Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Αλεξάνδρας Νικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 11543/2022, 15/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11543/2022 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας και Αλεξάνδρας Νικολάου Κατηγορούμενης Ημερομηνία: 15.12.2023 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Γιακουμεττή Για την Κατηγορούμενη: κ. Χρ. Κ. Μούσκος Κατηγορούμενη: Παρούσα ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατηγορούμενη δήλωσε μη παραδοχή στις 2 κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. Κατηγορείται ότι στις 30.6.2022 στην οδό Αρχ. Κυπριανού στο Κίτι της επαρχίας Λάρνακας παράνομα επιτέθηκε στην Wlodarska Natalia από την Πολωνία (1η κατηγορία) και ότι μεταξύ των ημερομηνιών 1.9.2021 - 30.6.2022 συμπεριλαμβανομένων σε άγνωστη ακριβή ημερομηνία και ώρα στο Κίτι ευρισκόμενη σε δημόσιο μέρος εξύβρισε την Wlodarska Natalia από την Πολωνία με τις φράσεις «fucking polish, πουτάνα» με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση (2η κατηγορία). Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη της υπόθεσής της κάλεσε μόνο 1 μάρτυρα. Ως Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε η κα Natalia Wlodarska η οποία κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της γραπτή της κατάθεση ημερ. 2.7.2022 η οποία σημειώθηκε ως τεκμήριο
- Σε αυτή περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: από τον Σεπτέμβρη του 2021 διαμένει μαζί με τον υιό της σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα άνωθεν εκείνου στο οποίο διαμένει η κατηγορούμενη. Η κατηγορούμενη έχει 1 σκύλο ράτσας ντόπερμαν και πρόσφατα αγόρασε ακόμα
- Οι σκύλοι γαυγίζουν και της προκαλούν ενόχληση. Την προηγούμενη εβδομάδα κάλεσε την αστυνομία για να τους ζητήσει να πουν στην κατηγορούμενη να πάψει να προκαλεί φασαρία. Η αστυνομία πράγματι ήρθε στο μέρος και η ίδια θεώρησε ότι η κατάσταση θα βελτιωνόταν. Όμως στις 30.6.2022 η ώρα 11 το πρωί τα σκυλιά άρχισαν να γαυγίζουν τόσο δυνατά που αναγκάστηκε να καλέσει ξανά την αστυνομία. Ήρθαν στο μέρος 2 αστυνομικοί και μόλις αποχώρησαν η κατηγορούμενη ήρθε στο διαμέρισμά της με επιθετική διάθεση. Άνοιξε την πόρτα και η κατηγορούμενη την ρώτησε γιατί κάλεσε την αστυνομία και της φώναζε. Ο υιός της στεκόταν πίσω της και η ίδια ζήτησε από την κατηγορούμενη να αποχωρήσει. Όταν προσπάθησε να κλείσει την πόρτα η κατηγορούμενη έβαλε το πόδι της εμποδίζοντάς την να κλείσει την πόρτα και της φώναζε στα ελληνικά διάφορα τα οποία η ίδια δεν κατανοούσε εκτός από τη λέξη «ψεύτη» και ήταν έτοιμη να την κτυπήσει με το χέρι της αλλά κατόρθωσε και έκλεισε την πόρτα. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 2 την κατάθεσή της ημερ. 7.8.2022 στην οποία καταγράφεται ότι περί τον Μάρτη και Απρίλη του 2022 η κατηγορούμενη της έλεγε κακές λέξεις. Στις 30.6.2022 όταν η ίδια είχε καλέσει την αστυνομία η κατηγορούμενη την αποκάλεσε «fucking whore». Σε ερωτήσεις που τους τέθηκαν στη συνέχεια της κυρίως εξέτασής της ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη της κτύπησε την πόρτα, η ίδια της είπε πως δεν ήθελε να της μιλήσει και προσπάθησε να κλείσει την πόρτα. Τότε η κατηγορούμενη έβαλε το πόδι της μέσα στο διαμέρισμά της και την εμπόδισε να κλείσει την πόρτα και η κατηγορούμενη προσπαθούσε να την κτυπήσει, να την γδάρει όπως ανέφερε επί λέξει. Η ίδια μετακινήθηκε προς τα πίσω και όταν η κατηγορούμενη έφυγε το πόδι της μπόρεσε και έκλεισε την πόρτα. Η Μ.Κ.1 κατά την αντεξέτασή της ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη είχε τηλεφωνήσει στον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος και του είπε για τα μεταξύ τους προβλήματα και ήθελε να μαζέψει υπογραφές από τους γείτονες για να τη διώξουν από το διαμέρισμα. Όταν ρωτήθηκε τι έκανε ο ιδιοκτήτης απάντησε ότι δεν έκανε τίποτε. Στη συνέχεια αρνήθηκε την υποβολή ότι η κατηγορούμενη προσπάθησε μέσω του ιδιοκτήτη του διαμερίσματος το οποίο ενοικίαζε να την βγάλει από αυτό για να σταματήσουν τα προβλήματα και πως η ίδια προχώρησε στη συγκεκριμένη καταγγελία για εκδικητικούς λόγους. Για το επίδικο περιστατικό ισχυρίστηκε πως μετά που οι 2 αστυνομικοί έφυγαν από το διαμέρισμα της κατηγορούμενης αυτή ήρθε στο δικό της διαμέρισμα μαζί με μια φίλη της και ήταν πολύ επιθετική έναντί της. Είπε στην κατηγορούμενη ότι δεν ήθελε να της μιλήσει και ήθελε απλά να κλείσει την πόρτα. Η κατηγορούμενη έβαλε το πόδι της, την έβριζε και η ίδια προσπάθησε εκ νέου να κλείσει την πόρτα αλλά δεν μπορούσε και αναγκάστηκε να την ανοίξει ξανά και εκείνη την ώρα η κατηγορούμενη ήταν έτοιμη να την κτυπήσει με το χέρι της. Όταν της υποβλήθηκε ότι η μόνη κίνηση που έκανε η κατηγορούμενη με τα χέρια της ήταν κατά τη διάρκεια της ομιλίας η παραπονούμενη απάντησε ότι ήθελε να την αρπάξει με το χέρι της, να της κάνει κάτι με το χέρι της. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της Μ.Κ.1 κατατέθηκαν ως τεκμήρια 3 και 4 οι γραπτές καταθέσεις της κατηγορούμενης ημερ. 5.7.2022 και 30.7.2022 αντίστοιχα. Στο τεκμήριο 3 όταν η κατηγορούμενη κατηγορήθηκε γραπτώς απάντησε πως ό,τι έχει να πει θα το πει στο Δικαστήριο. Μετά που το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση η κατηγορούμενη επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και κάλεσε και 1 μάρτυρα υπεράσπισης. Η κατηγορούμενη κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι η παραπονούμενη έκανε διάφορα παράπονα για τους γείτονές της και τηλεφωνούσε συνεχώς στην αστυνομία για ψευδείς καταγγελίες. Η παραπονούμενη είχε πρόβλημα με τους σκύλους της κατηγορούμενης και τηλεφωνούσε συνεχώς στην αστυνομία. Λόγω των προβλημάτων που της δημιουργούσε η παραπονούμενη η ίδια επικοινώνησε με τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος που ενοικίαζε η παραπονούμενη για να του εξηγήσει πώς είχαν τα πράγματα. Αντίγραφο της σχετικής επιστολής κατέθεσε ως τεκμήριο 5 και ως τεκμήριο 6 κατέθεσε αντίγραφο της αλληλογραφίας που ανταλλάχθηκε ηλεκτρονικά. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο ιδιοκτήτης την ειδοποίησε ότι η παραπονούμενη παρέλαβε ειδοποίηση να φύγει από το διαμέρισμα που ενοικίαζε στις 24 Ιουνίου. Ισχυρίστηκε επίσης ότι μετά που η αστυνομία ήρθε στο σπίτι της την επίδικη ημέρα είπε στους αστυνομικούς ότι θα ανέβαινε στο διαμέρισμά της για να μιλήσει μαζί της για να βρουν μια λύση. Μαζί της ήταν και η φίλη της η Έλενα Παναγή από την οποία ζήτησε να τη συνοδεύσει. Πήγαν στο διαμέρισμά της παραπονούμενης, κτύπησαν την πόρτα και εκείνη τους άνοιξε αλλά ήταν πολύ θυμωμένη και δεν ήταν σε θέση να συζητήσει. Την ρώτησε γιατί να παίρνει συνέχεια τηλέφωνο την αστυνομία αλλά δεν δεχόταν να μιλήσει και της έκλεισε την πόρτα θυμωμένη. Η ίδια φοβήθηκε και έκανε μια κίνηση για να προστατεύσει το σώμα της. Κατά την αντεξέτασή της η κατηγορούμενη ισχυρίστηκε ότι η παραπονούμενη είχε προβλήματα μαζί της για αυτό και η ίδια αποτάθηκε στον υπεύθυνο που ενοικίαζε στην παραπονούμενη το διαμέρισμα στο οποίο διέμενε. Ισχυρίστηκε ότι η ίδια πήγαινε στην αστυνομία για να τους εξηγήσει πώς είχαν τα πράγματα μετά τις καταγγελίες της παραπονούμενης και τη ρωτούσαν τι έκανε για να περιορίζει τους σκύλους της και πάντα έβρισκε λύση και την άφηναν να αποχωρήσει. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ουδέποτε έκανε κίνηση για να κτυπήσει την παραπονούμενη καθώς επίσης ότι ουδέποτε την εξύβρισε. Ως Μ.Υ.1 παρουσιάστηκε η κα Έλενα Παναγή η οποία κατά την κυρίως εξέτασή της υιοθέτησε τη γραπτή της κατάθεση ημερ. 30.7.2022 στην οποία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: είναι φίλη της Αλεξάνδρας Νικολάου και στις 20.6.2022 η ώρα 11 το πρωί βρισκόταν στο διαμέρισμα της φίλης της στο Κίτι όταν ήρθαν 2 αστυνομικοί για να της κάνουν παρατήρηση για τη φασαρία που έκαναν οι σκύλοι της μετά από παράπονο που έκανε η γειτόνισσά της η Νάταλι. Όταν έφυγε η αστυνομία πήγανε μαζί στο διαμέρισμά της Νάταλι για να της μιλήσει η Αλεξάνδρα και να τα βρουν. Η Αλεξάνδρα της μιλούσε ήρεμα και της ζήτησε να μην της ξαναστείλει την αστυνομία στο σπίτι της και να μην ενοχλεί την ίδια ούτε τους σκύλους της. Η Νάταλι της έκλεισε την πόρτα στα μούτρα αρκετά θυμωμένη. Η Αλεξάνδρα δεν την άγγιξε καθόλου ούτε την εξύβρισε. Η Νάταλι δεν ήταν σε θέση να συζητήσει και ήταν πολύ θυμωμένη. Όταν έκλεισε η πόρτα έφυγαν χωρίς να της πουν τίποτε. Κατά την αντεξέτασή της η Μ.Υ.1 ισχυρίστηκε πως η κατηγορούμενη όταν η παραπονούμενη έκλεισε η πόρτα έβαλε το πόδι και το χέρι της για να προστατευθεί. Ισχυρίστηκε επίσης ότι τόσο η ίδια όσο και η κατηγορούμενη ήταν ψύχραιμες όταν ανέβηκαν στο διαμέρισμα της παραπονούμενης και πως η τελευταία ήταν θυμωμένη. Η κατηγορούμενη όταν η πόρτα έκλεισε πολύ δυνατά έβαλε το πόδι της πάνω της και όχι προς την πόρτα. Οι δικηγόροι των διαδίκων αγορεύοντας ανέπτυξαν καθένας τις θέσεις τους. Η κα Γιακουμεττή εισηγήθηκε ότι η παραπονούμενη ήταν μάρτυρας της αλήθειας και οι ισχυρισμοί της πρέπει να γίνουν αποδεκτοί σε αντίθεση με τη μαρτυρία της κατηγορούμενης και της Μ.Υ.1 οι οποίες δεν ανέφεραν στο Δικαστήριο την αλήθεια. Από την άλλη πλευρά ο κ. Μούσκος εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία της παραπονούμενης δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή επειδή ήταν ασαφής και περιείχε αντιφάσεις σε αντίθεση με τη μαρτυρία της κατηγορούμενης και της Μ.Υ.1 οι οποίες ήταν ειλικρινείς. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Έχω επίσης υπόψη μου ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Σχετική, επίσης, είναι η απόφαση Πιριλλίδη ν. Δήμου Λεμεσού, Ποινική Έφεση Αρ. 331/2015, ημερ. 11.12.2017, ECLI:CY:AD:2017:B454, όπου επαναλήφθηκε η αρχή πως η παράλειψη αντεξέτασης γενικά θεωρείται ως αποδοχή της εκδοχής που θέτει ο μάρτυρας. Επιπλέον, είναι καλά νομολογημένο ότι η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νου στους μάρτυρες κατηγορίας, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Σχετική είναι απόφαση Pal Tekinder κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551. Οι υποβολές όμως των συνηγόρων από μόνες τους δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αργότερα αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν απλώς μετέωροι ισχυρισμοί. Σχετική είναι η απόφαση Ησαΐας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 640. Τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη
(2007)1 Α.Α.Δ. 204, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Έχοντας υπόψη μου όλη την προσκομισθείσα μαρτυρία καθώς επίσης τους ισχυρισμούς που αμφισβητήθηκαν αλλά και όσους δεν αμφισβητήθηκαν από καθεμιά από τις διάδικες πλευρές κρίνω πως αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ τους ότι τόσο η παραπονούμενη όσο και η κατηγορούμενη κατά τις 30.6.2022 κατοικούσαν στην οδό [ ] 21, [ ], στο Κίτι. Αποτελεί επίσης κοινό έδαφος ότι η παραπονούμενη διέμενε σε διαμέρισμα που βρίσκεται πάνω από το διαμέρισμα στο οποίο διέμενε η κατηγορούμενη καθώς επίσης ότι η κατηγορούμενη είχε στην κατοχή της αρχικά 1 σκύλο ράτσας ντόπερμαν και στη συνέχεια ακόμα 1. Είναι επίσης κοινώς παραδεκτό ότι στις 30.6.2022 η παραπονούμενη κατήγγειλε στην αστυνομία Κιτίου ότι οι σκύλοι της κατηγορούμενης εκείνη την ημέρα την ενοχλούσαν καθώς επίσης ότι την ίδια ημέρα 2 αστυνομικοί επισκέφθηκαν την κατηγορούμενη στο σπίτι της και ότι αυτή στη συνέχεια μαζί με τη φίλη της Έλενα Παναγή κτύπησαν το κουδούνι του διαμερίσματος της παραπονούμενης και η τελευταία άνοιξε την πόρτα της. Η διαφωνία των μερών έγκειται στο κατά πόσο η κατηγορούμενη επιτέθηκε στην παραπονούμενη με τον τρόπο που αυτή της καταλογίζει και κατά πόσο την εξύβρισε με τις φράσεις που αναγράφονται στις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας. Είναι η εκδοχή της παραπονούμενης ότι κατά τον επίδικο χρόνο η κατηγορούμενη ήταν θυμωμένη και της επιτέθηκε και ακριβώς αντίθετη η εκδοχή της τελευταίας η οποία ισχυρίζεται ότι θυμωμένη ήταν η παραπονούμενη και πως η ίδια ουδέποτε της επιτέθηκε. Είναι προφανές ότι για το επίδικο περιστατικό τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου 2 άκρως αντίθετες εκδοχές. Έχοντας υπόψη μου πως είναι παραδεκτό και από τις 2 πλευρές ότι οι σχέσεις της παραπονούμενης και της κατηγορούμενης δεν ήταν καλές καθώς επίσης ότι στις 30.6.2022 το πρωί η παραπονούμενη είχε τηλεφωνήσει στην αστυνομία Κιτίου και κατήγγειλε ότι οι σκύλοι της κατηγορούμενης προκαλούσαν φασαρία και πράγματι στο μέρος ήρθαν 2 αστυνομικοί και έκαναν παρατηρήσεις στην κατηγορούμενη κρίνω πως το γεγονός ότι η παραπονούμενη προέβηκε στην επίδικη καταγγελία στις 2.7.2022 η ώρα 17:35 δημιουργεί αμφιβολία για τη γνησιότητα του παραπόνου της. Κρίνω πως σε περίπτωση που πράγματι στις 30.6.2022 τα γεγονότα είχαν εξελιχθεί όπως ισχυρίζεται η παραπονούμενη και η κατηγορούμενη της είχε επιτεθεί θα ήταν λογικά αναμενόμενο πως αυτή θα προέβαινε αμέσως την ίδια ημέρα σε καταγγελία όπως είχε ήδη πράξει ήδη νωρίτερα το πρωί της ίδιας ημέρας όταν κατά τον ισχυρισμό της οι σκύλοι της κατηγορούμενης γάβγιζαν δυνατά και η ίδια είπε πως δεν πάει άλλο και η κατάσταση για την ίδια είχε καταστεί αφόρητη. Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης της σωρευτικής ύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων ενός αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του επίδικου αδικήματος και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσον εύλογες και εάν είναι (Λοΐζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευριπίδου
(2002)2 Α.Α.Δ. 246) «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας
(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί και αθωωθεί από την κατηγορία. Έχοντας απορρίψει την εκδοχή της παραπονούμενης κρίνω ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ικανή να αποδείξει στο μέτρο του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των επίδικων αδικημάτων. Συνακόλουθα η κατηγορούμενη αθωώνεται στις 2 κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο