ΔΗΜΟΣ ΑΡΑΔΙΠΠΟΥ ν. ΣΙΤΑΡΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑ ΠΑΥΛΟΥ κ.α., Αρ. Υπ. 9034/2021, 17/11/2023

(1)(β), 3

(2)(α), 10

(1), 20

(1)(α), (γ)

(2),

(3)(α)-(γ) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96. Πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας η Κατηγορούσα Αρχή απόσυρε τις κατηγορίες 2, 3, 5, 6, 8, 9, 11, 12, 13, στις οποίες ο Κατηγορούμενος αθωώνεται. Σημειώνω ότι η υπόθεση εναντίον της Κατηγορούμενης 1 αποσύρθηκε σε προγενέστερο στάδιο. Η Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε μια μάρτυρα την Κ.Κ. (ΜΚ1) η οποία είναι Εκτελεστικός Μηχανικός στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Αραδίππου. Ο Κατηγορούμενος αφότου κλήθηκε σε απολογία, τήρησε το δικαίωμα της σιωπής. Η ΜΚ1 κατάθεσε γραπτή δήλωση (Έγγραφο Α) την οποία υιοθέτησε. Το επίδικο ακίνητο δεν είναι ιδιοκτησίας του Κατηγορούμενου αλλά της πρώην Κατηγορούμενης 1 όμως το κατέχει και το χρησιμοποιεί ο Κατηγορούμενος. Επισκέφθηκε το ακίνητο τον Αύγουστο του 2021 και διαπίστωσε ότι περιμετρικά του τεμαχίου ανεγέρθηκε μεταλλική περίφραξη. Το ακίνητο χρησιμοποιείται από τον Κατηγορούμενο ως χώρος αποθήκευσης κατεστραμμένων οχημάτων και άλλων ανακυκλώσιμων μετάλλων και αποβλήτων. Υπήρχαν επίσης εντός του ακινήτου δυο μεταλλικά υποστατικά στερεωμένα σε υφιστάμενα κοντέινερ και επιδαπέδια ζυγαριά. Δεν εκδόθηκε για τα πιο πάνω οποιαδήποτε άδεια ή πιστοποιητικό από τον Δήμο. Μετά την καταχώρηση της υπόθεσης, ο Κατηγορούμενος επισκέφθηκε το Δημαρχείο και την ίδια αρκετές φορές και παραδέχθηκε ότι ο ίδιος ανέγειρε τις οικοδομές και ότι κατέχει και χρησιμοποιεί το επίδικο ακίνητο. Υποσχέθηκε μάλιστα, ως είπε η ΜΚ1, ότι θα συμμορφωνόταν και θα μετακινούσε ή θα κατεδάφιζε τις κατασκευές αυτές χωρίς όμως να πράξει οτιδήποτε. Επισκέφθηκε πριν τρεις μήνες περίπου τον χώρο και ήταν ίδια η κατάσταση. Πέρασε και πριν μια εβδομάδα ως ανάφερε αλλά δεν διαπίστωσε να υπήρξε οποιαδήποτε αλλαγή. Επιπρόσθετα παρουσίασε φωτογραφίες (Τεκμήρια 2 και 5) ενώ παρουσίασε και φωτογραφίες που λήφθηκαν σήμερα και δείχνουν ότι εξακολουθεί να υφίσταται η ίδια κατάσταση (Τεκμήριο 6). Αξιολόγηση Παρακολούθησα με προσοχή την μάρτυρα. Αξιολόγησα τη μαρτυρία της σύμφωνα με τις αρχές της νομολογίας, έχοντας εξετάσει επίσης το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια και έλαβα υπόψη την εικόνα της στο Δικαστήριο (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ 447, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ 401, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ 173, Κυπριανού ν Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ 816). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία του μάρτυρα, την οποία το Δικαστήριο δεν εξετάζει αποσπασματικά (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 320). Η ΜΚ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Απαντούσε με ευθύτητα στις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν, ήταν ήρεμη και γενικά η εικόνα της στο Δικαστήριο ήταν αυτή της ειλικρινούς μάρτυρα. Κατάθεσε όλα όσα γνώριζε σε σχέση με τα υπό εξέταση αδικήματα και σε σχέση με τις δικές της ενέργειες από την ημερομηνία ανάμιξης της στην υπόθεση. Η μαρτυρία της παράμεινε αδιαμφησβήτητη από τον Κατηγορούμενο σχεδόν εξ' ολοκλήρου. Το μόνο ουσιαστικό ζήτημα που προβλήθηκε από πλευράς του Κατηγορούμενου και θα πρέπει το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι κατά πόσο οι κατασκευές που αναφέρονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων συνιστούν οικοδομές εν τη έννοια του Κεφ. 96 ανωτέρω. Νομική Πτυχή Με την άρνηση των Κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, με αποδεκτή μαρτυρία, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482). Ο κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Διαφορετική προσέγγιση θα παραβίαζε το τεκμήριο της αθωότητας το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 12

(4)του Συντάγματος (Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211, σελίδα 218). Σε σχέση με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, το άρθρο 3

(1)(β) του Κεφ. 96 ανωτέρω προνοεί ότι. κανένα πρόσωπο δεν δύναται: «να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή.» Στο εδάφιο

(2)του άρθρου 3 προβλέπεται ότι: «

(2)Αρμόδια Αρχή εντός: (β) οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας» Περαιτέρω στο άρθρο 2 του Κεφ. 96 αναφέρεται ότι: "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή η τμήμα οικοδομής ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. Το άρθρο 10

(1)του Κεφ. 96 ανωτέρω προνοεί ότι: «Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου». Και το άρθρο20

(1)(γ) του Κεφ. 96 προνοεί ότι: «Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο - (γ) κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου 10∙ διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί». Στην υπόθεση Έπαρχος Πάφου ν. TREMETOUSHIOTIS DEVELOPERS LTD κ.ά., Ποινική Έφεση Αρ. 153/2018, ημερομηνίας 27.3.2019, αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Η ουσία του άρθρου 10

(1), είναι η απαγόρευση κατοχής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, ανεξάρτητα από το αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα αυτής...Η έννοια της κατοχής («possession»), σύμφωνα με τα νομικά ερμηνευτικά λεξικά, μπορεί να υποδηλώνει την πραγματική κατοχή ή μπορεί να υποδηλώνει τη νομική κατοχή, δηλαδή, τον πραγματικό έλεγχο με πρόθεση χρήσης και το δικαίωμα εισόδου...». Στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Το κατά πόσο κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό (Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11). Λαμβάνονται υπ΄ όψιν όλα τα συναφή γεγονότα, όπως επί παραδείγματι, το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλα μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλέπε South Wales Aluminium Co. Ltd. v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area [1943] 2 All E.R. 587). Ακόμα και η τοποθέτηση πασσάλου παράλληλα προς υφιστάμενο τοίχο και η τοποθέτηση στέγης κρίθηκε ότι αποτελεί κατασκευή η οποία περικλείει και οριοθετεί χώρο (Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344, 347). Ευρήματα - Κατάληξη Σε ό,τι αφορά την ανέγερση των επίδικων κατασκευών, επισημαίνω ότι παράμεινε αναντίλεκτη η μαρτυρία της ΜΚ1 ότι ο Κατηγορούμενος της είχε παραδεχθεί πως εκείνος ανέγειρε τις οικοδομές και κατέχει και χρησιμοποιεί το ακίνητο. Συνεπώς η θέση του Κατηγορούμενου στην τελική τοποθέτηση του ότι δεν είναι εκείνος που ανήγειρε τις οικοδομές εκτός του ότι έρχεται σε σύγκρουση με την ήδη αποδεκτή ενώπιον μου μαρτυρία δεν υποβλήθηκε στην ΜΚ1 για να μπορεί να τοποθετηθεί, συνεπώς δεν λαμβάνεται υπόψιν. Δεν υπήρξε ούτε αμφισβήτηση ότι κατέχονται και χρησιμοποιούνται από τον Κατηγορούμενο μέχρι σήμερα. Σε ότι αφορά την μεταλλική περίφραξη που φαίνεται στο Τεκμήριο 2, θεωρώ ότι εμπίπτει στον ορισμό της οικοδομής ως προβλέπεται στο άρθρο 2 του Κεφ.96 ανωτέρω, εφόσον σε αυτό ο Νομοθέτης περιλαμβάνει «φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο». Αναφορικά με τα «κοντέινερ» όπως τα χαρακτήρισε ο Κατηγορούμενος που και πάλι φαίνονται στο Τεκμήριο 2, αποδέχομαι ότι μπορούν να μετακινηθούν. Δεν το αμφισβήτησε ούτε η ΜΚ1. Έχουν στερεωθεί πάνω σε αυτά όμως μεταλλικές κατασκευές. Παρά ταύτα εφόσον πρόκειται για κατασκευή η οποία είναι προσαρτημένη (ως διακρίνεται εύκολα από το Τεκμήριο 2 και το Τεκμήριο 5) στο έδαφος εμπίπτει πάλι στον ορισμό της οικοδομής (Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344, 347). Το ίδιο ισχύει κατά την κρίση μου και σε σχέση με την ζυγαριά που είναι τοποθετημένη μπροστά από το κοντέινερ και φαίνεται στο έδαφος στην δεύτερη φωτογραφία του Τεκμηρίου 2. Το γεγονός ότι μπορεί να είναι μετακινούμενες δεν αλλοιώνει την εικόνα διότι δεν εξετάζεται μόνο η φύση της κατασκευής αλλά και ο σκοπός για τον οποίο ανεγέρθη ακόμη και αν προορίζεται για μετακίνηση σε διαφορετικά σημεία εντός του ακινήτου όποτε αυτό κρίνεται απαραίτητο, διαφορετικά θα μπορούσε κάθε πρόσωπο να τοποθετεί σε μετακινούμενους μηχανισμούς κατασκευές και ακολούθως να επικαλείται ότι δεν είναι οικοδομή (βλ. The London County Council v. Tann

(1954)1 All E.R. 389, The Mayor etc. of Nicosia Town v Keravnos 20 CLR (II) 51, London County Council v Pearce

(1892)2 QB 109). Εξ όσων διαπιστώνω και φαίνεται άλλωστε από τις φωτογραφίες (Τεκμήρια 2, 5 και 6) ότι η χρήση των επίδικων οικοδομών έχει μόνιμο χαρακτήρα. Κατά συνέπεια, τα πιο πάνω συνιστούν οικοδομές εν τη έννοια του Νόμου. Παρά του ότι η ΜΚ1 είπε ότι δεν πήγε η ίδια σήμερα κατάθεσε σχετικές σημερινές φωτογραφίες που της στάλθηκαν για να παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς του Κατηγορούμενου ότι οι εν λόγω οικοδομές υπάρχουν μέχρι σήμερα εντός του επίδικου ακινήτου. Δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε άδεια από τον Κατηγορούμενο σε σχέση με τις επίδικες οικοδομές ούτε οποιοδήποτε πιστοποιητικό και δεν αμφισβητήθηκε ότι αρμόδια αρχή έκδοσης τους είναι ο Δήμος Αραδίππου όπως δεν αμφισβητήθηκε επίσης ότι το επίδικο ακίνητο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αραδίππου. Στην βάση των πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος στο επίδικο ακίνητο που περιγράφεται στην πρώτη κατηγορία από την 20.8.2021 μέχρι σήμερα, ανέγειρε, χρησιμοποιεί και κατέχει οικοδομές, δηλαδή μεταλλική περίφραξη περιμετρικά του ακινήτου, δυο μεταλλικά υποστατικά που στερεώθηκαν σε υφιστάμενα κοντέινερ και επιδαπέδια ζυγαριά για υπολογισμό βάρους οχημάτων και ανακυκλώσιμων υλικών, χωρίς άδεια και χωρίς έγκριση από την αρμόδια Αρχή, δηλαδή τον Δήμο Αραδίππου. Η αναφορά του Κατηγορούμενου ότι έχει εξεύρει άλλο ακίνητο και επιθυμεί το συντομότερο να μετακινηθεί από το επίδικο δεν συνιστά υπεράσπιση. Κατάληξη Εν όψει όλων των πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1, 4, 7, 10, 13, 16, 17, 18 και 19, δηλαδή σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)................................... Λ. Χαβιαράς, Προσ Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο