ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 10058/2023, 21/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10058/2023 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή ν ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 21.12.2023 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Στ. Πίπη Για την Κατηγορούμενη: Προσωπικά Κατηγορούμενη παρούσα. ΑΠΟΦΑΣΗ
- Εισαγωγή Η παρούσα υπόθεση αφορά στάθμευση οχήματος σε χώρο στάθμευσης αναπήρων στις 05/04/2023 στην οδό Υψιπύλης στην Λάρνακα.
- Το Κατηγορητήριο Σύμφωνα με το κατηγορητήριο ημερ. 11/07/2023, η Κατηγορούμενη κατηγορείται ότι κατά τον ανωτέρω επίδικο τόπο και χρόνο είχε την ευθύνη ή και έλεγχο του μηχανοκίνητου οχήματος με αρ. εγγραφής [ ] και στάθμευσε αυτό σε χώρο στάθμευσης αναπήρων κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58
(9)(γ), 71 και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (ΚΔΠ 66/1984) όπως τροποποιήθηκαν και του Νόμου 47(Ι)/
- Η Κατηγορούμενη αρνήθηκε την διάπραξη του ανωτέρω αδικήματος και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση.
- Η Μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε ένα μάρτυρα για απόδειξη της υπόθεσης της, ήτοι τον Αστυφύλακα 3303 Χ.Π. (ΜΚ1). Αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι στοιχειοθετείτο εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορούμενης, κάλεσε την Κατηγορούμενη σε απολογία και να προβάλει την υπεράσπιση της. Η Κατηγορούμενη επέλεξε να δώσει ενόρκως μαρτυρία, ενώ δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες υπεράσπισης. Ο ΜΚ1 υπηρετεί στην Τροχαία Λάρνακας και ανέφερε τα εξής κατά την δια ζώσης μαρτυρία του: (α) Διενεργούσε έλεγχο στην οδό Υψιπύλης στην Λάρνακα και προέβη σε καταγγελία ότι το επίδικο μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής [ ] βρισκόταν σταθμευμένο σε χώρο στάθμευσης αναπήρων. (β) Από την έρευνα του διαπίστωσε ότι η Κατηγορούμενη ήταν υπεύθυνη για την κατοχή και φύλαξη του ανωτέρω οχήματος και εξέδωσε εξώδικο, το οποίο δεν πληρώθηκε. (γ) Ο ίδιος πληροφόρησε την Κατηγορούμενη για το ανωτέρω αδίκημα και η απάντηση της ήταν «Κάναμε επιστολή». (δ) Η Κατηγορούμενη πήρε τηλέφωνο την ίδια ημέρα στην Τροχαία Λάρνακας και μίλησε με άλλους συναδέλφους του αστυνομικούς, αλλά όχι μαζί με τον ίδιο. (ε) Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι ήταν μέρος του επίδικου οχήματος σταθμευμένο σε χώρο στάθμευσης αναπήρων, ενώ τα στοιχεία της Κατηγορούμενης και το γεγονός ότι ήταν αυτή η οδηγός του κατά τον επίδικο χρόνο το έμαθε μετά όταν η Κατηγορούμενη έστειλε επιστολή προς τον Αρχηγό Αστυνομίας. Η Κατηγορούμενη αρνήθηκε το γεγονός ότι στάθμευσε σε χώρο στάθμευσης αναπήρων και ήταν η θέση της ότι δεν εμπόδισε οποιονδήποτε ανάπηρο άνθρωπο να σταθμεύσει. Ανάφερε δε τα εξής στην δια ζώσης μαρτυρία της: (α) Ήταν όντως αυτή που οδηγούσε το επίδικο όχημα κατά τον επίδικο χρόνο και το στάθμευσε σε άλλη οδό και σε κανονικό χώρο στάθμευσης δίπλα από χώρο στάθμευσης αναπήρων, ο οποίος βρίσκεται οριζόντια και είναι ο ένας χώρος στάθμευσης μετά τον άλλον. (β) Διευκρίνισε ότι και οι τέσσερις τροχοί του επίδικου οχήματος ήταν εντός του κανονικού χώρου στάθμευσης και μπορούσε κάποιος να σταθμεύσει στον χώρο στάθμευσης αναπήρων καθότι το όχημα της δεν εμπόδιζε τους χώρους στάθμευσης μπροστά και πίσω της. (γ) Την ίδια ημέρα που έγινε η καταγγελία του οχήματος, η Κατηγορούμενη κάλεσε στην Τροχαία Λάρνακας και τους είπε ότι έγινε κάποιο λάθος διότι έγραφε άλλη διεύθυνση το εξώδικο της και της είπαν να στείλει επιστολή και ακολούθως έστειλε η ίδια επιστολή στον Αρχηγό Αστυνομίας.
- Η Αξιολόγηση της Μαρτυρίας Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την όλη μαρτυρία και αξιοπιστία των μαρτύρων με το κριτήριο του μέσου λογικού αντικειμενικού παρατηρητή (βλ. Νεοφύτου ν Γερακιώτη
(2010)1 ΑΑΔ 25) και αφού έχω λάβει υπόψιν μου τόσο την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων (βλ. C&A Pelekanos v Πελεκάνου
(1999)1 ΑΑΔ1273), όσο και το περιεχόμενο, ποιότητα και πειστικότητα της μαρτυρίας τους (βλ. Μαυροσκούφη ν Τράπεζα Πειραιώς
(2014)1 ΑΑΔ 839 και Ομήρου ν Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506) αντιπαραβαλλόμενη με το σύνολο της μαρτυρίας στην δίκη, είτε προέρχεται από άλλη ζώσα μαρτυρία είτε από έγγραφη μαρτυρία και τεκμήρια (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν Πολυβίου
(2009)1 ΑΑΔ 339, Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Pal Tekinder v Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 551 και Στέγη Ευγηρίας «Αρχάγγελος Μιχαήλ» ν Αργυρίδου (Πολιτική Έφεση 32/2014) ημερ. 29/09/2021, ECLI:CY:AD:2021:A430). Δεν μου διαφεύγει ότι μικρές ή επουσιώδεις αντιφάσεις είναι φυσιολογικό να υπάρχουν και τείνουν να ενισχύουν την φιλαλήθεια και αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 320 και Ξυδιάς ν Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 174), εκτός βέβαια αν είναι τέτοια ουσιαστικής μορφής που πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν την πρόθεση του να πει ψέματα (βλ. Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 816). Ο ΜΚ1 δεν άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο, ενώ υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις και ανακρίβειες. Συγκεκριμένα, ενώ στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι το επίδικο όχημα ήταν σταθμευμένο σε χώρο στάθμευσης αναπήρων, στην αντεξέταση του ανέφερε ότι ήταν μέρος του οχήματος εντός του εν λόγω χώρου στάθμευσης, χωρίς, όμως, να διευκρινίσει ποιο και πόσο ήταν αυτό το μέρος του οχήματος. Απέκρυψε δε κατά την κυρίως εξέταση του το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη προέβη σε άμεσο παράπονο τόσο τηλεφωνικώς προς την Τροχαία Λάρνακας όσο και γραπτώς μέσω επιστολής προς τον Αρχηγό Αστυνομίας, που είχαν σαν αποτέλεσμα να ανακαλύψει ο ΜΚ1 τα στοιχεία της Κατηγορούμενης και να την καταγγείλει ονομαστικά. Συνεπώς, το εξώδικο που εξέδωσε επί τόπου δεν ήτο δυνατό να φέρουν τα στοιχεία της Κατηγορούμενης. Επιπρόσθετα, επισημαίνω ότι σε υποβολή της Κατηγορούμενης ότι ήταν σε άλλη διεύθυνση σταθμευμένο το επίδικο όχημα κατά τον επίδικο χρόνο, ο ΜΚ1 απάντησε «Αυτό δεν ενδιαφέρει το Δικαστήριο, γράφει μια άλλη διεύθυνση δεν ξέρω το γιατί». Ενόψει όλων των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ως αναξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΚ1 και γι' αυτό δεν την αποδέχεται. Η Κατηγορούμενη, από την άλλη, έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και έδωσε την εικόνα ότι πρόκειται για πρόσωπο που ήρθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια και έπεισε για την εκδοχή της. Ήταν ήρεμη, σταθερή και αμετακίνητη από την βασική θέση της ότι δεν στάθμευσε το επίδικο όχημα σε χώρο στάθμευσης αναπήρων. Όταν είδε το εξώδικο στο επίδικο όχημα, η Κατηγορούμενη πήρε την ίδια ημέρα τηλέφωνο στην Τροχαία για να παραπονεθεί και μετά απέστειλε σχετική επιστολή στον Αρχηγό Αστυνομίας, αποκαλύπτοντας τα πλήρη στοιχεία της, βάσει των οποίων η Αστυνομία προχώρησε με την καταγγελία εναντίον της ως υπεύθυνης οδηγού του οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο. Η αμεσότητα του παραπόνου της, η πλήρης αποκάλυψη των στοιχείων της και παραδοχή της ότι πράγματι αυτή ήταν που οδηγούσε το επίδικο μηχανοκίνητο όχημα κατά τον επίδικο χρόνο ενισχύουν την φιλαλήθεια της, σε συνάρτηση με την ποιότητα, ευθύτητα και σταθερότητα της στο εδώλιο. Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει αξιόπιστη την μαρτυρία της Κατηγορούμενης και την αποδέχεται. 5. Η Νομική Πτυχή και Τα Ευρήματα του Δικαστηρίου Εφόσον η Κατηγορούμενη αρνείται την διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι εικασίες, υποθέσεις και υποψίες, ακόμα και ευλογοφανείς, δεν έχουν οποιαδήποτε νομική ισχύ και δεν μπορούν να καλύψουν τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Από την άλλη, η Κατηγορούμενη δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί της είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Οι απομακρυσμένες πιθανότητες, όμως, δεν είναι αρκετές να δημιουργήσουν λογική αμφιβολία. Στην παρούσα υπόθεση, με βάση την μαρτυρία που κρίθηκε ως αξιόπιστη, το Δικαστήριο καταλήγει στα κατωτέρω ευρήματα γεγονότων: (α) Την 05.04.2023 η Κατηγορούμενη οδηγούσε και είχε υπό τον έλεγχο της το επίδικο μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής [ ] και το στάθμευσε σε χώρο στάθμευσης οχημάτων, ο οποίος εφαπτόταν και ήταν δίπλα από χώρο στάθμευσης αναπήρων. (β) Όταν η Κατηγορούμενη αντιλήφθηκε ότι έγινε καταγγελία για στάθμευση του επίδικου οχήματος σε χώρο στάθμευσης αναπήρων, τηλεφώνησε την ίδια ημέρα στην Τροχαία Λάρνακας για να παραπονεθεί, ενώ σε μεταγενέστερο στάδιο απέστειλε σχετική επιστολή στον Αρχηγό Αστυνομίας. (γ) Ακολούθως, καταγγέλθηκε η ίδια προσωπικά για το αδίκημα της στάθμευσης σε χώρο στάθμευσης αναπήρων στην οδό Υψιπύλης στην Λάρνακα. Η νομική βάση του Κατηγορητηρίου είναι ο Κανονισμός 58
(9)(γ) των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (Κ.Δ.Π.66/1984) ως έχει τροποποιηθεί που προνοεί τα εξής: «Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο, οφείλει να μη σταθμεύει το όχημα ούτε εγκαταλείπει αυτό- .(γ) σε χώρους στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρίες και σε χώρους στάθμευσης για ταξί και για οχήματα τροφοδοσίας» Το δε άρθρο 2 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου (Ν.86/1972) ως έχει τροποποιηθεί ερμηνεύει τις έννοιες «χώρος σταθμεύσεως» και «χώρος στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρίες» ως εξής: "χώρος σταθμεύσεως" σημαίνει οιονδήποτε χώρον, εν ω δύνανται να παραμένωσιν εσταθμευμένα μηχανοκίνητα οχήματα, είτε υπό επιτήρησιν, είτε όχι· "χώρος στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρίες" σημαίνει οποιοδήποτε χώρο που δεικνύεται με σήμανση ότι είναι τέτοιος χώρος και θα σταθμεύουν μόνο οχήματα που φέρουν το σήμα στάθμευσης αναπήρων, όπως αυτό προβλέπεται στον περί Ατόμων με Αναπηρίες Νόμο. Στην παρούσα υπόθεση, δεν υπάρχει αμφισβήτηση για την ύπαρξη και σήμανση του χώρου στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρίες. Άλλωστε, εφαρμόζοντας το μαχητό τεκμήριο omnia praesumuntur rite et solemniter esse acta, θεωρείται ότι όλα έγιναν σωστά και νομότυπα κατά την εκτέλεση των πραγμάτων (βλ. Πισσουρίου ν Αστυνομίας (Ποινική Έφεση 43/2020) ημερ. 06/04/2021, ECLI:CY:AD:2021:B125). Ούτε υπάρχει αμφισβήτηση ότι η Κατηγορούμενη οδηγούσε και είχε τον έλεγχο του επίδικου οχήματος. Εκείνο που αμφισβητείται και το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο η Κατηγορούμενη στάθμευσε το επίδικο όχημα σε τέτοιο χώρο. Στην παρούσα υπόθεση, με βάση την μαρτυρία που προσκομίστηκε ενώπιον μου και κρίθηκε ως αξιόπιστη, δεν προκύπτει ότι η Κατηγορούμενη στάθμευσε το επίδικο όχημα σε χώρο στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρίες στην οδό Υψιπύλης στην Λάρνακα. Αντιθέτως, εκείνο που προκύπτει είναι ότι η Κατηγορούμενη στάθμευσε το επίδικο όχημα σε άλλη οδό και σε χώρο στάθμευσης οχημάτων, ο οποίος εφαπτόταν με χώρο στάθμευσης αναπήρων. Ενόψει των ανωτέρω, η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την διάπραξη του αδικήματος από την Κατηγορούμενη. 6. Κατάληξη Συνοψίζοντας και για όλους τους λόγους που καταγράφονται ανωτέρω, η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο