ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 20288/2022, 29/11/2023

(1)(γ) του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου (Ν.86/1972) όπως έχει τροποποιηθεί. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την διάπραξη του ανωτέρω αδικήματος και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση.

1. Η Μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε δύο μάρτυρες για απόδειξη της υπόθεσης της, ήτοι τον Αρχιαστυφύλακα 2828 Ο.Π. (ΜΚ1) και τον Λοχία 4727 Μ.Χ. (ΜΚ2). Αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι στοιχειοθετείτο εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία και να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε και έδωσε ο ίδιος ενόρκως μαρτυρία, ενώ δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες. Ο ΜΚ1 κατέθεσε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, την κατάθεση του ημερ. 10.04.2022, Τεκμήριο 1, όπου αναφέρει ότι την 04.02.2022 ο ίδιος και ο ΜΚ2 επισκέφθηκαν την σκηνή του ατυχήματος 45 λεπτά περίπου μετά που έγινε το ατύχημα και βρήκαν τα ενεχόμενα οχήματα στην τελική θέση τους. Όταν επισκέφθηκαν την σκηνή, οι οδηγοί των ενεχόμενων οχημάτων με αρ. εγγραφής [ ] και [ ] είχαν ήδη μεταφερθεί με ασθενοφόρα στο νοσοκομείο και παρούσα ήταν μόνο η υπεύθυνη οδηγός του σταθμευμένου οχήματος με αρ. εγγραφής [ ]. Ο ΜΚ1 ετοίμασε, καθ' υπόδειξιν του ΜΚ2, πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος, Τεκμήριο 2, όπου τοποθέτησε τις πορείες των ενεχόμενων οχημάτων, διάφορα ίχνη τροχοπέδησης, τα σημεία σύγκρουσης, τις τελικές θέσεις των οχημάτων και τις σχετικές μετρήσεις που έκαμε ο ίδιος. Ακολούθως, ο ΜΚ1 ετοίμασε και συμμετρικό σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος, το Τεκμήριο 2Α, στην βάση του πρόχειρου σχεδίου, Τεκμήριο 2, και το παρέδωσε στον ΜΚ2, ο οποίος ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης, για τα περαιτέρω. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΚ1 διευκρίνισε τις σχετικές αποστάσεις, όπως καταγράφονται στο Τεκμήριο 2Α, και διαστάσεις των ενεχόμενων οχημάτων όπως καταγράφονται στο Τεκμήριο
2. Ειδικότερα, σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων ανέφερε ότι αυτό βρίσκεται 70εκ. μέσα στην λωρίδα κυκλοφορίας του οδηγού του οχήματος με αρ. εγγραφής [ ] και συνεπώς υπήρχε διαθέσιμος χώρος πλάτους 2.70 μέτρων στην λωρίδα της. Ανέφερε, επίσης, ότι η οδηγός του οχήματος με αρ. εγγραφής [ ] κατηγορήθηκε διότι οδηγούσε καθ' υπέρβαση του ορίου αναλογίας αλκοόλης στο αίμα της και συγκεκριμένα με 236mg αντί 50mg που είναι το όριο. Σύμφωνα δε με τα ευρήματα του στην σκηνή, η ανωτέρω οδηγός δεν χρησιμοποίησε τα φρένα του οχήματος της πριν την επίδικη σύγκρουση, καθότι τα ίχνη τροχοπέδησης που εντόπισε ήταν μετά την σύγκρουση. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι δεν έκαμε οτιδήποτε άλλο σε σχέση με το επίδικο ατύχημα, πέραν από την ετοιμασία των ανωτέρω σχεδίων (βλ. Τεκμήρια 2 και 2Α), και ούτε ήταν αυτός που έλαβε καταθέσεις από τους ενεχόμενους οδηγούς. Ο ΜΚ2, εξεταστής του επίδικου ατυχήματος, υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση του, Τεκμήριο
3. Σύμφωνα με την κατάθεση του, έλαβε τηλεφώνημα από την υπηρεσία ασθενοφόρων ότι έγινε το επίδικο ατύχημα στην 1η Λεωφόρο στην Πύλα της Επαρχίας Λάρνακας. Ακολούθως, ενημέρωσε το περίπολο της τροχαίας Λάρνακας υπό τον Λοχία 4759 και τον ΜΚ1 και περί την 22:15 μετέβηκε μαζί τους στην σκηνή του ατυχήματος. Όταν επισκέφθηκε την σκηνή, οι οδηγοί των ενεχόμενων οχημάτων με αρ. εγγραφής [ ] και [ ] είχαν ήδη μεταφερθεί με ασθενοφόρα στο νοσοκομείο και παρούσα ήταν μόνο η υπεύθυνη οδηγός του σταθμευμένου οχήματος με αρ. εγγραφής [ ]. Ο ΜΚ2 έδωσε οδηγίες στον ΜΚ1 να ετοιμάσει πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος. Σύμφωνα με τον ΜΚ2, το ατύχημα συνέβη κατά τη διάρκεια της νύχτας, αλλά υπήρχε επαρκής οδικός φωτισμός, ενώ ο καιρός ήταν αίθριος και ο δρόμος στεγνός. Ο δρόμος επί του οποίου συνέβη το επίδικο ατύχημα είναι ευθύς και επίπεδος, χωρίς περιορισμό ορατότητας, και είναι κεντρική λεωφόρος με πυκνή τροχαία κίνηση που αποτελείται από δύο λωρίδες κυκλοφορίας, μία για κάθε κατεύθυνση, που διαχωρίζονται με άσπρη συνεχή γραμμή πάνω στο οδόστρωμα και είναι πλάτους 3,40 μέτρων έκαστη. Τα ενεχόμενα οχήματα στο επίδικο ατύχημα ήταν το όχημα με αρ. εγγραφής [ ] , που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος, το όχημα με αρ. εγγραφής [ ] , που οδηγούσε η M.M.N, και το όχημα με αρ. εγγραφής [ ] , που ήταν σταθμευμένο επί της ανωτέρω λεωφόρου. Το όχημα του Κατηγορούμενου υπέστη σοβαρές υλικές ζημιές στον μπροστινό προφυλακτήρα, μπροστινό δεξιό τροχό (του οδηγού), καπό, μπροστινή γρίλια, μπροστινό δεξιό φτερό (του οδηγού), μπροστινά φανάρια, μπροστινή δεξιά πόρτα (του οδηγού), ανεμοθώρακας, πίσω αριστερό φτερό, πίσω αριστερός προφυλακτήρας και ελαφρές ζημιές στην αριστερή πλευρά, ήτοι στην πόρτα του συνοδηγού και την πίσω αριστερά πόρτα. Το όχημα της M.M.N υπέστη σοβαρές υλικές ζημιές στο μπροστινό δεξιό φανάρι, μπροστινό προφυλακτήρα, καπό, μπροστινό δεξιό φτερό (του οδηγού), μπροστινό δεξιό τροχό (του οδηγού), μπροστινή δεξιά πόρτα (του οδηγού), πίσω δεξιά τροχός, πίσω αριστερό φανάρι, πίσω αριστερό φτερό, οι αερόσακοι οδηγού και συνοδηγού και ο πίσω προφυλακτήρας. Το σταθμευμένο όχημα υπέστη ελαφριές υλικές ζημιές στην αριστερή πλευρά του οχήματος, ήτοι στο αριστερό φτερό και πόρτες. Σύμφωνα με μαρτυρίες που έλαβε ο ΜΚ2, ο Κατηγορούμενος εισήλθε με το όχημα του μερικώς στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας με σκοπό να προσπεράσει σειρά από οχήματα που ήταν σταθμευμένα εντός της δικής του λωρίδας κυκλοφορίας και συγκρούστηκε μετωπικά με το όχημα της M.M.N που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση. Από την σύγκρουση το όχημα του Κατηγορούμενου σύρθηκε πλάγια και κτύπησε ελαφρά το ανωτέρω σταθμευμένο όχημα. Στην αντεξέταση του, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι από το αίμα που λήφθηκε από τους δύο οδηγούς για έλεγχο αλκοόλης, το αποτέλεσμα του Κατηγορούμενου ήταν αρνητικό, ενώ για την M.M.N ήταν θετικό. Ανέφερε, επίσης, ότι όντως υπήρχε αρκετός διαθέσιμος χώρος στην άλλη οδηγό για να περάσει με το όχημα της με ασφάλεια και χωρίς να συγκρουστούν τα δύο οχήματα. Ο Κατηγορούμενος έδωσε ενόρκως μαρτυρία και υιοθέτησε την κατάθεση του ημερ. 19.02.2022 που έδωσε στην Αστυνομία, Τεκμήριο
4. Σύμφωνα με την κατάθεση του, ο Κατηγορούμενος ενώ οδηγούσε το ανωτέρω όχημα του την 04.02.2022 και ώρα 21:30, είδε μια σειρά 15 με 20 σταθμευμένων αυτοκινήτων εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του. Αφού έλεγξε ότι ο δρόμος απέναντι του ήταν καθαρός, άρχισε να τα προσπερνά με ταχύτητα 35-40 χιλιόμετρα ανά ώρα τα σταθμευμένα οχήματα. Όταν σχεδόν προσπέρασε όλα τα οχήματα είδε ξαφνικά ένα όχημα να έρχεται από απέναντι, με μεγάλη ταχύτητα, χωρίς να κάνει κάποια ενέργεια για να τον αποφύγει. Ο Κατηγορούμενος οδήγησε όσο πιο αριστερά μπορούσε κοντά στα σταθμευμένα οχήματα, αλλά το όχημα που ερχόταν από απέναντι συγκρούστηκε μετωπικά με το όχημα του Κατηγορούμενου. Από την σύγκρουση, το όχημα του Κατηγορούμενου μετακινήθηκε και κτύπησε στο πλάι με το σταθμευμένο όχημα στα αριστερά του, ενώ το άλλο όχημα γύρισε και σταμάτησε κάθετα προς τον επίδικο δρόμο. Ο Κατηγορούμενος τραυματίστηκε στο πρόσωπο και υποβλήθηκε σε εγχείριση στην γνάθο του. Στην αντεξέταση του, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι έλεγξε τον δρόμο προτού αρχίσει να προσπερνά τα σταθμευμένα οχήματα και όταν είδε το όχημα της άλλης οδηγού που ερχόταν από απέναντι σε απόσταση περίπου 100 μέτρων, πήγε όσο πιο αριστερά μπορούσε και σταμάτησε εντελώς το όχημα του, αλλά το άλλο όχημα συγκρούστηκε μετωπικά με το όχημα του. Επίσης, κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως τεκμήρια η κατάθεση της Αστ.4951 Μ.Α., Τεκμήριο 5, σύμφωνα με την οποία την 31.08.2022 κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο για αμελή οδήγηση, καθώς και η γραπτή κατηγορία ημερ. 31.08.2022 εναντίον του Κατηγορούμενου, Τεκμήριο 6, όπου ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν παραδέχεται την κατηγορία.
5. Η Αξιολόγηση της Μαρτυρίας Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες και η μαρτυρία τους είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου. Έχω προβεί στην αξιολόγηση της όλης μαρτυρίας και αξιοπιστίας των μαρτύρων με το κριτήριο του μέσου λογικού αντικειμενικού παρατηρητή (βλ. Νεοφύτου ν Γερακιώτη

(2010)1 ΑΑΔ 25) και αφού έχω λάβει υπόψιν μου τόσο την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων (βλ. C&A Pelekanos v Πελεκάνου

(1999)1 ΑΑΔ1273), όσο και το περιεχόμενο, ποιότητα και πειστικότητα της μαρτυρίας τους (βλ. Μαυροσκούφη ν Τράπεζα Πειραιώς

(2014)1 ΑΑΔ 839 και Ομήρου ν Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506) αντιπαραβαλλόμενη με το σύνολο της μαρτυρίας στην δίκη, είτε προέρχεται από άλλη ζώσα μαρτυρία είτε από έγγραφη μαρτυρία και τεκμήρια (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν Πολυβίου

(2009)1 ΑΑΔ 339, Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα

(1992)1 ΑΑΔ 1056, Pal Tekinder v Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551 και Στέγη Ευγηρίας «Αρχάγγελος Μιχαήλ» ν Αργυρίδου (Πολιτική Έφεση 32/2014) ημερ. 29/09/2021, ECLI:CY:AD:2021:A430). Δεν μου διαφεύγει ότι μικρές ή επουσιώδεις αντιφάσεις είναι φυσιολογικό να υπάρχουν και τείνουν να ενισχύουν την φιλαλήθεια και αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 320 και Ξυδιάς ν Αστυνομίας

(1993)2 ΑΑΔ 174), εκτός βέβαια αν είναι τέτοια ουσιαστικής μορφής που πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν την πρόθεση του να πει ψέματα (βλ. Κυπριανού ν Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 816). Η πραγματική μαρτυρία σε αυτές της φύσεως υποθέσεις έχει βαρύνουσα σημασία (βλ. Θεοφάνους ν Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 160), αφού το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας, αλλά και σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος (βλ. Σωτηρίου ν Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 307), καθότι τα άμεσα εμπλεκόμενα πρόσωπα μπορούν εύκολα να κάμουν λάθος όπως οι αποστάσεις και ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ των διαδραματιζόμενων γεγονότων (βλ. Ιωαννίδου ν Γιαννή

(1990)2 ΑΑΔ 260). Τα συμπεράσματα, φυσικά, που μπορούν να εξαχθούν από την πραγματική μαρτυρία αποτελούν συνάρτηση της κοινής λογικής, η οποία αποτελεί αναντικατάστατο οδηγό του Δικαστηρίου ως προς τα θέματα σε σχέση με την οδική συμπεριφορά και τις δυνατότητες και ενδεχόμενες αντιδράσεις των οδηγών (βλ. Θεοδώρου ν Σάββα

(2016)1 ΑΑΔ 202). Άλλωστε, σε υποθέσεις τροχαίων δυστυχημάτων το Δικαστήριο πρέπει να καθοδηγείται από την κοινή λογική, χωρίς να περιπλέκεται σε λεπτομέρειες, αριθμητικούς υπολογισμούς και ασκήσεις επί χάρτου (βλ. Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας (Ποινική Έφεση 221/2018) ημερ. 26/03/2019, ECLI:CY:AD:2019:B107). Ο ΜΚ1 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και έδωσε την εικόνα ειλικρινούς προσώπου. Άλλωστε, δεν αμφισβητηθήκαν τα ευρήματα του και η πραγματική μαρτυρία που πρόσφερε μέσω των Τεκμηρίων 2 και 2Α που ετοίμασε ο ίδιος. Η αντεξέταση του περιορίστηκε κυρίως σε διευκρινιστικές ερωτήσεις αναφορικά με τις διαστάσεις των οχημάτων και αποστάσεις μεταξύ των και ο ΜΚ1 απάντησε με αμεσότητα και σαφήνεια στις ερωτήσεις. Συγκεκριμένα, για τον διαθέσιμο χώρο που είχε η οδηγός του οχήματος [ ] συμφώνησε ότι είχε διαθέσιμο χώρο πλάτους 2,70 μέτρα για να περάσει το όχημα της πλάτους 1,70 μέτρων. Τα όσα ανέφερε συνάδουν με την πραγματική μαρτυρία και τα τεκμήρια που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία του ΜΚ1 ήταν αξιόπιστη και συνεπώς γίνεται αποδεκτή. Ο ΜΚ2 έκαμε επίσης καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν άμεσος, σταθερός και επεξηγηματικός στις απαντήσεις του και δεν υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις που να κλονίσουν την μαρτυρία του. Ο ΜΚ2 παρουσίασε την πραγματική μαρτυρία της σκηνής του επίδικου ατυχήματος, κατέγραψε με λεπτομέρεια τις ζημιές των ενεχόμενων οχημάτων και επεξήγησε την πορεία τους πριν, κατά και μετά την σύγκρουση. Συμφώνησε με την θέση που του υποβλήθηκε από την Υπεράσπιση ότι υπήρχε αρκετός διαθέσιμος χώρος στην οδηγό του οχήματος με αρ. εγγραφής [ ] για να περάσει με το όχημα της χωρίς να συγκρουστεί με το όχημα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος. Τα όσα ανέφερε δε συνάδουν με την πραγματική μαρτυρία και την σκηνή του ατυχήματος, όπως αποτυπώθηκε στα Τεκμήρια 2 και 2Α. Η μαρτυρία του, λοιπόν, κρίνεται ως αξιόπιστη και γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο, εκτός από το μέρος στο οποίο ο ΜΚ2 ανέφερε την γνώμη του για το ποιος ευθύνεται για το ατύχημα, καθότι τούτο επαφίεται στο Δικαστήριο να το αποφασίσει και όχι στους μάρτυρες. Θετική εικόνα στο Δικαστήριο έκαμε και ο Κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν άμεσος και σταθερός στις απαντήσεις του, ενώ γενικά έδειχνε ενοχλημένος που κατηγορείται ο ίδιος για το επίδικο ατύχημα και όχι η άλλη ενεχόμενη οδηγός. Οι απαντήσεις που έδωσε κατά την αντεξέταση συνάδουν με την γραπτή κατάθεση του, αλλά και με την πραγματική μαρτυρία που έχει προσκομιστεί. Συγκεκριμένα, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι λίγο πριν την σύγκρουση προσπάθησε να μετακινήσει το όχημα αριστερότερα και όσο το δυνατό πιο κοντά στα σταθμευμένα οχήματα, κάτι που επιβεβαιώνεται από τα ίχνη τροχοπέδησης του οχήματος του στο Τεκμήριο 2Α, τα οποία έχουν μια ελαφριά κλίση προς τα αριστερά σε σχέση με την πορεία του. Επίσης, ανέφερε ότι σταμάτησε τελείως το όχημα του πριν την σύγκρουση, σε αντίθεση με την Κατηγορούμενη, γεγονός που επιβεβαιώνεται και πάλι από την πραγματική μαρτυρία, αφού ενώ έχουν καταγραφεί ίχνη τροχοπέδησης του οχήματος του πριν την σύγκρουση, δεν έχουν καταγραφεί καθόλου ίχνη τροχοπέδησης του άλλου οχήματος πριν την σύγκρουση. Επιπρόσθετα, η ανωτέρω θέση του Κατηγορούμενου επιβεβαιώνεται και από τις ελαφρές ζημιές που υπέστη το σταθμευμένο όχημα από το όχημα του Κατηγορούμενου, μετά που αυτό σύρθηκε από την σύγκρουση, σε αντίθεση με το όχημα της άλλης ενεχόμενης οδηγού, το οποίο αφού ανέβηκε μερικώς στο πεζοδρόμιο συγκρούστηκε με φοινικόδεντρο για να ακινητοποιηθεί. Κατά την αντεξέταση δε, παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του και ιδιαίτερα στο ότι έλεγξε τον δρόμο προτού αρχίσει να προσπερνά την σειρά σταθμευμένων οχημάτων επί της λωρίδας κυκλοφορίας του. Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ως αξιόπιστη την μαρτυρία του Κατηγορούμενου και την αποδέχεται. 5. Η Νομική Πτυχή και Τα Ευρήματα του Δικαστηρίου Εφόσον ο Κατηγορούμενος αρνείται την διάπραξη του επίδικου αδικήματος, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι εικασίες, υποθέσεις και υποψίες, ακόμα και ευλογοφανείς, δεν έχουν οποιαδήποτε νομική ισχύ και δεν μπορούν να καλύψουν τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Οι απομακρυσμένες πιθανότητες, όμως, δεν είναι αρκετές να δημιουργήσουν λογική αμφιβολία. Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της αμελούς οδήγησης και πρόκλησης σωματικής βλάβης. Σχετικό είναι το άρθρο 8

(1)(γ) του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου (Ν.86/1972) ως έχει τροποποιηθεί που προνοεί τα εξής: «Οποιοσδήποτε οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε οποιανδήποτε οδό χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή χωρίς να επιδεικνύει εύλογη μέριμνα για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν την οδό, και προκαλεί σωματική βλάβη είναι ένοχος αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή/και σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις έξι χιλιάδες ευρώ (€6.000).» Η αμέλεια επί των τροχαίων ατυχημάτων είναι η ίδια και στο αστικό και στο ποινικό δίκαιο με διαφορά, βέβαια, το βάρος απόδειξης (βλ. Σωκράτους ν Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1). Το καθήκον επιμέλειας (standard of care) οφείλεται έναντι οποιουδήποτε προσώπου που κατά λογική πρόβλεψη δυνατό να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού και το κριτήριο είναι αντικειμενικό, με μέτρο τον μέσο συνετό και προσεκτικό οδηγό, ενώ η πρόβλεψη για την δυνατότητα κινδύνου συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες οδήγησης και το καθήκον της δέουσας παρατηρητικότητας (βλ. Χαραλάμπους ν McGill (Πολ. Έφεση 38/2015) ημερ. 18/12/2019, ECLI:CY:AD:2019:A527). Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αναμενόμενη ή αντιληπτή, τότε η παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια. Έστω και μικρού βαθμού αμέλεια, στις ποινικές υποθέσεις είναι αρκετή για να οδηγήσει σε καταδίκη του Κατηγορούμενου (βλ. Κυπριανού ν Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 816). Στην παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε ευρήματα βάσει της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του και κρίθηκε ως αξιόπιστη. Έχοντας κατά νου ότι σε τέτοιου είδους υποθέσεις το Δικαστήριο πρέπει να καθοδηγείται από την κοινή λογική, χωρίς να περιπλέκεται σε λεπτομέρειες, αριθμητικούς υπολογισμούς και ασκήσεις επί χάρτου (βλ. Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας (Ποινική Έφεση 221/2018) ημερ. 26/3/2019, ECLI:CY:AD:2019:B107), το Δικαστήριο καταλήγει στα κατωτέρω ευρήματα: (α) Την 04.02.2022 και ώρα 21:30 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής [ ] επί της 1ης Λεωφόρου στην Πύλα της Επαρχίας Λάρνακας με κατεύθυνση από Πύλα προς Ορόκλινη. (β) Ο ανωτέρω δρόμος είναι ευθύς, επίπεδος και χωρίς εμπόδια ορατότητας. Κατά τον χρόνο του ατυχήματος ήταν σκοτάδι, αλλά υπήρχε επαρκής οδικός φωτισμός, ενώ ο καιρός ήταν αίθριος και ο δρόμος στεγνός. Ο δρόμος είναι διπλής κατευθύνσεως με μία λωρίδα για κάθε κατεύθυνση πλάτους 3,40 μέτρα κάθε λωρίδα, ενώ οι λωρίδες διαχωρίζονται με άσπρη συνεχή γραμμή. (γ) Σε κάποιο σημείο του ανωτέρω δρόμου, υπήρχε σειρά 15 με 20 αυτοκινήτων σταθμευμένων εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του Κατηγορούμενου. Ο Κατηγορούμενος, αφού πρώτα έλεγξε τον δρόμο και την αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και βεβαιώθηκε ότι ήταν ελεύθερος, εισήλθε μερικώς και κατά 70εκ. εντός της αντίθετης λωρίδας κυκλοφορίας για να προσπεράσει τα ανωτέρω σταθμευμένα οχήματα, αφήνοντας ουσιαστικά στα δεξιά του διαθέσιμο χώρο πλάτους 2,70 μέτρων. (δ) Ενώ ο Κατηγορούμενος προσπερνούσε τα ανωτέρω σταθμευμένα οχήματα, είδε ξαφνικά από απέναντι και σε απόσταση 100 μέτρων περίπου να έρχεται το όχημα με αρ. εγγραφής [ ], που οδηγούσε η M.M.N, προς τα πάνω του και χωρίς να κάνει οποιαδήποτε ενέργεια για να τον αποφύγει. (ε) Η οδηγός του οχήματος με αρ. εγγραφής [ ], M.M.N, οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλης, καθώς μετά από σχετικό έλεγχο η αναλογία αλκοόλης στο αίμα της ήταν 236mg σε 100ml, αντί 50mg που είναι το όριο, δηλαδή πέραν της τετραπλάσιας του επιτρεπόμενου ορίου. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος ήταν αρνητικός στον έλεγχο αλκοόλης που του έγινε. (στ) Μόλις είδε και αντιλήφθηκε το απέναντι όχημα, ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να μετακινηθεί ακόμα λίγο προς τα αριστερά πλησιάζοντας όσο το δυνατό περισσότερο τα σταθμευμένα οχήματα προκειμένου να αποφύγει την σύγκρουση και σταμάτησε εντελώς το όχημα του. Η οδηγός του άλλου οχήματος, όμως, δεν έκαμε καμία ενέργεια για να τον αποφύγει και ούτε χρησιμοποίησε τα φρένα του οχήματος της, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί μετωπικά με το όχημα του Κατηγορούμενου. Συγκεκριμένα και με βάση τις ζημιές των ενεχόμενων οχημάτων, το μπροστινό δεξιά μέρος του οχήματος της M.M.N συγκρούστηκε με το μπροστινό δεξιά μέρος του οχήματος του Κατηγορούμενου. (ζ) Κατά τον χρόνο της σύγκρουσης των ανωτέρω οχημάτων, η M.M.N είχε διαθέσιμο χώρο πλάτους 2,70 μέτρων να περάσει το όχημα της πλάτους 1,70 μέτρων δίπλα από το όχημα του Κατηγορούμενου. Τούτο προκύπτει από τα Τεκμήρια 2 και 2Α, αλλά και από την μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ2. Συγκεκριμένα, το όχημα που ήταν σταθμευμένο και βρισκόταν αριστερά του οχήματος που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος ήταν το όχημα με αρ. εγγραφής [ ] πλάτους 1,60 μέτρων, το οποίο είχε απόσταση 70εκ. από το πεζοδρόμιο. Άρα, εάν αφαιρεθεί από το συνολικό πλάτος 6,80 μέτρων του δρόμου (α) η απόσταση 70εκ. του σταθμευμένου οχήματος από το πεζοδρόμιο, και (β) το πλάτος 1,60 μέτρων του σταθμευμένου οχήματος, απομένει διαθέσιμος χώρος πλάτους 4,50 μέτρων για τα δύο επίδικα οχήματα πλάτους 1,70 μέτρων έκαστο. Το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων έγινε σε απόσταση 4,10 μέτρων από το αριστερό (ως προς την κατεύθυνση του Κατηγορούμενου) πεζοδρόμιο και 2,70 μέτρων από το δεξιό πεζοδρόμιο, που σημαίνει ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα του πάρα πολύ κοντά στα σταθμευμένα οχήματα, προκειμένου να δώσει όσο το δυνατό μεγαλύτερο χώρο στα οχήματα που θα κινούνταν στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, ήτοι 2,70 μέτρα πλάτος. (η) Μετά την ανωτέρω σύγκρουση των δύο οχημάτων, το όχημα του Κατηγορούμενου κτύπησε ελαφρώς με την πίσω αριστερή πλευρά του το σταθμευμένο όχημα με αρ. εγγραφής [ ], ενώ το όχημα της M.M.N με αρ. εγγραφής [ ] γύρισε κάθετα σε σχέση με τον επίδικο δρόμο, βγήκε μερικώς εκτός του δρόμου και πάνω στο απέναντι πεζοδρόμιο και ακινητοποιήθηκε όταν το πίσω αριστερά μέρος του οχήματος της κτύπησε σε φοινικόδεντρο επί του πεζοδρομίου. Οι ζημιές επί των ενεχόμενων οχημάτων και οι τελικές θέσεις τους επιβεβαιώνουν τα ανωτέρω. (θ) Οι δύο ενεχόμενοι οδηγοί, ο Κατηγορούμενος και η M.M.N, μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο. Ο Κατηγορούμενος έσπασε την γνάθο του και υποβλήθηκε σε εγχείρηση. Για την M.M.N δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία για τα τραύματα που τυχόν υπέστη. Είναι γεγονός ότι ο οδηγός οφείλει κατά κανόνα να οδηγεί το μηχανοκίνητο όχημα του στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Επιτρέπεται, όμως, στους οδηγούς να κινηθούν δεξιότερα όταν θα αποφύγουν σταθμευμένο όχημα (βλ. Καν. 58

(5)(i) των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών). Βασικοί παράμετροι του καθήκοντος επιμέλειας που είχε ο Κατηγορούμενος στην παρούσα περίπτωση είναι η άσκηση δέουσας προσοχής και παρατηρητικότητας για τυχόν οχήματα που έρχονται από την αντίθετη κατεύθυνση προτού ο ίδιος στρίψει δεξιότερα για να προσπεράσει τα σταθμευμένα οχήματα και η οδήγηση όσο το δυνατό πιο αριστερά διατηρώντας, όμως, απόσταση ασφαλείας από τα σταθμευμένα οχήματα. Στην απόφαση Παπαχαραλάμπους ν Πατέρα

(2000)1 ΑΑΔ 1497, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι: «Των πιο πάνω δοθέντων, πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η ύπαρξη σταθμευμένων οχημάτων στην πλευρά οδηγού σε δρόμο αρκετά πλατύ, που παρά τη στάθμευση να επιτρέπει σε δύο οχήματα ταυτόχρονα να περάσουν, δεν αναμένεται από ένα οδηγό να σταματά συνεχώς πίσω από σταθμευμένα οχήματα για να αφήνει τους ερχόμενους από την άλλη πλευρά να περάσουν. Κάτι τέτοιο θα έθετε σοβαρά κωλύματα στην κανονική ροή της τροχαίας κυκλοφορίας. Αντίθετα, οδηγοί που βλέπουν οχήματα σταθμευμένα στην αντίθετη πλευρά οφείλουν να οδηγούν όσο το δυνατόν αριστερότερα για να επιτρέπουν τη ροή αυτή ανεμπόδιστα.» Στην παρούσα υπόθεση, αποτέλεσε εύρημα του Δικαστηρίου ότι όταν ο Κατηγορούμενος κινήθηκε δεξιότερα για να αρχίσει να προσπερνά την σειρά σταθμευμένων οχημάτων, ο ίδιος έλεγξε προηγουμένως τον δρόμο και την λωρίδα της αντίθετης κατεύθυνσης ότι ήταν ελεύθερη από διερχόμενα οχήματα. Επίσης, κατά το προσπέρασμα των σταθμευμένων οχημάτων, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα και όσο το δυνατό πιο αριστερά, παρέχοντας έτσι διαθέσιμο χώρο πλάτους 2,70 μέτρων σε οχήματα που πιθανόν να έρχονταν από την αντίθετη κατεύθυνση. Όταν είδε μετά σε απόσταση 100 μέτρων το όχημα με αρ. εγγραφής [ ] να έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση και αντιλήφθηκε ότι αυτό κινείτο προς το όχημα του, ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να κινηθεί λίγο ακόμα πιο αριστερά προς τα σταθμευμένα οχήματα και ακινητοποίησε το όχημα του, σε μια ύστατη προσπάθεια του να αποφύγει την σύγκρουση. Παρά τούτο, η σύγκρουση δεν αποφεύχθηκε καθότι το όχημα με αρ. εγγραφής [ ] πλάτους 1,70 μέτρων που οδηγούσε η M.M.N υπό την επήρεια αλκοόλης δεν εκμεταλλεύτηκε τον διαθέσιμο χώρο πλάτους 2,70 μέτρων εντός της λωρίδας της και συγκρούστηκε μετωπικά με το όχημα του Κατηγορούμενου. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης προσομοιάζουν πολύ με αυτά της υπόθεσης Παπαχαραλάμπους ν Πατέρα (ανωτέρω), όπου ο εφεσείοντας προσπερνούσε σταθμευμένα οχήματα στα αριστερά του και ο εφεσίβλητος, που οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ και ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, έστριψε απότομα δεξιά και κτύπησε το όχημα του εφεσείοντα. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι ο εφεσίβλητος είχε αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα και ανέφερε τα εξής σχετικά: «Επισημαίνουμε πως, παρόλον ότι η επήρεια αλκοόλ αφ΄εαυτής δεν αποδεικνύει αμέλεια, (Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας

(1966)2 Α.Α.Δ. 300), εντούτοις το γεγονός αυτό μπορεί να προσφέρει εξήγηση για απότομη στροφή προς τα δεξιά του εφεσίβλητου-εναγόμενου. Εν όψει του γεγονότος τούτου και της παράλειψης του εφεσίβλητου-εναγόμενου να δώσει μαρτυρία στο Δικαστήριο που να υποστηρίζει το αντίθετο, το Δικαστήριο έπρεπε να δεχθεί την εκδοχή του εφεσείοντα- ενάγοντα, αφού αυτός δεν θεωρήθηκε ως γενικά αναξιόπιστος μάρτυρας.» Τα ίδια ισχύουν και στην παρούσα περίπτωση. Η επήρεια αλκοόλης υπό την οποία οδηγούσε η οδηγός του άλλου οχήματος προσφέρει εξήγηση γιατί δεν διήλθε από τον διαθέσιμο χώρο πλάτους 2,70 μέτρων που υπήρχε δεξιά του Κατηγορούμενου και συγκρούστηκε με το όχημα του Κατηγορούμενου. Παρομοίως, επίσης, η εν λόγω οδηγός, M.M.N, δεν έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο. Ενόψει όλων των ανωτέρω, κρίνω πως δεν έχει αποδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος οδήγησε αμελώς το επίδικο όχημα του κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο. Αντιθέτως, με βάση την ανωτέρω αξιόπιστη μαρτυρία και ευρήματα του Δικαστηρίου, ο Κατηγορούμενος εκπλήρωσε το καθήκον επιμέλειας που είχε και έλαβε όλα τα δέοντα μέτρα για τους προβλεπτούς κινδύνους, και ιδιαίτερα για τον κίνδυνο τυχόν οχημάτων που έρχονταν από την αντίθετη κατεύθυνση. Όταν δε ο Κατηγορούμενος είδε το άλλο όχημα να έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση και αυτό να κατευθύνεται κατά πάνω του, δεν ετίθετο θέμα για τον Κατηγορούμενο να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια για αποφυγή της σύγκρουσης, αφού τέτοια σύγκρουση δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθεί λαμβάνοντας υπόψιν τον διαθέσιμο χώρο πλάτους 2,70 μέτρων που υπήρχε στα δεξιά του. 6. Κατάληξη Για όλους τους λόγους που καταγράφονται ανωτέρω, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο