ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΣΩΤΗΡΙΟΥ, Αρ. Υπ. 3164/2020, 29/6/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:B69 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΧΑΒΙΑΡΑ, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπ. 3164/2020 Μεταξύ: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -και- ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΣΩΤΗΡΙΟΥ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 29.6.2023 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Πίπη Για τον Κατηγορούμενους: κ. Θεοδούλου ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες για αλόγιστη ή επικίνδυνη οδήγηση (3η κατηγορία), παράλειψη να σταματήσει σε κόκκινο σηματοδότη (4η κατηγορία), οδήγηση χωρίς να είναι προσδεμένος με ζώνη ασφαλείας (5η κατηγορία) και χρήσης οχήματος για το οποίο δεν εκδόθηκε άδεια κυκλοφορίας (6η κατηγορία). Σημειώνω ότι ο Κατηγορούμενος αντιμετώπιζε αρχικά και κατηγορίες για οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών και αλκοόλης (1η και 2η κατηγορίες) στις οποίες, κατόπιν ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου, αθωώθηκε. Σημειώνω επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος έχει δηλώσει πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, παραδοχή στην 6η κατηγορία. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητήριου, ο Κατηγορούμενος στις 21.12.2019 στην Λεωφ. Αμμοχώστου στην Ορόκλινη της Επαρχίας Λάρνακας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] αλόγιστα / επικίνδυνα για το κοινό, πέρασε ενώ το κόκκινο φως ήταν αναμμένο και οδηγούσε χωρίς να είναι προσδεμένος με ζώνη ασφαλείας. Η Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε ένα μάρτυρα, τον Αρχιαστυφύλακα που καταδίωξε τον Κατηγορούμενο και διερεύνησε την υπόθεση (ΜΚ1). Ο Κατηγορούμενος αφότου κλήθηκε σε απολογία προέβη σε ανωμοτί δήλωση (Έγγραφο Α) και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Ο ΜΚ1 υιοθέτησε και κατάθεσε την κατάθεση του (Τεκμήριο 1). Πέραν των όσων αναφέρει στο Τεκμήριο 1, ο ΜΚ1 είδε τον Κατηγορούμενο να παραβιάζει τον κόκκινο σηματοδότη από απόσταση 50 μέτρων και με τον τρόπο που οδηγούσε υπήρχε κίνδυνος να προκληθεί δυστύχημα. Η κίνηση ήταν αραιή και τα φώτα λειτουργούσαν κανονικά. Το όχημα του Κατηγορούμενου είναι μικρό σαλούν και υπήρχαν ζώνες εγκατεστημένες. Ο ΜΚ1 κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο (Τεκμήριο 2). Κατάθεσε επίσης, ως Τεκμήριο 4, έντυπο στοιχείων ιδιοκτησίας του οχήματος με αριθμούς εγγραφής [ ]. Στην αντεξέταση του ανάφερε ότι την ώρα που λήφθηκε η πληροφορία ότι ένα λευκό σαλούν όχημα κινείτο επικίνδυνα, από την Λάρνακα προς την Δεκέλεια, ήταν στον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης και ήταν στο γραφείο που είναι κοντά στο παράθυρο. Συμφώνησε ότι μπροστά από τον Αστυνομικό Σταθμό, είναι συχνά σταθμευμένα υπηρεσιακά οχήματα. Δεν δέχθηκε ότι η απόσταση από το παράθυρο μέχρι την περίφραξη του Αστυνομικού Σταθμού είναι 50 μέτρα και είπε είναι 15-20 μέτρα. Του υποδείχθηκε δορυφορική απεικόνιση του συγκεκριμένου σταθμού (Τεκμήριο 5) και αναγνώρισε το παράθυρο στο οποίο βρισκόταν. Έπειτα ρωτήθηκε για την απόσταση από το παράθυρο μέχρι τα φώτα τροχαίας και είπε ότι δεν πρέπει να είναι πέραν των 65 μέτρων. Του υποδείχθηκε ακόμη μια απεικόνιση του Αστυνομικού Σταθμού (Τεκμήριο 6) αλλά επέμενε στη θέση του ότι είχε ικανή ορατότητα αναφέροντας ότι το μοναδικό εμπόδιο είναι ένα σταθμευμένο λεωφορείο το οποίο το επίμαχο βράδυ δεν βρισκόταν εκεί. Έπειτα ρωτήθηκε εάν αντιλήφθηκε τι όχημα ήταν αυτό που είδε και είπε ότι δεν μπορεί να θυμηθεί την μάρκα αλλά η απόσταση ήταν τέτοια που κάποιος γνώστης μπορεί να διακρίνει. Του υποβλήθηκε ότι υπολογίζει αλλά δεν είναι 100% σίγουρος και απάντησε εντάξει. Το όχημα που είδε κινείτο με σταθερή ταχύτητα, δεν ήταν μεγάλη η ταχύτητα του. Ερχόταν ένα όχημα από την κατεύθυνση της Ορόκλινης και έβλεπε ότι ο σηματοδότης ήταν πράσινος. Το όχημα εκείνο όμως είδε το άσπρο όχημα να περνά με κόκκινο και το άφησε να περάσει. Από την απόσταση που βρισκόταν δεν μπορούσε να διακρίνει αριθμό πινακίδων. Προτεραιότητα του ήταν να σταματήσει το όχημα που κινείτο αναξέλεγκτα. Δεν θυμάται όμως πόση ώρα χρειάστηκε για να πάρει το υπηρεσιακό όχημα και να βγει από τον Αστυνομικό Σταθμό. Συμφώνησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν το άσπρο όχημα έστριψε κάπου και ακολούθησε εκείνος τυχαία τον Κατηγορούμενο. Είναι βέβαιος ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε ίδιου τύπου, χρώματος και με την ίδια ταχύτητα με το όχημα που είδε να περνά με κόκκινο σηματοδότη. Όπως είπε, σε σχετική υποβολή της Υπεράσπισης, πρέπει να είναι πολύ μεγάλη σύμπτωση, ίδιο αυτοκίνητο, ίδιου τύπου, ίδιου χρώματος. Επιπρόσθετα, ανάφερε στην αντεξέταση του ότι, όταν βγήκε από τον Αστυνομικό Σταθμό άναψε τους φάρους του υπηρεσιακού οχήματος και προχωρούσε με αναμμένους τους φάρους. Είπε ότι έκανε σήμα στον Κατηγορούμενο από κάποια απόσταση χωρίς ανταπόκριση. Θυμάται ότι άναψε την σειρήνα και την είχε αναμμένη για κάποια απόσταση και έκαν σήμα με τα φώτα, ψηλά - χαμηλά. Ο Κατηγορούμενος έστριψε αριστερά, κτύπησε πάνω στο πεζοδρόμιο και ανέβηκε πάνω σε τσιμεντένιο διακοσμητικό. Σε σχέση με τα φώτα κυκλοφρίας, όταν ρωτήθηκε στην αντεξέταση του πότε τα είδε να λειτουργούν κανονικά απάντησε ότι τα βλέπουν συνέχεια ότι λειτουργούν. Δεν έκανε κάποιο εξειδικευμένο έλεγχο και δεν γνωρίζει αν συνήθως γίνεται εξειδικευμένος έλεγχος. Η ανωμοτί δήλωση του Κατηγορούμενου αναφέρει ότι: «Ονομάζομαι Χαράλαμπος Σωτηρίου και στις 21/12/2019 μου άναψε την σειρήνα η Αστυνομία ενώ οδηγούσα κανονικά το όχημα μου και σταμάτησα εκεί στο ξενοδοχείο Βέργι βγαίνοντας πάνω στο πεζοδρόμιο γιατί ο δρόμος είναι στενός να μη εμποδίσω σε περίπτωση που παιρνούσε άλλο όχημα. Σταματώντας το όχημα μου έβγαλα τη ζώνη μου και κατέβηκα από το όχημα μυ, και ο Αστυνομικός κ. Μάρκελος ο οποίος δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο σας και προσπάθησε αντί να κάνει τη δουλειά του και να ψάξει τον παραβάτη, επέλεξε την εύκολη λύση να με βάλει στο στόχαστρο και να με ενοχοποιήσει, επειδή όπως ανάφερε είμαι γνωστός του στην Αστυνομία λόγω λαθών που έχω κάνει στο παρελθόν. Δηλώνω στο Δικαστήριο σας ότι δεν οδηγούσα σε καμία περίπτωση αλόγιστα εκείνο το βράδυ αλλά ούτε και επικίνδυνα. Δεν πέρασα σε κανένα κόκκινο φανάρι ούτε και ανέκοψα την πορεία κάποιου οχήματος ούτε πρόσεξα κάποιο τρίτο στο δρόμο να κάνει αυτές τις ενέργειες. Σταματώντας το όχημα εκεί στο ξενοδοχείο Βεργί κανένα ατύχημα προκάλεσα αλλά βγήκα πάνω στο πεζοδρόμιο όπως ανάφερα και ποιο πάνω και ούτε και κτύπησα πουθενά όπως ανέφερε ο κ. Μάρκελος. Σε καμία περίπτωση αστυνομικό όχημα μου ένεβε τα φώτα όταν ήταν πίσω μου, πριν να ακινητοποιήσω το όχημα μου, και μόλις άνοιξε η σειρήνα και αντιλήφθηκα ότι έπρεπε να σταματήσω, σταμάτησα στο επόμενο στρίψιμο αριστερά, που ήταν και το ξενοδοχείο Βεργί και συμμορφώθηκα. Έλυσα τη ζώνη μου και κατέβηκα κάτω να δω ποιο ήταν το πρόβλημα. Παρόλο που δεν με αφορά, οφείλω να πω ως γνώστης της περιοχής εκεί και της τοπογραφίας, αναφορικά με τα όσα είπε ο κ. Μάρκελος για το «λευκό σαλούν» ότι έλαβε πληροφορία και ότι το είδε από το σταθμό ένα λευκό σαλούν να περνά με κόκκινο δεν έχω να πω κάτι παρά ότι δεν είμαι εγώ. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι όποιος γνωρίζει εκεί την περιοχή και έχει ξαναπάει στο σταθμό δεν έχει περίπτωση να μπορεί να δει μέχρι τα φώτα από τα εμπόδια που υπάρχουν και ανέφερε ο δικηγόρος μου στον κ. Μάρκελλο ο οποίος και δεν τα αρνήθηκε αλλά επέμενε για να μην εκτεθεί, δικαιολογόντας κάθε φορά τον εαυτό του και κάθε φορά διαψεύδετο από το δικηγόρο μου. Εγώ δεν έχω κάνει κάτι μεμπτό και δεν πρέπει να τιμωρηθώ επειδή είμαι γνωστός στον κ. Μάρκελλο.» Νομική Πτυχή Αναφορικά με την κατηγορία 3, σύμφωνα με το άρθρο 7
(1)του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 ως τροποποιήθηκε προνοεί: «7.-
(1)Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινός οδού αλογίστως, απερισκέπτως ή επικινδύνως διά το κοινόν, λαμβανομένων υπ' όψιν πασών των περιστάσεων, ιδία δε της φύσεως, της καταστάσεως και της χρήσεως της οδού, ως και του όγκου της τροχαίας, ήτις πραγματικώς υπάρχει κατά τον δεδομένον χρόνον ή ήτις ευλόγως θα ανεμένετο να υπάρχη κατά τον εν λόγω χρόνον επί της οδού ταύτης, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον τα δύο έτη ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τις τέσσερις χιλιάδες ευρώ (€4.000) ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, προκύπτει ότι το αδίκημα μπορεί να διαπραχθεί με διάφορους τρόπους. Το λεκτικό του άρθρου 7
(1)ανωτέρω, προσομοιάζει με το λεκτικό του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, από τις αρχές του οποίου έχω αντλήσει καθοδήγηση. Για να αποδειχθεί το αδίκημα, πρέπει να αποδειχθεί το επικίνδυνο της οδήγησης. Στην υπόθεση Πέτρου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 233 αναφέρθηκαν τα εξής: «Σε σχέση με επικίνδυνη οδήγηση οδήγηση σύμφωνα με τη νομολογία, απαιτείται τουλάχιστο απόδειξη κάποιας παράλειψης ή λάθους (fault) εκ μέρους του οδηγού και στην αγγλική απόφαση R v. Gosney
(1971)55 Cr. App. R. 502 σε σχέση με κατηγορία επικίνδυνης οδήγησης αναφέρεται ότι: «the fault certainly does not necessarily involve deliberate misconduct or recklessness or intention to drive in a manner inconsistent with proper standards of driving. Fault involves a failure; a falling below the care or skill of a competent and experienced driver, in relation to the manner of driving and the relevant circumstances of the case». Ως κατέδειξε περαιτέρω η νομολογία, πρέπει να αποδειχθεί ότι η επικίνδυνη οδήγηση ήταν αποτέλεσμα κάποιου σφάλματος (βλ. Σάββα ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 115, Gosney ανωτέρω). Δεν είναι όμως το ίδιο με την αμελή οδήγηση όπου εκεί κριτήριο είναι κατά πόσο ο μέσος συνετός ενήργησε κατά τρόπου ήταν κάτω από το επίπεδο προσοχής και φροντίδας που έπρεπε να επιδείξει (βλ. Φιντανάκης ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 98/2013 ημερομηνίας 30.9.2014). Η επικινδυνότητα αφορά στην πρόκληση σοβαρής σωματικής βλάβης ή σοβαρής ζημιάς σε περιουσία, αλλά δεν είναι απαραίτητο να έχει προκληθεί δυστύχημα για να κριθεί ένοχος ο κατηγορούμενος (βλ. Police v. Stephanou
(1973)JSC 1400). Ως επεξηγήθηκε στην Gosney ανωτέρω, το σφάλμα εμπεριέχει το στοιχείο της αποτυχίας. Δεν χρειάζεται η παράβαση να είναι εσκεμμένη ή απερίσκεπτη ή η πρόθεση οδήγησης να ήταν κάτω του αναμενόμενου επιπέδου. Είναι αρκετό να αποτελέσει την αιτία μιας επικίνδυνης κατάστασης και μπορεί να εξαχθεί και να αποφασιστεί ως λογικό συμπέρασμα από τα γεγονότα του περιστατικού (βλ. Σάββα ανωτέρω, Gosney ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σαζός
(2001)2 ΑΑΔ 18). Αναφορικά με την 4η κατηγορία, ο κανονισμός 66Β1(α)(
- i)των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 ΚΔΠ 66/84 ως τροποποιήθηκαν, προνοεί τα πιο κάτω: «Ο τρόπος ρύθμισης της τροχαίας με τη χρήση φωτεινών σηματοδοτών είναι ο ακόλουθος: (α) Ενδείξεις στους φωτεινούς σηματοδότες για οχήματα: (i)Εξαιρουμένων των προνοιών της υποπαραγράφου (
- ii)η ένδειξη του κόκκινου φανού σημαίνει απαγόρευση για κάθε όχημα που βρίσκεται στον δρόμο να προχωρήσει πέραν της γραμμής στάσης, της άσπρης δηλαδή γραμμής που είναι χαραγμένη εγκάρσια, ή πέραν του σημείου από το οποίο ο οδηγός μπορεί να βλέπει τον φωτεινό σηματοδότη που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του σε περίπτωση όπου η γραμμή στάσης δεν είναι ευκρινώς ορατή ή δεν υπάρχει χαραγμένη στο δρόμο». Σύμφωνα με τον Κανονισμό 2 - «σήμα τροχαίας» σημαίνει οποιονδήποτε αντικείμενον ή μέσον (μονίμως τοποθετημένον ή κινητόν) ή οποιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν, προς μετάδοσιν εις την τροχαίαν κίνησιν εν γένει ή εις ωρισμένην κατηγορία ταύτης, προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων οποιασδήποτε φύσεως, καθών και οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού ή κεχαραγμένον επί του καταστρώματος οιασδήποτε οδού προς μετάδοσιν τοιούτων προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων.» Στο σύγγραμμα Wilkinson´s Road Traffic Offences, Tenth edition, σελ. 257 αναφέρεται ότι: «The prohibition on passing over the stop-line applies to any part of the vehicle when the red light is showing; if the front of a vehicle has already crossed that line when the light goes red, it is an offence under s.22 for it to proceed further (Ryan v Smith [1967] 1 All ER 611).» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Η απαγόρευση του περάσματος πάνω από την γραμμή στάσης, εφαρμόζεται για οποιοδήποτε μέρος του οχήματος όταν το κόκκινο φως ανάψει. Αν το μπροστινό μέρος του οχήματος έχει ήδη περάσει αυτή την γραμμή όταν το φως γίνει κόκκινο, είναι αδίκημα σύμφωνα με το άρθρο 22 να προχωρήσει περαιτέρω.» Στην βάση των πιο πάνω, η Κατηγορούσα Αρχή, οφείλει να αποδείξει ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε και ότι πέρασε με κόκκινο σε σηματοδότη που τοποθετήθηκε από Δημόσια Αρχή. Σε σχέση με την 5η κατηγορία, το άρθρο 2 του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86 ως τροποποιήθηκε «'ζώνη ασφαλείας' σημαίνει σύστημα ιμάντων με πόρπη κλεισίματος, περιλαμβανομένων μηχανισμών ρύθμισης και εξαρτημάτων στερέωσης που μπορεί να αγκυρωθεί στο εσωτερικό ενός μηχανοκίνητου οχήματος περιορίζοντας τη δυνατότητα κίνησης του ανθρώπινου σώματος και περιλαμβάνει κάθε μηχανισμό απορρόφησης ενέργειας ή περιέλιξης της ζώνης.»· «'σύστημα συγκράτησης' σημαίνει το σύστημα που προκύπτει από το συνδυασμό ενός καθίσματος στερεωμένου με κατάλληλα μέσα στο σκελετό του οχήματος και μιας ζώνης ασφαλείας, της οποίας ένα τουλάχιστο σημείο αγκύρωσης είναι στερεωμένο στο σκελετό του καθίσματος·». Το άρθρο 15
(1)του ίδιου Νόμου διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Κάθε πρόσωπο που οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε οποιαδήποτε οδό ή άλλο δημόσιο χώρο και κάθε πρόσωπο ηλικίας πέραν των 12 ετών ή ύψους πέραν των 150 cm που επιβαίνει καθήμενο σε οποιοδήποτε κάθισμα του οχήματος αυτού υποχρεούται, από την ημερομηνία που θα καθοριστεί για το σκοπό αυτό με διάταγμα του Υπουργού που θα δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, να είναι προσδεδεμένο με ζώνη ασφαλείας ή να συγκρατείται από σύστημα συγκράτησης» Για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα χρειάζεται να αποδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε και δεν ήταν προσδεδεμένος με ζώνη ασφαλείας ή δεν συγκρατείτο από σύστημα συγκράτησης. Αξιολόγηση - Ευρήματα Παρακολούθησα με προσοχή τον μάρτυρα. Αξιολόγησα τη μαρτυρία του σύμφωνα με τις αρχές της νομολογίας, έχοντας εξετάσει επίσης το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια και έλαβα υπόψη την εικόνα του στο Δικαστήριο (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ 447, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ 401, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ 173, Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ 816). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία του μάρτυρα, την οποία το Δικαστήριο δεν εξετάζει αποσπασματικά (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 320). Ο ΜΚ1 ως ο εξεταστής της υπόθεσης όφειλε να δώσει στο Δικαστήριο καθαρή εικόνα των όσων διερεύνησε. Δεν το έπραξε. Αναμενόταν από τον ΜΚ1 να περιγράψει ποιες κινήσεις του Κατηγορούμενου ενώ οδηγούσε ήταν επικίνδυνες ή καταδείκνυαν το αλόγιστο της οδήγησης. Ο ΜΚ1 ανάφερε μόνο ότι λήφθηκε πληροφορία ότι ένα όχημα κινείτο αλόγιστα στον δρόμο, ότι είδε ένα όχημα να περνά από τα φώτα τροχαίας έξω από τον Αστυνομικό Σταθμό, βγήκε με το όχημα και το εντόπισε. Στην κατάθεση του (Τεκμήριο 1) αναφέρει ότι ακολουθούσε το όχημα του Κατηγορούμενου με φάρους αναμμένους και χρησιμοποίησε σειρήνα και ο Κατηγορούμενος έστριψε αριστερά και ακινητοποιήθηκε στην οδό Ιθάκης. Στην αντεξέταση του ανάφερε ότι ο Κατηγορούμενος κτύπησε σε πεζοδρόμιο, ανέβηκε σε αυτό και ακινητοποιήθηκε πάνω σε ένα τσιμεντένιο διακοσμητικό. Εκτός του ότι σε σχετική ερώτηση της Υπεράσπισης δεν έδωσε εξήγηση γιατί δεν ανάφερε στην κατάθεση του το πιο πάνω γεγονός, η εικόνα που παρουσιάζεται είναι εντελώς διαφορετική. Επίσης, ο ΜΚ1 είπε ότι ο Κατηγορούμενος κινείτο με σταθερή ταχύτητα η οποία δεν ήταν μεγάλη. Αν και δεν είναι συστατικό στοιχείο της αλόγιστης ή επικίνδυνης οδήγησης η ταχύτητα, η πορεία ενός οχήματος με σταθερή ταχύτητα ως ζήτημα κοινής λογικής και εμπειρίας υποδηλώνει όχημα το οποίο κινείται φυσιολογικά. Γενικά, ο ΜΚ1 δεν έδωσε τις απαραίτητες λεπτομέρειες ως προς την οδική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου για να μπορέσει το Δικαστήριο να καταλήξει σε ασφαλή ευρήματα. Συνεπώς, δεν μπορώ να βασιστώ στην μαρτυρία του σε σχέση με το ζήτημα αυτό. Αποδέχομαι ως λογικό τον ισχυρισμό του ΜΚ1 ότι από την θέση που βρισκόταν στον Αστυνομικό Σταθμό μπορούσε να παρατηρεί τα φώτα τροχαίας. Όμως, δεν ήταν ξεκάθαρη η μαρτυρία του σε σχέση με το κατά πόσο ο Κατηγορούμενος παραβίασε κόκκινο σηματοδότη, αφού ο ΜΚ1 άφησε να νοηθεί, μετά από σχετική υποβολή ότι μπορεί να ήταν άλλο όχημα που πέρασε ενώ το φανάρι ήταν αναμμένο κόκκινο. Σημειώνω ότι ο ΜΚ1 ανάφερε ότι πρόκειτο για ένα μικρό σαλούν όχημα ενώ ο τύπος του οχήματος του Κατηγορούμενου με βάση το Τεκμήριο 4 είναι διαφορετικός. Αν και όντως ενδέχεται να πρόκειται για μεγάλη σύμπτωση, ο ίδιος ο ΜΚ1 δέχθηκε ότι δεν μπορεί να είναι απόλυτα βέβαιος ότι είναι το όχημα του Κατηγορούμενου που πέρασε ενώ το φανάρι ήταν αναμμένο κόκκινο. Από την μαρτυρία του ΜΚ1 γίνεται αποδεκτός ο ισχυρισμός του ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το επίμαχο βράδυ το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΜΡ 078 χωρίς να φέρει ζώνη ασφαλείας καθότι αυτός ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Σε ό,τι αφορά την ανωμοτί δήλωση του Κατηγορούμενου, το Ανώτατο Δικαστήριο υπέδειξε στην Α.Δ. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 91/2014, ημερομηνίας 22.6.2016 τα εξής: «Όπως προκύπτει από την κυπριακή και ξένη νομολογία, τα πάντα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και τι ακριβώς προβάλλει ο κατηγορούμενος, π.χ. κατά πόσο προβάλλει απλώς την αθωότητά του ή προβάλλει κάποιο άλλοθι ή προσπαθεί να αντικρούσει ένορκη μαρτυρία ή απλώς να εξηγήσει τη νοητική του κατάσταση, εξήγηση η οποία όμως δεν έρχεται σε αντίθεση με δοθείσα μαρτυρία ή εγείρει θέμα αυτοάμυνας. Η κάθε περίπτωση χρήζει διαφορετικής προσέγγισης (βλ. DPP v. Walker [1974] 1 WLR 1090, 1090Ε).» Δεν υπάρχει μαγική φόρμουλα ως προς το πως θα προσεγγίσει το Δικαστήριο μια τέτοια δήλωση. Η αποδεικτική αξία μιας ανωμοτί δήλωσης είναι μάλλον πειστική παρά αποδεικτική και το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει υπόψη το σύνολο των γεγονότων για να καταλήξει ποια βαρύτητα θα αποδώσει στην ανωμοτί δήλωση ενός κατηγορούμενου και για να αποφασίσει αν θα της αποδώσει βαρύτητα αφού την εξετάσει να έχει υπόψη και τα σημεία των γεγονότων τα οποία δε αμφισβητήθηκαν ή παράμειναν αναντίλεκτα και η εξέταση της να μην γίνει αποσπασματικά (βλ. Εφραιμίδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 134/13, ημερ. 2.5.2014, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195, Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 354, Ονησίφορος Κόλιας ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 106/2015, 126/2015 και 127/2015, ημερομηνίας 17.5.2018). Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αρχές και λαμβάνοντας υπόψιν το σύνολο της ενώπιον μου μαρτυρίας, καταλήγω στο ότι δεν πρέπει να προσδωθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στην ανωμοτί δήλωση του Κατηγορούμενου. Ευρήματα - Κατάληξη Στην βάση της πιο πάνω αξιολόγησης, αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου ότι ο Κατηγορούμενος στις 21.12.2019 οδηγούσε στην Λεωφ. Αμμοχώστου στην Ορόκλινη το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ]. Η οδήγηση από πλευράς Κατηγορούμενου ήταν παραδεκτό γεγονός από την Υπεράσπιση. Ο ΜΚ1 με χρήση φάρων και σειρήνας ανάκοψε το όχημα του Κατηγορούμενου σε κάποιο σημείο της Λεωφ. Αμμοχώστου παρά το στρίψιμο προς την οδό Ιθάκης. Ο Κατηγορούμενος ακινητοποίησε το όχημα του και δεν έφερε ζώνη ασφαλείας. Για τον εν λόγω όχημα δεν εκδόθηκε άδεια κυκλοφορίας από τις 31.12.2018. Ότι το συγκεκριμένο όχημα είναι ιδιοκτησίας του Κατηγορούμενου ήταν επίσης παραδεκτό γεγονός από την Υπεράσπιση. Εν όψει όλων των πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται στις κατηγορίες 3 και 4. Στις κατηγορίες 5 και 6 κρίνεται ένοχος. (Υπ.)..................................... Λ. Χαβιαράς, Προσ Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο