ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. PAVEL PUKHLIAKOV, Αρ. Υπόθεσης: 8604/2022, 30/11/2023

(6), 19 και 20Α του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου (Ν.86/1972) όπως έχει τροποποιηθεί (1η κατηγορία), (β) οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος και παράλειψη ακινητοποιήσεως αυτού ενώ κλήθηκε από Αστυνομικό με στολή κατά παράβαση των Κανονισμών 58

(2)(στ) και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (ΚΔΠ 66/1984) όπως τροποποιήθηκαν από την ΚΔΠ 189/2008 (2η κατηγορία), (γ) προσπέρασμα οχήματος που κινείται προς την ίδια κατεύθυνση από τα αριστερά κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(3)(α) και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (ΚΔΠ 66/1984) όπως τροποποιήθηκαν από την ΚΔΠ 189/2008 (3η κατηγορία), και (δ) οδήγηση οχήματος σε αυτοκινητόδρομο ή δρόμος ταχείας κυκλοφορίας και αλλαγή λωρίδας χωρίς να δοθούν τα αναγκαία προειδοποιητικά σήματα κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 66Γ, 66Δ

(2)(β) και 72 Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (ΚΔΠ 66/1984) όπως τροποποιήθηκαν από την ΚΔΠ 189/2008 (4η κατηγορία). Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την διάπραξη των ανωτέρω αδικημάτων και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση.

1. Η Μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε τρεις μάρτυρες για απόδειξη της υπόθεσης της, ήτοι τους Αστυφύλακα 3507 Χ.Κ. (ΜΚ1), τον Αστυφύλακα 2923 Π.Θ. (ΜΚ2) και την Α.Ν. (ΜΚ3). Αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι στοιχειοθετείτο εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία και να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ενόρκως μαρτυρία, ενώ δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες υπεράσπισης. Ο ΜΚ1 κατέθεσε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, την κατάθεση του ημερ. 07.07.2022, Τεκμήριο 1, όπου αναφέρει ότι την 07.07.2022 και ώρα 07:56 βρισκόταν στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Λευκωσίας παρά το Μαρί και διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας με το ταχύμετρο τύπου laser TS4453, ενώ φορούσε φωσφορούχο γιλέκο της Αστυνομίας. Το όριο ταχύτητας στον ανωτέρω δρόμο είναι 100 χιλιόμετρα ανά ώρα (ΧΑΩ) και υπάρχει και σχετική πινακίδα στον δρόμο αυτό. Κατά τον ανωτέρω τόπο και χρόνο κατέγραψε ταχύτητα 164ΧΑΩ διερχόμενου μηχανοκίνητου οχήματος σε απόσταση 617 μέτρων από το σημείο που βρισκόταν ο ίδιος. Το εν λόγω όχημα βρισκόταν στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, μετά κινήθηκε στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και προσπέρασε δύο οχήματα που βρίσκονταν στην δεξιά λωρίδα. Όταν ο οδηγός του ανωτέρω οχήματος πλησίασε περίπου στα 150 μέτρα από το σημείο που βρισκόταν ο ΜΚ1, ο τελευταίος του έκαμε κατάλληλο σήμα για να σταματήσει. Ο οδηγός, όμως, δεν συμμορφώθηκε και άλλαξε ξανά λωρίδα κυκλοφορίας και εισήλθε στην δεξιά λωρίδα και συνέχισε την πορεία του προς Λευκωσία. Ο ΜΚ1 διέκρινε ότι το ανωτέρω όχημα έφερε πινακίδες εγγραφής [ ] στο μπροστά και πίσω μέρος του οχήματος, αλλά δεν διέκρινε το πρόσωπο του οδηγού, ούτε αν υπήρχαν συνεπιβάτες εντός του οχήματος. Η τροχαία κίνηση κατά τον ανωτέρω τόπο και χρόνο ήταν μέτρια και ο καιρός ήταν αίθριος. Σύμφωνα δε με τον ΜΚ1, ο ιδιοκτήτης του οχήματος είναι ο Κατηγορούμενος. Στην δια ζώσης μαρτυρία του, ο ΜΚ1 πρόσθεσε ότι διενήργησε τους απαραίτητους ελέγχους στο ταχύμετρο για να εξακριβώσει την σωστή λειτουργία του προτού το χρησιμοποιήσει και περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο έκαμε σήμα στον οδηγό του ανωτέρω οχήματος να σταματήσει. Κατέθεσε, επίσης, ως Τεκμήριο 2 απόσπασμα από το ηλεκτρονικό σύστημα της Αστυνομίας σε σχέση με τα στοιχεία ιδιοκτήτη του ανωτέρω οχήματος. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2, ο Κατηγορούμενος κατέστη ιδιοκτήτης του οχήματος την 07/07/2022, δηλαδή την ίδια ημέρα με τα επίδικα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Κατά την αντεξέταση του, ανέφερε σε σχέση με την παράλειψη σηματοδοσίας από τον οδηγό του οχήματος ότι «Εγώ από το σημείο που ήμουν δεν είδα να ανάψει καθόλου σηματοδότες», ενώ σε σχετική υποβολή ότι είχε κατηγορηθεί ο Κατηγορούμενος και για παράλειψη χρήσης ζώνης ασφαλείας, ο ΜΚ1 την απέρριψε κατηγορηματικά. Ο ΜΚ2 κατέθεσε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, την κατάθεση του, Τεκμήριο 3, όπου αναφέρει ότι την 20.07.2022, με την βοήθεια της διερμηνέως, ΜΚ3, έλαβε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο στον Αστυνομικό Σταθμό Ζυγίου και ακολούθως τον κατηγόρησε για 5 τροχαία αδικήματα ήτοι υπερβολική ταχύτητα 164ΧΑΩ αντί 100, παράλειψη να σταματήσει σε σήμα αστυνομικού με στολή, αντικανονικό προσπέρασμα από αριστερά, αλλεπάλληλη αλλαγή λωρίδων κυκλοφορίας και παράλειψη να σηματοδοτήσει την κατεύθυνση του. Κατέθεσε, επίσης, την κατάθεση του Κατηγορούμενου στην μητρική γλώσσα του και στα ελληνικά (Τεκμήρια 4 και 4Α αντίστοιχα), το έντυπο της Αστυνομίας για τα δικαιώματα υπόπτων (Τεκμήριο 5) το οποίο δόθηκε από τον ΜΚ2 στον Κατηγορούμενο όταν του λήφθηκε η κατάθεση, και η κατάθεση και γραπτή κατηγορία του Κατηγορούμενου στην μητρική γλώσσα του και στα ελληνικά (Τεκμήρια 6 και 6Α αντίστοιχα). Στην μοναδική υποβολή που του έγινε κατά την αντεξέταση, ο ΜΚ2 επιβεβαίωσε ότι δεν ήταν παρών κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο που κατηγορείται ο Κατηγορούμενος ότι διέπραξε τα επίδικα αδικήματα. Η ΜΚ3 κατέθεσε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, την κατάθεση της ημερ. 20.07.2022, Τεκμήριο 8, όπου αναφέρει ότι την 20.07.2022, κλήθηκε από τον ΜΚ2 στον Αστυνομικό Σταθμό Ζυγίου για να εκτελέσει χρέη διερμηνέα. Επιβεβαίωσε ότι το Τεκμήριο 4 είναι η κατάθεση του Κατηγορούμενου στην μητρική γλώσσα του που λήφθηκε από τον ΜΚ2 και ότι το Τεκμήριο 4Α είναι η μετάφραση του Τεκμηρίου 4 στην ελληνική γλώσσα όπως το μετέφρασε και υπαγόρευσε η ίδια στον ΜΚ
2. Τα ίδια ανέφερε και για τα Τεκμήρια 5 και 5Α. Δεν της υποβλήθηκε κάποια ερώτηση στην αντεξέταση. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε στην μαρτυρία του ότι δεν αρνήθηκε ποτέ τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, προσθέτοντας ότι δεν έκανε κάτι επικίνδυνο. Ανέφερε δε ότι μόλις μπόρεσε ακινητοποίησε το όχημα μετά που είδε την Αστυνομία, αλλά δεν τον ακολούθησε ο Αστυνομικός. Εκείνη την ημέρα βιαζόταν να πάρει το όχημα του για να το εγγράψει στο όνομα του. Κατά την αντεξέταση του, ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι οδηγούσε το επίδικο όχημα κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο και συμφώνησε με το περιεχόμενο της κατάθεσης του. Συμφώνησε, επίσης, στην υποβολή ότι του έγινε σήμα από τον Αστυνομικό να σταματήσει και εξήγησε ότι επειδή βρισκόταν στην δεξιά λωρίδα δεν μπορούσε να σταματήσει γιατί ήταν επικίνδυνο και σταμάτησε πιο μετά όταν μπόρεσε ο ίδιος. Συμφώνησε και με την υποβολή ότι οδηγούσε με ταχύτητα 164ΧΑΩ. Σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του ανέφερε ότι όντως προσπέρασε κάποια μικρά αυτοκίνητα από αριστερά. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι ήταν στην δεξιά λωρίδα και άλλαξε στην αριστερή για να προσπεράσει κάποια οχήματα και μετά ξαναπήγε στην δεξιά λωρίδα για να προσπεράσει κάποια φορτηγά και εκεί ακριβώς είδε το σήμα του Αστυνομικού για να σταματήσει. Διαφώνησε, όμως, με την θέση ότι δεν έκαμε χρήση του σηματοδότη του κατά την αλλαγή λωρίδας.
3. Η Αξιολόγηση της Μαρτυρίας Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες και η μαρτυρία τους είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου. Έχω προβεί στην αξιολόγηση της όλης μαρτυρίας και αξιοπιστίας των μαρτύρων με το κριτήριο του μέσου λογικού αντικειμενικού παρατηρητή (βλ. Νεοφύτου ν Γερακιώτη

(2010)1 ΑΑΔ 25) και αφού έχω λάβει υπόψιν μου τόσο την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων (βλ. C&A Pelekanos v Πελεκάνου

(1999)1 ΑΑΔ1273), όσο και το περιεχόμενο, ποιότητα και πειστικότητα της μαρτυρίας τους (βλ. Μαυροσκούφη ν Τράπεζα Πειραιώς

(2014)1 ΑΑΔ 839 και Ομήρου ν Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506) αντιπαραβαλλόμενη με το σύνολο της μαρτυρίας στην δίκη, είτε προέρχεται από άλλη ζώσα μαρτυρία είτε από έγγραφη μαρτυρία και τεκμήρια (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν Πολυβίου

(2009)1 ΑΑΔ 339, Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα

(1992)1 ΑΑΔ 1056, Pal Tekinder v Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551 και Στέγη Ευγηρίας «Αρχάγγελος Μιχαήλ» ν Αργυρίδου (Πολιτική Έφεση 32/2014) ημερ. 29/09/2021, ECLI:CY:AD:2021:A430). Δεν μου διαφεύγει ότι μικρές ή επουσιώδεις αντιφάσεις είναι φυσιολογικό να υπάρχουν και τείνουν να ενισχύουν την φιλαλήθεια και αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 320 και Ξυδιάς ν Αστυνομίας

(1993)2 ΑΑΔ 174), εκτός βέβαια αν είναι τέτοια ουσιαστικής μορφής που πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν την πρόθεση του να πει ψέματα (βλ. Κυπριανού ν Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 816). Ο ΜΚ1 έκαμε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν ήρεμος, σταθερός και σαφής στις απαντήσεις του και δεν υπέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις κατά την αντεξέταση του. Αντίθετα, απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις δίδοντας ικανοποιητικές εξηγήσεις. Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ως αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΚ1 και την αποδέχεται. Οι ΜΚ2 και ΜΚ3 ουσιαστικά δεν αντεξετάστηκαν από τον Κατηγορούμενο. Για τον ΜΚ2, η μοναδική υποβολή του Κατηγορούμενου ήταν ότι ο ΜΚ2 δεν ήταν παρών κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο και συμφώνησε, ενώ για την ΜΚ3 δεν υποβλήθηκε καμία ερώτηση. Ενόψει των ανωτέρω, η μαρτυρία των ΜΚ2 και ΜΚ3 παρέμεινε ουσιαστικά αναμφισβήτητη και ακλόνητη (βλ. Αντρέου ν Δήμου Λάρνακας

(2014)2 ΑΑΔ 263 και Ocean Reef Properties Ltd v Colville

(2015)1 ΑΑΔ 1002) και ως εκ τούτου κρίνεται αξιόπιστη και γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο (βλ. Philippou General Bonded Warehouse Ltd v Νικολαΐδη

(2006)1 ΑΑΔ 1057 και Γ.Α. ν Δημοκρατίας (Ποινική Έφεση 178/2017) ημερ. 24/10/2018, ECLI:CY:AD:2018:B457). Ο Κατηγορούμενος έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία στις 20.07.2022, ήτοι 13 ημέρες μετά από το επίδικο συμβάν. Στην κατάθεση του ανέφερε ότι την 07.07.2022 το πρωί οδηγούσε όντως το επίδικο όχημα στον επίδικο δρόμο και είδε τον αστυνομικό που του έκαμε σήμα να σταματήσει. Επειδή, όμως, βρισκόταν στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας δεν μπορούσε να σταματήσει αμέσως και σταμάτησε μετά σε κάποια απόσταση από τον αστυνομικό, αλλά επειδή ήταν μετά από στροφή δεν έβλεπε τον αστυνομικό. Περίμενε δέκα λεπτά σταματημένος και επειδή δεν ήρθε κάποιος έφυγε και συνέχισε την πορεία του. Πρόσθεσε δε σε σχέση με την ταχύτητα του ότι «πιθανόν να έτρεχα λίγο παραπάνω» ενώ σε σχέση με τα υπόλοιπα αδικήματα ανέφερε «δεν θυμάμαι να έκαμα οτιδήποτε επικίνδυνο ενώ οδηγούσα». Στην δια ζώσης μαρτυρία του, ο Κατηγορούμενος αναγνώρισε την κατάθεση του στην Αστυνομία και συμφώνησε με το περιεχόμενο της. Για την θέση του ότι σταμάτησε μετά μόλις μπόρεσε και σε απόσταση από τον αστυνομικό, ο Κατηγορούμενος επικαλέστηκε το γεγονός ότι πήγε από μόνος του στην Αστυνομία προκειμένου να πείσει το Δικαστήριο για την ανωτέρω θέση του. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι οδηγούσε ο προηγούμενος ιδιοκτήτης του οχήματος, αφού το όχημα εγγράφηκε στο όνομα του την ίδια ημέρα. Μετά, όμως, παραδέχθηκε ότι δεν πήγε αυτόβουλα στην Αστυνομία, αλλά επειδή κλήθηκε ο ίδιος από την Αστυνομία. Άλλωστε, η κατάθεση του στην Αστυνομία έγινε 13 ημέρες μετά το επίδικο συμβάν. Αν πράγματι ίσχυαν αυτά που ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος, δηλαδή ότι σταμάτησε στο σήμα του αστυνομικού αλλά ήταν μετά από κάποια απόσταση και δεν μπορούσε να τον δει, ο Κατηγορούμενος θα μπορούσε να επικοινωνήσει αμέσως και αυθημερόν με την Αστυνομία και να τους επεξηγήσει τι είχε συμβεί, και όχι να περιμένει να δει αν τον ανακαλύψει και καλέσει η Αστυνομία μετά από 13 ημέρες. Η ανωτέρω θέση του Κατηγορούμενου είναι αντιφατική και πλήττει σοβαρά την αξιοπιστία της μαρτυρίας του. Ανεξάρτητα και επιπρόσθετα των ανωτέρω, ο Κατηγορούμενος έχει προβεί είτε άμεσα είτε έμμεσα σε παραδοχές κάποιων εκ των επίδικων αδικημάτων. Συγκεκριμένα ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα εξής: (α) Στην κυρίως εξέταση: «Από την πρώτη ημέρα όταν ακόμα έδωσα κατάθεση στον Σταθμό, δεν αρνήθηκα ποτέ τις κατηγορίες που αντιμετωπίζω σήμερα. Είπα μάλιστα αποδέχομαι ότι έχω υπερβεί κατά πολύ το όριο ταχύτητας και το ότι άλλαζα λωρίδες, δεν διαφωνώ ότι πράγματι άλλαζα λωρίδες.» (β) «Ε. Συμφωνείς μαζί μου ότι πήγαινες 164ΧΑΩ; Α. Δεν γνωρίζω. Εντάξει είχα ταχύτητα, μπορεί να ήταν υπερβολική, δεν γνωρίζω πόσο ήταν αλλά για να το λέει ο Αστυνομικός ότι τόσο ήταν, σημαίνει ήταν». (γ) «Ε. Κύριε, σας λέω ότι αυτά τα αυτοκίνητα τα προσπεράσατε από την αριστερή πλευρά. Α. Δεν θα ήταν να δυνατό να προσπεράσω μια νταλίκα από αριστερά γιατί θα είχα πεταχθεί έξω από τον δρόμο. Κάποια μικρά αυτοκίνητα είχα προσπεράσει από αριστερά ναι.» (δ) «Α. Οδηγούσα στην δεξιά λωρίδα, προσπέρασα 2-3 οχήματα, δεν τα μετρούσα, εγώ άλλαξα μια φορά πήγα στην αριστερή πλευρά του δρόμου και περασα αυτά τα αυτοκίνητα που ήταν στα δεξιά. Μετά μπροστά μου, ακριβώς μπροστά μου ήταν μεγάλα φορτηγά και έτσι αναγκάστηκα και πήγα στη δεξιά λωρίδα». Οι παραδοχές ενός Κατηγορούμενου, οι οποίες στρέφονται εναντίον του, μπορούν να γίνουν αποδεκτές από το Δικαστήριο ως απόδειξη για την αλήθεια του περιεχομένου τους (βλ. Καΐμης ν Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 662 και R v Erdheim [1896] 2 Q.B. 260, 270). Εκτός από τις ανωτέρω παραδοχές, η υπόλοιπη μαρτυρία του Κατηγορούμενου κρίνεται ως μη αξιόπιστη για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω και συνεπώς δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Επίσης, σε σχέση με την κατάθεση του Κατηγορούμενου, Τεκμήρια 4 και 4Α, το Δικαστήριο είναι ελεύθερο να αποδώσει την βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη της κατάθεσης του Κατηγορούμενου και συνήθως μεγαλύτερη βαρύτητα αποδίδεται στο μέρος της κατάθεσης που συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του Κατηγορούμενου (βλ. Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 109 και Γιώρκας ν Αστυνομίας (Ποινική Έφεση 27/2021) ημερ. 16/03/2021). Στην προκειμένη περίπτωση, το Δικαστήριο αποδίδει βαρύτητα στο μέρος της κατάθεσης του Κατηγορούμενου που τον τοποθετεί στην θέση του οδηγού του οχήματος, ότι είδε και αντιλήφθηκε την παρουσία του ΜΚ1 και του σήματος που του έγινε για να σταματήσει, καθώς και την παραδοχή του ότι υπερέβηκε το όριο ταχύτητας. Δεν θα αποδοθεί, όμως, οποιαδήποτε βαρύτητα στο μέρος της κατάθεσης του Κατηγορούμενου ότι ακινητοποίησε το όχημα του μετά το σήμα του ΜΚ1 και σε απόσταση από αυτόν που δεν μπορούσε να τον δει για τους λόγους που ήδη αναφέρθηκαν ανωτέρω. 5. Η Νομική Πτυχή και Τα Ευρήματα του Δικαστηρίου Εφόσον ο Κατηγορούμενος αρνείται την διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι εικασίες, υποθέσεις και υποψίες, ακόμα και ευλογοφανείς, δεν έχουν οποιαδήποτε νομική ισχύ και δεν μπορούν να καλύψουν τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Οι απομακρυσμένες πιθανότητες, όμως, δεν είναι αρκετές να δημιουργήσουν λογική αμφιβολία. Στην παρούσα υπόθεση, με βάση τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα, την μαρτυρία που κρίθηκε ως αξιόπιστη και τις παραδοχές του Κατηγορούμενου, το Δικαστήριο καταλήγει στα κατωτέρω ευρήματα γεγονότων: (α) Την 07.07.2022 και περί ώρα 07:56 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής [ ] στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού παρά το Μαρί της Επαρχίας Λάρνακας με κατεύθυνση από Λεμεσό προς Λευκωσία. Κατά τον ανωτέρω επίδικο χρόνο και τόπο η τροχαία κίνηση ήταν μέτρια και ο καιρός ήταν αίθριος. (β) Κατά τον ανωτέρω επίδικο χρόνο και τόπο, ο ΜΚ1 διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας με ταχύμετρο φέροντας την στολή του αστυνομικού και σε απόσταση 617 μέτρων από τον ίδιο κατέγραψε ταχύτητα 164ΧΑΩ του οχήματος που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, ενώ το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας στον ανωτέρω δρόμο είναι 100ΧΑΩ. (γ) Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος εισήλθε στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και προσπέρασε δύο οχήματα από αριστερά, δηλαδή οχήματα που κινούνταν στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. (δ) Όταν ο Κατηγορούμενος πλησίασε σε απόσταση 150 μέτρων από τον ΜΚ1, ο ΜΚ1 έκανε κατάλληλο σήμα στον Κατηγορούμενο για να σταματήσει, υψώνοντας το χέρι του ψηλά και υποδεικνύοντας του να σταματήσει, και ο Κατηγορούμενος αντιλήφθηκε τόσο τον ΜΚ1 όσο και το σήμα που του έγινε. Ο Κατηγορούμενος, όμως, άλλαξε και πάλι λωρίδα κυκλοφορίας και εισήλθε στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας για να προσπεράσει άλλα οχήματα και συνέχισε την πορεία του προς Λευκωσία χωρίς να σταματήσει και ακινητοποιήσει το όχημα του. (ε) Κατά τις ανωτέρω αλλαγές λωρίδας από τον Κατηγορούμενο, ο Κατηγορούμενος δεν έκαμε τα κατάλληλα σήματα με τον σηματοδότη του οχήματος του. (στ) Την 20.07.2022 ο ΜΚ2 έλαβε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο με την βοήθεια της διερμηνέως, ΜΚ3 (βλ. Τεκμήρια 4, 4Α, 6 και 6Α), αφού ο Κατηγορούμενος κλήθηκε από την Αστυνομία να δώσει κατάθεση για την ανωτέρω υπόθεση. (ζ) Το Τεκμήριο 4 είναι στην μητρική γλώσσα του Κατηγορούμενου, τα Ρωσικά, και το Τεκμήριο 4Α είναι η πιστή μετάφραση του Τεκμηρίου 4 στην ελληνική γλώσσα. Τα ίδια ισχύουν και για τα Τεκμήρια 6 και 6Α αντίστοιχα. (η) Το ανωτέρω όχημα εγγράφηκε στο όνομα του Κατηγορούμενου την ίδια ημέρα, ήτοι στις 07.07.2022 (βλ. Τεκμήριο 2). Δεν έχει, όμως, ουδεμία σημασία αν το όχημα εγγράφηκε πριν ή μετά το επίδικο συμβάν στον αυτοκινητόδρομο, καθότι το ιδιοκτησιακό καθεστώς του μηχανοκίνητου οχήματος δεν συνιστά συστατικό στοιχείο των αδικημάτων και ούτε υπεράσπιση για τον Κατηγορούμενο. 1η Κατηγορία Σχετικό είναι το άρθρο 6

(3)του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου (Ν.86/1972) ως έχει τροποποιηθεί που προνοεί τα εξής: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού με ταχύτητα μεγαλυτέραν του ανωτάτου ή μικροτέραν του κατωτάτου ορίου ταχύτητος όπερ έχει ορισθή υπό της αρμοδίας αρχής δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(2)ή της επιφυλάξεως αυτού είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται, εν περιπτώσει καταδίκης, εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τις τέσσερις χιλιάδες ευρώ (€4.000) ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Το όριο ταχύτητας στον επίδικο δρόμο καθορίστηκε στα 100ΧΑΩ από την αρμόδια αρχή (βλ. Καν.66Γ

(1)(α)(ν) των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 66/1984 ως έχουν τροποποιηθεί). Άλλωστε, ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε το όριο ταχύτητας στον αυτοκινητόδρομο, το οποίο αποτελεί και δικαστική γνώση (βλ. Θεμιστοκλέους ν Αστυνομίας (Ποινική Έφεση 233/2017) ημερ. 28/07/2020, ECLI:CY:AD:2020:B270). Εφόσον, λοιπόν, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε στον επίδικο δρόμο με ταχύτητα 164ΧΑΩ, κάτι το οποίο παραδέχθηκε μάλιστα ο ίδιος κατά την αντεξέταση του, και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο κρίνει ένοχο τον Κατηγορούμενο για το αδίκημα της 1ης κατηγορίας. 2η Κατηγορία Σε σχέση με την 2η κατηγορία, σχετικός είναι ο Καν. 58

(2)(στ) των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 66/1984 ως έχουν τροποποιηθεί: «

(2)Κάθε πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος, έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσεις- . (στ) στις περιπτώσεις όπου καλείται για το σκοπό αυτό από αστυνομικό με στολή, δημοτικό τροχονόμο ή σχολικό τροχονόμο, να ακινητοποιεί το όχημά του μέχρις ότου ο αστυνομικός ή ο τροχονόμος επιτρέψει σε αυτόν να συνεχίσει την πορεία του ή να ελαττώνει την ταχύτητα του οχήματος στις περιπτώσεις όπου οι συνθήκες τροχαίας κίνησης στο δρόμο το επιβάλλουν». Στην παρούσα υπόθεση, αποτέλεσε ήδη εύρημα του Δικαστηρίου ότι ενώ ο Κατηγορούμενος οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας του επίδικου αυτοκινητόδρομου, ο ΜΚ1 έκανε κατάλληλο σήμα στον Κατηγορούμενο να σταματήσει και ακινητοποιήσει το όχημα που οδηγούσε και ο Κατηγορούμενος αντιλήφθηκε τόσο τον ΜΚ1 όσο και το σήμα που του έγινε. Εντούτοις, ο Κατηγορούμενος εισήλθε στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας για να προσπεράσει άλλα οχήματα και συνέχισε κανονικά την πορεία του προς Λευκωσία. Η θέση και ισχυρισμός του Κατηγορούμενου ότι σταμάτησε το όχημα του μετά και σε απόσταση από τον ΜΚ1, όπου δεν ήταν ορατός από τον ΜΚ1, έχει απορριφθεί από το Δικαστήριο για τους λόγους που ήδη αναφέρθηκαν ανωτέρω. Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ένοχο τον Κατηγορούμενο στην 2η κατηγορία. 3η Κατηγορία Σχετικός είναι ο Καν. 58

(3)(α) των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 66/1984 ως έχουν τροποποιηθεί: «Προσπέρασμα οχήματος που κινείται προς την ίδια κατεύθυνση διενεργείται από την δεξιά πλευρά του, εκτός αν- (

1. i)ο οδηγός του προπορευόμενου οχήματος δίνει σήμα ότι προτίθεται να στρίψει στα δεξιά και κατευθύνει προοδευτικά το όχημα στο κέντρο του δρόμου, οπότε το προσπέρασμα διενεργείται από την αριστερή πλευρά του προπορευόμενου οχήματος εάν υπάρχει ο απαιτούμενος χώρος, ή (
2. ii)σε δρόμο με δύο ή περισσότερες λωρίδες κυκλοφορίας για μια κατεύθυνση, υπάρχει συμφόρηση και τα οχήματα στη δεξιότερη λωρίδα κινούνται πιο αργά από τα οχήματα στην αριστερότερη λωρίδα, οπότε το προσπέρασμα μπορεί να γίνει από την αριστερότερη λωρίδα.». Δεν μου διαφεύγει ότι εφόσον το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο Κατηγορούμενος έλαβε χώρα στον αυτοκινητόδρομο, τυγχάνει εφαρμογής το Μέρος ΧΙ των Κανονισμών 66/1984. Σύμφωνα με τον Καν. 66Γ

(3)των Κανονισμών «[η] οδήγηση επί αυτοκινητόδρομου. υπόκειται στις διατάξεις των Νόμων και των Κανονισμών που εκάστοτε ισχύουν, στην έκταση που δε γίνεται αντίθετη πρόνοια στο παρόν Μέρος». Στο Μέρος ΧΙ των Κανονισμών 66/1984 υπάρχουν, επίσης, απαγορευτικές και περιοριστικές πρόνοιες για το προσπέρασμα από αριστερά. Συγκεκριμένα, ο Καν. 66Δ

(2)των Κανονισμών 66/1984 προνοεί τα εξής: «Η οδήγηση επί αυτοκινητόδρομου ή δρόμου ταχείας κυκλοφορίας υπόκειται στις ακόλουθες διατάξεις: (α) Όπου το οδόστρωμα έχει μόνο δύο λωρίδες κυκλοφορίας - . (iii) δεν επιτρέπεται η χρήση της αριστερής λωρίδας για σκοπούς προσπεράσματος μηχανοκίνητου οχήματος το οποίο ταξιδεύει στη δεξιά λωρίδα. (iv) στην περίπτωση συμφόρησης όπου η τροχαία στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας κινείται με χαμηλότερη ταχύτητα από την τροχαία στην αριστερή λωρίδα ή στην περίπτωση που μεμονωμένο όχημα καταλαμβάνει τη δεξιά λωρίδα, μπορούν τα οχήματα στην αριστερή λωρίδα να προσπεράσουν συνεχίζοντας την πορεία τους. Η αλλαγή από τη δεξιά στην αριστερή λωρίδα για προσπέρασμα, απαγορεύεται.» Αντιπαραβάλλοντας το περιεχόμενο των ανωτέρω προνοιών του Μέρους ΧΙ και ειδικότερα αυτό του Καν.66Δ

(2)(α)(iv), θεωρώ ότι οι πρόνοιες του Μέρους ΧΙ δεν είναι αντίθετες με τον Καν.58

(3)(α) που αναγράφεται στο κατηγορητήριο. Αντίθετα, επαναλαμβάνουν την απαγόρευση προσπεράσματος από αριστερά, καθώς και την ίδια εξαίρεση, ήτοι στην περίπτωση συμφόρησης και νοουμένου ότι τα οχήματα στην δεξιά λωρίδα κινούνται πιο αργά από τα οχήματα στην αριστερή λωρίδα. Ενόψει των ανωτέρω, κρίνω ότι ο Καν.58

(3)(α) των Κανονισμών 66/1984 τυγχάνει εφαρμογής και στους αυτοκινητόδρομους και συνεπώς και στην παρούσα υπόθεση. Αποτέλεσε ήδη εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Κατηγορούμενος εισήλθε από την δεξιά στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και προσπέρασε από αριστερά δύο οχήματα που κινούνταν στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και ότι η τροχαία κίνηση κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο ήταν μέτρια. Εκτός του ότι δεν προωθήθηκε οποιαδήποτε θέση ή ισχυρισμός για συμφόρηση, υπενθυμίζω ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε με ταχύτητα 164ΧΑΩ αντί 100ΧΑΩ. Ενόψει των ανωτέρω ευρημάτων, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος από το Δικαστήριο και στην 3η κατηγορία. 4η Κατηγορία Η νομική βάση της 4ης κατηγορίας είναι ο Καν. 66Δ

(2)(β) των Κανονισμών 66/1984 που προνοεί, μεταξύ άλλων, τα εξής: «(β) Όπου το οδόστρωμα έχει τρεις ή περισσότερες λωρίδες - . (ii) Επιτρέπεται η χρήση της μεσαίας ή των εξωτερικών λωρίδων για κανονική οδήγηση ή για προσπέρασμα όταν για οποιοδήποτε λόγο η αριστερή ή οι αριστερότερες λωρίδες είναι κατειλημμένες, και για τόσο χρόνο και απόσταση χρειάζεται για επάνοδο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας ή για παραχώρηση προτεραιότητας σε όχημα που εισέρχεται στον αυτοκινητόδρομο ή δρόμο ταχείας κυκλοφορίας: Νοείται ότι πριν την αλλαγή σε δεξιότερη λωρίδα πρέπει να δοθούν όλα τα αναγκαία προειδοποιητικά σήματα και να ληφθούν όλα τα, υπό τις περιστάσεις, αναγκαία μέτρα για ασφαλή αλλαγή λωρίδας». Παρά το γεγονός ότι αποτέλεσε εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Κατηγορούμενος δεν έκανε το αναγκαίο προειδοποιητικό σήμα με τον σηματοδότη του οχήματος του κατά την αλλαγή λωρίδων, η ανωτέρω πρόνοια που αναγράφεται επί του κατηγορητηρίου αφορά αυτοκινητόδρομους με τρεις ή περισσότερες λωρίδες κυκλοφορίας. Στο επίδικο σημείο του αυτοκινητόδρομου, όμως, οι λωρίδες κυκλοφορίας στην κατεύθυνση του Κατηγορούμενου ήταν μόνο δύο, η αριστερή και η δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Τούτο προκύπτει από την μαρτυρία του ΜΚ1, τις παραδοχές του Κατηγορούμενου, αλλά και από την δικαστική γνώση. Στην αμέσως πιο πάνω παράγραφο του Καν.66Δ

(2), ήτοι στην παράγραφο (α), προνοούνται τα εξής σχετικά: «(α) Όπου το οδόστρωμα έχει μόνο δύο λωρίδες κυκλοφορίας - . (ii) επιτρέπεται η χρήση της δεξιάς λωρίδας για κανονική οδήγηση ή για προσπέρασμα, όταν για οποιοδήποτε λόγο η αριστερή λωρίδα δεν είναι ελεύθερη και για τόσο χρόνο και απόσταση όσο χρειάζεται για επάνοδο στην αριστερή λωρίδα ή για παραχώρηση προτεραιότητας σε μηχανοκίνητο όχημα που εισέρχεται στον αυτοκινητόδρομο ή δρόμο ταχείας κυκλοφορίας. Nοείται ότι πριν την αλλαγή από την αριστερή στη δεξιά λωρίδα πρέπει να δοθούν όλα τα αναγκαία προειδοποιητικά σήματα και να ληφθούν όλα τα υπό τις περιστάσεις αναγκαία μέτρα για ασφαλή αλλαγή λωρίδας». Αντί της ανωτέρω πρόνοιας, όμως, στο κατηγορητήριο συμπεριλήφθηκε η πρόνοια της αμέσως επόμενης παραγράφου (β) του ιδίου εδαφίου, η οποία αναφέρεται σε αυτοκινητόδρομους με τρεις ή περισσότερες λωρίδες κυκλοφορίας. Το αδίκημα, βέβαια, παραμένει το ίδιο ως περιγράφεται στην έκθεση του αδικήματος, «οδήγηση οχήματος σε αυτοκινητόδρομο ή δρόμο ταχείας κυκλοφορίας και αλλαγή λωρίδας χωρίς να δοθούν τα αναγκαία προειδοποιητικά σήματα», και στις λεπτομέρειες του αδικήματος «. κατά την αλλαγή λωρίδας δεν έκαμε τα αναγκαία προειδοποιητικά σήματα». Με άλλα λόγια, η ελαττωματικότητα της 4ης κατηγορίας είναι ότι αντί να συμπεριληφθεί η παράγραφος (α) του Καν.66Δ

(2)(α) στο κατηγορητήριο, συμπεριλήφθηκε η παράγραφος (β). Η υποχρέωση, βέβαια, του οδηγού για σηματοδότηση είναι ταυτόσημη στους ανωτέρω κανονισμούς, με την διαφορά ότι η πρώτη αναφέρεται στους αυτοκινητόδρομους δύο λωρίδων και η δεύτερη σε αυτοκινητόδρομους τριών και περισσοτέρων λωρίδων. Σύμφωνα με το άρθρο 39(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου (ΚΕΦ.155), το κατηγορητήριο πρέπει να «περιλαμβάνει αναφορά στο άρθρο του νομοθετήματος που δημιουργεί το ποινικό αδίκημα». Η επιφύλαξη του ιδίου άρθρου, όμως, προνοεί ότι λάθος στην έκθεση του αδικήματος που απαιτείτο να αναφερθεί στο κατηγορητήριο δεν συνιστά μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες του άρθρου 39, εκτός αν ο Κατηγορούμενος «πράγματι παραπλανήθηκε λόγω του λάθους αυτού». Στην παρούσα υπόθεση, ο Κατηγορούμενος γνώριζε πολύ καλά και εξ αρχής την φύση της 4ης κατηγορίας και έκαμε σχετικές υποβολές κατά την αντεξέταση του ΜΚ1. Γι' αυτό δεν θεωρώ ότι έχει παραπλανηθεί με οποιονδήποτε τρόπο ο Κατηγορούμενος από την μη συμπερίληψη της παραγράφου (α) του Καν.66Δ

(2)στο κατηγορητήριο, και ούτε έχουν παραβιαστεί τα συνταγματικά του δικαιώματα. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η μη συμπερίληψη της παραγράφου (α) του Καν.66Δ

(2)δεν συνιστά μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες του άρθρου 39 και ούτε απαιτείται σχετική τροποποίηση του κατηγορητηρίου για να καταδικαστεί ο Κατηγορούμενος (βλ. Μαρκίδης ν Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων

(1999)2 ΑΑΔ 598, Κοιλιάρη ν Δήμου Αγίου Δομετίου

(2005)2 ΑΑΔ 350 και Δημοκρατία ν Κουρουζίδη (Ποινική Έφεση 19/2020) ημερ. 20/07/2022). Ενόψει όλων των ανωτέρω, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στην 4η κατηγορία. 6. Κατάληξη Συνοψίζοντας και για όλους τους λόγους που καταγράφονται ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ένοχο τον Κατηγορούμενο σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο