Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. V. Y., Αρ. Υπόθεσης: 42/2023, 2/6/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:B81 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Λουκά Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 42/2023 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. V. Y. Κατηγορούμενης Ημερομηνία: 2/6/2023 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή : κα. Γιακουμεττή Για Κατηγορούμενη: κ. Στεφάνου ΠΟΙΝΗ H Κατηγορούμενη παραδέχτηκε μια κατηγορία καταστροφής αποδεικτικού στοιχείου (Κατηγορία 1) και μια κατηγορία παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία (Κατηγορία 2), κατά παράβαση των άρθρων 120 και 122 (β) του Κεφαλαίου 154 αντίστοιχα. Από τα γεγονότα όπως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή προκύπτει ότι η Κατηγορούμενη τον Αύγουστο του 2019 διοργάνωσε θεραπευτική τελετή, όπου συμμετείχαν 25 άτομα. Ο εκεί θεραπευτής ετοίμασε ρόφημα, οι παρευρισκόμενοι το έλαβαν και στη συνέχεια μια παρευρισκόμενη άρχισε να φωνάζει δίνοντας την εντύπωση ότι ήταν σε κατάσταση υστερίας. Τελικώς έχασε τις αισθήσεις της. Η Κατηγορούμενη τότε είπε στα άτομα που την μετέφεραν στο νοσοκομείο να πουν ότι την βρήκαν στον δρόμο, ενώ παρότρυνε τους υπόλοιπους συμμετέχοντες να καθαρίσουν για να εξαφανίσουν όποια αντικείμενα αφορούσαν την τελετή. Για σκοπούς μετριασμού ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούμενης αναφορικά με τις προσωπικές της περιστάσεις ανέφερε ότι αυτή είναι ηλικίας 53 ετών. Είναι μητέρα 5 παιδιών, 2 εκ των οποίων μόλις πάνω των τριών ετών. Διαμένει στη Λεμεσό και οι γονείς της έχουν αποβιώσει εδώ και πολλά χρόνια. Έχει σοβαρό πρόβλημα με τη σπονδυλική της στήλη, αυτό οξύνθηκε λόγω της τελευταίας της εγκυμοσύνης και της φροντίδας των διδύμων τέκνων της. Ο σύντροφος της ταξιδεύει συχνά και η ίδια έχει την φροντίδα των παιδιών τους το μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου. Σε ότι αφορά τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, τον επίδικο χρόνο η Κατηγορούμενη ήταν έγκυος, στον έβδομο μήνα της κύησης της και λάμβανε ορμόνες. Η ορμονοθεραπεία επηρέαζε την κρίσης της, ειδικά σε μια κατάσταση πανικού που είχε δημιουργηθεί στον χώρο. Δεν λειτούργησε ήρεμα και συνετά, όχι γιατί αυτός είναι ο χαρακτήρας της αλλά γιατί η υστερία που επικρατούσε στον χώρο που ήταν υπεύθυνη σε συνδυασμό με την ορμονοθεραπεία που λάμβανε, δημιούργησαν εξαιρετικά ιδιάζουσες συνθήκες. Τελικώς η ίδια συνεργάστηκε με την αστυνομία και παραδέχθηκε τα επίδικα αδικήματα. Η καταστροφή αποδεικτικού στοιχείου ορίζεται ως πλημμέλημα και προνοεί ποινή φυλάκισης δύο χρόνων, ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες (βλ. άρθρα 120 και 35 του Κεφ.154). Η παρέμβαση στη δικαστική διαδικασία υπόκειται, σύμφωνα με το άρθρο 122(β) του Κεφ.154, σε ποινή φυλάκισης τριών ετών. Τα ως άνω αδικήματα είναι ομοειδή και μέσω αυτών επιδιώκεται ο περιορισμός της απόδοσης δικαιοσύνης. Επιδιώκεται η περιστολή της αποποίησης των ευθυνών των δραστών, μέσω της επιμόλυνσης στοιχείων δυνάμενων να οδηγήσουν στη διαλεύκανση υποθέσεων. Δρουν στον ίδιο τον πυρήνα της εύρεσης της αλήθειας και την απονομή δικαιοσύνης, με τρόπο που να καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά. Υπάρχει πενιχρή νομολογία σε σχέση με την ποινολογική προσέγγιση του Ανωτάτου Δικαστηρίου για τα εν λόγω αδικήματα. Στην Αθανασίου Αθανάσης ν. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 367, αν και δεν αποφασίστηκε το ζήτημα της ποινής, είχε πρωτοδίκως επιβληθεί ποινή φυλάκισης 6 μηνών σε Αστυνομικό, ο οποίος είχε προειδοποιήσει γνωστό του ότι θα διεξαγόταν έρευνα σε συγκεκριμένη περιοχή. Προς όφελος της Κατηγορούμενης λαμβάνεται υπόψη η παραδοχή της, τόσο στο Δικαστήριο όσο και στις Αρχές. Αυτή εμπεριέχει το απτό στοιχείο της έμπρακτης μεταμέλειας και είναι κατάλληλο να αμείβεται με έκπτωση στην ποινή (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28), διότι ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Το λευκό της ποινικό μητρώο επιτρέπει στο Δικαστήριο να την μεταχειριστεί με την επιείκεια που αρμόζει σε αυτούς που είναι πρώτη φορά παραβάτες (Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 14 και Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132). Επιπλέον το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή σχεδόν τρία έτη μετά την διάπραξη των αδικημάτων, δεδομένο που επίσης επενεργεί μετριαστικά για την Κατηγορούμενη, ειδικά αφού η ίδια έχει πλέον γεννήσει και σχεδόν αποκλειστικά φροντίζει τα δίδυμα τέκνα της. Τέλος, το αδίκημα έλαβε χώρα κάτω από ιδιαιτέρως ιδιάζουσες συνθήκες πανικού και υστερίας, με την Κατηγορούμενη υπό την επήρεια ορμονών και σχετικώς επηρεασμένη την κρίση της. Στη βάση των ως άνω επιβάλλεται στη δεύτερη κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Καμία ποινή στην πρώτη κατηγορία. Στρέφομαι στην εισήγηση για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3[i] του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 583). Στην Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, διευκρινίζεται ότι η αναστολή ποινής φυλάκισης διαχωρίζεται τόσο από την επιλογή της ποινής φυλάκισης, ως μέσου τιμωρίας του παραβάτη, όσο και από την έκταση της φυλάκισης. Η αναστολή δεν αποτελεί άλλο μέσο τιμωρίας, μη στερητικό της ελευθερίας του παραβάτη. Επομένως ο χαρακτήρας της ποινής φυλάκισης δεν αλλοιώνεται μόνο και μόνο λόγω του ότι αυτή αναστάλθηκε. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι (βλ. Demetriou v. R.
(1976)2 J.S.C. 386 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303):
(1)Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο.
(2)Το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής.
(3)Η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην υπόθεση Σκεύη Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας,
(2010)2 Α.Α.Δ 22, το Δικαστήριο έθεσε τον προβληματισμό για το εν λόγω ζήτημα ως εξής: «Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων θα μπορούσε ή έπρεπε αυτοί οι παράγοντες να επενεργήσουν κατά τρόπο ο οποίος να δικαιολογεί το να δοθεί στην εφεσείουσα μια δεύτερη ευκαιρία». Εν προκειμένω αξίζει μιας δεύτερης ευκαιρίας η Κατηγορούμενη. Αγωνίζεται καθημερινά για να φροντίσει τα ανήλικα τέκνα της. Το κίνητρο της ήταν σαφώς επηρεασμένο από την ορμονοθεραπεία που λάμβανε, έτσι δεν έχω ενώπιον μου ένα πρόσωπο που να χρίζει ειδικής αποτροπής. Είναι λευκού ποινικού μητρώου, ενώ έχει επιδείξει έμπρακτη μεταμέλεια, παραδεχόμενη τα αδικήματα, σε Αρχές και Δικαστήριο. Ακόμα το Δικαστήριο επιβάλλει ποινή στην Κατηγορούμενη, πέραν των τριών ετών μετά τη διάπραξη του αδικήματος, με τις προσωπικές της περιστάσεις να είναι πολύ διαφορετικές σήμερα, αφού έχει γεννήσει και σχεδόν αποκλειστικά φροντίζει τα τριών ετών και κάποιων μηνών δίδυμα (βλ. και Χρίστος Γρηγορίου v. Αστυνομιας, Ποινική Έφεση Αρ. 281/2022, 27/3/2023). Συγκεντρώνει δηλαδή η Κατηγορούμενη όλα εκείνα τα στοιχεία που ορίζει η νομολογία ως παράγοντες που επενεργούν υπέρ της αναστολής ποινής φυλάκισης. Η αναστολή ποινής φυλάκισης άλλωστε, ως έχει νομολογηθεί, λειτουργεί ως δεύτερη ευκαιρία (Σκεύη Χριστοδούλου, πιο πάνω), ενώ επικρέμαται, πάνω από την Κατηγορούμενη, ως δαμόκλειος σπάθη η φυλάκιση, αν εμπλακεί στην όποια εγκληματική δραστηριότητα (Louka v. The Republic
(1986)2 CLR 141). Στην βάση των ως άνω η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στην Κατηγορούμενη αναστέλλεται (Εξηγείται η έννοια της αναστολής της ποινής φυλάκισης στην Κατηγορούμενη). (Υπ.).............. Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο