Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών ν. D. P., Αρ.Yπόθεσης:10889/2021, 24/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:B42 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Αρ.Yπόθεσης:10889/2021 Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών Κατηγορούσα Αρχή εναντίον DΧΧΧ PΧΧΧ Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 24.4.23 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Kότροφος για Δρ. Ανδρέας Ποιητής & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Κατηγορούμενη: Απούσα ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ( Προώθηση της υπόθεσης στην απουσία της Κατηγορούμενης) Η καταχώρηση του παρόντος κατηγορητήριου εγκρίθηκε την 1.12.21 και ορίστηκε για πρώτη εμφάνιση την 10.2.
- Το ενώπιον του Δικαστηρίου κατηγορούμενο πρόσωπο που φαίνεται να διαμένει στην Πάφο, αντιμετωπίζει δέκα κατηγορίες οι οποίες αφορούν στην άσκηση του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη χωρίς να είναι δεόντως εγγεγραμμένη ως τέτοια στα σχετικά μητρώα κτηματομεσιτών, στην άσκηση του εν λόγω επαγγέλματος χωρίς κατοχή ετήσιας, προς τούτο άδειας, την προβολή και διαφήμιση της ως κτηματομεσίτης αλλά και στην διενέργεια ξενάγησης τρίτων προσώπων για αγορά ακινήτων χωρίς αυτά να είναι είτε ιδιοκτησίας της, είτε συγγενικού της προσώπου, και χωρίς να κατέχει προς τον σκοπό αυτό οιοδήποτε γενικό πληρεξούσιο έγγραφο. Όλες οι πιο πάνω πράξεις της ποινικοποιούνται δύναμει του Περί Κτηματομεσιτών Νόμου 71(Ι)/
- Παραθέτω εν συντομία χρονολογικό ιστορικό σε ότι αφορά την παρούσα υπόθεση. (α) Η καταχώρηση του κατηγορητηρίου της υπόθεσης εγκρίθηκε στις 1.12.2021 και ορίστηκε για πρώτη εμφάνιση στις 10.2.
- (β) Στις 1.2.2022 καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση της Κατηγορούσας Αρχής για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, η οποία ορίστηκε επίσης στις 10.2.
- (γ) Στις 10.2.2022 η κατηγορουμένη δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο λόγω του ότι το κατηγορητήριο δεν είχε επιδοθεί ακόμη. Εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα ως η πιο πάνω αίτηση. Η υπόθεση ορίστηκε στις 5.5.22 για επίδοση του κατηγορητηρίου και του Προσωρινού Διατάγματος. (ε) Στις 5.5.22 προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο ένορκες δηλώσεις επίδοσης, σύμφωνα με τις οποίες το κατηγορητήριο, η μονομερής αίτηση και το διάταγμα επιδόθηκαν προσωρινά στην κατηγορουμένη στις 12.4.22 αλλά αρνήθηκε να υπογράψει. Εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης της κατηγορουμένης κατόπιν άσκησης προς τούτο της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ούτως ώστε να διασφαλιστεί καθ΄ αυτόν τον τρόπο η παρουσία της ενώπιον του Δικαστηρίου.. (στ) Έκτοτε, το ένταλμα σύλληψης ορίστηκε κατ' επανάληψη για έλεγχο και συγκεκριμένα στις 17.6.22, 21.10.22, 9.12.22, 12.1.23, 24.2.23, 28.3.23 και 6.5.
- Κλητεύθηκαν μάλιστα και οι αρμόδιοι αστυνομικοί στο Δικαστήριο για να δείξουν λόγο γιατί δεν εκτελείται το ένταλμα. Σύμφωνα με τις αναφορές των αρμόδιων αστυνομικών η κατηγορουμένη δεν διαμένει πλέον στη διεύθυνση «Hadjivasili Bros Property Developers, Λεωφόρος Σωτηράκη Μαρκίδη 35, 8036 Πάφος» και δεν απαντά στον αριθμό κινητού τηλεφώνου που έχει προσκομισθεί από την κατηγορούσα αρχή. (ζ) ο κ. Κότροφος αγορεύοντας την 6.4.23 προς υποστήριξη του αιτήματος για προώθηση της υπόθεσης στην απουσία της κατηγορούμενης, παρέδωσε στο Δικαστήριο ένορκη δήλωση της κας. Κονναρή, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο του Δρ. Α.Ποιητή, όπου αναφέρεται ότι μέχρι και την 5.4.23 η κατηγορούμενη δυνάμει έρευνας, ήταν ενεργή στην εφαρμογή «Viber» στο συγκεκριμένο αριθμό κινητού τηλεφώνου. Αυτό διατείνεται ο συνήγορος δεν μπορεί παρά να σημαίνει ότι εσκεμμένα αποφεύγει τις κλήσεις τις αστυνομίας. Η Κατηγορούσα Αρχή επιθυμούσε όπως αγορεύσει προς υποστήριξη της εισήγησης της για προώθηση της υπόθεσης στην απουσία της Κατηγορούμενης, στηριζόμενη στις πρόνοιες του άρθρου 89
(1)του Κεφ. 155, το οποίο προνοεί τα εξής: «Αν σε συνοπτική δική κατηγορούμενος όποιος δεν έχει απαλλαγεί από την υποχρέωση να παραστεί αυτοπροσώπως δύναμει του εδαφίου
(1)του άρθρου 45, παραλείπει να εμφανιστεί στον ορισμένο χρόνο για εμφάνιση, κατόπιν αποδείξης επιδόσης σε αυτόν κλητηρίου εντάλματος, το Δικαστήριο δύναται να προχωρήσει στην ακρόαση της υπόθεσης και να αποφασίσει στην απουσία του ή αν θεωρεί σκόπιμο να αναβάλει την υπόθεση και να εκδώσει ένταλμα για την σύλληψη του δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού». Το Ανώτατο Δικαστήριο είχε την ευκαιρία όπως προσφέρει καθοδήγηση ως προς την εφαρμογή των προνοιών του πιο πάνω άρθρου στην Γεώργιος Λουκαΐδης ν Αστυνομίας
(2014)2Β Α.Α.Δ 884 όπου ανέφερε ότι: «Από το λεκτικό της πιο πάνω νομοθετικής διάταξης δεν κρίνουμε ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να προσχωρήσει σε ακρόαση της υπόθεσης στην απουσία του κατηγορούμενου περιορίζεται μόνο κατά την πρώτη εμφάνιση στην υπόθεση, αλλά υπάρχει σε όλα τα στάδια που η υπόθεση είναι ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου». Προκύπτει από την νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου ότι, το κατά πόσον ένα Δικαστήριο θα προχωρήσει να ακούσει την υπόθεση στην απουσία του κατηγορούμενου (in absentia) ή κατά πόσον θα επιλέξει όπως εκδώσει ένταλμα σύλληψης ούτως ώστε να γίνει προσπάθεια διασφάλισης της παρουσίας του ενώπιον της Δικαιοσύνης κατ΄αυτόν τον τρόπο, αποτελεί ζήτημα το οποίο παραμένει στην διακριτική του ευχέρεια. Σε υποθέσεις δε όπου υπάρχει το στοιχείο της ανεντιμότητας (dishonesty) ή της καταδολίευσης (deception) και για τις οποίες προβλέπεται ποινή φυλάκισης, ή σε περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο ενδέχεται να εκδώσει κάποιο διάταγμα εναντίον του κατηγορούμενου, το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα σύλληψης (βλ.Αριστοδήμου ν Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού
(2007)2 Α.Α.Δ. 193). O ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής στην αγόρευση του προς υποστήριξη της θέσης ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρήσει στην ολοκλήρωση της διαδικασίας, και να ακούσει εν τη απουσία της κατηγορούμενης την υπόθεση, επιβάλλοντας προς τούτο, και ανάλογη ποινή, -νοουμένου πάντοτε ότι η κατηγορούσα αρχή αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας-, παρέπεμψε σε Αγγλική Νομολογία, σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου και Συγγράμματα[1]. Σημειώνεται ότι έρευνα του Δικαστηρίου δεν φανέρωσε αντίστοιχη απόφαση, που να πραγματεύεται κατά πόσον ένα ποινικό Δικαστήριο μπορεί να προχωρήσει στην απουσία κατηγορούμενου προσώπου, όταν αυτό δεν απάντησε ποτέ στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Οι αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε ο κ. Κότροφος, αφορούσαν σε εξέταση του κατά πόσον ορθώς το Πρωτόδικο Δικαστήριο προχώρησε ή μη, στην επιβολή ποινής, ή σε συνέχιση της ακρόασης της υπόθεσης αφότου τα ενώπιον του κατηγορούμενα πρόσωπα είχαν απαντήσει επί των κατηγοριών που τους προσάπτονταν, είτε παραδεχόμενοι την διάπραξη των αδικημάτων, είτε όχι, και τα οποία μεσούσης της διαδικασίας είχαν φυγοδικήσει. Όπως εύστοχα τέθηκε λεχθηκε στην απόφαση Republic v Demetriades and Another [1973] 2 C.L.R. 289: «an accused person has also a duty to be present at his trial, and this duty is not incompatible with his a foresaid right to be present at his trial, because that right is a right to be present, and not a right to be or not to be present». Η διφυής αυτή υπόσταση, διέπεται από τις αρχές της προστασίας της έννομης τάξης, που καθορίζονται και από την ανάγκη σεβασμού της δικαστικής διαδικασίας ως προαπαιτούμενο για την ύπαρξη της (βλ. Γρηγορίου ν Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών
(2016)2Β Α.Α.Δ 816. Τα πλαίσιο γεγονότων που αφορούν στην παρούσα υπόθεση έχουν ομολογουμένως προβληματίσει το Δικαστήριο και αυτό γιατί, αποτελεί βασική αρχή δικαίου, ότι τα Δικαστήρια, ως προασπιστές των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης οφείλουν όπως, εντός των πλαισίων του αντιπαραθετικού συστήματος δικαιοσύνης που εφαρμόζεται στην Κύπρο, εξαντλήσουν όλα τα δικονομικά περιθώρια που τους δίδει ο Νόμος, διασφαλίζοντας την παρουσία του κατηγορούμενου προσώπου ενώπιον τους και ακούσουν τουλάχιστον, πώς αυτοί θα απαντήσουν στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Το γνωστό λατινικό δόγμα «audi alternam partem» ή αλλιώς «audiatur et aletera pars» μας υπενθυμίζει ότι έκαστος έχει το δικαίωμα όπως ακουστεί προτού ληφθεί απόφαση εναντίον του. Είναι γι' αυτό άλλωστε που η παρούσα εξουσία περί ακρόασης της υπόθεσης στην απουσία κατηγορούμενου προσώπου οφείλει να ασκείται με φειδώ και άκρα περίσκεψη και μόνο εκεί που είναι αναγκαίο για να διασφαλιστεί το κύρος της διαδικασίας χωρίς να τίθεται εν κινδύνω το δικαίωμα ενός κατηγορούμενου για δίκαιη δίκη, ως καθορίζεται από το Σύνταγμα και τους Νόμους. Δεν τίθεται εν αμφιβόλω ότι η πρόθεση της κατηγορούσας αρχής μέσω των θέσεων δια προώθηση της υπόθεσης της εδράζεται στην επιθυμία της για τελεσιδικία, όμως παρά ταύτα, δεν μπορεί να διαλάθει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι προώθηση της υπόθεσης εναντίον της κατηγορούμενης, χωρίς αυτή να έχει καν απαντήσει επί του κατηγορητηρίου θα έρχονταν σε πλήρη αντίφαση με τα όσα έχουν ανωτέρω καταγραφεί, και η δίκη δεν θα ήταν τίποτα άλλο παρά μια τυπική άσκηση επί χάρτου, που σχεδόν αναπόδραστα θα οδηγούσε στην καταδίκη της κατηγορούμενης, νοουμένου πάντοτε ότι η κατηγορούσα αρχή θα παρουσίαζε την αναγκαία μαρτυρία προς απόδειξη της υπόθεσης της. Δεν είναι άγνωστες στα ποινικά Δικαστήρια οι δυσκολίες που εμφανίζονται πολλές φορές σε ότι αφορά την εμφάνιση κατηγορούμενων προσώπων ενώπιον τους (βλ. R v Jones
(2003)1 A.C. 1). Ο συνήγορος διατείνεται ότι η κατηγορούμενη εσκεμμένα δεν εμφανίζεται και αποφεύγει να εμφανιστεί, και για αυτή της την συνειδητή επιλογή δεν πρέπει να επιβραβευθεί. Με την πιο πάνω θέση όμως δεν θα συμφωνήσει το Δικαστήριο και αυτό επειδή καταλήγω ότι δεν έχει τεθεί το αναγκαίο υπόβαθρο ενώπιον μου που να οδηγεί στο συμπέρασμα ή να αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο ότι η κατηγορούμενη εσκεμμένα δεν παρουσιάζεται στην διαδικασία. Όντως, το ποινικό έντυπο και το Προσωρινό Διάταγμα επιδόθηκαν προσωπικά. Όντως, η κατηγορούμενη επέλεξε να μην εμφανιστεί την 5.5.22. Πέραν τούτου όμως, ήτοι της προσωπικής επίδοσης στο πρόσωπο της κατηγορούμενης, καμία άλλη μαρτυρία δεν έχει τεθεί ενώπιον μου, η οποία να συνηγορεί ή να φανερώνει το συνειδητό της πράξης της όπως εσκεμμένα μη παραστεί στο Δικαστήριο. Είναι γεγονός ότι κατά την ημερομηνία, την οποία όφειλε και είχε δικαίωμα να παρουσιαστεί για να απαντήσει επί των κατηγοριών που αντιμετωπίζει, η κατηγορουμένη για λόγους που αφορούν την ιδία επέλεξε να μην εμφανιστεί. Το γεγονός ότι τα εντάλματα σύλληψης δεν εκτελούνται εδώ και αρκετό καιρό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι η ίδια αποφεύγει εσκεμμένα την εμφάνιση της στο Δικαστήριο, καθότι η μη εκτέλεση τους τείνει να καταδείξει ότι πέραν της αμέλειας /ή της αδιαφορίας που επέδειξε για εμφάνιση στο Δικαστήριο την 5.5.22, αυτή δεν φαίνεται να εντοπίζεται, αφήνοντας ανοικτά πολλά ενδεχόμενα ως προς καθεστώς της. Η κατηγορούμενη δεν απάντησε στο κατηγορητήριο, για να μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι είχε γνώση για την πορεία ορισμού της υπόθεσης της, και επέλεξε να φυγοδικήσει. Καμία μαρτυρία δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι αυτή εσκεμμένα κρύβεται από τις αστυνομικές αρχές, ή ότι οι ίδιες οι αρχές έχουν εξαντλήσει τα περιθώρια εντοπισμού της, ή ότι ζήτησαν περαιτέρω στοιχεία από τους ιδιώτες κατηγόρους για εντοπισμό της, τα οποία δεν υπάρχουν (βλ. Uniframe Ltd v Φυλακτού Ποινική Εφεση 79/2021 ημερ. 23.3.22). Η κατηγορούμενη, δεν γνωρίζει ότι εναντίον της εκκρεμούν εντάλματα σύλληψης. Το γεγονός ότι φαίνεται να είναι ενεργή στην εφαρμογή κοινωνικής δικτύωσης «Viber», ως έχει παραθέσει ο κύριος Κότροφος μάλλον συνηγορεί στο ότι υπάρχει έδαφος για συνέχιση των προσπαθειών εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης παρά, στο τετελεσμένο συμπέρασμα ότι αποφεύγει τα όποια τηλεφωνήματα της αστυνομίας. Η παρούσα περίπτωση δεν αποτελεί περίπτωση κατηγορούμενου προσώπου που έχει ηθελημένα φυγοδικήσει από μια διαδικασία η οποία έχει ξεκινήσει, αλλά προσώπου που δεν έχει εμφανιστεί ποτέ σε αυτήν. Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα των κ.κ. Λοίζου και Πική: Criminal Procedure in Cyprus σελ. 79-80: «Exceptionally, the Court may decide, in the exercise of its discretion, to proceed with the hearing of a serious criminal case in (the) absence of the accused; reasons relating to the proper administration of justice may dictate such course, especially where the absence of the accused is the product of a deliberate act, intended to frustrate the course of justice». Αναμφίβολα το ποινικό σύστημα Δικαιοσύνης δεν πρέπει να αφήνει περιθώρια εκμετάλλευσης του, από φυγοδικούντες κατηγορούμενους και είναι για αυτό το λόγο που το Δικαστήριο έχει στη φαρέτρα των εξουσιών του τις νομοθετικές πρόνοιες των άρθρων 63
(1),89
(1)και 112
(3)της Ποινικής Δικονομίας. Με γνώμονα όμως το σκεπτικό που έχω παραθέσει ανωτέρω, φρονώ ότι η παρούσα υπόθεση δεν αποτελεί πρέπουσα περίπτωση για να ασκηθεί η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος της κατηγορούσας αρχής για να προχωρήσει η διαδικασία εναντίον της κατηγορούμενης στην απουσία της. Το αίτημα συνεπώς, απορρίπτεται. Το εκδοθέν ένταλμα σύλληψης παραμένει σε ισχύ και ορίζεται εκ νέου για έλεγχο την 20.5.
- Δίδονται περαιτέρω οδηγίες στο Πρωτοκολλητείο όπως κλητευθεί εκ νέου ο αρμόδιος Αστυνομικός για να δείξει λόγο ως προς τις περαιτέρω ενέργειες του για εντοπισμό της κατηγορούμενης και/ή γιατί το εν λόγω ένταλμα δεν έχει τύχει εκτέλεσης. (Υπ.) ................................. Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Uniframe Ltd v Φυλακτού (Ποινική Εφεση 80/2021 ημερ. 23.3.22)
- Uniframe Ltd v Φυλακτού Ποινική Εφεση 79/2021 ημερ. 23.3.22
- Γρηγορίου ν Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών Ποιν. Εφ. 100/2014 ημερ. 27.9.16
- Γεώργιος Λουκαΐδης ν Αστυνομίας Ποινική 'Εφεση 36/2014 ημερ. 9.12.14
- Λοίζου και Πικής «Criminal Procedure In Cyprus»
(1975)- R v Jones [2002] UKHL
- Blackstone's Criminal Practice 2023 σελ. 1989
- R v Kepple [2007] EWCA Crim 1339
- R v Hamou and Others [2019] EWCA Crim. 281
- Superfood Ltd v Μιχαήλ Ποιν. Εφ. 46/2015 ημερ. 7.11.
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο