ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Ν.Π. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9394/2022, 22/12/2023

(1)(β), 3

(4)(α), 38 και 40 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου (Ν.96(Ι)/2000) (3η κατηγορία) και επίτρεψη χρήσης μη εγγεγραμμένου μηχανοκίνητου οχήματος κατά παράβαση των Κανονισμών 4

(1)και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (ΚΔΠ 66/1984) όπως τροποποιήθηκαν (4η κατηγορία). Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την διάπραξη των ανωτέρω αδικημάτων και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση.

1. Η Μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε ένα μάρτυρα για απόδειξη της υπόθεσης της, ήτοι τον Αστυφύλακα 5739 Π.Α. (ΜΚ1). Αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι στοιχειοθετείτο εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία και να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής και δεν πρόσφερε οποιαδήποτε μαρτυρία. Ο ΜΚ1 κατέθεσε και υιοθέτησε την κατάθεση του ημερ. 25.07.2022, Τεκμήριο 1 και ανέφερε τα εξής στην δια ζώσης μαρτυρία του: (α) Στις 23.07.2022 και ώρα 09:00 στον κυκλικό κόμβο Ριζοελιάς στην Αραδίππου της Επαρχίας Λάρνακας κατάγγειλε την Κατηγορούμενη 1, η οποία οδηγούσε μη εγγεγραμμένο μηχανοκίνητο όχημα με αρ. πλαισίου [ ] και ξένες πινακίδες. Όταν πληροφορήθηκε για την καταγγελία, η Κατηγορούμενη 1 απάντησε ότι «Έπιασα το να πάρω το γιο μου στρατό επειδή το άλλο είναι στον μηχανικό. Το αυτοκίνητο έφερε το ο άντρας μου που την Αγγλία». (β) Ο ΜΚ1 ζήτησε πιστοποιητικό ασφάλειας έναντι τρίτου από την Κατηγορούμενη 1, η οποία του απάντησε ότι έχει τα χαρτιά ο σύζυγος της και θα του τα παρουσιάσει. Μετά από δύο μέρες, ήτοι στις 25/07/2022, η Κατηγορούμενη 1 παρουσίασε στον ΜΚ1 πιστοποιητικό ασφάλειας με ισχύ από 25/07/2022, ήτοι το Τεκμήριο
2. (γ) Την ίδια ημέρα, ήτοι στις 25/07/2022, ο ΜΚ1 πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο ότι θα καταγγελθεί για την διάπραξη των επίδικων αδικημάτων και η απάντηση του Κατηγορούμενου ήταν: «Είχα το τζαι εκάθετουν το αυτοκίνητο αλλά έδωσα της το να πάρει το μιτσί στο στρατό γιατί το άλλο εν εις στο μηχανικό». (δ) Το επίδικο όχημα εγγράφηκε στον Έφορο Οχημάτων την 26.08.2022 επ' ονόματι του Κατηγορούμενου (βλ. Τεκμήριο 3), ο οποίος είναι ο σύζυγος της Κατηγορούμενης
3. (ε) Στην αντεξέταση του, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι πρώτη φορά βλέπει τον Κατηγορούμενο στο Δικαστήριο. Σε σχέση με την καταγγελία κατά του Κατηγορούμενου, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι έγινε τηλεφωνικώς όταν ανέκοψε την Κατηγορούμενη 1, η οποία τον πήρε τηλέφωνο την ίδια στιγμή από την τηλεφωνική συσκευή της και μίλησε ο ίδιος μαζί του. Παρά το ότι εξακρίβωσε τα στοιχεία του και τον αριθμό ταυτότητας του μέσω της ανωτέρω τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχε, ο ΜΚ1 δεν είχε ακούσει στο παρελθόν την φωνή του Κατηγορούμενου και παραδέχθηκε ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει αν το πρόσωπο με το οποίο συνομιλούσε στο τηλέφωνο ήταν πράγματι ο Κατηγορούμενος.
4. Η Αξιολόγηση της Μαρτυρίας Έχω παρακολουθήσει με προσοχή τον ΜΚ1 και η μαρτυρία του είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου. Έχω προβεί στην αξιολόγηση της όλης μαρτυρίας και αξιοπιστίας του με το κριτήριο του μέσου λογικού αντικειμενικού παρατηρητή (βλ. Νεοφύτου ν Γερακιώτη

(2010)1 ΑΑΔ 25) και αφού έχω λάβει υπόψιν μου τόσο την εμφάνιση και συμπεριφορά του (βλ. C&A Pelekanos v Πελεκάνου

(1999)1 ΑΑΔ1273), όσο και το περιεχόμενο, ποιότητα και πειστικότητα της μαρτυρίας του (βλ. Μαυροσκούφη ν Τράπεζα Πειραιώς

(2014)1 ΑΑΔ 839 και Ομήρου ν Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506) αντιπαραβαλλόμενη με το σύνολο της μαρτυρίας στην δίκη, είτε προέρχεται από άλλη ζώσα μαρτυρία είτε από έγγραφη μαρτυρία και τεκμήρια (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν Πολυβίου

(2009)1 ΑΑΔ 339, Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα

(1992)1 ΑΑΔ 1056, Pal Tekinder v Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551 και Στέγη Ευγηρίας «Αρχάγγελος Μιχαήλ» ν Αργυρίδου (Πολιτική Έφεση 32/2014) ημερ. 29/09/2021, ECLI:CY:AD:2021:A430). Δεν μου διαφεύγει ότι μικρές ή επουσιώδεις αντιφάσεις είναι φυσιολογικό να υπάρχουν και τείνουν να ενισχύουν την φιλαλήθεια και αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 320 και Ξυδιάς ν Αστυνομίας

(1993)2 ΑΑΔ 174), εκτός βέβαια αν είναι τέτοια ουσιαστικής μορφής που πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν την πρόθεση του να πει ψέματα (βλ. Κυπριανού ν Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 816). Ο ΜΚ1 έκαμε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και θεωρώ ότι ήταν πρόσωπο που ήρθε να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Άλλωστε, το μόνο που αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση ήταν κατά πόσο το πρόσωπο με το οποίο μίλησε στο τηλέφωνο, μέσω της τηλεφωνικής συσκευής της Κατηγορούμενης 1, ήταν ο Κατηγορούμενος. Υπέπεσε, όμως, στην εξής αντίφαση για το ανωτέρω ζήτημα. Στην κατάθεση του ανέφερε ότι η καταγγελία κατά του Κατηγορούμενου έγινε στις 25/07/2022, ήτοι δύο μέρες μετά που ο ίδιος ανέκοψε την Κατηγορούμενη 1 που οδηγούσε το επίδικο όχημα και όταν η Κατηγορούμενη 1 του προσκόμισε το πιστοποιητικό ασφάλειας, Τεκμήριο 2. Στην αντεξέταση του, όμως, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι ήταν κατά την ανακοπή του επίδικου οχήματος, ήτοι στις 23/07/2022, που κατάγγειλε δια τηλεφώνου τον Κατηγορούμενο και συγκεκριμένα όταν ζήτησε από την Κατηγορούμενη 1 να τον πάρει τηλέφωνο από την τηλεφωνική συσκευή της. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχθεί αυτό το μέρος της μαρτυρίας του, δηλαδή την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Κατηγορούμενο και το περιεχόμενο αυτής. Δεν κρίνω, όμως, ότι η υπόλοιπη μαρτυρία του έχει μολυνθεί από την ανωτέρω αντίφαση, αφού ως έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω, δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση και συνεπώς κρίνεται ως αξιόπιστη και είναι αποδεκτή από το Δικαστήριο (βλ. Σωτηρίου ν Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 307).

1. Η Νομική Πτυχή και Τα Ευρήματα του Δικαστηρίου Εφόσον ο Κατηγορούμενος αρνείται την διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι εικασίες, υποθέσεις και υποψίες, ακόμα και ευλογοφανείς, δεν έχουν οποιαδήποτε νομική ισχύ και δεν μπορούν να καλύψουν τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Οι απομακρυσμένες πιθανότητες, όμως, δεν είναι αρκετές να δημιουργήσουν λογική αμφιβολία. Στην παρούσα υπόθεση, με βάση το μέρος της μαρτυρίας του ΜΚ1 που κρίθηκε ως αξιόπιστη, το Δικαστήριο καταλήγει στα κατωτέρω ευρήματα γεγονότων: (α) Την 23.07.2022 η Κατηγορούμενη 1 οδηγούσε το επίδικο όχημα στον κυκλικό κόμβο Ριζοελιάς στην Αραδίππου της Επαρχίας Λάρνακας χωρίς να καλύπτεται από πιστοποιητικό ασφάλειας. (β) Κατά τον ανωτέρω χρόνο το επίδικο όχημα δεν ήταν εγγεγραμμένο στην Δημοκρατία, ενώ εγγράφηκε στο όνομα του Κατηγορούμενου την 26.08.
2. (γ) Ο Κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που εισήγαγε το επίδικο όχημα από το εξωτερικό, ήτοι από την Αγγλία, στην Κύπρο. (δ) Ο Κατηγορούμενος είναι ο σύζυγος της Κατηγορούμενης
3. Η σχετική νομοθετική διάταξη για το αδίκημα της 3ης κατηγορίας είναι το άρθρο 3

(1)(β) του Ν.96(Ι)/2000, το οποίο προνοεί τα εξής: «Τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να- . (β) προκαλεί ή επιτρέπει σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το άλλο αυτό πρόσωπο, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού». Για το αδίκημα της 4ης κατηγορίας, σχετικός είναι ο Κανονισμός 4

(1)των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (Κ.Δ.Π.66/1984) που έχει ως εξής: «Ουδείς θελει χρησιμοποιήσει ή οδηγήσει μηχανοκίνητον όχημα, ή επιτρέψει ή ανεχθεί όπως μηχανοκίνητον όχημα χρησιμοποιηθή πριν ή τούτο εγγραφή δυνάμει των διατάξεων των παρόντων Κανονισμών». Σύμφωνα και με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων των κατηγοριών 3 και 4, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ουσιαστικά ότι επέτρεψε στην σύζυγο του και Κατηγορούμενη 1 να οδηγήσει το επίδικο όχημα κατά τον ανωτέρω επίδικο τόπο και χρόνο χωρίς πιστοποιητικό ασφάλειας και ενώ αυτό δεν ήταν εγγεγραμμένο στην Δημοκρατία. Κρίσιμο, λοιπόν, συστατικό στοιχείο και των δύο αδικημάτων και επίδικο θέμα που καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος επέτρεψε στην Κατηγορούμενη 1 να οδηγήσει το επίδικο όχημα. Στην αγγλική απόφαση McLeod v Buchanan [1940] 2 All ER 179, 187 λέχθηκαν τα εξής σχετικά από την Βουλή των Λόρδων (House of Lords): "To "permit" is a looser and vaguer term. It may denote an express permission, general or particular, as distinguished from a mandate. The other person is not told to use the vehicle in the particular way, but he is told that he may do so if he desires. However, the word also includes cases in which permission is merely inferred. If the other person is given the control of the vehicle, permission may be inferred if the vehicle is left at the other person's disposal in such circumstances as to carry with it a reasonable implication of a discretion or liberty to use it in the manner in which it was used." Επίσης, στην αγγλική απόφαση Lovelace v DPP [1954] 3 All ER 481, 483, λέχθηκαν τα εξής: "It has been held repeatedly that, although the prohibition of doing an act is absolute so that scienter or mens rea is not necessary, different considerations apply where a person is charged with "causing" or "permitting" the act to be done, because one cannot "cause" or "permit" an act to be done unless one has knowledge of the facts." Τέλος, στο Σύγγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences (23rd edition, 2007), σελ. 65, αναφέρονται τα εξής: "A distinction should normally be drawn between knowledge of the use of the vehicle and knowledge of the unlawfulness of its use. Knowledge of the former kind is an essential ingredient of permitting, knowledge of the latter kind may or may not be an essential ingredient." Στην παρούσα υπόθεση, όπως έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω, το Δικαστήριο απέρριψε το μέρος της μαρτυρίας του ΜΚ1 για την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Κατηγορούμενο. Αλλά και να μην την απέρριπτε, τέτοια μαρτυρία δεν θα μπορούσε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος όντως επέτρεψε στην Κατηγορούμενη 1 να οδηγήσει το επίδικο όχημα, καθότι ο ίδιος ο ΜΚ1 παραδέχθηκε ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει αν ήταν όντως ο Κατηγορούμενος το πρόσωπο με το οποίο συνομίλησε στο τηλέφωνο. Από την υπόλοιπη μαρτυρία του ΜΚ1, η οποία κρίθηκε ως αξιόπιστη, εκείνο που προκύπτει είναι ότι ο Κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που εισήγαγε το επίδικο όχημα από την Αγγλία στην Κύπρο και ότι μετέπειτα το όχημα εγγράφηκε στο όνομα του. Τα ανωτέρω δεν αποδεικνύουν γνώση του Κατηγορούμενου για την οδήγηση του οχήματος από την σύζυγο του, Κατηγορούμενη 1. Ούτε η απάντηση της Κατηγορούμενης 1 στον ΜΚ1 «Έπιασα το να πάρω το γιο μου στρατό επειδή το άλλο είναι στον μηχανικό» αποδεικνύει γνώση του Κατηγορούμενου και συνεπώς δεν μπορεί να συναχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος επέτρεψε στην σύζυγο του να οδηγήσει το επίδικο όχημα κατά τον ανωτέρω επίδικο τόπο και χρόνο. Ενόψει των ανωτέρω, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε το συστατικό στοιχείο της επίτρεψης της χρήσης του επίδικου οχήματος σε σχέση με τις κατηγορίες 3 και 4. 6. Κατάληξη Συνοψίζοντας και για όλους τους λόγους που καταγράφονται ανωτέρω, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο