ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Χαράλαμπος Χαμπή κ.α., Υπόθεση Αρ.: 12709/2023, 3/11/2023

(2001)2 Α.Α.Δ 596). Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να απολύσει τον κατηγορούμενο με εγγύηση ή να διατάξει την κράτησή του μέχρι την ημερομηνία της δίκης του. Οι λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την κράτηση υποδίκου είναι λόγω κινδύνου φυγοδικίας, λόγω κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων και λόγω κινδύνου επηρεασμού μαρτύρων. Η στοιχειοθέτηση ενός εκ των τριών λόγων μπορεί να οδηγήσει στην έκδοση διατάγματος κράτησης υποδίκου μέχρι τη δίκη του. Στην παρούσα περίπτωση έχουμε αναφέρει ότι ο κίνδυνος φυγοδικίας αποτελεί τη βάση του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής και για τους δύο κατηγορούμενους. Ο κίνδυνος φυγοδικίας εκτιμάται στη βάση των τριών αντικειμενικών κριτηρίων που είναι η σοβαρότητα του αδικήματος, η πιθανότητα καταδίκης και το ενδεχόμενο αυστηρής τιμωρίας. Πέραν των τριών αυτών αντικειμενικών κριτηρίων πρέπει να συντρέχει και το υποκειμενικό κριτήριο που σχετίζεται με τις περιστάσεις του κάθε κατηγορούμενου και τους δεσμούς του με τη Δημοκρατία, χωρίς φυσικά όλα αυτά να απομονώνονται και να υπερφαλαγγίζουν το γενικότερο δημόσιο συμφέρον προς απονομή δικαιοσύνης. Παραπέμπουμε στη Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ 45, Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ

1. Εξετάζοντας την παρούσα περίπτωση δεν έχει αμφισβητηθεί ότι τα αδικήματα, τα οποία οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν, είναι σοβαρά. Συγκεκριμένα για τα αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο η ποινή η οποία προβλέπεται από τον Νόμο 29/77 είναι αυτή της ισόβιας φυλάκισης. Ούτε και το ενδεχόμενο αυστηρής τιμωρίας έχει αμφισβητηθεί. Σε κάθε περίπτωση η πληθώρα των υποθέσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου καταδεικνύει ότι σε υποθέσεις αυτής της φύσεως επιβάλλονται ποινές φυλάκισης οι οποίες είναι πολυετείς. Αναφορικά τώρα με την πιθανότητα καταδίκης, μας έχει παραπέμψει ο κ. Αντωνίου στο μαρτυρικό υλικό, Έγγραφο Α και σε συγκεκριμένα σημεία της μαρτυρίας, τα οποία για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας στοιχειοθετούν την πιθανότητα καταδίκης. Έχουμε διεξέλθει το μαρτυρικό υλικό και σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1 η μαρτυρία του αστυφύλακα 2631, Κ. Μιχαηλίδη, κατευθύνει προς αυτό το αποτέλεσμα, διότι τα ναρκωτικά, σύμφωνα με τη μαρτυρία και επαναλαμβάνουμε, χωρίς τα όσα εξηγούμε στην παρούσα διαδικασία να αποτελούν ευρήματα ή συμπεράσματα του Δικαστηρίου, εντοπίστηκαν στην οικία του κατηγορούμενου
2. Περαιτέρω με βάση την έκθεση του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας γενετικό υλικό εντοπίστηκε στα ανευρεθέντα τεκμήρια και ταυτίστηκε με τον κατηγορούμενο
3. Ως εκ τούτου η πιθανότητα καταδίκης είναι ορατή. Το ίδιο ισχύει και για τον κατηγορούμενο
4. Σύμφωνα με την έκθεση του Ινστιτούτου Γενετικής εντοπίστηκε στα τεκμήρια που περισυνελέχθηκαν, γενετικό υλικό που ταυτίστηκε με τον κατηγορούμενο
5. Τα συμπεράσματα, ως τα έχει αναφέρει ο κ. Αντωνίου και τα έχουμε εντοπίσει και διεξέλθει και εμείς στη σχετική έκθεση, η οποία έχει τεθεί ενώπιον μας και συγκεκριμένα τα συμπεράσματα 18, 19, 21, 22, 26 και 28, καταδεικνύουν και πάλι την πιθανότητα καταδίκης και για τον δεύτερο κατηγορούμενο. Περαιτέρω για τον κατηγορούμενο 2 φέρεται ότι υπάρχει υλικό, το οποίο φέρει τον κατηγορούμενο 2 να κινείται έξω από τον χώρο όπου βρίσκονταν τα ναρκωτικά. Συνεπώς τα αντικειμενικά κριτήρια, τα οποία έχουν τεθεί από τη νομολογία, κρίνουμε ότι έχουν στοιχειοθετηθεί και αυτό που απομένει είναι το υποκειμενικό κριτήριο που είναι οι δεσμοί των κατηγορουμένων με τη Δημοκρατία. Έχει τεθεί από τον συνήγορο για την κατηγορούσα αρχή ότι και οι δύο κατηγορούμενοι είναι Κύπριοι πολίτες, έχουν δεσμούς με τη Δημοκρατία, αλλά το δεδομένο αυτό από μόνο του δεν είναι δυνατό να λειτουργήσει με τέτοιο τρόπο που να μην καθιστά ορατό τον κίνδυνο φυγοδικίας και έχοντας κατά νουν τη μαρτυρία που υπάρχει και τη σοβαρότητα των αδικημάτων, τα οποία οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν. Στην υπόθεση Χαμντ ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 165/21, ημερομηνίας 27/10/2021, επαναλήφθηκε η σημασία που έχουν οι δεσμοί υποδίκου με την Κύπρο ως εξής: «Η σημασία, βεβαίως, της ύπαρξης δεσμών με τη χώρα στην οποία διώκεται ένας Κατηγορούμενος έγκειται στο ότι μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο ενδεχόμενο διαφυγής του Κατηγορουμένου στο εξωτερικό για να μην εμφανιστεί στη δίκη. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν, ωστόσο, ως ασπίδα για τον Κατηγορούμενο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του». Στην υπό κρίση περίπτωση αναφέραμε τη σοβαρότητα των αδικημάτων, την πιθανότητα καταδίκης και το ενδεχόμενο αυστηρής τιμωρίας σε περίπτωση καταδίκης. Είναι κριτήρια σε κάθε περίπτωση που δεν έχουν αμφισβητηθεί. Το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι είναι Κύπριοι πολίτες και έχουν προφανώς δεσμούς με τη Δημοκρατία δεν μπορεί να αποτελέσει από μόνο του λόγο για να αφεθούν ελεύθεροι. Έχουμε θέσει πιο πάνω ότι οι δεσμοί αυτοί δεν μπορούν να επενεργήσουν ως ασπίδα έτσι ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν σε συνάρτηση με τη μαρτυρία που υπάρχει, κάτι που καθιστούν τον κίνδυνο φυγοδικίας υπαρκτό. Έχοντας υπ' όψιν μας όλα όσα τίθενται και στη νομολογία και έχουν τεθεί και ενώπιον μας και αναφέραμε προηγουμένως, θεωρούμε ότι έχει στοιχειοθετηθεί και το υποκειμενικό κριτήριο και ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι δεν μπορούν να αφεθούν ελεύθεροι. Για σκοπούς πληρότητας όμως θα προχωρήσουμε να εξετάσουμε και τον δεύτερο λόγο που επικαλείται η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής και αφορά τον δεύτερο κατηγορούμενο και συγκεκριμένα για τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. Η πρόβλεψη για ύπαρξη και αποτίμηση κινδύνων, οι οποίοι σταθμίζονται κατά την εξέταση θέματος κράτησης, δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υποδίκου ή της υπόθεσης ή σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Τέτοια στοιχεία είναι η συμπεριφορά του υποδίκου σε προηγούμενες περιπτώσεις ή προηγούμενες καταδίκες του και μάλιστα όχι κατ' ανάγκη για παρόμοια αδικήματα. Η πιθανολόγηση περί της διάπραξης στο μεταξύ άλλων αδικημάτων, αλλά και τάσης που επιδεικνύει και ανάγονται στο μέλλον και για τις οποίες μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα. Εκείνο που μετρά είναι με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία να δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα (βλ. Ιωάννου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφεση 25/2022 ημερ.4/2/2022), ECLI:CY:AD:2022:B
6. Δεν απαιτείται δε ακριβής μαρτυρία για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος αλλά ο κίνδυνος αυτός να είναι ευλογοφανής (βλ. Τσιάκκας ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 164). Στην παρούσα περίπτωση η πλευρά της κατηγορούσας αρχής έχει θέσει ενώπιον μας ότι ο κατηγορούμενος 2 βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη στην υπόθεση 8273/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, με ημερομηνία καταδίκης 30/08/2019, όπου στον κατηγορούμενο για κατοχή 828 γραμμάριων κάνναβης επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών. Εκκρεμούν περαιτέρω εναντίον του ακόμη δύο υποθέσεις, η 10545/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και η 3903/21 και πάλι του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, οι οποίες εκκρεμούν σε δύο ξεχωριστές ημερομηνίες για ακρόαση. Αφορούν και οι δύο υποθέσεις με αδικήματα ναρκωτικών για τις ποσότητες, τις οποίες έχει αναφέρει ο κ. Αντωνίου. Ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων θεωρούμε ότι είναι υπαρκτός στην περίπτωση του κατηγορούμενου 2. Δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος, αλλά τα στοιχεία, τα οποία έχει θέσει ενώπιον μας ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής, ότι δηλαδή υπάρχει μια προηγούμενη καταδίκη από το 2019 και με τον κατηγορούμενο 2 να αντιμετωπίζει άλλες δύο υποθέσεις, οι οποίες ανάγονται σε χρόνο μετά την καταδίκη του, θεωρούμε ότι δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση για ύπαρξη κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων. Ως εκ τούτου κρίνουμε ότι για τον κατηγορούμενο 2 συντρέχει και ο λόγος του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων. Πριν κλείσουμε θα πρέπει βέβαια να αναφερθούμε στον χρόνο, ο οποίος έχει παρέλθει και θα παρέλθει μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης των κατηγορουμένων και αυτό περισσότερο για τον κατηγορούμενο 1 από τον οποίο εγέρθηκε το ζήτημα. Από πλευράς κατηγορούμενου 2 δεν τέθηκε οποιοδήποτε θέμα. Η ένσταση της υπεράσπισης εδράζεται στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος, ως έχουμε αναφέρει, τελούσε υπό κράτηση για περίοδο επτά μηνών σε άλλη υπόθεση με τα ίδια όμως γεγονότα, της οποίας η ποινική δίωξη αναστάληκε για να καταχωριστεί η παρούσα υπόθεση, εφόσον κατά τον κύριο Αντωνίου προέκυψαν νέα δεδομένα. Στην υπόθεση DRM ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 138/23, 30/06/2023 αναφέρθηκε ότι: «Οι προεκτάσεις της χρονικής διάρκειας της κράτησης αποτελεί θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και εξετάζεται μέσα στα πλαίσια των ιδιαίτερων περιστατικών της κάθε περίπτωσης». Δεν μας διαφεύγει ότι ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση για επτά συνολικά μήνες και αναστάληκε η ποινική δίωξη στην υπόθεση την οποία αντιμετώπιζε και καταχωρίστηκε η παρούσα, με αποτέλεσμα η υπό εξέταση υπόθεση να οριστεί σε 1,5 μήνα περίπου, και να ζητείται και πάλι η κράτησή του. Είναι και πάλι κρίση μας ότι ο χρόνος, ο οποίος θα παρέλθει μέχρι τις 18 Δεκεμβρίου 2023, λαμβανομένου υπ' όψιν ακόμη και του χρόνου των επτά μηνών, ο οποίος παρήλθε μέχρι την καταχώριση νέας υπόθεσης και για τον οποίο ο κατηγορούμενος 1 τελούσε υπό κράτηση, να μην μπορεί να κριθεί ως ανεπίτρεπτα μεγάλος, έτσι ώστε να οδηγούσε το Δικαστήριο σε κατάληξη άλλη από την κράτηση ήτοι να αφεθεί ελεύθερος. Ο συνολικός χρόνος των 8,5 μηνών δεν ξεφεύγει από τα λογικά πλαίσια και δεν είναι αποφασιστικής σημασίας σε συνδυασμό με τους άλλους παράγοντες που έχουν εξεταστεί. Δεν παραγνωρίζουμε ότι δημιουργούνται προβλήματα στον ίδιο και την οικογένεια του πλην όμως αυτά δεν είναι ικανά να υπερφαλαγγίσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που τόσο ο κατηγορούμενος 1 όσο και ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζουν. Κατάληξη μας συνεπώς είναι ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 θα πρέπει να παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι την επόμενη δικάσιμο και εκδίδεται σχετικό διάταγμα προς τούτο. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο