ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Π. Χ., Αρ. Υπόθεσης:12987/19, 28/2/2023

(1)του Ποινικού Κώδικα, κακόβουλη βλάβη. Μαρτυρία Κατηγορούσας Αρχής: Τρεις

(3)μάρτυρες παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της. Πρώτος μάρτυρας (ΜΚ1) ο κύριος Ν. Π., ο οποίος κατάθεσε ως Τεκμήριο 1 την κατάθεσή που έδωσε ανακρινόμενος στην Αστυνομία την 14.11.

1. Σε αυτήν καταγράφει ότι αποτελεί τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη του περιγραφόμενου επί του κατηγορητηρίου, οχήματος. Το εν λόγω όχημα οδηγούν αποκλειστικά η θυγατέρα του και ο γαμπρός του, ήτοι η Α.Π και ο Χ. Α. Η Α.Π. αποτελεί την δεύτερη σύζυγο του Χ.Α. Την 10.11.2019 και η ώρα 12:00 ο Χ.Α. πήγε με την Α.Π. στην οικία της πρώην συζύγου του (κατηγορούμενη) για να παραδώσει την ανήλικη κόρη τους, Σ.Α. Όπως του ανέφερε η Α. Π, η ΣΧΧ, η αρνήθηκε να κατεβεί από το αυτοκίνητο για να πάει με τη μητέρα της. Αυτό προκάλεσε τον εκνευρισμό της κατηγορούμενης η οποία άρχισε να χτυπά το αυτοκίνητο και συγκεκριμένα την πίσω πόρτα του οδηγού, με αποτέλεσμα να προκαλέσει σε αυτό βαθουλώματα και γδαρσίματα, τα οποία είδε και ο ίδιος, σε κατοπινό στάδιο. Δήλωσε κατά την κυρίως εξέτασή του ότι περιστατικά σαν το επίδικο δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβησαν, ενώ υπήρξε περίπτωση όπου η κατηγορουμένη άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού, στην οποία καθόταν η θυγατέρα του και την «τριχομάλλισε», ενώ άλλη φορά, κτύπησε την θυγατέρα του, όντας έγκυος. Άλλες φορές φώναζε έξω από το σπίτι τους, προκαλώντας αναστάτωση. Ο ίδιος έκρινε ορθό όπως επικοινωνήσει με τον πατέρα της κατηγορουμένης, ο οποίος είναι ιερέας, για να συζητήσουν την συμπεριφορά της. Μέχρι σήμερα, το αυτοκίνητο δεν έχει επιδιορθωθεί. Η ζημιά του αυτοκινήτου ανέρχεται, σύμφωνα με τον εκτιμητή του περί τα €700 με €1.
2. Το αυτοκίνητο το πήρε στον εκτιμητή η κόρη του και όχι ο ίδιος αφού η πρώτη, το χρησιμοποιεί αποκλειστικά και επι καθημερινής βάσης. Γνωρίζει ότι η κόρη του επισκέφθηκε εκτιμητή κατά τον επίδικο χρόνο. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε με τον κ. Νικολάου ότι ο ίδιος προσωπικά δεν είδε το περιστατικό που επεσυνέβη την 10.11.2019, αλλά η γνώση του αναφύεται από τα όσα του ανέφεραν η θυγατέρα και ο γαμπρός του. Το αυτοκίνητο δεν οδηγεί ο ίδιος ούτε κάποιο άλλο πρόσωπο πλην του γαμπρού του και της θυγατέρας του. Ερωτηθείς να περιγράψει τις ζημιές επί του αυτοκινήτου, ανέφερε ότι στην πόρτα πίσω από τον οδηγό υπάρχουν βαθουλώματα και γδαρσίματα. Στη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι οι όποιες ζημιές προκλήθηκαν από την οδική συμπεριφορά της θυγατέρας και γαμπρού του, και όχι από την κατηγορούμενη, ο ΜΚ1 απάντησε αρνητικά. Σε ερώτηση του κ. Νικολάου αν υπάρχουν μέχρι και σήμερα προστριβές σε ότι αφορά τις διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ της θυγατέρας του και της κατηγορουμένης, ο μάρτυρας απάντησε «βεβαίως», συμπληρώνοντας ότι κάθε φορά που το παιδί δεν κατεβαίνει από το αυτοκίνητο, η κατηγορουμένη καταγγέλλει τον γαμπρό του στην Αστυνομία για παρακοή Διατάγματος Δικαστηρίου. Στην υποβολή του κ.Νικολάου ότι οι οποιεσδήποτε τυχόν ζημιές, ενδεχομένως να ξεπερνούν το ποσό των €100, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν είναι εκτιμητής, ενώ ορθό και δίκαιο είναι, όπως το αυτοκίνητο μεταφερθεί άμεσα σε εκτιμητή για αυτό τον σκοπό. Ως Τεκμήριο 2 κατατέθηκε από κοινού, η γραπτή κατηγορία που αποδόθηκε στην κατηγορουμένη την 20.11.2022, κατηγορία στην οποία απάντησε ότι: «εγώ δεν χτύπησα το αυτοκίνητο παρά μόνο έβαλα το χέρι μου από το μπροστινό παράθυρο και τράβηξα το αντηλιακό κάλυμμα της πίσω πόρτας για να δω το μωρό μου». Εκ Συμφώνου επίσης για την αλήθεια του περιεχομένου της, κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 η κατάθεση του Αστυνομικού ΣXX ΑXX με αριθμό ΧΧΧ, ημερομηνίας 24.11.
3. Εκεί καταγράφονται συνοπτικά, τα ακόλουθα. Την 10.11.2019 και περί τις 15:30 η Α. Π. μετέβηκε στον σταθμό αναφέροντας ότι την ίδια μέρα, και ώρα 12:00 μετέβηκε με τον σύζυγό της, Χ.A, με το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXX XXX, ιδιοκτησίας του πατέρα της, Ν. Π, στην οικία της πρώην συζύγου του Χ.Α, κατηγορουμένης, Π. Χ, ώστε να της παραδώσουν την κόρη του, ΣXX, 7 ετών. Η μικρή αρνήθηκε να πάει στη μητέρα της. Τότε, η κατηγορουμένη ξεκίνησε να χτυπά την πίσω πόρτα του οδηγού όπου βρισκόταν η ΣXXX, με αποτέλεσμα να προκαλέσει σε αυτήν βαθουλώματα και γδαρσίματα. Στις 14.11.2019 και ώρα 16:40 προσήλθε στον σταθμό ο Ν.Π.(ΜΚ1), εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος και σε κατάθεση που έδωσε ανέφερε ότι η ζημιά του αυτοκινήτου του, σύμφωνα με τον εκτιμητή του, ανέρχεται περίπου στα €700 με €1.000.ωΤην 20.11.2019 ο πιο πάνω Αστυφύλακας κατηγόρησε την Π. Χ. για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς. Ως ΜΚ2 κατέθεσε η Α.Π. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4 στην διαδικασία η κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία την 10.11.
4. Εκεί αναφέρει ότι είναι παντρεμένη με τον Χ.A, πατέρα της ΣXX, η οποία το 2019 ήταν ηλικίας 7 ετών. Ο Χ.A και η κατηγορουμένη χώρισαν το
5. Δυνάμει Διατάγματος Δικαστηρίου η κηδεμονία της ΣXX είναι εξ'ημισείας. Την επίδικη ημερομηνία και ώρα μετέβηκε με τον σύζυγό της στην οικία της κατηγορουμένης προκειμένου να παραδώσουν το ανήλικο τέκνο στη μητέρα του, ως ορίζει το Διάταγμα. Επειδή στο παρελθόν είχαν δημιουργηθεί διάφορες παρεξηγήσεις αποφασίστηκε όπως η κατηγορουμένη ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου και παραλαμβάνει το παιδί, και όχι όπως της το παραδίδει ο πατέρας. Η κατηγορούμενη την 10.11.19 άνοιξε την πόρτα πίσω από τον οδηγό όπου βρισκόταν η ΣXX. Το παιδί, μη θέλοντας να κατεβεί, έκλεισε την πόρτα. Τότε, σύμφωνα πάντοτε με την ΜΚ2, η μητέρα άρχισε να χτυπά την πίσω πόρτα του οδηγού και το τζάμι του αυτοκινήτου με τα χέρια της, δημιουργώντας σε αυτήν διάφορα βαθουλώματα. Την ημέρα που κατήγγειλε το περιστατικό στην Αστυνομία δεν γνώριζε πόσα θα στοίχιζε η επιδιόρθωση. Κατά την κυρίως εξέταση της και ερωτηθείσα από την κα.Γιάλλουρου αν γνωρίζει το τελικό κόστος της ζημίας, απάντησε η μάρτυς ότι μετέβηκε σε εκτιμητή προ δύο εβδομάδων, λαμβάνοντας προς τούτο σχετική προσφορά - Τεκμήριο
6. Η επιδιόρθωση ανέρχεται τελικώς, στα €
7. Είχαν επισκεφθεί γκαράζ για επιδιόρθωση περί της μιας εβδομάδας μετά το συμβάν, αλλά δεν έλαβε γραπτώς την προσφορά που της είχε δοθεί. Η ίδια κατά το συμβάν καθόταν στη θέση του συνοδηγού. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι σύμφωνα με τη συμβουλή που είχαν λάβει από τους δικηγόρους τους, επειδή ακριβώς υπήρχαν και άλλες μέρες όπου το παιδί δεν ήθελε να πηγαίνει στη μητέρα του και δεν ήθελε να κατεβαίνει από το αυτοκίνητο, ήταν καλύτερα όπως έρχεται η μαμά του να το παραλαμβάνει παρά, να το παραδίδει ο πατέρας του. Περιγράφοντας τη σχέση της με την κατηγορουμένη ανέφερε ότι η ίδια επιθυμούσε όπως κτίσει γέφυρες για χάρη του παιδιού, όμως η τελευταία δεν ήθελε γιατί ζήλευε το γεγονός ότι το παιδί αγαπούσε και την ίδια. Σε ότι αφορά το επίδικο συμβάν, είδε τις γροθιές της κατηγορουμένης να κτυπούν την πίσω πόρτα του οδηγού, ενώ με ανοικτές παλάμες χτυπούσε και το τζάμι της ίδιας πόρτας. Το αυτοκίνητο έχει τρία βαθουλώματα στην πίσω πόρτα του οδηγού. Η Αστυνομία τράβηξε σχετικές φωτογραφίες. Η ΜΚ2 διαπίστωσε μετά το πέρας της κατάθεσης της ότι υπήρχαν και γδαρσίματα στην ίδια πλευρά, κοντά στο καπάκι της βενζίνης. Ερωτηθείσα από τον κ. Νικολάου γιατί δεν ανέφερε στην κατάθεσή της τα περί γδαρσίματος, απάντησε, ότι τα βαθουλώματα ουσιαστικά ήταν πιο εμφανή, εξ'ού και τα ανέφερε στην Αστυνομία. Την προσφορά, Τεκμήριο 5, σε σχέση με την κατάσταση του αυτοκινήτου, την έλαβε την 6.12.
8. Της υπέβαλε ο κ. Νικολάου ότι η όποια ζημιά δεν δημιουργήθηκε από το επίδικο περιστατικό, με την μάρτυρα να απαντά αρνητικά. Τελευταίος μάρτυρας κατηγορίας, ο Χρίστος Αντωνίου (ΜΚ3). Κατάθεσε ως Τεκμήριο 6 την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία, ημερομηνίας 14.11.
9. Σε αυτήν καταγράφονται τα ακόλουθα: Την 4.1.2009 τέλεσε γάμο με την κατηγορουμένη και στις 29.1.2013 απέκτησαν τη ΣXXX. Το 2016 χώρισαν. Δυνάμει Διατάγματος Δικαστηρίου η ΣXXX διαμένει μαζί του από την Τετάρτη το μεσημέρι μέχρι και την Κυριακή το μεσημέρι, όταν και την παραδίδει στη μητέρα της. Την Κυριακή, 10.11.2019, πήγε με τη νυν σύζυγό του, ΜΚ2, και την κόρη του, έξω από το σπίτι της κατηγορουμένης για να την παραδώσει. Όταν η κατηγορούμενη πλησίασε το αυτοκίνητο ανοίγοντας την πόρτα για να πιάσει το παιδί, αυτό αρνήθηκε να κατεβεί, κλείνοντας την πόρτα. Τότε η κατηγορούμενη «ξέσπασε σε νεύρα» και άρχισε να χτυπά το αυτοκίνητο του πεθερού του με τα χέρια και τα πόδια και συγκεκριμένα την πίσω πόρτα του οδηγού, στη θέση που καθόταν η κόρη τους, προκαλώντας σ' αυτό βαθουλώματα και γδαρσίματα. Ο ίδιος της είπε ότι αν δεν σταματήσει θα προέβαινε σε καταγγελία στην Αστυνομία. Αμέσως μετά η κατηγορουμένη αποχώρησε από το σημείο, ως και ο ίδιος. Ερωτηθείς ως προς τον τρόπο με τον οποίον η κατηγορούμενη χτυπούσε το αυτοκίνητο, ο ΜΚ3 απάντησε ότι η κατηγορούμενη κτυπούσε με το εξωτερικό μέρος της γροθιάς της επί της πόρτας του αυτοκινήτου, αλλά και με το γόνατό της. Αντεξεταζόμενος δήλωσε ότι η σχέση του με την κατηγορουμένη από το 2019 και μετά ήταν: «χάλια, όπως πάντα». Από τον καιρό που προχώρησε τη ζωή του με τη ΜΚ2, η κατηγορουμένη ζήλευε, ξεκινώντας άγριους καβγάδες, περιγράφοντας τις σχέσεις τους ως: «χάλια, άσχημες, πάρα πολύ άσχημες». Ζητώντας του ο κ. Νικολάου όπως περιγράψει την διάταξη των ζημιών, ο μάρτυς απάντησε ότι υπάρχει ένα μεγάλο βαθούλωμα στη μέση της πίσω πόρτας του οδηγού και περί τα τρία ή τέσσερα, μικρά άλλα, γύρω του. Τα γδαρσίματα είναι πιο πίσω από τα βαθουλώματα και έγιναν με κλειδί. Το γδάρσιμο από τα βαθουλώματα απέχει περίπου 15 πόντους. Δήλωσε ότι μετά το περιστατικό, το αυτοκίνητο το πήρε ο πεθερός του σε έναν δικό του ισιωτή για να το εκτιμήσει και η σύζυγός του προ κάποιων εβδομάδων. Αρνήθηκε δε ο μάρτυρας τη θέση του κ. Νικολάου ότι τα εν λόγω χτυπήματα προκλήθηκαν από την οδική συμπεριφορά του ιδίου και της συζύγου του μετά το επίδικο συμβάν. Το Δικαστήριο κάλεσε την κατηγορουμένη σε απολογία. Αφού της επεξήγησε τα δικαιώματά της η κατηγορουμένη επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως. Μαρτυρία Κατηγορούμενης: Η κατηγορούμενη ανέφερε ότι ο ΜΚ3 είναι ο πρώην σύζυγός της και η ΜΚ2 η νυν σύζυγος του. Αυτήν τη στιγμή, η σχέση της με τα εν λόγω πρόσωπα είναι καλή, αφού με τον ΜΚ3 επικοινωνούν για όσα έχουν να κάνουν με το μωρό. Η σχέση της με την ΜΚ2 είναι τυπική. Το 2019 τους έβλεπε μόνο όταν έφερναν το παιδί. Δεν είχαν κάποια ιδιαίτερα προβλήματα, υπήρχαν όμως σκαμπανεβάσματα στις μεταξύ τους σχέσεις, δήλωσε. Η ίδια περιέγραψε τα όσα εκτυλίχθηκαν την 10.11.2019 ως ακολούθως: Η ίδια κατέβηκε για να πιάσει το μωρό από το αυτοκίνητο, με τον ΜΚ3 να είναι οδηγός και την ΜΚ2 συνοδηγό. Κατάλαβε ότι το μωρό δεν ήθελε να κατέβει από το αυτοκίνητο και προσπάθησε να βάλει το χέρι της από τη θέση του οδηγού για να βγάλει το προστατευτικό αντηλιακό κάλυμμα που υπήρχε για να δει το παιδί. Τελικά δεν τα κατάφερε και σταμάτησε να επιμένει. Κατά την κυρίως εξέταση της ανέφερε χαρακτηριστικά,: «. ήταν μια ρουτίνα, στην ουσία δεν κατέβαινε καμία Κυριακή το μωρό, οπόταν δεν έγινε κάτι το διαφορετικό εκείνην τη μέρα». Σε ερώτηση του συνηγόρου της ως προς το πώς χειριζόταν την όλη κατάσταση η κατηγορούμενη απάντησε: «Απλά επειδή δεν κατέβαινε το μωρό και από τη στιγμή που ήταν το Διάταγμα, τι ήταν να κάμω; Πήγαινα στην Αστυνομία και κατάγγελλα ότι δεν ήρθε το μωρό». Είναι ξεκάθαρο για την ίδια ότι ο λόγος που δεν κατέβαινε το παιδί ήταν γιατί οι ΜΚ2 και 3 το επηρέαζαν. Κατάθεσε σχετική επιστολή της Αστυνομίας ημερομηνίας 16.3.2021, Τεκμήριο 7, στην οποία καταγράφονται οι ημερομηνίες που κατήγγειλε τον ΜΚ3 για παρακοή του Διατάγματος του Δικαστηρίου. Σημειώνεται ότι επί του εν λόγω εγγράφου καταγράφονται 16 διαφορετικές καταγγελίες μεταξύ των ημερομηνιών 17.6.2018 και 8.3.
10. Αντεξετασθείσα ρωτήθηκε κατά πόσον η άρνηση της κόρης της όπως κατεβεί από το αυτοκίνητο ήταν συχνό φαινόμενο, με την κατηγορούμενη να απαντά: «στην ουσία ναι». Ερωτηθείσα αν μετά που δεν κατέβαινε το παιδί η ίδια απευθυνόταν στον πρώην σύζυγό της για να τη βοηθήσει με την όλη κατάσταση, η κατηγορουμένη απάντησε ότι έκανε πολλές προσπάθειες με τον σύζυγό της, αλλά δεν τα έβρισκαν, ενώ από τη στιγμή που ήρθε στη ζωή τους η ΜΚ2, η μεταξύ τους επικοινωνία ήταν πολύ δύσκολη. Ερωτηθείσα γιατί δεν ζήτησε την βοήθεια του ΜΚ3 εκείνη την ημέρα, για το πώς να χειριστεί την όλη κατάσταση, η κατηγορουμένη απάντησε ότι: «όταν ο ΜΚ3 φέρνει το μωρό κάθεται με τα χέρια δεμένα και είναι σαν να μην ακούει τίποτα». Ο λόγος που προσπάθησε να αφαιρέσει το αντηλιακό κάλυμμα, περνώντας το χέρι της από το μισάνοικτο παράθυρο του οδηγού ήταν μόνο, για να δει το παιδί της. Επανήλθε η κα. Γιάλλουρου, υποβάλλοντας της ότι, η όλη κατάσταση, από τον Ιούνιο του 2018 από όταν ξεκίνησε να προβαίνει σε καταγγελίες στην Αστυνομία, της είχε προκαλέσει έναν γενικότερο εκνευρισμό, εξ' ου και χτύπησε το όχημα, με την κατηγορούμενη να απαντά ότι είναι εκ της φύσεως της, ήρεμος άνθρωπος. Αρνήθηκε ότι εκείνην τη μέρα συσσωρεύτηκε ο θυμός της και αφού άκουσε για ακόμη μια φορά ότι το παιδί της δεν κατέβαινε από το αυτοκίνητο, εκνευρίστηκε, ή χτύπησε το αυτοκίνητο. Η ίδια επέμενε ότι δεν έπραξε τα όσα της καταλογίζονται, ενώ από τη στιγμή που δεν κατάφερε να αφαιρέσει το αντηλιακό κάλυμμα απομακρύνθηκε, «μη θέλοντας να προκαλέσει περισσότερη ένταση». Γνωρίζοντας τους παραπονούμενους ανέφερε, αν η ίδια επέμενε και άλλο, τότε, αυτοί θα προκαλούσαν με τη σειρά τους «φασαρία», αφού, εντάσεις και φωνές υπήρχαν και από προηγούμενες μέρες. Αγορεύσεις: Με το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας αμφότεροι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Η Κατηγορούσα Αρχή επιχειρηματολόγησε προς υποστήριξη της θέσης ότι η υπόθεση έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ενώ η υπεράσπιση εισηγήθηκε ότι η κατηγορούμενη οφείλει όπως απαλλαγεί καθότι υπήρχαν εγγενείς αντιφάσεις στην μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής. Ο συνήγορος υπεράσπισης ανέπτυξε το ζήτημα της ανακόλουθης μαρτυρίας στη γραπτή του αγόρευση, Έγγραφο Α και με αναφορά στις Μιχαηλίδης ν Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ 172 και Γεώργιος Ιωάννου ν Αστυνομίας

(2005)Ποινική Εφ. 7555 ημερ. 21.5.2005 κάλεσε το Δικαστήριο όπως αθωώσει την κατηγορούμενη. Υπήρξε θέση του ότι υπάρχουν ουσιώδεις αντιφάσεις στη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας και οι οποίες έχουν φανερώσει την διάθεση των εν λόγω προσώπων όπως αποκρύψουν από το Δικαστήριο την αλήθεια. Ο κ. Νικολάου παρέπεμψε σε συγκεκριμένα σημεία της μαρτυρίας των ΜΚ 1- 3, δηλώνοντας ότι οι ζημιές που προκλήθηκαν στο αυτοκίνητο, αλλά και το ποιος πήρε τελικώς το όχημα στον εκτιμητή, έτυχαν διαφορετικής περιγραφής από έκαστο εκ των μαρτύρων κατηγορίας, αφήνοντας τη μεταξύ τους μαρτυρία ασαφή, γενική και αόριστη. Η αλληλοσυγκρουόμενη μαρτυρία που έχει παρουσιάσει η Κατηγορούσα Αρχή δεν μπορεί να αποτελέσει, στέρεο έδαφος για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων, δήλωσε ο συνήγορος. Επιπλέον, εισηγήθηκε ο κ. Νικολάου δεν μπορεί να αποκλειστεί το γεγονός ότι η βλάβη στο όχημα, εάν και εφόσον αυτή υπάρχει μέχρι σήμερα, μπορεί να προκλήθηκε κακόβουλα από τους ΜΚ2 και ΜΚ3, με απώτερο σκοπό την ενοχοποίηση της κατηγορουμένης, αφού οι μεταξύ τους σχέσεις δεν είναι αρμονικές. Πιο πειστική, εισηγήθηκε ο κύριος Νικολάου, ήταν η θέση που παρουσίασε η κατηγορουμένη, ήτοι, ότι το επίδικο περιστατικό, στο μέρος που αυτό αφορά την πρόκληση ζημιάς στο όχημα, δεν επεσυνέβη. Η κα. Γιαλλουρου αποδεχόμενη ότι στην μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ2, εντοπίζονται αντιφάσεις σε σχέση με την αξία της ζημιάς, υπενθύμισε το Δικαστήριο ότι το ύψος αυτής δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Οι δε επουσιώδεις αντιφάσεις μεταξύ του ζεύγους ως προς το ποιος πήρε, κατά τον επίδικο χρόνο, το όχημα σε εκτιμητή, φανερώνουν την ειλικρίνεια και αληθές των ισχυρισμών τους, αφού διαφαίνεται ότι μεταξύ των, δεν υπήρξε καμία προ συνεννόηση σε ό,τι αφορά την παρουσίαση της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Είχα την ευκαιρία μέσω ζωντανής ακροαματικής διαδικασίας, όπως παρακολουθήσω με προσοχή έκαστο εκ των μαρτύρων που κατέθεσαν ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχω κατά νου τη Νομολογία που άπτεται και αφορά τα ζητήματα αξιολόγησης της προσαχθείσας μαρτυρίας, ενώ αξιολογώ αυτήν στην ολότητά της και όχι αποσπασματικά. Λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψιν, τη γενική συμπεριφορά των μαρτύρων στο εδώλιο του μάρτυρα, την ειλικρίνεια, την αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση και το λογικοφανές των απαντήσεων τους, σε συνάρτηση πάντοτε και αντιπαραβολή με τα όσα ανέφεραν αρχικώς ανακρινόμενοι από τες Αστυνομικές Αρχές (βλ. Ζεβρού ν Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ 447, Καρεκλά ν Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ, 1119, Κυπριανού ν Αστυνομίας Ποιν.Εφ. 129/07 ημερ.10.12.2008. Μέσω της αξιολόγησης ενός μάρτυρα, το Δικαστήριο καλείται, εξυφαίνοντας τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα, τις αντιδράσεις και την συμπεριφορά του, να αναδείξει, υπό το πρίσμα της πείρας και της ανθρώπινης φύσης, το αξιόπιστο ή μη της εκδοχής που παρουσιάζει. Σημειώνεται ότι μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία του μάρτυρα (βλ.Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 320) αλλά αντίθετα, ενδυναμώνουν την ειλικρίνεια τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του ΜΚ1 ως φανερώνεται από τα πρακτικά της διαδικασίας, ήταν ουσιαστικά τυπικής φύσεως. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν μπορούσε να διαφωτίσει το Δικαστήριο ως προς τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν την 10.11.2019, αφού ως και η αναφορά του, δεν ήταν παρών στο επίδικο περιστατικό. Η μαρτυρία του ουδόλως διαφώτισε το Δικαστήριο ως προς τα γεγονότα και συνεπώς κανένα συμπέρασμα ή εύρημα δεν μπορεί να εξαχθεί από αυτήν σε σχέση με το τι συνέβη κατά την επίδικη ημερομηνία, χωρίς να τίθεται θέμα ουσιαστικής αμφισβήτησης σε σχέση με την αξιοπιστία του. Αυτό που κατάθεσε και δεν αμφισβητήθηκε είναι ότι ο ίδιος αποτελεί τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη του οχήματος. Επιπλέον, το Δικαστήριο αποδέχεται το μέρος της μαρτυρίας του που αφορούσε στην περιγραφή της ζημιάς, και δη ότι αυτή ήταν στην μέση της πόρτας πίσω από τον οδηγό και η οποία αφορούσε σε βαθουλώματα και γδάρσιμο, θέση, η οποία τυγχάνει επίρρωσης μέσω της μαρτυρίας των ΜΚ2 και ΜΚ

1. Θετικές εντυπώσεις άφησε η μαρτυρία της ΜΚ2, την οποία κρίνω πειστική και αξιόπιστη. Η παραπονούμενη απαντούσε άμεσα και χωρίς περιστροφές σε έκαστο συνήγορο, ενώ η ειλικρίνειά της όταν κατέθετε στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν διάχυτη. Το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει καμία προσπάθεια εκ μέρους της όπως είτε αποκρύψει είτε αλλοιώσει γεγονότα. Επιπλέον, παρά την επίμονη αντεξέταση της σε σχέση με το ύψος της ζημιάς αλλά και τη διάταξη των κτυπημάτων επί της πόρτας πίσω από τον οδηγό, η μάρτυρας δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις σε σχέση με τα όσα ανέφερε ανακρινόμενη στην Αστυνομία προ μιας τετραετίας. Αντιθέτως κάθε της απάντηση ενίσχυε και αντανακλούσε τις αρχικές της θέσεις όταν αυτή ανακρινόταν από τις Αστυνομικές Αρχές. Τη μαρτυρία της αποδέχομαι στην ολότητά της ως πλήρως αξιόπιστη. Ειλικρινή κρίνεται και η θέση της ότι όταν λαμβάνετο η κατάθεσή της από την Αστυνομία δεν είχε γνώση και δεν μπορούσε να έχει γνώση του ύψους της ζημιάς, με αυτήν πλέον να διαπιστώνεται ότι ανέρχεται στο ποσό των €
2. Το γεγονός ότι είδε τα γδαρσίματα επί του οχήματος μετά την κατάθεση της στην Αστυνομία, και συνεπώς δεν είχε αναφέρει την ύπαρξη των ανακρινόμενη, ουδόλως επηρεάζει την ποιότητα της μαρτυρίας της. Ούτε το γεγονός ότι δεν έλαβε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, γραπτή προσφορά σε σχέση με τις ζημιές επί του οχήματος, αλλάζει το αποδεκτό της μαρτυρίας της. Το ίδιο αξιόπιστη κρίνω και τη μαρτυρία του συζύγου της, ΜΚ
3. Σημειώνω ότι τη μαρτυρία αυτή, το Δικαστήριο προσέγγισε με προσοχή, και προς τούτο έχει αυτοπροειδοποιηθεί, έχοντας ως γνώμονα το γεγονός ότι ενδεχομένως αυτή να ήταν εμποτισμένη από άλλα κίνητρα, ήτοι την υποβοήθηση της νυν συζύγου του και ενδεχομένως την πρόκληση ταλαιπωρίας στην πρώην συζύγο του (βλ.Κλεόβουλος Κουσουλίδης ν Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 10/2018, ημερ. 9.11.18). Όσο μεγαλύτερο το συμφέρον του μάρτυρα, τόσο μεγαλύτερη προσοχή απαιτείται (βλ.Papachrysostomou v The Police

(1988)2 C.L.R. 55, Λαζάρου ν Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ.633). Οι απαντήσεις όμως του μάρτυρα ήταν άμεσες και πηγαίες, ενώ δίδονταν χωρίς κανένα δισταγμό αντανακλώντας πλήρως τις θέσεις του, ως αυτές είχαν τεθεί κατά τη λήψη της ανακριτικής κατάθεσής του (Τεκμήριο 6) την 14.11.2019. Η όλη στάση του στο εδώλιο ήταν ειλικρινής, ενώ πλήρως ανταποκρινόμενη στην αλήθεια βρήκα και τη θέση του ως προς το πώς εκτυλίχθηκε το εν λόγω περιστατικό, δηλαδή τα όσα αποδίδονται στην κατηγορουμένη μέσω της μοναδικής κατηγορίας που αυτή αντιμετωπίζει, με την μαρτυρία του να ενισχύεται μέσω των όσων είχε αναφέρει και η ΜΚ2, ως αυτόπτης μάρτυρας του συμβάντος. Οι θέσεις του ως προς την διάταξη των ζημιών επι της πίσω πόρτας του οδηγού, αλλά και ότι το αδίκημα διέπραξε η κατηγορούμενη ενισχύονται μέσω της μαρτυρίας της ΜΚ2, αλλά και των όσων καταγράφονται στο Τεκμήριο 3, ήτοι την μαρτυρία του Αστ. 1401, Σάββα Ανδρέου, η κατάθεση του οποίου κατατέθηκε εκ συμφώνου στην διαδικασία (βλ. Meitanis v The Republic

(1967)2 C.L.R 31). Κρίνεται κατάλληλο στάδιο όπως δοθεί απάντηση στην εισήγηση του κ. Νικολάου περί ανακόλουθης μαρτυρίας σε σχέση με το ύψος της ζημιάς που προκλήθηκε εκ μέρους των μαρτύρων κατηγορίας. Είναι νομολογημένο μέσα από αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι μικρής φύσεως αντιφάσεις στη μαρτυρία που δίδεται ενώπιον του Δικαστηρίου δεν καθιστά τη μαρτυρία ενός μάρτυρα, εξολοκλήρου αναξιόπιστη. Όταν τέτοιες αντιφάσεις είναι επουσιώδεις και δεν είναι ουσιαστικής μορφής ή τέτοιου μεγέθους που να δημιουργούν ρήγμα στην υπόθεση, το Δικαστήριο μπορεί, παρά αυτές, να αποδώσει αξιοπιστία στα λόγια ενός μάρτυρα, νοουμένου πάντοτε ότι δεν έχει διαπιστώσει την οποιανδήποτε διάθεση εκ μέρους του για απόκρυψη της αλήθειας. Το ύψος της ζημιάς με βάση τη νομολογία, δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο σε σχέση με τη διάπραξη των αδικημάτων. Οι αντιφάσεις που επισημαίνει στη γραπτή αγόρευσή του ο συνήγορος υπεράσπισης κρίνω ότι δεν είναι τέτοιου βαθμού που να δικαιολογούν τη θέση ότι οι μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής οφείλουν όπως κριθούν ως αναξιόπιστοι. Τυχόν διαφορές σε ό,τι αφορά την αξία της ζημιάς κρίνω ότι δικαιολογούνται λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι την πάροδο των χρόνων. Το γεγονός ότι δεν μπορούσαν να θυμηθούν επ' ακριβώς ποιος πήρε το αυτοκίνητο στον εκτιμητή ή ποιο ήταν το ποσό που τους είχε λεχθεί ως κόστος επιδιόρθωσης, -ποσό το οποίο εν πάση περιπτώσει δόθηκε ενδεικτικά και ατύπως, ενόψει του ότι δεν υπήρχε αίτημα από μέρους των παραπονουμένων για άμεση επιδιόρθωση του οχήματος- δεν συνιστούν αντιφάσεις καίριες ή τέτοιας μορφής που να οδηγούν σε απόρριψη της μαρτυρίας των ΜΚ1-ΜΚ

1. Αντίθετα με την μαρτυρία των ΜΚ1-ΜΚ3, την οποία το Δικαστήριο έκρινε ως αξιόπιστη, η μαρτυρία της κατηγορουμένης δημιούργησε προβληματισμό στο Δικαστήριο σε σχέση με την φιλαλήθεια της. Από τη μία πολλάκις επανέλαβε στην επ΄ακροατηρίω μαρτυρία της ότι είναι άτομο ήρεμο και μειλίχιο, ενώ, λαβωμένη και χωρίς διαμαρτυρία, αποδεχόταν σχεδόν κάθε Κυριακή, από το 2018, την άρνηση της θυγατέρας της όπως κατεβεί από το όχημα του πρώην συζύγου της και την επισκεφθεί (βλ. σελ. 6 πρακτικά ημερομηνίας 11.1.2023). H θέση αυτή όμως αναιρείται, αφού ως επιβεβαιώνεται μέσω του Τεκμηρίου 7, κάθε φορά που το παιδί δεν κατέβαινε, η ίδια προέβαινε σε καταγγελίες εναντίον του πρώην συζύγου της στην Αστυνομία για παρακοή Διατάγματος. Συγκεκριμένα προέβη σε 16 καταγγελίες μεταξύ των ημερομηνιών 17.6.2018 μέχρι και 8.3.
2. Την επίδικη ημερομηνία, ήτοι την 10.11.2019 προέβη στην 6η στην σειρά, καταγγελία. Παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση της ότι, «δεν ήταν πάντα ήρεμα τα πράγματα, φωνές και εντάσεις υπήρχαν από πριν από το επίδικο περιστατικό». Δήλωσε η κατηγορούμενη ότι, εκείνη την ημέρα, και αφού δεν κατάφερε να μετακινήσει το αντηλιακό κάλυμμα που υπήρχε στο πίσω μέρος της καρέκλας του οδηγού ούτως ώστε να δει το παιδί της, έφυγε, χωρίς καμία συζήτηση να λαμβάνει χώρα, θέση την οποία αναίρεσε αργότερα δηλώνοντας ότι δεν ήθελε να προκαλέσει εκείνη την ημέρα «και άλλη ένταση». Η μαρτυρία της κατηγορούμενης αφήνει το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι η ίδια προσπαθούσε εναγωνιωδώς όπως πείσει ότι, σε καμία στιγμή κατά την διάρκεια της παράδοσης της θυγατέρας της δεν έχασε τον αυτοέλεγχο της, υιοθετώντας μια άκαμπτη στάση κατά την αντεξέταση της, μη επιθυμώντας όπως επεκταθεί ή εξιστορήσει την δική της εκδοχή ως προς το πώς εκτυλίχθηκε το επίδικο γεγονός. Η μαρτυρία της κατηγορούμενης έχει αφήσει το Δικαστήριο με ερωτηματικά ως προς την φιλαλήθεια της, και συνεπώς, κανένα στέρεο εύρημα δεν μπορεί να εξαχθεί από την μαρτυρία της. Νομική Πτυχή: Το αδίκημα της κατηγορίας που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη, εδράζεται στο Άρθρο 324

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφάλαιο 154, οι πρόνοιες του οποίου έχουν ως ακολούθως: «Όποιος εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος, το οποίο εκτός αν προνοείται διαφορετικά, είναι πλημμέλημα, αυτός αν δεν προβλέπεται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση 2 χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ1.500 ή και στις 2 αυτές ποινές». Προκύπτει από την πιο πάνω Νομοθετική πρόνοια ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: α) Η πρόκληση ζημιάς, β) επί περιουσίας, γ) με την ζημιά να προκαλείτε εσκεμμένα και δ) παρανόμως. Σε ό, τι αφορά το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, είναι αρκετό όπως η Κατηγορούσα Αρχή αποδείξει την πρόκληση οποιασδήποτε ζημιάς, ανεξαρτήτως αξίας, μικρής ή μεγάλης, αφού η αξία, ως ορθά έχει επισημάνει η κα. Γιάλλουρου, δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Σύμφωνα με το Σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2003, σελ.431, όπου αναφορά γίνεται στο Άρθρο 1 του Αγγλικού Νομοθετήματος Malicious Damage Act 1971, ο όρος «ζημιά» έχει ερμηνευθεί από τα Αγγλικά Δικαστήρια με κάποια ευρύτητα, ούτως ώστε να μην περιορίζεται σε ζημιά μόνιμης φύσεως. Παραθέτω αυτούσιο το απόσπασμα που καταγράφεται στην παράγραφο Β8.1 του Συγγράμματος το οποίο μιλά από μόνο του: «'Damage' is left undefined in the Criminal Damage Act 1971. The Courts have construed the term liberally. Criminal damage is not limited to permanent damage, so smearing mud on the walls of a police cell may be criminal damage. See Roe v Kingerlee [1986] Crim. LR 735, where it was also said that: 'What constitutes criminal damage is a matter of fact and degree and it is for the justices, applying their common sense, to decide whether was damage or not». Σε σχέση με το δεύτερο στη σειρά συστατικό, δηλαδή την πρόκληση ζημιάς επί περιουσίας, είναι αναγκαίο να αποδειχθεί ότι αυτή προξενήθηκε σε περιουσία. Η ιδιοκτησία επί της περιουσίας επίσης δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος (βλ.Θωμά ν Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ, 255). Ως προς το τρίτο και τέταρτο συστατικό στοιχείο, ήτοι την εκ προθέσεως πρόκληση της ζημιάς και το παράνομο αυτής, η Νομολογία είναι ευθυγραμμισμένη. Σημειώνεται ότι, το άρθρο 324 του Ποινικού μας Κώδικα, αποτελεί πιστή αντιγραφή του Αγγλικού άρθρου 50

(1)του Νομοθετήματος Malicious Damage Act 1861. Στην απόφαση Μιχαήλ ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 68 αναφέρεται ότι: «Το έγκλημα της κακόβουλης ζημιάς όπως διατυπώνεται στο Άρθρο 324 του Ποινικού Κώδικα, δεν απαιτεί την ύπαρξη ειδικής πρόθεσης (specific intend). Η απόδειξή του συναρτάται με τη θεληματική και παράνομη πρόκληση της ζημιάς». Στο Σύγγραμμα Archbold του 2000, παρ. 17.46 ο όρος «willfully» ερμηνεύεται ως το να πράττει κάποιος κάτι όχι μόνο οικειοθελώς αλλά και με επίγνωση του ενδεχόμενου ότι θα προκληθεί ζημιά. Στον όρο εμπερικλείονται και πράξεις ή συμπεριφορές οι οποίες γίνονται οικειοθελώς, χωρίς να υπάρχει ενδιαφέρον ως προς το κατά πόσον θα επέλθει ζημιά ή όχι, ως αποτέλεσμα της εν λόγω πράξης ή συμπεριφοράς. Το εκούσιο της πράξης, σημαίνει ουσιαστικά ότι το κατηγορούμενο πρόσωπο ενεργεί με επίγνωση του τι διαπράττει, έχοντας την πρόθεση να διαπράξει το συγκεκριμένο αδίκημα, για το οποίο κατηγορείται. Ακόμη δε και στις περιπτώσεις όπου οι εν λόγω πράξεις γίνονται με αδιαφορία, (recklessly), ως προς τις συνέπειες της ζημιάς και η ζημιά είναι η φυσική συνέπεια της πράξης (βλ. R v Welch 1 Q.B. 23 και R v Piche [1967[ 10 Crim. LQ 107). Τέλος, ως προς το τέταρτο συστατικό στοιχείο, σημειώνεται ότι είναι αρκετό όπως αποδειχθεί ότι, η πρόκληση της εν λόγω ζημιάς δεν ήταν νόμιμη, αλλά αντιθέτως, ότι αυτή προκλήθηκε χωρίς να υπάρχει εύλογη αιτία ( βλ. Μιχαήλ, ante). Έχοντας υπόψιν μου τις νομολογιακές αρχές που αφορούν το βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή και την ενώπιον μου μαρτυρία, ως αυτήν έχω αξιολογήσει και αντιπαραβάλει με τα κατατεθειμένα ενώπιον μου Τεκμήρια, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία που αφορούν στην τέλεση του εν λόγω αδικήματος. Αποτελεί επιπλέον εύρημα του Δικαστηρίου ότι η κατηγορούμενη, την 10.11.19 και περί την 12:00, στην Οδό ΧΧΧΧ στην ΧΧΧ της Επαρχίας Λάρνακας, εσκεμμένα και παράνομα προξένησε ζημιά στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΧΧΧ ΧΧ, πράξη η οποία ποινικοποιείται μέσω του άρθρου 324 του Ποινικού Κώδικα. Κατάληξη: Καταλήγω συνεπώς ότι, η Κατηγορούσα Αρχή έχει καταφέρει να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον της κατηγορούμενης. Η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπογρ.)............. M. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο