Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Χρίστος Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 160/2019, 26/6/2023

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφάλαιο

1. Συγκεκριμένα στον Κατηγορούμενο 1 καταλογίζεται ότι η κατάθεση του ημερομηνίας 8/1/2018 (Τεκμήριο 6) αντιφάσκει με τα όσα είχε πει στην κατάθεση του ως μάρτυρας στην ως άνω υπόθεση (Κατηγορία 1). Αναλόγως ο Κατηγορούμενος 2 είχε δώσει δύο καταθέσεις (Τεκμήρια 4 και 5), οι οποίες υπήρξαν αντιφάσκουσες με τα όσα είπε στο Κακουργιοδικείο Λάρνακας στην 13700/17 (Κατηγορίες 2 και 3). Η ως άνω υπόθεση αφορούσε απόπειρα φόνου του Κατηγορούμενου 2, την 9/11/2017, οι καταθέσεις Τεκμήρια 4 έως 6 ενέπλεκαν, έτειναν να ενοχοποιήσουν τον Κατηγορούμενο στην 13700/17, αλλά το περιεχόμενος τους αναιρέθηκε από αμφότερους τους Κατηγορούμενους όταν κατέθεσαν επ' ακροατηρίω. Έτσι η όλη παράθεση, ανάλυση και αξιολόγηση της μαρτυρίας θα λάβει χώρα σε σχέση με την απόδειξη του επίδικου ζητήματος, ήτοι την απόδειξη ειδικής πρόθεσης εξαπάτησης από τους Κατηγορούμενους.
2. Η μαρτυρία Ο Αθανάσιος Παπανικολάου (ΜΚ 1), δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής στην υπόθεση 13700/17, στην κατάθεση του Τεκμήριο 1 καταγράφει το πως χειρίστηκε το ζήτημα με τους Κατηγορούμενους. Συγκεκριμένα αναφέρεται στον Κατηγορούμενο 2, ως να είχε εχθρική στάση απέναντι του και ενώ υιοθέτησε προηγούμενη κατάθεση του, κατά την κυρίως του εξέταση εξέφρασε εντελώς διαφορετική θέση με πρόθεση την αθώωση του εκεί Κατηγορούμενου. Ήταν απρόθυμος να συνεργαστεί και κηρύχθηκε εχθρικός μάρτυρας. Ο Κατηγορούμενος 1, λίγα λεπτά πριν τη δικάσιμο του ανέφερε ότι δεν έχει πρόθεση να καταθέσει και ότι τα όσα αναφέρονταν στην κατάθεση του δεν ήταν αληθή. Είχε σκοπό να αθωώσει τον εκεί Κατηγορούμενο και τελικώς κηρύχθηκε και αυτός εχθρικό μάρτυρας. Κατέθεσε το κατηγορητήριο της υπόθεσης 13700/17 (Τεκμήριο 2) και πρακτικά της υπόθεσης (Τεκμήριο 3). Ξεκαθάρισε ότι ο Κατηγορούμενος 2 είχε δύο καταθέσεις, αμφότερες ενοχοποιητικές για τον κατηγορούμενο στην 13700/17 και ο Κατηγορούμενος 1 μια, ενώ ενώπιον του Κακουργιοδικείου άλλαξαν την εκδοχή τους. Κατά την αντεξέταση του σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 είπε ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος 2 είχε καταγγείλει τον Κατηγορούμενο στην 13700/17, τον αναγνώρισε, προέβη σε γραπτή κατάθεση και στη συνέχεια άλλαξε τα λεγόμενα του στο Κακουργιοδικείο. Ο Κατηγορούμενος 2 επέμεινε ότι δεν είχε αναφέρει στις καταθέσεις του ότι πυροβολήθηκε από τον Κατηγορούμενο στην 13700/
3. Είχε μάλιστα τύχει διαβεβαίωσης από τον εκεί Κατηγορούμενο ότι δεν είναι ο ίδιος που τον πυροβόλησε και γι' αυτό είπε ότι κατέθεσε με αυτό τον τρόπο στο Κακουργιοδικείο. Αφού κατατέθηκαν οι καταθέσεις του Κατηγορούμενου 2 (Τεκμήρια 4 και 5), σε σχέση με την 13700/17, ανέφερε ότι όταν τις έδιδε δεν γνώριζε τι είχε γίνει ακριβώς και ότι κατά την μεταφορά του στο Κακουργιοδικείο για να καταθέσει του μίλησε ο εκεί Κατηγορούμενος και αποφάσισε να καταθέσει με αυτό τον τρόπο. Άλλωστε δεν είχε δει ποιος τον πυροβόλησε, όπως αναφέρει και στις καταθέσεις του. Ως προς αυτή τη θέση ο ΜΚ 1 απάντησε ότι ο Κατηγορούμενος 2 είτε φοβερίστηκε είτε δελεάστηκε για να αλλάξει τη στάση του. Ως προς τον Κατηγορούμενο 1 του υποβλήθηκε ότι αυτός δεν είχε σκοπό να καταδολιεύσει το Δικαστήριο, για να απαντήσει ότι ο Κατηγορούμενος 1 είχε πει ψέματα, αφού αρχικά ενέπλεξε τον Κατηγορούμενο με την κατάθεση του Τεκμήριο 6 και μάλιστα ως αυτόπτης μάρτυρας, για να αναιρέσει τα λεγόμενα του στο Κακουργιοδικείο. Οι καταθέσεις του Κατηγορούμενου 2 έχουν ημερομηνίες 10/11/2017 (Τεκμήριο 4) και 14/11/2017 (Τεκμήριο 5), ενώ του Κατηγορούμενου 1 10/1/2018 (Τεκμήριο 6). Ο Αστ. 240 Ευξίφιος Στυλιανού (ΜΚ 2), επέστησε την προσοχή των Κατηγορούμένων στο Νόμο σε σχέση με τα επίδικα αδικήματα. Ο Κατηγορούμενος 1 απάντησε ότι είχε δώσει δύο καταθέσεις για την 13700/
4. Στην πρώτη είπε τα όσα ήξερε. Στη δεύτερη του ζητήθηκε να βοηθήσει την Αστυνομία για να ενοχοποιήσουν τον Κατηγορούμενο στην 13700/
5. Έχει τρία τέκνα και δεν ήθελε να φέρει σε κίνδυνο την οικογένεια του και τον ίδιο (Τεκμήριο 7 και 8 Α). Ο Κατηγορούμενος 2 απάντησε ότι δεν παραδέχεται (Τεκμήριο 8 Β). Αντεξεταζόμενος σε σχέση με την πρώτη κατάθεση του Κατηγορούμενου 1 αρχικά είπε ότι βρίσκεται στον φάκελο και στη συνέχεια ότι δεν την βρίσκει εντός του φακέλου. Ο Αστ. 1606 Γ. Πιερίδης (ΜΚ 3), είναι το πρόσωπο που έλαβε την κατάθεση Τεκμήριο 4 από τον Κατηγορούμενο
6. Στην κατάθεση του Τεκμήριο 9, καταγράφει ότι η κατάθεση διακόπηκε για να του γίνουν ιατρικές και ιατροδικαστικές εξετάσεις στον Κατηγορούμενο
7. Στην αντεξέταση του ο ΜΚ 3 είπε ότι ο Κατηγορούμενος 2 στην κατάθεση του ανέφερε πως τον πυροβόλησαν, ενώ ήταν ακόμη στο αυτοκίνητο του με κυνηγετικό όπλο. Από τον πυροβολισμό τραυματίστηκε ο ίδιος και υπήρχε και ζημιά στο αυτοκίνητο του από τα σφαιρίδια. Αναφέρεται στο Τεκμήριο 4 ότι κατέβηκε ο Κατηγορούμενος στην 13700/17 από το αυτοκίνητο, τον είδε ότι κρατούσε στα χέρια του κάτι που του φάνηκε ως κομμένος σιεπέττος και μετά ακούσετε σιεπεθκιά με αποτέλεσμα να τραυματιστεί. Κατά την επανάκληση του, μετά την ανάληψη καθηκόντων δικηγόρου υπεράσπισης για τον Κατηγορούμενο 2 (Θεοχάρους Κρίνος ν. Kυπριακής Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 22), ο ΜΚ 3, είπε τα εξής: Δεν μίλησε με τους ιατρούς που περιέθαλπαν τον Κατηγορούμενο 2, δεν γνωρίζει αν έλαβε φάρμακα τότε, δεν γνώριζε ότι ήταν χρήστης ναρκωτικών, αλλά είπε ότι ο ίδιος του ανέφερε ότι ήταν σε θέση να καταθέσει. Μάλιστα σημείωσε ότι ήταν πολύ σοβαρά αδικήματα, έπρεπε να γίνουν άμεσες ενέργειες για εντοπισμό δραστών και τυχόν τεκμηρίων, έτσι όφειλε να λάβει κατάθεση αμέσως από τον Κατηγορούμενο 2, έστω στο νοσοκομείο. Ο Λοχίας 2887 Χριστόδουλος Κόνσολος (ΜΚ 4), είναι το πρόσωπο που έλαβε την κατάθεση Τεκμήριο 6 από τον Κατηγορούμενο 1, αλλά και στην υπόδειξη σκηνών όπου ο Κατηγορούμενος 1 του υπέδειξε που πέταξε το όπλο. Το όπλο ήταν αδύνατο να βρεθεί λόγω ομβρίων υδάτων που περιέχονταν στον λάκκο αποχέτευσης που υποδείχθηκε. Δεν γνώριζε για άλλη κατάθεση του Κατηγορούμενου

1. Η εμπλοκή του Αστ. 2196 Νεόφυτου Θεοδοσίου (ΜΚ 5) στην παρούσα είναι η υπόδειξη της σκηνής διάπραξης του αδικήματος από τον Κατηγορούμενο 2 και η σχετική αναπαράσταση. Κατά την αναπαράσταση αντιλήφθηκε ότι πολύ εύκολα και χωρίς φωτισμό θα μπορούσε να αναγνωρίσει το άτομο που πυροβολούσε. Αυτά αναφέρονται στην κατάθεση του ΜΚ 5, Τεκμήριο
2. Στην κατάθεση του Τεκμήριο 12, αναφέρεται στην κατάθεση που έλαβε από τον Κατηγορούμενο 2 την 14/11/2017 (Τεκμήριο 5). Τότε είχε ηρεμήσει από το σοκ ο Κατηγορούμενος 2 και θυμήθηκε πιο καθαρά τα γεγονότα της 9/11/
3. Κατά την αντεξέταση του ΜΚ 5, υποδείχθηκε ότι οι καταθέσεις Τεκμήρια 11 και 12 έχουν ένα έτος διαφορά. Συγκεκριμένα η κατάθεση Τεκμήριο 12 δόθηκε μετά το τέλος της εκδίκασης της υπόθεσης 13700/
4. Ο ΜΚ 5 διευκρίνισε ότι η κατάθεση Τεκμήριο 12 σκοπό είχε να επισημάνει δεδομένα ως προς την παρούσα υπόθεση. Γνώριζε ότι ο Κατηγορούμενος 2 ήταν χρήστης σκληρών ναρκωτικών, δεν μίλησε με τον θεράποντα ιατρό του, ούτε με τον ψυχίατρο που τον παρακολουθούσε. Τον χειρίστηκαν παρόλα αυτά, όπως υποστηρίζει ο ΜΚ 5, όπως όλα τα θύματα απόπειρας φόνου, ενώ δεν του ανέφερε ψυχικά προβλήματα. Οι Κατηγορούμενοι επέλεξαν να καταθέσουν ενόρκως. Ο Κατηγορούμενος 1 είχε τη θέση ότι είχε δώσει πρώτη κατάθεση, ανακριτική, διάρκειας έξι ωρών, λέγοντας ότι δεν γνώριζε τίποτα, πράγμα αληθές. Όταν όμως ενάμιση μήνα μετά συνελήφθη για άλλη υπόθεση προέβη σε συμφωνία με την αστυνομία να ενοχοποιήσει τον Κατηγορούμενο στην 13700/17, με την υπόσχεση να μην είναι ο ίδιος Κατηγορούμενος στην υπόθεση. Στο Κακουργιοδικείο είπε στον ΜΚ 1 ότι δεν θα καταθέσει εναντίον του Κατηγορούμενου στην 13700/17, γιατί δεν γνωρίζει αν ο εκεί Κατηγορούμενος είχε προβεί στην όποια αποτρόπαια πράξη, με τον ΜΚ 1 να του απαντά ότι θα τον κηρύξει εχθρικό μάρτυρα. Ο Κατηγορούμενος 2 είπε ότι όταν έδιδε τις επίδικες καταθέσεις, βρισκόταν σε κατάσταση σοκ, ήταν χρήστης σκληρών ναρκωτικών και εν πάση περιπτώσει δεν είχε δει ποιος τον πυροβόλησε, ενώ τον προέτρεπαν να πει ότι είναι ο Κατηγορούμενος στην 13700/
5. Αντιμετώπιζε επίσης αιμάτωμα στον εγκέφαλο, κρανιοεγκεφαλική κάκωση.
6. Ανάλυση/ Αξιολόγηση της μαρτυρίας Έχει ιδιαίτερη σημασία η παράθεση των επίδικων αναφορών στις καταθέσεις των Κατηγορούμενων, Τεκμήρια 4 έως 6, και οι αναφορές τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου, ως εμφαίνονται στα πρακτικά Τεκμήριο
7. Στο Τεκμήριο 4 ο Κατηγορούμενος 2 αναφέρει ότι ο Κατηγορούμενος στην 13700/17 κρατούσε κάτι που του φάνηκε ως κομμένος σιηπέττος. Όταν τον είδε φοβήθηκε, προχώρησε μερικά μέτρα με το αυτοκίνητο του και μετά τον πυροβόλησαν. Στην κατάθεση του Τεκμήριο 5, διευκρινίζει ότι ο Κατηγορούμενος στην 13700/17 κρατούσε κάτι που δεν ήταν απλό σίδερο, αλλά σιηπέττος κομμένος. Αμέσως μετά πυροβολήθηκε με αποτέλεσμα να τον βρουν δύο από τις βολές. Στο Τεκμήριο 3 εξέφρασε την θέση ότι τον πυροβόλησε ο Κατηγορούμενος 1 στην παρούσα και όχι ο Κατηγορούμενος στην 13700/
8. Ο Κατηγορούμενος 1 στο Τεκμήριο 6 αναφέρει ότι έδωσε συγκεκριμένο όπλο στον Κατηγορούμενο στην 13700/17, αυτός κατέβηκε και πυροβόλησε τον Κατηγορούμενο 2, δύο φορές, ενώ ο Κατηγορούμενος 2 βρισκόταν στο αυτοκίνητο του. Στο Κακουργιοδικείο ανέφερε ότι η κατάθεση του Τεκμήριο 6, δόθηκε μετά από συμφωνία με την Αστυνομία, είναι χρήστης ναρκωτικών και η αλήθεια αποτυπώνεται στην πρώτη κατάθεση που έδωσε. Δεν είναι 100% σίγουρος, είπε και αποτυπώνεται στο Τεκμήριο 3, αν ο Κατηγορούμενος στην 13700/17 πυροβόλησε τον Κατηγορούμενο
9. Σε σχέση με την υπόδειξη σκηνών στην οποία προέβη, είπε ότι γνώριζε ότι υπήρχε εκεί ένα όπλο και υπέθεσε ότι εκείνο έψαχνε η Αστυνομία. Αφού κηρύχθηκε ως εχθρικός μάρτυρας, είπε ότι πήγαν στον Δικαστήριο για να καταθέσει στην 13700/17, στην ίδια κλούβα με τον εκεί Κατηγορούμενο. Αξίζει να αναφερθεί ότι αμφότεροι Κατηγορούμενοι, είπαν στις καταθέσεις τους (Τεκμήρια 5 και 6) ότι ο Κατηγορούμενος στην 13700/17 έπιασε τηλέφωνο τον Κατηγορούμενο 2, μετά τους εναντίον του πυροβολισμούς, και του είπε ότι αυτό είναι μόνο προειδοποίηση. Οι εκδοχές επί των καταθέσεων των Κατηγορούμενων, εν πολλοίς συνάδουν και ενέχουν λεπτομερή αποτύπωση των όσων περιγράφουν. Ο ΜΚ 1 κατέθεσε ενώπιον μου, ως μάρτυρας γεγονότων και η εκδοχή του υπήρξε συνεπής, ενώ υποστηρίζεται και από Τεκμήρια. Συγκεκριμένα τα αναφερόμενα του στην κατάθεση Τεκμήριο 1, επιβεβαιώνονται από τα πρακτικά της διαδικασίας Τεκμήριο
10. Ήταν λεπτομερής, θυμόταν επακριβώς τα γεγονότα και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Μάλιστα συμφώνησε με τον Κατηγορούμενο 1 σε σχέση με την μεταξύ τους συζήτηση για να διευκρινίσει ότι αν και του είχε πει ο Κατηγορούμενος 1 ότι δεν είχε δει κάτι, στην κατάθεση του Τεκμήριο 6 τα είπε πολύ διαφορετικά. Παρά ταύτα δεν μπορώ να αποδεχτώ τις προσωπικές του εκτιμήσεις, για τον λόγο που οι Κατηγορούμενοι επέλεξαν να αλλάξουν τα όσα είπαν στις καταθέσεις τους. Αφενός αυτό αποτελεί δική του εκτίμηση, υπόθεση καλύτερα, παρά γεγονός που έζησε και αφετέρου αποτελεί και το τελικό εύρημα που καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο και δεν θα μπορούσε να δεχθεί τέτοιου είδους μαρτυρία από ένα μάρτυρα γεγονότων. Ο ΜΚ 2 είχε τυπικό ρόλο. Επέστησε απλώς την προσοχή των Κατηγορούμενων στο Νόμο, σε σχέση με τα επίδικα αδικήματα και κατέγραψε την απάντηση τους. Δεν αμφισβητήθηκε ως προς τούτο και κρίνεται αξιόπιστος. Καταγράφεται όμως ότι δεν κατόρθωσε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο την πρώτη κατάθεση του Κατηγορούμενου
11. Οι ΜΚ 3 και 5 είναι τα πρόσωπα που έλαβαν τις καταθέσεις Τεκμήρια 4 και 5, από τον Κατηγορούμενο
12. Αμφότεροι απάντησαν ότι δεν εξέτασαν τι φάρμακα έλαβε ο Κατηγορούμενος 2, δεν μίλησαν με τον θεράποντα ιατρό του, ούτε διερεύνησαν αν ήταν υπό την επήρεια σκληρών ναρκωτικών ή στέρησης ο Κατηγορούμενος
13. Παρά ταύτα και οι δύο είπαν ότι ήταν μια σοβαρή υπόθεση και θα έπρεπε να την εξετάσουν τάχιστα, ώστε να διαφυλάξουν τα τεκμήρια και από τον επηρεασμό μαρτύρων. Μάλιστα ο ΜΚ 5 έλαβε την δεύτερη κατάθεση Τεκμήριο 5, ώστε να ξεπεράσει το σοκ ο Κατηγορούμενος 2, αφού αυτή λήφθηκε κάποιες μέρες μετά το περιστατικό. Δεν κατατέθηκε στο Δικαστήριο η όποια έκθεση ή ιατρικό πιστοποιητικό που να δεικνύει ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν ήταν σε θέση να καταθέσει. Τουναντίον ήταν το θύμα μιας απόπειρας φόνου, καταγράφει λεπτομερώς στις καταθέσεις του το τι έλαβε χώρα, ευθαρσώς αναφέρει ότι έχει παράπονο από τα άτομα που κατονομάζει, ενώ όπως διαβεβαίωσαν ΜΚ 3 και 5 ουδέποτε τους ειπώθηκε ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν είναι σε θέση να καταθέσει. Κάθε άλλο κατέθεσε, σε ανοιχτές καταθέσεις, τις διάβασε, τις υπέγραψε και τις αναγνώρισε στο Δικαστήριο. Σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις σε διάστημα 5 ημερών, κατέγραψε την ίδια εκδοχή. Επομένως δεν μπορεί να πληγεί ούτε η αξιοπιστία αλλά ούτε και το έργο των ΜΚ 3 και
14. Ο ΜΚ 4, ενώ ήταν πρόσωπο που έλαβε την επίδικη κατάθεση από τον Κατηγορούμενο 1, Τεκμήριο 6, δεν ερωτήθηκε ως προς αυτήν. Δεν του υποβλήθηκε καν η κύρια θέση της υπεράσπισης ότι εκείνη η κατάθεση αποτελούσε προϊόν συμφωνίας με την Αστυνομία. Του υποβλήθηκαν μόνο ζητήματα τα οποία δεν ήταν ο κατάλληλος να απαντήσει, συγκεκριμένα ως προς την πρώτη κατάθεση του Κατηγορούμενου 1, την οποία δεν είχε λάβει ο ίδιος, αλλά και την έρευνα για την εύρεση του όπλου της απόπειρας εναντίον του Κατηγορούμενου
15. Έτσι η κύρια συμβολή του ΜΚ 4 στην παρούσα, ως προς την λήψη της κατάθεσης Τεκμήριο 6, παραμένει αλώβητη και ο ΜΚ 4 κρίνεται αξιόπιστος. Οι Κατηγορούμενοι έθεσαν ενώπιον μου αντιφάσκουσες εκδοχές. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος 2 επέμεινε ότι είναι ο Κατηγορούμενος 1 που τον πυροβόλησε, με τον τελευταίο να αναφέρει ότι δεν γνωρίζει τίποτα για την υπόθεση. Παρά δηλαδή την συνεπή στάση που δεικνύεται στις καταθέσεις τους Τεκμήρια 4 έως 6 ενώπιον μου έθεσαν δύο εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις, ως προς το τι έλαβε χώρα σε σχέση με τα γεγονότα της 13700/
16. Ακόμα ο Κατηγορούμενος 1 είχε κύρια θέση του ότι η κατάθεση Τεκμήριο 6 υπήρξε προϊόν συμφωνίας του με την Αστυνομία, αλλά όπως καταγράφεται και παραπάνω κάτι τέτοιο δεν υποβλήθηκε καν στον μάρτυρα που έλαβε την κατάθεση. Είναι σαφές λοιπόν ότι η θέση αυτή του Κατηγορούμενου δεν τέθηκε στους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής, δεν τους δόθηκε η ευχέρεια να αντικρούσουν την εν λόγω κύρια θέση της υπεράσπισης, με αποτέλεσμα αυτή να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή (Τάκη Βάσος ν. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 599). Ο Κατηγορούμενος 2, παραδέχθηκε ότι στηρίχθηκε στο τι του είπε ο Κατηγορούμενος στην 13700/17, για να αλλάξει τα αναφερόμενα στις καταθέσεις του Τεκμήρια 4 και

1. Οι θέσεις του όμως δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές γιατί, ενώ υποστηρίζει ότι δεν είδε τον εκεί Κατηγορούμενο να τον πυροβολεί στην κατάθεση του Τεκμήριο 5 αναφέρει ότι το είδε να κρατά κομμένο σιηπέττο και σε δευτερόλεπτα δέχθηκε πυροβολισμούς. Αναγνώρισε τις υπογραφές στις καταθέσεις του και μόνο κατά την κυρίως του εξέταση ξεκίνησε να αλλάζει την εκδοχή του για να κηρυχθεί εχθρικός μάρτυρας. Εξ' άλλου οι δύο του καταθέσεις, δόθηκαν σε διάστημα 5 ημερών, όταν και μπορούσε να ξεπεράσει το σοκ του και να καταθέσει τα όσα είδε. Η εκδοχή του στις δύο αυτές καταθέσεις συνάδει και ενισχύεται μάλιστα. Έτσι δεν μπορώ να αποδεχτώ την θέση του ότι δεν είχε την απαραίτητη ψυχική επάρκεια να αντιληφθεί το τι κατέθετε. Πολλώ δε μάλλον όταν κατέθεσε ως παραπονούμενος, ζητώντας δίωξη του θύτη του και ενισχύοντας με την πάροδο του χρόνου την εκδοχή του.
2. Νομική Βάση Το άρθρο 113

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφάλαιο 154 ορίζει ότι: «Όποιος ως μάρτυρας σε συνοπτική δίκη ή σε δίκη ενώπιον του κακουργιοδικείου καταθέτει κάτι που τείνει να αποδείξει την ενοχή ή την αθωότητα οποιουδήποτε προσώπου, το οποίο είναι ασυμβίβαστο ή αντιφάσκει σε κατάθεση, που έδωσε προηγουμένως σε δικαιούμενο πρόσωπο ή που έχει εξουσία δυνάμει των διατάξεων οποιουδήποτε νόμου που είναι σε ισχύ στην διενέργεια ανακρίσεων σε συνάφεια με τη διάπραξη ποινικού αδικήματος, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές: Νοείται ότι για την απόδειξη κατηγορίας που προσάγεται δυνάμει του άρθρου αυτού δεν είναι απαραίτητο να αποδειχτεί το ψεύδος καθεμιάς από τις ασυμβίβαστες ή αντιφατικές καταθέσεις, αλλά, όταν αποδειχτεί ότι και οι δύο καταθέσεις δόθηκαν από τον κατηγορούμενο το Δικαστήριο το οποίο τον δικάζει δυνατόν να εκδώσει καταδικαστική απόφαση, αν κρίνει ότι οι καταθέσεις ή καθεμιά από αυτές δόθηκαν με σκοπό την εξαπάτηση του Δικαστηρίου ή του προσώπου το οποίο δόθηκαν και την πλημμελή απόδειξη της ενοχής με αυτό τον τρόπο ή της αθωότητας οποιουδήποτε προσώπου για το ποινικό αδίκημα σε συνάφεια με εκείνο το οποίο δόθηκαν οι καταθέσεις.» Εκ του ως άνω άρθρου προκύπτει ότι τα συστατικά του στοιχεία είναι: 1. Η λήψη κατάθεσης από τον Κατηγορούμενο από δικαιούμενο πρόσωπο, 2. Η ιδιότητα του ως μάρτυρας σε υπόθεση, που να αφορά την κατάθεση, 3. Το ασυμβίβαστο ή αντιφατικό της κατάθεσης με την μαρτυρία ενώπιον Δικαστηρίου και 4. Αυτή η κατάθεση ενώπιον Δικαστηρίου να τείνει σε αθώωση ή ενοχή άλλου προσώπου (βλ. σχετικά και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέα Καρεκλά

(2005)2 ΑΑΔ 68). Απαιτείται επίσης ειδική πρόθεση εξαπάτησης, για στοιχειοθέτηση του επίδικου αδικήματος (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Αλέξανδρου Αλεξάνδρου (Αρ. 1)

(2009)2 ΑΑΔ 226). Εν προκειμένω τα συστατικά στοιχεία, πλην του ειδικού σκοπού, παραδεκτά, έχουν αποδειχθεί. Οι καταθέσεις Τεκμήρια 4 έως 6 έχουν ληφθεί από δικαιούμενο πρόσωπο. Οι Κατηγορούμενοι παρουσιάστηκαν ως μάρτυρες στην υπόθεση 13700/17. Η εκεί κατάθεση τους ήταν σαφώς αντιφατική, αφού ουσιαστικά αναίρεσαν κάθε προηγούμενη μαρτυρία τους σε σχέση με τον εκεί Κατηγορούμενο, με αποτέλεσμα την αθώωση του. Σε σχέση με τον ειδικό σκοπό εξαπάτησης του Δικαστηρίου στην Αλεξάνδρου, πιο πάνω, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η πρόθεση συνήθως ανάγεται στην πνευματική λειτουργία του κατηγορούμενου. Γι' αυτό και είναι δύσκολο να εξευρεθεί απευθείας μαρτυρία που να αποδεικνύει αυτό το στοιχείο του αδικήματος. Όμως, μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων περιστατικής μαρτυρίας τα οποία να αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του κατηγορουμένου. Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να οδηγήσει σε καταδίκη μόνο, όταν αυτή τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του κατηγορουμένου (Βλ. Παφίτης κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102). Αν ο κατηγορούμενος δώσει εξηγήσεις που δημιουργούν αμφιβολία για την πρόθεση του, τότε του παραχωρείται το ευεργέτημα της αμφιβολίας και αθωώνεται (Βλ. Katelaris v. Police

(1980)2 C.L.R. 230). Στην υπόθεση Hodfield v. Διευθύντριας Τμήματος Τελωνείων

(2002)2 Α.Α.Δ. 414, τονίστηκε επίσης, ότι η πρόθεση ή ειδική πρόθεση που απαιτείται για να αποδειχθεί η υποκειμενική υπόσταση των αδικημάτων, συνάγεται συνήθως από το σύνολο της μαρτυρίας.» Με την ενώπιον μου περιστατική μαρτυρία κρίνεται ότι αποδεικνύεται ο ειδικός σκοπό εξαπάτησης από τους Κατηγορούμενους γιατί:

1. Οι καταθέσεις των Κατηγορούμενων συνάδουν όχι μόνο ως προς τα επίδικα αλλά και πέρα από αυτά. Συγκεκριμένα όχι μόνο και οι δύο κατέθεσαν ότι ο Κατηγορούμενος στην 13700/17, κρατούσε συγκεκριμένο ιδιαίτερο τύπου όπλο, και πυροβόλησε τον Κατηγορούμενο 2, αλλά και ότι στη συνέχεια τον έπιασε τηλέφωνο και του είπε ότι αυτό ήταν απλώς η προειδοποίηση.
2. Η μαρτυρία τους στο Κακουργιοδικείο, υπήρξε εκ διαμέτρου αντίθετη με τις καταθέσεις τους. Συγκεκριμένα και οι δύο έδωσαν εκδοχές, διαφορετικές μεταξύ τους, απαλλακτικές όμως για τον εκεί Κατηγορούμενο. Ο Κατηγορούμενος 2 μάλιστα είχε δώσει δύο καταθέσεις (Τεκμήρια 4 και 5), οι οποίες σαφώς ενέπλεκαν τον Κατηγορούμενο στην 13700/17, αλλά τις αναίρεσε για να θέσει μια εκδοχή πρωτοφανή μέχρι τότε. Πάντα άλλωστε και οι δύο Κατηγορούμενοι, όταν τους επιδεικνύονταν οι αντιφάσεις τους, επικαλούνταν τη χρήση ναρκωτικών, χωρίς όμως να παρουσιαστεί μαρτυρία ως προς το επηρεασμένο της κρίσης τους.
3. Η κύρια θέση του Κατηγορούμενου 1, ουδέποτε υποδείχθηκε στους μάρτυρες κατηγορίας. Δεν τους υποδείχθηκε δηλαδή ότι προέβησαν σε συμφωνία για να του ληφθεί η κατάθεση Τεκμήριο
4. Αναλόγως οι ΜΚ 3 και 5 αντιμετώπισαν τον Κατηγορούμενο 2 ως ένα θύμα απόπειρας φόνου και έλαβαν από αυτό λεπτομερείς καταθέσεις, ενοχοποιητικές για τον Κατηγορούμενο στην 13700/17, με τον Κατηγορούμενο 2 να τις αναιρεί ενώπιον του Κακουργιοδικείου.
5. Οι Κατηγορούμενοι παραδέχθηκαν ότι είχαν έρθει σε επαφή με τον Κατηγορούμενο στην 13700/17, αμέσως πριν καταθέσουν. Ο Κατηγορούμενος 2, παραδέχτηκε μάλιστα ότι είναι αυτή η επαφή τους που υπήρξε το έναυσμα να αλλάξει τα όσα είπε στις καταθέσεις του, ενώ ο Κατηγορούμενος 1, όταν του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο επικαλέστηκε, μεταξύ άλλων την ασφάλεια της οικογένειας του. Εν πάση περιπτώσει και οι δύο Κατηγορούμενοι, κατέθεσαν κάτι εντελώς διαφορετικό, ορκιζόμενοι στο Δικαστήριο, από αυτό που ενυπόγραφα κατέθεσαν στα Τεκμήρια 4 έως 6, με σαφή πρόθεση να εξαπατήσουν. Συνεπώς το μόνο ασφαλές συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί είναι ότι ενείχαν σκοπό εξαπάτησης.
6. Κατάληξη Ο Κατηγορούμενος 1 κρίνεται ένοχος στην Κατηγορία 1 και ο Κατηγορούμενος 2 κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 2 και
7. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο