ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Muhammad Haris κ.α., Αρ.Υπόθεσης:1953/19, 31/5/2023

(8)μάρτυρες. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία κατόπιν απόφασης του Δικαστηρίου επιλέγοντας όπως κατάθεσει ένορκως. Η Προσαχθείσα Μαρτυρία Η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής βρίσκεται δεόντως καταγεγραμμένη στα πρακτικά, με το Δικαστήριο να προχωρεί στην παράθεση μιας σύνοψης της. Σημειώνεται ότι η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής μπορεί να διαχωριστεί στις εξής ενότητες: (α) Μαρτυρία αυτών που συμμετείχαν στην διερεύνηση της υπόθεσης από πλευράς Αστυνομίας και Λειτουργών των Αρμοδίων Υπηρεσιών.- Μάρτυρες Κατηγορίας ΜΚ1, ΜΚ2, ΜΚ3, MK7 και ΜΚ

1. (β) Μαρτυρία σε σχέση με την τέλεση του γάμου και έκδοσης σχετικών πιστοποιητικών - Μάρτυρας Κατηγορίας
2. (γ) Μαρτυρία σε σχέση με τη γνησιότητα του ενοικιαστηρίου εγγράφου - Μάρτυρας Κατηγορίας
3. (δ) Μαρτυρία Εμπλεκομένων στα υπό αναφορά αδικήματα, ήτοι η παραπονούμενη- ΜΚ4 και ο κατηγορούμενος. (α) Μαρτυρία αυτών που συμμετείχαν στην διερεύνηση της υπόθεσης από πλευράς Αστυνομίας και Λειτουργών των Αρμοδίων Υπηρεσιών Αστυφύλακας 2634- ΜΚ1 Ο εν λόγω μάρτυρας υπηρετεί στο ΤΑΕ Λάρνακας. Υιοθετήσε το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τεκμήριο 1, όπου καταγράφονται τα ακόλουθα. Την 12.2.19 ανέλαβε τη διερεύνηση της παρούσας υποθέσης, τα οποία φέρεται να διαπράχθηκαν μεταξύ των μηνών Μαΐου - Ιουνίου 2018 στη Λάρνακα και Λευκωσία. Την 14.2.2019 παρέλαβε από το Δημαρχείο Αραδίππου τα έγγραφα που αφορούσαν στην τέλεση του πολιτικού γάμου μεταξύ κατηγορούμενου και παραπονούμενης. Αντίστοιχα, την ίδια μέρα παρέλαβε από το Αρχείο Πληθυσμού και Μετανάστευσης έγγραφα που παρέδωσε στο Τμήμα ο κατηγορούμενος, ήτοι ενοικιαστήριο συμβόλαιο διαμερίσματος στην Λεωφόρο ΦΧΧΧΧ ΧΧ, στην Λευκωσία. Την 18.2.19 στα γραφεία του ΤΑΕ Λάρνακας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον πρώην κατηγορούμενο 2- Τεκμήριο
4. Τα έγγραφα που συνέλεξε από τις αρμόδιες υπηρεσίες και Δημαρχείο τοποθέτησε αντίστοιχα σε φακέλους, τους οποίους σφράγισε και έθεσε υπό την φύλαξη του. Ως Τεκμήριο 3 κατατέθηκε φάκελος ο οποίος περιέχει το πιστοποιητικό γάμου, τις μεταφράσεις των πιστοποιητικών ελευθερίας των εμπλεκομένων, τις επιστολές του Δημαρχείου ως αυτές αποστάλθηκαν στην Πρεσβεία της Ρουμανίας (καταγωγή της παραπονούμενης), αντίγραφα των διαβατηρίων των εμπλεκομένων και των ενόρκων δηλώσεων που οι τελευταίοι υπέγραψαν σε σχέση με την τέλεση του γάμου τους, ως αυτά παραλήφθηκαν από το Δημαρχείο Αραδίππου. Ως Τεκμήριο 4 κατατέθηκε η αίτηση του κατηγορούμενου για έκδοση δελτίου διαμονής ως μέλος οικογένειας πολίτη της Ένωσης, με επισυναπτόμενα σε αυτήν πιστοποιητικό γάμου, αντίγραφα διαβατηρίων και βεβαιώσεις αναφορικά με την εργοδότηση του κατηγορούμενου σε ιδιωτική εταιρεία. Ως Τεκμήριο 5 κατατέθηκε στην διαδικασία αντίγραφο ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ. 3.3.
5. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Αναπληρωτής Λοχίας 219 - ΜΚ2 Ο ΜΚ2 υπηρετεί στο ΤΑΕ στο ΤΑΕ Λάρνακας. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του, Τεκμήριο 6, ενώ ως Τεκμήριο 7 κατέθεσε την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου, ως αυτή δόθηκε στην μητρική του γλώσσα με επισυναπτόμενη σε αυτήν μετάφραση στην Αγγλική και αντίγραφο του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Ούτε ο συγκεκριμένος μάρτυρας αντεξετάστηκε. Στην κατάθεση του, Τεκμήριο 6 αναφέρει ότι με τη βοήθεια μεταφραστή/ διερμηνέα έλαβε την ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην μητρική του γλώσσα. Με την βοήθεια του διερμηνέα αυτή διαβάστηκε στον κατηγορούμενο τον οποίον και ενημέρωσε ότι μπορούσε εάν επιθυμούσε να προβεί σε οποιαδήποτε προσθήκη, αλλαγή η διόρθωση ήθελε. Ο ίδιος αφού την διάβασε, υπέγραψε αυτήν ως ορθή. Λοχίας 2477- ΜΚ3 Ο τρίτος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε στη διαδικασία την κατάθεση του, Τεκμήριο
6. Εκεί καταγράφει ότι προτού συλλάβει τον κατηγορούμενο δυνάμει Εντάλματος (Τεκμήριο 10), του παρέδωσε έντυπο στο οποίο καταγράφονταν τα δικαιώματα του- Τεκμήριο
7. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από την υπεράσπιση. Κατά τη σύλληψη του, και αφού του είχαν επεξηγηθεί οι λόγοι σύλληψης του, ο κατηγορούμενος απάντησε «I tell the truth». Αρχιαστυφύλακας 330- Υπηρεσία Αλλοδαπών - ΜΚ7 Η Αρχιαστυφύλακας 330 υπηρετεί στην Υπηρεσία Αλλοδαπών Μετανάστευσης στην επαρχία Λευκωσίας. Η μάρτυρας αναγνώρισε και κατάθεσε ως Τεκμήριο 15 τη κατάθεση της, όπου αναφέρει τα ακόλουθα. Στα πλαίσια διερεύνησης της γνησιότητας του γάμου του ζεύγους, τη 12.2.2019 το ζεύγος κλήθηκε στα γραφεία του κλιμακίου με σκοπό τη διενέργεια προσωπικής συνέντευξης. Ενώ διενεργούσε την προσωπική της συνέντευξη η παραπονούμενη, αυτή δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές απαντήσεις, εκφράζοντας παράλληλα την επιθυμία να πει την αλήθεια, ήτοι, ότι αυτός ήταν εικονικός. Αμέσως η ΜΚ 7 της επέστησε την προσοχή στον Νόμο με την παραπονούμενη να απαντά ότι «επιθυμεί να πει όλη την αλήθεια γιατί δεν αντέχει να έχει αυτό το βάρος της συνείδησής της». Ανέφερε η παραπονούμενη ότι κατά περί τον Μάιο - Ιούνιο του 2018 επικοινώνησε μαζί της ο πρώην κατηγορουμενος 2, Λ. Α τον οποίο γνώριζε τα τελευταία 3 χρόνια. Ο Λ.Α γνώριζε για την «άθλια» οικονομική της κατάσταση. Της ανέφερε ότι θα της έδινε το ποσό των €1.300 με €1.500, νοουμένου ότι αυτή ήταν πρόθυμη να τελέσει εικονικό γάμο με κάποιον αλλοδαπό. Κατά τον δεδομένο χρόνο η παραπονούμενη δεν έδωσε κάποια απάντηση. Μετά από έναν περίπου μήνα, και αφού ο Λ.Α επικοινωνούσε συνεχώς μαζί της, αυτή αποδέχθηκε, με την προϋπόθεση ότι θα λάμβανε διαζύγιο εντός 4 μηνών. Ο Λ.Α είπε η παραπονούμενη, συνεργάστηκε για τη διευθέτηση τέλεσης του γάμου με κάποιο αλλοδαπό υπό το όνομα Ali. Την ίδια μέρα που η ίδια τέλεσε τον γάμο της με τον κατηγορούμενο, τέλεσε γάμο με άλλο αλλοδαπό και η φίλη της Μαρία Αθανασίου. Σύμφωνα με την παραπονούμενη εικονικό γάμο είχε επίσης προηγουμένως τελέσει και ο Λ.Α ο οποίος έλαβε εντέλει διαζύγιο. Μετά το πέρας της συνέντευξης της η ΜΚ7 οδήγησε την παραπονούμενη και τον κατηγορούμενο σύζυγό της στα γραφεία καταπολέμησης εμπορίας προσώπων του αρχηγείου Αστυνομίας, οι οποίοι ανέλαβαν για τα περαιτέρω. Αντεξεταζόμενη η μάρτυς, ανέφερε ότι δεν μπορεί να θυμηθεί τη συμπεριφορά της κοπέλας κατά τον δεδομένο χρόνο, ούτε αν φαινόταν να ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών. Καμία άλλη ερώτηση δεν υποβλήθηκε στην μάρτυρα. Περσεφόνη Ηλία, Λειτουργός στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης.- ΜΚ8 Η ΜΚ8 κατέθεσε ως Τεκμήριο 16 στη διαδικασία την κατάθεση που ετοίμασε η συνάδελφος της αναφορικά με το καθεστώς του κατηγορούμενου κα. Ηλιάνα Χ'' Μιχαήλ και την οποία παρέδωσε στις ανακριτικές αρχές το
8. Η κα. Χ΄Μιχαήλ στο παρόν στάδιο τυγχάνει νοσηλείας ανέφερε, και συνεπώς ως επίσης αρμόδια Λειτουργός στο προαναφερθέν τμήμα, προσήλθε στο Δικαστήριο, επιβεβαιώνοντας ότι τα όσα καταγράφονται στην εν λόγω κατάθεση αντανακλουνται μέσω του περιεχομένου του υπηρεσιακού φακέλου που έχει στην κατοχή της. Στο Τεκμήριο 16 καταγράφεται ότι ο κατηγορούμενος αφίχθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία την 27.2.2018 με άδεια εισόδου ως φοιτητής στο Casa College. Τη 15.3.2018 υπέβαλε αίτημα για παραχώρηση άδειας διαμονής ως φοιτητής αίτημα το οποίο εγκρίθηκε με ημερομηνία λήξης την 31.1.
9. Την 15.6.2018 στο Δημαρχείο Αραδίππου ο κατηγορούμενος τέλεσε πολιτικό γάμο με την παραπονούμενη. Την 18.6.2018, ο κατηγορούμενος υπέβαλε αίτημα στο τμήμα για έκδοση δελτίου διαμονής ως εξαρτώμενος Ευρωπαίου πολίτη. Στην αίτηση του προσκόμισε και δήλωση εργοδότησής του από τον αλλοδαπό Μ. Μ. Την 8.10.2018 ο φάκελος στάληκε στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης, ούτως ώστε να επιβεβαιωθεί η γνησιότητα του γάμου. Σύμφωνα με επιστολή της ΥΑΜ, ημερομηνίας 14.2.2019, ο εν λόγω γάμος φαινόταν να ήτο εικονικός και διερευνάτο προς τούτο, σχετική υπόθεση στην Αστυνομία. Ο αλλοδαπός προσκόμισε την 31.12.2018 στο τμήμα, Αναλυτική Κατάσταση Αποδοχών από την Υπηρεσία Κοινωνικών Ασφαλίσεων και ενοικιαστήριο έγγραφο με διεύθυνση την Οδό ΔΧΧΧ ΧΧ στη Λευκωσία. Αντεξεταζόμενη δήλωσε ότι η ίδια έχει χειριστεί το τελευταίο καθεστώς του αλλοδαπού, απορρίπτοντας την αίτηση του ημερομηνίας 17.11.
10. Μέσω επιστολής που του στάληκε στην τελευταία δοθείσα από τον ίδιο διεύθυνση, κλήθηκε να αποχωρήσει από τη Δημοκρατία. Τα στοιχεία του είναι καταχωρημένα στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων. (β) Μαρτυρία σε σχέση με την τέλεση του γάμου και έκδοσης σχετικών πιστοποιητικών ΜΚ6 ο κ. Σταύρος Χατζηχαραλάμπους, Δημοτικός Σύμβουλος στο Δημαρχείο Αραδίππου. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τεκμήριο 14 ως αυτήν έδωσε στην Αστυνομία, με επισυναπτόμενα σε αυτήν τα ίδια έγγραφα που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
11. Ως αναφέρει στην κατάθεση του, ανάμεσα στα καθήκοντα του περιλαμβάνεται η ετοιμασία και ο έλεγχος των εγγράφων που παρουσιάζονται από πρόσωπα που επιθυμούν να τελέσουν πολιτικό γάμο. Για τους γάμος που λαμβάνουν χώρα στο Δημαρχείο τηρείται σχετικό αρχείο, υπεύθυνος για την τήρηση του οποίου είναι ο ίδιος. Σύμφωνα με το εν λόγω αρχείο, την 15.6.18 ο κατηγορούμενος και η παραπονούμενη παρουσιάστηκαν στον χώρο με σκοπό την σύναψη πολιτικού γάμου. Αφού εξέτασε τα έγγραφα που παρουσιάστηκαν, μη εντοπίζοντας το οποιοδήποτε πρόβλημα, προχώρησε στην τέλεση του. Επί του σχετικού πιστοποιητικού υπέγραψααν ο ίδιος, το ζεύγος και οι μάρτυρες των, ΜΧΧΧ ΑΧΧΧ και ο αλλοδαπός ΜXXX. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι δεν μπορει να θυμηθεί τα εν λόγω πρόσωπα λόγω του χρόνου που διέρρευσε, ούτε εμπίπτει εντός των αρμοδιοτήτων του όπως γνωρίζει ποιος κατέβαλε τα έξοδα για το γάμο. (γ) Μαρτυρία σε σχέση με τη γνησιότητα του Eνοικιαστηρίου Eγγράφου Πέμπτη στη σειρά μάρτυρας κατηγορίας, η Διευθύντρια της εταιρείας Ακίνητα ΞΧΧΧ Ltd, κα. Φ.Ξ.Σ. Η μάρτυς αναγνώρισε και υιοθέτησε τόσο το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην αστυνομία την 16.2.19, αλλά και το επισυναπτόμενο σε αυτήν ενοκιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο
12. Αναγνώρισε περαιτέρω, ως μέρος του Τεκμηρίου 13, την κατάσταση λογαριασμού που είχε παραδώσει στην αστυνομία όπου φαίνονταν οι πληρωμές/ καταθέσεις των ενοικίων. Ιδιοκτήτης των διαμερισμάτων στην Οδό ΦΧΧΧ ΧΧ , Λήδρας, Λευκωσία είναι η προαναφερθείσα εταιρεία. Της ανήκουν τα διαμερίσματα με αριθμούς 201 και
13. Το διαμέρισμα 202 ( κατηγορία 3) αποτελείται από ένα δωμάτιο χωρίς κουζίνα και αποχωρητήριο, ενώ ενοικιαζόταν ως ιατρείο προ μίας επταετίας. Από την αποχώρηση του ένοικου και μετά, παρέμεινε κλειστό και δεν ήταν υπό ενοικίαση. Το απέναντι διαμέρισμα με αριθμό 201 το ενοικιάζει η εταιρεία από το Φεβρουάριο του 2016 σε αλλοδαπό πρόσωπο. Προς τούτο παρέδωσε αντίγραφο ενοικιαστηρίου συμβόλαιου διάρκειας ενός χρόνου υπογεγραμμένο από τον πατέρα και τον θείο της εκ μέρους της εταιρείας, αλλά και την ίδια ως μάρτυρα.Εξι μήνες μετά την υπογραφή του συμβολαίου, ο αλλοδαπός της τηλεφώνησε δηλώνοντας ότι θα έπρεπε να πάει στη χώρα του όμως θα επέστρεφε σύντομα. Το ενοίκιο όμως θα συνέχιζε να το καταβάλλει κανονικά. Οντως, ως διαφαίνεται από την παραδοθείσα προς την Αστυνομία, κατάσταση λογαριασμού, έτσι και γίνετο. Παρά το γεγονός ότι το συμβόλαιο έληξε και δεν ανανεώθηκε, η ίδια ήταν με την εντύπωση ότι εκεί συνέχισε να διαμένει ο αλλοδαπός, αφού το ενοίκιο εμβαζόταν στον λογαριασμό της εταιρείας σε μηνιαία βάση. Δεν επισκέθηκε ποτέ το διαμέρισμα από την ενοικίαση του και έπειτα. Ανέφερε ανακρινόμενη ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο που αφορά το διαμέρισμα 202 είναι πλαστό (Τεκμηριο 5, 11 και 13) καθότι η ίδια ποτέ δεν έχει υπογράψει επί του εν λόγω εγγράφου, ούτε κάποιος άλλος εκ μέρους της ιδιοκτήτριας εταιρείας. Το δε όνομα της εταιρείας είναι λανθασμένα διατυπωμένο, ενώ δεν υπάρχει επί αυτού ούτε η σφραγίδα της εταιρείας. Τα ονόματα της παραπονούμενης και του κατηγορουμένου πρώτη φορά τα ακούει. Κατά την κυρίως εξέταση της της υποδείχθηκε εκ νέου το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 5, επαναλαμβάνοντας τις θέσεις της περί της μη υπογραφής του από οιονδήποτε εκ μέρους της εταιρείας. Αποκλείεται είπε να υπέγραψε ο πατέρας της καθοτι κατά το 2019 αυτός ήταν παραπληγικός ενώ ο θείος της καθόλου δεν ασχολήθηκε με την ενοικίαση του ακινήτου. Ακόμη και το όνομα της εταιρείας ανέφερε, είναι λανθασμένα καταγεγραμμένο. Υποδείχτηκε φωτογραφία του κατηγορούμενου στην μάρτυρα (Τεκμήριο 12) ρωτώντας την αν αυτός είναι ο αλλοδαπός στον οποίο ενοικιάσε το διαμέρισμα 201, με την ίδια να απαντά αρνητικά. Άντεξετασθείσα από τον κ. Μπετίτο σε σχέση με τα εν λόγω διαμερίσματα και τις ημερομηνίες ενοικίασης των, ανέφερε ότι μεταξύ των ετών 2018-2019 έλαβε τηλεφώνημα από αλλοδαπό πρόσωπο το οποίο την ενημέρωσε ότι στα εν λόγω ακίνητα διαμένουν αλλοδαποί και ότι έκαστος εξ' αυτών πληρώνουν σε κάποιον άλλον αλλοδαπό από €100- €150 για να διαμένουν εκεί. Ως της ανέφεραν, συμβαίνουν διάφορα περίεργα στον χώρο, και φοβούνται για τη ζωή τους. Επισκέφθηκε τον χώρο την 16.2.
14. Διαπίστωσε ανοίγοντας τα διαμερίσματα την αλήθεια των όσων της είχαν αναφερθεί, αφού εκεί εντόπισε αλλοδαπούς, οι οποίοι της ανέφεραν ότι ο αλλοδαπός στον οποίον έδιδαν τα χρήματα, επ' ονόματι Ali, είχε φύγει από την Κύπρο, όμως οι ίδιοι συνέχιζαν και κατέβαλλαν σε αυτόν, χρήματα. Οι άνθρωποι ήταν πανικοβλημένοι. Συμφώνησαν όπως εντός 10 ημερών εγκαταλείψουν τα διαμερισμάτα. Η ίδια με την αποχώρηση τους, άλλαξε τις κλειδωνιές. Σε ερώτηση κατά πόσον έγινε οποιοδήποτε έλεγχος το 2018 ή 2019 σε ότι αφορά το διαμέρισμα 202, η μάρτυρας απάντησε ότι αυτό, μετά την αποχώρηση του γιατρού ήταν «αχούρι» εξ΄ου και κρατήθηκε κλειστό και αδειανό. Η μάρτυρας απέρριψε την θέση ότι ενδεχομένως πρόσωπο από την εταιρεία της να ενοικίασε το διαμέρισμα 202 στον κατηγορουμενο, ενώ στην θέση του κ. Μπετίτο ότι ο κατηγορούμενος έλαβε το ενοικιαστήριο έγγραφο από τον SΧΧΧ Αkalli, απάντησε ότι αυτό, ήταν το όνομα που της αναφέρθηκε από τους λοιπούς αλλοδαπούς όταν επισκέφθηκε τον χώρο, και δη ότι αυτός ήταν το πρόσωπο που «διαχειριζόταν» τα διαμερίσματα και ο οποίος, αφού περισύλλεγε τα χρήματα τους, κατέθετε αυτά ως ενοίκιο στον λογαριασμό της εταιρείας της. (δ) Μαρτυρία Εμπλεκομένων στα υπό αναφορά αδικήματα Η παραπονούμενη V. D Η παραπονούμενη υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε ανακρινόμενη από την Αστυνομία το 2019, με τα επισυναπτόμενα σε αυτή έγγραφα, Τεκμήριο 11 στη διαδικασία. Εν συντομία, αναφέρει τα ακόλουθα. Βρίσκεται στην Κύπρο από την ηλικία των 9 ½ χρονών και δη από το
15. Προηγουμένως έμενε με την μητέρα της στην Ουκρανία και Βουλγαρία. Φοίτησε σε Κυπριακό σχολείο μέχρι και την πρώτη Λυκείου. Δεν κατάφερε να αποφοιτήσει γιατί ξεκίνησε το κάπνισμα σε ηλικία 11 ετών, ενώ «στην ηλικία των 12 ½, ο Νικόλας, ο οποίος έχει φυλακιστεί μαζί με τον Λευκαρίτη για εκείνα που της έκαναν, της προσέφερε για πρώτη φορά κάνναβη. Λόγω των όσων της έκαναν με τον Λευκαρίτη έχει πολλά ψυχολογικά προβλήματα και δεν θέλει να τα θυμάται. Ο Νικόλας την κατάντησε χρήστη ουσιών», με την ίδια να δοκιμάζει όλα τα διαθέσιμα ναρκωτικά , συμπεριλαμβανομένων και μεταμφεταμινών μέχρι την ηλικία των
16. Εχει απεξαρτηθεί από τις ναρκωτικές ουσίες το
17. Ο πρώην κατηγορούμενος 2, Λ.Α, από τον οποίον παλαιότερα προμηθευόταν κάνναβη της επικοινώνησε μαζί της περί τα τέλη Μαίου 2018, προτείνοντας της όπως παντρευτεί έναν αλλοδαπό, αφού γνώριζε «για την άθλια της οικονομική κατάσταση». Θα λάμβανε περί των €1.000 και ο γάμος δεν θα διαρκούσε πέραν των κάποιων μηνών. Δεν έδωσε κάποια απάντηση εκείνη την στιγμή. Αρχές Ιουνίου τα τηλεφωνήματα έγιναν πιο επίμονα. Αποφάσισαν με την φίλη της ΜΧΧΧ, στην οποία έγινε αντίστοιχη πρόταση, και η οποία είχε επίσης ανάγκη τα χρήματα, μιας και είχε φύγει από το πατρικό της μη έχωντας που να μείνει, όπως προχωρήσουν με την σύναψη των γάμων. Την επόμενη μέρα, ο Λ.Α τους πήρε με ένα άσπρο αυτοκίνητο στο γραφείο κάποιου Ali. Εξω από το γραφείο έγραφε «Immigration-Migration» και είχε διάφορες σημαίες, διαφόρων χωρών. Εκεί ήταν ένας ένας Ινδός και ένας Πακιστανός. Η ΜΧΧ παντρεύτηκε τον Ινδό και η ίδια τον Πακιστανό κατηγορούμενο. Η ίδια παντρέυτηκε λίγες μέρες αργότερα στη Λάρνακα, γιατί ως της είχε αναφέρει ο Λ.Α «εκεί παντρεύονταν οι Βουλγάρες». Η φίλης της Μαρια μαρτύρησε το γάμο της παραπονούμενης και η τελευταία τον γάμο της Μαρίας αντίστοιχα, στη Λευκωσία. Μόλις παντρεύτηκαν ο πρώην κατηγορούμενος 2, Λ.Α, της έδωσε €1.
18. Ο κατηγορούμενος της έδινε χρήματα για να πηγαίνει όταν έπρεπε στο Τμήμα Αλλοδαπών. Η ίδια είχε ανάγκη τα χρήματα, αφού προσπαθούσε να βρεί εργασία όμως, λόγω των όσων βίωσε δεν μπορούσε να στερειώσει σε καμία. Χρειαζόταν χρήματα για να πληρώνει το ρεύμα και το νερό. Αρκετές ήταν οι φορές που δεν είχε να αγοράσει ούτε φαγητό. Οι γονείς της δεν μπορούσαν να την βοηθήσουν οικονομικά. Ο Λ.Α γνώριζε τι είχε περάσει στο παρελθόν, και έτσι ήξερε ότι η ίδια είχε ανάγκη τα χρήματα. Παρόντες στο γάμο της ήταν ο Λ.Α, η φίλη της ΜΧΧΧ και ο κατηγορούμενος. Αναγνώρισε το πιστοποιητικό γάμου και την υπογραφή της. Μετά το Δημαρχείο πήγαν και σε ένα άλλο κτίριο για να υπογράψει βεβαίωση ότι είναι ελεύθερη. Της υποδείχθηκε σχετική ένορκη δήλωση στην οποία ανέφερε ότι είναι ελεύθερη, την οποία και αναγνώρισε. Σε ερώτηση όπως αναφέρει ποιού προσώπου είναι μια άλλη υπογραφή επί του πιστοποιητικού, απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Αναγνώρισε την υπογραφή της επί του πιστοποιητικού γάμου καθώς και της φίλης της ΜΧΧΧ, η οποία υπέγραψε ως μάρτυρας. Την υπογραφή της δεν αναγνώρισε επί του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Κατά την κύριως εξέταση της ανέφερε ότι «κάποια πράγματα που τότε είχε αναφέρει στην κατάθεση της ότι δεν θυμόταν τώρα μπορεί να θυμηθεί» όπως παραδείγματος χάριν ότι το το τρίτο πρόσωπο που υπέγραψε ως μάρτυρας στο γάμο της ήταν ο σύζυγος της ΜΧΧΧ. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το σύζυγό της. Ο Λ.Α ήταν αυτός που την σύστησε στον κατηγορούμενο. Ερωτηθείσα αν ο πρώην κατηγορούμενος 2 με τον κατηγορούμενο 1 συμφώνησαν να για αυτή τη δουλεία, η παραπονούμενη απάντησε ότι πρέπει να γνωρίζονταν από προηγουμένως αφού «όταν πήγε στο γραφείο του Ali, παρόντες ήταν ο Αli, η σύζυγος του, ο Λ.Α, ο κατηγορύμενος, και ο σύζυγος της ΜΧΧΧ. Εκεί της γνώρισαν τον κατηγορούμενο ως τον «μέλλοντα σύζυγος της». Είχαν συμφωνήσει ότι ο κατηγορούμενος θα της έδινε κάποια χρήματα σε μηνιαία βάση, αλλά ποτέ δεν μπορούσε, δίδοντας της κάποτε €30 ή €
19. Ο λόγος για τον γάμο, ως της ανέφεραν, ήταν γιατί ο κατηγορούμενος ήθελε να λάβει άδεια για παραμονή του στην Κύπρο ή αν θυμάται, για να μπορεί να πάει και σε άλλη χώρα. Υπέδειξε ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής το ενοικιαστήριο έγγραφο- Τεκμήριο 5, με την μάρτυρα να απαντά ότι δεν το έχει ξαναδεί και ότι η υπογραφή και τα γράμματα που ήταν εκεί καταγεγραμμένα, δεν της ανήκουν. Άντεξεταζόμενη από τον συνήγορο υπεράσπισης συμφώνησε ότι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν χρήστης κάνναβης, και ότι « κάπνιζε όποτε είχε την ευκαιρία για να ξεχάσει αυτά που είχε στο μυαλό της», παραδεχόμενη ότι «ίσως και να το παράκανε». Τον κατηγορούμενο τον γνώρισε περί τον Σεπτέμβριο με αρχές Οκτωβρίου 2017, ήτοι μόλις έγινε
20. Στην υποβολή ότι γνώρισα τον κατηγορούμενο γνώρισε τον Μάρτη του 2018, μετά την άφιξη του στην Κύπρο, όταν και την φλέρταρε σε ένα ταχυφαφείο, η παραπονούμενη απάντησε ότι εκεί πήγαιναν μετά τον γάμο, φροντίζοντας όπως βγάζουν φωτογραφίες μαζί και τις «ανεβάζουν» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στα οποία αναγκαστικά είχαν ανταλλάξει και αποδεκτεί έκαστος, αιτήματα φιλίας. Αναγκαστικά, μετά τον γάμο απάντησε, όφειλαν να συνομιλούν και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ όλα αυτά έγιναν μετά τον Σεπτέμβριο του 2017, αφού τότε ήταν που έκλεισε τα
21. Στην θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι με τον κατηγορούμενο υπήρξαν κανονικό ζευγαρι, έχοντας μάλιστα ολοκληρωμένες ερωτικές επαφές, η παραπονούμενη απέρριψε κατηγορηματικά την θέση αυτή, δηλώνοντας ότι «αηδιάζει» τον κατηγορούμενο και ποτέ δεν είχαν ερωτική επαφή. Ο ίδιος μάλιστα της προσέφερε και χρήματα περί τούτου, και η ίδια αρνήθηκε. Εκτοτε, δεν της ξαναζήτησε το οτιδήποτε. Στην θέση του κ. Μπετίτο ότι διέμεναν μαζί για 6 περίπου μήνες, τόσο πρίν αλλά και μετά τον γάμο, η παραπονούμενη απάντησε ότι ποτέ δεν έμειναν μαζί, αλλά αυτό έλεγαν στον κόσμο αφού ήταν μέρος της ιστορίας που όφειλαν να λένε στο Τμήμα Αλλοδαπών και Μετανάστευσης. Μάλιστα, η ίδια ποτέ δεν εγκατέλειψε το διαμέρισμα της στην Λευκωσία. Την δεύτερη φορά δε που αναγκάστηκε να πεί ψέματα στη συνέντευξη της στο Τμήμα Αλλοδαπών δεν τα κατάφερε, και έβαλε τα κλάματα, αποκαλύπτοντας την αλήθεια. Στην υποβολή ότι ο κατηγορούμενος της είχε μάλιστα γνωρίσει την οικογένεια του, η ίδια απάντησε ότι, έτυχε μια φορά να δει την οικογένεια του μέσω βιντεοκλήσης, όλα όμως, ως μέρος του ψέματος που αμφότεροι συντηρούσαν. Στους 4 μήνες κατάλαβε ότι δεν θα λάμβανε διαζύγιο τόσο εύκολα και ότι «είχε μπλέξει». Ο γάμος τους ήταν ένα θέατρο δήλωσε η παραπονόυμενη στην θέση του κ. Μπετίτο ότι ήταν μεταξύ τους ερωτευμένοι, εξ' ου και ο κατηγορούμενος ποτέ δεν της έκανε πρόταση γάμου, και δεν της προσέφερε δακτυλίδι αραβώνων.Στην θέση του συνηγόρου ότι ο κατηγορουμενος δεν είχε αλλότρια κίνητρα για να την παντρευτεί αφού κατείχε όλες τις σχετικές αδειας που αφορούσαν την διαμονή του στη Δημοκρατία, η παραπονούμενη απάντησε ότι, το μόνο που γνωρίζει είναι ότι χρειαζόταν «τα έγγραφα». Στην θέση του κ. Μπετίτο ότι ο κατηγορούμενος δε γνώριζε τον Λ.Α ή κάποιον Ali, η μάρτυρας απάντησε ότι «βεβαίως και γνωρίζονταν αφού ο κατηγορούμενος υπήρξε το πρόσωπο που έδωσε χρήματα στον Λ.Α για να τα κανονίσει». Συμφώνησε ότι ποτέ δεν είδε τον κατηγορούμενο να δίδει χρήματα στον Λ.Α ή στον Ali, όμως, αν θυμάται καλά, η πληροφορία αυτή, «ξέφυγε» του Ali μια μέρα. Εκεί ήταν που αντιλήφθηκε ότι η ίδια, ως χαρακτηριστικά ανέφερε, θα λάμβανε τα «αποφάγια», ενώ ο Λ.Α πληρώθηκε από τον κατηγορούμενο «5,6, 10 χιλιάρικα». Εχει παράπονο από τον Λ.Α γιατί δεν της είχε πεί ποτέ τους κινδύνους, και δη, ότι μπορεί και η ίδια να βρεθεί κατηγορούμενη ή να απελαθεί από την Κύπρο. Στην θέση ότι κατηγορούμενος φρόντιζε όπως της δίδει χρήματα για να καλύπτει τα έξοδα της, απάντησε ότι αυτή ήταν η μεταξύ τους συμφωνία όμως ποτέ δεν την τήρησε. Ποτέ ανέφερε, δεν συγκατοίκησαν στην διεύθυνση ΦΧΧΧ ΧΧ, Διαμέρισμα 202, αφού δεν γνωρίζει καν που βρίσκεται το εν λόγω διαμέρισμα. Στις υποβολές ότι απειλούσε τον κατηγορούμενο ότι αν δεν της έδιδε χρήματα θα τον κατέγγειλε για εικονικό γάμο, η παραπονούμενη απάντησε αρνητικά. Η Υπεράσπιση κατέδειξε στην μάρτυρα αριθμό φωτογραφιών (Τεκμήρια 12- 12Δ) στις οποίες απεικονίζονταν η ιδια και ο κατηγορούμενος, με την μάρτυρα να απαντά ότι, πλην μίας που τραβήχτηκε εντός του αυτοκινήτου της και η οποία ήταν επίσης μέρος του ευρύτερου ψέματος ότι ήταν ζευγάρι, οι λοιπές τραβήχτηκαν όχι στον σπίτι του κατηγορούμενου ως εκείνος διατείνεται, αλλά στα γραφεία του Τμήματος Αλλοδαπών, αφού ως φαίνεται, ο απεικονιζόμενος χώρος δεν αφορούσε σε σπίτι αλλά σε γραφείο, υποδεικνύοντας σε αυτές (τις φωτογραφίες) καρέκλες και έπιπλα γραφείου. Συμφώνησε ότι ο κατηγορούμενος δεν την πίεσε να παντρευτούν και ότι αυτό «ήταν δικό της λάθος». Ο κατηγορούμενος δεν της έδωσε χρήματα για να τον παντρευτεί, «αλλά τα πήρε από τον Λεωνίδα, αυτός ήταν το μέσο». Ο κατηγορούμενος Ο κατηγορούμενος επιλέγοντας να δώσει μαρτυρία ενόρκως, υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία ανακρινόμενος τη 16.2.2019 - Τεκμήριο
22. Εκεί αναφέρε τα εξής. Κατέγεται από το Πακιστάν και ήρθε στην Κύπρο την 28.2./2018 για να σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Casa College στη Λευκωσία. Η άδεια παραμονής του έληγε την 31.1.
23. Υπέβαλε αίτηση για λήψη άδειας διαμονής ως σύζυγος Ευρωπαίου πολίτη. Η άδεια διαμονής του ως φοιτητής δεν ανανεώθηκε αφού όφειλε χρήματα στο κολλέγιο του. Ο γάμος του είναι αληθινός και δεν έχει πληρώσει τα οποιαδήποτε χρήματα σε οποιονδήποτε. Γνώρισε την παραπονούμενη σε ταχυγαφείο στη Λήδρας την 22.5.
24. Ο ίδος παρακολουθούσε αγώνες κρίκετ στο κινητό του τηλέφωνο και η παραπονούμενη καθόταν σε απέναντι τραπέζι. Η ίδια μάλιστα τον προσέγγισε και ξεκίνησαν να μιλούν. Πριν φύγουν αντάλλαξαν στοιχεία λογαριασμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και ξεκίνησαν έτσι, τις επόμενες μέρες να συνομιλούν. Συναντήθηκαν λιγότερο από 10 φορές όμως στις συναντήσεις τους ο ίδιος της ανέφερε την ημερομηνία άφιξης του στην Κύπρο, τη διεύθυνση του σπιτιού του και ότι σπούδαζε στο πανεπιστήμιο. Η ίδια του είπε ότι ήρθε στην Κύπρο με τους γονείς της το 2008, ότι ήταν 19 ετών, και ότι εργαζόταν σε καφετέρια το πρωί και σε μπαρ το βράδυ. Μια φορά η ίδια τον μετέφερε με το αυτοκίνητο της στη Λάρνακα όπου και πλήρωσε ο ίδιος για τις αγορές της. Φρόντισε όπως μάθει για το ερωτικό της παρελθόν, και την ζήτησε αν ήθελε να τον παντρευτεί και να γίνει Μουσουλμάνα. Του απάντησε αρνητικά. Αν το μάθαιναν οι γονείς της, του είπε «θα την σκότωναν». Στο Δημαρχείο της Αραδίππου όπου τελέστηκε ο γάμος, υπέγραψε ως μάρτυρας η καλύτερη της φίλη, ΜΧΧΧ. Ο ίδιος ζήτησε από έναν Ινδό που ήταν παρών στο χώρο, όπως επίσης υπογράψει ως μάρτυρας. Εντός 3 ημερών από τον γάμο, μετακόμισε από την Οδό ΦΧΧΧ ΧΧ Διαμ. 202 και εγκαταστάθηκαν μαζί στην Οδό ΔΧΧΧ ΧΧ, στη Λευκωσία. Διέμεναν εκεί μαζί μέχρι και τον Νοέμβριο του 2019, όταν η παραπονούμενη έφυγε για Βουλγαρία για 5 μέρες. Όταν επέστρεψε, δεν ήθελε να διαμείνει μαζί του και ζητούσε διαζύγιο, ενώ παράλληλα τα ξαναβρήκε με τον πρώην φίλο της. Δεν γνώρισε ποτέ τους γονείς της, παρά μόνο την αδελφή της μια φορά, το όνομα της οποίας δεν θυμάται. Σε ερώτηση της Αστυνομίας κατά πόσον, ο λόγος που παντρεύτηκε την παραπονούμενη ήταν για να εξασφαλίσει την διαμονή του στην Κύπρο, απάντησε ότι είχε ήδη άδεια παραμονής, ενώ σκοπός του ήταν εφόσον τελείωνε τις σπουδές του να επιστρέψει πίσω στη χώρα του, εφόσον και ο αδελφός αντιμετώπιζε κάποια ιατρικά προβλήματα. Ο λόγος που επέλεξαν το Δημαρχείο Αραδίππου ήταν επειδή στη Λάρνακα οι ημερομηνίες που δίδονταν για την τέλεση των γάμων ήταν πολύ σύντομες. Στην θέση της αστυνομίας ότι την παραπονούμενη γνώριζε μόνο 20 μέρες πριν αποφασίσει να την παντρευτεί, ο κατηγορούμενος απάντησε ότι αυτό είθισται να γίνεται στη χώρα του, λόγω της θρησκείας. Ποτέ δεν έδωσε χρήματα στον οποιονδήποτε για να την παντρευτεί, ενώ μεταξύ τους ήταν ερωτευμένοι. Δεν γνωρίζει κανένα με το όνομα Λ.Α, ούτε κάποιον Ali που διατηρεί κατάστημα στην Οδό Λήδρας. Σε ερώτηση κατά πόσο η παραπονούμενη λάμβανε παράνομες ουσίες, ο κατηγορούμενος απάντησε ότι αυτή καπνίζει και πίνει αλκοόλ. Ερωτηθείς αναφορικά με το ενοικιαστήριο έγγραφο, ο κατηγορούμενος απάντησε ότι το έγγραφο υπογράφτηκε ενώπιον της παραπονούμενης. Υποδείχθηκε στον κατηγορούμενο ανακρινόμενος ότι το εν λόγω έγγραφο φέρει ημερομηνία πιστοποίησης 5.3.2018, ενώ ο ίδιος γνώρισε τη V.D τον Μάιο του
25. Ο ίδιος απάντησε ότι αυτό το έγγραφο υπογράφτηκε όταν υπέβαλε την αίτησή του ως φοιτητής και εισήχθηκε το όνομα της παραπονούμενης αργότερα, γιατί έπρεπε να δηλώσουν διεύθυνση παραμονής στο Τμήμα Αλλοδαπών. Ο ίδιος θεωρούσε ότι ιδιοκτήτης του διαμερίσματος, ήταν ένας άνθρωπος από το Πακιστάν, επ' ονόματι Sharafad Alli. Δεν γνωρίζει τον αριθμό τηλεφώνου του. Κατά την κυρίως εξέτασή του, ανέφερε ότι για κάποιο καιρό η παραπονούμενη ήταν πολύ καλή μαζί του, όμως όταν ο ίδιος μετέβαινε στην εργασία του, η ίδια λάμβανε ναρκωτικές ουσίες. Τον ανάγκασε 2- 3 φορές να της δίδει χρήματα για να αγοράσει ναρκωτικά. Όταν αυτός μετέπειτα αρνήθηκε, τον απείλησε ότι θα τον καταγγείλει στο Τμήμα Αλλοδαπών και θα υποβάλει παράπονο στο Τμήμα Μετανάστευσης και στην Αστυνομία για την εικονικότητα του γάμου τους. Η παραπονούμενη ξεκίνησε να έχει επαφές με τον πρώην σύντροφο της και δεν ήταν καλα ψυχολογικά. Δεν κατάφερνε να την ηρεμήσει, εξ' ου και όταν τσακώθηκαν μια μέρα, ακολούθησε η σύλληψη του, αφού τον κατήγγειλε. Αν ο γάμος του ήταν ψεύτικος, δεν θα πήγαινε στις συνεντεύξεις στο Τμήμα Αλλοδπαών και Μετανάστευσης, ενώ την περίοδο που παντρεύτηκαν, τόνισε, είχε ακόμη άδεια παραμονής στην Κύπρο, για σχεδόν ένα χρόνο. Δεν διέπραξε κανένα αδίκημα, ενώ αν έπραττε κάτι τέτοιο, θα έφευγε. Ποτέ στο παρελθόν δεν είχε σχέση με άλλες κοπέλες, με την παραπονούμενη να αποτελεί την πρώτη του σχέση. Στην ερώτηση ότι δεν της αγόρασε δακτυλίδι αρραβώνα, ο κατηγορούμενος απάντησε ότι σύμφωνα με τη δική του θρησκεία δεν ανταλλάζονται δακτυλίδια. Αντί δακτυλίδι της αγόρασε ρούχα όταν πήγαν στην Λάρνακα. Υποδείχθηκαν στον μάρτυρα οι φωτογραφίες, Τεκμήριο
26. Οι φωτογραφίες 12 και 12Γ τραβήχθηκαν στο ενοικιαζόμενο σπίτι του. Στον χώρο υπήραν καρέκλες, οι οποίες όντως, δήλωσε, δεν είναι οι συνηθισμένες καρέκλες οικιακής χρήσης, αλλα προσομοίαζαν με αυτές που βρίσκουμε σε γραφεία. Σε σχέση με το ενοικιαστήριο έγγραφο, αυτό παρέλαβε από τον Ali και είναι η υπογραφή του επί αυτού. Ο Αli υπέγραψε στη θέση του ιδιοκτήτη αφού, ως του ανέφερε, τον εκπροσωπούσε. Την προκαταβολή και και το ενοίκιο τα έδινε στο Ali, το δε συμβόλαιο παρέδωσε στην τράπεζα και στο Κολλέγιο. 'Οντας καινούργιος στην Κύπρο, και με δεδομένο ότι ο Ali έμενε στην Κύπρο περισσότερο καιρό από τον ίδιο, τον πίστεψε ότι εκπροσωπούσε τον ιδιοκτήτη. Στην Κύπρο ήρθε τον Φεβρουάριο του 2018 και υπέγραψε το συμβόλαιο τον επόμενο μήνα. Μετά που παντρεύτηκαν με την παραπονούμενη προστέθηκε επί του ενοικιαστηρίου το όνομα της, με σκοπό αυτό να παραδοθεί στο Τμήμα Μετανάστευσης. Ρωτήθηκε αντεξετασθείς γιατί δεν ανέφερε στην κατάθεσή του ότι η παραπονούμενη λάμβανε ναρκωτικά, με τον κατηγορούμενο να απαντά ότι το έμαθε αργότερα, ήτοι όταν του ζήτησε χρήματα για να αγοράσει κάνναβη. Ερωτηθείς αρχικά ως προς το πότε γνώρισε την παραπονούμενη απάντησε τον Μάρτιο ή Απρίλιο του
27. Υπέβαλε ο κ. Σταύρου ότι όταν έδιδε την κατάθεση του, 16.2.2019, η βίζα του είχε λήξει προ ενός μηνός, με τον κατηγορούμενο να απαντά ότι πριν γνωρίσει την παραπονούμενη είχε ακόμη 5 με 6 μήνες νόμιμης διαμονής. Είναι γι' αυτόν τον λόγο, που επέλεξε, δήλωσε ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής, όπως συνομοτώντας με τον Ali παντρευτεί την παραπονούμενη, αφού είχε πλήρη αντίληψη ότι η βίζα του θα έληγε λίαν συντόμως, θέση την οποία ο κατηγορούμενος αρνήθηκε. Οι φωτογραφίες Τεκμήριο 12, απάντησε, τραβήχτηκαν στο σπίτι τους, στην Έγκωμη, την διεύθυνση του οποίου όμως δεν θυμάται για να αναφέρει. Όταν παντρεύτηκαν έμεναν στο ενοικιαζόμενο από τον Ali, σπίτι. Ο Ali ήταν εκείνος που συμπλήρωσε το όνομα της παραπονούμενης στο ενοικιαστήριο, και ο λόγος ήταν γιατί το εν λόγω έγγραφο έπρεπε να δοθεί στο Τμήμα Αλλοδαπών. Εμενε εκεί προηγουμένως μόνος του, εξ' ου και το έγγραφο φέρει ημερομηνία πιστοποίησης Μάρτιο του
28. Μετά την πιστοποίηση ήταν που γράφτηκε το όνομα της παραπονούμενης. Συμφώνησε και υπόγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο και ακολούθησε τις οδηγίες του Ali, ο οποίος «του είπε να το υπογράψει και το υπόγραψε». Σε ερώτηση πόσο καιρό διέμεναν στο διαμέρισμα στη Λήδρας, ο κατηγορούμενος απάντησε ότι μπορεί να έμεναν κοντά στον 1 με 1 ½ μήνα πριν φύγουν, θέση η οποία του υπέβαλε ο κ. Σταύρου έρχεται σε αντίθεση με τα όσα ανέφερε ανακρινόμενος. Υπέβαλε ο κ. Σταύρου ότι η παραπονούμενη ποτέ δεν έμεινε στο διαμέρισμα στη Λήδρας αφου, σύμφωνα με την κατάθεση του, ο ίδιος μετακόμισε τρείς μέρες μετά τον γάμο, με τον κατηγορούμενο να απαντά ότι δεν θυμάται τελικά, πόσο καιρό έμεινε εκεί μετά το γάμο. Συμφώνησε αντεξετασθείς ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο τελικώς, δεν υπογράφηκε μπροστά στην παραπονουμενη, θέση η οποία έρχεται σε αντίθεση με τα όσα καταγράφονται στην κατάθεση του. Συμφώνησε επίσης ότι δεν γνώριζε με βεβαιότητα αν ο Ali ήταν ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος. Του υποβλήθηκε επίσης η θέση ότι στην κατάθεση του, καταγράφει ότι ο ίδιος ήταν που υπέγραψε το όνομα της ΒΧΧΧ με τον μάρτυρα να αρνείται την θέση αυτή. Στην υποβολή ότι συνωμότησε με τον Ali για την διάπραξη του αδικήματος της εμπορίας προσώπων απάντησε ότι, ως ανέφερε και στην Αστυνομία ανακρινόμενος, γνωρίζει τον Ali μόνο ως το πρόσωπο που του έδωσε τη συμφωνία για το σπίτι και τίποτα περισσότερο. Στις θέσεις ότι η παραπονούμενη εξαναγκάστηκε σε γάμο λόγω της οικονομικής της κατάστασης, απάντησε αρνητικά δηλώνοντας ότι «δεν μπορεί κάποιος να αναγκάσει κάποιο άλλο να παντρευτεί». Αντίθετα της έδινε όλα τα χρήματα που χρειαζόταν για να ψωνίζει, ενώ αυτοβούλως αυτή μετέβαινε στο Τμήμα Μετανάστευσης. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία μέσω ζωντανής ακροαματικής διαδικασίας, όπως παρακολουθήσω με προσοχή έκαστο εκ των μαρτύρων που κατέθεσαν ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχω κατά νου τη Νομολογία που άπτεται και αφορά τα ζητήματα αξιολόγησης της προσαχθείσας μαρτυρίας, ενώ αξιολογώ αυτήν στην ολότητά της και όχι αποσπασματικά. Λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψιν, τη γενική συμπεριφορά των μαρτύρων στο εδώλιο του μάρτυρα, την ειλικρίνεια, την αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση και το λογικοφανές των απαντήσεων τους, σε συνάρτηση πάντοτε και αντιπαραβολή με τα όσα ανέφεραν αρχικώς ανακρινόμενοι από τες Αστυνομικές Αρχές (βλ. Ζεβρού ν Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ 447, Καρεκλά ν Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ, 1119, Κυπριανού ν Αστυνομίας Ποιν.Εφ. 129/07 ημερ.10.12.2008). Μέσω της αξιολόγησης ενός μάρτυρα, το Δικαστήριο καλείται, εξυφαίνοντας τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα, τις αντιδράσεις και την συμπεριφορά του, να αναδείξει, υπό το πρίσμα της πείρας και της ανθρώπινης φύσης, το αξιόπιστο ή μη της εκδοχής που παρουσιάζει, όμως χρειάζεται επί τούτου, ιδιαίτερη προσοχή εκ μέρους του Δικαστηρίου αφού, συμβαίνει όπως αναξιόπιστος μάρτυρας προκαλέσει ευμενή εντύπωση, και αντίστροφα (βλ. Χριστοφή Φώτης ν Κώστα Γιάγκου Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ. 401). Σημειώνεται ότι μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία του μάρτυρα (βλ.Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 320) αλλά αντίθετα, ενδυναμώνουν την ειλικρίνεια τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο. Η υπεράσπιση ως διαφαίνεται από τα πρακτικά της διαδικασίας, επικεντρώθηκε αποκλεστικά στην αμφισβήτηση της μαρτυρίας της παραπονούμενης, ΜΚ

1. Πλείστοι εκ των λοιπών μαρτύρων κατηγορίας δεν αντεξετάστηκαν, ενώ οι ερωτήσεις που υποβλήθηκαν στους ΜΚ5, 7 και 8 αφορούσαν περισσότερο σε διερευνητικής φύσεων ερωτήσεις, που σκοπό δεν είχαν όπως πλήξουν την αξιοπιστία των. (α) Αξιολόγηση της μαρτυρίας αυτών που συμμετείχαν στην διερεύνηση της υπόθεσης από πλευράς Αστυνομίας και Λειτουργών των Αρμοδίων Υπηρεσιών - (ΜΚ1) (ΜΚ2) (ΜΚ3), (ΜΚ7) (ΜΚ 8) Οι ενέργειες όλων των πιο πάνω μαρτύρων δεν έχουν αμφισβητηθεί, αφού ελάχιστες εώς καθόλου ήταν οι ερωτήσεις που τους υποβλήθηκαν στο στάδιο της αντεξέτασης. Δεν αμφισβητήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο η λήψη του μαρτυρικού υλικού, των τεκμηρίων ή των καταθέσεων. Τη μαρτυρία έκαστων εξ' αυτών κρίνω ως αξιόπιστη και αποδέχομαι χωρίς ενδοιασμό. Δέχομαι ότι έκαστος μάρτυρας, προέβη στις ενέργειες που αναφέρει στην κατάθεση του, περισυλλέγοντας το σχετικό μαρτυρικό υλικο, αποτελούμενο από έγγραφα και καταθέσεις. Αξιολογώντας την μαρτυρία τους, δεν έχω διαπιστώσει και δεν έχει διαφανεί οποιαδήποτε αντίφαση, κενό ή ασάφεια στη μαρτυρία των πιο πάνω μαρτύρων. Σημειώνεται ότι, εξετάζοντας την μαρτυρία τους συνολικά, διαπιστώνω ότι σε κανένα σημείο αυτή δεν συγκρούεται αναμεταξύ της. (β) Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ6 - Τελεση Γάμου- Εκδοση Πιστοποιητικών Σε σχέση με τη μαρτυρία του ΜΚ 6, δηλαδή του ατόμου που τέλεσε τον γάμο και πιστοποίησε τις μεταφράσεις των πιστοποιητικών ελευθερίας, αναφέρω ότι δεν τέθηκε οτιδήποτε ενώπιόν μου που να καθιστά τη μαρτυρία του αναξιόπιστη, την οποία και αποδέχομαι. Η τέλεση του γάμου και οι μεταφράσεις που προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητήθηκαν. (γ) Αξιολόγηση ΜΚ5 - Ενοικιαστήριο Εγγραφο Η μαρτυρία της ΜΚ5, κρίνεται ως ειλικρινής και αξιόπιστη. Την αποδέχομαι στην ολότητα της. Μελέτη της φανερώνει ότι το περιεχόμενο της δεν συγκρούεται με τη μαρτυρία των λοιπών μαρτύρων κατηγορίας, αλλά αντίθετα, επιβεβαιώνει την αξιοπιστία των. Οι ενέργειες στις οποίες προέβη κατά το 2019, όταν και αναλύψε ότι εντός των διαμερισμάτων διέμεναν αλλοδαπά πρόσωπα με τα οποία η εταιρεία της δεν είχε συνάψει ενοικιαστήριο έγγραφο, είναι αποδεκτά. Η θέση της ότι το όνομα της ιδιοκτήτριας εταιρείας είναι λανθασμένα καταγεγραμμένο επί του ενοικιαστηρίου και ότι αυτό δεν φέρει σφραγίδα, είναι αυταπόδεικτο μέσω μελέτης του Τεκμηρίου. Αποδέχομαι επίσης ότι δεν γνωρίζει τον κατηγορούμενο, ότι δεν ενοικίασε η ίδια τον χώρο σε αυτόν, ως επίσης ότι δεν γνωρίζει τον Ali, ούτε ενοικίασε σε αυτόν οποτεδήποτε το διαμέρισμα
2. Δεκτή είναι επίσης η θέση της ότι το εν λόγω διαμέρισμα, δεν τίθετο προς ενοικίαση. (δ) Αξιολόγηση Εμπλεκομένων (ι) Παραπονούμενη Η παραπονούμενη άφησε πολύ καλές εντυπώσεις στο Δικαστήριο. Αξιολογώντας την μαρτυρία της συνολικά, την κρίνω αξιόπιστη, παρά τις επουσιώδεις αντιφάσεις της ως προς τον χρόνο γνωριμίας της με τον κατηγορούμενο. Αυτές όχι μόνο ήταν μεμονομένες αλλά δεν μεταβάλλουν ούτε το ιστορικό, ούτε το πλαίσιο των γεγονότων όπως το πρόβαλε η ίδια. Ηταν διάχυτη στο εδώλιο η επιθυμία της να εξιστορήσει τα όσα συνέβησαν, και να απαλλαγεί από το βάρος που έφερε στη συνείδηση της. Με περισσή ειλικρίνια και χωρίς ίχνος υπερβολής παραδέκτηκε τους λόγους που την οδήγησαν στην εμπλοκή της στην παρούσα υπόθεση και στην αποδοχή της πρότασης που της έγινε για σύναψη πολιτκού γάμου με άγνωστο άνδρα. Με την ίδια ειλικρίνια έκανε αναφορά στο παρελθόν της και στους λόγους που την οδήγησαν στην συστηματική χρήση ναρκωτικών ουσιών, και στην απεξάρτηση της από τα σκληρά ναρκωτικά το
3. Μόνη της, ανέφερε δε, παρά την αρνητική επίπτωση που αυτό ενδεχομένως να επιφέρει ότι, μέχρι και σήμερα, είναι χρήσης κάνναβης. Σημειώνεται εδώ ότι την μαρτυρία της παραπονούμενης έχω προσεγγίσει με ιδιαίτερη προσοχή αφού δεν διαλάθει της προσοχής μου ότι πρόκειται περί προσώπου που μετείχε στα διαδραματισθέντα γεγονότα που οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Προς τούτο το σημείο έχω αυτοπροειδοποιηθεί. Τούτων λεχθέντων όμως, δεν δημιουργήθηκε στο Δικαστήριο σε οιονδήποτε στάδιο της μαρτυρίας της η εντύπωση ότι κατασκεύασε την καταγγελία, είτε λόγω ντροπής ή για εκδικητικούς σκοπούς, όταν κατάλαβε ότι ενδεχομένως να είχε διαπράξει αδίκημα. Τουναντίον, δέχομαι ότι δεν αντιλήφθηκε τις πλήρεις συνέπειες των πράξεων της, ενώ κληθείσα από το Τμήμα Αλλοδαπών όπως δώσει εξηγήσεις για το γάμο της, επέλεξε όπως έρθει αντιμέτωπη με τις συνέπειες των πράξεων της, αναφέροντας στην αστυνομία από την αρχή, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκτιλύχθηκαν τα γεγονότα. Η ειλικρίνεια της παραπονούμενης επί τούτου, επιβεβαιώνεται μέσω των αξιόπιστων αναφορών της Αρχιαστυφύλακα ΜΚ7, η οποία μαρτύρησε επί του προκείμενου. Δέχομαι επίσης τα όσα ανέφερε και στη ζώσα μαρτυρία της αλλά και στις αστυνομικές αρχές σε σχέση με τις προσωπικές της συνθήκες στην ολότητα τους και τα όσα ανέφερε ότι έγιναν πριν και μετά την τέλεση του γάμου.Το Δικαστήριο δυνάμει των πιο πάνω κρίνει ότι μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία της με ασφάλεια. (ii) O Κατηγορούμενος Η μαρτυρία του κατηγορούμενου δεν αποτελεί έδαφος για την εξαγωγή οιονδήποτε στέρεων συμπερασμάτων ενώ κρίνεται ως νεφελώδης επί ουσιαστικών και βασικών γεγονότων. Δεν μπορεί παρά να δημιουργεί εντύπωση το γεγονός ότι ενώ υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του ως αληθές, πλείστο εκ του περιεχομένου της, αναίρεσε κατά την αντεξέταση του. Κατά τον ίδιο η παραπονούμενη υπήρξε η πρώτη σοβαρή του σχέση, η οποία μάλιστα οδήγησε σε γάμο, πλην όμως δεν θυμόταν αντεξετασθείς να αναφέρει πότε ακριβώς γνώρισε την παραπονούμενη. Θυμόταν τις συνθήκες γνωριμίας τους, όμως δεν μπορούσε ουσιαστικά να περιγράψει τίποτα σε ότι αφορούσε την παραπονούμενη ή τα βιώματα του μαζί της. Δεν μπορούσε να απαντήσει στο κατά πόσον το ζευγάρι είχε ή όχι, την όποια κοινωνική ζωή. Αδυνατούσε να περιγράψει επαρκώς εως καθόλου, το εσωτερικό του σπιτιού στο οποίο κατ΄ισχυρισμόν διέμεναν μαζί, μετά τον γάμο τους και στο οποίο λήφθηκαν οι φωτογραφίες που ο ίδιος παρουσίασε, ως Τεκμήριο
4. Η θέση του ότι την κατηγορούμενη παντρεύτηκε από αγνά συναισθήματα, 20 μέρες μετά την γνωριμία τους, και ενώ είχαν συναντηθεί στο μεσοδιάστημα λιγότερο των 10 φορών, δεν μπορεί παρά να δημιουργεί έντονους προβληματισμούς στο Δικαστήριο ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους. Τον τρόμαζαν δήλωσε οι κατ' ισχυρισμών απειλές της παραπονούμενης ότι, αν δεν της έδιδε χρήματα, θα τον κατέγγελε στην Αστυνομία και στο Τμήμα Αλλοδαπών, όμως κατά τα λοιπά, ήθελε να γίνει πιστευτή η θέση του ότι την παντρεύτηκε από αληθινή αγάπη, θέση οξύμωρη, δυνάμει της μαρτυρίας του. Περαιτέρω, δήλωσε ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο υπογράφηκε παρουσία της παραπονούμενης, εξ΄ου και τέθηκε επί αυτού, το όνομα της. Την θέση αυτή σύντομα αναίρεσε κατά την αντεξέταση του, συμφωνώτας ότι αυτή ήταν απούσα κατά την συμπλήρωση του ονόματος της. 'Εμειναν δήλωσε εκεί, περί τον ενάμιση μήνα μετά τον γάμο, ενώ στην κατάθεση του είπε ότι 3 μέρες μετά την τέλεση αυτού, μετακόμισαν. Στην κατάθεση του ευθαρσώς δηλώνει ότι ο ίδιος είναι που παρέθεσε το όνομα και υπογραφή της V.D επί του ενοικιαστηρίου εγγράφου, ενώ αντεξεταζόμενος τεχνηέντως αποφάσισε ότι την υπογραφή της παραπονούμενης έθεσε ο Ali, ως μια απέλπιδα προσπάθεια να αποποιηθεί της αυτοενοχοποιητικής αναφοράς του, όταν ανακρίνετο. Ως ο ίδιος δήλωσε την υπογραφή της V.D επί του ενοικιαστηρίου εγγράφου παρέθεσε μετά τον γάμο τους, με σκοπό να πάρει το έγγραφο στο Τμήμα Αλλοδαπών και Μετανάστευσης για να εξασφαλίσει άδεια διαμονής ως σύζυγος Ευρωπαίου υπηκόου, όμως το έγγραφο είχε ήδη πιστοποιηθεί την 5.3.2018 από πιστοποιούντα υπάλληλο, ήτοι προ ακόμη της όποιας γνωριμίας του με την κατηγορούμενη. Η προσπάθεια του κατηγορούμενο κατά τη ζώσα μαρτυρία του όπως προσπαθήσει να πείσει για το αληθές των θέσεων του ήταν διάχυτη, όμως οι όποιες απαντήσεις του, αναιρούσαν η μια την άλλη, ή ήταν κενές περιεχομένου, ενώ οι ουσιώδεις αντιφάσεις στις οποίες υπέπεσε, τείνουν να καταδείξουν το μη φιλαλήθες των ισχυρισμών του. Η μαρτυρία του κατηγορούμενου για όλους τους πιο πάνω λόγους, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται. Νομική Πτυχή Λόγω συνάφειας των κατηγοριών, αφετηρία εξέτασης του κατά πόσον η κατηγορούσα αρχή έχει καταφέρει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την διάπραξη των, θα αποτελέσουν οι κατηγορίες 6 και 8, ήτοι της εμπορίας ενήλικου προσώπου (κατηγορία 8) και συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (κατηγορία 6). 8η Κατηγορία Με την απόσυρση της υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου 2 και την τροποποίηση των Λεπτομερειών της κατηγορίας, ως αυτή έλαβε χώραν με την σύμφωνη γνώμη της υπεράσπισης την 1.3.23, ο νυν κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μόνος του πλέον την κατηγορία περί εμπορίας ενήλικου προσώπου. Καταλογίζεται λοιπόν στον κατηγορούμενο δυνάμει των λεπτομερειών της κατηγορίας ότι μεταξύ των ημερομηνιών 1.5.18-15.6.18 διέπραξε το αδίκημα της εμπορίας, στρατολογώντας την παραπονούμενη, εκμτεταλλευόμενος της ευπαθή της θέση, ουτως ώστε η τελευταία να μην έχει άλλη επιλογή από το να τελέσει πολιτικό γάμο μαζί του, ούτως ώστε ο τελευταίος να εξασφαλίσει την περαιτέρω διαμονή του στην Δημοκρατία. Παρά την αποδοχή της μαρτυρίας της παραπονούμενης ως αξιόπιστη, το Δικαστήριο φρονεί ότι νομικού περιεχόμένου είναι ο σκόπελος που αντιμετωπίζει η Κατηγορουσα Αρχή σε ότι αφορά την απόδειξη της συγκεκριμένης κατηγορίας. Αναδιπλώνω το σκεπτικό του Δικαστηρίου ως ακολούθως, αφού πρώτα παραθέσω τη νομική βάση της κατηγορίας. Η στηρίζεται στα άρθρα 2, 3,4,5 και 6(ε) του Νόμου 60(Ι)/
5. Στο βαθμό που αφορά την παρούσα υπόθεση το άρθρο 6 του Νομοθετήματος προνοεί: «Όποιος στρατολογεί, προσλαμβάνει, μεταφέρει, διακινεί, μεταβιβάζει, υποθάλπτει ή παραλαμβάνει ενήλικο πρόσωπο, στεγάζει ή υποδέχεται, ανταλλάσσει ή μεταβιβάζει τον έλεγχο ή και την εξουσία επί του προσώπου αυτού, με σκοπό την εκμετάλλευση του, μέσω: ... (ε) κατάχρησης εξουσίας ή μιας ευπαθούς θέσης, τέτοιας φύσεως ώστε το εν λόγω πρόσωπο να μην έχει άλλη αποδεκτή δυνατότητα παρά να υποταχθεί στην κατάχρηση, ή/ και . είναι ένοχος κακουργήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη». Oπως εύστοχα έχει καταγραφεί στην πρόσφατη απόφαση του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας, Δημοκρατία ν Κ.Γ κ.α με αριθμο 4171/20, ημερ. 21.3.23: «Ο Ν.60(Ι)/2014, όπως και ο προγενέστερος Ν.87(Ι)/2007, θεσπίστηκαν για σκοπούς εναρμόνισης με Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για σκοπούς καλύτερης εφαρμογής Συμβάσεων που έγιναν στα πλαίσια του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου της Ευρώπης (βλ. προοίμιο του Νόμου και Γενικός Εισαγγελέας v Ismail κ.ά., Ποινικές Εφέσεις 228 - 245/15 και 248 - 255/15, 17.10.16). Καθοδηγητική για την εφαρμογή του είναι ασφαλώς η Οδηγία 2011/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, για την πρόληψη και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και για την προστασία των θυμάτων («η Οδηγία»). Όπως αναφέρεται στην παράγραφο

(1)του προοιμίου της Οδηγίας: «Η εμπορία ανθρώπων συνιστά σοβαρό έγκλημα, το οποίο διαπράττεται συχνά στο πλαίσιο του οργανωμένου εγκλήματος, καθώς και κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, και απαγορεύεται ρητά από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πρόληψη και καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων αποτελεί προτεραιότητα για την Ένωση και τα κράτη μέλη». Σύμφωνα με το ερμηνευτικό άρθρο 2 του Ν. 60(Ι)/2014: «εκμετάλλευση» περιλαμβάνει, την εκμετάλλευση της εκπόρνευσης άλλων ή άλλες μορφές σεξουαλικής εκμετάλλευσης περιλαμβανομένης της πορνογραφίας, την εκμετάλλευση της εργασίας ή των υπηρεσιών άλλων συμπεριλαμβανομένης της καταναγκαστικής εργασίας ή υπηρεσιών, της επαιτείας, της καταναγκαστικής πλανοδιοπώλησης και σε περίπτωση παιδιών, περιλαμβάνει επίσης τις χειρότερες μορφές εργασίας των παιδιών κατά την έννοια του περί της Σύμβασης για την Απαγόρευση των Χειρότερων Μορφών Εργασίας των Παιδιών και την Άμεση Δράση με Σκοπό την Εξάλειψή τους (Κυρωτικού) Νόμου του 2000, τη δουλεία ή άλλες πρακτικές παρεμφερείς προς τη δουλεία, την οικιακή δουλεία, την εκμετάλλευση εγκληματικών δραστηριοτήτων, την εκμετάλλευση προσώπου για πραγματοποίηση υιοθεσίας και την εκμετάλλευση προσώπου για αφαίρεση, αγοραπωλησία και διακίνηση ανθρωπίνων οργάνων ή άλλων βιολογικών ουσιών, ιστών ή εμβρύων∙ «εκμετάλλευση εγκληματικών δραστηριοτήτων» σημαίνει την εκμετάλλευση προσώπου για τη διάπραξη οποιουδήποτε ποινικού αδικήματος· Αντίστοιχα, «εμπορία προσώπων» σημαίνει τη στρατολόγηση, πρόσληψη, μεταφορά, διακίνηση, υπόθαλψη ή παραλαβή ή στέγαση ή υποδοχή προσώπων, συμπεριλαμβανομένης της ανταλλαγής ή μεταβίβασης του ελέγχου ή/και της εξουσίας επί των προσώπων αυτών, μέσω απειλών ή χρήσης βίας ή άλλων μορφών εξαναγκασμού, απαγωγής, δόλου, εξαπάτησης, παραπλάνησης, κατάχρησης εξουσίας ή ευάλωτης θέσης ή προσφοράς ή παροχής ή λήψης πληρωμών ή ωφελημάτων ή απολαβών για εξασφάλιση της συγκατάθεσης προσώπου κατέχοντος εξουσίας επί ενός άλλου, με σκοπό την εκμετάλλευση αυτού» «θύμα» σημαίνει το ενήλικο πρόσωπο ή το παιδί που υπέστη τη διαδικασία της εμπορίας, ή/και εκμετάλλευσης, άσχετα αν έχει υποστεί ζημιά από την τέλεση των αδικημάτων που περιλαμβάνονται στον παρόντα Νόμο, καθώς και το πρόσωπο που έχει υποστεί ζημιά συμπεριλαμβανομένης σωματικής και ψυχολογικής βλάβης ή οικονομικής απώλειας που προκαλείται απευθείας από τη διάπραξη των αδικημάτων που προβλέπονται στον παρόντα Νόμο∙ «κατάχρηση ευάλωτης θέσης» σημαίνει την κατάσταση στην οποία το θύμα δεν έχει άλλη πραγματική ή παραδεκτή επιλογή από το να υποστεί ή να υποκύψει στη συγκεκριμένη κατάχρηση∙ Το Δικαστήριο δεν διατηρεί καμία αμφιβολία ότι η παραπονούμενη εντάσσεται εντός του ορισμού του «θύματος» και δη ότι επρόκειτο περί ατόμου το οποίο κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, ήταν σε ευάλωτη θέση. Η οικονομική της αδυναμία σε συνάρτηση με το παρελθόν της και τα προηγούμενα τραυματικά για βιώματα της, τα οποία ουδόλως αμφισβητήθηκαν κατά την ακροαματική διαιδκασία, καταδεικνύουν το ευάλωτο της κατάστασης της. Ως η ίδια ανέφερε, κατά την εν λόγω περίοδο δεν είχε χρήματα ούτε για φαγητό πόσο μάλλον για πληρωμή λογαριασμών που αφορουσαν σε βασικές ανθρώπινες ανάγκες όπως την παροχή ρεύματος και νερού. Η ίδια με περίσσιο θάρρος και ειλικρίνεια αναφέθηκε στην συστηματική χρήση κάνναβης ως μια «διέξοδος» προς αποφυγή αντιμετώπισης των διαφόρων ψυχικών τραυμάτων που την ταλανίζουν, ανέφερε δε ότι δανειζόταν προς τούτο χρήματα, μεταξύ άλλων και από τον πρώην κατηγορούμενο 2, Λ.Α, ο οποίος ανα διαστήματα, την προμήθευε με κάνναβη. Η οικονομική της κατάσταση περιόριζε τις επιλογές της, οδηγώντας την στην αποδοχή της πρότασης που δέχθηκε. Σημειώνω εδώ ότι το άρθρο 12

(2)του Νόμου προνοεί ότι η καθ' οιονδήποτε τρόπο συναίνεση του ενήλικου θύματος είναι αδιάφορη, και δεν αποτελεί υπεράσπιση στην περίπτωση που έχει χρησιμοποιηθεί μεταξύ άλλων η εκμετάλλευση της ευάλωτης θέσης του θύματος ή η παροχή ή η λήψη πληρωμών ή ωφελημάτων για εξασφάλιση της συγκατάθεσης του (βλ. επίσης Αγραφιώτης ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 60/2022, 23.11.2022). Στο Explanatory Report to the Council of Europe Convention on Action against Trafficking in Human Beings παρ.83[4], δίδεται μια χρήσιμη ερμηνεία του όρου «κατάχρηση ευπαθούς θέσης» (σε σχέση με τη σύμβαση) ως εξής: «

1. By abuse of a position of vulnerability is meant abuse of any situation in which the person involved has no real and acceptable alternative to submitting to the abuse. The vulnerability may be of any kind, whether physical, psychological, emotional, family-related, social or economic. The situation might, for example, involve insecurity or illegality of the victim's administrative status, economic dependence or fragile health. In short, the situation can be any state of hardship in which a human being is impelled to accept being exploited. Persons abusing such a situation flagrantly infringe human rights and violate human dignity and integrity, which no one can validly renounce». Καθόδηγηση επίσης αντλεί το Δικαστήριο από την σελίδα 80 του Εγχειριδίου «Evidential Issues in Trafficking in Persons Cases, Case Digest, United Nations Office on Drugs and Crime», Βιέννη, 2017», στο οποίο εντοπίζονται παράγοντες και/ή στοιχεία που τείνουν να καταδείξουν την ύπαρξη ευπαθούς θέσης. Στα στοιχεία αυτά συγκαταλέγονται μεταξύ άλλων, (α) το κοινωνικό-οικονομικό καθεστώς ενός θύματος, (β) η ηλικία, (γ) η σωματική ή νοητική αναπηρία, (δ) η έλλειψη γνώσης της γλώσσας ή της κουλτούρας στη ξένη χώρα, (ε) η έλλειψη ή χαμηλή μόρφωση, (στ) το φύλο, (ζ) η εγκυμοσύνη, (η) η συναισθηματική ευαλωτότητα, (θ) η οικονομική δυσπραγία, και (ι) η οικονομική εξάρτηση. Περαιτέρω, το κοινωνικο-οικονομικό καθεστώς ενός ατόμου μπορεί να αποτελέσει ικανή μαρτυρία για να καταδείξει την ευπαθή του θέση (βλ. United Nations Office on Drugs and Crime UNODC, Abuse of a Position of Vulnerability and Other "Means" within the Definition of Trafficking in Persons: Issue Paper, United Nations, April 2013, σελ. 13- 14). Με βάση τα ευρήματα μου κρίνω ότι η παραπονούμενη ήταν ευάλωτο πρόσωπο η οποία έτυχε εκμετάλλευσης λόγω της ευπαθούς της θέσης, τελώντας γάμο με ένα άγνωστο της άνδρα έναντι αμοιβής. Πέραν όμως της κατάληξης του Δικαστηρίου ότι η παραπονούμενη μπορεί να ενταχθεί εντός του πλαισίου του Νόμου ως «θύμα» λόγω των προσωπικών της περιστάσεων, για να αποδειχθεί το αδίκημα της εμπορείας, πρέπει να αποδειχθούν τα συστατικά στοιχεία που συνθέτουν την διάπραξη του, ήτοι: (α) Η ενέργεια - (the act), και δη η πρόσληψη, η μεταφορά ή η διακίνηση, (β) Το μέσο - ( the means), δηλαδή στην προκείμενη η κατάχρηση της ευάλωτης θέσης και (γ) ο σκοπός - (the purpose) της εκμετάλλευσης. Το στοιχείο (γ) ανωτέρω, έχει μέσω της μαρτυρίας της παραπονούμενης καταδειχθεί. Αναμφίβολα, ο κατηγορούμενος προσπάθησε να αποκτήσει πλεονέκτημα από την διενέργεια του εν λόγω γάμου, εξ' ου και κατέθεσε λίγες μέρες μετά τον γάμο, αίτηση, για διαμονή στην Δημοκρατία ως εξαρτώμενο πρόσωπο Ευρωπαίου πολίτη. Αυτό όμως που δεν έχει αποδειχθεί είναι τα στοιχεία (α) και (β). Και εξηγώ. Το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί ότι είναι το εναπομείναν επί του κατηγορητηρίου κατηγορούμενο πρόσωπο που στρατολόγησε, προσέλαβε, μετέφερε ή διακίνησε την παραπονουμενη, ούτως ώστε να πληρούνται σωρευτικά τα συστατικά στοιχεία της εμπορίας προσώπων. Οι αξιόπιστες αναφορές της παραπονούμενης στην μαρτυρία της παραπέμπουν στον πρώην κατηγορούμενο 2 και όχι στον πρώτο κατηγορουμενο. Ο εντοπισμός της παραπονούμενης έγινε από τον πρώην κατηγορούμενο 2, ο οποίος της πτρότεινε την τέλεση γάμου με άγνωστο σε αυτή, άνδρα. Η πρόταση μάλιστα αυτή έγινε από τον πρώην κατηγορούμενο 2 αρχικά τον Μαίο του 2018, ενώ πίεζε προς αποδοχή της μέσω των αλλεπάλληλων τηλεφωνημάτων του προς την παραπονούμενη, τον Ιούνιο του
2. Ο πρώην κατηγορούμενος 2, -δυνάμει της μαρτυρίας της παραπονουμενης- ήταν αυτός που με την τέλεση του γάμου της κατέβαλε το διόλου ευκαταφρόνητο για την ίδια ποσό, των €1.
3. ο κατηγορούμενος σύμφωνα με την παραπονούμενη ποτέ δεν της πρόσφερε χρήματα για την τέλεση του γάμου. Αντίθετα, σύμφωνα πάντοτε με την αξιόπιστη επί του προκείμενου μαρτυρία της παραπονούμενης, ήταν ο Λ.Α που είχε τον καθοριστικό ρόλο στην όλη διαδικασία, και ήταν ως η ίδια τον χαρακτήρισε «το μέσο» για την τέλεση της πράξης, αφού την προσέγγισε τον Μαιο του 2018, την επαναπροσέγγισε τον Ιούνιο του 2018, της προσέφερε το δέλεαρ για να εξασφαλίσει την αποδοχή της, γνωρίζοντας παράλληλα, σύμφωνα με την μαρτυρία της, τα πάντα για το παρελθόν της και την οικονομική της κατάσταση, εκμεταλλευόμενος αυτήν (βλ.«Trafficking in Human Beings, Case Law on Trafficking in Human Beings 2009 -2012- An Analysis», του Εθνικού Εισηγητή (National Rapporteur) σελ.61, παρ. 4.4.5[5]). Σημειώνεται επίσης για σκοπούς πληρότητας, ότι καμία μαρτυρία δεν έχει τεθεί ενώπιον μου ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε για την κακή οικονομική κατάσταση της παραπονουμενης. Επί του σημείου τούτου το μόνο που ανέφερε η παραπονούμενη ήταν ότι ο κατηγορούμενος μετά την τέλεση του γάμου θα της κατέβαλε ποσά μηνιαίως, όμως, πέραν της μίας φοράς που του ζήτησε και της έδωσε, καμία άλλη προσπάθεια δεν έγινε από έκαστο εμπλεκόμενο για να «τηρηθεί» η μεταξύ τους συμφωνία. Η μαρτυρία που έχει προσφερθεί από την παραπονουμενη ήταν ότι δεν ζήτησε χρήματα ποτέ ξανά, πλην της μίας φοράς. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλάσσεται από την 8η κατηγορία. 6η Κατηγορία Στρέφομαι στην εξέταση της 6ης κατηγορίας που αφορά στο αδίκημα της συνωμοσίας. Δυνάμει των προνοιών του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, συνωμοσία συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνουν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα (βλ. Eminiyet κ.α ν Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ.216). Βασικό στοιχείο που οφείλει να αποδειχθεί από πλευράς κατηγορούσας αρχής προς στοιχειοθέτηση της κατηγορίας είναι η ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των μερών. Η συμφωνία αποτελεί την αντικειμένική υπόσταση του αδικήματος. Αντίστοιχα, οφείλει να αποδειχθεί με ικανή μαρτυρία η ένοχη διάνοια (mens rea), ήτοι η πρόθεση για την υλοποίηση της παράνομης πράξης, ενώ όπως αναφέρθηκε στην Χαραλάμπους κ.α. ν Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 96/2016, 100/2016 και 101/2016, ημερ. 28.11.2017) τα δύο αυτά στοιχεία οφείλουν να αποδεικνύονται σωρευτικά. Το πόσον τελικώς, οι συνωμότες απέτυχαν στην διάπραξη του κοινού σκοπού, ή εμποδίστηκαν από την ολοκλήρωση του ή αν η πράξη αφ΄εαυτής ματαιώθηκε, είναι αδιάφορο στα μάτια της Νομολογίας (βλ. Gani v Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 134, R v Aspinall

(1876)2 QBD 48, Eminiyet κ.α. ν Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 216, 222). Στην απόφαση Λαζάρου κ.ά. ν Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 633 λέχθηκε ότι: «.η συνωμοσία, εκτός της ύπαρξης συμφωνίας, περιλαμβάνει και το στοιχείο της πρόθεσης (mens rea) και για τούτο, η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδεικνύει όχι μόνο τη συμφωνία μεταξύ των κατ' ισχυρισμό συνωμοτών να εκτελέσουν ένα παράνομο σκοπό (αποδεικνυόμενης είτε με λόγια είτε άλλο τρόπο επικοινωνίας μεταξύ τους), αλλά επιπρόσθετα θα πρέπει να αποδεικνύει την πρόθεση στη σκέψη καθενός κατ' ισχυρισμό συνωμότη να εκτελέσει τον παράνομο σκοπό (R. v. Thompson, 50 Cr. App. R. 1)». Εϊναι γεγονός ότι συμφωνίες αυτού του είδους, σπανίως αποδεικνύονται μέσω άμεσης μαρτυρίας. Το Δικαστήριο λοιπόν οφείλει να εντοπίσει κατά πόσον αυτή υπάρχει μέσω της εξαγωγής εύλογων συμπερασμάτων από τη μαρτυρία που εχει διαθέσιμη ενώπιον του, και δη, κατά πόσον, νοουμένου ότι η εν λόγω μαρτυρία έχει κριθεί ως αποδεκτή και αξιόπιστη, υπάρχει μαρτυρία που αφορά είτε σε δηλώσεις των κατηγορουμένων, είτε στον τρόπο δράσης τους. Η μαρτυρία της παραπονούμενης παρότι έχει κριθεί στο σύνολο της ως αξιόπιστη, είναι επί τούτου του σημείου, ισχνή και εδράζεται σε πιθανολόγηση. Καμία άλλη μαρτυρία δεν έχει παρουσιαστεί προς υποστήριξη των θέσεων της παραπονούμενης, ούτε έχει το Δικαστήριο εντοπίσει οποιαδήποτε ενισχυτική προς τούτο, μαρτυρία δια μέσω των ΜΚ1-ΜΚ3 και ΜΚ7-

1. Οι ακόλουθες στοιχομυθίες από την κυρίως εξέταση και αντεξέταση της παραπονούμενης μιλούν από μόνες: (Κυρίως Εξέταση) «Ε. Σϋμφωνα με την κατάθεση σου ο Λ.Α μαζί με τον κατηγορούμενο συμφώνησαν για να κάνουν τούντη δουλειά; Πώς το αντιλήφθηκες εσυ; A. Πιστεύω πως ναι. Εγώ πήγα στο γραφείο και ήταν εκεί μαζί μου ο Λ.Α, ο κύριος (υποδεικνύει τον κατηγορούμενο), ο Αli, η γυναίκα του Ali και νομίζω και ο άλλος ο MXXX. Αυτά θυμάμαι. Ε. Ηξερε ο ένας τον άλλον; A. Πιστεύω πως ναι. Δεν με ενδιαφέρει προσωπικά αν γνωρίζονται. Δεν μπαίνει κάπου στα δικά μου, ξερώ εγώ, από αυτά που πρέπει να ξέρω». (Αντεξέταση) «E. Σου υποβάλω επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν γνωρίζει ή δεν γνωρίζε τότε το άτομο το οποίο αναφέρετε στην κατάθεση σας ως Λ.Α ή Ali. A. Απορρίπτεται. Μια χαρά τον γνώριζε. Αφού αυτός έδωσε λεφτά στον Λ.Α. για να πληρώσει εμάς και από όσων ξέρω αυτός έδωσε 5,6,10 χιλιάρικα και εμείς πήραμε €1.
2. Ε. Πώς το γνωρίζετε; A. Δεν θυμάμαι. ... Ε. Εχετε δει ποτέ κάποια χρηματική συναλλαγή μετάξύ του κατηγορούμενου και του Λ.Α.; A. Όχι, το κάνανε μόνοι τους κρυφά. Εμείς δεν έχουμε κάποιον λόγο εκεί. Ε. Εχετε δει κάποια χρηματική συναλλαγή μεταξύ του κατηγορούμενου και του κ. Ali; Α. Όχι, λογικό είναι ότι δεν θα το κάνουν μπροστά μου. Ε. Αρα το μόνο, το οποίο σας οδήγησε στο συμπερασμα ότι αυτοί οι τρείς συνεργάστηκανν, ήταν αυτό που μας είπατε πριν, δηλαδή κάποιου, τον οποίο δεν θυμάστε, ποιος, του ξέφυγε. Α. Νομίζω ξέφυγε του Ali. To νιώθω, μπορώ να μιλήσω έτσι λίγο πιο; Δικαστήριo: Ναι Α. Πήγαμε στο γραφείο, γνωριστήκαμε, μας έπαιρναν λίγο από εκεί, λίγο από εδώ. Εγώ έμεινα σε κάποια φάση στο αυτοκίνητο του Ali μόνη μου και κάτι τον ρωτούσα γιατί ήθελα να μάθω παραπάνω. Και δεν θυμάμαι πώς, αλλά έχω αυτή τη μνήμη στο κεφάλι μου για 5,6 χιλιάρικα, ότι ο Λ.Α θα πάρει παραπάνω και εμείς θα πάρουμε τα αποφάγια. Απλά το θυμάμαι». Το Δικαστήριο φρονεί ότι οι πιο πάνω απαντήσεις της μοναδικής μάρτυρος επί του προκείμενου, πόρρω απέχουν από την απόσειση του αποδεικτικού βάρους που φέρει στους ώμους της η κατηγορούσα αρχή. Αναμφίβολα, η τέλεση του γάμου από μόνη της καταδεικνύει την ύπαρξης μιας κάποιας συμφωνίας μεταξύ κατηγορούμενου και τρίτου προσώπου. Και αυτό γιατί η θέση του κατηγορούμενου ότι παντρεύτηκε την παραπονούμενη λόγω αγνών συναισθημάτων, έχει απορριφθεί από το Δικαστήριο. Το ζήτημα όμως είναι ότι η μαρτυρία ενώπιον μου δεν έχει καταδείξει το πρόσωπο με το οποίο ο κατηγορούμενος συνομώτησε για υλοποίηση της. Για να καταδικάσει το Δικαστήριο για συνωμοσία οφείλει να αποφασίσει πρώτα και κύρια, ποιοί ήταν οι συνωμότες. Ο ένας εκ των δύο στην παρούσα περίπτωση, ελλείπει. Παρά τις αξιόπιστες αναφορές της παραπονούμενης για την εμπλοκή του Λ.Α, δεν έχει διαφανεί με ικανή προς τούτο μαρτυρία ποιά ήταν η συμφωνία για την τέλεση του γάμου, ποιοί εμπλέκονταν στην επίτευξη της, ποια και μέχρι ποιού βαθμού ήταν η εμπλοκή έκαστου εξ΄αυτώ, και πού έγκειτο η ένοχη διάνοια των. Καμία αναφορά στο πρόσωπο του Ali δεν έγινε. Σημειώνεται ότι, η πράξη η οποία καταλογίζεται στον κατηγορουμενο, συμφώνων των Λεπτομερειών της κατηγορίας είναι ότι ο ίδιος, μαζί με τον πρώην κατηγορούμενο 2 «συνωμότησαν μεταξύ τους και ακόμα κάποιο πρόσωπο ονόματι Ali» για την διάπραξη του κακουργήματος, ήτοι της εμπορίας ενήλικων προσώπων. Με την άρνηση των κατηγοριών, η κατηγορούσα αρχή οφείλει να αποδείξει με κάθε συστατικό του αδικήματος, με αποδεκτή μαρτυρία, ενώ υποθέσεις από πλευράς του Δικαστηρίου σε σχέση με γεγονότα, όσο εύλογες και να είναι, δεν είναι αποδεκτές (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ 71, Λοίζου ν Αστυνομίας

(1989)2 Α.Δ.Δ. 363). Το Δικαστήριο δυνάμει όλων των πιο πάνω, δεν έχει ικανοποιηθεί ως προς την σωρευτική πλήρωση των προυποθέσεων που αφορούν στην απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, εφόσον η μαρτυρία που έχει προσκομισθεί επί του προκείμενου, πόρρω απέχει από την απόδειξη της, στο νομολογιακά απαιτούμενο βαθμό. 3η Κατηγορία- Κυκλοφορία Πλαστού Εγγράφου Νομική βάση της εν λόγω κατηγορίας αποτελούν τα άρθα 331, 333, 335 και 339 του Ποινικού Κώδικα. Στο βαθμό που οι πρόνοιες των άρθρων αφορούν την παρούσα υπόθεση, έχουν ως εξής: «331.Πλαστογραφία είναι ο καταρτισμός πλαστού εγγράφου με σκοπό καταδολίευσης. 333. Καταρτίζει πλαστό έγγραφο όποιος- (α) καταρτίζει έγγραφο που εµφανίζεται ως να µην είναι στην πραγµατικότητα· (β) αλλοιώνει έγγραφο χωρίς εξουσία κατά τέτοιο τρόπο ώστε αν η αλλοίωση είχε εξουσιοδοτηθεί, αυτή θα µετέβαλλε τις συνέπειες του εγγράφου· (γ) κατά τη σύνταξη του εγγράφου, εισάγει κάτι σε αυτό χωρίς εξουσία το οποίο, αν εισαγόταν κατόπιν εξουσίας θα µετέβαλλε τις συνέπειες του εγγράφου· (δ) υπογράφει έγγραφο— (

1. i)µε το όνοµα άλλου χωρίς την εξουσιοδότηση του, ανεξάρτητα αν το όνοµα αυτό είναι το ίδιο µε εκείνο που υπογράφει αυτός ή όχι· 334. Πρόθεση καταδολίευσης τεκµαίρεται, αν φαίνεται ότι κατά το χρόνο όταν καταρτίστηκε το πλαστό έγγραφο υπήρχε συγκεκριµένο πρόσωπο, εξακριβωµένο ή όχι, που δύναται να καταδολιευθεί µε το έγγραφο, και το τεκµήριο αυτό δεν ανατρέπεται µε την απόδειξη ότι ο υπαίτιος έλαβε ή προετίθετο να λάβει µέτρα για να αποτρέψει την καταδολίευση στην πράξη τέτοιου προσώπου. ή για το γεγονός ότι ο υπαίτιος είχε ή νόµιζε ότι είχε δικαίωµα στο πράγµα που θα αποκτώταν µε το πλαστό έγγραφο. 339. Όποιος γνωρίζει και θέτει με δόλιο τρόπο σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή, ωσάν είχε πλαστογραφήσει το πράγμα για το οποίο γίνεται λόγος». Συνάγεται από τις πιο πάνω πρόνοιες ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πλαστογραφίας λοιπόν είναι ο καταρτισμός πλαστού εγγράφου, με σκοπό την καταδολίευση. Σημαντικά κρίνονται εδώ τα όσα εντοπίζονται στο Σύγγραμμα Arcbold 2018 par. 22- 8: «The concept of forgery and the rationale of the offence were summarised in paragraphs 41 to 43 of the Law Commission Report: «By the middle of the nineteenth century it was established that for the purpose of the law of forgery the fact that determined whether a document was false was not that it contained lies, but that it told a lie about itself.As we have said ... the primary reason for retaining a law of forgery is to penalise the making of documents which, because of the spurious air of authenticity given to them are likely to lead to their acceptance as true statements of the facts related in them. [ ...] The essential feature of a false instrument in relation to forgery is that it is an instrument which `tells a lie about itself' in the sense that it purports to be made by a person who did not make it (or altered by a person who did not alter
2. it)or otherwise purports to be made or altered in circumstances in which it was not made or altered». Την ίδια συλλογιστική επί του προκείμενου έχουν υιοθετήσει και τα Κυπριακά Δικαστήρια και προς τούτο παραπέμπω ενδεικτικά στην απόφαση Georghiou v. The Republic

(1984)2 CLR

1. Μάλιστα στην Georghiou, tο Ανώτατο Δικαστήριο διευκρίνησε ότι, δεν είναι αναγκαίο το έγγραφο που πλαστογραφείται να παράγει έννομα αποτελέσματα για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα. Όμοίως με τις προηγούμενες κατηγορίες, η απόδειξη της «πρόθεσης δια καταδολίευση» σπανίως αποδεικνύεται μέσω άμεσης προς τούτο μαρτυρίας, όμως, ως προνοεί το άρθρο 334 του Ποινικού Κώδικα, ayt;h τεκμαίρεται ότι υπάρχει νοουμένου ότι μπορεί να συναχθεί από τα περιστατικά της υπόθεσης. Αν η πρόθεση του κατηγορούμενου ήταν να καταδολιεύσει, δεν απαιτείται να αποδειχθεί ότι εξαπατήθηκε ή ότι υπήρχε πρόθεση εξαπάτησης κάποιου συγκεκριμένου προσώπου. Ως το άρθρο του Νόμου ορίζει, τέτοια πρόθεση τεκμαίρεται ότι υπάρχει αν, κατά τον ουσιώδη χρόνο, υπάρχει πρόσωπο, όχι κατ΄ανάγκη συγκεκριμμένο, που θα μπορούσε να καταδολιευτεί. Εϊναι αρκετό δηλαδή να καταδειχθεί ότι οι ενέργειες του κατηγορούμενου θα μπορούσαν να οδηγήσουν αυτό το πρόσωπο όπως ενεργήσει ενάντια στα συμφέροντα του ή ακόμη, κατά παράβαση του πλαισίου των καθηκόντων του (βλ. Archbold 35η έκδοση σελ. 775, Georghiou (ante) και Welham v. D.P.P. [1960] 44 Cr. App.R. 12). Σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία της ΜΚ5, το εν λόγω ενοικιαστήριο έγγραφο (Τεκμήριο 5) δεν καταρίστηκε από την ίδια ως Διευθύντρια της εταιρείας Ακίνητα ΞΧΧΧ Ltd. Πουθενά επί αυτού δεν φέρεται να υπάρχει η υπογραφή της ίδιας ως μάρτυρα, ή εκ μέρους του ιδιοκτήτη, η σφραγίδα της εταιρείας της, ενώ ακόμη και η χειρόγραφη καταγραφή του ονόματος της εταιρείας της είναι λανθασμένη. Το ότι το όνομα της παραπονούμενης και του κατηγορούμενου επί του εγγράφου τα έβλεπε για πρώτη φορά όταν της υποδείχθηκε το εν λόγω έγγραφο από την Αστυνομία, επιβεβαιώνεται μέσω (α) της αναφοράς της παραπονούμενης ότι η ίδια ποτέ δεν υπέγραψε επί αυτού και (β) του ιδίου του κατηγορούμενου ο οποίος ανέφερε ότι το έγγραφο του παρέδωσε ο Ali προς υπογραφή, ως «εκπρόσωπος του ιδιοκτητη». Συνεπώς η υπογραφή στη θέση του «Ιδιοκτήτη» είναι πλαστή. Εκείνο που παραμένει να εξεταστεί και να αποφασιστεί είναι η γνώση του Κατηγορούμενου, ως ρητά την ορίζει ως συστατικό στοιχείο το άρθρο
2. Σε σχέση με την γνώση που απαιτείται για την απόδειξη του εν λόγω συστατικού στοιχείου στην Λεωνίδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 85/2020, 28/6/2021 διαβάζουμε τα κάτωθι: «Να πούμε το αυτονόητο ότι είναι δυνατό κάποιος να έχει διαπράξει το αδίκημα της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, που είναι αυτοτελές αδίκημα, χωρίς να έχει ο ίδιος πλαστογραφήσει το έγγραφο. Η γνώση και ο δόλος, συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, δεν είναι απαραίτητο να αποδεικνύονται με άμεση μαρτυρία αλλά μπορεί να συμπεραίνονται από τα ίδια τα περιστατικά της υπόθεσης (Γερμανού ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ, 127).» Αντίστοιχα, στην απόφαση Φανιέρος Αντώνης ν. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 104 ειπώθηκε ότι: «Όπως ορθά έχει επισημανθεί στην υπόθεση Youssef v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289, επειδή το στοιχείο της γνώσης συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορούμενου, μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που την αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας». Το άθροισμα των στοιχείων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα γνώσης. O κατηγορούμενος ρητώς ανέφερε αντεξεταζόμενος, πέραν της μίας φοράς (βλ. πρακτικά ημερ. 25.4.23 σελ. 7-8 ) ότι δεν ήξερε αν το σπίτι ήταν ιδιοκτησίας του προσώπου που του παρέδωσε το ενοικιαστήριο έγγραφο. Κατά τον ίδιο, ο Ali μπορεί και να ήταν ο εκπρόσωπος του ιδιοκτήτη. Όμως, ο Αli, δεν υπέγραψε ούτε υπο την ιδιότητα του ως ιδιοκτήτης του ακινήτου ούτε υπο την ιδιότητα του εκπρόσωπο αυτού. Στην θέση του ιδιοκτήτη προχώρησε και έγραψε, ιδιόχειρα, αποτυπώνοντας λανθασμένα μεν, το όνομα της πραγματικής ιδιοκτήτριας εταιρείας. Συνεπώς, η γνώση του κατηγορούμενου ότι ο Ali δεν ήταν ο ιδιοκτήτης ήταν εμφανής από την πρώτη στιγμή, όταν δηλαδή επέλεξε να υπογράψει το έγγραφο. Η άλλη θέση του κατηγορούμενου, ως αυτή γενικώς τέθηκε ότι, ο Ali ίσως είχε απευθείας δικαίωμα να του ενοικιάσει, είτε επειδή ήταν ενοικιαστής και δικαιούτο να το υπενοικιάσει ή ως εκπρόσωπος του ιδιοκτήτη, επίσης καταρρίπτεται από την στιγμή που στο ίδιο το έγγραφο δεν αποτυπώνεται κανένα τέτοιο δικαίωμα προς τον Ali, αλλά αντίθετα, φέρει ως ιδιοκτήτρια μια εταιρεία, για την οποία δεν προώθησε ποτέ την θέση ο κατηγορούμενος ότι αυτή συνδεόταν με οιοδήπτοε τρόπο με τον Ali. Ο κατηγορούμενος όμως, έχοντας γνώση δυνάμει των πιο πάνω, ως προς τη γνησιότητα του εγγράφου επέλεξε και υπέγραψε επί αυτού, χρησιμοποιώντας το για μια σειρά σκοπών όπως, την εξασφάλιση άδειας διαμονής στην Δημοκρατία, αρχικά ως φοιτητής, για άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού, για εγγραφή σε κολλέγιο, ενώ αργότερα, και δη μετά τη σύναψη του γάμου, επαναχρησιμοποίησε αυτό, προσθέτωντας επί αυτού το όνομα της παραπονούμενης, αλλοιώνοντας κατά αυτό τον τρόπο το έγγραφο, καταχωρώντας άμεσα, αίτηση, για λήψη άδειας παραμονής στη Δημοκρατία ως σύζυγος Ευρωπαίου υπηκόου. Τα πιο πάνω στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας, σε συνδυασμό με το κίνητρο του κατηγορούμενου φανερώνουν τη γνώση του κατηγορούμενου ως προς τη μη γνησιότητα του εγγράφου. Περαιτέρω, πλαστογραφημένη είναι και η υπογραφή της παραπονούμενης, η οποία ως ο ίδιος ο κατηγορούμενος ανέφερε ανακρινόμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο, τοποθέτησε επί του εγγράφου. Στην ανακριτική του κατάθεση αναφέρει: «Question 21: When you went to Migration for your marriage, while applying you presented between other documents this rental agreement as your residence address. You declared that in this apartment the only persons that stay is you and V.D. This document includes signatures. Was it signed in ΒΧΧΧ presence? Answer 21: Yes this document was signed in V's presence. After 2-3 days we moved from this house to the other address I told you before. «Question 22: This document wa signed due to a stamp of certifying officer on the 5th day of March

1. You said before that you met first time V.D in May
2. What do you have to say about this? Answer 22: This was signed while I applied as a student. I put the name of ΒΧΧΧ afterwards because we have to declare an address to Migration». Δεν τυγχάνει αμφισβήτησης ότι το έγγραφο, πιστοποιήθηκε αρχικώς, ήτοι όταν αυτό υπεγράφηκε μεταξύ Ali και κατηγορούμενου απο Πιστοποιούντα Υπάλληλο την 5.3.
3. Αυτό φαίνεται και από την σφραγίδα του πιστοποιούντους υπαλλήλου. Ο κατηγορούμενος, με την προσθήκη της υπογραφής της παραπονούμενης μετά την τέλεση του γάμου τον Ιούνιο του 2018, αλλοίωσε στην ουσία του εγγράφο, αφού πλέον, το περιεχόμενο του εγγράφο «ψεύδεται για τον εαυτό του». Την παραπονούμενη δεν γνώριζε καν ο κατηγορούμενος την 5.3.18, ημερομηνία αρχικής υπογραφής του εγγράφου. Ούτε και διέμενε μαζί της σε ότι αφορά την ενοικιαστική περίοδο 3.3.18-3.3.19, αφού την κατηγορούμενη γνώρισε μόλις, τον Μαιο του
4. Ούτε διέμεναν μαζί ποτέ στον χώρο μετά τον γάμο αφού ευθύς μόλις παντρεύτηκαν, και εντός 3 ημερών, ως αναφέρει στην κατάθεση του, ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε τη δοθείσα διεύθυνση. Αποκλειστικός σκοπός του κατηγορούμενου ήταν η κατάθεση του, και συνεπώς η κυκλοφορία του, στις αρχές για να αιτηθεί διαμονή υπο άλλο καθεστώς στην Δημοκρατία. Η θέση του δε κατά την αντεξέταση ότι την υπογραφή της VXXX έθεσε ο Ali και όχι ο ίδιος, καταρρίπτονται μέσω των όσων ανέφερε ανακρινόμενος, όταν τα γεγονότα ήταν νωπά στο μυαλό του, κατά τον ουσιώδη χρόνο. Τα περί παράθεσης της υπογραφής της VXXX από τον Ali δεν είναι τίποτα άλλο παρά εκ των υστέρων σκέψεις, για αποφυγή των ποινικών του ευθυνών. Η εκτεταμένη χρήση του Τεκμηρίου 5, τόσο κατά την αρχική του μορφή, αλλά και μετά την αλλοίωση του, προς όφελος του κατηγορούμενου, οι αντιφάσεις ως προς την παράθεση υπογραφών από μέρους του, και η ίδια η εξ'ολοκλήρου πλαστότητα του αποτελούν στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας που καταδεικνύουν πλήρως την επίγνωση του ως προς την πλαστότητα του Τεκμηρίου
5. Περαιτέρω από το γεγονός ότι το εν λόγω ενοικιαστήριο παραδόθηκε από τον κατηγορούμενο σε Τράπεζικά Ιδρύματα, Κολλέγια αλλά και στο Τμήμα Αλλοδαπών και Μετανάστευσης με σκοπό την αποκόμιση οφέλους, αβίαστα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η κατηγορία περί κυκλοφόριας του εν λόγω πλαστού εγγράφου. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στην κατηγορία
6. Κατάληξη Δυνάμει όλων των όσων έχουν ανωτέρω καταγραφεί, το Δικαστήριο κρίνει ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποτύχει στην απόδειξη των κατηγοριών 6 και 8 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλασεται από αυτές. Σε ότι δε αφορά την κατηγορία 3, η κατηγορούσα αρχή έχει καταφέρει να αποδείξει την υπόθεση της στον νομολογιακά απαιτούμενο βαθμό, με τον κατηγορούμενο να κρίνεται ένοχο σε ότι αφορά την κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση των άρθρων 331, 333, 335 και 339 του Ποινικού Κώδικα. (Υπ.).............. Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Κατά παράβαση των άρθρων 331,333,335 και 339 του Ποινικού Κώδικα. [2] Κατά παράβαση των άρθρων 371 του Ποινικού Κώδικα. [3] Κατά παράβαση των άρθρων 2,3,4,5, 6(ε) του Νόμου 60(Ι)/2014 και άρθρο 20 του Κεφαλαίου 154 και Νόμος 43/
7. [4] Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πάταξη της Εμπορίας Ανθρώπων, βλ. https://rm.coe.int/16800d
8. [5] «For an act to constitute «abuse of a vulnerable position» and «misuse of authority arising from the actual state of affairs», two factors have to be proved: the existence of such a situation and awareness of that situation on the part of the suspect». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο