← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Στυλιανός Στυλιανού, Αρ. Υπ. 2045/2021, 3/5/2023

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Στυλιανός Στυλιανού, Αρ. Υπ. 2045/2021, 3/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:B51 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΧΑΒΙΑΡΑ, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπ. 2045/2021 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας Κατηγορούσα Αρχή -και- Στυλιανός Στυλιανού Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 3.5.2023 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Πίπη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χριστοφόρου ΑΠΟΦΑΣΗ Το Κατηγορητήριο Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της επικίνδυνης κατάστασης εξαρτημάτων (1η κατηγορία), της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς σιγαστήρα ή άλλη συσκευή για την μείωση του θορύβου από την διαφυγή των αερίων της μηχανής στην ατμόσφαιρα (2η κατηγορία), της οδήγησης οχήματος του οποίου ο σωλήνας εκκένωσης ανέδιδε καταφανή ορατό καπνό ή άλλης φύσεως ορατό καυσαέριο (3η κατηγορία) και της μετατροπής οχήματος (4η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητήριου, ο Κατηγορούμενος στις 28.1.2021 και ώρα 10:45 στη Λεωφ. Τ. Παπαδόπουλου στην Λάρνακα, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής {.}του οποίου η κατάσταση των εξαρτημάτων του ήταν τέτοια που ενδέχετο να προκαλέσει κίνδυνο σε οποιοδήποτε πρόσωπο ευρισκόμενο εντός του οχήματος ή επιβαίνοντος σε άλλο όχημα ή ευρισκόμενο στο δρόμο, δηλαδή το αυτοκίνητο έφερε υπερμεγεθή ελαστικά τα οποία εξείχαν του αμαξώματος, το χειρόφρενο δεν ήταν ρυθμισμένο ώστε να συγκρατεί πλήρως το όχημα, τα φρένα του δεύτερου άξονα ήταν ακατάλληλα και δεν σταματούσαν το όχημα, η δεξιά βάση του τιμονιού ήταν χαλαρή, η rack end του τιμονιού δεξιά ήταν φθαρμένη, απουσίαζε ο καταλύτης, ήταν χαμηλωμένο στα 7 εκ. αντί στα 12 εκ., στον δύναμο του οχήματος υπήρχε βίδα η οποία ήταν χαλαρή και έφερε μη εργοστασιακό σύστημα εξάτμισης. Το όχημα δεν έφερε σιγαστήρα ή συσκευή ή άλλο μηχανικό μέσο κατάλληλο και επαρκή για τη μείωση στο μέτρο του εφικτού του θορύβου που δημιουργείται από την διαφυγή των αερίων της μηχανής του οχήματος στην ατμόσφαιρα, από το στόμιο του σωλήνα εκκένωσης (εξώστ) του οχήματος έβγαινε μαύρος ορατός καπνός και σε ημερομηνία άγνωστη για την Κατηγορούσα Αρχή μέχρι και τις 28.1.2021, μετέτρεψε το πιο πάνω όχημα χωρίς άδεια από τον Έφορο Μηχανοκίνητων Οχημάτων. Η Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή, κάλεσε τρεις μάρτυρες, τον Α/Αστ. 1967 Ε.Ε.(ΜΚ1), τον Αστ. 1733 Κ.Π. (ΜΚ2) και τον Κ.Χ. (ΜΚ3). Ο Κατηγορούμενος αφότου κλήθηκε σε απολογία τήρησε το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Ο ΜΚ1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Υιοθέτησε την κατάθεση του (Τεκμήριο 1) και έλαβε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο (Τεκμήριο 2). Κατάθεσε επίσης την γραπτή κατηγορία εναντίον του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 3) και έντυπο στοιχείων ιδιοκτησίας του πιο πάνω οχήματος (Τεκμήριο 4). Ο ίδιος δεν ήλεγξε το όχημα του Κατηγορούμενου. Προχώρησε στην ετοιμασία της υπόθεσης στην βάση των αναφορών των ΜΚ2 και ΜΚ

  1. Ο ΜΚ2 ήταν ο Αστυνομικός που ανάκοψε το όχημα του Κατηγορούμενου στα πλαίσια ελέγχου ταχύτητας. Κατά τον έλεγχο του οχήματος διαπίστωσε την ύπαρξη επιγραφής στο αλεξήνεμο, απουσία σιγαστήρα από το σύστημα εξάτμισης και μετατροπές στο σύστημα εξάτμισης. Του δημιουργήθηκε η υποψία ότι πιθανόν να υπάρχουν και μηχανικές μετατροπές, έτσι το παράπεμψε για έλεγχο στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών. Όταν επέστησε στον Κατηγορούμενο την προσοχή του στο Νόμο, ο Κατηγορούμενος απάντησε «συγνώμη». Υιοθέτησε την κατάθεση του (Τεκμήριο 5). Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε εάν είναι το Τμήμα Οδικών Μεταφορών που θα πει εάν έχει τροποποιήσεις και ποιες είναι αυτές και ο μάρτυρας συμφώνησε. Ο ΜΚ3 είναι τεχνικός στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών Λάρνακας. Υιοθέτησε την κατάθεση του (Τεκμήριο 6) και ανάφερε ότι στις 4.2.2021 επιθεώρησε το όχημα του κατηγορούμενου και διαπίστωσε τις παραβάσεις ως περιγράφονται στις λεπτομέρειες του κατηγορητήριου. Σύμφωνα με τον ΜΚ3 το όχημα του Κατηγορούμενου είναι ακατάλληλο για οδική χρήση. Είναι με βάση τεχνικό εγχειρίδιο που γίνονται οι ελέγχοι και εκδόθηκε από το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων. Ρωτήθηκε τι κίνδυνος μπορούσε να προκληθεί από τα ελαστικά που προεξείχαν και απάντησε ότι αλλάζουν την αεροδυναμική του οχήματος και αυτό αλλάζει το κράτημα, τα φρένα, τα πάντα. Δεν θυμάται τι διαστάσεις είχαν αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι όταν έρχεται ένα όχημα με ελαστικά που προεξέχουν, μόνο για αυτό είναι ακατάλληλο. Σύμφωνα με το εγχειρίδιο πιο πάνω, επιτρέπεται τα ελαστικά ενός οχήματος να είναι μια ίντζα μεγαλύτερα και το πλάτος των ριμς κατά δέκα μιλίμετρα. Ήταν σίγουρος ότι στο όχημα του Κατηγορούμενου ήταν περισσότερο από δέκα μιλίμετρα. Δεν έπρεπε να προεξέχουν. Σε σχέση με το χειρόφρενο, ο ΜΚ3 είπε ότι υπάρχουν τρεις ρυθμίσεις για να ελεγχθεί εάν είναι εντάξει. Στο όχημα του Κατηγορούμενου, δεν σταματούσε στην τρίτη ρύθμιση συνεπώς είναι ακατάλληλο. Αναφορικά με την δεξιά βάση του τιμονιού που ήταν μαλακή, ο ΜΚ3 είπε ότι έπρεπε να ήταν σφικτό το τιμόνι για να μπορεί να στρίβει αριστερά ή δεξιά χωρίς κανένα πρόβλημα. Στην αντεξέταση του είπε ότι το θέμα του τιμονιού είναι θέμα συντήρησης (service). Η απουσία καταλύτη κάνει ζημιά στο περιβάλλον γιατί είναι πολύ το CO2 (διοξίδειο του άνθρακα δηλαδή). Ο ΜΚ3 είπε, για να καταγράψει απουσία καταλύτη σημαίνει ότι δεν υπήρχαν τα σωστά βαρελάκια και αυτό απαγορεύεται διότι είναι μετατροπή χωρίς έγκριση του Έφορου Μηχανοκίνητων Οχημάτων. Όφειλε ο Κατηγορούμενος να υποβάλει αίτηση στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών. Το σύστημα εξάτμισης δεν ήταν το εργοστασιακό και αυτό απαγορεύεται. Ρωτήθηκε εάν μπορούσε η αντικατάσταση να εγκριθεί αφού παρουσιαστεί συγκεκριμένο έντυπο υπογεγραμμένο από εγκεκριμένο μηχανολόγο και ο ΜΚ3 απάντησε ότι αυτό ίσχυε μέχρι το
  2. Ο λόγος για την εκμπομπή μαύρου καπνού μπορεί να είναι η απουσία καταλύτη και πρόβλημα στον εγκέφαλο του οχήματος, γιατί η ρύθμιση της βενζίνης μαζί με τον αέρα, δεν ήταν στο σημείο που έπρεπε. Είναι αυτά που προκαλούν τον καπνό. Δεν μπορεί να γνωρίζει εάν υπήρχε άλλος εγκέφαλος. Εάν εντόπιζε άλλο θα το κατέγραφε αλλά δεν θα μπορούσε να ξέρει ποιος είναι εργοστασιακός και ποιος δεν είναι. Η Ευρωπαική Οδηγία για ρύθμιση καυσερίων εφαρμόστηκε την 1.1.
  3. Ήταν η θέση του κ. Χριστοφόρου ότι το όχημα του Κατηγορούμενου είναι κατασκευής του 1992 και υπάρχει ετικέτα ενώ αναφέρθηκε και σε έγγραφο της εταιρείας Toyota που βεβαιώνει ότι είναι του
  4. Ο ΜΚ3 διαφώνησε αναφέροντας ότι η ημερομηνία εγγραφής του οχήματος είναι η 1.3.
  5. Του υποδείχθηκε ότι τα αυτοκίνητα που κατασκευάστηκαν, κυρίως στην Ιαπωνία, το 1992 ήταν μη καταλυτικά και απάντησε ότι αυτό του Κατηγορούμενου είναι καταλυτικό. Του υποβλήθηκε ότι το συγκεκριμένο όχημα είναι ειδικού τύπου και δεν έφερε εργοστασιακό σύστημα καταλύτη. Ο ΜΚ3 ήταν σίγουρος πως είχε. Αναφορικά με τον θόρυβο που παρήγαγε το όχημα ο ΜΚ3 είπε ότι υπάρχει ηχόμετρο αλλά όταν το όχημα δεν έχει αποσιωπητήρα δεν το χρησιμοποιούν διότι σίγουρα ξεπερνά τα 101 ντεσιμπέλ που επιτρέπει ο νόμος. Έτσι δεν μετρήθηκαν τα ντεσιμπέλ για το όχημα του Κατηγορούμενου επειδή πάντα αυτή την διαδικασία ακολουθούν. Όταν δεν υπάρχει ο αποσιωπητήρας ο θόρυβος είναι εκκωφαντικός και δεν μπορείς να πιάσεις τις στροφές της μηχανής και για αυτό τον λόγο δεν γίνεται η μέτρηση. Του συγκεκριμένου οχήματος ο θόρυβος ήταν εκκωφαντικός. Σύμφωνα περαιτέρω, με τον ΜΚ3, υπάρχει νόμος ότι ένα όχημα μπορεί να είναι μέχρι δώδεκα εκατοστά πάνω από το έδαφος ενώ αυτό του Κατηγορούμενου ήταν επτά. Η ρυθμιζόμενη ανάρτηση επιτρέπεται αλλά η βίδα της έπρεπε να είναι στο κατώτατο σημείο ούτως ώστε το χαμηλότερο μέρος του οχήματος να είναι δώδεκα εκατοστά από το έδαφος. Για να μετρηθεί αυτό, υψώνεται το όχημα και μετριέται το χαμηλότερο σημείο του οχήματος, που είναι αυτό κάτω από το εξώστ. Δεν υπάρχουν οχήματα εργοστασιακά κατασκευασμένα που το χημηλότερο τους σημείο να είναι λιγότερο των δώδεκα εκατοστών. Όταν γίνονται τέτοιες διαπιστώσεις, δίδεται κατάθεση στην Αστυνομία, καταγράφεται στο σύστημα ότι το όχημα είναι ακατάλληλο, καταχωρείται στέρηση για να μην μπορεί να εκδοθεί άδεια κυκλοφορίας ή να γίνει άλλη πράξη, εκτός εάν γίνει επαναφορά του οχήματος στην αρχική του κατάσταση. Έπειτα γίνεται έλεγχος μηχανολογικός (Μ.Ο.Τ.) και άρονται οι περιορισμοί. Νομική Πτυχή Με την άρνηση των Κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, με αποδεκτή μαρτυρία, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, Λοϊζου V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482). Ο κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Διαφορετική προσέγγιση θα παραβίαζε το τεκμήριο της αθωότητας το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 12
(4)του Συντάγματος (Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211, σελίδα 218). Αναφορικά με την πρώτη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, ο Κανονισμός 50
(12)των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του, ΚΔΠ 66/84 ως τροποποιήθηκαν προνοεί τα εξής: «Η κατάστασις παντός μηχανοκίνητου οχήματος ως και κατάστασις απάντων των εξαρτημάτων αυτού δέον όπως είναι τοιαύτη ώστε να μην προκαλή ή να ενδέχεται να προκαλέση κίνδυνον εις οιονδήποτε εν τω οχήματι ή επ' αυτού ευρισκόμενον πρόσωπον ή εις πρόσωπον εντός ή επί ετέρου οχήματος επί της οδού». Συνεπώς, για να αποδειχθεί το αδίκημα, η Κατηγορούσα Αρχή πρέπει να αποδείξει ότι η κατάσταση του οχήματος είναι τέτοια η οποία προκαλεί ή ενδέχεται να προκαλέσει κίνδυνο σε επιβάτη του, συμπεριλαμβανομένου του Κατηγορούμενου, ή σε άλλο πρόσωπο που επιβαίνει σε άλλο όχημα και χρησιμοποιεί τον δρόμο. Απομακρυσμένη πιθανότητα κινδύνου δεν στοιχειοθετεί το αδίκημα. Η ύπαρξη κινδύνου πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά κάτι λιγότερο από πιθανότητα (βλ. Wilkinson's Road Traffic Offences, παρ. 8.45, σελ. 628). Αξίζει να σημειωθεί επίσης, ότι το αδίκημα προϋποθέτει χρήση. Δεν είναι θέμα κατασκευής δηλαδή. Η κακή συντήρηση δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο για απόδειξη του αδικήματος της υποπαραγράφου
(12)του Κανονισμού 50 (βλ. O' Neill v Brown [1961] 1 All ER 571). Για την δεύτερη κατηγορία, η υποπαράγραφος 17 του ίδιου Κανονισμού αναφέρει: «Απαγορεύεται η χρήσις εφ' οιουδήποτε οχήματος ή μοτοσυκλέττας ή η αφαίρεσις εξ αυτών, οιουδήποτε διακόπτου, εξαρτήματος, συσκευής ή ετέρου μηχανικού μέσου, το οποίον ήθελεν επιτρέψει εις τα εκπεμπόμενα εκ της μηχανής του μηχανοκίνητου οχήματος αέρια να διαφεύγωσιν εις την ατμόσφαιραν πριν ή διέλθωσιν εκ σιγαστήρος ή θαλάμου διαστολής ή άλλης συσκευής, καταλλήλου και επαρκούς δια την μείωσιν, εις το μέτρον του εφικτού των εκπομπών καυσαερίων και του θορύβου ο οποίος άλλως θα εδημιουργήτο ως εκ της διαφυγής των εν λόγω αερίων: Νοείται ότι για τα οχήματα που είναι εφοδιασμένα από τον κατασκευαστή τους με καταλυτικό μετατροπέα στο σύστημα εξαγωγής καυσαερίων, δεν επιτρέπεται η αφαίρεση του μετατροπέα αυτού ή των συναφών ή συνδεμένων με αυτό εξαρτημάτων: Νοείται περαιτέρω ότι, ο Έφορος εκδίδει Διάταγμα με το οποίο καθορίζει το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο θορύβου σε Dβ(α) καθώς και τον τρόπο ελέγχου για τις διάφορες κατηγορίες οχημάτων». Κατά συνέπεια, δεν είναι απαραίτητο ο Κατηγορούμενος να έχει προβεί ο ίδιος στην αφαίρεση οποιουδήποτε διακόπτη, εξαρτήματος, συσκευής ή άλλου μηχανικού μέσου εφόσον απαγορεύεται και η χρήση του οχήματος από το οποίο η αφαίρεση οποιουδήποτε διακόπτη, εξαρτήματος, συσκευής ή άλλου μηχανικού μέσου επιτρέπει στα εκπεμπόμενα από την μηχανή αέρια να διαφύγουν στην ατμόσφαιρα, πριν διέλθουν από σιγαστήρα ή θάλαμο διαστολής ή άλλη συσκευή κατάλληλη για την μείωση των εκπομπών καυσαερίου και του θορύβου στο μέτρο του εφικτού. Επαρκεί η χρήση για να αποδειχθεί το αδίκημα. Για την τρίτη κατηγορία, ο Κανονισμός 50
(18)των πιο πάνω Κανονισμών αναφέρει: «Η μηχανή και ο μηχανισμός κινήσως οιουδήποτε μηχανοκίνητου οχήματος δέον όπως είναι ούτω πως εξωπλισμένοι και διεσκευασμένοι ώστε να μην αναδίδηται εκ του οχήματος καταφανώς ορατός καπνός, ή οιονδήποτε, άλλης φύσης ορατόν καυσαέριον.» Συνεπώς, πρέπει να μη αναδύεται καταφανώς ορατός καπνός ή καυσαέριο από το όχημα. Η χρήση της λέξης «καταφανώς ορατός» υποδεικνύει κατά την κρίση μου ότι η εκπομπή τέτοιου καπνού ή καυσαερίου πρέπει να είναι ολοφάνερη και να μην χρειάζεται προσπάθεια για να το δει κάποιος. Επιπρόσθετα, στον Κανονισμό 58
(7)(α) αναφέρεται επίσης: «Απαγορεύεται η οδήγηση ή η µε οποιοδήποτε τρόπο οδική χρήση µηχανοκίνητου οχήµατος το οποίο αναδίδει έγχρωµο ή αδιαφανή ή κατά άλλο τρόπο ορατό καπνό ή οποιοδήποτε άλλης φύσης ορατό καυσαέριο, εκτός αν αυτό γίνεται στιγµιαία κατά την εκκίνηση της µηχανής ή την αλλαγή ταχύτητας.» Συνεπώς, πρέπει σε συνδυασμό με τον πιο πάνω Κανονισμό, να υπάρχει κάποια χρονική διάρκεια στην εκπομπή του καπνού ή καυσαερίου. Σε ό,τι αφορά το αδίκημα της τέταρτης κατηγορίας, ο Κανονισμός 55(i) των ίδιων Κανονισμών πιο πάνω προνοεί ότι: «Απαγορεύεται η αλλαγή, μετατροπή η προσαρμογή της μηχανής ή του συστήματος οδηγήσεως ή πεδήσεως ή του κορμού κινητήρος ή του πλαισίου ή του αμαξώματος εγγεγραμμένου μηχανοκίνητου οχήματος ή οιαδήποτε αλλαγή, μετατροπή ή προσαρμογή επηρεάζουσα τας διαστάσεις ή το βάρος τοιούτου οχήματος, ή οιαδήποτε αλλαγή, προσαρμογή ή μετατροπή, συμπεριλαμβανομένης και της προσθήκης καθίσματος ή υαλοπινάκων εις τας πλευράς του οχήματος, ως εκ της οποίας μετατρέπεται το όχημα εις άλλον τύπον ή κατηγορίαν οχήματος, ή κατά τέτοιο τρόπο ώστε σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή να μην συνάδει με το Πιστοποιητικό Συμμόρφωσης ή την έγκριση τύπου τα οποία προσκομίζονται βάσει των παρόντων Κανονισμών κατά την εγγραφή του, εκτός εάν τηρουμένων των διατάξεων του Κανονισμού 76 και υπό την επιφύλαξιν ότι θα καταβληθούν οι αναλογούντες εις τον νέον τύπον ή κατηγορίαν οχήματος δασμοί και φόροι δυνάμει των εκάστοτε εν ισχύι περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμων, ο Έφορος παράσχη επί τούτω άδειαν και τηρηθώσιν οι εκάστοτε υπ' αυτού επιβαλλόμενοι όροι. Εάν επενεχθή αλλαγή, προσαρμογή ή μετατροπή κατά παράβασιν της παρούσης παραγράφου ή κατά παράβασιν όρου τεθέντος εις την παρασχεθείσαν υπό του Εφόρου άδειαν, η εγγραφή του οχήματος ακυρούται, προσέτι δε η άδεια κυκλοφορίας του οχήματος καθίσταται άκυρος και επιστρέφεται εις τον Έφορον ομού μετά του πιστοποιητικού καταλληλότητας του.» Επομένως, η κατηγορία στοιχειοθετείται με την απόδειξη οποιασδήποτε μετατροπής ή αλλαγής για την οποία δεν υπάρχει έγκριση ή σε οποιοδήποτε χρόνο δεν συνάδει με το πιστοποιητικό συμμόρφωσης. Δεν είναι κατά την κρίση μου προϋπόθεση η μετατροπή και/ή αλλαγή και/ή η προσαρμογή να έχει γίνει από τον Κατηγορούμενο. Εκείνο που πρέπει να αποδειχθεί είναι η αλλαγή ή η μετατροπή ή προσαρμογή και ότι αυτή είναι αλλαγή ή μετατροπή ή προσαρμογή η οποία εμπίπτει στον Κανονισμό 55. Σχετικός είναι και ο Κανονισμός 50
(15)(α) στον οποίο καταγράφεται ότι εκτός από τα κάτοπτρα, κανένα μέρος ή εξάρτημα οχήματος δεν δύναται να εκτείνεται πέραν από τις κανονικές πλευρές του οχήματος ως έχει κατασκευαστεί αρχικά και στην περίπτωση που πρόκειται για εξάρτημα ή άλλο που εφαρμόζεται επιτόπια δεν δύναται να εκτείνεται, περισσότερο από δέκα εκατοστόµετρα πέρα από την εξωτερική όψη των τροχών. Αξιολόγηση Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες. Ολόκληρη η μαρτυρία έχει καταγραφεί στα πρακτικά του Δικαστηρίου και είναι υπόψιν μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους σύμφωνα με τις αρχές της νομολογίας, έχοντας εξετάσει επίσης το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια και έλαβα υπόψη την εικόνα τους στο Δικαστήριο (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ 447, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ 401, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ 173, Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ 816). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία του μάρτυρα, την οποία το Δικαστήριο δεν εξετάζει αποσπασματικά (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 320). Η μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ2 δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση. Οι ερωτήσεις που τους υποβλήθηκαν ήταν διευκρινιστικού χαρακτήρα. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία τους στο σύνολο της. Ο ΜΚ3 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Απαντούσε με ευθύτητα στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, ήταν σταθερός στις θέσεις του και δεν κλονίστηκε στην αντεξέταση. Δεν έχω αμφιβολία ότι προέβηκε στους απαραίτητους ελέγχους στο όχημα του Κατηγορούμενου και κατέληξε στα ευρήματα του όπως τα ανάφερε. Η πλευρά του Κατηγορούμενου υπέβαλε θέσεις προς τον μάρτυρα τις οποίες δεν στήριξε με μαρτυρία. Ως αναφέρω ανωτέρω, υποβλήθηκε ότι το όχημα ήταν εγγραφής του 1992 (αναφέρθηκε και η ύπαρξη χαρτιού από την Toyota το οποίο ουδέποτε παρουσιάστηκε στον μάρτυρα για να τοποθετηθεί) συνεπώς δεν ήταν καταλυτικό όμως εν τη απουσία μαρτυρίας από πλευράς της Υπεράσπισης υπάρχει μόνο η θέση του ΜΚ3 ότι το όχημα είναι εγγραφής
  1. Τούτο επιπροσθέτως, υποστηρίζεται και από το Τεκμήριο
  2. Περαιτέρω, δεν αμφισβητήθηκε η θέση του μάρτυρα ότι το όχημα δεν σταματούσε στην τρίτη ρύθμιση του χειρόφρενου. Δεν αμφισβητήθηκε ούτε η θέση του ότι η δεξιά βάση του τιμονιού ήταν χαλαρή και ότι έπρεπε να ήταν σφιχτό για να στρίβει με ευκολία αριστερά ή δεξιά. Δεν αμφισβητήθηκε ούτε και η θέση του ΜΚ3 ότι στον δύναμο του οχήματος υπήρχε βίδα χαλαρή και ότι η rack end του τιμονιού δεξιά ήταν φθαρμένη. Η υπεράσπιση περαιτέρω δεν αμφισβήτησε ότι το σύστημα εξάτμισης δεν ήταν το εργοστασιακό. Σε σχέση με τα υπερμεγεθή ελαστικά, ο ΜΚ3 δεν αντεξετάστηκε στο ζήτημα της επικινδυνότητας ούτε ότι αυτά εξείχαν κατά 10 μιλίμετρα. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης η εκπομπή ορατού καπνού. Συνεπώς σε σχέση με τα πιο πάνω η μαρτυρία του ΜΚ3 γίνεται αποδεκτή. Γίνεται αποδεκτή επίσης και για τον λόγο του ότι ο μάρτυρας επεξεργάστηκε το όχημα για να σχηματίσει την κατάθεση του (Τεκμήριο 6). Γίνεται επίσης αποδεκτή η μαρτυρία του ΜΚ3 ότι το όχημα ήταν χαμηλωμένο στα επτά εκατοστά αντί δώδεκα. Σημειώνω ότι οι ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν σε σχέση με το θέμα αυτό ήταν τύπου διευρινήσεων παρά αμφισβήτησης. Δεν γίνεται αποδεκτή η μαρτυρία του σε σχέση με τον ήχο διότι αυτός δεν μετρήθηκε με το ηχόμετρο. Ο ΜΚ3 παραδέχθηκε ότι δεν χρησιμοποιήθηκε το ηχόμετρο για να μετρηθούν τα ντεσιμπέλ. Από την στιγμή που γνώριζε ότι υπάρχει επιτρεπόμενο όριο (101 ντεσιμπέλ) αναμενόταν να γίνει μέτρηση. Θα ήμουν διατεθειμένος να εξετάσω εάν θα αποδεχόμουν τέτοια μαρτυρία εάν επρόκειτο για κάτι απτό. Όμως όσο δυνατός και να είναι ο ήχος, που δεν αμφισβητήθηκε ότι ήταν εκκωφαντικός, όση πολύχρονη εμπειρία και να έχει ο μάρτυρας δεν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτό ότι άλλο σύστημα εξάτμισης εκτός του εργοστασιακού αυτομάτως παράγει θόρυβο άνω των 101 ντεσιμπέλ χωρίς μέτρηση. Ευρήματα - Κατάληξη Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι στις 28.1.2021 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε, δηλαδή χρησιμοποιούσε, το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] στην Λεωφ. Τ. Παπαδόπουλου στην Λάρνακα. Ανακόπηκε από τον ΜΚ2 και ακολούθως το όχημα του παραπέμφθηκε στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών. Αποτελεί περαιτέρω εύρημα του Δικαστηρίου ότι κατά την πιο πάνω ημερομηνία, το εν λόγω όχημα έφερε υπερμεγεθή ελαστικά τα οποία εξείχαν του αμαξώματος, το χειρόφρενο δεν ήταν ρυθμισμένο ώστε να συγκρατεί πλήρως το όχημα, τα φρένα του δεύτερου άξονα ήταν ακατάλληλα και δεν σταματούσαν το όχημα, η δεξιά βάση του τιμονιού ήταν χαλαρή, η rack end του τιμονιού δεξιά ήταν φθαρμένη, απουσίαζε ο καταλύτης, ήταν χαμηλωμένο στα 7 εκ. αντί στα 12 εκ., στον δύναμο του οχήματος υπήρχε βίδα η οποία ήταν χαλαρή και έφερε μη εργοστασιακό σύστημα εξάτμισης. Η επικινδυνότητα που δύναται να προκύψει (βλ. Wilkinson's ανωτέρω) είναι θεωρώ πρόδηλη. Συνεπώς η κατάσταση των εξαρτημάτων του εν λόγω οχήματος ήταν επικίνδυνη επομένως η πρώτη κατηγορία έχει αποδειχθεί. Σε σχέση με την δεύτερη κατηγορία, η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την οδήγηση του οχήματος και ότι αυτό ήταν χωρίς σιγαστήρα. Δεν τέθηκε όμως μαρτυρία ότι το άλλο μηχανικό μέσο που υπήρχε στο όχημα δεν ήταν κατάλληλο διότι δεν έχει μετρηθεί ο ήχος που παρείγαγε. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει δυνατότητα για εξαγωγή συμπερασμάτων αν στα πλαίσια του εφικτού, ο θόρυβος αν και δυνατός ήταν εκτός των επιτρεπόμενων ορίων. Συνεπώς, δεν έχει αποδειχθεί η δεύτερη κατηγορία. Αποτελεί επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι Από το στόμιο του σωλήνα εκκένωσης (εξώστ) του οχήματος έβγαινε μαύρος ορατός καπνός. Επομένως, η τρίτη κατηγορία έχει αποδειχθεί. Αναφορικά με την τέταρτη κατηγορία, ο Κατηγορούμενος ανάφερε στο Τεκμήριο 2 ότι το επίμαχο όχημα το αγόρασε τον Δεκέμβριο του 2020 όπως ήταν και δεν πείραξε ούτε βίδα. Εφόσον το Τεκμήριο 2 κατατέθηκε από μάρτυρα κατηγορίας, αποτελεί μέρος του μαρτυρικού υλικού το οποίο δύναται το Δικαστήριο να αξιολογήσει, ασχέτως του ότι ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε ενώπιον μου μαρτυρία. Η θέση του Κατηγορούμενου ότι το όχημα αγοράστηκε ως είχε, ενδέχεται να ενισχύεται και από το Τεκμήριο 4 όπου φαίνεται στην κατάσταση εισαγωγής του οχήματος να καταγράφεται «μεταχειρισμένο». Αποδέχομαι για τους πιο πάνω λόγους τον σχετικό ισχυρισμό του Κατηγορούμενου. Μπορεί το όχημα να αγοράστηκε ως είχε από τον Κατηγορούμενο, όμως ως αναφέρω και ανωτέρω, για τους σκοπούς του Κανονισμού 55(i) δεν είναι προϋπόθεση οι μετατροπές ή αλλαγές ή προσαρμογές να έχουν γίνει από τον Κατηγορούμενο. Η συνέπεια τέτοιας ή τέτοιων αλλαγών ή μετατροπών ή προσαρμογών είναι η ακύρωση εγγραφής του οχήματος και ως προκύπτει από την μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας, ειδικά του Μ3, το όχημα έτυχε μετατροπών εφόσον υπήρχαν μεγαλύτερα λάστιχα και ήταν, μεταξύ άλλων, χαμηλωμένο στα 7 εκ. Ο Κανονισμός είναι κατά την κρίση μου συνδεδεμένος με την κατοχή και χρήση του οχήματος παρά με την ίδια την πράξη της αλλαγής ή της μετατροπής ή της προσαρμογής αυτή καθ' εαυτή. Διαφορετικά, τέτοια στενή ερμηνεία του Κανονισμού, θα ήταν εκτός του σκοπού του συγκεκριμένου Κανονισμού. Συνακόλουθα, έχει αποδειχθεί η τέταρτη κατηγορία. Εν όψει όλων των πιο πάνω, η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει μόνο τις κατηγορίες 1, 3 και 4 στις οποίες ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. Στην κατηγορία 2 ο Κατηγορούμενος αθωώνεται. (Υπ.)..................................... Λ. Χαβιαράς, Προσ Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.