ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. AKWA DESLEY FON AKYLA, Αρ. Υπ. 4013/2022, 5/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:B36 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΧΑΒΙΑΡΑ, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπ. 4013/2022 Μεταξύ: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -και- AKWA DESLEY FON AKYLA Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 5.4.2023 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Στ. Πίπη Για τον Κατηγορούμενο: Αυτοπροσώπως ΑΠΟΦΑΣΗ Το Κατηγορητήριο Ο Κατηγορούμενος, αντιμετωπίζει κατηγορία για απερίσκεπτες και αμελείς πράξεις κατά παράβαση των άρθρων 236(α) και 35 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (1η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του Κατηγορητήριου, ο Κατηγορούμενος στις 3.1.2022 και ώρα 10:35 στη Λεωφ. Γρ. Αυξεντίου στη Λάρνακα οδηγούσε ποδήλατο με αμελή τρόπο με αποτέλεσμα να προκαλέσει δυστύχημα. Η Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε δυο μάρτυρες. Την Στάλω Μιχαήλ (ΜΚ1) και τον Αστ. 3024 Μ. Καβαλιέρο (ΜΚ2). Ο Κατηγορούμενος μετά που κρίθηκε εκ πρώτης όψεως ένοχος κατάθεσε ενόρκως και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Παρεμβάλω στο σημείο αυτό ότι ο Κατηγορούμενος αντιμετώπιζε και την κατηγορία απαγόρευσης μεταφοράς αντικειμένου κατά τη χρήση ποδηλάτου τοποθετημένο ή κρεμασμένο με τρόπο που εκθέτει σε κίνδυνο τον ποδηλάτη ή άλλους χρήστες του δρόμου (2η κατηγορία), για την οποία απαλλάγηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως. Η ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεση της (Τεκμήριο 1). Συμφώνησε επίσης με το περιεχόμενο του σχεδιαγραφήματος που της υπέδειξε ο ΜΚ2 (Τεκμήριο 2). Δεν ξέρει πόση απόσταση υπήρχε μεταξύ αυτής και του Κατηγορούμενου αλλά θυμάται ότι τον είχε δει από προηγουμένως, σε κάποιο σημείο έξω από το παλιό Νοσοκομείο. Αυτός, ξαφνικά έφυγε από την λωρίδα του κινούμενος λοξώς δεξιά προς το μέρος της. Δεν είδε να υπήρχε κάτι άλλο στον δρόμο, δηλαδή στην λωρίδα του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με την ΜΚ1 υπήρχε πυκνή κίνηση στον δρόμο και η ταχύτητα της ήταν πολύ χαμηλή. Σχεδόν σταμάτησε τελείως και κινήθηκε όσο πιο αριστερά μπορούσε για να αποφύγει την σύγκρουση όμως το ποδήλατο του Κατηγορούμενου κτύπησε στο όχημα της προκαλώντας ζημιές. Αντεξεταζόμενη είπε ότι τον είχε εντοπίσει έξω από τον φούρνο Ζορπά περίπου. Ήταν η θέση του Κατηγορούμενου ότι εμπόδιζε την πορεία του ένα άσπρο βαν το οποίο ήταν σταθμευμένο για αυτό αναγκάστηκε να κινηθεί δεξιά. Η ΜΚ1 απάντησε ότι υπήρχε ένα άσπρο βαν αλλά δεν ξέρει αν ήταν σταματημένο λόγω της κίνησης ή σταθμευμένο. Η ΜΚ1 αρνήθηκε υποβολή ότι εκείνη εισήλθε στην λωρίδα του Κατηγορούμενου και τον κτύπησε. Όταν ήρθε η Αστυνομία όλα τα ευρήματα ήταν καθαρά μέσα στην λωρίδα της. Ο ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεση του επίσης (Τεκμήριο 3). Κατάθεσε το τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής (Τεκμήριο 4), την κατάθεση του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 5) και την γραπτή κατηγορία εναντίον του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 6). Το σχεδιαγράφημα (Τεκμήριο 4) υπογράφηκε από την ΜΚ1 και τον Κατηγορούμενο. Την ώρα που έφθασε στην σκηνή ο ΜΚ2 υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση. Οι ζημιές που εντόπισε στο όχημα της ΜΚ1 συνάδουν με την σύγκρουση. Ο ανεμοθώρακας έσπασε από το πρόσωπο του Κατηγορούμενου όταν κτύπησε πάνω. Δεν μπορεί να επιβεβαιώσει ότι υπήρχε βαν στην λωρίδα του Κατηγορούμενου. Ρωτήθηκε που εντοπίστηκε το αίμα του Κατηγορούμενου και απάντησε ότι δεν εντοπίστηκε αίμα στην σκηνή από την Αστυνομία. Ο Κατηγορούμενος αναφέρθηκε στην δική του εκδοχή γεγονότων. Την επίδικη ημέρα περί τις 10:30-11:00 είχε φύγει από την Αραδίππου με το ποδήλατο για να πάει στο Ζύγι όπου ήθελε να αθληθεί. Μπροστά από το παλιό Νοσοκομείο, πριν το σταυροδρόμι, ποδηλατούσε σιγά - σιγά. Είδε ένα άσπρο βαν που του εμπόδιζε τον δρόμο και θα έπρεπε να το προσπεράσει κινούμενος λίγο προς τα δεξιά. Πριν προχωρήσει, σταμάτησε και έλεγξε ότι πίσω του δεν υπήρχαν αυτοκίνητα. Προσπέρασε και ξαφνικά είδε ένα αυτοκίνητο να έρχεται με μεγάλη ταχύτητα μπροστά του και σε εκείνο το σημείο, όπως είπε, έχασε τον εαυτό του. Είδε το ποδήλατο του κατεστραμμένο όταν πήγε στην Τροχαία Λάρνακας και προσπαθούσε να θυμηθεί τι έγινε. Ήταν η θέση του πως εκείνος κτυπήθηκε από το αυτοκίνητο και τώρα είναι ανίκανος κατά 35% για εργασία. Αντεξεταζόμενος είπε ότι δεν είδε το αυτοκίνητο με το οποίο συγκρούστηκε. Νομίζει ότι έτρεχε λόγω των ζημιών που υπέστη ο ίδιος. Είπε ότι ποδηλατούσε στην αριστερή γωνιά της αριστερής λωρίδας κοντά στο πεζοδρόμιο. Έπειτα είπε ότι υπήρχε κάποιο εμπόδιο, μια γυναίκα και η κόρη της και ένα άσπρο αυτοκίνητο. Δεν μπήκε στην δεξιά λωρίδα για να προσπεράσει διότι υπήρχε αρκετός χώρος για να περάσει. Αρνήθηκε ότι οδηγούσε απρόσεχτα. Νομική Πτυχή Με την άρνηση των Κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, με αποδεκτή μαρτυρία, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, Λοϊζου ν Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482). Ο κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Διαφορετική προσέγγιση θα παραβίαζε το τεκμήριο της αθωότητας το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 12
(4)του Συντάγματος (Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211, σελίδα 218). Το άρθρο 236(α) του Ποινικού Κώδικα διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Όποιος, με τέτοιο αλόγιστο τρόπο, βεβιασμένο ή αμελή, ώστε να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή ή να είναι ενδεχόμενο να προκαλέσει σωματική βλάβη σε άλλο (α)οδηγεί όχημα ή ιππεύει σε οποιαδήποτε δημόσια διάβαση .......................... είναι ένοχος πλημελλήματος» Προκύπτει από το πιο πάνω λεκτικό ότι πρέπει από τον τρόπο με τον οποίο οδήγησε όχημα ο Κατηγορούμενος, να έχει τεθεί σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή ή να υπάρχει πιθανότητα να προκληθεί σωματική βλάβη σε άλλον. Ο Ποινικός Κώδικας δεν παρέχει ερμηνεία του τι σημαίνει «όχημα». Στον Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμο 74/1986 (Άρθρο 2) ως τροποποιήθηκε, το όχημα ερμηνεύεται ως εξής: «οιονδήποτε μέσον διά την μεταφοράν προσώπων ή φορτίου, είτε κινούμενον διά μηχανής είτε άλλως, περιλαμβάνει δε οιανδήποτε άμαξαν συρομένην υπό ζώων, οιονδήποτε δίκυκλον, τρίκυκλον ή;τέτράκυκλον κινούμενον διά της ανθρωπινής; ενεργείας ως και παν άλλο μέσον κατεσκευασμένόν ή διεσκευασμένον προς τον ως άνω σκοπόν» Το ποδήλατο, όντας δίκυκλο κινούμενο δια ανθρώπινης ενέργειας λοιπόν αποτελεί όχημα. Δημόσια διάβαση, σύμφωνα με το Άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα περιλαμβάνει: «κάθε κύρια οδό, αγορά, πλατεία, οδό, γέφυρα ή άλλη διάβαση, που χρησιμοποιείται νόμιμα από το κοινό» Στη Μαυρομμάτης ν Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 64, 73 επισημάνθηκε ότι στο Αγγλικό κείμενο του Νόμου, η αναφορά που γίνεται είναι σε: «Any person who in a manner so rash or negligent as to endanger human life or to be likely to cause harm to any other person». Συνεπώς, η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει αμέλεια (negligence) από μέρους του Κατηγορούμενου και όχι απερισκεψία (recklessness). Στην Μαυρομμάτης (πιο πάνω), το Ανώτατο Δικαστήριο, έκρινε ότι ο βαθμός αμέλειας που απαιτείται από το άρθρο 236 είναι σοβαρότερου βαθμού από την αμέλεια που απαιτείται για την αστική ευθύνη (civil negligence) ή την ποινική ευθύνη με βάση το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/72. Το Ανώτατο Δικαστήριο καθοδηγήθηκε από τις αρχές που διέπουν το άρθρο 210 του Κεφ.154, πριν την τροποποίηση του. Περαιτέρω, ο βαθμός αμέλειας αποτελεί θέμα διακριτικής ευχέρειας και συναρτάται απόλυτα με τα περιστατικά της υπόθεσης (βλ. Μαυρομμάτης ανωτέρω). Το κριτήριο που προκύπτει από τη νομολογία είναι αντικειμενικό και συναρτάται πάντοτε με τη συμπεριφορά του μέσου εύλογου ανθρώπου (βλ. Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 260/2015, ημερομηνίας 28.11.2017). Θα πρέπει να υπάρξει μια πράξη ή παράλειψη, η οποία ιδωμένη αντικειμενικά να συνιστά αμέλεια (βλ. Gavalas v The Police
(1985)2 CLR 114 και Μαυρομμάτης ανωτέρω). Δεν επαρκεί η πράξη μόνο, εφόσον πρέπει να αποδειχθεί και ποια ήταν η νοητική στάση του Κατηγορούμενου ως προς τα πραγματικά δεδομένα τα οποία δημιουργούσαν το καθήκον άσκησης επιμέλειας και προσοχής κατά την οδήγηση. Σημειώνω ότι σύμφωνα με την Gavalas ανωτέρω, oi περιβάλλουσες περιστάσεις είναι δυνατό να καταδείξουν την νοητική στάση του Κατηγορούμενου. Περαιτέρω, δεν απαιτείται υποκειμενική επίγνωση και ανάληψη κινδύνου, ούτε η επίδειξη αδιαφορίας σε σχέση με ενδεχόμενο, πιθανό ή δυνατό κίνδυνο (βλ. Ιωάννου ν Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 140/2014 ημερομηνίας 8.4.2015). Ο κίνδυνος πρέπει να είναι τέτοιας φύσης που η αποτυχία του Κατηγορούμενου να τον λάβει υπόψη ή να τον αντιληφθεί, σε συνδυασμό με τις ενέργειες του Κατηγορούμενου και την επίγνωση του ως προς τις συνθήκες που επικρατούν στον δρόμο την δεδομένη στιγμή, να συνιστά σοβαρού βαθμού παράβαση του καθήκοντος φροντίδας και επιμέλειας που οφείλει να έχει ο μέσος συνετός άνθρωπος υπό τις ίδιες περιστάσεις. Αξιολόγηση και Ευρήματα Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, έχοντας εξετάσει και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια, έλαβα υπόψη την εικόνα τους στο Δικαστήριο αλλά εξέτασα επίσης την μαρτυρία τους και υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ 447, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ 401, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ 173, Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ 816). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία του μάρτυρα, την οποία το Δικαστήριο δεν εξετάζει αποσπασματικά (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 320). Η πραγματική μαρτυρία σε αυτού του είδους υποθέσεις είναι βαρύνουσας σημασίας. Παρέχει αντικειμενικό οδηγό για τη διαπίστωση της πορείας των γεγονότων για την κρίση τόσο της αξιοπιστίας και της αξιολόγησης αντικρουόμενων εκδοχών, όσο και της ακρίβειας της μαρτυρίας για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προέκυψε το ατύχημα και αποτελεί οδηγό για την αξιολόγηση και έλεγχο της μαρτυρίας ως προς λεπτομέρειες σε θέματα και γεγονότα στα οποία οι άμεσα εμπλεκόμενοι οδηγοί ή άλλα άμεσα εμπλεκόμενα πρόσωπα μπορεί να κάνουν κάποιο λάθος (βλ. Conway v. Ηλία
(2003)1 Α ΑΑΔ 540 και Ιωαννίδου ν. Γιαννή
(1990)1 Β ΑΑΔ 213). Σε περιπτώσεις ατυχημάτων, τα γεγονότα εξελίσσονται σε ελάχιστο χρόνο, ενώ τα οχήματα βρίσκονται σε κίνηση και δεν είναι αναμενόμενο και λογικό να μπορεί κάποιος να υπολογίζει με ακρίβεια τις αποστάσεις ή το χρόνο. Σε ζητήματα που αφορούν στον προσδιορισμό μιας κατάστασης πρέπει το Δικαστήριο να καθοδηγείται από την κοινή λογική χωρίς να περιπλέκεται σε αχρείαστες λεπτομέρειες (βλ. Vakanas v Thomas
(1982)1 CLR 530). Αντλώντας καθοδήγηση από την σχετική Νομολογία προχωρώ στην καταγραφή των όσων αποκόμισα από την μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ2, και του Κατηγορούμενου. Η ΜΚ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και μου έδωσε την εικόνα της ειλικρινούς μάρτυρα που προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια ως προς τα διαδραματισθέντα γεγονότα. Δεν κλονίστηκε στην αντεξέταση της και ήταν σταθερή στη θέση της ότι κινείτο στην λωρίδα της με χαμηλή ταχύτητα και ο Κατηγορούμενος κτύπησε πάνω στο όχημα της. Κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία της την οποία αποδέχομαι στο σύνολο της. Ο ΜΚ2 επίσης άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Αναφερόμενος ο μάρτυρας στα Τεκμήρια 2 και 4 έδωσε στο Δικαστήριο ασφαλή εικόνα για το πως προέκυψε το ατύχημα. Σε κάθε περίπτωση δεν αμφισβητήθηκε η θέση του ότι και οι δυο οδηγοί υπέγραψαν το τελικό σχεδιαγράφημα (Τεκμήριο 4). Εντόπισε επιπλέον ο μάρτυρας ίχνη μαυρίσματος από τον μπροστά τροχό του ποδήλατου του Κατηγορούμενου κοντά στο σημείο «Χ» επί του Τεκμηρίου 4, που είναι το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξε η ΜΚ
- Ο ΜΚ2 συμφώνησε με το σημείο αφού εκεί είχε εντοπιστεί το σημείο τριβής του λάστιχου γεγονός το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από τον Κατηγορούμενο. Σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ2 την οποία δεν έχω δισταγμό να αποδεχθώ στο σύνολο της, όλα τα επί σκηνής ευρήματα δεικνύουν είσοδο του Κατηγορούμενου στην λωρίδα κυκλοφορίας της ΜΚ
- Ο Κατηγορούμενος δεν έπεισε το Δικαστήριο. Πρόβαλε διάφορες εκδοχές οι οποίες εκτός του ότι είναι αλληλοσυγκρουόμενες, δεν συνάδουν ούτε με την πραγματική μαρτυρία. Ο Κατηγορούμενος όταν κατάθετε ενώπιον μου είπε ότι ερχόταν από την Αραδίππου για να πάει στο Ζύγι για να αθληθεί σε χωράφι. Στην κατάθεση του (Τεκμήριο 5) είπε ότι κατευθυνόταν προς την παραλία για να πάει στο ταχυδρομείο, δηλαδή ανάποδη πορεία. Υπόβαλε στην ΜΚ1 και στον ΜΚ2 ότι υπήρχε άσπρο βαν που του έκοβε τον δρόμο όμως στην αντεξέταση του είπε ότι υπήρχε μια γυναίκαι με την κόρη της και ένα άσπρο αυτοκίνητο που ήταν εμπόδιο. Την ύπαρξη δυο ατόμων πρώτη φορά την αναφέρει στην αντεξέταση του. Δεν την ανάφερε ούτε στην κατάθεση του. Επίσης, η εκδοχή του ότι σταμάτησε το ποδήλατο για να ελέγξει πίσω του πριν προσπεράσει το άσπρο βαν δεν συνάδει με την λογική. Αφού κατά τον ίδιο υπήρχε αρκετός χώρος για να περάσει ποιος ο λόγος να σταματήσει; Αν υπήρχε άλλο όχημα που εμπόδιζε λογικά θα εμπόδιζε και τα οχήματα που έρχονταν πίσω από αυτόν. Επιπρόσθετα, ο Κατηγορούμενος αμφισβήτησε ότι ήταν δυνατό να προκληθούν τέτοιες ζημιές στο όχημα της ΜΚ1 αν ήταν εκείνος που κτύπησε στο όχημα της. Η θέση αυτή όμως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή διότι δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον μου που να αντικρούει καταλλήλως τα ευρήματα του ΜΚ
- Δεν είμαι διατεθειμένος να αποδεκτώ την μαρτυρία του Κατηγορούμενου διότι συγκρούεται αυτή επίσης και με την πραγματική μαρτυρία (Τεκμήριο 4) όπου φαίνεται ότι το ατύχημα προκλήθηκε στην λωρίδα που κινείτο η ΜΚ
- Επίσης, η ύπαρξη πυκνής τροχαίας κίνησης αποκλείει την εκδοχή του Κατηγορούμενου ότι κινήθηκε κάποιο αυτοκίνητο με μεγάλη ταχύτητα ξαφινκά μπροστά του και τον κτύπησε. Δεν ήταν ούτε σε θέση να προσδιορίσει ποιο ήταν αυτό το αυτοκίνητο ενώ σε άλλα σημεία της μαρτυρίας του επέμεινε ότι ήταν η ΜΚ1 που τον κτύπησε. Υπό τις περιστάσεις δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του Κατηγορούμενου ως αναξιόπιστη. Ευρήματα - Κατάληξη Η οδήγηση από μέρους του Κατηγορούμενου είναι μη αμφισβητούμενο από τα μέρη γεγονός. Ότι το ποδήλατο είναι όχημα εν τη έννοια που του αποδίδει ο Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμος ανωτέρω, επίσης είναι ζήτημα το οποίο παράμεινε αδιαμφησβήτητο. Ούτε ότι η δημόσια διάβαση περιλαμβάνει οδό έχει αμφισβητηθεί. Απομένει να εξεταστεί κατά πόσο η ενέργεια του Κατηγορούμενου να εισέλθει στην λωρίδα κυκλοφορίας της ΜΚ1 στοιχειοθετεί το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται. Εκείνο που προκύπτει από τα γεγονότα είναι ότι η ενέργεια του Κατηγορούμενου να κινηθεί προς την λωρίδα της ΜΚ1, ενώ υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση, γεγονός το οποίο γνώριζε ο Κατηγορούμενος και γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι ήταν επικίνδυνο δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως ενέργεια βεβιασμένη και αμελής εντός της έννοιας του άρθρου 236 του Κεφ.
- Η ενέργεια του αυτή και ο τρόπος οδήγησης του υπό τις περιστάσεις δεν μπορεί να χαρακτηριστεί απλά αμελής. Δεν πρόκειται δηλαδή για κάποια απροσεξία ή απλού λάθους. Η αμέλεια του Κατηγορουμένου είναι υψηλότερου βαθμού, αφού όπως έχει προκύψει ενώ η ΜΚ1 βρισκόταν εντός του οχήματος της και στην λωρίδα της, ο Κατηγορούμενος κτύπησε πάνω στο όχημα της. Ο Κατηγορούμενος εν γνώσει του κινδύνου που υπήρχε και αδιαφορώντας για τις συνέπειες που εύλογα και αναμενόμενα θα μπορούσαν να προκληθούν από τις πράξεις του, είτε υπήρχε είτε δεν υπήρχε εμπόδιο στο δρόμο του, εισήλθε χωρίς οποιοδήποτε λόγο στην λωρίδα της ΜΚ
- Το γεγονός ότι δεν τραυματίστηκε η ΜΚ1 είναι άσχετο κατά την κρίση μου διότι από την πιο πάνω οδική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου και την έκταση της ζημιάς στο μπροστά μέρος του οχήματος της ΜΚ1, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να προκαλείτο σωματική βλάβη σε αυτή. Δεν είναι απαραίτητη η απόδειξη σωματικής βλάβης για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα. Επαρκεί να καταδειχθεί ότι η ενέργεια του Κατηγορούμενου ήταν τέτοια ούτως ώστε να υπήρχε ενδεχόμενο να προκαλέσει σωματική βλάβη. Συνεπώς, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Κατηγορούμενος στις 3.1.2022 και ώρα 10:35 στη Λεωφ. Γρ. Αυξεντίου στη Λάρνακα οδηγούσε ποδήλατο με αμελή τρόπο με αποτέλεσμα να εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και να προκαλέσει δυστύχημα κτυπώντας στο όχημα της ΜΚ
- Εν όψει όλων των ανωτέρω, είναι η κατάληξη μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Λ. Χαβιαράς, Προσ Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο