ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Σταύρος Χατζηγιάννης, Αρ.Υπόθεσης: 10566/21, 24/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛAΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Αρ.Υπόθεσης: 10566/21 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ εναντίον Σταύρος Χατζηγιάννης Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 24.10.23 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. E. Θεοδότου Για τον Κατηγορούμενο: Αυτοπροσώπως Κατηγορούμενος: Παρών AΠΟΦΑΣΗ Δύο είναι οι κατηγορίες που προσάπτονται στον κατηγορούμενο με το παρόν κατηγορητήριο για τα γεγονότα που επεσυνέβηκαν την 12.5.21 στην Λεωφόρο Διγενή Ακρίτα, στη Λευκωσία. Σύμφωνα με τα πρωτογενή γεγονότα των εν λόγω κατηγοριών, ο κατηγορούμενος, την πιο πάνω ημέρα εξύβρισε τον Αστυφύλακα 6248 από τη Λευκωσία, με τη φράση «ρε βρομόσιηρε γαμώ σε»[1] με τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο, επίθεση, ενώ ταυτοχρόνως επιτέθηκε σε αυτόν με σκοπό τη ματαίωση της νόμιμης σύλληψης του[2]. Σημειώνεται ευθύς εξ' αρχής ότι ο κατηγορούμενος μεσούσης της ακροαματικής διαδικασίας, παραδέχθηκε τη διάπραξη της δημόσιας εξύβρισης, δηλώνοντας, μετά από τροποποίηση του κατηγορητηρίου, ότι στον αστυνομικό απεύθυνε τη φράση «άτε ρε σιηροκούνελε». Παραδεκτό επίσης γεγονός αποτελεί ότι την επίδικη ημέρα ήταν σε ισχύ Διάταγμα του Υπουργού Υγείας το οποίο απαγόρευε την κυκλοφορία μετά τις 23:00 το βράδυ. Μαρτυρία Κατηγορούσας Αρχής: Δύο μάρτυρες κατέθεσαν εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής. Μετά το πέρας της μαρτυρίας της Kατηγορούσας Aρχής, το Δικαστήριο με απόφαση του, κάλεσε τον κατηγορούμενο σε απολογία, εξηγώντας του ταυτοχρόνως τα δικαιώματα του. Ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως εκφράζοντας ερωτηθείς, την επιθυμία όπως υπερασπιστεί εαυτόν και όπως μη διορίσει συνήγορο δια την υπεράσπιση του. Ο Αστ.1514, Πολύδωρος Παναγιώτου ήταν ο πρώτος μάρτυρας κατηγορίας- ΜΚ
- Κατέθεσε ως Tεκμήριο 1, την κατάθεση που ετοίμασε σε ό,τι αφορά τα επίδικα γεγονότα. Σε αυτήν αναφέρει ότι την 12.5.21 και περί ώρα 01:45 προσήλθε στον αστυνομικό σταθμό ο αστυνομικός 6428 ο οποίος του παρέδωσε τον κατηγορούμενο τον οποίο συνέλαβε την ίδια ημέρα και περί ώρα 00:40 στη Λεωφόρο Διγενή Ακρίτα για τα αυτόφωρα αδικήματα που περιγράφονται επί του κατηγορητηρίου. Ο ίδιος έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή στο Νόμο. Ακολούθως, ο ΜΚ1 κατηγόρησε τον κατηγορούμενο με τον ίδιο να απαντά ότι «δεν παραδέχεται». Κατά τη κυρίως εξέταση του κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο του εξωδίκου με αριθμό Η633008445 ως αυτό του παρέδωσε ο ΜΚ
- Ως Τεκμήριο κατατέθηκε η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου, ενώ ως Τεκμήριο 4 κατατέθηκε η γραπτή κατηγορία που του αποδόθηκε. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από ον κατηγορούμενο. ΜΚ2 ο Αστυνομικός
- Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του, Τεκμήριο 5, αναγνωρίζοντας τον κατηγορούμενο στο εδώλιο. Αναγνώρισε επίσης το Τεκμήριο 2 ως το εξώδικο το οποίο ο ίδιος εξέδωσε και παρέδωσε στον κατηγορούμενο συνεπεία της παράτυπης μετακίνησης του. Σύμφωνα με την κατάθεση του ΜΚ2, την 11.5.21 και ώρα 20:00 ανέλαβε υπερωριακό καθήκον για συνεχόμενο ωράριο μέχρι τις 15:00 της 12.5.21 για πρόληψη tου οργανωμένου εγκλήματος νεανικής παραβατικότητας και αναφορικά με την τήρηση του Περί Λοιμοκάθαρσης Νόμου, ως ίσχυε τότε. Στις 00:05 της 12.5.21, ενώ βρισκόταν στη Λεωφόρο Διγενή Ακρίτα για τροχονομικό έλεγχο μαζί με άλλους συναδέλφους του, ανέκοψε το όχημα του κατηγορούμενο. Τον ρώτησε γιατί διακινείται εκείνη την ώρα, (ενώ υπήρχε σε ισχύ Διάταγμα του Υπουργού Υγείας που απαγόρευε την κυκλοφορία μετά τις 23:00) με τον κατηγορούμενο να απαντά ότι έχει σχετικό «χαρτί διακίνησης το οποίο όμως δεν έχει μαζί του». Την 00:09 τον πληροφόρησε ότι θα καταγγελθεί εξωδίκως για αυτή του την παράβαση (βλ. Τεκμήριο 2). Ο κατηγορούμενος αποχώρησε από το μέρος, όμως μετά πάροδο μισής ώρας επέστρεψε στο σημείο, δείχνοντας στον ΜΚ2 έγγραφο «Βεβαίωσης Κυκλοφορίας Εργαζομένου» το οποίο έφερε ημερομηνία 5.11.20 και ώρες 11:00 - 5:00 χωρίς να προσδιορίζει, είτε αν πρόκειται για πρωινές ή νυχτερινές ώρες ενώ επί αυτού δεν υπήρχε οποιαδήποτε σφραγίδα εργοδότη. Ο ΜΚ2 του ζήτησε να αποχωρήσει από το χώρο, με τον κατηγορούμενο να τον εξυβρίζει με την φράση «ρε βωροσιηρε γαμώ σε». Αμέσως, ο ΜΚ2 τον πληροφόρησε για το αδίκημα το οποίο διέπραξε δηλαδή της δημόσιας εξύβρισης, και του επέστησε τη προσοχή στο Νόμο, με τον κατηγορούμενο να του απαντά «σύλλαβε με». Η ώρα 00:40 συνέλαβε αυτόν και τότε ήταν που ο συλληφθέντας αντιστάθηκε στη σύλληψη δηλαδή έσπρωχνε τον ΜΚ2 ούτως ώστε να μην καταφέρει να του τοποθετήσει τις χειροπέδες με αποτέλεσμα οι δύο τους να κτυπήσουν στο πίσω μέρος του οχήματος του κατηγορούμενου. Ο ΜΚ2 του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο Νόμο με τον κατηγορούμενο να μην δίδει καμία απάντηση. Με τη βοήθεια του Λοχία 837 συνέλαβε αυτόν, μεταφέροντας τον στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λευκωσίας. Ο τελευταίος, παραδόθηκε στον Αστυνομικό 1514 η ώρα 01:50 για τα περαιτέρω. Κατά την κυρίως εξέταση του, ο ΜΚ2 ερωτηθείς σχετικά, επανέλαβε ουσιαστικά το περιεχόμενο αυτής, επεξηγώντας πλήρως και αναλυτικά πώς επεσυνέβηκε το περιστατικό, δηλώνοντας ότι, ευθύς μετά την εξύβριση είπε στον κατηγορούμενο ότι συλλαμβάνετε. Σε εκείνο το στάδιο, δήλωσε ο ΜΚ2, ο κατηγορούμενος «αντιστάθηκε, έππεσαμε και οι δύο χαμέ τζαι ακολούθως κτυπήσαμε στο μέρος του αυτοκινήτου του που αν δεν κάνω λάθος είναι άσπρο». Ερωτηθείς κατά την κυρίως εξέταση του, σε τι συνίστατο η αντίσταση, που είχε ως απότοκο να κτυπήσουν επί του αυτοκινήτου, ο μάρτυρας απάντησε ότι ο κατηγορούμενος «τον έσπρωχνε με αποτέλεσμα να μην μπορεί να περάσει και το δεύτερο χέρι στη χειροπέδα». Για να συλληφθεί δήλωσε ο ΜΚ2 χρειάστηκε η βοήθεια του Λοχία 837 και του Ειδικού Αστυφύλακα
- Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε από τον κατηγορούμενο. Ο τελευταίος έθεσε δύο μόνο θέσεις στον μάρτυρα ήτοι, ότι, ούτε τον έσπρωξε, ούτε τον έβρισε με τη συγκεκριμένη φράση, αλλά «με μια άλλη», την οποία όμως δεν έθεσε στον ΜΚ2 κατά την αντεξέταση του. Ο ΜΚ2 υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του. Μαρτυρία Κατηγορούμενου Οι ισχυρισμοί του κατηγορούμενου ως προς την εξέλιξη των γεγονότων κατά την επίδικη ημερομηνία έχουν, σύμφωνα με την γραπτή του δήλωση, Τεκμήριο 3, ως ακολούθως. Στις 12.5.21 οδηγούσε το αυτοκίνητο του στην Οδό Διγενή Ακρίτα στη Λευκωσία για να μεταβεί στην εργασία του, στο περίπτερο «TimeOut» στον Οδο Μετοχίου στην 'Εγκωμη. Καθ' οδόν τον ανέκοψε η αστυνομία ζητώντας του χαρτί διακίνησης εργαζομένου, το οποίο δεν είχε στην κατοχή του. Ακολούθως του έγινε εξέταση αλκοόλης, με τον αστυνομικό να του αναφέρει ότι «είναι καλός», ενώ στη συνέχεια του έδωσε εξώδικο για το ποσό των €
- Κατόπιν πήγε στην οικία του, πήρε το χαρτί διακίνησης και επέστρεψε στο σημείο όπου τον ανέκοψαν, παρουσιάζοντας το εν λόγω έγγραφο. Ο αστυνομικός τον πληροφόρησε ότι το έντυπο δεν ισχύει και αμέσως ο ίδιος διαμαρτυρήθηκε. Στην κατάθεση του γράφει επί λέξει ότι, «παραδέχομαι ότι εν βρασμό ψυχής είπα κάτι απρεπές στον αστυνομικό για το οποίο απολογούμαι και ζητώ συγγνώμη. Σε καμία περίπτωση δεν αντιστάθηκα στους αστυνομικούς». Κατά την κυρίως εξέταση του, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν όπως τα περιγράφει στην κατάθεση του, προσθέτοντας ότι στον ΜΚ2 απευθύνθηκε με τη φράση «ρε σιηροκούνελλε», παραδεχόμενος την διάπραξη της πρώτης κατηγορίας, μετά από σχετική τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Αναφερόμενος στη δεύτερη κατηγορία, αρνήθηκε αυτήν κατηγορηματικά, δηλώνοντας ότι «αυτή δεν ευσταθεί ούτε στο απειροελάχιστο». Στο σημείο βρίσκονταν 8 με 10 αστυνομικοί, συνεπώς, θα ήταν ανώφελο από μέρους του να αντισταθεί στη σύλληψη του. Ο ΜΚ2, ακούγοντας την πιο πάνω φράση, τον συνέλαβε, ρίχνοντας τον κάτω, αφού έχασε τη ψυχραιμία του, με τον κατηγορούμενο να μην αντιδρά. Αφού τον έριξε κάτω, μετά, κτύπησαν και πάνω στο αυτοκίνητο του. Ρωτήθηκε ο κατηγορούμενος αντεξετασθείς, γιατί δεν έθεσε τις πιο πάνω θέσεις στον ΜΚ2, με τον κατηγορούμενο να επιμένει ότι ήταν εμφανές ότι ο αστυνομικός δεν επιθυμούσε να απαντήσει στις ερωτήσεις του. Στη θέση της κας. Θεοδότου, ότι όλα αυτά που τώρα αναφέρει αποτελούν σκέψεις εκ των υστέρων, ο κατηγορούμενος απάντησε αρνητικά, με την συνήγορο της κατηγορούσας αρχής να επιμένει ότι, αν υπήρχε ίχνος αλήθειας στα λεγόμενα του, τις θέσεις του θα έθετε στον ΜΚ2 όταν ήταν παρών, ειδικά από τη στιγμή που το Δικαστήριο του εξήγησε τη διαδικασία και πώς αυτή διεξάγεται. Ο κατηγορούμενος επέμενε ότι ο ΜΚ2 δεν θα του απαντούσε, ακόμη και αν τον ρωτούσε, παραδεχόμενος ταυτόχρονα ότι ήταν στην προσπάθεια να του περασούν χειροπέδες που έπεσαν στο έδαφος και ακολούθως κτύπησαν επί του οχήματος του. Νομική Πτυχή/Αξιολόγηση Μαρτυρίας Έχω ως γνώμονά μου τη νομολογία που αφορά στο ζήτημα αξιολόγησης της μαρτυρίας, την οποία έχω εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή, ενώ κατά την αξιολόγηση της δεν περιορίστηκα στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας έκαστου μάρτυρος, αλλά ως προτάσσει η νομολογία την αντιπαρέβαλα και την εξέτασα στα πλαίσια του συνόλου της (Μουσταφά ν. Κακουρή
(2002)1 Α.Α.Δ 165). Είναι γεγονός ότι σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις, ήτοι, όπου υπάρχουν δύο αντικρουόμενες ουσιαστικά εκδοχές, το Δικαστήριο παρακολουθεί τους μάρτυρες με ιδιαίτερη προσοχή αφού, η εντύπωση,: «...που αποκομίζει από τους μάρτυρες το πρωτόδικο Δικαστήριο φέρει μαζί της το ευεργέτημα της επισταμένης παρακολούθησης των όσων οι μάρτυρες καταθέτουν, τον τρόπο με τον οποίο καταθέτουν, τη λογική που η μαρτυρία τους εκπέμπει και όλα αυτά σε συνδυασμό με την ανάλογη αντιπαραβολή με τη δικογραφία στις πολιτικές υποθέσεις ή τις καταθέσεις στις ποινικές υποθέσεις και τα εν γένει τεκμήρια. Η ανθρώπινη εμπειρία εν πολλοίς είναι οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων (Baloise Insurance Co Ltd ν. Κατωμονιάτη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275)» - (Cyprus Popular Bank Public Co Ltd - Υπό εξυγίανση δυνάμει των προνοιών του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Αλλών Ιδρυμάτων Νόμου Ν.17
(1)/2013 (Ενεργώντας Μέσω της Ειδικής Διαχειρίστριας της, Άντρης Αντωνιάδου) ν Otis Elevators (Cyprus) Ltd, Πολ. Εφ. 371/2009 ημερ. 16.2.2015). Oι δύο βασικοί μάρτυρες κατηγορίας, ήτοι οι ΜΚ1 και ΜΚ2 άφησαν το Δικαστήριο με άριστες εντυπώσεις. Η ειλικρίνειά τους όταν κατέθεταν από το εδώλιο του μάρτυρα ήταν διάχυτη με το Δικαστήριο να μην εντοπίζει καμία προσπάθεια εκ μέρους τους όπως, είτε αποκρύψουν γεγονότα είτε αλλοιώσουν αυτά. Συγκεκριμένα, ο ΜΚ2 περιέγραψε παραστατικά τα όσα κατά την δική του εκδοχή έλαβαν χώραν την επίδικη ημερομηνία, εξηγώντας και περιγράφοντας με πάσα λεπτομέρεια πώς έλαβε χώρα το επίδικο, υπό του κατηγορητηρίου, συμβάν. Οι απαντήσεις του δίδονταν πηγαία, με τον μάρτυρα να ενθυμάται μάλιστα μέχρι και το χρώμα του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου. Σε καμία αντίφαση δεν υπέπεσε όταν ερωτήθηκε σχετικά με το συμβάν, είτε ερωτηθείς από την κατηγορούσα αρχή - σε σχέση με την κατάθεση του- είτε αντεξετασθείς από τον κατηγορούμενο. Αντιθέτως, έκαστη απάντηση του αντανακλούσε και ενίσχυε τις αρχικές του θέσεις. Την μαρτυρία του συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται στην ολότητά της ως πλήρως αξιόπιστη χωρίς κανένα ενδοιασμό. Θετική εντύπωση άφησε στο Δικαστήριο και ο ΜΚ1, η μαρτυρία του οποίου ως διαφαίνεται από τα πρακτικά της υπόθεσης ήταν καθ' όλα τυπικής φύσεως. Δεν τίθεται συνεπώς ζήτημα αξιοπιστίας του μάρτυρα. Σε αντίθεση με την θετική εντύπωση που άφησαν στο Δικαστήριο οι μάρτυρες κατηγορίας, οι θέσεις του κατηγορούμενου δεν έπεισαν. Η μαρτυρία του μπορεί να χαρακτηριστεί ως νεφελώδης επί ουσιαστικών σημείων σε ότι αφορά τα γεγονότα. Η θέση του ότι δεν επιτέθηκε στον αστυνομικό, όχι μόνο δεν πείθει, αλλά καταρρίπτεται από την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ2 ο οποίος μάλιστα ανέφερε σε τι συνίστατο η επίθεση. Σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ2, ευθύς μετά την εξύβριση του, ο ΜΚ2 ενημέρωσε τον κατηγορούμενο ότι θα τον συλλάμβανε για το αυτόφωρο αδίκημα της εξύβρισης με τον κατηγορούμενο να απαντά «συνέλαβε με». Παραδέχεται ο κατηγορούμενος ότι ήδη τελούσε υπό κάποια αναστάτωση, αφού στην κατάθεση του αναφέρει ότι ευθύς μόλις του αναφέρθηκε ότι η Βεβαίωση που παρουσίασε δεν ήταν σε ισχύ, άρχισε να διαμαρτύρεται, γεγονός που τον οδήγησε, ως φανερώνεται και από την παραδοχή του, και στην εξύβριση του ΜΚ2. Από την μία ο κατηγορούμενος αποδέχεται ότι παρεκτράπηκε με τη συμπεριφορά του, και από την άλλη άφηνε να νοηθεί ότι ο ΜΚ2, απροκάλυπτα, ήτοι χωρίς λόγο και αιτία, άσκησε δύναμη πάνω του, ρίχνοντας τον στο έδαφος, χωρίς να του πει καν ότι ήταν υπό σύλληψη. Περαιτέρω, η θέση του ότι ο ΜΚ2 τον συνέλαβε απλά και μόνο «επειδή έχασε τη ψυχραιμία του» δεν πείθει και απορρίπτεται, ειδικότερα από την στιγμή που το Δικαστήριο έχει αποδεχθεί ως αξιόπιστη την μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ2. Σημειώνεται ότι για λόγους που δεν επεξηγήθηκαν στο Δικαστήριο, ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως καμία από τις θέσεις που τεχνηέντως αποφάσισε να προβάλει κατά την κυρίως εξέταση του δεν έθεσε στον ΜΚ2, αφήνοντας τους εν λόγω ισχυρισμούς του ουσιαστικά, απογυμνωμένους από οποιαδήποτε βαρύτητα αυτοί θα μπορούσαν να φέρουν (βλ. Frederickou Schools Co Ltd v. Acuac Inc
(2002)1(Γ) A.A.Δ.1527). Νομική Πτυχή: Με δεδομένη πλέον τη παραδοχή του κατηγορούμενο σε ότι αφορά τη πρώτη στη σειρά κατηγορία, το Δικαστήριο στρέφεται στην εξέταση της δεύτερης κατηγορίας και κατά πόσον αυτή έχει αποδειχθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 244(α) του Ποινικού Κώδικα, όποιος: «επιτίθεται εναντίον άλλου µε σκοπό διάπραξης κακουργήµατος ή αντίστασης ή µαταίωσης της νόµιµης σύλληψης ή κράτησης του εαυτού του ή άλλου για κάποιο ποινικό αδίκηµα ... είναι ένοχος πληµµελήµατος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων». Σε κάθε ποινική υπόθεση το βάρος απόδειξης είναι αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το Δικαστήριο για να καταδικάσει θα πρέπει να είναι σίγουρο για την ενοχή του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος δεν έχει το βάρος να αποδείξει οτιδήποτε, ούτε ότι είναι αθώος (βλ. Woolmington v. DPP [1935] AC 462 HL, R. v. Majid [2009] EWCA Crim 2563). Εάν το Δικαστήριο μετά την αξιολόγηση των μαρτύρων και τα ευρήματα του, παραμένει με, έστω υποβόσκουσα, αμφιβολία η αθώωση είναι αναπόφευκτη (βλ. Munteanu v. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 459). Η Κατηγορούσα Αρχή όφειλε να αποδείξει, ότι ο κατηγορούμενος ήταν αυτός που επιτέθηκε κατά οργάνου τήρησης της τάξης με σκοπό τη ματαίωση της σύλληψης του. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος δυνάμει των προνοιών του άρθρου 244(α) είναι πρώτον, η επίθεση εναντίον οργάνου τηρήσεως της τάξης και δεύτερον, με σκοπό τη ματαίωση της σύλληψης. Το Δικαστήριο αξιολογώντας την ενώπιον του μαρτυρία φρονεί ότι, στο σύνολό τους, οι ενέργειες του ΜΚ2, από τη στιγμή που ανέκοψε το όχημα του κατηγορούμενου, εξέδωσε το εξώδικο, ζητώντας από τον κατηγορούμενο όπως απομακρυνθεί από το σημείο μετά που ο ίδιος επέστρεψε σε αυτό κρατώντας τη σχετική Βεβαίωση, μέχρι τη στιγμή της εξύβρισης του ΜΚ2 και της προσπάθειας δια ακινητοποίηση του κατηγορούμενου, περιλαμβανομένης και της σύλληψης του, ήταν καθ' όλα νόμιμες. Αυτονόητο πως, η αστυνομία, για σκοπούς αποτελεσματικής άσκησης της επί του προκειμένου εξουσίας τους, για διατήρηση μεταξύ άλλων της τάξης, είχαν την αυτονόητη και παρεπόμενη εξουσία καθώς και το δικαίωμα να λάβουν και όλα τα δέοντα μέτρα καθώς και να προβούν και σε οποιαδήποτε νόμιμη ενέργεια θεωρούσαν κατάλληλη και αναγκαία υπό τις περιστάσεις. Ο κατηγορούμενος, αφ' ης στιγμής ο ΜΚ2 ορθώς, χρησιμοποιώντας την αστυνομική του ταυτότητα, είχε πληροφορήσει τον κατηγορούμενο ότι ήταν υπό σύλληψη, δυνάμει της εξύβρισης στο πρόσωπο του, πράξη η οποία προηγήθηκε και την οποία παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος, όφειλε όπως συμμορφωθεί με τις οδηγίες αυτές ή όπως, τουλάχιστον, προσπαθήσει να ανακτήσει τον αυτοέλεγχο του, τον οποίο, ως η μαρτυρία φανερώνει, είχε απωλέσει, αφού προηγουμένως είχε εξυβρίσει τον αστυνομικό και διαμαρτυρόταν για το μη έγκυρο της Βεβαίωσης που παρουσίασε. Το Δικαστήριο καταλήγει ότι την 12.5.21, ο κατηγορούμενος, ενώ οδηγούσε επί της Οδού Διγενή Ακρίτα μετά τις 23:00 το βράδυ, ήτοι σε ώρα που δεν επιτρεπόταν δυνάμει του Διατάγματος του Υπουργού Υγείας (ως ήταν τότε σε ισχύ) ήρθε σε διαπληκτισμό με τον ΜΚ2 λόγω του μη εγκεκριμένου εγγράφου που παρουσίασε μετά την εξώδικη καταγγελία του. Η κατάσταση παρεκτράπηκε όταν ο κατηγορούμενος ξεκίνησε να διαμαρτύρεται, εξυβρίζοντας τον αστυνομικό 6248, αντιστεκόμενος στην τοποθέτηση χειροπέδων κατά τη σύλληψη του, με αποτέλεσμα, όπως, σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ2 χρειαστεί η παρέμβαση του Λοχία 837 και του Ειδικού Αστυφύλακα 5808 για να επιτευχθεί η ακινητοποίηση και σύλληψη του κατηγορούμενου. Σημειώνονται εδώ και τα εξής. Η θέση που εμμέσως εξέφρασε ο κατηγορούμενος, ως αυτή προωθήθηκε στο τελικό στάδιο, ήτοι ότι η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής προέρχεται από έμπειρους αστυνομικούς οι οποίοι γνωρίζουν τι να αναφέρουν στο Δικαστήριο προκειμένου να στοιχειοθετήσουν το αδίκημα, δεν βρίσκουν σύμφωνο το Δικαστήριο, ούτε έχει εντοπιστεί η οποιαδήποτε προσπάθεια εκ μέρους τους όπως υπερβάλουν σε ότι αφορά τα γεγονότα ή ότι αυτοί διακατέχονταν από οποιαδήποτε αλλότρια κίνητρα. Οι θέσεις των μαρτύρων κατηγορίας ενισχύουν η μια την άλλη, ενώ, αντίθετα οι θέσεις του κατηγορούμενου ως αυτές επέλεξε να προωθήσει μόνο μετά το πέρας της αντεξέτασης του ΜΚ2, καταρρίπτονται όχι μόνο δυνάμει των δικών του επί του προκείμενου, αντιφάσεων, αλλά επειδή ο ίδιος ο κατηγορούμενος, παρά την ευκαιρία που του δόθηκε, παρέλειψε να υποβάλει τις θέσεις του ή την δική του εκδοχή προς τους μάρτυρες κατηγορίας (βλ. Frederickou Schools Co Ltd (ante)). Ως εκ τούτου κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία της δεύτερης κατηγορίας, με την κατηγορούσα αρχή να έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την διάπραξη του αδικήματος από τον κατηγορούμενο, πράξη η οποία ποινικοποιείται συμφώνως των προνοιών του άρθρου 244(α) του Ποινικού Κώδικα. Ο κατηγορούμενος κρίνεται συνεπώς ένοχος στην δεύτερη κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπογρ.)............. M. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Δημόσια Εξύβριση κατά παράβαση των άρθρων 4 και 99 του Ποινικού Κώδικα [2] Επίθεση με σκοπό ματαίωσης της νόμιμης σύλληψης κατά παράβαση των άρθρων 4, 19 και 244(α) του Κεφ. 154. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο