Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. ΒΥΡΩΝ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, Αρ. Υπ. 2884/2020, 12/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:B54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΧΑΒΙΑΡΑ, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπ. 2884/2020 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας Κατηγορούσα Αρχή -και- ΒΥΡΩΝ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 12.5.2023 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ε. Κουμπαρή Για την Κατηγορούμενη: κ. Α. Κουκούνης ΑΠΟΦΑΣΗ Το Κατηγορητήριο Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της αμελούς οδήγησης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητήριου, ο Κατηγορούμενος στις 7.11.2019 και ώρα 14:15 στον αυτοκινητόδρομο Κοφίνου - Χοιροκοιτίας, στην Σκαρίνου της Επαρχίας Λάρνακας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής {.} χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Εκείνο που καταλογίζεται στον Κατηγορούμενο είναι η πρόκληση δυστυχήματος, συγκεκριμένα ότι συγκρούστηκε με το όχημα του παραπονούμενου (ΜΚ2). Η Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή, κάλεσε δυο μάρτυρες, την Αστυφύλακα που διερεύνησε την υπόθεση (ΜΚ1) και τον παραπονούμενο (ΜΚ2) ο οποίος ήταν ο οδηγός του άλλου εμπλεκόμενου οχήματος. Ο Κατηγορούμενος αφότου κλήθηκε σε απολογία κατάθεσε ενόρκως και δεν κάλεσε κάποιο μάρτυρα υπεράσπισης. Η ΜΚ1 ήταν η εξεταστής της υπόθεσης. Υιοθέτησε την κατάθεση της (Τεκμήριο 1) και κατάθεσε περαιτέρω, πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής (Τεκμήριο 2), συμμετρικό σχεδιαγράφημα (Τεκμήριο 3), έντυπο καταγραφής ζημιών των εμπλεκόμενων οχημάτων (Τεκμήριο 4), έντυπο περιγραφής ζημιών του οχήματος του ΜΚ2 (Τεκμήριο 5), τις καταθέσεις του Κατηγορούμενου (Τεκμήρια 6 και 7), την γραπτή κατηγορία του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 8) και το έντυπο ενημέρωσης της Αστυνομίας σε σχέση με τους τραυματισμούς του ΜΚ2 (Τεκμήριο 9). Σύμφωνα με την ΜΚ1, τα εμπλεκόμενα οχήματα κινούνταν σε αντίθετες κατευθύνσεις. Το όχημα του Κατηγορούμενου κατευθυνόταν από την Χοιροκοιτία προς την Κοφίνου και το όχημα του ΜΚ2 από την Κοφίνου προς την Χοιροκοιτία. Το σημείο σύγκρουσης φαίνεται στην λωρίδα του ΜΚ2 και σημειώθηκε καθ' υπόδειξη του Κατηγορούμενου. Όταν έφθασε στην σκηνή η ΜΚ1, ο Κατηγορούμενος ήταν καλά στην υγεία του ενώ ο ΜΚ2 ήταν ακόμη μέσα στο όχημα του. Στην σκηνή εντοπίστηκαν θραύσματα, κομμάτια από τον προφυλακτήρα του οχήματος του παραπονούμενου και από τα φανάρια. Δεν έλαβε φωτογραφίες της σκηνής όμως. Θυμάται ότι ο Κατηγορούμενος της είπε πόσο εισήλθε στην λωρίδα του παραπονούμενου και ότι υπήρχε χώρος να περάσει ο ΜΚ
- Αντεξεταζόμενη, ανάφερε ότι ο Κατηγορούμενος της είχε πει ότι ενώ είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά στην έξοδο προς Λεμεσό στον δρόμο της Σκαρίνου, αντιλήφθηκε το όχημα του ΜΚ2 να έρχεται από απέναντι του. Της είπε ότι μπήκε λίγο στην λωρίδα του ΜΚ2, όταν όμως είδε τον ΜΚ2 του έκανε κίνηση με το χέρι ότι υπάρχει χώρος να περάσει όμως ο ΜΚ2 κτύπησε πάνω στο όχημα του Κατηγορούμενου. Ρωτήθηκε αν της είπε ο Κατηγορούμενος ότι μόλις είδε τον ΜΚ2 ακινητοποίησε το όχημα του και η ΜΚ1 απάντησε ότι ο Κατηγορούμενος σταμάτησε το όχημα του αφού είχε μπει κάποια εκατοστά στην αντίθετη λωρίδα. Η ίδια ως εκλαμβάνει την θέση του Κατηγορούμενου, είναι ότι άρχισε να στρίβει χωρίς να προλάβει να στρίψει εντελώς το όχημα του, άρα ήταν σε θέση να δει ότι ερχόταν κάποιο όχημα. Της υποβλήθηκε ότι, όταν άρχισε να στρίβει ο Κατηγορούμενος δεν ήταν στο πεδίο ορατότητας του ο ΜΚ2 και απάντησε ότι αυτό είναι κάτι που είπε ο Κατηγορούμενος. Η τελική θέση στην οποία τοποθέτησε τα οχήματα είναι άλλη από το σημείο σύγκρουσης γιατί το όχημα του Κατηγορούμενου, το οποίο είναι ημιφορτηγό, μετά την σύγκρουση μετακινήθηκε προς τα πίσω λόγω βάρους. Διαφώνησε στην αντεξέταση της ότι το σημείο σύγκρουσης δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Της υποβλήθηκε ότι τα οχήματα ήταν τόσο κοντά που αναγκάστηκε να μετακινηθεί το όχημα του Κατηγορούμενου για να ανοίξει η πόρτα του οχήματος του ΜΚ2 ώστε να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες και η ΜΚ1 απάντησε ότι ουδέποτε πρόβαλε τέτοιο ισχυρισμό ο Κατηγορούμενος στις καταθέσεις του. Ρωτήθηκε αν τοποθέτησε στον έδαφος σημεία με κόκκινο χρώμα σε σχέση με την θέση των οχημάτων και απάντησε ότι δεν θυμάται. Της υποδείχθηκε φωτογραφία της σκηνής την οποία όμως δεν αναγνώρισε. Ήταν η θέση του κ. Κουκούνη ότι το σημείο με κόκκινο χρώμα τοποθετήθηκε από την Αστυνομία και το όχημα του ΜΚ2 ήταν σχεδόν πάνω στην λωρίδα διαχωρισμού, λίγα εκατοστά μέσα στην λωρίδα του ΜΚ2, θέση με την οποία δεν συμφώνησε η ΜΚ
- Της υποδείχθηκε μια άλλη φωτογραφία της σκηνής που δείχνει το όχημα του ΜΚ2 την οποία πάλι δεν αναγνώρισε. Συμφώνησε ότι μετά το δυστύχημα το όχημα του οχήματος του ΜΚ2 πήρε κλίση δεξιά και της υποδείχθηκε ακόμη μια, τρίτη, φωτογραφία που απεικονίζει την θέση του οχήματος του ΜΚ2 μετά την σύγκρουση την οποία δεν αναγνώρισε. Η ΜΚ1 ανάφερε επίσης ότι ο δρόμος είναι καθαρός, ευθύς και ανηφορικός στην κατεύθυνση από Κοφίνου προς Χοιροκοιτία. Ο δρόμος από Χοιροκοιτία προς Κοφίνου κάνει ελαφριά στροφή λίγο πριν το στρίψιμο αλλά είναι αρκετή απόσταση για να αντιληφθεί κάποιος ένα όχημα που έρχεται από απέναντι. Υπάρχει αρκετή ορατότητα. Αντεξεταζόμενη, ανάφερε ότι δεν έγινε μέτρηση αν και συνήθως γίνεται μέτρηση. Στην αντεξέταση της, της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 11 το οποίο είναι φωτογραφία που απεικονίζει τον επίδικο δρόμο και συμφώνησε ότι υπάρχει προηγουμένως άλλη στροφή και πινακίδα ορίου ταχύτητας. Η ΜΚ1 συμφώνησε ότι υπάρχει στροφή όμως δεν θυμόταν να υπάρχει πινακίδα ορίου ταχύτητας. Κατατέθηκε επίσης μια φωτογραφία (Τεκμήριο 12) στην οποία απεικονίζεται μια στροφή λίγο μετά το σημείο του δυστυχήματος όπου φαίνεται πινακίδα η οποία υποδεικνύει ότι το όριο ταχύτητας είναι 65 ΧΑΩ. Ήταν περαιτέρω θέση της Υπεράσπισης ότι από την στροφή που φαίνεται στο Τεκμήριο 11 μέχρι το σημείο σύγκρουσης (Τεκμήριο 3) η ορατότητα είναι 100 μέτρα, θέση με την οποία δεν συμφώνησε η ΜΚ
- Είναι παράλειψη που δεν έγινε μέτρηση είπε, όμως ο ΜΚ2 ήταν σοβαρά τραυματισμένος και έδωσε προτεραιότητα σε αυτόν. Είναι λίγο περισσότερο από 100 μέτρα είπε επειδή κάθε φορά που είναι καθήκον γίνεται περιπολία στον συγκεκριμένο δρόμο. Αναφέρθηκε στην συνέχεια η μάρτυρας, στις ζημιές των εμπλεκόμενων οχημάτων τις οποίες κατέγραψε. Επιπρόσθετα, η ΜΚ1, σημείωσε επί του Τεκμηρίου 2 και επί του Τεκμηρίου 3 ίχνη πλαγιολίσθησης τα οποία, σύμφωνα με την μάρτυρα δείχνουν ότι το όχημα του ΜΚ2 έκανε χρήση φρένων με αποτέλεσμα το όχημα του να αρχίσει να σέρνεται στην άσφαλτο αφήνοντας μαύρα σημεία. Η απόσταση από το πρώτο λάστιχο του οχήματος, δεξιά του σημείου της τελικής του θέσης, από το σημείο που αρχίζουν τα ίχνη πλαγιολίσθησης είναι 32 μέτρα. Από το πίσω δεξιά λάστιχο 24 μέτρα και από το πίσω αριστερά 22 μέτρα. Η διαχωριστική λωρίδα του δρόμου έχει μονή συνεχόμενη γραμμή και στο σημείο του στριψίματος είναι διακεκομμένη Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει με ποια ταχύτητα κινείτο ο ΜΚ2 και δεν είναι αρμοδιότητα της ως είπε. Ρωτήθηκε ακολούθως η μάρτυρας εάν ο ΜΚ2 έχασε τον έλεγχο του οχήματος του και πως εξηγεί την ύπαρξη των ιχνών πλαγιολίσθησης απόστασης 32 μέτρων και είπε ότι ο ΜΚ2 αντιλήφθηκε κάποιο εμπόδιο, έκανε χρήση φρένων και πήγαινε με κάποια ταχύτητα. Δεν συμφώνησε ότι ο ΜΚ2 οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα για να αφήσει το όχημα του ίχνη πλαγιολίσθησης 32 μέτρων. Ως ήταν η θέση της, δεν μπορούσαν να διερευνήσουν την ταχύτητα του οχήματος του ΜΚ2 γιατί στο σημείο του δυστυχήματος μετρούν τα σταθερά σημεία που εντοπίζονται. Ο χρόνος αντίδρασης του ΜΚ2 δεν υπολογίστηκε επίσης. Ο δρόμος έχει πλάτος 6,30 μέτρα και το σημείο σύγκρουσης από το παγκέτο είναι 3,80 μέτρα. Συμφώνησε ότι κάθε λωρίδα έχει πλάτος 3,15 μέτρα. Ήταν η θέση της ότι το όχημα του Κατηγορούμενου ήταν 50 εκ. μέσα στην λωρίδα του ΜΚ
- Ρωτήθηκε αν στο υπόλοιπο των 2,65 μέτρων μπορούσε να ελιχθεί ο ΜΚ2 για να αποφευχθεί το δυστύχημα απάντησε ότι θα μπορούσε, όμως θεωρεί ότι η λωρίδα του ΜΚ2 έπρεπε να ήταν καθαρή για συνεχίσει κανονικά την πορεία του. Ο ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεση του (Τεκμήριο 13). Του υποδείχθηκε το πρόχειρο σχεδιαγράφημα (Τεκμήριο 2) και συμφώνησε ότι το υπόγραψε. Ήταν η θέση του ότι την επίμαχη ημέρα ερχόταν από την Χοιροκοιτία προς την Κοφίνου κινούμενος στον παλαιό δρόμο. Καθώς προσέγγιζε τον δρόμο της Σκαρίνου προς τα αριστερά είδε ένα φορτηγό να έρχεται από απέναντι και έστριψε στην δική του λωρίδα χωρίς ένδειξη. Έκανε χρήση φρένων, γλίστρησε το όχημα του και έκανε το δυστύχημα. Είδε το όχημα του Κατηγορούμενου από περίπου 40 μέτρα απόσταση. Το ένστικτο του ήταν να κάνει χρήση φρένων διότι θα του έκοβε τον δρόμο. Είχε εισέλθει στην λωρίδα του και κινείτο. Ο μάρτυρας είπε επίσης ότι κινείτο μέσα στα πλαίσια του επιτρεπόμενου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με 60 ΧΑΩ. Ότι κινείτο με αυτή την ταχύτητα το είχε αναφέρει στην Αστυνομία. Δεν μπορούσε το όχημα του να αναπτύξει περαιτέρω ταχύτητα γιατί είναι πολύ παλιό. Δεν αναγράφεται στην κατάθεση του αλλά τον είχαν ρωτήσει και του είπαν από την Αστυνομία ότι βάσει του σχεδίου ήταν στο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας. Συμφώνησε στην αντεξέταση του ότι τα ίχνη πλαγιολίσθησης (Τεκμήρια 2 και 3) δημιουργήθηκαν επειδή πάτησε τα φρένα του οχήματος του ξαφνικά και παρατεταμένα. Όταν μπήκε στην λωρίδα του ο Κατηγορούμενος πάτησε φρένο. Δεν συμφώνησε ότι το όχημα του πήγαινε ζιγκ- ζαγκ και είπε ότι πήγαινε ευθεία και όταν ο Κατηγορούμενος μπήκε στην λωρίδα του πάτησε τα φρένα και γλίστρησε το όχημα του προς το όχημα του Κατηγορούμενου. Δεν έχει σύστημα το όχημα του να βοηθά τα φρένα. Θυμάται πολύ έντονα ότι ερχόταν ο Κατηγορούμενος προς το μέρος του. Έπειτα είπε δεν γνώριζε (όταν έδιδε κατάθεση) αν ακόμη κινείτο προς την λωρίδα του. Ήταν σίγουρος ότι το όχημα του Κατηγορούμενου μπήκε σχεδόν στην μέση της λωρίδας του και εκεί έγινε η σύγκρουση. Διαφώνησε με το σημείο σύγκρουσης το οποίο θεωρεί ότι είναι 1 μέτρο μέσα στην λωρίδα του και είπε ότι υπέθεσε ότι κινείτο το όχημα του Κατηγορούμενου. Ακολούθως είπε ότι δεν συμφωνεί με το σημείο που τοποθετήθηκε το όχημα του Κατηγορούμενου στο Τεκμήριο
- Είπε επίσης ότι έπρεπε να έχει κλίση. Στο Τεκμήριο 3 είπε ότι φαίνεται το όχημα του Κατηγορούμενου να είναι στην άλλη λωρίδα αλλά δεν είναι στο σχεδιαγράφημα. Δεν είδε κάποιον να του γνέφει με το χέρι, είπε. και αν το όχημα του ήταν τελευταίας τεχνολογίας, ίσως αν είχε περισσότερο χώρο να έμπαινε μέσα στην στροφή για Σκαρίνου. Ο ΜΚ2 αναγνώρισε τις φωτογραφίες που δεν αναγνώρισε η ΜΚ1 (Τεκμήρια 15, 16 και 17). Υποβλήθηκε στον ΜΚ2 ότι το όχημα του σταμάτησε στο σημείο που φαίνεται στο Τεκμήριο 15 και επέμεινε ότι δεν ήταν εκεί αλλά στην μέση της λωρίδας του. Συμφώνησε όμως ότι έκανε περιστροφή το όχημα του όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 16, προς τα δεξιά. Συμφώνησε επίσης ότι το Τεκμήριο 14 δείχνει την ζημιά που υπέστη το όχημα του Κατηγορούμενου. Αρνήθηκε υποβολές ότι ο ίδιος φέρει την ευθύνη για το δυστύχημα και ότι ο ίδιος κτύπησε στο όχημα του Κατηγορούμενου. Αρνήθηκε επίσης ότι θα μπορούσε να αποφύγει εύκολα το όχημα του Κατηγορούμενου επειδή ήταν ακινητοποιημένο αναφέροντας ότι δεν ήταν ακινητοποιημένο. Του υποβλήθηκε επίσης ότι είχε ορατότητα τουλάχιστο 90 μέτρα για να δει το όχημα του Κατηγορούμενου και να το αποφύγει ως επίσης ότι εμφανίστηκε ξαφνικά λίγο μετά που επιχείρησε να στρίψει ο Κατηγορούμενος και ο ΜΚ2 απάντησε με ερώτηση ότι αν δεν μπορούσε να τον δει ο Κατηγορούμενος τότε που έβλεπε και ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος είπε ότι δεν μπορούσε να τον δει. Ο ΜΚ2 ανάφερε επίσης ότι έχει καταχωρήσει αγωγή εναντίον του Κατηγορούμενου σε σχέση με το επίδικο δυστύχημα. Ο Κατηγορούμενος ανάγνωσε τις καταθέσεις του (Τεκμήρια 6, 7, 8) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Ακολούθησε μια σειρά ερωτήσεων σε σχέση με τα Τεκμήρια 11, 12, 14, 15, 16 και 17 που αφορούν φωτογραφίες του δρόμου και των οχημάτων αναφέροντας ότι είναι ο ίδιος που έβγαλε τις φωτογραφίες. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο, την επίδικη ημέρα, ερχόταν από την Κοφίνου προς την Χοιροκοιτία με το φορτηγό του, το οποίο ήταν φορτωμένο μάρμαρα για Λεμεσό. Σταμάτησε στην έξοδο της Σκαρίνου, γιατί το όχημα του ήταν σε κίνηση και όταν βρίσκεται σε κίνηση δεν μπορεί να μπει η πρώτης ταχύτητα. Έφθασε στο σημείο που ήθελε να στρίψει και δεν είχε άλλα οχήματα απέναντι του. Μόλις άρχισε την διαδικασία να στρίψει δεξιά, είδε απέναντι του το όχημα του ΜΚ
- Τότε σταμάτησε και έγνεφε συνεχώς με το χέρι του στον ΜΚ2 να περάσει. Ο ΜΚ2 έκανε χρήση φρένων από πολύ μακριά και το όχημα του πήγαινε δεξιά-αριστερά μέσα στον δρόμο και κατάληξε να κτυπήσει στον δεξιό προφυλακτήρα του οχήματος του Κατηγορούμενου. Στην αντεξέταση του ανάφερε ότι με το που έβαλε την πρώτη ταχύτητα είδε το όχημα του ΜΚ2 να έρχεται με μεγάλη ταχύτητα. Αρνήθηκε ότι μπήκε στην λωρίδα του ΜΚ2 διότι αν έμπαινε, ως είπε, ο ΜΚ2 θα τον κτυπούσε από την άλλη πλευρά. Ήταν στην δική του λωρίδα όταν ξεκίνησε να στρίβει αλλά το σημάδι που τοποθέτησε η Αστυνομία (Τεκμήριο 15) έδειξε ότι μπορεί να μπήκε λίγο. Δεν θυμάται όμως. Έπειτα στην αντεξέταση του είπε ότι μπορεί να κινήθηκε το όχημα του 10 πόντους. Υπέδειξε ακολούθως στο Τεκμήριο 3 που κτυπήθηκε το όχημα του και είπε ότι πρέπει να ήταν πάνω στην διακεκομμένη γραμμή, για αυτό αποδέχθηκε το σημάδι που τοποθέτησε η Αστυνομία. Του υποδείχθηκε επίσης ότι στην κατάθεση του (Τεκμήριο 7) αναφέρει ότι ήταν στην αντίθετη λωρίδα, ο Κατηγορούμενος επανέλαβε την θέση του ότι αν ήταν δεξιά στον δρόμο, ο ΜΚ2 έπρεπε να τον κτυπούσε στην άλλη πλευρά. Σε ερώτηση του Δικαστηρίου κατά πόσο όταν έβαζε πρώτη ταχύτητα και κατά πόσο όταν έστριβε το τιμόνι το όχημα του ήταν ακίνητο απάντησε ότι ήταν ακίνητο και το αριστερό χέρι του ήταν ελεύθερο και έγνεφε στον ΜΚ2 να περάσει. Δεν μπορεί να στρίψει φορτηγό με την χρήση ενός χεριού. Και είδε τον ΜΚ2 όταν ήταν πολύ κοντά του. Ο Κατηγορούμενος είπε επίσης ότι δεν υπήρχε μεγάλη απόσταση, έχει ορατότητα γύρω στα 90 μέτρα και όταν είδε τον ΜΚ2 ήταν πολύ κοντά του. Ο δρόμος έχει στροφή από το σημείο του αλτ και κάνει καμπύλη. Όταν ο ΜΚ2 ήταν στην καμπύλη, ήταν η θέση του Κατηγορούμενου, νόμισε ότι θα του έκοβε τον δρόμο όμως δεν έστριψε αφού τον είδε. Ο ΜΚ2 κτύπησε πάνω του κινούμενος δεξιά-αριστερά. Του υποδείχθηκε η κατάθεση του (Τεκμήριο 7) όπου ανάφερε ότι σταμάτησε την διαδικασία για να στρίψει δεξιά και συμφώνησε, επαναλαμβάνοντας ότι ήταν σταματημένο το όχημα του. Στην σκηνή σταμάτησαν και άλλα οχήματα. Ο Κατηγορούμενος μετακίνησε λίγο προς τα πίσω το όχημα του γιατί δεν μπορούσαν να ανοίξουν την πόρτα οδηγού του ΜΚ
- Τα κόκκινα σημάδια στο έδαφος τα τοποθέτησε η Αστυνομία με σπρέι και είναι περίπου το σχέδιο που δείχνει η φωτογραφία και ήταν παρών όταν του έδειξαν το όχημα του ΜΚ2, το οποίο είδε να πηγαίνει 10 με 20 πόντους πίσω, και συμφώνησε ότι μπορεί να ήταν το όχημα του εκεί ακριβώς που τοποθέτησε το σημείο σύγκρουσης η ΜΚ
- Ήταν λίγο συγχυσμένος και είπε ότι συμφωνεί. Δεν έδειξε ο ίδιος το σημείο σύγκρουσης στην ΜΚ1 αλλά το υπολόγισε η ΜΚ1 με βάση τη θέση που ήταν το όχημα του ΜΚ2 και αρνήθηκε σχετικές υποβολές προς τούτο. Διευκρίνισε επίσης ότι το όχημα του ΜΚ2 δεν μετακινήθηκε μετά την σύγκρουση αλλά λόγω της σύγκρουσης εκτινάχθηκε λίγο προς τα πίσω. Συμφώνησε όμως με το σχεδιαγράφημα (Τεκμήριο 2). Επέμεινε στην αντεξέταση του ότι τα κόκκινα σημάδια στο έδαφος τα τοποθέτησε η Αστυνομία και τον ρωτούσαν αν ήταν σε εκείνο το σημείο (Τεκμήριο 15) ο τροχός του και τους είπε μπορεί να ήταν εκεί. Αξιολόγηση Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες. Ολόκληρη η μαρτυρία έχει καταγραφεί στα πρακτικά του Δικαστηρίου και είναι υπόψιν μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους σύμφωνα με τις αρχές της νομολογίας, έχοντας εξετάσει επίσης το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια και έλαβα υπόψη την εικόνα τους στο Δικαστήριο (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ 447, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ 401, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ 173, Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ 816). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία του μάρτυρα, την οποία το Δικαστήριο δεν εξετάζει αποσπασματικά (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 320). Η πραγματική μαρτυρία σε αυτού του είδους υποθέσεις είναι βαρύνουσας σημασίας. Παρέχει αντικειμενικό οδηγό για τη διαπίστωση της πορείας των γεγονότων για την κρίση τόσο της αξιοπιστίας και της αξιολόγησης αντικρουόμενων εκδοχών, όσο και της ακρίβειας της μαρτυρίας για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προέκυψε το ατύχημα και αποτελεί οδηγό για την αξιολόγηση και έλεγχο της μαρτυρίας ως προς λεπτομέρειες σε θέματα και γεγονότα στα οποία οι άμεσα εμπλεκόμενοι οδηγοί ή άλλα άμεσα εμπλεκόμενα πρόσωπα μπορεί να κάνουν κάποιο λάθος (βλ. Conway v. Ηλία
(2003)1 Α ΑΑΔ 540 και Ιωαννίδου ν. Γιαννή
(1990)1 Β ΑΑΔ 213). Σε περιπτώσεις ατυχημάτων, τα γεγονότα εξελίσσονται σε ελάχιστο χρόνο, ενώ τα οχήματα βρίσκονται σε κίνηση και δεν είναι αναμενόμενο και λογικό να μπορεί κάποιος να υπολογίζει με ακρίβεια τις αποστάσεις ή το χρόνο. Σε ζητήματα που αφορούν στον προσδιορισμό μιας κατάστασης πρέπει το Δικαστήριο να καθοδηγείται από την κοινή λογική χωρίς να περιπλέκεται σε αχρείαστες λεπτομέρειες (βλ. Vakanas v Thomas
(1982)1 CLR 530). Η ΜΚ1 ως η εξεταστής της υπόθεσης όφειλε να δώσει στο Δικαστήριο καθαρή εικόνα της σκηνής του δυστυχήματος. Η μαρτυρία της όμως άφησε κάποια κενά τα οποία είμαι της γνώμης ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την πορεία της υπό εξέταση υπόθεσης. Δεν έχει μετρηθεί η ορατότητα από το σημείο που θα μπορούσε πρώτη φορά να γίνει αντιληπτός ο ΜΚ2 στον Κατηγορούμενο και αντίστροφα. Δεν μετρήθηκε ούτε η ταχύτητα με την οποία κινείτο ο ΜΚ
- Η θέση της ΜΚ1 ότι περιπολείται συχνά ο δρόμος και η ορατότητα είναι πάνω από 100 μέτρα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή εφόσον το γυμνό μάτι δεν μπορεί να καθορίσει με ακρίβεια αριθμούς. Επιπρόσθετα, η μαρτυρία της δεν ήταν κατατοπιστική ως προς τα ίχνη πλαγιολίσθησης. Είχε ερωτηθεί κατά πόσο αυτά δείχνουν ότι ο ΜΚ2 κινείτο με μεγάλη ταχύτητα και η μάρτυρας είπε ότι δεν μπορεί να υπολογιστεί η ταχύτητα διότι χρειάζεται κάποιος εξειδικευμένος να την υπολογίσει. Η μη διασύνδεση της ταχύτητας του ΜΚ2 με την ορατότητα του Κατηγορούμενου και του χρόνου αντίδρασης του, αποτελεί σοβαρό κενό στην διερεύνηση του δυστυχήματος. Επιπρόσθετα, δεν φαίνεται η ΜΚ1 να συμμερίζεται την θέση της Υπεράσπισης ότι τα ίχνη πλαγιολίσθησης δείχνουν απώλεια ελέγχου του οχήματος. Από την άλλη δεν σημείωσε στο Τεκμήριο 2 ότι είναι ίχνη τροχοπέδησης. Ανάμενα από την ΜΚ1 να ήταν πιο επεξηγηματική στο σημείο αυτό διότι αφ' ενός 32 μέτρα ιχνών πλαγιολίσθησης είναι μεγάλη απόσταση, αφ' ετέρου είχε την θέση του ΜΚ2 ότι γλίστρησε το όχημα του. Επίσης ήταν υπόψιν της η θέση του Κατηγορούμενου ότι ο ΜΚ2 κτύπησε πάνω του κινούμενος δεξιά-αριστερά. Στο σημείο αυτό πρέπει να επανέλθω στην ταχύτητα του ΜΚ
- Εάν ο ΜΚ2 κινείτο εντός του επιτρεπόμενου ορίου, δηλαδή 65ΧΑΩ, θα άφηνε 32 μέτρα ίχνη πλαγιολίσθησης; Το ίδιο ερωτηματικό παραμένει και στην περίπτωση που κινείτο σχεδόν στο όριο ή πάνω από το όριο ή πολύ πιο πάνω από το όριο. Η ΜΚ1 επίσης δεν θυμόταν αν τοποθέτησε τα κόκκινα σημάδια στο έδαφος (Τεκμήριο 15) που έδειχναν την θέση του οχήματος του ΜΚ2 κατά την σύγκρουση. Ούτε αναγνώριζε τις φωτογραφίες που απεικόνιζαν τα εμπλεκόμενα οχήματα (Τεκμήρια 15, 16 και 17). Δεν αναμένεται ασφαλώς από την ΜΚ1 να θυμάται κάθε λεπτομέρεια κάθε δυστυχήματος που διερευνά όμως δεν θεωρώ ότι είναι πιθανόν να τοποθετήθηκαν από άλλα πρόσωπα εκτός της Αστυνομίας. Είμαι επίσης της γνώμης ότι η ΜΚ1 θα έπρεπε να ήταν σε θέση να αναγνωρίσει τα οχήματα εφόσον είχε μεταβεί στην σκηνή τα είδε και τα επιθεώρησε για να καταγράψει τις ζημιές και στα Τεκμήρια 4 και 5 κατέγραψε και τον τύπο των οχημάτων. Ως προς τις ζημιές, παρατηρώ ότι η ζημιά που καταγράφεται στο Τεκμήριο 4 σε σχέση με το όχημα του Κατηγορούμενου δεν είναι στο σημείο που φαίνεται να είναι στο Τεκμήριο 14 που είναι η φωτογραφία του μπροστά μέρους του οχήματος του Κατηγορούμενου. Και στο Τεκμήριο 5 σε σχέση με το όχημα του ΜΚ2 η ΜΚ1 σημειώνει ζημιά πολύ μέσα στην πόρτα του οδηγού ενώ στο Τεκμήριο 17 που είναι φωτογραφία του οχήματος του ΜΚ2 δεν φαίνεται η πόρτα του οδηγού να παρουσιάζει κτύπημα. Από την μαρτυρία της ΜΚ1 αποδέχομαι την μέτρηση της σε σχέση με το πλάτος του δρόμου και των δυο λωρίδων, το σημείο σύγκρουσης ως της το υπέδειξε ο Κατηγορούμενος και καταγράφεται στο Τεκμήριο 3, την περιγραφή του δρόμου, τις καιρικές συνθήκες και τις πορείες των οχημάτων ως τις κατέγραψε. Αποδέχομαι επίσης τις μετρήσεις της ως προς τις διαστάσεις των εμπλεκόμενων οχημάτων. Δεν μπορώ να στηριχθώ στην μαρτυρία της ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το δυστύχημα. Ο ΜΚ2 επίσης δεν άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Δεν απαντούσε με σαφήνεια στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν, περιέπεσε σε αντιφάσεις και δεν ήταν σταθερός στις θέσεις του. Αρχικά ανάφερε ότι του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 2 με το οποίο συμφώνησε ενώ στην αντεξέταση του διαφώνησε με το Τεκμήριο 2 τοποθετώντας τον Κατηγορούμενο ένα ακόμη μέτρο εντός της λωρίδας του. Κάτι τέτοιο δεν συνάδει με το σημείο σύγκρουσης ούτε με τις φωτογραφίες (Τεκμήριο 15 και 16) όπου φαίνεται ο μπροστά δεξιός τροχός του οχήματος του ΜΚ2 να είναι σχεδόν πάνω στην διακεκομμένη διαχωριστική γραμμή. Επίσης, δεν γίνεται αποδεκτός ο ισχυρισμός του ΜΚ2 ότι οδηγούσε κάτω από το όριο ταχύτητας, δηλαδή 60 ΧΑΩ. Εκτός του ότι δεν έγινε μέτρηση της ταχύτητας από την Αστυνομία, ο ΜΚ2 ουδέποτε το ανάφερε στην κατάθεση του και ενώ έδιδε μαρτυρία είπε ότι το ανάφερε αλλά και ότι του είπαν από την Αστυνομία ότι δεν έτρεχε. Η εκδοχή του ΜΚ2 ότι γλίστρησε το όχημα του επειδή δεν έχει βοηθητικό σύστημα φρένων, δεν έχει υποστηριχθεί από εξειδικευμένη μαρτυρία. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταστήσει τον εαυτό του ως εμπειρογνώμονα όμως, η θέση αυτή του ΜΚ2 είμαι της γνώμης ότι επιβεβαιώνει την θέση του Κατηγορούμενου ότι ο ΜΚ2 κινείτο με μεγάλη ταχύτητα. Η ταχύτητα μπορεί να συμπεραθεί με βάση την κοινή λογική και τις συνθήκες του δυστυχήματος (βλ. Χρυσοστόμου ν Cameron
(2010)1Γ Α.Α.Δ. 1992, Σπύρου ν Χριστοδούλου
(1996)1 Α.Α.Δ. 1193). Τα 32 μέτρα ιχνών πλαγιολίσθησης που άφησε το όχημα του ΜΚ2 στον δρόμο δεν συνάδουν κατά την κρίση μου με την εικόνα οχήματος το οποίο κινείται με χαμηλή ταχύτητα. Ούτε προκύπτει από την μαρτυρία να υπήρχε οτιδήποτε στον δρόμο ικανό να προκαλέσει πλαγιολίσθηση του οχήματος. Δεν γίνεται αποδεκτή ούτε η θέση του πως όταν έκανε χρήση φρένων κινείτο ευθεία το όχημα του διότι συγκρούεται με την πραγματική μαρτυρία (Τεκμήριο 3). Επιπρόσθετα, ο ΜΚ2 είχε συμφωνήσει με την ΜΚ1 ότι η ορατότητα στο σημείο είναι πέραν των 100 μέτρων. Η θέση αυτή ήδη δεν έγινε αποδεκτή για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω. Αν ίσχυε όμως, συγκρούεται με την θέση του ΜΚ2 ότι αντιλήφθηκε πρώτη φορά τον Κατηγορούμενο στα 40 με 50 μέτρα. Υπενθυμίζω ότι το όχημα του Κατηγορούμενου είναι φορτηγό μήκους 7,20 μέτρων και πλάτους 2,40 μέτρων. Ένα μεγάλο όχημα είναι πιο εύκολα ορατό από μεγαλύτερη απόσταση. Σε κάθε περίπτωση, εάν ο ΜΚ2 αντιλήφθηκε όντως το όχημα του Κατηγορούμενου στα 40 μέτρα ή 50 μέτρα, παραμένει άγνωστο εάν έκανε χρήση φρένων στα 32 μέτρα ή αν στα 32 μέτρα αρχίζουν απλά τα σημάδια. Ασφαλώς, εάν ισχύει, επίσης η θέση του ότι αντιλήφθηκε τον Κατηγορούμενο στα 40 με 50 μέτρα σημαίνει ότι τα γεγονότα δεν εκτυλίχθηκαν όσο γρήγορα τα περιγράφει ο ΜΚ
- Η θέση του ΜΚ2 επίσης ότι κινείτο το όχημα του Κατηγορούμενου και ερχόταν προς το μέρος του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ο ΜΚ2 επί 32 μέτρα μακριά από το όχημα του Κατηγορούμενου, άφηνε ίχνη πλαγιολίσθησης στο έδαφος. Εάν το όχημα του Κατηγορούμενου κινείτο, κατά λογική προσέγγιση θα είχε εισέλθει περισσότερο στην λωρίδα του ΜΚ
- Από το Τεκμήριο 15 όμως, όπου παρουσιάζεται το όχημα του ΜΚ2 ακινητοποιημένο φαίνεται ότι ο μπροστά δεξιά τροχός του οχήματος του να βρίσκεται σχεδόν πάνω στην διακεκομμένη διαχωριστική γραμμή, γεγονός το οποίο υποδεικνύει ότι ελάχιστα εισήλθε το όχημα του Κατηγορούμενου στην λωρίδα του ΜΚ
- Επομένως, εάν κινείτο όση ώρα χρειαζόταν ο ΜΚ2 να καλύψει τα 32 μέτρα, θα ήταν πιο μέσα στην λωρίδα κυκλοφορίας του ΜΚ2 και όχι στο σημείο σύγκρουσης. Ο Κατηγορούμενος μου άφησε θετική εντύπωση. Δεν μου προξένησε την εικόνα ατόμου που ήρθε στο Δικαστήριο για να αποφύγει τις ευθύνες του. Υπέπεσε σε κάποιες αντιφάσεις οι οποίες δεν αλλοιώνουν όμως την εικόνα του στο Δικαστήριο. Από την μαρτυρία του όμως δεν αποδέχομαι τη θέση ότι δεν εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα. Σημειώνω ότι παρά του ότι ο Κατηγορούμενος ανάφερε στην κατάθεση του (Τεκμήριο 7) ότι εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα ενώ στην αντεξέταση του ανάφερε ότι δεν εισήλθε, δεν αποκλείω το γεγονός πράγματι ο Κατηγορούμενος να είχε συγχυστεί διότι είπε τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και στην αντεξέταση του ότι μπορεί να είχε εισέλθει λίγο και έβλεπε την Αστυνομία που έκανε μετρήσεις. Από την ήδη αποδεχθείσα μαρτυρία δεν γίνεται επίσης αποδεκτός ο ισχυρισμός του ότι δεν υπέδειξε το σημείο σύγκρουσης στην ΜΚ
- Από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου γίνεται αποδεκτή η θέση του ότι ακινητοποίησε το όχημα του για να βάλει πρώτη ταχύτητα και ενώ έστριβε το τιμόνι του είδε ξαφνικά τον ΜΚ
- Ως ζήτημα κοινής λογικής και εμπειρίας ένα φορτηγό τέτοιου μεγέθους δεν κινείται ιδιαίτερα γρήγορα στον δρόμο ούτε είναι όσο ευέλικτο όσο ένα μικρότερο όχημα. Στο όχημα του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 14) φαίνεται κτύπημα στον προφυλακτήρα κάτω από το δεξί φανάρι και προς το κέντρο του προφυλακτήρα. Στο όχημα του ΜΚ2 (Τεκμήριο 15 και 16) φαίνεται ανασήκωμα του δεξιού μπροστά μέρους του οχήματος, οπισθοχώρηση του δεξιού φαναριού και του πάνω από τον προφυλακτήρα μέρους του οχήματος, αλλοίωση του σημείου πάνω από τον τροχό μέχρι του σημείου του πλήρους ανοίγματος της πόρτας του οδηγού. Αποδέχομαι επίσης την θέση του ότι ο ΜΚ2 κινείτο με μεγάλη ταχύτητα, για τους λόγους που εξήγησα ανωτέρω. Από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου αποδέχομαι επίσης την θέση του ότι χρειάστηκε να μετακινηθεί λίγο το όχημα του για να ανοίξει η πόρτα του οδηγού στο όχημα του ΜΚ2, όχι γιατί η σύγκρουση έγινε στο σημείο εκείνο αλλά γιατί από το Τεκμήριο 15, φαίνεται ως έχω ήδη αναφέρει ότι το όχημα του ΜΚ2 ήταν σχεδόν πάνω στην διακεκομμένη διαχωριστική γραμμή και είναι μόνο αυτό στην φωτογραφία. Νομική Πτυχή Με την άρνηση των Κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, με αποδεκτή μαρτυρία, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482). Ο κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Διαφορετική προσέγγιση θα παραβίαζε το τεκμήριο της αθωότητας το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 12
(4)του Συντάγματος (Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211, σελίδα 218). Σύμφωνα με το άρθρο 8 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 ως τροποποιήθηκε: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Το πιο πάνω άρθρο έχει τύχει εξαντλητικής εξέτασης από τα Δικαστήρια μας και η Νομολογία επί του θέματος είναι πλούσια. Η αμέλεια εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο καθώς και με άλλες συνθήκες που επικρατούν τον δεδομένο χρόνο (βλ. Nicolaides v Economides
(1963)2 C.L.R. 78). Το κριτήριο είναι αντικειμενικό με την έννοια ότι το επίπεδο της οδήγησης που απαιτείται από ένα οδηγό κρίνεται αντικειμενικά και απρόσωπα. Στην Alevtyna Koptyakova v. Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού, Ποινική Έφεση 86/2017 ημερομηνίας 13.3.2018, επικροτήθηκε η αρχή ότι το κριτήριο εξέτασης της οδικής συμπεριφοράς ενός οδηγού, με βάση το άρθρο 8 του Νόμου 86/72, είναι αντικειμενικό και όχι υποκειμενικό. Το καθήκον του οδηγού εξετάζεται υπό το πρίσμα των γεγονότων και το μέτρο είναι ο σώφρονας, ικανός και λογικός οδηγός και όχι ο τέλειος οδηγός (βλ. Charalambous v Police
(1982)2 C.L.R. 134, Πορτοκαλίδης ν Αστυνομίας
(1987)2 C.L.R. 86, Σωκράτους ν Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1 και Παύλου ν Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68) και οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού (βλ. Σωκράτους ανωτέρω). Η αμέλεια που χρειάζεται για να στοιχειοθετήσει το πιο πάνω αδίκημα δεν είναι ψηλότερη από αυτή που χρειάζεται για να αποδειχθεί στις πολιτικές υποθέσεις (βλ. Κωμιάτη ν Πόλιτσου
(2001)1 Α.Α.Δ. 226, Ζαχαρία ν Καραολή
(2004)1Α ΑΑΔ 72). Η μη αποφυγή της σύγκρουσης δεν συνεπάγεται από μόνη της αμέλεια (βλ. Παπά ν Ναθαναήλ κ.α.
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 275). Παράλληλη αμέλεια από την πλευρά άλλου εμπλεκόμενου δεν επηρεάζει το ζήτημα της ενοχής αμελούς οδηγού, αν αυτός αποδειχθεί ότι ήταν αμελής (βλ. Triftarides v Police
(1968)2 C.L.R. 140, Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 748). Η απόδοση ευθύνης δικαιολογείται όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το δυστύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν (βλ. Ξιπτέρα ν Κυπριανού
(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1696). Στην υπόθεση Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 816, η κίνηση του Κατηγορούμενου να στρίψει δεξιά και να ανακόψει την πορεία επερχόμενου οχήματος το οποίο βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση ήταν αμελής. Η είσοδος στην αντίθετη λωρίδα όμως δεν συνιστά αυτομάτως αμέλεια χωρίς να ληφθούν υπόψη όλα τα περιστατικά (βλ. Ζίκκου ν Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 18). Ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν Κατσούρη
(1975)1 C.L.R. 188). Παράληψη αντίληψης του προφανούς, συνιστά αμέλεια. Ευρήματα - Κατάληξη Αυτό που απομένει να αποφασιστεί είναι κατά πόσο η ενέργεια του Κατηγορούμενου να εισέλθει μερικώς στην αντίθετη λωρίδα, στην προσπάθεια του να στρίψει συνιστά υπό τις περιστάσεις αμέλεια. Τα πιο κάτω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: (α) Ο Κατηγορούμενος στις 7.11.2019 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής {.}, το οποίο είναι φορτηγό, στον παλαιό δρόμο Κοφίνου - Χοιροκοιτίας. (β) Ο Κατηγορούμενος σταμάτησε το όχημα του με σκοπό να στρίψει δεξιά στο στρίψιμο για Σκαρίνου. Έβαλε την πρώτη ταχύτητα και άρχισε να στρίβει το τιμόνι του φορτηγού του οχήματος εισερχόμενος 50 εκατοστά περίπου στην αντίθετη λωρίδα. (γ) Ο Κατηγορούμενος μόλις αντιλήφθηκε το όχημα του ΜΚ2 να έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση ακινητοποίησε το όχημα του. (δ) Ο ΜΚ2 έκανε χρήση φρένων, αφήνοντας 32 μέτρα ίχνη πλαγιολίσθησης στο δρόμο και συγκρούστηκε με το όχημα του Κατηγορούμενου. (ε) Ο δρόμος είναι πλάτους 6,30 μέτρων. Δηλαδή 3,15 μέτρα κάθε λωρίδα. Στην λωρίδα του ΜΚ2 ακριβώς απέναντι από το σημείο σύγκρουσης είναι το άνοιγμα της στροφής για Σκαρίνου, γεγονός το οποίο μεγεθύνει το δικό του περιθώριο για ελιγμό, ενώ υπάρχει σύμφωνα με το Τεκμήριο 3 και 80 εκ. λωρίδα ασφαλείας. (στ) Το όχημα του Κατηγορούμενου έχει πλάτος 2,40 μέτρα και μήκος 7,20 μέτρα σύμφωνα με το Τεκμήριο 3. (ε) Η σύγκρουση ήταν σφοδρή. Το όχημα του ΜΚ2 ως προκύπτει από τα Τεκμήρια 15 και 16 φέρει εκτεταμένες ζημιές στο μπροστά δεξιό του μέρος και το όχημα του Κατηγορούμενου μεγάλο βαθούλωμα κάτω από το μπροστά δεξιό φανάρι πάνω στον προφυλακτήρα και γδαρσίματα σχεδόν μέχρι την μέση του προφυλακτήρα. (ζ) Δεν έχει καταδειχθεί ότι η ταχύτητα με την οποία κινείτο ο ΜΚ2 ήταν εντός του επιτρεπόμενου ορίου. Αντίθετα, προκύπτει ότι κινείτο με μεγάλη ταχύτητα η οποία όμως δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς. Δεν έχει μετρηθεί η ορατότητα και σε ποια απόσταση μπορούσε πρώτη φορά να αντιληφθεί ο Κατηγορούμενος τον ΜΚ2 και αντίστροφα. Από τα πιο πάνω, είμαι της γνώμης ότι δεν μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε συμπέρασμα ενοχής του Κατηγορούμενου καθότι δεν προκύπτει να έχει παραβεί οποιοδήποτε καθήκον, ούτε έχει καταδειχθεί ότι η ενέργεια του να αρχίσει να στρίβει το όχημα του ήταν υπό τις περιστάσεις μη ενδεδειγμένη ή επικίνδυνη σε βαθμό που να συνιστά αμέλεια. Εν όψει όλων των πιο πάνω ο Κατηγορούμενος αθωώνεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Λ. Χαβιαράς, Προσ Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο