ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. C.T. EARTH AIR AND SEA RESTAURANTS LTD κ.α., Αρ. Υπ. 12334/2018, 14/6/2023

(1)(α),

(2),

(3)(α),(β),(γ),

(6), 6 και 9Α του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.

1. Η Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως μάρτυρες την Δέσποινα Μαυρόγιωρκα Βοηθό Επαρχιακή Επόπτρια (ΜΚ1), τον Ανδρέα Βαρνάβα πρώην Βοηθό Επαρχιακό Επόπτη (ΜΚ2) και την Ευαγγελία Γαλάνη, Τεχνικό Μηχανικό (ΜΚ3). Η Κατηγορούμενη αφότου κλήθηκε σε απολογία, κάλεσε ένα μάρτυρα υπεράσπισης, δικηγορικό υπάλληλο στο γραφείο του συνήγορου που εκπροσωπεί την Κατηγορούμενη στην παρούσα διαδικασία (ΜΥ1). Η ΜΚ1 κατάθεσε γραπτή δήλωση (Έγγραφο Α) την οποία υιοθέτησε. Πρόκειται για Βοηθό Επαρχιακό Επόπτη η οποία βρίσκεται στην υπηρεσία της Επαρχιακής Διοίκησης από τις 31.5.
2. Σύμφωνα με την ΜΚ1, στο επίδικο τεμάχιο δραστηριοποιείτο κέντρο αναψυχής / καφεστιατόριο με ιδιοκτήτρια την Κατηγορούμενη. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 έρευνα ακίνητης ιδιοκτησίας. Στις 26.11.1984 εκδόθηκε άδεια οικοδομής με αριθμό 0010 (Τεκμήριο 5). Στις 16.10.1985 εκδόθηκε άδεια οικοδομής με αριθμό 0043 (Τεκμήριο 4). Στις 13.3.1987 εκδόθηκε επίσης άδεια οικοδομής με αριθμό 005006 (Τεκμήριο 3). Για τις πιο πάνω άδειες οικοδομής εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης στις 13.3.1987 με αριθμό 006314 (Τεκμήριο 2). Η ΜΚ1 κατάθεσε επιπρόσθετα αντίγραφο εγκεκριμένων αρχιτεκτονικών σχεδίων της άδειας οικοδομής με αριθμό 005006 (Τεκμήριο 6). Η ΜΚ1 αντλώντας καθοδήγηση από τον φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης ανάφερε επιπρόσθετα ότι κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2018, κατόπιν επιτόπιας εξέτασης αρμόδιων λειτουργών της Επαρχιακής Διοίκησης, διαπιστώθηκε ότι λειτουργούσε εστιατόριο στο επίδικο τεμάχιο με την ονομασία ΜER BLUEU χωρίς εξασφάλιση άδειας οικοδομής. Διαπιστώθηκε συγκεκριμένα, κατά την ΜΚ1, κάλυψη ακάλυπτης βεράντας με ξύλινη πέργολα και προσθήκη δυο αποθηκών. Αντεξεταζόμενη σχετικά με το ότι δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων, η ΜΚ1 απάντησε ότι για την χρονική περίοδο πριν τις 31.5.2022 αντλεί γνώση από τον φάκελο και από τον τότε αρμόδιο λειτουργό ενώ για την περίοδο 31.5.2022 και έπειτα αντλεί γνώση από όσα έχει η ίδια δει προσωπικά. Ακολούθως, στάληκαν δυο επιστολές ημερομηνίας 15.2.2018 και 26.4.2018 σχετικά με τις πιο πάνω διαπιστώσεις (Τεκμήρια 8 και 9) και ζητήθηκε παύση και άρση των παρανομιών. Στις 15.3.2018 ακολούθησε νέος επιτόπιος έλεγχος οπότε και διαπιστώθηκε ότι οι οικοδομικές εργασίες είχαν ολοκληρωθεί. Κατάθεσε η ΜΚ1, περαιτέρω, αντίγραφο έκθεσης πταίσματος (Τεκμήριο 10) επί της οποίας καταγράφεται ότι διαπιστώθηκαν στις 3.1.2018 και 5.1.2018 σε εξέλιξη οικοδομικές εργασίες οι οποίες στην συνέχεια ολοκληρώθηκαν και το εστιατόριο άνοιξε στο κοινό. Καταγράφονται επίσης οι κατ' ισχυρισμό παρανομίες και ονόματα μαρτύρων. Η ΜΚ1 επισκέφθηκε τον χώρο προσωπικά σε δυο περιπτώσεις. Στις 18.1.2023 και 2.3.
3. Επιβεβαιώσε ότι οι παρανομίες υφίστανται και κατάθεσε δέσμη αντιγράφων φωτογραφιών που έλαβε στις 18.1.2023 (Τεκμήριο 11). Σημείωσε τις παρανομίες με κίτρινο μαρκαδόρο επί του Τεκμηρίου
4. Μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθεί άδεια οικοδομής για τις παράνομες προσθήκες και μετατροπές. Ρωτήθηκε στην αντεξέταση της η ΜΚ1 κατά πόσο ελέγχθηκε πριν την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης εάν η Κατηγορούμενη εξακολουθεί να υφίσταται με τα ίδια δεδομένα όπως ήταν τον Μάρτιο του 2018 και η ΜΚ1 απάντησε ότι δεν είναι σε θέση να απαντήσει. O MK2 εργαζόταν ως Βοηθός Επαρχιακός Επόπτης στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας μέχρι τις 2.5.
5. Τον Ιανουάριο του 2018 ανάφερε, στάληκε ειδοποίηση από το Κοινοτικό Συμβούλιο Ορόκλινης για μια οικοδομή στο παραλιακό μέτωπο. Επισκέφθηκε τότε τον χώρο και εντόπισε ότι διεξάγονταν οικοδομικές εργασίες στο χώρο του εστιατορίου. Μίλησε με τους τεχνικούς και τους οικοδόμους που εργάζονταν εκεί ζητώντας τους πληροφορίες όμως δεν ήταν σε θέση να του δώσουν. Τράβηξε κάποιες φωτογραφίες (Τεκμήριο 12) και έπειτα διευθέτησε νέα επίσκεψη στον χώρο με τεχνικό της Επαρχιακής Διοίκησης. Στην αντεξέταση του, του υποβλήθηκε ότι δεν φαίνεται καμία οικοδομική εργασία σττο Τεκμήριο 12 και απάντησε ότι πρέπει να μελετήσει τον φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης και να επανέλθει. Υπήρχε άδεια οικοδομής, αυτή όμως αφορούσε παλιό κτίσμα. Δεν θυμάται όμως λεπτομέρειες για τις άδειες. Έλαβε ως είπε, ακολούθως κι άλλες φωτογραφίες τις οποίες αναγνώρισε (Τεκμήριο 13), όμως στην αντεξέταση του διαπίστωσε ότι δεν είναι εκείνος που της έλαβε αλλά ήταν αναρτημένες στο διαδίκτυο. Ξεκίνησε να ετοιμάζει την έκθεση πταίσματος (Τεκμήριο 10), αλλά την ολοκλήρωσε άλλος συνάδελφος του. Η ΜΚ3 κατάθεσε επίσης γραπτή δήλωση (Έγγραφο Β) την οποία υιοθέτησε. Εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας από τις 1.9.2009 και είναι Τεχνικός Μηχανικός. Στις 18.1.2023 και στις 2.3.2023 επισκέφθηκε το καφεστιατόριο MER BLUEU στο επίδικο τεμάχιο μαζί με την ΜΚ1 για να καταγραφούν οι παρατυπίες, οι οποίες είχαν ήδη σημειωθεί από προηγούμενο έλεγχο, τον Ιανουάριο του
6. Διαπίστωσε, επί τόπου, ότι έχει ανεγερθεί δυτικά του κτιρίου αποθήκη με τσίγκους, στα βοειοδυτικά ανεγέρθη κατασκευή με τσίγκους και στο πίσω μέρος του κτιρίου και εντός των τριών μέτρων από το σύνορο του εν λόγω τεμαχίου, τοποθετήθηκε αποθήκη ξύλινου τύπου. Καλύφθηκε η ακάλυτη βεράντα με στέγη και καλύφθηκαν και οι πλαινές της όψεις. Επίσης, στο βορειοδυτικό άκρο του κυρίως κτιρίου έχουν ανεγερθεί δυο αποθήκες οι οποίες συνεχίζουν να υφίστανται στον χώρο και λυόμενο κτίριο που είναι κλειστός χώρος. Η ΜΚ3, υπόδειξε ακολούθως τις σχετικές φωτογραφίες στο Δικαστήριο. Η ΜΚ3 επίσης, προχώρησε και σε σύγκριση της τελευταίας άδειας (Τεκμήριο 3) με τα αρχιτεκτονικά σχέδια (Τεκμήριο 6) για να καταλήξει ότι, επιβεβαιώνονται με αυτό τον τρόπο οι παρανομίες και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει οποιαδήποτε αίτηση για έγκριση αυτών των επεκτάσεων και επιπρόσθετων κτιρίων που ανεγέρθηκαν το
7. Για την Υπεράσπιση κατάθεσε ο ΜΥ1 ο οποίος παρουσίασε στο Δικαστήριο γραπτή Δήλωση (Έγγραφο Γ) την οποία υιοθέτησε. Είναι Δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Κατηγορούμενη και προέβη σε ηλεκτρονική έρευνα στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών από την οποία διαπίστωσε ότι η επωνυμία MER BLUEU δεν ανήκει στην Κατηγορούμενη αλλά σε κάποιο τρίτο πρόσωπο (Τεκμήρια 14Α και 14Β). Η Κατηγορούμενη είναι αδρανής και βρίσκεται υπό διαγραφή από τις 19.2.
8. Δεν διεξάγει οποιεσδήποτε εργασίες και δεν φαίνεται να έχει σχέση με το εστιατόριο. Κατάθεσε επίσης ως Τεκμήριο 15, αντίγραφο μέρους της Επίσημης Εφημερίδας ημερομηνίας 19.2.2021, για διαγραφή ημεδαπών εταιρειών όπου καταγράφεται και η Κατηγορούμενη. Δεν γνωρίζει είπε την σημερινή κατάσταση της Κατηγορούμενης 1 και παρουσίασε στο Δικαστήριο ότι του ζητήθηκε. Αξιολόγηση Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους σύμφωνα με τις αρχές της νομολογίας, έχοντας εξετάσει επίσης το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια και έλαβα υπόψη την εικόνα τους στο Δικαστήριο (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ 447, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ 401, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ 173, Κυπριανού ν Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ 816). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία του μάρτυρα, την οποία το Δικαστήριο δεν εξετάζει αποσπασματικά (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 320). Η ΜΚ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Απαντούσε με ευθύτητα στις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν, ήταν ήρεμη και γενικά η εικόνα της στο Δικαστήριο ήταν αυτή της ειλικρινούς μάρτυρα. Κατάθεσε όλα όσα γνώριζε σε σχέση με τις πληροφορίες που άντλησε από τον φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης για όσο χρόνο δεν ήταν στην υπηρεσία της Επαρχιακής Διοίκησης και σε σχέση με τις δικές της ενέργειες από την ημερομηνία ανάμιξης της στην υπόθεση. Αποδέχομαι την μαρτυρία της. Ο ΜΚ2 δεν άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ο εν λόγω μάρτυρας κλήθηκε να καταθέσει ως ένας από τους εμπλεκόμενους λειτουργούς της Επαρχιακής Διοίκησης στην διερεύνηση της υπόθεσης. Αρχικά αναγνώρισε τις φωτογραφίες οι οποίες μετατράπηκαν σε Τεκμήριο 12 και 13 αντίστοιχα. Στην αντεξέταση του όμως είπε ότι εν τέλει δεν λήφθηκαν από τον ίδιο οι φωτογραφίες του Τεκμήριου 13 και είναι μεταγενέστερες. Επιπρόσθετα, δεν ήταν βέβαιος σε σχέση με ερωτήματα που αφορούσαν γενικά τα Τεκμήρια 12 και 13 κατά την αντεξέταση του. Ο ισχυρισμός του ΜΚ2 ότι διεξάγονταν εργασίες στο εστιατόριο όταν επισκέφθηκε τον χώρο δεν αμφισβητήθηκε και σε σχέση με αυτό το σημείο η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Εκείνο που αμφισβητήθηκε ήταν κατά πόσο στις φωτογραφίες που κατάθεσε φαινόταν να διεξάγονται εργασίας. Πέραν τούτου, η μαρτυρία του ΜΚ2 δεν ήταν βοηθητική για το Δικαστήριο. Σε σχέση με το Τεκμήριο 13, αυτό γίνεται αποδεκτό παρά το γεγονός ότι εν τέλει δεν ήταν οι φωτογραφίες που έλαβε ο ΜΚ2 και αρχικά αναγνώρισε, λόγω του ότι δεν αποτυπώνεται σε αυτές κάτι άσχετο με την υπόθεση που εξετάζεται, αλλά όντως αποτυπώνεται κατά την κρίση μου το καφεστιατόριο MER BLUEU. Η ΜΚ3 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μάρτυρας απαντούσε με σαφήνεια στις ερωτήσεις που τις υποβάλλονταν, το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας της δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση και κρίνω ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια σε σχέση με όλες της τις ενέργειες που αφορούν στην παρούσα υπόθεση. Αποδέχομαι την μαρτυρία της και αποδέχομαι επίσης τον ισχυρισμό της ότι δεν υπάρχει μέχρι σήμερα άδεια ή έγκριση σε σχέση με τις οικοδομές που έχουν ανεγερθεί. Ο ΜΥ1 ήταν τυπικός μάρτυρας. Κατάθεσε έγγραφα που αποκόμισε από την ηλεκτρονική διεύθυνση του Εφόρου Εταιρειών και την Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Αποδέχομαι το Τεκμήριο 14, σημειώνω όμως πως το γεγονός ότι το ΜΕR BLEUE είναι εμπορική επωνυμία η οποία δεν ανήκει στην Κατηγορούμενη δεν υποβλήθηκε σε οποιοδήποτε εκ των μαρτύρων κατηγορίας για να μπορεί να τοποθετηθει. Επιπρόσθετα, η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι το εστιατόριο είναι ιδιοκτησίας της Κατηγορούμενης δεν έχει αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Είχε θιγεί το ζήτημα ακροθιγώς από τον κ. Ζαχαρίου σε σχέση με την κατάσταση της Κατηγορούμενης κατά πόσο είχε ελεχθεί αλλά για περίοδο πριν την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Εκείνο που απασχολεί το Δικαστήριο όμως δεν είναι η ιδιοκτησία της εμπορικής επωνυμίας αλλά η κατοχή του εστιατορίου. Σε χέση με το αντίγραφο από την Επίσημη Εφημερίδα (Τεκμήριο 15) αυτό γίνεται επίσης αποδεκτό πλην όμως σημειώνω και πάλι πως δεν τέθηκε στους μάρτυρες κατηγορίας, τουλάχιστο ότι κατά τις επισκέψεις τους στον χώρο μετά το 2018, η Κατηγορούμενη είναι αδρανής. Νομική Πτυχή Με την άρνηση των Κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, με αποδεκτή μαρτυρία, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482). Ο κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Διαφορετική προσέγγιση θα παραβίαζε το τεκμήριο της αθωότητας το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 12

(4)του Συντάγματος (Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211, σελίδα 218). Σε σχέση με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη, το άρθρο 3

(1)(β) του Κεφ. 96 ανωτέρω προνοεί ότι. κανένα πρόσωπο δεν δύναται: «να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή.» Στο εδάφιο

(2)του άρθρου 3 προβλέπεται ότι: «

(2)Αρμόδια Αρχή εντός: (β) οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας» Περαιτέρω στο άρθρο 2 του Κεφ. 96 αναφέρεται ότι: "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή η τμήμα οικοδομής ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. "μετατροπή", "προσθήκη" ή "επισκευή", όταν χρησιμοποιείται σε αναφορά για οικοδομές, σημαίνει οποιαδήποτε δομική μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή με την οποία οποιαδήποτε διάσταση τέτοιας οικοδομής μετατρέπεται, αλλά δεν περιλαμβάνει: (α) την αντικατάσταση των κεραμιδιών, πηλού ή άλλης ύλης με σκοπό να καταστήσουν υδατοστεγή οποιαδήποτε στέγη (β) την επισκευή οποιασδήποτε υφιστάμενης θύρας της οποίας τα φύλλα δεν ανοίγουν ή προβάλλονται εντός οδού (γ) την επισκευή οποιουδήποτε παραθύρου εξώστη ή βεράντας το οποίο δεν ανοίγει ή προβάλλεται εντός οδού (δ) τον ασβεστοχρωματισμό, υδατοχρωματισμό, επικονίαση ή βαφή οποιουδήποτε τοίχου, οροφής, ξύλινης ή σιδερένιας κατασκευής σε οποιαδήποτε οικοδομή (ε) την επανατοποθέτηση, επανατοποθέτηση σανίδων ή πλακακιών οποιουδήποτε πατώματος ή δαπέδου που περιέχεται εντός των εξωτερικών τοίχων οποιασδήποτε οικοδομής ή εντός οποιουδήποτε υφιστάμενου εξώστη ή βεράντας προσαρτημένου στην οικδομή , αλλά ο οποίος δεν ανοίγει ή προβάλλεται επί οδού. Το άρθρο 10

(1)του Κεφ. 96 ανωτέρω προνοεί ότι: «Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου». Και το άρθρο20

(1)(γ) του Κεφ. 96 προνοεί ότι: «Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο - (γ) κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου 10∙ διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί». Στην υπόθεση Έπαρχος Πάφου ν. TREMETOUSHIOTIS DEVELOPERS LTD κ.ά., Ποινική Έφεση Αρ. 153/2018, ημερομηνίας 27.3.2019, αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Η ουσία του άρθρου 10

(1), είναι η απαγόρευση κατοχής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, ανεξάρτητα από το αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα αυτής. Το γεγονός ότι η οικοδομή στο βαθμό που είχε συμπληρωθεί είχε ενοίκους, δεν σημαίνει ότι η λήψη του πιστοποιητικού έγκρισης δεν βάρυνε τους εφεσίβλητους ως ιδιοκτήτες των τεμαχίων γης και ως εκείνους που είχαν ανεγείρει την οικοδομή. Η έννοια της κατοχής («possession»), σύμφωνα με τα νομικά ερμηνευτικά λεξικά, μπορεί να υποδηλώνει την πραγματική κατοχή ή μπορεί να υποδηλώνει τη νομική κατοχή, δηλαδή, τον πραγματικό έλεγχο με πρόθεση χρήσης και το δικαίωμα εισόδου...». Στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Το κατά πόσο κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό (Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11). Λαμβάνονται υπ΄ όψιν όλα τα συναφή γεγονότα, όπως επί παραδείγματι, το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλα μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλέπε South Wales Aluminium Co. Ltd. v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area [1943] 2 All E.R. 587). Ακόμα και η τοποθέτηση πασσάλου παράλληλα προς υφιστάμενο τοίχο και η τοποθέτηση στέγης κρίθηκε ότι αποτελεί κατασκευή η οποία περικλείει και οριοθετεί χώρο (Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344, 347).» Για το ζήτημα της ανοχής, για να αποδείξει η Κατηγορούσα Αρχή ότι κάποιος επιδεικνύει ανοχή θα πρέπει να καταδειχθεί γνώση ή εθελοτυφλία (βλ. Μάριος Ανδρέα Σοφρωνίου Λτδ ν. Δήμου Στροβόλου

(1991)2 Α.Α.Δ. 369). Ευρήματα - Κατάληξη Σημειώνω ότι, έχει τεθεί από τον συνήγορο Υπεράσπισης, το ζήτημα ότι ως έχει καθοριστεί ο επίδικος χρόνος στις λεπτομέρειες των κατηγοριών αφορά μέχρι τις 3.1.2018 ή και προγενέστερα, θέλοντας να τονίσει ότι δεν κατηγορείται η Κατηγορούμενη για οτιδήποτε μετά τις 3.1.

1. Δεν διέλαθε της προσοχής μου ότι οι εργασίες ολοκληρώθηκαν στις 5.1.
2. Θεωρώ όμως ότι ως τέθηκε ο χρονικός ορίζοντας από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής, δεν έχει επηρεάσει με οποιοδήποτε τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Στην βάση όλων των πιο πάνω, αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου ότι το εστιατόριο που βρίσκεται στο επίμαχο τεμάχιο είναι ιδιοκτησίας της Κατηγορούμενης η οποία ως προκύπτει από την αποδεχθείσα μαρτυρία και την ενημέρωση της οποίας έτυχε (Τεκμήριο 8 και Τεκμήριο 9), γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι κατά τον επίδικο χρόνο διεξάγονταν εργασίες στον χώρο, οι οποίες δεν καλύπτονται από τις απαραίτητες άδειες. Η Κατηγορούμενη 1 κατά συνέπεια ανέχθηκε την ανέγερση οικδομής χωρίς απαιτούμενη άδεια, δηλαδή ανέχθηκε στο καφεστιατόριο της, την ανέγερση δεκατεσσάρων μεταλλικών κολώνων οι οποιες θεμελιώθηκαν με μπετόν στην νότια πλευρά του υποστατικού, δηλαδή στην πρόσοψη του κτιρίου, για επέκταση του υφιστάμενου καλυμμένου χώρου εστίασης (3η κατηγορία), την πλήρη κάλυψη με στέγη και πλαϊνές όψεις ακάλυπτης βεράντας (ξύλινης πέργολας με διάκενα) που προστέθηκαν στο νοτιοανατολικό μέρος της κύριας οικδομής στον υφιστάμενο κλειστό χώρο εστίασης (6η κατηγορία) και την ανέγερση δυο αποθηκών στο βορειοδυτικό άκρο του υποστατικού (9η κατηγορία). Ότι τα πιο πάνω συνιστούν οικοδομές εν τη έννοια του Νόμου ουδέποτε κατέστη αμφισβητούμενο σημείο. Στην επίδικη οικοδομή στις 3.1.2018 υφίσταντο επίσης μετατροπές για τις οποίες δεν υπήρχε σχετική άδεια. Η Κατηγορούμενη ανέχθηκε την μετατροπή που διενεργήθηκε στο εσωτερικό του υποστατικού με την κατεδάφιση εσωτερικών τοίχων και αλλαγών στο διαχωρισμό των διάφορων χώρων εστίασης, υγιεινής και παρασκευής τροφίμων (18η κατηγορία). Έχοντας ήδη κρίνει ότι η Κατηγορούμενη ανέχθηκε την ανέγερση οικοδομής (3η, 6η και 9η κατηγορίες) και ότι ανέχθηκε τις μετατροπές (18η κατηγορία), και έχοντας κατά νου το λεκτικό των σχετικών άρθρων του οικείου Νόμου, κρίνω ότι δεν θα μπορούσε η Κατηγορούμενη ταυτόχρονα να είχε επιτρέψει την ανέγερση και την μετρατροπή. Ούτε προφανώς να είχε η ίδια ανεγείρει την οικοδομή και να έχει προβεί σε μετατροπή. Έτσι θα πρέπει να αθωωθεί στις κατηγορίες 1, 2, 4, 5, 7, 8, 11, 13, 14, 16 και
3. Απομένει να εξεταστεί κατά πόσο η Κατηγορούμενη 1 κατείχε το επίδικο υποστατικό στον επίδικο χρόνο. Επισημαίνω ότι η κατοχή από μέρους της Κατηγορούμενης δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Ουδέποτε τέθηκε στους μάρτυρες κατηγορίες οποιαδήποτε θέση σε σχέση με την κατοχή. Ως έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω, το κατά πόσο η εμπορική επωνυμία MER BLUEU είναι ιδιοκτησίας άλλου προσώπου δεν σημαίνει ότι και η κατοχή βρίσκεται σε άλλο πρόσωπο. Εκείνο που αμφισβητήθηκε επί της ουσίας ήταν η ανέγερση από μέρους της Κατηγορούμενης των επίδικων οικοδομών. Συνεπώς η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στην 10η κατηγορία. Έχοντας κρίνει ότι συνεπώς, ότι η Κατηγορούμενη ασκεί κατοχή, είμαι της γνώμης ότι δεν θα μπορούσε να έχει ταυτόχρονα ανεχθεί την κατοχή. Ως εκ τούτου, η Κατηγορούμενη αθωώνεται στην 12η κατηγορία. Η κατοχή όμως δεν στοιχειοθετεί αυτομάτως την χρήση. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω δεν έχει τεθεί κατά την κρίση μου μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει ότι η Κατηγορούμενη τον επίδικο χρόνο χρησιμοποιούσε το εστιατόριο. Η αναφορά του ΜΚ2 ότι μετά τις 5.1.2018 το καφεστιατόριο άνοιξε για το κοινό, δεν επαρκεί για να καταδείξει χρήση από μέρους της Κατηγορούμενης. Συνεπώς, η Κατηγορούμενη αθωώνεται στην 13η κατηγορία. Σχετικά, με την ανοχή από πλευράς Κατηγορούμενης σε σχέση με την χρήση του καφεστιατορίου, είμαι της γνώμης ότι, όφειλε η Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι χρησιμοποιείται το εν λόγω υποστατικό και από ποιον ή ποιους. Δεν το έχει πράξει, ως καταλήγω ανωτέρω. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε ασφαλές εύρημα σχετικά με το αν η Κατηγορούμενη έχει ανεχθεί την χρήση των οικοδομών, πέραν της ανοχής που επέδειξε σε σχέση με την ανέγερση και μετατροπή των οικοδομών. Επομένως, η Κατηγορούμενη αθωώνεται στην 15η κατηγορία. Εν όψει όλων των πιο πάνω, η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στις κατηγορίες 3, 6, 9, 10 και 18 ενώ αθωώνεται στις κατηγορίες 1, 2, 4, 5, 7, 8, 11, 12, 13, 14, 15, 16 και
4. (Υπ.)................................... Λ. Χαβιαράς, Προσ Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο