Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. A. B., Αρ. Υπόθεσης: 9052/2019, 14/7/2023

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. A. B., Αρ. Υπόθεσης: 9052/2019, 14/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:B91 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Λουκά Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 9052/2019 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. A. A. Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 14/7/2023 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή : κ. Σταύρου Για Κατηγορούμενο: κ. Μαυρομμάτης ΑΠΟΦΑΣΗ

1. Εισαγωγή Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες κοινής επίθεσης (Κατηγορίες 1 και 3) και συμπεριφοράς που προκαλεί ψυχική Βλάβη (Κατηγορίες 2 και 4), κατά παράβαση προνοιών του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία των Θυμάτων) Νόμου 119(Ι)/2000 (στο εξής «ο Νόμος»). Παραπονούμενοι είναι τα δύο ανήλικα τέκνα του, οι δύο γιοί του. Ο επίδικος χρόνος είναι ο Αύγουστος του 2018 και η 20/10/
2. Η υπεράσπιση ουσιαστικά άπτεται των οικογενειακών διαφορών του Κατηγορούμενου με την πρώην σύζυγο του. Με σειρά εγγράφων και άλλης μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου έγινε προσπάθεια να καταδειχθεί ότι οι καταγγελίες εναντίον του Κατηγορούμενου αποτέλεσαν μέρος μιας ενορχηστρωμένης προσπάθειας της πρώην συζύγου του να τον αποξενώσει από τα τέκνα του, ενώ ουδέποτε ο ίδιος τα κτύπησε. Το κατασκευασμένο ή όχι των καταγγελιών των ανήλικων δηλαδή αποτελεί το κύριο επίδικο και με αυτή την έμφαση θα παρατεθεί, αναλυθεί και αξιολογηθεί η προσαχθείσα μαρτυρία.
3. Μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή, πέραν των δύο παραπονούμενων, κάλεσε άλλες δύο μάρτυρες κατηγορίας, τη μητέρα τους και την αρμόδια αστυφύλακα. Ο Κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και δεν παρουσίασε κάποιο μάρτυρα υπεράσπισης. Η Αστ. 3389 Μ. Δημητρίου (ΜΚ 1), αναφέρθηκε στις ενέργειες που προέβη για την υπό εξέταση υπόθεση. Απομαγνητοφώνησε τις καταθέσεις των παραπονούμενων, κατηγόρησε τον Κατηγορούμενο και του έλαβε κατάθεση. Κατέθεσε στο Δικαστήριο τις οπτικογραφημένες καταθέσεις των παραπονούμενων (Τεκμήρια 2 και 3), την απομαγνητοφώνηση τους (Τεκμήρια 4 και 5), την κατάθεση του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 6), την γραπτή κατηγορία του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 7) και τη βεβαίωση πληροφόρησης ως προς τα δικαιώματα του (Τεκμήριο 8). Σημείωσε στην κατάθεση της, αλλά και αντεξεταζόμενη, ότι δεν ήταν η ίδια από τα αρχικά στάδια ανακρίτρια της υπόθεσης. Η ΧΧΧ (ΜΚ 2), είναι η μητέρα των παραπονούμενων και πρώην σύζυγος του Κατηγορούμενου. Στην κατάθεση της, Τεκμήριο 9, αναφέρθηκε στο δικαίωμα επικοινωνίας που έχει ο Κατηγορούμενος με τα τρία τέκνα τους. Είπε ότι την 20/10/2018 ο μεγαλύτερος της γιός ο ΧΧΧ, αφού επέστρεψαν από το σπίτι του πατέρα τους, της είπε ότι ο τελευταίος κτύπησε τον μεσαίο τους γιό, ΧΧΧ. Την ίδια μέρα κατήγγειλε το περιστατικό αυτό. Κατά την κυρίως της εξέταση πρόσθεσε ότι ο ΧΧΧ, μετά το περιστατικό, πήγε μόνος στο σαλόνι και έκλαιγε και κανένας δεν πήγε να του πει να πάει να φάει μαζί του. Η ΜΚ 2 αναφερόταν συχνά σε εκθέσεις ειδικών που υποστήριζαν τη θέση της, ενώ απέρριψε το περιεχόμενο έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας (Τεκμήριο 14). Είπε ότι και παλαιότερα ο Κατηγορούμενος κτυπούσε τα τέκνα της, αλλά λανθασμένα δεν το ανέφερε. Παραδέχτηκε ότι και για άλλες της καταγγελίες αθωώθηκε ο Κατηγορούμενος ή δεν ασκήθηκε καν ποινική δίωξη (βλ. Τεκμήριο 10). Η ίδια καταδικάστηκε σε παρακοή του διατάγματος επικοινωνίας που είχε ο Κατηγορούμενος (Τεκμήριο 12). Η Αστυνομία της είχε απαντήσει σε συνεχής οχλήσεις της, σε σχέση με τις καταγγελίες που προέβη με την επιστολή Τεκμήριο
4. Δεν πήγε τον Πέτρο στον γιατρό όταν της είπε ότι κτυπήθηκε αλλά στην Αστυνομία. Ο ΧΧΧ (ΜΚ 3), είναι το μεγαλύτερο τέκνο της ΜΚ 2 και του Κατηγορούμενου. Έδωσε την οπτικογραφημένη κατάθεση Τεκμήριο 2, ημερομηνίας 31/10/
5. Σχετική είναι και η απομαγνητοφώνηση της, Τεκμήριο
6. Εκεί αναφέρεται στο περιστατικό με τον αδερφό του ΧΧΧ, ως να έπαιζαν με εξάρτημα αναπτήρα και όταν ο αδερφός του πήγε να τσιμπήσει με αυτό τον μικρότερο αδερφό τους, ο τελευταίος φοβήθηκε. Τότε ο Κατηγορούμενος χτύπησε τον ΧΧΧ με πολλά χαστούκια στο μάγουλο. Είπε ότι ο Κατηγορούμενος κτύπησε και τον ίδιο πολλές φορές, δίδοντας ως παράδειγμα το καλοκαίρι του 2018, όταν τον κτύπησε στο μάγουλο, με αποτέλεσμα να κτυπήσει το κεφάλι του στο χερούλι της πόρτας. Αντεξεταζόμενος είπε ότι κράτησε το εξάρτημα του αναπτήρα αλλά δεν θυμάται να το έδειξε στην αστυνομία. Έχει 5 χρόνια να δει τον πατέρα του, και τους πατρικούς παππούδες, ενώ ευχήθηκε να είχε κρατήσει επαφή με τον πατρικό παππού που πέθανε. Ερωτήθηκε επισταμένα για την μη ύπαρξη σημαδιών μετά την βίαιη επίθεση εναντίον του 11 χρόνου τότε ΧΧΧ. Δεν μπορούσε να θυμηθεί που κτύπησε σχετικά με την εναντίον του επίθεση. Στην κατάθεση του περιγράφει και κτυπήματα με το σκουπόξυλο στα πόδια από τον Κατηγορούμενο, από τα οποία επίσης δεν τους δημιουργήθηκαν τραύματα. Επέμεινε σε συνεχής επιθέσεις και χαστούκια εναντίον τους από τον Κατηγορούμενο, τον οποίο αποφάσισαν να καταγγέλλουν αφού χώρισε με τη μητέρα τους. Ο ΧΧΧ (ΜΚ 4), ο μεσαίος γιος του Κατηγορούμενου και της ΜΚ 2, προέβη σε οπτικογραφημένη κατάθεση, Τεκμήριο 3 και η απομαγνητοφώνηση της είναι το Τεκμήριο 5 ημερομηνίας 31/10/
7. Περιγράφει και ο ίδιος το περιστατικό ως να έπαιζαν με το εν λόγω εξάρτημα και όταν πήγε να το χρησιμοποιήσει στον μικρό του αδερφό, αυτός να φοβήθηκε, με αποτέλεσμα να του δώσει πολλά χαστούκια στο μάγουλο ο Κατηγορούμενος. Ο ίδιος μετά έσπρωξε τον Κατηγορούμενο, όπως αναφέρει, και μετά ο Κατηγορούμενος τον καλόπιανε για πολλή ώρα μέχρι που πήγε να φάει, όπως είπε στην κυρίως του εξέταση. Περιγράφει και περιστατικό όπου ο Κατηγορούμενος την 27/10/2018 κτύπησε τον ΜΚ 2, γιατί έριξε νερό στο έδαφος. Είπε ότι και η ΜΚ 2 τους χτυπά αλλά δεν είναι άδικη. Κατά την αντεξέταση του συμφώνησε ότι σε προηγούμενη υπόθεση που κατήγγειλε τον πατέρα του, άλλαξε την εκδοχή του για να φαίνεται λογικοφανής, μετά από συνομιλία του με την ΜΚ
8. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αθώωση του Κατηγορούμενου. Κρατούσαν το εξάρτημα του αναπτήρα αλλά δεν το πήγαν στην Αστυνομία. Πριν την κατάθεση του συζήτησαν την υπόθεση με τους ΜΚ 2 και 3 και είδαν τις καταθέσεις για να θυμηθούν τα περιστατικά. Αμφισβήτησε και ο ίδιος την έκθεση Τεκμήριο 14, ενώ είπε ότι δεν ένιωσε στα 5 χρόνια που έχει να δει τον Κατηγορούμενο την ανάγκη να τον καλέσει. Μετά την εναντίον του επίθεση δεν έκλαψε ούτε τραυματίστηκε ή είχε την όποια σωματική βλάβη. Ο Κατηγορούμενος κατά την κατάθεση του στο Δικαστήριο αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι κτύπησε τα τέκνα του, όπως άλλωστε αρνήθηκε τις κατηγορίες στην κατάθεση του Τεκμήριο 7 και στην γραπτή του κατηγορία Τεκμήριο
9. Από το 2015, όταν ήρθε σε διάσταση με την ΜΚ 2, αυτή ξεκίνησε να τον καταγγέλλει μέχρι και για σεξουαλική παρενόχληση, των τέκνων τους, χωρίς ουδέποτε να καταδικαστεί, ενώ προέβαινε και σε διαβήματα σε άλλους φορείς, ώστε να τον αποξενώσει από τα τέκνα του. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 15 φωτογραφίες με στιγμές που περνούσε με τους τρεις υιούς του. Αντεξεταζόμενος παραδέχτηκε ότι δεν αποδέχτηκε την απόσυρση των εναντίον του παραπόνων από τους παραπονούμενους, γιατί του ζητήθηκε ως αντάλλαγμα να επιτρέψει τη μετάβαση τους στο εξωτερικό χωρίς την υπογραφή του.
10. Ανάλυση/ Αξιολόγηση της μαρτυρίας Όπως αβίαστα προκύπτει από την παράθεση της μαρτυρίας, αμέσως πιο πάνω, ενώπιον μου παρουσιάστηκε μια οικογενειακή διαφορά. Εκείνο που καλείται να εξετάσει, παρά ταύτα, το Δικαστήριο είναι ένα μέρος της διαφοράς αυτής, που άπτεται σε κατ' ισχυρισμό επίθεση του Κατηγορούμενου στους ΜΚ 3 και
11. Παρά δηλαδή την ευρύτερη εικόνα που παρουσιάστηκε, κυρίως προς επίρρωση των θέσεων της υπεράσπισης, επίδικο αποτελεί η επίθεση και η ψυχική βλάβη των ΜΚ 3 και
12. Η ΜΚ 1 δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά. Άλλωστε ο ρόλος της, ο σκοπός της ήταν να λάβει και να παρουσιάσει ό,τι απαραίτητο ως προς την υπόθεση. Μέσω της παρουσίασης των καταθέσεων των μαρτύρων κατηγορίας και του Κατηγορούμενου, φαίνεται να προέβη σε επαρκές ανακριτικό έργο. Δεν υποβλήθηκε άλλωστε, ούτε τέθηκε ενώπιον μου η όποια μομφή για το ανακριτικό έργο. Συνεπώς η ΜΚ 1 κρίνεται αξιόπιστη, η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Καθίσταται σκόπιμο, να αξιολογηθεί η μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων κατηγορίας τόσο αφ' ευατής όσο και στο σύνολο των όσων έθεσαν. Η ΜΚ 2, υπέπεσε σε σωρεία αντιφάσεων. Εν πρώτοις αναφερόμενη γενικά είπε ότι έχει επιβεβαιώσει ψυχολόγος τη βία στα παιδιά της. Τέτοια στοιχεία δεν τέθηκαν ενώπιον μου. Τουναντίον τέθηκε ενώπιον μου η έκθεση του γραφείου ευημερίας (Τεκμήριο14), ημερομηνίας 2/10/2018 όπου προτείνεται να επεκταθεί η επικοινωνία του Κατηγορούμενου με τα τέκνα του, αφού οι καταγγελίες εναντίον του δεν είχαν αποτέλεσμα, δεν προέκυψε εναντίον του μαρτυρία (βλ. και Τεκμήριο 10). Ακόμα έχει τεθεί ενώπιον μου το Τεκμήριο 13, επιστολή της Αστυνομίας, όπου στις σελίδες 3 και 4 περιγράφεται η δυσαρέσκεια της ΜΚ 2 για την καθυστέρηση στην διερεύνηση των υποθέσεων, όχι γιατί ενδιαφέρεται για τις καταγγελίες αλλά για την επικοινωνία στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Αυτό φαίνεται να την απασχολεί, η επικοινωνία του Κατηγορούμενου με τα τέκνα του και στο Τεκμήριο 14, όπου η λειτουργός αναφέρει ότι ΜΚ 2 δεν αποδέχεται αποκατάσταση της επικοινωνίας πατέρα και τέκνων. Μάλιστα η Λειτουργός προχωρεί ένα βήμα περαιτέρω, προβληματιζόμενη για το αν η ΜΚ 2 είναι σε θέση να ασκήσει αποτελεσματικά τον γονικό της ρόλο. Τα ως άνω καταδεικνύουν την εμμονή της να αποξενώσει τα τέκνα της από τον Κατηγορούμενο. Την εμμονή της να καταδείξει ανικανότητα του Κατηγορούμενου να ασκήσει τον γονικό του ρόλο, με ατεκμηρίωτες καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση και συνεχής εναντίον του καταγγελίες για βία. Η εμμονή της αυτή καταδείχθηκε και κατά την καταδίκη της για παρακοή των διαταγμάτων επικοινωνίας του Κατηγορούμενου με τα τέκνα του, Τεκμήριο
13. Στο εκεί Δικαστήριο δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι η ΜΚ 2 πιστεύει πως μόνο εκείνη έχει το δικαίωμα να κρίνει και να αποφασίζει για τα τέκνα της ωσάν να είναι ο μοναδικός γονέας του. Τούτη την εντύπωση αποκόμισα και εγώ από τις αναφορές της ότι προσπαθεί να προστατεύσει τα τέκνα της απομακρύνοντας από αυτά τον πατέρα τους ή ότι αν και δεν έχει τρανταχτά στοιχεία προβαίνει στις επίδικες καταγγελίες. Πέραν όμως της ως άνω στάσης της, οι θέσεις της αντιφάσκουν με μια σειρά από ενώπιον μου δεδομένα. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι δεν είχε καμιά διαφορά με τον Κατηγορούμενο, αλλά όπως προκύπτει από τα Τεκμήρια 12 και 14 οι σχέσεις τους ήταν ιδιαίτερα τεταμένες και από την διάσταση τους προέβησαν σε σειρά εκατέρωθεν διαδικασιών ο ένας εναντίον του άλλου. Ενώ αρχικά αρνήθηκε ότι και η ίδια κάποιες φορές κτυπά τα τέκνα της, μετά την υπόδειξη του Τεκμηρίου 4 παραδέχτηκε ότι ενίοτε το πράττει. Ενώ της ανέφερε ο υιός της ότι έχει κτυπηθεί τον πήγε αμέσως στην Αστυνομία, χωρίς να τον πάει στον ιατρό. Δηλαδή μετά την καταγγελία μιας βίαιης επίθεσης εναντίον ενός 11χρονου από χειροδύναμο άντρα πρώτη της σκέψη ήταν η καταγγελία αντί η εξέταση του ανήλικου. Δήλωσε ευθαρσώς ότι είχε αποφασίσει να καταγγέλλει τον Κατηγορούμενο σε κάθε του επαφή με τα τέκνα της, ασχέτως αν ήταν πειστική ή όχι. Παραδέχτηκε δηλαδή την τακτική της να σωρεύσει καταγγελίες εναντίον του Κατηγορούμενου, ασχέτως τεκμηρίωσης τους. Ενώ ανέφερε ότι κτυπούσε και στο παρελθόν τα τέκνα της ο Κατηγορούμενος καμία εναντίον του καταγγελία της δεν αποδείχθηκε, δεν τεκμηριώθηκε. Ακόμα η ίδια είπε ότι δεν γνώριζε για αυτή την υπόθεση μέχρι που ενημερώθηκε από την εισαγγελία, ενώ ο ΜΚ 4 είπε ότι συζήτησαν την υπόθεση, ενώ η ίδια επιδίωκε να ενημερώνεται για τις καταγγελίες που γίνονταν (βλ. Τεκμήριο 13). Η μαρτυρία της αντιφάσκει και με την μαρτυρία των παραπονούμενων και ειδικότερα του ΜΚ
14. Στην κυρίως της εξέταση είπε ότι μετά το περιστατικό ο ΜΚ 4 έκλεγε στο σαλόνι μόνος του μέχρι την ώρα που θα επέστρεφαν στο σπίτι, κανένας δεν ενδιαφέρθηκε να πάει, ούτε να του μιλήσει, ούτε να του πει να πάει να φάει μαζί τους, δεν έφαγε και σπίτι και έκλεγε. Ο ΜΚ 4 από την άλλη όχι μόνο λέει ότι δεν έκλαψε, αλλά και ότι ο Κατηγορούμενος τον καλόπιανε, για να πάει τελικώς να φάει. Αντεξεταζόμενος μάλιστα είπε ότι και ο παππούς του πήγε 1-2 φορές και του είπε να πάει να φάει. Η ΜΚ 2 ήταν απόλυτη, με τάσεις υπερβολής και με σαφή την προσπάθεια της να ενοχοποιήσει τον Κατηγορούμενο. Να τον ενοχοποιήσει, να τον δαιμονοποιήσει και να τον καταστήσει στα μάτια τόσο των τέκνων του όσο και των υπηρεσιών ανίκανο να έχει επικοινωνία μαζί τους. Τούτος ήταν ο προφανής σκοπός της, γι' αυτό προέβαινε σε πλήθος καταγγελιών, εργαλιοποιόντας τα τέκνα της, όπως εν πολλοίς διέγνωσαν οι αρμόδιες υπηρεσίες (βλ. Τεκμήριο 14), η Αστυνομία (Τεκμήριο 13) και το Οικογενειακό Δικαστήριο (Τεκμήριο 12). Τελικά κατάφερε να μεγαλώνουν τα τέκνα της χωρίς πατέρα εδώ και 5 έτη, να χάσουν την κηδεία του παππού τους, με τον οποίο πέρασαν ωραίες στιγμές και να στερήσει από τον Κατηγορούμενο την πατρότητα. Ο ΜΚ 3, ήταν συναισθηματικά φορτισμένος, παρά το γεγονός ότι κλήθηκε να καταθέσει χωρίς να είναι παρών στην ίδια αίθουσα ο Κατηγορούμενος. Υπέπεσε επίσης σε σειρά αντιφάσεων. Εν πρώτοις ανέφερε ότι ενώ είχαν στην κατοχή τους το εξάρτημα του αναπτήρα, δεν το παρουσίασαν στην αστυνομία. Αναφέρθηκε σε βίαιη επίθεση του Κατηγορούμενου στον 11χρονο τότε αδερφό του με πολλά δυνατά χαστούκια, αλλά χωρίς να του προκληθεί καμία σωματική βλάβη. Καμία σωματική βλάβη δεν προκλήθηκε ούτε στον ίδιο όταν ενώ δέχθηκε χαστούκι κτύπησε στο χερούλι πόρτας, ούτε όταν τους χτυπούσε με σκουπόξυλο στα πόδια ο πατέρας τους. Οι ως άνω είναι βίαιες επιθέσεις, από ένα χειροδύναμο, ως παραδέχτηκε άνδρα, αντίκειται στη λογική να μην προκάλεσαν ποτέ και σε κανένα ανήλικο από 10 έως 15 ετών την όποια βλάβη. Βέβαια στη συνέχεια διαφοροποίησε τη θέση του για να πει ότι τα χαστούκια δεν ήταν ιδιαίτερα δυνατά για να δημιουργήσουν μελανιές ή για το περιστατικό που τον αφορά ενώ αρχικά έλεγε ότι δεν είχε την όποια σωματική βλάβη τελικώς είπε μπορεί να φούσκωσε το κεφάλι του. Αρχικά ανέφερε ότι οι ίδιοι αποφάσισαν να μην έχουν επικοινωνία με τον πατέρα του και τους οικείους του, στη συνέχεια εξέφρασε την ευχή του να είχε κρατήσει επαφή με τον πατρικό του παππού που πέθανε. Οι αναφορές του ότι δεν περνούσαν καλά με τον Κατηγορούμενο γιατί παραμένουν σπίτι, αντιφάσκουν με τις φωτογραφίες Τεκμήριο 15, όπου φαίνεται να κάνουν διάφορες δραστηριότητες και να περνούν ωραία μαζί. Αν και είπε ότι είχαν αποφασίσει όταν χώρισε η μητέρα του να καταγγέλλουν κάθε περιστατικό βίας εναντίον τους και τέτοια υπήρχαν πολλά, όπως υποστήριξε, αναφέρθηκε σε περιστατικό προ μηνών, που δεν είχε καταγγελθεί, ενώ επέμεινε σε συνεχή βία εναντίον τους, χωρίς να υπάρχουν τέτοιας έκτασης καταγγελίες. Ανάλογους ισχυρισμούς και αντιφάσεις ενέχει και η μαρτυρία του ΜΚ
15. Ο τελευταίος παραδέχτηκε ότι μετά από συζήτηση με την ΜΚ 2 είχε αλλάξει την εκδοχή του σε άλλη υπόθεση για να φαίνεται λογικοφανής. Παραδέχτηκε ότι είχαν το εξάρτημα του αναπτήρα στην κατοχή τους αλλά δεν το υπέδειξαν στην Αστυνομία, για να ενισχύσουν τη θέση τους. Παραδέχτηκε ότι είχαν συζητήσει την υπόθεση οι ΜΚ 2 έως 4 πριν εμφανιστούν στο Δικαστήριο. Ενώ είπε ότι δεν περνούσαν καλά με τον Κατηγορούμενο και αμφισβήτησε την έκθεση Τεκμήριο 14, τελικώς παραδέχτηκε ότι έπαιζαν παιχνίδια μαζί με τον πατέρα τους, όπως άλλωστε φαίνεται και από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 15, αλλά είπε και ότι περνούσαν καλά στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς. Παραδέχτηκε ότι είχε καλές σχέσεις και με το αποθανόντα πατρικό παππού, για να αλλάξει τη θέση του αναφέροντας ότι κανένας δεν αποφάσισε να μην μιλά με τον πατρικό παππού. Αν και αναφέρθηκε σε πολλά και βίαια χαστούκια, είπε ότι ούτε έκλαψε, ούτε είχε τον όποιο τραυματισμό, ούτε κατήγγειλε σε κάποιον εκείνη την συμπεριφορά. Αυτή η θέση του ΜΚ 4, δεν συνάδει με τη λογική. Η ευρεία, βίαιη και σε έκταση επίθεση με χαστούκια από ένα χειροδύναμο ενήλικα σε ένα παιδί 11 χρονών, δεν είναι λογικό να μην φέρει έστω κλάμα ακόμα και τραυματισμό. Για να διασώσει αυτή την παράλογη θέση του ο ΜΚ 4 σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του αναφέρει ότι τα χαστούκια δεν ήταν τόσο δυνατά, μεταλλάσσοντας ουσιαστικά το βασικό του αφήγημα περί βίαιης και σε έκταση επίθεσης με χαστούκια. Αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου να προβεί σε συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεων της και να τη συναρτήσει με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Σιβιτανίδης κ.ά. v. Δημοκρατίας