← Κύπρος

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ABDULHADI SHAISAM, Αρ. Υπόθεσης: 12317/23, 18/10/2023

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ABDULHADI SHAISAM, Αρ. Υπόθεσης: 12317/23, 18/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12317/23 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ v. ABDULHADI SHAISAM Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 18 Οκτωβρίου,

  1. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα Ε. Κληρίδου. Για τον Κατηγορούμενο: Ο κ. Κ. Ταμπούρλας. Κατηγορούμενος παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Δοθείσα αυθημερόν) Ο κατηγορούμενος έχει δηλώσει μη παραδοχή σε δύο κατηγορίες για παράνομη εισαγωγή και παράνομη κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ως τροποποιήθηκε, με την υπόθεση να ορίζεται για ακρόαση στις 14/12/
  2. Κατόπιν τούτου, η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την επόμενη δικάσιμο, προβάλλοντας ως λόγο για την κράτησή του τον κίνδυνο φυγοδικίας. Αναφέρθηκε η κυρία Κληρίδου, στο μαρτυρικό υλικό, το οποίο κατέθεσε ως Έγγραφο Α, παραπέμποντας και σε συγκεκεριμένες καταθέσεις και από το οποίο δημιουργείται η πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου αφού κατά τον τελωνειακό έλεγχο στο αεροδρόμιο Λάρνακος εντοπίστηκαν στις αποσκευές του τα ναρκωτικά που αποτελούν το αντικείμενο των προς εκδίκαση κατηγοριών. Αναφέρθηκε επίσης στη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και ότι προβλεπόμενη ποινή είναι η δια βίου φυλάκιση. Αναφερόμενη στις προσωπικές του περιστάσεις είπε ότι είναι Συριακής καταγωγής και βρίσκεται στην Κύπρο μαζί με την οικογένεια του με άδεια επισκέπτη. Αν και υπάρχουν κάποιοι δεσμοί με την Κύπρο εν τούτοις δεν είναι ισχυροί έτσι ώστε να εξαλείφεται κίνδυνος φυγοδικίας. Ο συνήγορος υπεράσπισης έφερε ένσταση στο αίτημα, αναφερόμενος τόσο στους δεσμούς του κατηγορούμενου με τη Δημοκρατία, όσο και για το μαρτυρικό υλικό, το οποίο έχει κατατεθεί, το οποίο δημιουργεί την προσδοκία αθώωσης. Ανέφερε ο κ. Ταμπούρλας ότι δεν έχουν δοθεί στην υπεράσπιση τα αποτελέσματα DNA με τον κατηγορούμενο να δηλώνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να εντοπιστεί δικό του γενετικό υλικό ή και αποτυπώματα επί των ναρκωτικών. Από την πρώτη στιγμή ο κατηγορούμενος τους είπε ότι φέρνει 2-3 φορές την εβδομάδα αντικείμενα από το Λίβανο κατ' εντολήν πελατών του και δεν έχει σχέση με τα ναρκωτικά που βρέθηκαν στις αποσκευές του με αποτέλεσμα να μην υπάρχει σοβαρή πιθανότητα καταδίκης. Ο κατηγορούμενος έδωσε στην αστυνομία το όνομα και τηλέφωνο του προσώπου το οποίο παρήγγειλε τα αντικείμενα και προέβαλε ότι η αστυνομία προσπαθεί να παρουσιάσει εικόνα του κατηγορούμενου ότι ήταν ανήσυχος και νευρικός. Αναφερόμενος στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου είπε ότι είναι στην Κύπρο τα τελευταία τρία χρόνια με τη σύζυγο του και τα τρία ανήλικα παιδιά τους με τα δύο παιδιά να φοιτούν σε σχολείο στην Πάφο. Είχε υποβάλει αρχικά αίτηση ασύλου και τώρα είναι υπό το καθεστώς επισκέπτη. Στην Κύπρο είναι η μητέρα του και τα αδέλφια του. Πρόσθεσε ο κ. Ταμπούρλας ότι η σύζυγος του αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας παρουσιάζοντας και ιατρικό πιστοποιητικό. Εισηγήθηκε ο συνήγορος υπεράσπισης, παραπέμποντας και σε νομολογία, ότι υπό τα πιο πάνω δεν υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας και ο κατηγορούμενος μπορεί να αφεθεί ελεύθερος με όρους, προτείνοντας και συγκεκριμένους όρους, τους οποίους ο τελευταίος είναι διατεθειμένος να δεχθεί και να τηρήσει. Η εξουσία του Δικαστηρίου για κράτηση κατηγορούμενου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του, προβλέπεται από τα άρθρα 48 και 157 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφάλαιο
  3. Το Δικαστήριο εξετάζοντας αίτημα για κράτηση, θα πρέπει να καθοδηγείται από τη θεμελιώδη αρχή του Άρθρου 12.4 του Συντάγματος, ότι ο κατηγορούμενος είναι αθώος μέχρι να αποδειχθεί ένοχος και ότι η κράτηση αποτελεί μέτρο κατ' εξαίρεση με τον υπόδικο να δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος εκτός και αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι υπάρχουν τέτοιοι λόγοι που συνηγορούν προς την κράτηση του. Η κράτηση υπόδικου καθίσταται παραδεκτή, εφόσον το επιβάλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 7). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για κράτηση υπόδικου ασκείται εφόσον συντρέχει ένας εκ των τριών λόγων προς τούτο που είναι ο κίνδυνος φυγοδικίας, ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων και ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Η στοιχειοθέτηση ενός εκ των τριών αυτών λόγων, μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο στην έκδοση διατάγματος κράτησης υποδίκου (βλ. Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 130). Στην παρούσα περίπτωση, όπως αναφέραμε και προηγουμένως, η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής, βάσισε το αίτημά της στον κίνδυνο φυγοδικίας. Ο κίνδυνος φυγοδικίας εκτιμάται στη βάση τριών αντικειμενικών κριτηρίων που είναι, η σοβαρότητα του αδικήματος, η πιθανότητα καταδίκης και το ενδεχόμενο επιβολής αυστηρής ποινής σε περίπτωση που ο υπόδικος κριθεί ένοχος (βλ. Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 109). Περαιτέρω λαμβάνεται υπόψιν και το υποκειμενικό κριτήριο, που αφορά τις προσωπικές περιστάσεις του υπόδικου και τους δεσμούς του με τη Δημοκρατία, χωρίς φυσικά όλα αυτά να απομονώνονται και να υπερφαλαγγίζουν το γενικότερο δημόσιο συμφέρον προς απονομή της δικαιοσύνης. Σκοπός της κράτησης είναι η εξασφάλιση της παρουσίας του κατηγορούμενου στη δίκη. Εξετάζοντας στην παρούσα περίπτωση το πρώτο κριτήριο που είναι η σοβαρότητα των αδικημάτων, στα οποία ο κατηγορούμενος έχει δηλώσει μη παραδοχή, αυτή είναι πρόδηλη αφού και για τα δύο αδικήματα, τα οποία αντιμετωπίζει, η ποινή η οποία προβλέπεται από τον Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο, 29/77, είναι αυτής της ισόβιας φυλάκισης. Είναι νομολογημένο ότι όσο πιο σοβαρή είναι η κατηγορία ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο ενός κατηγορούμενου να αποφύγει τη δίκη (βλ. Θεοδωρίδης ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 139). Το ενδεχόμενο αυστηρής τιμωρίας, προκύπτει από την πληθώρα των αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπου οι ποινές, οι οποίες επιβάλλονται σε τέτοιου είδους αδικήματα, είναι πολυετείς, λαμβανομένης υπόψιν και της τάξης των φαρμάκων, για τα οποία κρίνεται κάποιος ένοχος. Στην παρούσα περίπτωση, υπενθυμίζουμε ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο Ελεγχόμενου Φαρμάκου τάξεως Α, βάρους 1 κιλού και 228,6 γραμμάριων. Όσον αφορά τώρα, την πιθανότητα καταδίκης, αυτή προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό, το οποίο έχει τεθεί ενώπιον μας ιδωμένο στην όψη του και μόνο, καθότι στο πλαίσιο εξέτασης αιτήματος κράτησης το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε κρίση για αποδεκτότητα μαρτυρίας ή σε αξιολόγηση της και κατάληξη σε τελικά συμπεράσματα. Αποφασίζεται μόνο αν η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη. (βλ. Μαλά ν. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 135). Στην υπό κρίση υπόθεση και έχοντας κατά νουν το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μας κρίση μας είναι ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου. Συνελήφθηκε στο αεροδρόμιο Λάρνακας όταν κατά τον έλεγχο επιβατών, σε αποσκευή, την οποία είχε στην κατοχή του, εντοπίστηκαν ναρκωτικές ουσίες. Ειδοποιήθηκε η Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών, όπου με τη χρήση ειδικού μηχανήματος κατέδειξε ότι οι ναρκωτικές ουσίες ήταν μεθαμφεταμίνη οι οποίες σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους που περιλαμβάνεται στο μαρτυρικό υλικό Έγγραφο Α, κατατάσσονται ως Ελεγχόμενο Φάρμακο Τάξης Α. Βέβαια, δεν παραγνωρίζουμε, πραγματευόμενοι το αίτημα και τα όσα ο κύριος Ταμπούρλας έχει αναφέρει σε σχέση με την υπεράσπιση του κατηγορούμενου, πλην όμως, όπως έχουμε αναφέρει και προηγουμένως, δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για αξιολόγηση της μαρτυρίας και κατάληξη σε συμπεράσματα. Αυτό που εκτιμάται, ως θέσαμε και πιο πάνω, είναι αν με βάση το μαρτυρικό υλικό που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου έχει την αποδεικτική δύναμη για να μπορεί να διαπιστωθεί αν πιθανολογείται καταδίκη (βλ. Μαρκίδη ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση Αρ.50/2017 ημερ. 22/3/2017), ECLI:CY:AD:2017:B96. Από τη μαρτυρία που περιλαμβάνεται στο Έγγραφο Α και με τα όσα θέσαμε πιο πάνω, κρίση μας είναι ότι και αυτό το κριτήριο ικανοποιείται και συναφώς υπάρχει πιθανότητα καταδίκης. Συνεπώς, κρίνουμε ότι τα τρία αντικειμενικά κριτήρια, έχουν στοιχειοθετηθεί για σκοπούς κράτησης του κατηγορούμενου. Αυτό που παραμένει προς εξέταση, είναι το υποκειμενικό κριτήριο. Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε τις θέσεις οι οποίες προωθήθηκαν από τη συνήγορο για την κατηγορούσα αρχή και τον συνήγορο υπέρασπισης αντίστοιχα. Απλώς να πούμε ότι η κατηγορούσα αρχή δέχεται, με βάση τις οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου ότι υπάρχουν κάποιοι δεσμοί με την Κύπρο αλλά δεν είναι τόσο ισχυροί με αποτέλεσμα ο κίνδυνος φυγοδικίας να είναι υπαρκτός. Οι δεσμοί υπόδικου με τη Δημοκρατία, είναι ένας παράγοντας, ο οποίος λαμβάνεται υπόψη ως προς την έκδοση διατάγματος κράτησης του. Ως αποφασίστηκε όμως, στην υπόθεση Ποινική Έφεση 247/22, Γεώργιος Φένεκ v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 247/22 ημερ.17/11/ 2022 «Οι δεσμοί με την Κύπρο, δεν είναι καθοριστικοί, ώστε να αποκλειστεί ο κίνδυνος φυγοδικίας». Περαιτέρω στην υπόθεση Χαμντ ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 165/2021 ημερομ.27/10/2021, ECLI:CY:AD:2021:B485 επαναλήφθηκε η σημασία που υπέχουν οι δεσμοί υπόδικου με την Κύπρο ως εξής: «Η σημασία, βεβαίως, της ύπαρξης δεσμών με τη χώρα στην οποία διώκεται ένας Κατηγορούμενος έγκειται στο ότι μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο ενδεχόμενο διαφυγής του Κατηγορουμένου στο εξωτερικό για να μην εμφανιστεί στη δίκη. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν, ωστόσο, ως ασπίδα για τον Κατηγορούμενο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του (Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σιδερένιου κ.ά.
(2008)2 Α.Α.Δ. 319 και Κρασοπούλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 450).» Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει αμφισβητηθεί ότι τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει είναι σοβαρά. Το κατηγορητήριο που του προσάπτεται αφορά αδικήματα παράνομης εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο μεγάλης ποσότητας Ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξης Α, με προβλεπόμενη ποινή να είναι αυτή της ισόβιας φυλάκισης. Δεν αμφισβητείται ούτε το ύψος των ποινών που ενδέχεται να επιβληθούν σε περίπτωση καταδίκης. Το ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται στην Κύπρο εδώ και τρία χρόνια και η οικογένεια του βρίσκεται και αυτή στην Κύπρο, ακόμα και αν θεωρηθεί ότι υπάρχει κάποιος δεσμός, αυτός δεν είναι τόσο ισχυρός αλλά ούτε και καθοριστικής σημασίας, έτσι ώστε να μην δημιουργείται ο κίνδυνος φυγοδικίας. Να επισημάνουμε ότι ο κατηγορούμενος είναι Συριακής καταγωγής και βρίσκεται στην Κύπρο με άδεια επισκέπτη με τη δυνατότητα αναχώρησης του από τη Δημοκρατία να είναι υπαρκτή. Περαιτέρω οι προσωπικές περιστάσεις ή και οι τυχόν δεσμοί του με την Κύπρο δεν μπορούν να υπερφαλαγγίσουν το δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης έχοντας κατά νουν τη φύση των αδικημάτων που αντιμετωπίζει. Ούτε βέβαια και τα προβλήματα υγείας της συζύγου του κατηγορούμενου, τα οποία η πλευρά της υπεράσπισης έχει αναφέρει στο Δικαστήριο, μπορούν να έχουν τέτοιο εκτόπισμα, έτσι ώστε να συμβάλουν στο ότι ο κίνδυνος φυγοδικίας μπορεί να αποκλειστεί. Έχουμε διεξέλθει το Έγγραφο Β, το οποίο έχει τεθεί ενώπιον μας, που είναι η ιατρική βεβαίωση, πλην όμως, τα προβλήματα τα οποία αναφέρονται, δεν είναι τέτοιας υφής, τα οποία θα οδηγούσαν το Δικαστήριο σε κατάληξη ότι, με την ύπαρξη και αυτών των προβλημάτων υγείας της συζύγου του, θα συνέβαλαν ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας και να διασφαλιστεί η παρουσία του κατηγορούμενου κατά την επόμενη δικάσιμο (βλ. κατ' αναλογίαν Κλεοβούλου ν. Αστυνομίας
(2014)2Α ΑΑΔ 251, Ε.Χ ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση Αρ.266/22 ημερ. 15/12/2022). Τέλος ακόμα και η οικονομική δυνατότητα για παροχή εγγυήσεων, ως ήταν η εισήγηση της υπεράσπισης, δεν μπορούν να επενεργούν ως ασπίδα για υπερφαλάγγιση της σοβαρότητας των αδικημάτων και να θεωρούνται ότι εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας (βλ. Memic v. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση Αρ.81/2019 σχ.με 82/2019 και 83/2019). Ως εκ τούτου, κρίση μας είναι ότι, έχει στοιχειοθετηθεί ο κίνδυνος φυγοδικίας και ο κατηγορούμενος, δεν μπορεί να αφεθεί ελεύθερος με όρους. Καταληκτικά, διατάττεται η κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την επόμενη δικάσιμο. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.