ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΠΑΥΛΟΥ ΠΑΠΑΛΟΥΚΑ, Αρ. Υπ. 9836/2021, 20/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:B32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΧΑΒΙΑΡΑ, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπ. 9836/2021 Μεταξύ: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -και- ΠΑΥΛΟΥ ΠΑΠΑΛΟΥΚΑ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 20.3.2023 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Στ. Πίπη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Π. Χατζηπαναγιώτου ΑΠΟΦΑΣΗ Το Κατηγορητήριο Ο Κατηγορούμενος, όπως διαμορφώθηκε το κατηγορητήριο, αντιμετωπίζει την κατηγορία της χρήσης οχήματος χωρίς ασφαλιστήριο την οποία έχει παραδεχθεί (2η κατηγορία) και τις κατηγορίες της οδήγησης σε γραμμή που διαχωρίζει κατευθύνσεις ή λωρίδες κυκλοφορίας (3η κατηγορία) και της αμελούς οδήγησης (4η κατηγορία) τις οποίες δεν παραδέχθηκε. Σύμφωνα με την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, ο Κατηγορούμενος στις 25.5.2021 και ώρα 11:00 μ.μ. στο δρόμο Κόρνου - Μοσφιλωτής οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής {.} χωρίς να καταβάλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Αυτό που καταλογίζεται στον Κατηγορούμενο είναι ότι επιχείρησε να προσπεράσει από δεξιά προπορευόμενα οχήματα, παραβιάζοντας άσπρη συνεχή γραμμή, ενώ το πρώτο όχημα επιχειρούσε έξοδο από τον εν λόγω δρόμο με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με αυτό το όχημα. Η Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες. Τον Αστ. 2121 Ζ. Ταουσιάνη (ΜΚ1), τον Λοχ. 3501 Α. Κυριάκου και τον Γ. Γεωργίου (ΜΚ3). Ο Κατηγορούμενος μετά που κρίθηκε εκ πρώτης όψεως ένοχος κατάθεσε ενόρκως και κάλεσε ως μάρτυρα υπεράσπισης τον Στ. Θεοφάνους (ΜΥ1). Ο ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεση του. Ο μάρτυρας κατάθεσε ως Τεκμήριο 2 την κατάθεση του Κατηγορούμενου και ως Τεκμήριο 3 την γραπτή κατηγορία. Περαιτέρω κατάθεσε το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής ως Τεκμήριο 4 και ανάφερε ότι βοηθούσε τον ΜΚ2 στις μετρήσεις. Όταν πήγε στην σκηνή βρήκε τον Κατηγορούμενο με την σύζυγο του και τον ΜΚ
- Ο Κατηγορούμενος ήταν τραυματισμένος. Υπήρχε ένα στρατιωτικό όχημα το οποίο κινείτο κατά τον επίδικο χρόνο μπροστά από τον Κατηγορούμενο και πίσω από τον ΜΚ3 όμως δεν παράμεινε στον χώρο. Συμφώνησε ότι στον χώρο δεν υπάρχει μόνο συνεχής άσπρη γραμμή αλλά και διακεκομμένη. Συμφώνησε επίσης στην αντεξέταση του ότι στο σημείο «Χ» που είναι το σημείο σύγκρουσης υπάρχει διακεκομμένη γραμμή, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι επιτρέπεται το προσπέρασμα. Ο ΜΚ2 υιοθέτησε επίσης την κατάθεση του. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 6 το τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής το οποίο είχε υπογράψει μόνο ο ΜΚ3 καθότι ο Κατηγορούμενος δεν ήταν στην σκηνή. Εξήγησε το Τεκμήριο 6 και τοποθέτησε ως σημείο «Γ» τα ίχνη τριβής της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος και με σημείο «Ζ» ίχνος τροχοπέδησης του οχήματος του Κατηγορούμενου. Συμφώνησε στην αντεξέταση του ότι το σημείο σύγκρουσης είναι σε διακεκομμένη γραμμή. Κατάληξε στο σημείο σύγκρουσης από τα ίχνη τροχοπέδησης της μοτοσυκλέτας και από το σημείο τριβής. Είναι ως είπε το σημείο στο οποίο έπεσε το όχημα του Κατηγορούμενου και άρχισε να αφήνει σημάδι στο έδαφος και πριν το σημείο που έκανε χρήση φρένων. Τα ίχνη τροχοπέδησης σύμφωνα με τον μάρτυρα ήταν 1 μέτρο και 20 εκατοστά. Η απόσταση στα ίχνη τριβής και τροχοπέδησης δείχνουν ότι ο Κατηγορούμενος δεν κινείτο με μεγάλη ταχύτητα. Όλα τα εμπλεκόμενα οχήματα ως είπε ο μάρτυρας είχαν την ίδια πορεία. Ερωτώμενος σχετικά με την ύπαρξη σημάτων τροχαίας, ο μάρτυρας ανάφερε ότι δεν υπάρχει πινακίδα η οποία να δείχνει ότι κάποιος μπορεί να μπει δεξιά. Στο όχημα του ΜΚ3 εντοπίστηκε στον πίσω προφυλακτήρα ένα βαθούλωμα. Η σύγκρουση επήλθε στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Ο Κατηγορούμενος δεν είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά αλλά να προσπεράσει. Ο ΜΚ3 είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά, δηλαδή να βγει από τον δρόμο προς τον χωμάτινο χώρο μιας παρακείμενης καντίνας. Από το σημείο που τελειώνει η συνεχής άσπρη γραμμή μέχρι το σημείο σύγκρουσης υπολόγισε ο μάρτυρας την απόσταση στα 2,60 μέτρα. Σύμφωνα με τον ΜΚ3 υπάρχει μια διαφορά 10-15 πόντων μεταξύ του ύψους του δρόμου και του χωμάτινου χώρου. Επιβεβαίωσε περαιτέρω ο μάρτυρας ότι ανάμεσα στο όχημα του ΜΚ3 και του Κατηγορούμενου κινείτο ένα στρατιωτικό όχημα όμως δεν εντοπίστηκε. Ο ΜΚ2 δεν ήταν σε θέση να διαπιστώσει κατά πόσο ο ΜΚ3 είχε χρησιμοποιήσει δείκτη ότι θα έστριβε. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 6, υπάρχει ίχνος ελαφριάς κίνησης του οχήματος του Κατηγορούμενου προς τα δεξιά σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης όμως δεν μπορεί να καθοριστεί κατά πόσο ήταν προσπάθεια αποφυγής ή αν προκλήθηκε μετά την σύγκρουση. Είναι όμως πιθανόν να έκανε τέτοια κίνηση ο Κατηγορούμενος. Ο ΜΚ2 είπε επίσης ότι δεν μπορεί να πει με ακρίβεια κατά πόσο ο Κατηγορούμενος έκανε κίνηση ελιγμού όταν αντιλήφθηκε πως εμπόδιζε την πορεία του ο ΜΚ3 ακριβώς στο τέλος της συνεχούς άσπρης γραμμής γιατί τα ίχνη τροχοπέδησης του οχήματος του Κατηγορούμενου ξεκινούν από τη συνεχόμενη γραμμή, εκτός κι αν έκανε απότομη κίνηση ελιγμού για να εισέλθει στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Το μόνο βέβαιο σύμφωνα με τον μάρτυρα είναι ότι ανάμεσα στα εμπλεκόμενα οχήματα υπήρχε άλλο όχημα. Αν ο ΜΚ3 ήταν σε θέση να προσέξει τον Κατηγορούμενο είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα. Ο ΜΚ3, ο άλλος εμπλεκόμενος οδηγός, αφού υιοθέτησε την κατάθεση του αναγνώρισε την υπογραφή του στο Τεκμήριο
- Αντεξεταζόμενος είπε ότι είχε σχεδόν εισέλθει στον χωμάτινο χώρο μπροστά στην καντίνα και ο Κατηγορούμενος πρέπει να ακούμπησε στον πίσω προφυλακτήρα, όχι πολύ, και έτσι πρέπει να έχασε την ισορροπία του. Συμφώνησε ότι δεν υπάρχει ένδειξη ότι μπορεί κάποιος να στρίψει δεξιά όμως είναι δρόμος κανονικός και δεν υπάρχει άσπρη γραμμή, ότι δεν επιτρέπεται να στρίψει. Όταν ρωτήθηκε περαιτέρω σε σχέση με το σημείο που ήταν η ζημιά στον προφυλακτήρα του κατά πόσο έπρεπε να έστριβε κάθετα όπως είπα να ήταν αλλού το σημάδι, ο ΜΚ3 απάντησε ότι σχεδόν είχε βγει από τον δρόμο. Ο ΜΚ3 επιβεβαίωσε την ύπαρξη στρατιωτικού οχήματος το οποίο κινείτο πίσω του όμως σύμφωνα με τον ίδιο είχε σχεδόν σταματήσει το όχημα του πριν στρίψει δεξιά. Ελάττωσε ταχύτητα, άναψε τον δείκτη ότι θα έστριβε δεξιά και έστριψε εφόσον δεν ερχόταν κάποιος από απέναντι. Όπως αντιλαμβάνεται τα γεγονότα, ο Κατηγορούμενος σχεδόν τον απέφυγε. Ακούμπησε πολύ ελαφριά στον προφυλακτήρα του. Διαφώνησε ότι δεν είχε παρατηρήσει καθόλου το όχημα του Κατηγορούμενου. Έπειτα, απαντώντας σε υποβολή του κ. Χατζηπαναγιώτου ότι κινείτο ανέμελα και επιχείρησε το στρίψιμο χωρίς ένδειξη, είπε ότι δεν είδε καθόλου την μοτοσυκλέτα του Κατηγορούμενου. Ήρθαν και άλλοι άνθρωποι στο σημείο μετά την σύγκρουση, είχαν σταματήσει οι στρατιώτες και ήταν συνεπιβάτιδα του Κατηγορούμενου η σύζυγος του. Ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε την κατάθεση του (Τεκμήριο 2). Κατάθεσε περαιτέρω 4 φωτογραφίες (Τεκμήρια 8Α-8Δ) οι οποίες απεικονίζουν τον δρόμο Κόρνου-Μοσφιλωτής, όπου επεσυνέβη το δυστύχημα. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο το Τεκμήριο 8Γ δείχνει το σημείο του δυστυχήματος και τον δρόμο όπου είναι όλο διακεκομμένη γραμμή. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με τον χρόνο που αντιλήφθηκε το όχημα του ΜΚ3 είπε, ότι ήταν από πριν στο αλτ της διασταύρωσης του Κόρνου και κινούνταν στην ίδια κατεύθυνση. Δεν είδε να χρησιμοποιεί δείκτη ο ΜΚ
- Έβλεπε καθαρά τον ΜΚ3 διότι ήταν στην δεξιά πλευρά της δικής του κατεύθυνσης. Η μοτοσυκλέτα του είναι ψηλή και μπορούσε να βλέπει καθαρά. Όταν ρωτήθηκε επί τούτου στην κατάθεση του (Τεκμήριο 2) απάντησε ότι δεν έχει κάτι να απαντήσει. Επιχείρησε να προσπεράσει ακριβώς εκεί που ξεκινά η διακεκομμένη γραμμή. Επίσης, στην κατάθεση του (Τεκμήριο 2) ανάφερε ότι επιχείρησε να προσπεράσει το στρατιωτικό όχημα και τότε βγήκε το όχημα του ΜΚ3 χαμηλώνοντας απότομα ταχύτητα και χωρίς να κάνει χρήση δείκτη. Ο ΜΥ1 είναι κάτοικος Μοσφιλωτής. Την επίδικη ημέρα, ήταν στο κτίριο που φαίνεται στο Τεκμήριο 8Γ και είδε ένα όχημα που κινήθηκε διαγώνια ανακόπτοντας την πορεία του οχήματος του Κατηγορούμενου. Τον Δεκαπενταύγουστο του ίδιου έτους, δηλαδή τρεις μήνες μετά το δυστύχημα περίπου, συνάντησε τον Κατηγορούμενο στο καφενείο και του είπε ότι δεν έφταιγε αυτός για το δυστύχημα και ήρθε να μαρτυρήσει. Δεν παρατήρησε κάτι άλλο. Αντεξεταζόμενος είπε ότι ήταν μέσα στην υπεραγορά και όταν βγήκε έξω είδε το δυστύχημα. Δεν αντιλήφθηκε κάποιο στρατιωτικό όχημα όμως δεν το απόκλεισε να υπήρχε γιατί υπάρχει στρατόπεδο κοντά στην περιοχή. Δεν είδε τον ΜΚ3 να έχει αναμμένο δείκτη. Δεν πήγε στην Αστυνομία γιατί δεν ήταν δουλειά του. Είδε την αστυνομία στην σκηνή όμως δεν είχε κάποιον να δώσει κατάθεση. Απλά είδε τον Κατηγορούμενο στο καφενείο και του μίλησε. Δεν γνωρίζει τον Κατηγορούμενο, είναι χωριανός και τον βλέπει στο καφενείο. Ερωτώμενος κατά πόσο ο Κατηγορούμενος προσπέρασε σε συνεχή άσπρη γραμμή είπε είναι παλιός ο δρόμος και δεν πρόσεξε αν έχει γραμμές. Έπειτα, είπε ότι γνωρίζει ότι υπάρχουν και διακεκομμένες γραμμές εκεί και δικαιούται κάποιος να προσπεράσει. Νομική Πτυχή Με την άρνηση των Κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, με αποδεκτή μαρτυρία, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, Λοϊζου ν Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482). Ο κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Διαφορετική προσέγγιση θα παραβίαζε το τεκμήριο της αθωότητας το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 12
(4)του Συντάγματος (Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211, σελίδα 218). Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 έχει τύχει εξαντλητικής εξέτασης από τα Δικαστήρια μας και η Νομολογία επί του θέματος είναι πλούσια. Η αμέλεια εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο καθώς και με άλλες συνθήκες που επικρατούν τον δεδομένο χρόνο (βλ. Nicolaides v Economides
(1963)2 CLR 78). Το κριτήριο είναι αντικειμενικό με την έννοια ότι το επίπεδο της οδήγησης που απαιτείται από ένα οδηγό κρίνεται αντικειμενικά και απρόσωπα. Στην Alevtyna Koptyakova v. Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού, Ποινική Έφεση 86/2017 ημερομηνίας 13.3.2018, επικροτήθηκε η αρχή ότι το κριτήριο εξέτασης της οδικής συμπεριφοράς ενός οδηγού, με βάση το άρθρο 8 του Ν.86/72, είναι αντικειμενικό και όχι υποκειμενικό. Το καθήκον του οδηγού εξετάζεται υπό το πρίσμα των γεγονότων και το μέτρο είναι ο σώφρονας, ικανός και λογικός οδηγός και όχι ο τέλειος οδηγός (βλ. Charalambous v Police
(1982)2 CLR 134, Πορτοκαλίδης ν Αστυνομίας
(1987)2 CLR 86, Σωκράτους ν Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1 και Παύλου ν Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 68). Το καθήκον οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού (βλ. Σωκράτους ανωτέρω). Η αμέλεια που χρειάζεται για να στοιχειοθετήσει το πιο πάνω αδίκημα δεν είναι ψηλότερη από αυτή που χρειάζεται για να αποδειχθεί στις πολιτικές υποθέσεις (βλ. Κωμιάτη ν Πόλιτσου
(2001)1 ΑΑΔ 226, Ζαχαρία ν Καραολή
(2004)1Α ΑΑΔ 72). Παράλληλη αμέλεια από την πλευρά άλλου εμπλεκόμενου δεν επηρεάζει το ζήτημα της ενοχής αμελούς οδηγού, αν αυτός αποδειχθεί ότι ήταν αμελής (βλ. Triftarides v Police
(1968)2 CLR 140 και Νικολάου ν Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 748). Αξιολόγηση και Ευρήματα Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, έχοντας εξετάσει και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια, έλαβα υπόψη την εικόνα τους στο Δικαστήριο αλλά εξέτασα επίσης την μαρτυρία τους και υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ 447, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ 401, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ 173, Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ 816). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία του μάρτυρα, την οποία το Δικαστήριο δεν εξετάζει αποσπασματικά (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 320). Η πραγματική μαρτυρία σε αυτού του είδους υποθέσεις είναι βαρύνουσας σημασίας. Παρέχει αντικειμενικό οδηγό για τη διαπίστωση της πορείας των γεγονότων για την κρίση τόσο της αξιοπιστίας και της αξιολόγησης αντικρουόμενων εκδοχών, όσο και της ακρίβειας της μαρτυρίας για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προέκυψε το ατύχημα και αποτελεί οδηγό για την αξιολόγηση και έλεγχο της μαρτυρίας ως προς λεπτομέρειες σε θέματα και γεγονότα στα οποία οι άμεσα εμπλεκόμενοι οδηγοί ή άλλα άμεσα εμπλεκόμενα πρόσωπα μπορεί να κάνουν κάποιο λάθος (βλ. Conway v. Ηλία
(2003)1 Α ΑΑΔ 540 και Ιωαννίδου ν. Γιαννή
(1990)1 Β ΑΑΔ 213). Σε περιπτώσεις ατυχημάτων, τα γεγονότα εξελίσσονται σε ελάχιστο χρόνο, ενώ τα οχήματα βρίσκονται σε κίνηση και δεν είναι αναμενόμενο και λογικό να μπορεί κάποιος να υπολογίζει με ακρίβεια τις αποστάσεις ή το χρόνο. Σε ζητήματα που αφορούν στον προσδιορισμό μιας κατάστασης πρέπει το Δικαστήριο να καθοδηγείται από την κοινή λογική χωρίς να περιπλέκεται σε αχρείαστες λεπτομέρειες (βλ. Vakanas v Thomas
(1982)1 CLR 530). Αντλώντας καθοδήγηση από την σχετική Νομολογία προχωρώ στην καταγραφή των όσων αποκόμισα από την μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ2, ΜΚ3, του Κατηγορούμενου και του ΜΥ
- Η μαρτυρία του ΜΚ1 ήταν τυπική. Ο ΜΚ1 περιορίστηκε στις ενέργειες που είχε κάνει βοηθώντας τον ΜΚ
- Δεν αμφισβητήθηκε επί της ουσίας η μαρτυρία του, την οποία αποδέχομαι στο σύνολο της. Ο ΜΚ2 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Κατέγραψα την μαρτυρία του ανωτέρω και κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ σε αυτή. Δεν αμφισβητήθηκαν οι μετρήσεις του από την Υπεράσπιση. Οι ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με εξαίρεση αυτών σχετικά με την δεύτερη κατηγορία, ήταν περισσότερο διευκρινιστικής φύσης. Ως προς το κατά πόσο ο Κατηγορούμενος προσπέρασε ενώ υπήρχε συνεχής άσπρη γραμμή, ήταν η θέση του μάρτυρα ότι ο Κατηγορούμενος, ξεκίνησε το προσπέρασμα από τη συνεχόμενη γραμμή, όμως τοποθετεί το σημείο σύγκρουσης εκεί που υπάρχει διακεκομμένη γραμμή. Ο ΜΚ3 ήταν σταθερός στην θέση του ότι ελάττωσε ταχύτητα, έκανε χρήση δείκτη και έστριψε. Αποδέχομαι την θέση του ότι ελάττωσε ταχύτητα διότι την θέση αυτή επιβεβαιώνει και ο Κατηγορούμενος μέσω της κατάθεσης του (Τεκμήριο 2). Δεν γίνεται όμως αποδεκτός ο ισχυρισμός του ΜΚ3 ότι είχε αντιληφθεί τον Κατηγορούμενου διότι σε μετέπειτα υποβολή του συνηγόρου Υπεράσπισης είπε ότι δεν τον είχε αντιληφθεί καθόλου. Είναι γενικώς αποδεκτό από όλους τους μάρτυρες ότι ο ΜΚ3 έστριψε δεξιά, πάνω σε διακεκομμένη γραμμή, διασταυρώνοντας την λωρίδα κατεύθυνσης του για να εξέλθει από τον δρόμο στο χωμάτινο χώρο μπροστά από καντίνα και ότι πίσω του κινείτο στρατιωτικό όχημα. Η μαρτυρία σε σχέση με τη ζημιά στον προφυλακτήρα του οχήματος του ΜΚ3 δεν έχει αντικρουστεί με κατάλληλη μαρτυρία, συνεπώς γίνεται αποδεκτός ο ισχυρισμός του ΜΚ3 ότι κτύπησε ελαφριά το όχημα του Κατηγορούμενου σε αυτόν. Γίνεται επίσης αποδεκτός ο ισχυρισμός του ΜΚ3 ότι έκανε χρήση δείκτη ότι θα έστριβε δεξιά. Αν ο ΜΚ3 κινείτο απότομα χωρίς να δείξει την πρόθεση του ότι θα έστριβε, το όχημα που κινείτο πίσω του, δηλαδή το στρατιωτικό, αναμενόταν λογικά να σταματούσε απότομα. Δεν υπάρχει μαρτυρία που να αναφέρεται σε οποιαδήποτε αντίδραση του στρατιωτικού οχήματος, γεγονός το οποίο με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κίνηση του ΜΚ3 δεν εμπόδισε, τουλάχιστον, την πορεία του οχήματος που ήταν πίσω του. Αναφορικά με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου, γίνεται αποδεκτός ο ισχυρισμός του ότι επιχείρησε να προσπεράσει το στρατιωτικό όχημα. Γίνεται επίσης αποδεκτό ότι οι φωτογραφίες (Τεκμήρια 8Α-8Δ) απεικονίζουν τον επίδικο δρόμο Κόρνου-Μοσφιλωτής και ότι η φωτογραφία 8Γ απεικονίζει το σημείο του δρόμου όπου επεσυνέβη το δυστύχημα. Δεν γίνεται όμως αποδεκτός ο ισχυρισμός του ότι έβλεπε καθαρά το όχημα του ΜΚ3 επειδή η μοτοσυκλέτα του είναι ψηλή. Το Τεκμήριο 9 δεν είναι βοηθητικό για την εκδοχή του Κατηγορούμενου και αυτό γιατί η μοτοσυκλέτα που απεικονίζεται στο εν λόγω Τεκμήριο δεν είναι η ίδια με αυτή που οδηγούσε την επίμαχη ημέρα, αλλά παρόμοια. Επιπλέον, το όχημα που φαίνεται σταθμευμένο δίπλα της, είναι άγνωστο κατά πόσο είναι το ίδιο με το στρατιωτικό που κινείτο μπροστά του εκείνη την ημέρα. Μπορεί να είναι της ίδιας μάρκας αλλά χωρίς άλλη μαρτυρία περιγραφική του οχήματος δεν μπορώ να αποδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στο εν λόγω Τεκμήριο. Αν έβλεπε καθαρά ο Κατηγορούμενος το όχημα του ΜΚ3 μέσα από το στρατιωτικό όχημα θα έπρεπε να τον δει να ελαττώνει ταχύτητα. Ο σκοπός του ΜΚ3 να εισέλθει στον χωμάτινο χώρο της καντίνας ήταν από την αρχή της πορείας του ο ίδιος. Σε σχέση με τον ΜΥ1, αυτός ανάφερε ότι ήταν στο κτίριο απέναντι από το δυστύχημα. Κρίνοντας από το Τεκμήριο 8Γ, δεν ήταν απέναντι αλλά κάποια απόσταση πιο κάτω. Θυμόταν ότι ο ΜΚ3 δεν είχε χρησιμοποιήσει δείκτη για να στρίψει και ότι έστριψε απότομα κόβοντας την πορεία του Κατηγορούμενου αλλά δεν θυμόταν την ύπαρξη στρατιωτικού οχήματος. Σημειώνω ότι όπως εξήγησε το Τεκμήριο 8Γ ο Κατηγορούμενος, ο ΜΥ1 σύμφωνα με την μαρτυρία του, έβλεπε την εξέλιξη του δυστυχήματος έχοντας στην ευθεία του το όχημα του ΜΚ
- Δεν αποκλείω την πιθανότητα να είδε το όχημα αλλά να μην το θυμάται επειδή επικεντρώθηκε η προσοχή του στο δυστύχημα. Ο ισχυρισμός του ότι ο ΜΚ3 έστριψε απότομα διότι αυτό έρχεται σε αντίθεση με όσα ανάφερε ο Κατηγορούμενος και την ήδη αποδεχθείσα μαρτυρία. Ο ισχυρισμός του επίσης ότι γνωρίζει τον δρόμο ότι είναι «όλο» διακεκομμένες γραμμές δεν γίνεται αποδεκτός καθότι έρχεται σε σύγκρουση με την ήδη αποδεχθείσα μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ2 αλλά και για τον λόγο ότι σε προηγούμενη ερώτηση απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται από το Τεκμήριο 8 ότι υπάρχει διακεκομμένη γραμμή στον συγκεκριμένο δρόμο. Θα αναμενόταν όμως από πλευράς του εν λόγω μάρτυρα να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες στο Δικαστήριο, πως πληροφορήθηκε ότι ήταν ο Κατηγορούμενος εμπλεκόμενος στο δυστύχημα εφόσον δεν τον ήξερε προσωπικά. Υπό τις περιστάσεις κρίνω ότι, δεν μπορώ να βασιστώ στην μαρτυρία του. Είναι δεδομένο το καθήκον ενός οδηγού η τήρηση της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Constantinou v Katsouris
(1975)1 C.L.R. 188). Ο Κανονισμός 58
(3)των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών καθορίζει ότι επιτρέπεται το προσπέρασμα οχήματος κινούμενο στην ίδια κατεύθυνση από δεξιά, εκτός αν το προπορευόμενο όχημα δίνει σήμα ότι προτίθεται να στρίψει δεξιά και κατευθύνει προοδευτικά το όχημα του στο κέντρο του δρόμου. Όμως, ο Κανονισμός 58
(4)προνοεί ότι πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει τον έλεγχο οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο να μην προσπερνά ούτε να αποπειράται να προσπεράσει όχημα κινούμενο στην ίδια κατεύθυνση σε κάθε σημείο όπου υπάρχει συνεχής άσπρη γραμμή. Από την μαρτυρία του ΜΚ2 φαίνεται ότι το προσπέρασμα που επιχείρησε ο Κατηγορούμενος ξεκίνησε πριν την διακεκομμένη γραμμή. Εκείνο που απομένει να εξεταστεί είναι κατά πόσο η πράξη αυτή του Κατηγορούμενου συνιστά αμέλεια. Ο Κατηγορούμενος δεν είναι το όχημα του ΜΚ3 που ήθελε να προσπεράσει, αλλά το στρατιωτικό όχημα. Η μη αποφυγή της σύγκρουσης επίσης δεν συνεπάγεται από μόνη της αμέλεια (βλ. Παπά ν Ναθαναήλ κ.α.
(2000)1(Α) ΑΑΔ 275). Ότι δεν έγινε αντιληπτός από τον ΜΚ3 δεν επηρεάζει τα γεγονότα διότι ο ΜΚ3 είχε σχεδόν ολοκληρώσει την προσπάθεια του να εισέλθει στον χωμάτινο χώρο. Είναι η κίνηση του Κατηγορούμενου να προσπεράσει από δεξιά ενώ δεν επιτρεπόταν που συνδέει αιτιωδώς την παράβαση του Κανονισμού, πιο πάνω, με την πρόκληση του δυστυχήματος και η συμπεριφορά αυτή αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτιών που προκάλεσαν το δυστύχημα. Με βάση τις πιο πάνω αρχές και γεγονότα, κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος δεν επέδειξε υπό τις περιστάσεις την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Κατάληξη Στην βάση όλων των ανωτέρω, η Κατηγορούσα Αρχή έχει επιτύχει στην απόδειξη στον απαιτούμενο βαθμό των κατηγοριών 3 και 4 που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, στις οποίες κρίνεται ένοχος. Στην 2η κατηγορία (ανωτέρω) είχε δηλώσει παραδοχή. (Υπ.)..................................... Λ. Χαβιαράς, Προσ Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο