ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΡΑΓΙΑΣ, Αρ. Υπ. 4130/2022, 13/4/2023

(2002)2 ΑΑΔ 71, Λοϊζου ν Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482). Ο κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Διαφορετική προσέγγιση θα παραβίαζε το τεκμήριο της αθωότητας το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 12

(4)του Συντάγματος (Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211, σελίδα 218). Σε σχέση με την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, το άρθρο 11Α του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86 ως έχει τροποποιηθεί αναφέρει τα εξής: «"δείγμα σάλιου" σημαίνει ποσότητα σάλιου που κρίνεται ικανοποιητική για διενέργεια προκαταρκτικής ή και εργαστηριακής εξέτασης· "εργαστηριακή εξέταση" σημαίνει την εφαρμοζόμενη από το επίσημο διαπιστευμένο εργαστήριο του Γενικού Χημείου του Κράτους στον τομέα της τοξικολογίας μέθοδο, για ανίχνευση ναρκωτικών σε δείγματα σάλιου.» Σύμφωνα με το άρθρο 11Γ

(6)του ίδιου Νόμου: «Σε περίπτωση που η προκαταρκτική εξέταση ανιχνεύσει ναρκωτικά στο δείγμα σάλιου του προσώπου αυτού, μέλος της Αστυνομίας ζητά από το πρόσωπο αυτό, να παράσχει επιτόπου πρόσθετο δείγμα σάλιου για εργαστηριακή εξέταση ή ενημερώνει το πρόσωπο αυτό ότι το δείγμα του σάλιου του που έχει δοθεί για την προκαταρκτική εξέταση θα αξιοποιηθεί και για εργαστηριακή εξέταση.» Και το εδάφιο 7 του ίδιου άρθρου διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Πρόσωπο το οποίο αρνείται ή αποφεύγει να μεταβεί με βάση τις διατάξεις του εδαφίου

(5)στον καθοριζόμενο αστυνομικό σταθμό ή αρνείται ή αποφεύγει με οποιοδήποτε τρόπο να δώσει δείγμα σάλιου για προκαταρκτική ή εργαστηριακή εξέταση όταν αυτό του ζητηθεί με βάση τις διατάξεις του παρόντος άρθρου διαπράττει ποινικό αδίκημα: Νοείται ότι αποτελεί υπεράσπιση του προσώπου αυτού η επίκληση ιατρικών λόγων που δικαιολογούν την πιο πάνω άρνηση». Στο εδάφιο 8 του άρθρου 11Γ προνοείται ότι ο αστυνομικός που ζητεί το δείγμα σάλιου δυνάμει των εδαφίων 5 και 6 εφιστά την προσοχή στο άτομο από το οποίο ζητείται η παραχώρηση δείγματος, ότι η άρνηση ή η αποφυγή παραχώρησης του ζητηθέντος δείγματος δυνατό να συνιστά ποινικό αδίκημα. Για να αποδειχθεί το αδίκημα, συνεπώς, της άρνησης παροχής πρόσθετου δείγματος σάλιου, πρέπει ο Κατηγορούμενος να έχει δώσει ήδη δείγμα σάλιου, η προκαταρκτική εξέταση να έχει θετική ένδειξη, να ζητηθεί πρόσθετο δείγμα, να ενημερωθεί ο Κατηγορούμενος ότι το πρόσθετο δείγμα θα χρησιμοποιηθεί σε εργαστηριακή εξέταση, να του επιστηθεί η προσοχή ότι άρνηση ή αποφυγή πιθανόν να συνιστά αδίκημα και ο Κατηγορούμενος με οποιοδήποτε τρόπο να αποφεύγει ή να αρνείται να το παραχωρήσει. Η υπεράσπιση που αναγνωρίζεται από τον Νόμο είναι επίκληση ιατρικού λόγου. Αξιολόγηση Ο ΜΚ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του δεν έχει αμφισβητηθεί από τον Κατηγορούμενο αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να παραχωρήσει πρόσθετο δείγμα σάλιου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε ούτε τα γεγονότα κάτω από τα οποία διαπράχθηκαν τα αδικήματα των κατηγοριών 1-7 επί του Κατηγορητηρίου, τα οποία ως αναφέρω ανωτέρω έχει ήδη παραδεχθεί. Δεν έχει αμφισβητηθεί ούτε το γεγονός ότι ο ΜΚ1 πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο ότι η άρνηση ή αποφυγή παροχής πρόσθετου δείγματος σάλιου δυνατόν να συνιστά ποινικό αδίκημα, όπως δεν αμφισβητήθηκε και το ότι ο Κατηγορούμενος απάντησε «εν χρειάζεται αφού είπα σου έκαμα χρήση πριν να οδηγήσω». Ήταν περαιτέρω θέση του ΜΚ1 ότι εξήγησε όλη την διαδικασία στον Κατηγορούμενο και ο Κατηγορούμενος δεν αντιλαμβανόταν γιατί να πρέπει να δώσει πρόσθετο δείγμα αφού παραδεχόταν ότι είχε κάνει χρήση ναρκωτικών προηγουμένως. Αποδέχομαι την θέση αυτή διότι ο Κατηγορούμενος είπε ότι ανάμενε στο τμήμα ότι θα έρχονταν αστυνομικοί για να τον υποβάλουν σε περαιτέρω εξετάσεις ενώ ο ΜΚ1 ήταν κάθετος ότι μετά την προκαταρκτική εξέταση, ο Κατηγορούμενος έπρεπε να υποβαλλόταν από τον ίδιο σε τελική εξέταση. Ο ΜΚ1 είπε επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος, οδηγήθηκε στο τμήμα μικροπαραβάσεων Λάρνακας όπου του δόθηκαν τα δικαιώματα του. Ούτε αυτό αμφισβητήθηκε από τον Κατηγορούμενο. Επέμεινε στην θέση του ότι δεν χρειάζεται να δώσει δείγμα εφόσον παραδεχόταν την χρήση ναρκωτικών. Όταν πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο ότι θα καταγγελθεί, ο Κατηγορούμενος απάντησε «εντάξει». Η συμπεριφορά του Κατηγορούμενου εκλήφθηκε από τον ΜΚ1 ως άρνηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία στο μυαλό μου ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι ως τα ανάφερε ο ΜΚ1. Συνεπώς, αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. Ευρήματα - Κατάληξη Εκείνο που μένει να εξεταστεί είναι κατά πόσο η συμπεριφορά του Κατηγορούμενου συνιστούσε άρνηση ή αποφυγή παραχώρησης πρόσθετου δείγματος σαλιού. Δεν είναι απαραίτητο η άρνηση ή η αποφυγή να είναι φραστική εφόσον το άρθρο 11Γ (ανωτέρω) αναφέρει «με οποιοδήποτε τρόπο». Συνεπώς μπορεί ακόμη και κινήσεις ή συμπεριφορά να καταδείξουν άρνηση ή αποφυγή. Επιπρόσθετα, είναι αρκετό, κατά την κρίση μου να αποδειχθεί ένα εκ των δυο, δηλαδή είτε η άρνηση είτε η αποφυγή. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν Αραμπίδη

(2013)2 Α.Α.Δ. 713 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Το ρήμα όμως «αποφεύγω», όπως αυτό χρησιμοποιείται στο Άρθρο 7

(4)του Νόμου, έχουμε την άποψη πως έκδηλα έχει την έννοια «του προσπαθώ να μην κάνω κάτι» ή «να ξεφύγω από κάτι» (βλ. και Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη, Γ΄ έκδοση, σελ. 260), παρά το γεγονός ότι την ίδια στιγμή παρουσιάζομαι να μην αρνούμαι να πράξω αυτό που μου έχει ζητηθεί να πράξω, καθότι τέτοια συμπεριφορά θα ισοδυναμούσε με άρνηση. Με αυτή την έννοια χρησιμοποιείται στο Άρθρο 7

(4)του Νόμου το οποίο, για στοιχειοθέτηση του αδικήματος που δημιουργεί, δεν περιορίζεται μόνο στην «άρνηση» του προσώπου που καλείται να δώσει δείγμα εκπνοής, αλλά και στην «αποφυγή» του να δώσει δείγμα. Δηλαδή, ενώ φαίνεται πως το περί ου ο λόγος πρόσωπο συνεργάζεται στο να δώσει δείγμα, εντούτοις η συνεργασία του δεν είναι γνήσια και κατά τη διαδικασία που ακολουθεί προσπαθεί και κατορθώνει με κάποιο τρόπο να μην δώσει δείγμα.» (Οι υπογραμμίσεις είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Κατά την κρίση μου, τα πιο πάνω εφαρμόζονται αναλογικά και στην υπό εξέταση περίπτωση. Ο Κατηγορούμενος δεν επικαλέστηκε κάποιο ιατρικό λόγο για την μη παραχώρηση δείγματος. Επομένως, εκείνο που εξετάζεται είναι κατά πόσο η επιμονή του να μην δίδει δείγμα επειδή παραδέχθηκε ότι έκανε χρήση μπορεί να συνιστά αποφυγή ή άρνηση. Η απάντηση στο ερώτημα δεν μπορεί παρά να είναι θετική. Για να αποδειχθεί το αδίκημα της οδήγησης υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, θα πρέπει να γίνει προκαταρκτική και τελική εξέταση, με νομοθετική επιταγή. Μπορεί ο Κατηγορούμενος να επέμεινε να παραδέχεται την χρήση ναρκωτικών όμως χωρίς την τελική εξέταση δεν θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί η κατηγορία. Τούτο, επιπροσθέτως, αποτελεί ένα εκ των λόγων, για τους οποίους η αποφυγή παραχώρησης δείγματος συνιστά ποινικό αδίκημα. Η θεώρηση της στάσης του Κατηγορούμενου από τον ΜΚ1 ως άρνηση ήταν υπό τις περιστάσεις δικαιολογημένη. Η άρνηση περιλαμβάνει και την αποφυγή (βλ. Αραμπίδη ανωτέρω). Ο Κατηγορούμενος επί της ουσίας μπορεί φραστικά να μην αρνείτο να δώσει πρόσθετο δείγμα σάλιου και να παρουσιαζόταν ως συνεργάσιμος, όμως εν τέλει ουδέποτε έδωσε πρόσθετο δείγμα. Εν όψει όλων των πιο πάνω η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της στον απαιτούμενο βαθμό και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 8η κατηγορία. (Υπ.)..................................... Λ. Χαβιαράς, Προσ Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο