← Κύπρος

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ν. WHIZ CAR RENTAL LIMITED κ.α., Αρ. Υπ. 8968/2021, 23/11/2023

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ν. WHIZ CAR RENTAL LIMITED κ.α., Αρ. Υπ. 8968/2021, 23/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΧΑΒΙΑΡΑ, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπ. 8968/2021 Μεταξύ: ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ Κατηγορούσα Αρχή -και- 1.WHIZ CAR RENTAL LIMITED

  1. ΧΡΥΣΤΑΛΛΑ ΜΙΧΑΗΛ Κατηγορούμενων Ημερομηνία: 23.11.2023 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Προδρόμου Για Κατηγορούμενους: κα. Νικολάου ΑΠΟΦΑΣΗ Το Κατηγορητήριο Οι Κατηγορούμενες, ως μεταβλήθηκε το κατηγορητήριο, αντιμετωπίζουν κατηγορίες (1-22) σε σχέση με ισχυριζόμενες παραβάσεις των Περί Εργοδοτουμένων με Μερική Απασχόληση (Απαγόρευση Δυσμενούς Μεταχείρισης) Νόμου του 2002 ως τροποποιήθηκε, Περί Προστασίας των Μισθών Νόμου του 2007 ως τροποποιήθηκε, του Περί της Ρύθμισης της Λειτουργείας των Καταστημάτων και των Όρων Απασχόλησης των Υπαλλήλων Νόμου του 2006 ως τροποποιήθηκε, και Περί Οργάνωσης του Χρόνου Εργασίας Νόμου του 2002 ως τροποποιήθηκε καθώς και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, η Κατηγορούμενη 1 από τον Ιανουάριο του 2021 μέχρι και τον Μάρτιο του 2021 μετέβαλε την απασχόληση της εργοδοτούμενης της Χ.Σ., από πλήρη σε μερική απασχόληση χωρίς την συγκατάθεση της (1η κατηγορία), την περίοδο Ιανουαρίου - Απριλίου του 2021 προέβη σε αποκοπές από τον μισθό της Χ.Σ. χωρίς συγκατάθεση (3η, 5η,7η, 9η κατηγορίες), προέβη σε αποκοπή από τον 13ο μισθό του 2020 χωρίς την συγκατάθεση της Χ.Σ. (11η κατηγορία) και δεν κατέβαλε αναλογία 13ου μισθού για το 2021 (13η κατηγορία), δεν κατέβαλε αναλογία ετήσιας άδειας για το 2021 κατά τον τερματισμό απασχόλησης της Χ.Σ. (15η κατηγορία), από τις 8.2.2021 μέχρι 20.9.2021 δεν παρουσίασε στο Επαρχιακό Γραφείο Εργασιακών Σχέσεων Λάρνακας - Αμμοχώστου αντίγραφο γραπτής ενημέρωσης των εργοδοτούμενων της για τους βασικούς όρους απασχόλησης τους, όπως της είχε ζητηθεί να πράξει από αρμόδιο λειτουργό (17η κατηγορία) ούτε πίνακα / κατάλογο ωραρίων εργασίας με τα διαλείμματα και τις ώρες ανάπαυσης των εργοδοτουμένων της (19η κατηγορία) και δεν παρουσίασε αρχείο μισθοδοσίας και αποδείξεις πληρωμής μισθού των εργοδοτουμένων της (21η κατηγορία). Η Κατηγορούμενη 2 κατηγορείται υπό την ιδιότητα της ως διευθυντής ότι παρακίνησε την Κατηγορούμενη 1 στην διάπραξη των αδικημάτων (2η,4η,6η,8η,10η,12η,14η,16η,18η,20η και 22η κατηγορίες). Η Μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεσης της παρουσίασε δυο μάρτυρες. Την επιθεωρητή που χειρίστηκε την καταγγελία της Χ.Σ. (ΜΚ1) και την Χ.Σ. (ΜΚ2). Οι Κατηγορούμενες, αφότου κλήθηκαν σε απολογία τήρησαν το δικαίωμα της σιωπής και κάλεσαν μια μάρτυρα, λογιστή στο επάγγελμα (ΜΥ1). Η ΜΚ1 εργαζόταν από τις 2.5.2011 μέχρι και τις 14.2.2023 στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων ως επιθεωρητής. Ανάμεσα στα καθήκοντα της ήταν η διερεύνηση παραπόνων. Υιοθέτησε και κατάθεσε δήλωση στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 1). Παρουσίασε επίσης αριθμό εγγράφων τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήρια και στα οποία θα γίνει αναφορά όπου χρειάζεται. Σύμφωνα με την ΜΚ1, στις 8.2.2021 λήφθηκε ανώνυμη καταγγελία για μείωση ωρών εργασίας και μισθού έτσι ζητήθηκαν λεπτομέρειες και έγγραφα από το τμήμα εργασιακών σχέσεων (εφεξής «το τμήμα») (Τεκμήριο 2). Στις 4.3.2021 η Κατηγορούμενη 1 απέστειλε αρχείο μισθοδοσίας για τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο του
  3. Στις 6.4.2021 αποστάλθηκε από το τμήμα προς την Κατηγορούμενη 1 κλήση παρουσίασης εγγράφων (Τεκμήριο 3). Η επώνυμη καταγγελία από την παραπονούμενη έγινε στις 4.5.2021 (Τεκμήριο 4). Σύμφωνα με όσα ανάφερε η παραπονούμενη στο τμήμα, είχε αρχίσει να εργάζεται στην εταιρεία MICHAELS AUTOMOTIVE LTD στις 16.3.2015 και στις 1.7.2020 μεταφέρθηκε στην Κατηγορούμενη
  4. Προς τούτο είχε ενημερωθεί εγγράφως (Τεκμήριο 5). Η γραπτή ενημέρωση ανάφερε ότι θα μεταφερθεί στην Κατηγορούμενη 1 και θα κατέχει την ίδια θέση και με τους ίδιους όρους εργασίας. Στις 2.4.2021 της δόθηκε επιστολή για τερματισμό απασχόλησης λόγω πλεονασμού (Τεκμήριο 6). Η παραπονούμενη εφοδίασε το τμήμα και με αντίγραφο βεβαίωσης εργοδότησης στην MICHAELS AUTOMOTIVE LTD σύμφωνα με το οποίο οι ακαθάριστες μηνιαίες απολαβές της ήταν €1.333,30 μηνιαίως. Ανάφερε επίσης ότι εργαζόταν 5 ημέρες ανά εβδομάδα, 9 ώρες ανά ημέρα με μια ώρα διάλειμμα και λάμβανε καθαρό μισθό €1.200 μηνιαίως πλέον προμήθεια. Από τον Μάρτιο 2020 μέχρι τον Ιούνιο του 2020 δεν εργαζόταν λόγω των μέτρων κατά του κορονοϊού και λάμβανε ειδικό επίδομα από τα σχέδια στήριξης του αρμόδιου Υπουργείου. Τον Ιούνιο του 2020 επέστρεψε στην εργασία της για κάποιες ώρες την εβδομάδα λαμβάνοντας περίπου €200-€300 ενώ συνέχισε να λαμβάνει και επίδομα. Η ΜΚ1 ανάφερε επιπρόσθετα, ότι η παραπονούμενη ενημερώθηκε στις 1.2.2021 από την Κατηγορούμενη 1 με επιστολή που κοινοποιήθηκε στο προσωπικό ότι η απασχόληση της θα μετατραπόταν από πλήρης σε μερική. Δεν έχει στην κατοχή της την σχετική επιστολή από την Κατηγορούμενη 1 προς την παραπονούμενη ότι η εργασία της θα μετατρεπόταν από πλήρης σε μερική απασχόληση. Η παραπονούμενη, ενημέρωσε το τμήμα ότι δεν αποδέχθηκε την αλλαγή και έτσι το τμήμα με επιστολή ημερομηνίας 13.5.2021 (Τεκμήριο 10) ζήτησε από την Κατηγορούμενη 1 να παραχωρήσει αποδείξεις πληρωμών, σύμβαση εργασίας και αρχεία μισθοδοσίας. Σύμφωνα με την ΜΚ1, η μείωση μισθού μέχρι τον Δεκέμβριο του 2020 οφείλεται σε δικαίωμα που είχε η Κατηγορούμενη 1 να απασχολεί προσωπικό με πιο λίγες ώρες και να επιδοτείται από το κράτος. Από τον Ιανουάριο του 2021 που η Κατηγορούμενη 1 δεν συμμετείχε πλέον στα σχέδια στήριξης όφειλε να απασχολεί το προσωπικό της με τους όρους που είχε αυτό, πριν τον Μάρτιο του 2020 εφόσον δεν υπήρξε συγκατάθεση για μόνιμη αλλαγή των όρων εργοδότησης. Επομένως, είπε η ΜΚ1, από τον Ιανουάριο του 2021 η παραπονούμενη έπρεπε να απασχολείται πλήρως και να πληρώνεται κανονικά. Αντεξεταζόμενη όμως ανάφερε ότι δεν γνωρίζει σε ποια σχέδια είχε ενταχθεί η Κατηγορούμενη
  5. Η ΜΚ1 επικοινώνησε με την ΜΥ1 η οποία της είπε πως ήταν ενήμερη για το παράπονο και ότι θα επανερχόταν. Στις 20.5.2021 η ΜΥ1 έστειλε στην ΜΚ1 καταστάσεις μισθοδοσίας της παραπονούμενης από τον Αύγουστο του 2020 μέχρι τον Απρίλιο του 2021 (Τεκμήριο 11) και διαπίστωσε η ΜΚ1 ότι υπήρξαν αποκοπές στους μήνες Ιανουάριο - Μάρτιο του
  6. Για τον Απρίλιο του 2021, είπε ότι δεν δόθηκαν αποδείξεις πληρωμών έτσι προχώρησε η ίδια σε υπολογισμό με βάση τον καθαρό μισθό διαιρώντας τον με τον μέσο όρο εβδομάδων κάθε μήνα και με τις ημέρες της εβδομάδας (εργάσιμες). Σε επικοινωνία της με την ΜΥ1 πάλι στις 28.5.2021 ενημερώθηκε ότι το ζήτημα ανατέθηκε σε δικηγόρο. Στις 3.6.2021 η ΜΥ1 απέστειλε στο τμήμα απόδειξη πληρωμής ετήσιων αδειών για το 2021, απόδειξη πληρωμής για τον πλεονασμό της παραπονούμενης και προμήθειας (Τεκμήριο 12). Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ΜΚ1 εξακολουθεί να υπάρχει διαφορά που δεν καταβλήθηκε. Στις 4.6.2021, η ΜΥ1 απέστειλε στο τμήμα κατάσταση μισθοδοσίας της παραπονούμενης για 13ο μισθό (Τεκμήριο 13) για τον οποίο υπάρχει πάλι διαφορά. Σε επικοινωνία της με τον δικηγόρο της Κατηγορούμενης 1 στις 12.7.2021 ενημερώθηκε ότι η Κατηγορούμενη 1 δεν έχει κάνει κάποιο λάθος και αν το τμήμα κρίνει διαφορετικά ας αποφασίσει το Δικαστήριο. Στις 2.8.2021 επικοινώνησε με την Κατηγορούμενη 2 η οποία της ανάφερε ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε θέμα προς συζήτηση. Η ΜΚ2, είναι η παραπονούμενη. Ανάφερε ότι όταν τερματίστηκε η απασχόληση της στις 2.4.2021 βρισκόταν στην υπηρεσία της Κατηγορούμενης
  7. Όταν είχε προσληφθεί από την μητέρα της Κατηγορούμενης 2 στην εταιρεία MICHAELS AUTOMOTIVE LTD είχε γραπτή συμφωνία η οποία έγινε αρχές Απριλίου του 2015 και σε αυτή προβλεπόταν ότι η εργασία της θα ήταν πενθήμερη, εννέα ώρες ημερησίως με μια ώρα διάλειμμα και ο αρχικός μισθός της θα ήταν γύρω στα €760 καθαρά. Την περίοδο του «lock down», είπε η ΜΚ2, λάμβανε επίδομα από την κυβέρνηση μέχρι τον Μάιο. Για τους επόμενους μήνες είχε ενημερωθεί από την εργοδότρια της ότι υπήρχαν ειδικά σχέδια στήριξης στην βάση των οποίων οι υπάλληλοι θα δούλευαν κάποιες συγκεκριμένες ώρες και το υπόλοιπο του μισθού θα καλυπτόταν από τον εργοδότη και στην περίπτωση της δική της δεν έγινε διότι υπήρχαν περικοπές. Τον Αύγουστο του 2021 ενημερώθηκε από την εργοδότρια της ότι δεν συμμετέχει στα σχέδια της κυβέρνησης και αρχές Φεβρουαρίου ανακοινώθηκε από την Κατηγορούμενη 1 με επιστολή που έστειλε η Κατηγορούμενη 2 στον υπεύθυνο του προσωπικού ότι θα εργάζονται με μερική απασχόληση και έγραφε ξεκάθαρα η Κατηγορούμενη 2 ότι από πλήρη απασχόληση θα εργάζονται με μερική απασχόληση και θα λαμβάνουν αναλογία μισθού. Η ΜΚ2 δεν είδε ποτέ αυτή την επιστολή. Απευθήνθηκε όμως στον υπεύθυνο της δηλώνοντας το παράπονο της. Δεν μπορούσε όμως εν μέσω πανδημίας να απωλέσει την εργασία της οπότε οι επιλογές της ήταν περιορισμένες, για αυτό παράμεινε στην Κατηγορούμενη 1 να εργάζεται μέχρι που απολύθηκε. Δεν είπε κάτι στην Κατηγορούμενη 2 διότι ήταν απούσα, ήταν περιορισμένες οι φορές που ερχόταν στην δουλειά και ήταν πάντα βιαστική. Δεν υπήρχε ευκαιρία επικοινωνίας, όμως το παράπονο της μεταφέρθηκε από εκείνη και άλλους συνάδελφους της. Μόνο εκείνη είχε τα ψυχικά αποθέματα να υποβάλει παράπονο στο τμήμα. Της υποδείχθηκε ακολούθως το Τεκμήριο 5, το οποίο αναγνώρισε, και είπε ότι ενημερώθηκε τηλεφωνικώς και πως όλα έγιναν βιαστικά και γρήγορα για την μεταφορά της από την MICHAELS AUTOMOTIVE στην Κατηγορούμενη
  8. Ενημερώθηκαν ότι τα δικαιώματα και προυπηρεσίες θα συνεχίσουν να ισχύουν και στην Κατηγορούμενη
  9. Δεν υπόγραψε για οποιαδήποτε αλλαγή στους όρους απασχόλησης της. Δεν ρωτήθηκε και δεν έδωσε συγκατάθεση για τίποτε από τα πιο πάνω. Για τις ώρες εργασίας ενημερωνόταν από τον υπεύθυνο της Κατηγορούμενης 1 ο οποίος εκτελούσε οδηγίες και αυτές υπολογίζονταν με βάση πόση εργασία υπήρχε και τις ώρες εργασίας των υπαλλήλων. Όσες ώρες δεν εργαζόταν εξακολουθούσε να ήταν διαθέσιμη για εργασία. Η ΜΥ1 ανάφερε ότι ετοιμάζει το μισθολόγιο της Κατηγορούμενης 1 κατόπιν οδηγιών της τελευταίας. Παρουσίασε στο Δικαστήριο καταστάσεις αποδοχών και εισφορών για τους μήνες Αύγουστο μέχρι Δεκέμβριο του 2020 συμπεριλαμβανομένου του 13ου μισθού για τον Δεκέμβριο του 2020 και για τους μήνες Ιανουάριο μέχρι Ιούλιο του 2021 (Τεκμήρια 14, 15 και 16). Σύμφωνα με τα διατάγματα που εξέδιδε τότε η κυβένρηση λόγω της πανδημίας, οι μισθοί προσαρμόζονταν ανάλογα και με τις χορηγίες της κυβέρνησης. Αφαιρείτο το ποσό και γίνονταν πληρωμές στη βάση του καθαρού μισθού που προέκυπτε από τις κοινωνικές ασφαλίσεις. Οι μισθοί των υπαλλήλων της Κατηγορούμενης 1 επανήλθαν τον Ιούνιο του
  10. Αξιολόγηση Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες. Ολόκληρη η μαρτυρία τους έχει καταγραφεί στα πρακτικά και έχει αποτιμηθεί στο σύνολο της. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, έχοντας εξετάσει και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια, έλαβα υπόψη την εικόνα τους στο Δικαστήριο αλλά εξέτασα επίσης την μαρτυρία τους και υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ 447, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ 401, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ 173, Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ 816). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία του μάρτυρα, την οποία το Δικαστήριο δεν εξετάζει αποσπασματικά (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 320). Με βάση τα πιο πάνω προχωρώ να καταγράψω όσα αποκόμισα από την ενώπιον μου μαρτυρία. Η ΜΚ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία της σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβη κατά τον χειρισμό του παραπόνου που υπέβαλε η ΜΚ2 παρουσίαζε λογική και συνοχή και την αποδέχομαι. Σημειώνω ότι σε σχέση με το ζήτημα της οικειοθελούς μετάβασης της ΜΚ2 από πλήρη σε μερική απασχόληση για το οποίο η ΜΚ1 απλώς ανάφερε τι της είχε καταγγελθεί από πλευράς της ΜΚ2 και σε ό,τι αφορά το μέρος της μαρτυρίας της σε σχέση με την αποκοπή μισθών, όντας ζητήματα ουσιώδη ως προς την πιθανή ποινική ευθύνη των Κατηγορούμενων, το Δικαστήριο θα πρέπει να προβεί σε συγκεκριμένα ευρήματα αφού ολοκληρωθεί η διεργασία αξιολόγησης όλων των μαρτύρων. Η ΜΚ2 διακατείχετο από εμφανή αμηχανία κατά την παράθεση της μαρτυρίας της. Με τον τρόπο που κατάθετε η εν λόγω μάρτυρας μου δημιούργησε την εικόνα ατόμου το οποίο ένιωθε την ανάγκη να δικαιολογήσει τον ευατό του παρά να αναφέρει στο Δικαστήριο την πλήρη αλήθεια. Αποδέχομαι τη θέση της ότι η υπηρεσία της τερματίστηκε στις 2.4.
  1. Αποδέχομαι επίσης τη θέση της ότι υπήρξε ενημέρωση ότι θα λάμβανε επίδομα από την κυβέρνηση η Κατηγορούμενη 1 και ότι ενημερώθηκαν οι υπαλλήλοι ότι θα εργάζονταν συγκεκριμένες ώρες. Δέχομαι επίσης την θέση της ότι ενημερώθηκε ότι η μεταφορά της από την MICHAELS AUTOMOTIVE στην Κατηγορούμενη 1 θα γινόταν χωρίς αλλαγή στους όρους εργοδότησης της και ότι ουδέποτε υπόγραψε οποιοδήποτε έγγραφο μέχρι την απόλυση της για αλλαγή στους όρους εργοδότησης της. Ο ισχυρισμός της ότι απορρίφθηκε η αίτηση πλεονασμού της γίνεται επίσης αποδεκτός. Άλλωστε δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Ούτε αμφισβητήθηκε ότι λάμβανε προμήθεια σε μη σταθερή βάση, η ΜΚ2 από την Κατηγορούμενη
  2. Αποδέχομαι επίσης ως λογικό τον ισχυρισμό της ότι συνέχισε να εργάζεται διότι εν μέσω πανδημίας θα ήταν δύσκολο να εξεύρει άλλη εργασία. Αυτό που δεν θεωρώ λογικό είναι ότι περιορίστηκε στην εξέφραση παραπόνου στον υπεύθυνο προσωπικού, ο οποίος αφού της είπε ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι ο ίδιος στην ουσία, εκείνη δεν υπόβαλε γραπτώς ή με άλλο τρόπο το παράπονο της στην Κατηγορούμενη
  3. Δεν βρίσκει έρεισμα στην λογική επίσης η απάντηση της στην αντεξέταση ότι, δεν το έκανε επειδή δεν της δόθηκε η ευκαιρία. Αν όντως η ΜΚ2 παραπονείτο στον υπεύθυνο αλλά και στους συναδέλφους της αρκετές φορές όπως είπε θα ανάμενα να πρόβαλλε το παράπονο της απευθείας προς την Κατηγορούμενη
  4. Επίσης, για ένα κομμάτι της εργασίας της τόσο σημαντικό, για προφανείς λόγους, δεν θα έπρεπε να την εμποδίσει από το να το συζητήσει με την Κατηγορούμενη 2, όσο βιαστική και αν ήταν η τελευταία τις φορές που πήγαινε στην Κατηγορούμενη
  5. Η θέση της ότι δεν της δόθηκε μια ημερομηνία επιστροφής στην κανονικότητα δεν μπορεί επίσης να χαρακτηριστεί ως λογική, εφόσον ουδείς μπορούσε να γνωρίζει τότε πότε θα άρονταν τα μέτρα κατά της πανδημίας. Η προβολή ανώνυμου παραπόνου επίσης τον Φεβρουάριο του 2021, δηλαδή μετά την έξοδο της Κατηγορούμενης 1 από τα μέτρα στήριξης και μετά που ισχυρίστηκε η ΜΚ2 ότι κυκλοφόρησε επιστολή ότι μετατρέπονταν οι εργασίες σε μερική απασχόληση αλλά και η επώνυμη μετέπειτα καταγγελία της τον Μάιο του 2021 δηλαδή σχεδόν αμέσως μετά την απόλυση της, εγείρουν ερωτηματικά ως προς το γνήσιο του παραπόνου τουλάχιστον σχετικά με τον ισχυρισμό της περί μη συγκατάθεσης της σε οποιαδήποτε αλλαγή και για αυτόν τον λόγο, αλλά και για όσα αναφέρω ανωτέρω, δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό της ότι δεν συγκατατέθηκε σε οποιαδήποτε αλλαγή. Η ΜΥ1 δεν θεωρώ ότι προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να βοηθήσει τις Κατηγορούμενες παρά να καταθέσει την αλήθεια. Η μάρτυρας όμως δεν επεξήγησε τα έγγραφα τα οποία κατάθεσε. Απλώς ανάφερε ότι υπήρξε μείωση στους μισθούς των υπαλλήλων της Κατηγορούμενης 1 λόγω της πανδημίας και προσαρμόστηκαν ανάλογα στην στήριξη της κυβέρνησης. Από την αντεξέταση της προέκυψε ότι δεν γνώριζε για ποιο λόγο το ποσό που λάμβανε η ΜΚ2, για παράδειγμα, τον Απρίλιο του 2021 ήταν €973, διότι απλά εκτελούσε οδηγίες. Επίσης δεν θυμόταν να πει για ποιο λόγο εξήλθε των σχεδίων στήριξης η Κατηγορούμενη 1, ούτε κατά πόσο υποβλήθηκε αίτηση για το 2021, δεν μπορούσε να απαντήσει αν ο μισθός της ΜΚ2 πριν μεταφερθεί στην Κατηγορούμενη 1 ήταν €1.200 καθαρά, δεν είχε υπόψιν της τι προέβλεπε το συμβόλαιο της ΜΚ2 για τον μισθό της και δεν γνώριζε αν έγινε μετατροπή από πλήρη σε μερική απασχόληση. Είμαι της γνώμης ότι η ΜΥ1 έπρεπε να ήταν σε θέση να γνωρίζει τα πιο πάνω και να εξηγήσει με παραπομπή στα έγγραφα που κατάθεσε γιατί η Υπεράσπιση θεωρεί ότι η ΜΚ2 πληρώθηκε ότι έπρεπε να πληρωθεί. Έπρεπε επίσης, κατά την άποψη μου, να γνωρίζει κατά πόσο η ΜΚ2 πληρωνόταν ως υπάλληλος υπό πλήρη ή μερική απασχόληση. Στην βάση των πιο πάνω κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στην μαρτυρία της. Νομική Πτυχή Με την άρνηση των Κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, με αποδεκτή μαρτυρία, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, Λοϊζου ν Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και Σωτηριάδης ν Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482). Ο κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Διαφορετική προσέγγιση θα παραβίαζε το τεκμήριο της αθωότητας το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 12
(4)του Συντάγματος (Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211, σελίδα 218). Στρέφομαι πρώτα στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει η 1η Κατηγορούμενη. 1η Κατηγορία Το άρθρο 8 του Νόμου 76(Ι)/2002 (ανωτέρω) ως τροποποιήθηκε διαλαμβάνονται τα εξής: «
(1)Ο εργοδότης υποχρεούται να διασφαλίζει ότι η μετάβαση του εργοδοτουμένου από την πλήρη απασχόληση στη μερική απασχόληση, ή αντίστροφα, όταν υπάρχουν κενές θέσεις στην επιχείρηση, γίνεται εθελοντικά.
(2)Η άρνηση του εργοδοτουμένου με μερική απασχόληση για μεταφορά του σε πλήρη απασχόληση, ή και αντίστροφα, δεν αποτελεί από μόνη της λόγο τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου, υπό την επιφύλαξη τερματισμού των υπηρεσιών σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, συλλογικές συμβάσεις και πρακτική, για άλλους λόγους που μπορεί να προκύψουν από τις λειτουργικές απαιτήσεις της εν λόγω επιχείρησης.» Επί του προκειμένου, η ΜΚ2 μεταφέρθηκε από άλλη εταιρεία στην Κατηγορούμενη
  1. Συνεπώς υπήρξαν λογικά κενές θέσεις στην Κατηγορούμενη 1 μια εκ των οποίων κάλυψε η ΜΚ
  2. Η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι συνέχισε η ΜΚ2 να εργάζεται με τους ίδιους όρους εργασίας που είχε στην προηγούμενη εταιρεία. Αυτό φαίνεται να είναι αποδεκτό από την ΜΚ2, ότι δηλαδή, τουλάχιστο μέχρι ενός χρονικού σημείου τα δεδομένα εργασίας της ήταν τα ίδια. Εκείνο το οποίο τέθηκε υπό αμφισβήτηση είναι κατά πόσο με τις νέες ώρες εργασίας της ΜΚ2, λόγω της πανδημίας, υπήρξε μετάβαση από πλήρη σε μερική απασχόληση. Είμαι της γνώμης ότι υπό τις περιστάσεις υπήρξε πράγματι μεταβολή στους όρους εργοδότησης της ΜΚ2 εφόσον πλέον δεν λάμβανε τον μισθό που είχε συμφωνηθεί, ούτε εργαζόταν τις ώρες που έπρεπε να εργαζόταν σύμφωνα με τους αρχικούς όρους εργοδότησης της. Αυτό διαφαίνεται και από την αναντίλεκτη θέση της ΜΚ1 ότι η Κατηγορούμενη 1 είχε το δικαίωμα να απασχολεί υπαλλήλους με πιο λίγες ώρες και να επιδοτείται από το κράτος μέχρι τον Δεκέμβριο του
  3. Από τον Ιανουάριο του 2021 όταν και δεν ήταν πλέον στα μέτρα στήριξης της κυβέρνησης όφειλε να απασχολεί το προσωπικό της με τους όρους που είχε αυτό, πριν τον Μάρτιο του
  4. Κρίνω ως λογικό το επιχείρημα ότι δεν θα μπορούσε να οριοθετήσει συγκεκριμένη ημερομηνία η Κατηγορούμενη 1 λόγω της αβέβαιης κατάστασης που τότε επικρατούσε στη χώρα μας. Εάν όμως η Κατηγορούμενη 1 δεν μπορούσε να υποστηρίξει το προσωπικό της θα έπρεπε να ακολουθηθούν άλλες διαδικασίες. Κατά συνέπεια έχει αποδειχθεί ότι από τον Ιανουάριο του 2021 μέχρι και τον Μάρτιο του 2021, η ΜΚ2 εργαζόταν με μερική απασχόληση. Στην υπόθεση Marriot v Oxford Co-operative Society [1971] QB 196 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «This decision to our mind establishes that, provided the employee makes clear his objection to what is being done, he is not to be taken to have affirmed the contract by continuing to work and draw pay for a limited period of time, even if his purpose is merely to enable him to find another job.» Συνεπώς ακόμη και αν η ΜΚ2 παράμεινε στην δούλεψη της Κατηγορούμενης 1, επειδή ως είπε θα ήταν δύσκολο να εξεύρει άλλη εργασία εν μέσω πανδημίας, θα έπρεπε να είχε κάνει ξεκάθαρη την διαφωνία της ως προς την νέα τάξη πραγμάτων εάν δεν ήταν σύμφωνη με αυτή. Δεν υπάρχει προκαθορισμένο χρονικό πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να ξεκαθαρίσει ο υπάλληλος την διαφωνία του καθότι υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψιν, όπως τα χρόνια υπηρεσίας ενός υπάλληλου, η φύση της παράβασης για την οποία διαμαρτύρεται και κατά ποιο τρόπο εξέφρασε την διαφωνία του. Απλή διαμαρτυρία δεν είναι ικανοποιητική για να ανατρέψει την εικόνα ότι ο υπάλληλος συγκατατέθηκε. Όπου τίθεται θέμα απόφασης του υπάλληλου είτε να χάσει την εργασία του είτε να καταγγείλει την σύμβαση, τα Δικαστήρια γενικώς επιδεικνύουν κάποια διστακτικότητα να προβούν σε εύρημα ότι ένας υπάλληλος απώλεσε τα δικαιώματα του επειδή απλώς συνέχισε να εργάζεται για κάποιο διάστημα (βλ. Waltons and Morse v. Dorrington [1977] IRLR 488). Στην υπόθεση Logan v Customs & Excise [2003] EWCA Civ 1068 διευκρινίστηκε ότι, η πάροδος του χρόνου αποτελεί απόδειξη επιβεβαίωσης της σύμβασης, μόνο αν η καθυστέρηση από μόνη της είναι τόσο μεγάλη που να αποδεικνύει το γεγονός ότι ο υπάλληλος όντως επιβεβαίωσε τη σύμβαση και ότι από τη στιγμή που δεν το έχει πράξει ο χρόνος δεν ξεκινά να τρέχει. Στην υπόθεση Κυπριακές Αερογραμμές ν Αντωνίου, Πολιτική Έφεση 101/2013, ημερομηνίας 16.7.2019, τονίστηκαν τα πιο κάτω: «Το δικαίωμα του εργοδοτούμενου δεν παραμένει ανοικτό επ΄ αόριστο και τυχόν υπέρμετρη, υπό τις συνθήκες, καθυστέρηση εγκατάλειψης της εργασίας του μπορεί να θεωρηθεί και να εκληφθεί ως επιβεβαίωση της σύμβασης εργασίας, όπως αυτή τροποποιήθηκε ως αποτέλεσμα της συμπεριφοράς του εργοδότη και ότι παραιτήθηκε από το δικαίωμά του προς τερματισμό και αξίωση αποζημιώσεων. Η συνεχιζόμενη προσφορά εργασίας από εργοδοτούμενο είναι δυνατόν, συνυπολογιζομένων όλων των σχετικών παραγόντων - μεταξύ των οποίων το διάστημα εργοδότησης και την απουσία οποιασδήποτε αμφισβήτησης - να κριθεί ως εγκατάλειψη της δυνατότητας επίκλησης των δικαιωμάτων του, μεταξύ των οποίων της καταγγελίας της σύμβασης. Προβάλλει, λοιπόν, ως πάγια αρχή ότι η αποδοχή τροποποίησης σύμβασης εργασίας από εργοδοτούμενο μπορεί να γίνει είτε ρητώς είτε σιωπηρώς. Οπου ο εργοδοτούμενος συνεχίσει να εργάζεται επί μακρό χρονικό διάστημα παρά τη διαφοροποίηση των όρων εργασίας του από τον εργοδότη, ανεπιφύλακτα και χωρίς να διαμαρτυρηθεί ως προς τις συγκεκριμένες ενέργειες του εργοδότη και τη βλαπτική μεταβολή των όρων της εργασιακής του σύμβασης, τεκμαίρεται ότι σιωπηρώς προκύπτει η βούλησή του για αποδοχή της τροποποιητικής σύμβασης. Στην περίπτωση αυτή η μεταβολή των όρων εργασίας παύει να είναι μονομερής, ακριβώς λόγω της, έστω και σιωπηρής, αποδοχής τους από τον εργοδοτούμενο. Εντέλει, κρίσιμος παράγοντας ως προς το τι συνιστά σημαντικό χρονικό διάστημα είναι τα ίδια τα γεγονότα που περιβάλλουν την κάθε περίπτωση. Ως εκ τούτου, η περίοδος που μεσολαβεί μεταξύ της εκδήλωσης της συμπεριφοράς από τον εργοδότη που δίδει το δικαίωμα παραίτησης στον εργοδοτούμενο και της χρονικής στιγμής της παραίτησης από αυτόν, δεν θα πρέπει να αντικρίζεται αποσπασματικά και από την άποψη της χρονικής και μόνο διάρκειας, αλλά υπό το φως των όλων περιστάσεων της υπόθεσης.» Σημειώνω ότι οι πιο πάνω υποθέσεις αφορούσαν σε περιπτώσεις εξαναγκασμού υπαλλήλων σε παραίτηση. Θεωρώ όμως ότι η φιλοσοφία σχετικά με την αποδοχή ή μη της μεταβολής στους όρους εργασίας παραμένει η ίδια και δύναται να εφραμοστεί και στην υπό εξέταση περίπτωση. Η ΜΚ2 λοιπόν, συνέχισε να εργάζεται χωρίς να θέσει ρητά οποιαδήποτε διαφωνία της προς την Κατηγορούμενη 1 ή στην Κατηγορούμενη
  5. Ούτε παρουσιάστηκε μαρτυρία πως το παράπονο της προς τον υπεύθυνο του προσωπικού μεταφέρθηκε ποτέ στην Κατηγορούμενη 1 ή στην Κατηγορούμενη
  6. Έγινε λόγος από την ΜΚ2 ότι κυκλοφόρησε μια επιστολή στο προσωπικό της Κατηγορούμενης 1 ότι όλο το προσωπικό πλέον θα δούλευε με μερική απασχόληση. Τέτοια επιστολή δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για να αξιολογηθεί. Έχω ήδη καταλήξει να μην αποδεχθώ την θέση της ότι δεν της δόθηκε η ευκαιρία να προβάλει την διαφωνία της. Επίσης προέβη σε ανώνυμη καταγγελία τον Φεβρουάριο του 2021 ενώ επίσημα καταγγελία έκανε μετά που απολύθηκε. Είχε απολυθεί τον Απρίλιο του 2021 ενώ προέβη σε καταγγελία τον Μάιο του
  7. Δηλαδή το παράπονο έρχεται όταν εξήλθε η Κατηγορούμενη 1 από τα σχέδια στήριξης της κυβέρνησης και αφού υπήρξε περιορισμός στον χρόνο εργασίας, λόγω μειωμένου κύκλου εργασιών. Έπειτα, από την έξοδο από τα σχέδια τέλη Δεκεμβρίου 2020 με Ιανουάριο 2021, η ΜΚ2 αφήνει να φθάσει Φεβρουάριος αλλά δεν υποβάλλει παράπονο επώνυμα. Από τον Φεβρουάριο του 2021 συνεχίζει να εργάζεται τρεις μήνες και απολύεται τον Απρίλιο του
  8. Δεν προβαίνει σε οποιοδήποτε παράπονο που θα ήταν το αναμενόμενο αν πράγματι δεν είχε συγκατανεύσει σε καμία αλλαγή ή αποκοπή στο μισθό και προβαίνει σε καταγγελία τον Μάιο του
  9. Είμαι της γνώμης ότι υπό τις περιστάσεις η ΜΚ2 επέδειξε συμπεριφορά η οποία δεικνύει συγκατάθεση να συνεχίσει να εργάζεται υπό το καθεστώς μερικής απασχόλησης. Συνεπώς, η 1η κατηγορία πρέπει να απορριφθεί. 3η, 5η , 7η και 11η Κατηγορία Το επόμενο ζήτημα που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι κατά πόσο υπό το φως των πιο πάνω υπήρξε όντως αποκοπή μισθών για τους μήνες Ιανουάριο 2021 (3η κατηγορία), Φεβρουάριο 2021 (5η κατηγορία), Μάρτιο 2021 (7η κατηγορία), 13ο μισθό Δεκεμβρίου 2020 (11η κατηγορία). Στο άρθρο 10
(1)του Νόμου 35(Ι)/2007 ανωτέρω αναφέρεται ότι: «Τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων
(2),
(3)και
(4)του παρόντος άρθρου, δεν επιτρέπονται αποκοπές ποσών από το μισθό, παρά μόνο: (α) αποκοπές που προνοεί νόμος ή κανονισμός· (β) αποκοπές σύμφωνα με κανονισμούς ταμείων σύνταξης, ταμείων προνοίας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης· (γ) αποκοπές δυνάμει δικαστικής απόφασης˙ (δ) αποκοπές για αποζημίωση λόγω ζημιάς που υπέστη η επιχείρηση και που προκλήθηκε σκόπιμα ή ένεκα βαριάς αμέλειας του εργοδοτούμενου· και (ε) αποκοπές που προβλέπει συλλογική σύμβαση ή γενική συμφωνία μεταξύ εργοδοτικών οργανώσεων και εκπροσώπων των εργαζομένων, για εργαζόμενους για τους οποίους αυτές εφαρμόζονται· (στ) άλλες αποκοπές, μετά από γραπτή και ενυπόγραφη συγκατάθεση του εργοδοτούμενου.» Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να αποδείξει ότι υπήρξε αποκοπή από τον μισθό και ακολούθως το βάρος απόδειξης ότι η αποκοπή εμπίπτει στις εξαιρέσεις του πιο πάνω άρθρου, μετατίθεται στους ώμους της υπεράσπισης, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Στην παρούσα περίπτωση, δεν μπορεί το Δικαστήριο να στηριχθεί στην μαρτυρία της ΜΥ1, που ήταν η λογίστρια της Κατηγορούμενης 1 για τους λόγους που έχω εξηγήσει ανωτέρω. Σύμφωνα με την ΜΚ1 υπήρξε αποκοπή αλλά η μαρτυρία της στηρίχθηκε αποκλειστικά στη βάση ότι η ΜΚ2 κατήγγειλε ότι δεν συγκατατέθηκε στην μεταβολή των όρων απασχόλησης της. Επομένως, η ΜΚ1 υπολόγισε ότι έγιναν αποκοπές λαμβάνοντας υπόψιν το μισθό που λάμβανε η ΜΚ2 στη βάση της συμφωνίας εργοδότησης της. Επιπρόσθετα, η ΜΚ2 είχε αναφέρει στην αντεξέταση της ότι ο μισθός της ήταν €1.333,33 ακάθαρτα. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να ισχύει. Εκείνο το ποσό ήταν το ποσό που λάμβανε στην ΜΙCHAELS AUTOMOTIVE. Από τον Ιούλιο του 2020 οπότε και μεταφέρθηκε στην Κατηγορούμενη 1, ως προκύπτει από το Τεκμήριο 8, ο πρώτος μισθός που έλαβε για πλήρη εργοδότηση ήταν €1.010,
  1. Διαφαίνεται στο Τεκμήριο 11 ότι ο μισθός για τον Ιανουάριο του 2021 ήταν €1.010,67, τον Φεβρουάριο του 2021 ήταν €505,34, το ίδιο και για τον Μάρτιο του
  2. Δηλαδή η διαφορά μεταξύ Ιανουαρίου και των άλλων δυο μηνών είναι ακριβώς στο μισό, όπως και οι ώρες εργασίας όπως προκέκυψε κατά την αντεξέταση της ΜΚ
  3. Θεωρώ ότι η λήψη χαμηλότερου μισθού δεν αντιστοιχεί σε μειωμένο μισθό αλλά σε αναλογία του συμφωνημένου μισθού αναλόγως των ωρών που εργάστηκε η ΜΚ
  4. Με βάση τα πιο πάνω, και δεδομένου του ότι υπήρξε παραδοχή από πλευράς ΜΚ2 ότι εργαζόταν με μειωμένο ωράριο από 8 σε 4 ώρες ως ανάφερε, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε ασφαλές εύρημα ότι η πληρωμή χαμηλότερου μισθού αντιστοιχεί σε αποκοπή εν τη έννοια του άρθρου 10 ανωτέρω και όχι σε πληρωμή αναλογίας των ωρών που εργάστηκε η ΜΚ
  5. Συνεπώς, οι κατηγορίες 3, 5, 7 και 11 πρέπει να απορριφθούν. Ο κ. Προδρόμου παράπεμψε στην απόφαση της αδελφού Δικαστή κ. Ε. Χατζήπαπα Ε.Δ. στα πλαίσια της υπόθεσης 619/14 του Ε.Δ. Πάφου. Αν και το Δικαστήριο δεν δεσμεύεται από αποφάσεις άλλων πρωτόδικων Δικαστηρίων αν πρέπει να σχολιαστεί κάτι είναι ότι υπάρχει σαφής διάσταση γεγονότων μεταξύ των δυο υποθέσεων. Επίσης, στην πιο πάνω υπόθεση όπου ορθά η αδελφή Δικαστής διαπίστωσε ότι η αδύνατη πλευρά σε τέτοιες υποθέσεις είναι ο υπάλληλος, είχε κάνει δεκτούς τους ισχυρισμούς του παραπονούμενου ότι δεν είχε συγκατατεθεί στην αποκοπή 13ου μισθού. Απέρριψε την εκδοχή της υπεράσπισης διότι, μεταξύ άλλων, προωθήθηκαν θέσεις οι οποίες δεν είχαν υποβληθεί στον παραπονούμενο για να τοποθετηθεί. 9η και 13η Κατηγορία Προνοείται στο άρθρο 9
(1)του ίδιου Νόμου ότι σε περίπτωση που πρόκειται για μηνιαία αμειβόμενο προσωπικό, η συχνότητα πληρωμών πρέπει να είναι τουλάχιστο μηνιαία. Στο άρθρο 12 του ίδιου Νόμου προνοείται ότι οι εργοδότες οφείλουν να τηρούν αρχείο στο οποίο να φαίνονται στοιχεία μισθοδοσίας (καθαρός - ακάθαρτος μισθός) και τυχών αποκοπών και για ποιο λόγο έγιναν αποκοπές για κάθε εργοδοτούμενο. Επιπρόσθετα στο εδάφιο
(3)του εν λόγω άρθρου προνοείται ότι το βάρος απόδειξης ότι έγιναν πληρωμές βρίσκεται στον εργοδότη. Δεν τέθηκε ζήτημα ότι η Κατηγορούμενη 1 παράλειψε να καταβάλει μισθό σε οποιοδήποτε μήνα. Εκείνο το οποίο κατηγορείται ότι δεν πλήρωσε η Κατηγορούμενη 1 ήταν αναλογίες μισθών ήτοι του 13ου Δεκεμβρίου 2020 και του Απριλίου 2021. Για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω θεωρώ ότι δεν έχουν αποδειχθεί οι κατηγορίες αυτές. 15η Κατηγορία Στο άρθρο 8 του Νόμου 63(Ι)/2002 ανωτέρω προβλέπεται ότι: «—
(1)Όλοι οι εργαζόμενοι δικαιούνται σε ετήσια άδεια με αποδοχές τουλάχιστο τεσσάρων εβδομάδων σύμφωνα με τους όρους που προβλέπει η νομοθεσία ή οι συλλογικές συμβάσεις ή/και η πρακτική για την απόκτηση του δικαιώματος και τη χορήγηση της άδειας.
(2)Η ελάχιστη περίοδος ετήσιας άδειας μετ' αποδοχών μπορεί να αντικατασταθεί από χρηματική αποζημίωση μόνο σε περίπτωση τερματισμού της εργασιακής σχέσης.» Είναι αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι τερματίστηκε η απασχόληση της ΜΚ2 τον Απρίλιο του
  1. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης ότι η ΜΚ2 δεν χρησιμοποίησε τις ημέρες άδειας της για τις οποίες δικαιούτο να πληρωθεί αναλογικά. Σύμφωνα με την ΜΚ1 η Κατηγορούμενη 1 δεν απέστειλε αποδείξεις πληρωμών για τον Απρίλιο του
  2. Το έντυπο μισθοδοσίας της ΜΚ2 για τον Απρίλιο του 2021 έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο και είναι μέρος του Τεκμηρίου 11 από το οποίο δεν διαπιστώνεται ότι η άδεια της ΜΚ2 αντικαταστάθηκε από χρηματική αποζημίωση. Από την άλλη, η ΜΚ1 θεώρησε ως πραγματικό μισθό το ποσό των €1.333,30, ενώ στην πραγματικότητα ως αναφέρω ανωτέρω, δεν ήταν αυτός ο μισθός της ΜΚ2 αλλά ήταν €1.010,
  3. Στην βάση αυτή το ποσό των €54,49 δεν είναι ορθό καθότι ο υπολογισμός έγινε στη βάση άλλου μισθού και δεν θεωρώ ότι τίθεται θέμα τροποποίησης της κατηγορίας για το λόγο ότι δεν έχει ενώπιον την αναλογία των αποκοπών που ίσχυαν το διάστημα εκείνο. Συνεπώς δεν έχει αποδειχθεί κατά την κρίση μου η 15η κατηγορία. 17η, 19η και 21η κατηγορία Το άρθρο 17 του ίδιου Νόμου, επιβάλλει καθήκον ενημέρωσης προς Επιθεωρητή πληροφορία, βιβλίο, αρχείο, πιστοποιητικό ή άλλο έγγραφο ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο έχει στην κατοχή του σχετικά με τα ρυθμιζόμενα στον παρόντα Νόμο θέματα. Το άρθρο 10(ΣΤ)(γ) του Νόμου 100(Ι)/2000 ανωτέρω, ως τροποποιήθηκε αναφέρει ότι παράληψη παρουσίασης οποιουδήποτε αρχείου, πιστοποιητικού, βιβλίου, ή άλλου έγγραφου ή στοιχείου που απαιτείται να παρουσιάσει σύμφωνα με το Νόμο είναι ένοχος αδικήματος. Στο άρθρο 8 του Νόμου 155(Ι)/2006 ανωτέρω, ως τροποποιήθηκε, προβλέπεται ότι: «
(1)Κάθε καταστηματάρχης ή αντιπρόσωπός του και κάθε υπάλληλος καταστήματος πρέπει, όταν του ζητηθεί από τον Επιθεωρητή, να δίνει σ' αυτόν κάθε πληροφορία, βιβλίο, αρχείο, πιστοποιητικό ή άλλο έγγραφο ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο έχει στην κατοχή του σχετικά με τα ρυθμιζόμενα στον παρόντα Νόμο θέματα.
(2)Ο καταστηματάρχης ή ο αντιπρόσωπός του και οι υπάλληλοι του καταστήματος πρέπει γενικά να παρέχουν τα μέσα που απαιτούνται από τον Επιθεωρητή, τα οποία είναι απαραίτητα για την είσοδο, επιθεώρηση, εξέταση, έρευνα, ή άλλη άσκηση εξουσίας δυνάμει του παρόντος Νόμου σχετικά με την επιχείρηση του εν λόγω καταστηματάρχη.» Η μαρτυρία της ΜΚ1 αναφορικά με τις πιο πάνω κατηγορίες παράμεινε αναντίλεκτη. Δεν διέλαθε της προσοχής μου ότι υπήρξε επικοινωνία μεταξύ ΜΚ1, ΜΥ1 και Κατηγορούμενης 2 σε σχέση με στοιχεία που ζητούσε να πληροφορηθεί το τμήμα εργασιακών σχέσων. Το Τεκμήριο 8 αποτελεί παράδειγμα ότι η ΜΥ1 είχε αποστείλει στην ΜΚ1 καταστάσεις μισθοδοσίας. Δεν παραχωρήθηκαν ολοκληρωμένα όμως στοιχεία στην ΜΚ1 και δεν αμφισβητήθηκε περί τούτου η μαρτυρία της ΜΚ
  1. Κατά συνέπεια κρίνω ότι οι πιο πάνω κατηγορίες έχουν αποδειχθεί. Απομένει να εξεταστεί κατά πόσο έχουν αποδειχθεί οι κατηγορίες που αφορούν την Κατηγορούμενη
  2. Κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18, 20 και 22 Σε σχέση με το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 που αφορά στην παροχή συνδρομής, η ιδιότητα του διευθυντή ή αξιωματούχου από μόνη της δεν είναι ικανή για καταδίκη του Κατηγορούμενου ως συνεργού αλλά χρειάζεται μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει την συμμετοχή ή συμπεριφορά η οποία να στοιχειοθετεί την συνέργεια και θα πρέπει να καλύπτει χρονικά όλο το διάστημα παροχής συνδρομής στη διάπραξη του αδικήματος ή στην παράλειψη που συνεισφέρει στην δημιουργία του αδικήματος (βλ. Terezian v. Θεοδώρου, Ποινική Έφεση Αρ. 198/2015, ημερομηνίας 2.12.2016, Παυλόπουλος ν Scopy Shoe Factory Ltd
(2003)2 A.A.Δ. 261, Ιωαννίδη ν Gastop Boutique Ltd κ.α. Ποινική Έφεση 161/2014, ημερομηνίας 30.6.2017, Σάββας Θεοχάρους & Υιός Λτδ ν. Ορφανίδης, Ποινική Έφεση Αρ. 102/2014, ημερομηνίας 23.10.2015). Η μη απόδειξη των κατηγοριών 1, 3, 5, 7, 9, 11, 13 και 15 θεωρώ ότι συμπαρασύρει και τις κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14 και 16 στις οποίες η Κατηγορούμενη θα πρέπει να αθωωθεί. Αναφορικά με τις υπόλοιπες κατηγορίες που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη 2, στρεφόμενος στην μαρτυρία, διαπιστώνω ότι όταν επικοινώνησε η ΜΚ1 με την ΜΥ1, η τελευταία ήταν ήδη ενήμερη για την καταγγελία. Δεν τέθηκε μαρτυρία όμως αν ήταν ενήμερη και η Κατηγορούμενη 2 ή κατά πόσο η ΜΥ1 είχε ενημερωθεί από την Κατηγορούμενη
  1. Υπό τις περιστάσεις δεν μπορώ να οδηγηθώ σε κάποιο άλλο συμπέρασμα πέραν του ότι ήταν εις γνώση της Κατηγορούμενης 2 ότι ζητήθηκαν πληροφορίες ή βιβλία ή αρχεία ή πιστοποιητικά ή άλλο έγγραφα ή και στοιχεία σχετικά με το παράπονο της ΜΚ
  2. Όμως, η ένοχη πράξη από συνεργό εμπεριέχει δυο έννοιες. Αυτήν της παροχής βοήθειας και αυτήν της παρακίνησης (βλ. άρθρο 20(γ) Κεφ. 154). Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου τέτοια μαρτυρία σε σχέση με την Κατηγορούμενη 2, ούτε ότι βοήθησε ούτε ότι παρακίνησε. Η μοναδική μαρτυρία που τέθηκε σε σχέση με την εμπλοκή της Κατηγορούμενης 2 ήταν ότι σε επικοινωνία που είχε με την ΜΚ1 της είπε ότι δεν ήθελε να συζητήσει γιατί το ζήτημα ανατέθηκε σε δικηγόρο. Δεν είπε οτιδήποτε περαιτέρω η ΜΚ1 από το οποίο να μπορεί να εξαχθεί έστω συμπέρασμα ότι ζητήθηκε από την ίδια την Κατηγορούμενη 2 πληροφορία ή βιβλίο ή αρχείο ή πιστοποιητικό ή άλλο έγγραφο ή στοιχείο και να αρνήθηκε. Επιπρόσθετα, φαίνεται οποιαδήποτε έγγραφα στάλθηκαν να είχαν σταλεί από την ΜΥ
  3. Συνεπώς κρίνω ότι δεν αποδείχθηκαν οι κατηγορίες 18, 20 και
  4. Ευρήματα Αναφέρω προτού προχωρήσω με την καταγραφή των ευρημάτων μου ότι τα πιο κάτω, αποτέλεσαν παραδεκτά γεγονότα τα οποία καθίστανται και ευρήματα του Δικαστηρίου: Η ΜΚ2 ήταν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ως καθορίζεται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων ήταν εργοδοτούμενη της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Εν όψει τούτου, η σχέση εργοδότη εργοδοτούμενου έχει αποδειχθεί. Η Κατηγορούμενη 1 είναι νόμιμα εγγεγραμμένη εταιρεία στα μητρώα του Εφόρου εταιρειών και η Κατηγορούμενη 2 είναι διευθυντής στην Κατηγορούμενη
  5. Η συμμετοχή της Κατηγορούμενης 1 στα σχέδια στήριξης της κυβέρνησης λόγω πανδημίας τερματίστηκε περί το τέλος Δεκεμβρίου 2020 με αρχές
  6. Το Δικαστήριο στην βάση της πιο πάνω αξιολόγησης προβαίνει και στα ακόλουθα ευρήματα: Η ΜΚ2 εργαζόταν στην MICHAELS AUTOMOTIVE LTD στη βάση σύμβασης εργοδότησης, 5 ημέρες την εβδομάδα, 9 ώρες την ημέρα, με 1 ώρα διάλειμμα και ο μισθός της ήταν €1.333,
  7. Η ΜΚ2 ακολούθως μεταφέρθηκε τον Ιούλιο του 2020 στην Κατηγορούμενη 1 χωρίς να έχει υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο και έλαβε πρώτο μισθό από τον Ιούλιο του 2020 ύψους €1.010,
  8. Και συνέχισε να εργάζεται από την πρώτη ημέρα εργασίας της στην Κατηγορούμενη 1 με τον μισθό αυτό. Σημειώνω ότι η επίδικη περίοδος σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων κατολογίζει ότι η αποκοπή στον μισθό της ΜΚ2 έγινε τους μήνες Ιανουάριο με Απρίλιο 2021 και όχι νωρίτερα. Η απασχόληση της ΜΚ2 μετατράπηκε από πλήρη σε μερική τον Ιανουάριο του 2021 και η ΜΚ2 υπέβαλε ανώνυμο παράπονο τον Φεβρουάριο του
  9. Συνέχισε να εργάζεται στην Κατηγορούμενη 1 μέχρι τον Απρίλιο του 2021 οπότε και τερματίστηκε η απασχόληση της λόγω πλεονασμού. Η αίτηση πλεονασμού της απορρίφθηκε. Τις 4.5.2021 υπέβαλε επώνυμα παράπονο στο τμήμα εργασιακών σχέσεων. Κατάληξη Εν όψει όλων των πιο πάνω, και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, σε ό,τι αφορά την Κατηγορούμενη 1, η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει τις κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9, 11, 13 και 15 στις οποίες η Κατηγορούμενη 1 αθωώνεται. Οι κατηγορίες 17, 19 και 21 έχουν αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό και η Κατηγορούμενη 1 κρίνεται ένοχη σε αυτές. Σε ό,τι αφορά την Κατηγορούμενη 2, αθωώνεται στις κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18, 20,
  10. (Υπ.) ..................................... Λ. Χαβιαράς, Προσ Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.