Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Γιάννη Χαραλαμπούδη, Αρ. Υπόθεσης: 3557/2022, 14/7/2023

(1)και 4 του περί Δημοτικής και Μέσης Εκπαίδευσης (Υποχρεωτική Φοίτηση και Παροχή Δωρεάν Παιδείας) Νόμος του 1993 (24(I)/1993) (στο εξής «ο Νόμος»). Για την εν λόγω υπόθεση δεν προσφέρθηκε άλλη μαρτυρία, παρά μόνον κατατέθηκε κείμενο παραδεκτών γεγονότων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προέβησαν σε γραπτές αγορεύσεις. Τα παραδεκτά γεγονότα που κατατέθηκαν έχουν ως εξής: Τον επίδικο χρόνο ο Κατηγορούμενος είχε την επιμέλεια της κόρης του, ηλικίας 9 ετών, η οποία φοιτούσε σε Δημοτικό σχολείο. Τότε η φυσική παρουσία των μαθητών στο σχολείο προϋπόθετε: επίδειξη είτε αρνητικής εργαστηριακής εξέτασης (PCR) ή εξέτασης ταχείας ανίχνευσης αντιγόνου για την ασθένεια του COVID-19, με τη δειγματοληψία να έχει πραγματοποιηθεί εντός 7 ημερών, είτε πιστοποιητικού ανάρρωσης από την ασθένεια του COVID-19, με ισχύ έξι μηνών από την ημερομηνία δειγματοληψίας της αρχικής θετικής τους διάγνωσης[1]. Ο Κατηγορούμενος αποτάθηκε στο Υπουργείο Παιδείας και ρώτησε κατά πόσον η εξέταση ταχείας ανίχνευσης αντιγόνου είναι ασφαλής, αλλά δεν πήρε απάντηση. Μετέφερε καθημερινά την κόρη του στο σχολείο, αλλά η διεύθυνση του σχολείου δεν της επέτρεπε την είσοδο, καθώς δεν είχε προβεί στην σχετική εξέταση. Ο Κατηγορούμενος ζήτησε εναλλακτικό τρόπο φοίτησης από την διεύθυνση του σχολείου, χωρίς να λάβει απάντηση. Καθ' όλη την επίδικη περίοδο, η κόρη του Κατηγορούμενου προέβαινε σε κατ' οίκον μαθήματα από δασκάλους με αποτέλεσμα να συμπληρώσει τη φοίτηση της στο Δημοτικό. Το άρθρο 3

(1)του Νόμου προβλέπει ότι: «Η φοίτηση στην υποχρεωτική προδημοτική εκπαίδευση, στο δημοτικό σχολείο και στο γυμνάσιο είναι υποχρεωτική, μέχρις ότου ο μαθητής συμπληρώσει το γυμνασιακό κύκλο ή το δέκατο πέμπτο έτος της ηλικίας του, οποιοδήποτε από τα δύο επισυμβεί πρώτο» Το άρθρο 4 του Νόμου, προβλέπει την ποινή για την παράβαση του άρθρου 3

(1), αλλά καθορίζει και το επίπεδο της υποχρέωσης του προσώπου που έχει την επιμέλεια μαθητή ως εξής: «Όπoιoς έχει τηv επιμέλεια τoυ πρoσώπoυ τoυ μαθητή και παραλείπει τηv εγγραφή ή τηv επoπτεία τoυ ως πρoς τη φoίτηση κατά τα oριζόμεvα στo άρθρo 3, διαπράττει αδίκημα τιμωρoύμεvo με πoιvή φυλάκισης μέχρι τρεις μήvες ή με χρηματική πoιvή μέχρι 1.000 ευρώ ή και με τις δύo αυτές πoιvές.» Εν προκειμένω στον Κατηγορούμενο δεν καταλογίζεται μη εγγραφή της κόρης του, αλλά ότι παρέλειψε να την στείλει στο Δημοτικό. Από τα παραδεκτά ενώπιον μου γεγονότα προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος έστειλε το τέκνο του στο Δημοτικό, απλώς η διεύθυνση αυτού δεν το δέχθηκε λόγω της ΚΔΠ 497/21. Εν πάση περιπτώσει για απόδειξη του εναντίον του Κατηγορούμενου αδικήματος θα πρέπει να αποδειχθεί ότι παρέλειψε την εποπτεία ως προς την φοίτηση μαθήτριας που έχει την επιμέλεια της. Είναι παραδεκτό ότι ο Κατηγορούμενος έχει την επιμέλεια της κόρης του. Εκείνο που πρέπει να εξεταστεί είναι αν παρέλειψε την επιμέλεια ως προς την φοίτηση της. Η εποπτεία, δεν ορίζεται ρητώς στο Νόμο. Όπως είναι παγίως νομολογημένο οι νόμοι πρέπει να ερμηνεύονται σύμφωνα με το απλό γραμματικό και κατά κυριολεξία νόημα των λέξεων, εκτός όπου αυτό είναι σε αντίθεση με οποιαδήποτε ρητή πρόθεση ή δηλωμένο σκοπό του νόμου, ή αν αυτό το νόημα θα οδηγούσε σε παράλογο αποτέλεσμα. (Τ. Γεωργιάδης & Υιός Λτδ ν. Δημοκρατίας

(1991)4 Α.Α.Δ. 1142, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων (Αρ. 2)

(2011)3 ΑΑΔ 683, Marabou Floating Restaurant Ltd v. Council of Ministers

(1973)3 C.L.R. 397). Στο Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας, Μπαμπινιώτης, 1998, η άσκησης εποπτείας ορίζεται ως «επιβλέπω- ως ιεραρχικά ανώτερος και αρμόδιος (κάποιον/κάτι)». Ο Κατηγορούμενος, λοιπόν, δεν παραβίασε την υποχρέωση του για επίβλεψη της κόρης του. Επόπτευσε την εκπαίδευση της κόρης του, προσφέροντας της κατ' οίκον μαθήματα, με αποτέλεσμα να μην επηρεαστεί η εκπαίδευση της και να ολοκληρώσει το δημοτικό. Δεν υπήρξε δηλαδή αμελής, ούτε υπέδειξε έλλειψη επίβλεψης της εκπαίδευσης ατόμου που είχε την επιμέλεια του. Τουναντίον όταν δεν δέχτηκαν την κόρη του στο σχολείο, λόγω της μη υποβολής της σε σχετικές εξετάσεις για το Covid 19, προέβη σε άμεσα διαβήματα, ζητώντας εναλλακτικό τρόπο φοίτησης και αφού δεν έλαβε απάντηση από τους υπεύθυνους, μερίμνησε ο ίδιος για να λάβει την απαραίτητη εκπαίδευση το τέκνο του. Επ' ουδενί, λοιπόν δεν μπορεί να καταλογιστεί στον Κατηγορούμενο παράλειψη εποπτείας της εκπαίδευσης του τέκνου του. Ειρήσθω εν παρόδω οφείλω να σημειώσω ότι η υποχρέωση διενέργειας εξέτασης για την παρακολούθηση μαθημάτων με φυσική παρουσία, δεν επηρέαζε κανένα δικαίωμα του Κατηγορούμενου ή του τέκνου του. Δεν ήταν παράνομη δηλαδή αυτή η απαγόρευση από τη διεύθυνση του σχολείου. Αναλόγως έχει κριθεί στην Vavřička κ.α. v. Τσεχίας, 47621/13 κ.α., 08/04/2021, όπου το ΕΔΔΑ αποφάσισε ότι η υποχρέωση εμβολιασμού μαθητών και η επιβολή προστίμου για την παράβαση της υποχρέωσης αυτής, ή η μη αποδοχή τους σε προσχολικά προγράμματα, αν και περιορίζει το δικαίωμα της απόλαυσης της ιδιωτικής ζωής, δεν παραβιάζει το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ. Ειδικότερα, τέτοια μέτρα κρίθηκαν ως μέτρο προς όφελος των ανήλικων, που διαφυλάσσουν την υγεία τους. Κρίθηκε τέλος ότι η απώλεια μαθημάτων λόγω μη εμβολιασμού, αποτελεί την συνέπεια της επιλογής των γονέων των τέκνων να μην εμβολιάσουν τα τέκνα τους και συνακόλουθα να μην προστατεύσουν τη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα. Φρονώ ότι κατ' αναλογία το ίδιο συμβαίνει και, με τις λιγότερο επεμβατικές στο σώμα, εξετάσεις που απαιτούνταν πριν οι μαθητές προσέλθουν στα σχολεία, δυνάμει της ΚΔΠ 497/21. Συνεπώς παρά το γεγονός ότι στην παρούσα δεν μπορεί να κριθεί ότι ο Κατηγορούμενος υπέδειξε έλλειψη εποπτείας του τέκνου του σχετικά με την εκπαίδευση, ως τα παραδεκτά γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου, αυτό δεν σημαίνει ότι και η επιλογή της διεύθυνσης του σχολείου να αποκλείσει την κόρη του από την φυσική της παρουσία εκεί παραβίαζε το όποιο της δικαίωμα. Αυτό όφειλε να κάνει, δεδομένης της έξαρσης της πανδημίας τότε (βλ. ΚΔΠ 497/21) και της συνακόλουθης υποχρέωσης τους να προφυλάξουν την υγεία των υπόλοιπων μαθητών και τούτο δεν παραβίαζε το δικαίωμα της στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής, ως το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ το ορίζει. Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την Κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.).............. Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] ΚΔΠ 497/2021, Το περί Λοιμοκαθάρσεως (Καθορισμός Μέτρων για Παρεμπόδιση της Εξάπλωσης του Κορωνοϊού COVID-19) Διάταγμα (Αρ. 44) του 2021, E.E. Παρ.ΙΙΙ

(1), Αρ. 5635, Σελ. 3749, 3/12/2021, αρ. 16 (α) (ι). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο