ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 5626/2023, 12/12/2023

(2)(δ), 71 και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (ΚΔΠ 66/1984) όπως τροποποιήθηκαν και του Νόμου 47(Ι)/

1. Όπως καταγράφεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος, το επίδικο σήμα τροχαίας αφορά απαγόρευση της στάσης και στάθμευσης μηχανοκίνητου οχήματος. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την διάπραξη του ανωτέρω αδικήματος και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση.
2. Η Μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε ένα μάρτυρα για απόδειξη της υπόθεσης της, ήτοι τον Αστυφύλακα 2667 Κ.Κ. (ΜΚ1). Αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι στοιχειοθετείτο εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία και να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ενόρκως μαρτυρία, ενώ δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες υπεράσπισης. Η μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και κατωτέρω παραθέτω τα κύρια σημεία της. Ο ΜΚ1 κατέθεσε και υιοθέτησε την κατάθεση του ημερ. 25.05.2023, Τεκμήριο 1, όπου αναφέρει ότι στις 22.03.2023 και ώρα 10:22 στην οδό Βασιλεώς Παύλου κατάγγειλε τον οδηγό του επίδικου οχήματος για το αδίκημα της παραβίασης σήματος τροχαίας «Απαγορεύεται η Στάση & Στάθμευση». Κατέθεσε, επίσης, και το Τεκμήριο 2, σύμφωνα με το οποίο ο Κατηγορούμενος ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο, ήτοι στις 22/03/
3. Στην δια ζώσης μαρτυρία του, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι το σήμα που παραβιάστηκε είναι αυτό «που αναγράφεται ότι απαγορεύεται η στάση και η στάθμευση» και στον συγκεκριμένο δρόμο που στάθμευσε το επίδικο όχημα υπάρχει το εν λόγω σήμα τροχαίας «στις δύο πλευρές του δρόμου στην άκρη του δρόμου». Ο ΜΚ1 επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Κατηγορούμενο στις 25/05/2023 και τον πληροφόρησε ότι θα κατηγορηθεί για το ανωτέρω αδίκημα και ο Κατηγορούμενος απάντησε «Δεν θυμάμαι». Για την ανωτέρω καταγγελία ο ΜΚ1 εξέδωσε εξώδικο, το οποίο δεν έχει πληρωθεί. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι το επίδικο όχημα δεν ήταν στην κατοχή του κατά τον επίδικο χρόνο καθότι το είχε δανείσει σε κάποιο φιλικό του πρόσωπο που είχε πρόβλημα με το δικό του όχημα και δεν ενημερώθηκε ποτέ για την καταγγελία μέχρι που του επιδόθηκε κλήση για την παρούσα υπόθεση. Κατά την αντεξέταση του, ο Κατηγορούμενος αποκάλυψε ότι το πρόσωπο στο οποίο δάνεισε το επίδικο όχημα ονομάζεται Α.Π., με την οποία είχε σχέση, και της το δάνεισε για ένα έτος, από τον Ιούλιο του 2022 μέχρι τον Ιούλιο του
4. Ο Κατηγορούμενος συναντιόταν με το πρόσωπο αυτό μία με δύο φορές τον μήνα, αλλά η τελευταία φορά που συναντήθηκαν ήταν πριν 6 με 8 μήνες. Επίσης, ανέφερε ότι δεν θυμόταν να επικοινώνησε ποτέ μαζί του ο ΜΚ
6. Η Αξιολόγηση της Μαρτυρίας Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την όλη μαρτυρία και αξιοπιστία των μαρτύρων με το κριτήριο του μέσου λογικού αντικειμενικού παρατηρητή (βλ. Νεοφύτου ν Γερακιώτη

(2010)1 ΑΑΔ 25) και αφού έχω λάβει υπόψιν μου τόσο την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων (βλ. C&A Pelekanos v Πελεκάνου

(1999)1 ΑΑΔ1273), όσο και το περιεχόμενο, ποιότητα και πειστικότητα της μαρτυρίας τους (βλ. Μαυροσκούφη ν Τράπεζα Πειραιώς

(2014)1 ΑΑΔ 839 και Ομήρου ν Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506) αντιπαραβαλλόμενη με το σύνολο της μαρτυρίας στην δίκη, είτε προέρχεται από άλλη ζώσα μαρτυρία είτε από έγγραφη μαρτυρία και τεκμήρια (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν Πολυβίου

(2009)1 ΑΑΔ 339, Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα

(1992)1 ΑΑΔ 1056, Pal Tekinder v Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551 και Στέγη Ευγηρίας «Αρχάγγελος Μιχαήλ» ν Αργυρίδου (Πολιτική Έφεση 32/2014) ημερ. 29/09/2021, ECLI:CY:AD:2021:A430). Δεν μου διαφεύγει ότι μικρές ή επουσιώδεις αντιφάσεις είναι φυσιολογικό να υπάρχουν και τείνουν να ενισχύουν την φιλαλήθεια και αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 320 και Ξυδιάς ν Αστυνομίας

(1993)2 ΑΑΔ 174), εκτός βέβαια αν είναι τέτοια ουσιαστικής μορφής που πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν την πρόθεση του να πει ψέματα (βλ. Κυπριανού ν Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 816). Ο ΜΚ1 έκαμε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν ήρεμος και σταθερός στις απαντήσεις του και δεν υπέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις κατά την αντεξέταση του. Αντιθέτως, στις υποβολές που του έγιναν επέμενε ότι όντως επικοινώνησε με τον Κατηγορούμενο, ο οποίος του απάντησε ότι δεν θυμάται και δεν του ανέφερε οτιδήποτε άλλο. Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ως αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΚ1 και την αποδέχεται. Ο Κατηγορούμενος, από την άλλη, δεν έπεισε το Δικαστήριο για την εκδοχή του. Βασική θέση και ισχυρισμός του ήταν ότι είχε δανείσει για ένα έτος το επίδικο όχημα σε μια φίλη του και ότι ουδέποτε ενημερώθηκε για την επίδικη καταγγελία του ΜΚ1 μέχρι που του επιδόθηκε το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης. Αναφορικά με το κατά πόσο ο ΜΚ1 επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Κατηγορούμενο στις 25.05.2023 και τον ενημέρωσε για την επίδικη καταγγελία, ο Κατηγορούμενος αρχικά ανέφερε ότι δεν θυμόταν να επικοινώνησε με τον ΜΚ1, ενώ μετά αρνήθηκε ότι έγινε τέτοια επικοινωνία. Στο Τεκμήριο 2 που κατάθεσε ο ΜΚ1 στο Δικαστήριο καταγράφονται τα στοιχεία επικοινωνίας του Κατηγορούμενου, μεταξύ των οποίων, και οι αριθμοί τηλεφώνου του. Ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 και τα στοιχεία επικοινωνίας του. Το ανωτέρω τεκμήριο φέρει ημερομηνία 23.05.2023, ήτοι μόλις δύο μέρες πριν την τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του ΜΚ1 και του Κατηγορούμενου, γεγονός που ενισχύει την εκδοχή του ΜΚ

1. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του ότι δάνεισε το επίδικο όχημα για ένα ολόκληρο έτος σε φιλικό του πρόσωπο, ήτοι από τον Ιούλιο του 2022 μέχρι τον Ιούλιο του 2023, το Δικαστήριο σημειώνει ότι ο Κατηγορούμενος ήταν διστακτικός αρχικά στο να αναφέρει ποιο ήταν αυτό το πρόσωπο. Έπρεπε να ερωτηθεί ρητά στην αντεξέταση ποιο ήταν αυτό το πρόσωπο για να αποκαλύψει ότι ήταν κάποια Α.Π. με την οποία διατηρούσε σχέση και ο Κατηγορούμενος της έδωσε το επίδικο όχημα για να συναντιόνται και να πηγαίνει στην δουλειά της. Επίσης, ενώ ο Κατηγορούμενος έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο στις 06.11.2023 και ανέφερε ότι η τελευταία φορά που συναντήθηκε μαζί της ήταν πριν 6 με 8 μήνες, ήτοι Μάρτιο με Μάιο του 2023, ισχυρίστηκε ότι της είχε δανείσει το επίδικο όχημα μέχρι τον Ιούλιο του
2. Ενόψει όλων των ανωτέρω, η μαρτυρία του Κατηγορούμενου δεν έχει πείσει το Δικαστήριο για την αξιοπιστία της και ως εκ τούτου απορρίπτεται και δεν είναι αποδεκτή.
3. Η Νομική Πτυχή και Τα Ευρήματα του Δικαστηρίου Εφόσον ο Κατηγορούμενος αρνείται την διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι εικασίες, υποθέσεις και υποψίες, ακόμα και ευλογοφανείς, δεν έχουν οποιαδήποτε νομική ισχύ και δεν μπορούν να καλύψουν τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Οι απομακρυσμένες πιθανότητες, όμως, δεν είναι αρκετές να δημιουργήσουν λογική αμφιβολία. Στην παρούσα υπόθεση, με βάση την μαρτυρία που κρίθηκε ως αξιόπιστη, το Δικαστήριο καταλήγει στα κατωτέρω ευρήματα γεγονότων: (α) Την 22.03.2023 ο Κατηγορούμενος ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος με αρ. εγγραφής [ ]. (β) Την ανωτέρω ημερομηνία και ώρα 10:22 το ανωτέρω επίδικο όχημα ήταν σταθμευμένο στην Λεωφόρο Βασιλέως Παύλου στην Λάρνακα και ο ΜΚ1 κατάγγειλε τον Κατηγορούμενο για παραβίαση του σήματος τροχαίας που απαγορεύει την στάση και την στάθμευση και εξέδωσε εξώδικο με αρ. Η5760008004 για €25, το οποίο δεν πληρώθηκε. (γ) Στον επίδικο δρόμο που έγινε η καταγγελία υπάρχει και στις δύο πλευρές του δρόμου στην άκρη του δρόμου το ανωτέρω απαγορευτικό σήμα τροχαίας. (δ) Στις 25.05.2023 ο ΜΚ1 επικοινώνησε με τον Κατηγορούμενο και τον ενημέρωσε για την ανωτέρω καταγγελία που έγινε εναντίον του και ο Κατηγορούμενος απάντησε «Δεν θυμάμαι». Η νομική βάση του Κατηγορητηρίου είναι ο Κανονισμός 58

(2)(δ) των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (Κ.Δ.Π.66/1984) ως έχει τροποποιηθεί που προνοεί τα εξής: «Κάθε πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος, έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσεις- .(δ) να συμμορφώνεται προς όλα τα σήματα τροχαίας, συμπεριλαμβανομένων πινακίδων, που τοποθετούνται ή χαράσσονται πάνω ή κοντά σε οποιοδήποτε δρόμο με ή κατ' εντολή της Αστυνομίας ή αρχής τοπικής διοίκησης ή άλλης αρχής, στην οποία ανατέθει δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ο έλεγχος ή η ρύθμιση της τροχαίας κυκλοφορίας.» Ο δε Κανονισμός 71 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (Κ.Δ.Π.66/1984) ως έχει τροποποιηθεί προνοεί τα εξής: «Ως σήματα τροχαίας καθορίζονται τα σήματα τα οποία εκτίθενται εις τον Οδικόν Κώδικα τον εκδιδόμενον από καιρού εις καιρόν υπό του Εφόρου και δημοσιευμένου κατά τοιούτον τρόπον ως ο 'Εφορος ήθελεν ορίσει, τα σήματα τα οποία ορίζονται υπό δημοτικού συμβουλίου ή υφ' οιασδήποτε άλλης αρχής εμπεπιστευμένης τον έλεγχον και την ρύθμισιν της τροχαίας, και τα σήματα τα οποία ορίζονται δυνάμει οιουδήποτε νόμου ή κανονισμού ή οιασδήποτε διεθνούς Συμβάσεως εις την οποίαν προσεχώρησε και η Δημοκρατία.» Στην παρούσα υπόθεση, δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο ποια αρχή τοποθέτησε το επίδικο σήμα και ούτε αν αυτό εκτίθεται στον Οδικό Κώδικα ή ορίστηκε υπό οποιαδήποτε αρμόδια αρχή. Και αυτό διότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αμφισβήτηση από τον Κατηγορούμενο, ο οποίος ούτως ή άλλως δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία για να ανατρέψει το μαχητό τεκμήριο omnia praesumuntur rite et solemniter esse acta, ότι δηλαδή όλα έγιναν σωστά και νομότυπα κατά την εκτέλεση των πραγμάτων (βλ. Πισσουρίου ν Αστυνομίας (Ποινική Έφεση 43/2020) ημερ. 06/04/2021, ECLI:CY:AD:2021:B125). Με βάση, λοιπόν, την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ1, το Δικαστήριο καταλήγει σε εύρημα ότι στον επίδικο δρόμο και κατά τον επίδικο χρόνο υπήρχε σήμα τροχαίας που απαγόρευε την στάση και στάθμευση οχημάτων. Το γεγονός ότι το επίδικο όχημα ήταν σταθμευμένο στον επίδικο δρόμο κατά παράβαση του ανωτέρω σήματος τροχαίας δεν αμφισβητήθηκε από τον Κατηγορούμενο και ούτε υποβλήθηκε οτιδήποτε σχετικό προς τον ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του, έτσι ώστε να δοθεί η ευκαιρία σε αυτόν να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες (βλ. Πιριλλίδη ν Δήμου Λεμεσού (Ποινική Έφεση 331/2015) ημερ. 11/12/2017, ECLI:CY:AD:2017:B454). Ως εκ τούτου, η θέση του ΜΚ1 ότι υπήρξε παράβαση του επίδικου σήματος τροχαίας από το επίδικο όχημα του Κατηγορούμενου γίνεται αποδεκτή και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου. Η βασική γραμμή υπεράσπισης του Κατηγορούμενου είναι ότι δεν ήταν το πρόσωπο που οδηγούσε και στάθμευσε το επίδικο όχημα κατά παράβαση του σήματος τροχαίας. Συνεπώς, εκείνο που καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο ο Κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που οδηγούσε ή είχε την ευθύνη ή και τον έλεγχο του επίδικου οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο και τόπο. Η μοναδική αξιόπιστη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου σε σχέση με το επίδικο όχημα και τον Κατηγορούμενο είναι ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του κατά τον επίδικο χρόνο. Διευκρινίζω δε ότι δεν τέθηκε μαρτυρία ενώπιον μου ότι ο ΜΚ1 επικόλλησε την ειδοποίηση του εξώδικου στο επίδικο όχημα. Ο ΜΚ1 ανέφερε απλά ότι εξέδωσε σχετικό εξώδικο. Συνεπώς, δεν τυγχάνουν εφαρμογής οι σχετικές πρόνοιες του άρθρου 9 του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου (Ν.47(I)/1997). Η έννοια «έχει την ευθύνη» ("in charge") μηχανοκίνητου οχήματος δεν ερμηνεύεται στους Κανονισμούς ή τον Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμο (Ν.86/1972). Για τούτο, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε ερμηνευτική προς τούτο νομολογία. Στην αγγλική απόφαση DPP v Watkins [1989] 2 WLR 966 λέχθηκαν τα εξής: "If the defendant is the owner or lawful possessor of the vehicle or has recently driven it, he will have been in charge of it, and the question for the court will be whether he is still in charge or whether he has relinquished his charge. That is the class of case to which the rule in Haines v. Roberts [1953] 1 W.L.R. 309 was directed. Usually such a defendant will be prima facie in charge unless he has put the vehicle in someone else's charge. However he would not be so if in all the circumstances he has ceased to be in actual control and there is no realistic possibility of his resuming actual control while unfit, e.g. if he is at home in bed for the night, or if he is a great distance from the car or if it is taken by another. . But there was no burden of proof on the prosecution in regard to the likelihood of the defendant driving. The burden was upon him to establish that defence once a prima facie case of being in charge was made out against him." Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω στην παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι εφόσον ο Κατηγορούμενος ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος, υπάρχει μαχητό τεκμήριο ότι είχε την ευθύνη του επίδικου οχήματος κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο, εκτός αν ο ίδιος αποδείξει ότι την ευθύνη την είχε κάποιος άλλος. Η μαρτυρία και θέση του Κατηγορούμενου ότι είχε δανείσει το επίδικο όχημα σε φιλικό πρόσωπο του έχει ήδη απορριφθεί από το Δικαστήριο ανωτέρω. Δεν έχει προσφερθεί οποιαδήποτε άλλη αξιόπιστη μαρτυρία από πλευράς του Κατηγορούμενου για να ανατρέψει το ανωτέρω μαχητό τεκμήριο. Η δε απάντηση του Κατηγορούμενου στον ΜΚ1 όταν ο τελευταίος ενημέρωσε τον Κατηγορούμενο στις 25.05.2023 για την επίδικη καταγγελία ήταν απλά ότι δεν θυμάται. Ενόψει των ανωτέρω, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που είχε την ευθύνη του επίδικου οχήματος κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο. Καταλήγω, λοιπόν, ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. 6. Κατάληξη Συνοψίζοντας και για όλους τους λόγους που καταγράφονται ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ένοχο τον Κατηγορούμενο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο