ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. M. B., Υπόθεση Αρ.: 2924/2023, 14/6/2023

(1)(α), 26 και 30 του Νόμου Ν.29/77. (κατηγορία 1) και της παράνομης κατοχής της ίδιας ποσότητας, με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2,3,6

(3),30 και 30Α του Νόμου Ν.29/77 (κατηγορία 2). Σύμφωνα με τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα της υπόθεσης, η κατηγορούμενη αφίχθηκε στον αερολιμένα Λάρνακας στις 18.3.2023 και ώρα 18:25, με πτήση από τη Νότιο Αφρική. Ανακόπηκε για έλεγχο από τελωνειακό λειτουργό και η αποσκευή της εξετάστηκε μέσω ακτινοδιαγνωστικής συσκευής. Κατά τον έλεγχο εντοπίστηκαν ύποπτα αντικείμενα. Η κατηγορούμενη, αφού πληροφορήθηκε για την πρόθεση έρευνας, ξεκλείδωσε την αποσκευή της. Εντός της αποσκευής της εντοπίστηκαν 13 αεροστεγείς συσκευασίες που περιείχαν κάνναβη συνολικού βάρους 14,909 γραμμαρίων. Ακολούθως, συνελήφθη για αυτόφωρα αδικήματα και μεταφέρθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λάρνακας, όπου και έδωσε κατάθεση. Στην κατάθεσή της ανέφερε ότι προσεγγίστηκε από κάποιο πρόσωπο, ονόματι Νέλσον, το οποίο γνώρισε μέσω της εργασίας της. Το εν λόγω πρόσωπο, γνωρίζοντας την κακή της οικονομική κατάσταση, της πρότεινε να μεταφέρει στην Κύπρο μια βαλίτσα, έναντι αμοιβής € 1.

1. Σε μεταγενέστερο χρόνο της διευκρίνισε ότι η βαλίτσα που θα μετέφερε περιείχε κάνναβη. Από την εργαστηριακή εξέταση της κάνναβης διαπιστώθηκε ότι ήταν μέσης περιεκτικότητας σε δραστική ουσία Τετραϋδροκανναβινόλη, ήτοι ποσοστού 12.35%. Τέλος δηλώθηκε ότι η κατηγορούμενη δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Πριν το στάδιο της επιβολής ποινής, τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, αναφορικά με την κοινωνικό - οικονομική κατάσταση της κατηγορουμένης, όπου αναφέρονται συνοπτικά τα ακόλουθα: Η κατηγορούμενη είναι ηλικίας 33 ετών και κατάγεται από τη Νότιο Αφρική. Ο πατέρας της απεβίωσε το 2001 και η μητέρα της, ηλικίας 51 ετών, εργάζεται σε ξενοδοχείο. Έχει ένα αδελφό ηλικίας 17 ετών. Το έτος 2013 τέλεσε γάμο από τον οποίο απέκτησε μια θυγατέρα. Έλαβε διαζύγιο το έτος
2. Ακολούθως συνήψε σχέση από την οποία απέκτησε ένα υιό. Η σχέση αυτή διαλύθηκε. Με την αποφοίτησή της από το Λύκειο εργάστηκε σε ξενοδοχεία αρχικά με πλήρη απασχόληση και μετά την γέννηση της θυγατέρας της με μερική απασχόληση. Από το έτος 2017 εργάζεται σε εργοληπτική εταιρεία, η οποία ανήκει στον πατέρα του υιού της. Τα παιδιά της σήμερα διαμένουν με τη μητέρα της. Προς μετριασμό της ποινής της κατηγορουμένης, αγόρευσε ο ευπαίδευτος συνήγορος της. Ο κ. Νικολάου υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και διευκρίνισε ότι σήμερα η ανήλικη θυγατέρα της κατηγορουμένης είναι ηλικίας 8 ετών και ο υιός της
3. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι η κατηγορούμενη, λόγω της βίαιης συμπεριφοράς του πρώην συζύγου της, αναγκάστηκε να προσφύγει στα Δικαστήρια, για να εξασφαλίσει διάταγμα με το οποίο να εμποδίζεται ο τελευταίος να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία με την ανήλικη θυγατέρα της. Σημείωσε, επίσης, ότι ο μηνιαίος μισθός της κατηγορουμένης ανέρχεται στο ποσό των 5.000 - 8.000 Ράντ μηνιαίως που αντιστοιχεί στο ποσό των €300 με €
4. Επιπροσθέτως, ο κ Νικολάου αναφέρθηκε στις συνθήκες διάπραξης των επιδίκων αδικημάτων υποδεικνύοντας ότι η διάπραξή τους ήταν απότοκο της δεινής οικονομικής της κατάστασης. Επίσης, υπέδειξε ότι η κατηγορουμένη πληροφορήθηκε τον πραγματικό λόγο του ταξιδιού της και το περιεχόμενο της αποσκευής της όταν ήταν ήδη καθ' οδόν προς το αεροδρόμιο. Επιπλέον, τόνισε την άμεση της παραδοχή, τη μεταμέλειά της, τη συνεργασία της με τις αρχές και το λευκό της ποινικό μητρώο. Στην υπό κρίση υπόθεση η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων διαφαίνεται μέσα από το ύψος της προβλεπόμενης ποινής, αφού για αμφότερα τα αδικήματα ο Νόμος προνοεί ως μέγιστη ποινή την δια βίου φυλάκιση. Το ύψος της προβλεπόμενης ποινής είναι ενδεικτικό της σοβαρότητας έκαστου αδικήματος και το Δικαστήριο οφείλει να το λαμβάνει υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, αφού η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή, συνιστά τη βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο το έργο επιμέτρησης της ποινής (βλ. Souilmi ν Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, 250, Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 ΑΑΔ 575, 580 και Γενικός Εισαγγελέας ν Αριστοτέλους

(2004)2 ΑΑΔ. 166, 172). Η νομολογία έχει σταθερά και κατ' επανάληψη τονίσει την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών στα αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά, λόγω των ολέθριων συνεπειών που αυτά επιφέρουν στο κοινωνικό σύνολο, αλλά και της έξαρσης που παρατηρείται στη διάπραξη τους. Ενδεικτικά παραπέμπουμε στις αποφάσεις Παγιαβλάς ν Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 240, Hadavand ν Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 359, Σάμπη ν Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 100, Κλεομένης v Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 350, Ναζίπ v Αστυνομίας

(2014)2B ΑΑΔ 808, Bora v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, ημερομηνίας 13.3.2018, Γλυκερίου ν Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 171/2020, ημερομηνίας 8.7.2022 και Μαυρουδής ν Δημοκρατίας, Ποινική έφεση Αρ. 112/21, ημερομηνίας 19.12.2022. Σύμφωνα δε με τη νομολογία, το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών καθώς επίσης και ο σκοπός για τον οποίο αυτά κατέχονται, συγκαταλέγονται ανάμεσα στους παράγοντες οι οποίοι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Στις περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται από πρόθεση εμπορίας τότε η ποινή αναπόφευκτα καθίσταται πιο αυστηρή. Θεμελιακή επί του προκειμένου είναι η απόφαση Γενικός Εισαγγελέας v Sak

(2005)2 ΑΑΔ 377. Σχετική, επίσης, είναι και η απόφαση Τρύφωνος v Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 197. Η ιδιότητα του απλού μεταφορέα και η επίδειξη κατανόησης στις αδυναμίες ή στα προβλήματα που τον οδηγήσαν να αναλάβει την μεταφορά, δεν μπορεί να εξασθενίσει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου και δεν μειώνει την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής, αφού σύμφωνα με τη νομολογία ο ρόλος των μεταφορέων στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών είναι εξίσου σημαντικός με αυτό των εμπόρων, επειδή χωρίς τους μεταφορείς δεν θα ήταν εφικτή η εμπορία τους. Ενδεικτικά παραπέμπουμε στις αποφάσεις Μιχαήλ ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577, 582, Marius ν Δημοκρατίας

(2015)2Α ΑΑΔ 397, Μιχαήλ ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 165/2015, ημερομηνίας 22.1.2018 και Νικολάου ν Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 2/2022, ημερομηνίας 19.12.2022. Ως προς την επιμέτρηση της ποινής σε μεταφορείς ναρκωτικών, διαφωτιστική είναι η απόφαση Valdez ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 144/16 κ.ά., ημερομηνίας 21.2.2017, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο παρέπεμψε στο Drug Offences Guideline, που εξεδόθη το Μάρτιο του 2011 από το Sentencing Council της Αγγλίας και στην απόφαση Regina ν Christiana Boakye a.o.

(2012)EWCA Cr.838, καταλήγοντας ως ακολούθως: «το Δικαστήριο πρέπει να διαχωρίσει σε τι είδους μεταφορείς ναρκωτικών θα επιβάλει ποινή, όχι αυστηρά με το να «κατατάξει» σε κατηγορίες ή υποκατηγορίες αλλά να διακρίνει κάποια χαρακτηριστικά του δράστη που καθορίζουν αφενός το βαθμό υπαιτιότητας του και αφετέρου το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών που μεταφέρει.» Περαιτέρω, σε υποθέσεις ναρκωτικών, κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη του και τα στοιχεία που κατηγοριοποιούνται στο άρθρο 30

(4)του Ν. 29/77, ως επιβαρυντικά ή ως ελαφρυντικά αντίστοιχα. Κατά την επιμέτρηση της ποινής τυχόν προηγούμενες αποφάσεις είναι ενδεικτικές και δεν αποτελούν αυστηρή καθοδήγηση για τον λόγο ότι δεν υπάρχει κατά κανόνα ταυτοσημία επί των γεγονότων. Σχετικά παραπέμπουμε στις αποφάσεις Χαραλάμπους κ.ά. ν Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 127/2019 και 130/2019, 10.3.2021, Χαραλάμπους ν Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 1, Πόλεος v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση. 141/2016, 2.6.2017, L.C.A. Domiki Ltd v R.K.A. Kikkos Developers Ltd κ.ά.

(2015)2Α ΑΑΔ 18, Μιχαήλ ν Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123 και Μιχαήλ ν Αστυνομίας (ανωτέρω). Όμως, όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Μαυρόλουκα ν Δημοκρατίας

(2015)2Α ΑΑΔ 30, σελ. 37: «επίκληση προηγηθείσας νομολογιακής προσέγγισης είναι χρήσιμη προς την κατεύθυνση εντοπισμού ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών λόγων, αλλά και καθορισμού του γενικότερου πλαισίου της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση». Με γνώμονα τα πιο πάνω, θα προβούμε σε παραπομπή σε νομολογία σε σχέση με τα αδικήματα που αφορά η υπόθεση, τόσο ως προς τους παράγοντες που μπορεί να θεωρηθούν ως επιβαρυντικοί ή ελαφρυντικοί όσο και σε προηγούμενες αποφάσεις, ως καθοδήγηση ως προς το γενικότερο πλαίσιο ποινών. Στη Λαζάρου κ.ά. ν Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 633, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 13 ετών για αδικήματα εισαγωγής και κατοχής ναρκωτικών, ήτοι 9 κιλών και 803,9 γραμμαρίων ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, με σκοπό την προμήθεια στον εφεσείοντα Λαζάρου (κατόπιν ακρόασης), ο οποίος χαρακτηρίστηκε ως ο ιθύνων νους της παράνομης επιχείρησης. Η ποινή της συγκατηγορούμενής του, η οποία μετέφερε τα ναρκωτικά από το εξωτερικό έναντι χρηματικής αμοιβής ύψους €3.500, μειώθηκε από 13 σε 9 έτη για κάθε ένα από τα πιο πάνω αδικήματα. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι δικαιολογείτο μείωση λόγω του περιορισμένου ρόλου της και των προσωπικών της περιστάσεων. Αναφορικά με τις προσωπικές περιστάσεις της εφεσείουσας προσμέτρησαν η προβληματική υγεία της, ως αποτέλεσμα της οποίας λάμβανε φαρμακευτική αγωγή για 20 χρόνια, το γεγονός ότι μεγάλωσε σε κρατικό ίδρυμα στο οποίο τοποθετήθηκε όταν ήταν 6 περίπου χρόνων, καθώς και το γεγονός ότι ήταν μητέρα δύο παιδιών. Στη Χρυσάνθου v Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 221, επικυρώθηκε, κατ' έφεση, ποινή φυλάκισης 12 ετών για αδικήματα εισαγωγής και κατοχής ναρκωτικών, ήτοι κάνναβης βάρους 11 κιλών και 538,61 γραμμαρίων, με σκοπό την προμήθεια (κατόπιν ακρόασης), σε κατηγορούμενο ηλικίας 22 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο. Στη Βασιλείου v Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 254, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 12 ετών για αδικήματα εισαγωγής και κατοχής ναρκωτικών, ήτοι κάνναβης βάρους 11 κιλών και 501,7 γραμμαρίων, με σκοπό την προμήθεια (κατόπιν ακρόασης). Στην Παύλου v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 44/16, ημερομηνίας 4.4.2019, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 9 ετών για αδίκημα κατοχής ναρκωτικών, ήτοι κάνναβης βάρους 11 κιλών και 454,9473 γραμμαρίων, με σκοπό την προμήθεια, που επιβλήθηκε (κατόπιν παραδοχής) σε κατηγορούμενο 23 ετών, ο οποίος δεν ήταν ο ιθύνων νους της επιχείρησης και οι ενέργειες του συνίσταντο σε μόνο μεταφορά των ναρκωτικών. Το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι λόγω των περιστάσεων σύλληψης για αυτόφωρο αδίκημα, η σημασία της παραδοχής του κατηγορουμένου ήταν περιορισμένη. Στην Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 141/17, ημερομηνίας 31.5.2019, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 14 ετών (κατόπιν ακρόασης), για αδικήματα εισαγωγής και κατοχής ναρκωτικών, ήτοι 12 κιλών και 944 γραμμαρίων ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, με σκοπό την προμήθεια. Στην πρόσφατη απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν Ευθύμιου Σωκράτους Ποινική Έφεση 67/2021, ημερομηνίας 17.3.2023, επιβλήθηκαν πρωτοδίκως στον κατηγορούμενο, ηλικίας 21 ετών, κατόπιν παραδοχής, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 7 ετών στην κατηγορία της κατοχής 10.159,7 γραμμαρίων ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και 6 ετών στην κατηγορία της κατοχής 476,34 γραμμαρίων κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα άτομα. Οι πιο πάνω ποινές αντικαταστάθηκαν κατ' έφεση με συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών σε κάθε κατηγορία. Κατά την επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε ιδιαίτερα υπόψη, από το Ανώτατο Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, το γεγονός ότι ο εφεσίβλητος / κατηγορούμενος, επιδόθηκε από πολύ νωρίς στη διακίνηση σκληρών ναρκωτικών και το ότι ενήργησε με σχέδιο και οργάνωση, αφού είχε ενοικιάσει διαμέρισμα στο οποίο επιμελώς αποθήκευε και απέκρυπτε μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών. Υπό το φως των πιο πάνω προκύπτει, ότι σε υποθέσεις με μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών επιβάλλονται αποτρεπτικές πολυετείς ποινές φυλάκισης. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, προχωρούμε να εξετάσουμε τα όσα συνθέτουν την υπό κρίση υπόθεση, συμπεριλαμβανομένων των εισηγήσεων του ευπαίδευτου συνηγόρου της κατηγορουμένης. Έχοντας υπόψη το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών, όπως και τον σκοπό για τον οποίο αυτά προορίζονταν, διαπιστώνουμε ότι η παρούσα περίπτωση πρόδηλα κατατάσσεται ανάμεσα στις σοβαρές, στις οποίες αρμόζει η απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή. Ασφαλώς, το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί από τη διαπίστωση και μόνο της ανάγκης για επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Σχετική είναι η απόφαση Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224. Εν προκειμένω, λαμβάνουμε υπόψη το γεγονός ότι η κατηγορούμενη εισήγαγε μια μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών Τάξεως Β, ήτοι 14 κιλά και 909 γραμμάρια κάνναβης. Η πιο πάνω ποσότητα προοριζόταν να διατεθεί στο κοινό. Όλα αυτά αποβαίνουν καθοριστικά στο είδος και το ύψος της ποινής {βλ. Sikaf v Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 467, 469, Γενικός Εισαγγελέας v Sak (ανωτέρω) και Τρύφωνος v Αστυνομίας (ανωτέρω)}. Επιπλέον, για σκοπούς επιμέτρησης, λαμβάνουμε υπόψη μας το γεγονός ότι η κατηγορούμενη λειτούργησε ως μεταφορέας και ότι πληροφορήθηκε τον πραγματικό λόγο του ταξιδιού της και το περιεχόμενο της αποσκευής που θα μετέφερε, μόνο, όταν ήδη βρισκόταν καθ' οδόν προς το αεροδρόμιο. Το πιο πάνω γεγονός διαφοροποιεί την παρούσα από τις περιπτώσεις όπου ο μεταφορέας ευθύς εξ αρχής γνωρίζει, συμφωνεί και αποδέχεται να προβεί στη μεταφορά έναντι αμοιβής. Από την άλλη, δεν παραγνωρίζουμε ότι η κατηγορούμενη δεν ματαίωσε το ταξίδι όταν πληροφορήθηκε τα πιο πάνω. Συνεπώς, εν τέλει, η κατηγορουμένη συνέβαλε κατά τρόπο κρίσιμο στη διακίνηση των ναρκωτικών ως μέρος της αλυσίδας διακίνησης με την οποία θα επιτυγχανόταν ο τελικός στόχος που ήταν η προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Έτσι, το γεγονός ότι δεν γνώριζε τον πραγματικό λόγο του ταξιδιού της ευθύς εξ αρχής, αλλά τον πληροφορήθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο, μειώνει απλώς τον βαθμό υπαιτιότητας της κατηγορουμένης και δεν μεταβάλλει την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Σχετικά παραπέμπουμε στις αποφάσεις Valdez (ανωτέρω) και Μιχαήλ, (ανωτέρω). Λαμβάνουμε, περαιτέρω, υπόψη μας τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις της κατηγορουμένης, ως αυτές φαίνονται μέσα από τη σχετική έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και αναπτύχθηκαν με ενάργεια από τον συνήγορό της. Λαμβάνουμε, επίσης, υπόψη μας τις επιπτώσεις που τυχόν θα έχει μια πολυετής ποινή φυλάκισης στην κατηγορούμενη και στην οικογένειά της. Ιδιαίτερα λαμβάνουμε υπόψη μας, το γεγονός ότι τα ανήλικα τέκνα της διαμένουν, λόγω της απουσίας της κατηγορουμένης, με τη μητέρα της. Επίσης, λαμβάνουμε υπόψη μας ότι ο πατέρας της ανήλικης θυγατέρας της κατηγορουμένης εμποδίζεται να επικοινωνεί μαζί της μέσω σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου η ανήλικη, για όσο χρόνο η κατηγορουμένη θα βρίσκεται έγκλειστη στη φυλακή, εκ των πραγμάτων θα μεγαλώνει χωρίς την παρουσία οποιουδήποτε εκ των γονέων της. Έχουμε δε υπόψη την νομολογιακή αρχή, ότι μια πολυετής φυλάκιση δεν ευνοεί την ομαλή επανένταξη του καταδικασθέντος και καθίσταται επώδυνη για την οικογένεια του. Σχετικά παραπέμπουμε στην απόφαση Ξυδάς v Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 817, σελ. 826 - 827. Παρά ταύτα, ως έχει τονιστεί επανειλημμένα, σε υποθέσεις ναρκωτικών, οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορουμένων δεν αποτελούν παρά μόνο «περιθωριακούς παράγοντες με πολύ μικρή βαρύτητα» στην επιμέτρηση της ποινής (βλ. Landau v Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 178, 181, Sultan v Δημοκρατίας

(1983)2 CLR 121 και Marco v Δημοκρατίας

(1987)2 ΑΑΔ 188). Ιδιαιτέρα, στην υπόθεση Landau, ανωτέρω, στη σελ. 189, υπογραμμίστηκε ότι «Ο καλός χαρακτήρας του μεταφορέα είναι πολύ μικρής σημασίας στις περιπτώσεις εμπορίας ναρκωτικών. Οι έμποροι των ναρκωτικών, συνήθως, αναζητούν μεταφορείς καλού χαρακτήρα και πρόσωπα τα οποία δυνατόν, λόγω φύλου, ηλικίας ή ασθένειας, να προκαλούν τη συμπάθεια του Δικαστηρίου. Χωρίς τους μεταφορείς αυτούς το εμπόριο των ναρκωτικών δεν θα βρισκόταν στην έξαρση που είναι σήμερα..» Περαιτέρω, ως έχει τεθεί στην υπόθεση Chanine v The Republic

(1987)2 CLR 183, 187, (ελεύθερη μετάφραση): «.ανεξάρτητα από τα αισθήματα συμπάθειας τα οποία το δικαστήριο μπορεί να έχει για τη δυσχερή θέση στην οποία θα βρεθεί η οικογένεια του κατηγορουμένου, τα αθώα θύματα της δικής του εγκληματικής διαγωγής, . αναπόφευκτα πληρώνουν το τίμημα για τα εγκλήματα που διαπράττονται από εκείνους που κανονικά έπρεπε να ήταν οι υποστηρικτές τους.» Επομένως, σε μια σοβαρή υπόθεση, όπως είναι η παρούσα, οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις της κατηγορουμένης, καθώς και οι ενδεχόμενες συνέπειες μια πολυετούς ποινής φυλάκισης στην ίδια και στην οικογένειά της, λαμβάνονται μεν υπόψη ως προς το ύψος της ποινής, δεν μπορούν, όμως, να μεταβάλουν το είδος της. Επιπροσθέτως, προς όφελος της κατηγορουμένης λαμβάνουμε υπόψη μας το γεγονός ότι απουσιάζουν οι επιβαρυντικοί παράγοντες που προβλέπονται στο άρθρο 30

(4)(α) του Ν. 29/77. Με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, η κατηγορούμενη δεν συνδέεται με εγκληματική οργάνωση ή οργανωμένο δίκτυο εμπορίας ναρκωτικών ουσιών. Περαιτέρω, λαμβάνουμε υπόψη μας προς όφελος της κατηγορουμένης την παραδοχή της, η οποία πρέπει να αμείβεται «με σχετική έκπτωση στην ποινή», διότι αποτελεί πορεία που προάγει της σκοπούς της δικαιοσύνης (βλ. Χαρτούπαλλος v Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28, 36 και Θεοδώρου v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 208/18, ημερομηνίας 27.11.2019). Η παραδοχή ακόμη και σε περιπτώσεις αυτόφωρου αδικήματος, όπως στην προκειμένη περίπτωση, είναι πάντα καλοδεχούμενη και προσμετρά ως απτό στοιχείο μεταμέλειας. (βλ. Ghafari v Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 442, 453, Κατσαπάου v Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 318, 326 και Χαραλάμπους κ.ά. v Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 127/2019 και 130/2019, ημερομηνίας 10.3.2021. Επιπλέον, λαμβάνουμε υπόψη μας τη μεταμέλεια που επιδείχθηκε έμπρακτα τόσο μέσω της συνεργασίας της κατηγορουμένης με την αστυνομία, όσο και μέσω της παραδοχής της (βλ. ανάμεσα σε άλλες τις υποθέσεις Μarco v The Republic

(1987)2 CLR 188, Gani v Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 242, Κυριάκου v Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 746, Φραγκίσκου v Δημοκρατίας

(2015)2Β ΑΑΔ 833 και Kema v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 284/2018, ημερομηνίας 19.7.2019). Τέλος, προς όφελος της κατηγορουμένης λαμβάνουμε υπόψη μας το λευκό της ποινικό μητρώο και την απολογία της. Συνυπολογίζοντας και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες με την επιμέτρηση της ποινής και εξαντλώντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλουμε τις ακόλουθες ποινές: Στην Κατηγορία 1: ποινή φυλάκισης 10 ετών. Στην Κατηγορία 2: ποινή φυλάκισης 10 ετών. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στην κατηγορούμενη να συντρέχουν. Σύμφωνα με το άρθρο 117

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, οι ποινές φυλάκισης της κατηγορούμενης μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που αυτές βρίσκονται σε προφυλάκιση. Δίδονται οδηγίες όπως τα ναρκωτικά καταστραφούν και οποιαδήποτε αντικείμενα κατασχέθηκαν ως τεκμήρια από την κατηγορούμενη να της επιστραφούν. (Υπ.) .......... Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .......... Ν.Α.Π Γεωργιάδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο