικός « λήφθηκε από εμένα » δηλαδή στον αστυνομικό « στις
- 16 μεταξύ των ωρών στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου ». Στην ανέγνωσες και ως ορθή την υπέγραψες. Όντως διάβασες την κατάθεση σου ή σου την διάβασαν ή τίποτα από τα 2; A. Μου είπαν το εξής δηλαδή για να δώσω κατάθεση έπρεπε να γράψουν αυτά που ήθελαν εκείνοι και δεν με άφησαν να πω ότι ήθελα, ότι έγινε επειδή ακόμα και προηγουμένως, όταν το 2016 το καλοκαίρι δέχτηκα απειλή με μαχαίρι και πήγα στην Αστυνομία για να καταγγείλω το συμβάν, μου είπαν να συμφιλιωθώ μ' αυτον που με απειλούσε και ήταν ο γιος της γειτόνισσας από πάνω. Αυτός με απειλούσε με μαχαίρι και με χτύπησε και με ένα ξύλο. Εγώ πήγα στον Σταθμό της Λάρνακας για να δώσω κατάθεση να κάνω καταγγελία, και μου είπαν να πάω Αραδίππου και όταν πήγα στην Αραδίππου δεν ήθελαν να μου πάρουν κατάθεση, φώναξαν το παιδί ο οποίος με απειλούσε με μαχαίρι και με χτύπησε και μας είπαν δώστε χέρια, δεν είχα άλλη επιλογή ήμουν μόνος μου με την κοπέλα μου. Έχω και τη συνομιλία με την Αστυνομία όταν με πήραν τηλέφωνο και μου ζητούσαν το τηλέφωνο του Διονύση για να του μιλήσουν αλλά εγώ σκέφτηκα ότι μπορεί να τον κάνουν να τρομάξει και δεν έδωσα το τηλέφωνο του επειδή δεν μου μιλούσαν καθόλου ευγενικά, μου έκαναν μεγάλη ζημιά δηλαδή μου προκάλεσαν πολύ μεγάλη φοβία, τρόμο, ο αστυνομικός που με πήρε τηλέφωνο και μπορώ να πω επι λέξη τη συζήτηση που έγινε μεταξύ μας; E. Πε την. A. Ήταν νύχτα, ήμουν δουλειά, ήταν νύχτα έξω, δεν μπορώ να πω τι ώρα ακριβώς και κτυπά το κινητό μου και με παίρνουν από 2480 και απαντώ και ήταν αστυνομικός και μου λέει ρε Ηλία θυμάσαι τζιείντη κουβέντα που γίνηκε και άρκεψε να μου θυμίζει την κουβέντα στο Τσιακκιλερό και ο αστυνομικός μου λέει ρε Ηλία δώσ' μου το τηλέφωνο του Διονύση. Εγω δεν ήθελα να δώσω το τηλέφωνο του Διονύση και μου λέει άκου να σου πω εν θα μου πεις ήνταμπου να κάμω και έτσι όπως μου μιλούσε με τούντους τόνους φοβόμουν ότι θα απειλήσουν το παιδί επειδή δεν έχω εμπιστοσύνη ούτε στα Δικαστήρια ούτε στην Αστυνομία εγώ θέλω ως τώρα αυτήν τη στιγμή θέλω η δίκη μου να καταγραφεί επειδή έχω περάσει ήδη μια υπόθεση στο Δικαστήριο και με αδίκησαν και θέλω θα αποδείξω ότι το Δικαστήριο που γίνηκε πριν είναι παράνομο και αντισυνταγματικό που με τιμώρησε στο Δικαστήριο στα τροχαία ότι είναι παράνομο και αντισυνταγματικό. Πέραν των διαφοροποιήσεων των δηλώσεων του και των αλλοπρόσαλλων τοποθετήσεων του ΜΚ1 οι οποίες πλήττουν σφόδρα την αξιοπιστία του σε βαθμό που το Δικαστήριο να μην μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρία του για εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων εν σχέσει με τα περιστατικά που περιγράφει, δεν μπορώ παρά να παρατηρήσω ότι ενώ παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με τη θέση ότι έχει στην κατοχή του οπτικοακουστικό υλικό από το κινητό του τηλέφωνο που αποδείκνυε το αληθές των αναφορών του, σε κανένα στάδιο δεν προχώρησε να τα παρουσιάσει είτε στην Αστυνομία είτε στο Δικαστήριο προς επίρρωση των θέσεών του. Ο άνθρωπος που είδα στο εδώλιο δεν είναι άτομο που θα μεταχειριζόταν ενισχυτικό της μαρτυρίας του στοιχείο ως ζήτημα άνευ σημασίας και χωρίς να κάνει το άπαν των δυνάμεών. του αυτό να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Το γεγονός ότι δεν το έπραξε σε συνδυασμό με το γενικότερο πλαίσιο της μαρτυρίας του, σφραγίζουν την μαρτυρία του ΜΚ1 ως πλήρως αναξιόπιστη. Φοβούμαι δε αντικρίζοντάς τον στο εδώλιο του μάρτυρα ότι είναι ένα άτομο το οποίο δεν μπορεί να διαχωρίσει τις σκέψεις του από την πραγματικότητα. Σε ότι αφορά το δικαίωμα του Κ στην σιωπή, δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα των Ηλιάδη & Σάντη, Το δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές[2]: «Στην Κύπρο το δικαίωμα σιωπής (και μη αυτοενοχοποίησης), θεωρείται ότι αναφύεται από το τεκμήριο της αθωότητας και περιέχεται στον πυρήνα της δίκαιης δίκης (Δημοκρατία ν. Αβρααμίδου κ.ά.
(2004)2 ΑΑΔ 51, Ανδρέα «Ψύλλας» ν. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 353, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων
(1994)3 ΑΑΔ 1). Το δικαίωμα [...] διασφαλίζεται εμμέσως και από τις πρόνοιες του Άρθρου 19 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας (Κίρκος ν. Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου, Προσφυγή Αρ. 194/05, ημ. 20.9.06) το οποίο προνοεί ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα ελευθερίας λόγου και έκφρασης.» Πρέπει, επομένως, να θεωρείται δεδομένο ότι το δικαίωμα της σιωπής είναι αναφαίρετο και η επιλογή του Κατηγορούμενου να μην πει τίποτε, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση και ως θέμα αρχής, και προς τούτο αυτοπροειδοποιούμαι, να επενεργήσει δυσμενώς ως προς τις θέσεις που η Υπεράσπιση προώθησε. Νομική Πτυχή Το βάρος απόδειξης της κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα Αρχή, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το Δικαστήριο για να καταδικάσει θα πρέπει να είναι σίγουρο για την ενοχή του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος δεν έχει το βάρος να αποδείξει οτιδήποτε, ούτε ότι είναι αθώος (βλ. Woolmington v. DPP [3], R. v. Majid[4], Γενικός Εισαγγελέας ν. Ismail,[5] και Crown Court Bench Book [6]). Εάν το Δικαστήριο μετά την αξιολόγηση των μαρτύρων και τα ευρήματα του, παραμένει με, έστω υποβόσκουσα, αμφιβολία η αθώωση είναι αναπόφευκτη (βλ. Munteanu v. Δημοκρατίας[7]). Στη Λοϊζου ν. Δημοκρατίας[8] τονίστηκε για άλλη μια φορά ότι: "Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά βαρύνουν εξ ολοκλήρου την κατηγορούσα αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη". Στην υπόθεση Alexandru Nicolae Munteanu ν. Δημοκρατίας[9], λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Αποτελεί βασικό σφάλμα αρχής, η αναμονή εξηγήσεων από την υπεράσπιση. Στο σύστημα δικαίου που ακολουθείται στην Κύπρο, συχνά λησμονείται άμεσα ή έμμεσα, ότι η υπεράσπιση δεν έχει να αποδείξει οτιδήποτε. Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να υπερπηδήσει πρώτιστα το μέτρο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης και στη συνέχεια να αποκόψει και το νήμα της απόδειξης ενοχής πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας". Η Κατηγορούσα Αρχή στην ουσία στήριξε τη μαρτυρία της στη μαρτυρία του ΜΚ1 η οποία για τους λόγους που εξηγήθηκαν ανωτέρω δεν έχει γίνει δεκτή. Είναι εμφανές ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε κανένα ασφαλές εύρημα σε σχέση με την ποινική ευθύνη του Κ. Στα πλαίσια του Τεκμηρίου της αθωότητας, δεν μπορεί παρά να λειτουργήσει υπέρ του Κ. Η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο Κ αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία 1. ( Υπ.) ........ Ε. Ευθυμίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Επανέκδοση από το Current Legal Problems, vol 38, 1985 p 1-27. [2] σελ. 829 [3] [1935] AC 462 HL [4] [2009] EWCA Crim 2563 [5] Π.Ε. 228/15-245/15, 248/15-255/15, 17/10/2016 σελ. 33-34 [6] Directing the Jury, Judicial Studies Board, 2010, σελ. 16 [7]
(2013)2 ΑΑΔ 459, 484 - 485 [8]
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 [9]
(2013)2 ΑΑΔ 459 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο