Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Σάββα Σουτζιή, Αρ. Υπόθεσης: 7384/2020, 20/12/2023

(1)του Περί Επιθετικών Οργάνων Νόμου, Κεφ. 159 και Νόμου 166/87 (3η κατηγορία), της ανησυχίας κατά παράβαση του άρθρου 95 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (4η κατηγορία) και της δημοσίας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (5η κατηγορία). Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου στις 26.6.2020 ο Μ.Κ.4 και περί ώρα 19:22 βρισκόταν στον αυτοκινητόδρομο Αγ. Νάπας - Ριζοελιάς στην αριστερή λωρίδα κίνησης με σκοπό να εξέλθει στην έξοδο για Αραδίππου. Περίπου 200 με 250 μ. πριν την έξοδο είδε ένα όχημα να ελαττώνει ταχύτητα και προσπάθησε να το προσπεράσει από τη δεξιά λωρίδα. Διαπίστωσε ότι η ταχύτητά του δικού του οχήματος ήταν 45 με 50 χ.α.ω. και πίστεψε πραγματικά ότι ο οδηγός του προπορευόμενου οχήματος αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας ή αποκοιμήθηκε. Χρησιμοποίησε την κόρνα του οχήματός του μήπως και δει αντίδραση από το προπορευόμενο όχημα το οποίο συνέχισε να ελαττώνει ταχύτητα. Αμέσως είδε τον οδηγό του εν λόγω οχήματος να κουνάει με μανία τα χέρια του και να κορνάρει και αυτός. Του φώναζε να σταματήσει και του έκανε νόημα επιθετικά με τα χέρια του να σταθμεύσει στο έρεισμα του δρόμου. Το εν λόγω όχημα στάθμευσε στο έρεισμα του δρόμου αριστερά και στη συνέχεια μπροστά του στάθμευσε και ο Μ.Κ.4 το δικό του όχημα. Ο Μ.Κ.4 βγήκε από το όχημά του και κατευθύνθηκε προς το όχημα του κατηγορούμενου όταν είδε τον τελευταίο να βγαίνει από το όχημά του κρατώντας μια μεταλλική σωλήνα μήκους περίπου μισό μέτρο στο δεξί του χέρι. Ο κατηγορούμενος κινήθηκε επιθετικά εναντίον του φωνάζοντάς του «τώρα να δεις ρε ππούστη που μου παίζεις την πουρού». Ο Μ.Κ.4 αιφνιδιάστηκε και φοβήθηκε ότι θα του προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη χτυπώντας τον. Ο Μ.Κ.4 φορούσε μια κοντομάνικη φανέλα στην οποία αναγραφόταν η λέξη «Αστυνομία». Προσπάθησε να καθησυχάσει τον κατηγορούμενο και να του εξηγήσει ότι ο λόγος που του κόρναρε ήταν για να δει κατά πόσο ήταν καλά αλλά αυτός ήρθε κατά πάνω του και χωρίς να του πει οτιδήποτε άλλο ανέβασε το χέρι στο οποίο κρατούσε τον σιδερένιο σωλήνα και το κατέβασε με δύναμη. Ο Μ.Κ.4 στην προσπάθειά του να αμυνθεί κατάφερε και απέκρουσε το κτύπημα με τον αριστερό του ώμο και αμέσως έπιασε τον κατηγορούμενο από τους καρπούς για να τον ακινητοποιήσει με σκοπό να τον αφοπλίσει. Κατάφερε να του αποσπάσει τον σωλήνα από τα χέρια και του επέστησε την προσοχή του στον νόμο ότι διέπραττε το αδίκημα της μεταφοράς επιθετικού όπλου, της επίθεσης, της πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης, της ανησυχίας και της εξύβρισης. Ακολούθως τον πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη και όταν του επέστησε την προσοχή του στον νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε «εν η ξέρεις ποιος είμαι εγώ. Έχω κάμει φυλακή. Εν να σε σάσω καλά». Ο κατηγορούμενος προσπάθησε να αποφύγει τη σύλληψη κουνώντας με μανία τα χέρια του και έσπρωξε τον Μ.Κ.4 με δύναμη και σθένος χωρίς όμως να καταφέρει να απελευθερωθεί. Ο Μ.Κ.4 χρησιμοποίησε ανάλογη βία για να τον συλλάβει και του πέρασε τις υπηρεσιακές του χειροπέδες στο πίσω μέρος του σώματός του χρησιμοποιώντας το διπλό κλείδωμα των χειροπέδων. Στη συνέχεια ο Μ.Κ.4 μετέβη στο Τμήμα Α' Βοηθειών του νοσοκομείου Λάρνακας όπου τον εξέτασε ο ορθοπεδικός Νικηφόρος Γεωργίου ο οποίος συνέταξε ιατρικό πιστοποιητικό στο οποίο αναγράφονται τα ευρήματά του. Διαπίστωσε ότι ο Μ.Κ.4 έφερε μώλωπα 5 Χ 5 εκ. στην εξωτερική επιφάνεια του αριστερού βραχιονίου και 5 εγκάρσιες εκδορές στο αντιβράχιο μήκους 4 εκ. περίπου και μια εκδορά στο αριστερό αντιβράχιο. Στις 27.6.2020 ο κατηγορούμενος εξετάστηκε από τον ιατροδικαστή Ορθόδοξο Ορθοδόξου ο οποίος διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος έφερε εκχυμώσεις στη δεξιά δελτοειδική και αγκωνιαία χώρα, εκδορές στη δεξιά αγκωνιαία χώρα, θλαστικό τραύμα στην αριστερή παλάμη, εκδορές στο αριστερό γόνατο και την αριστερή μηριαία χώρα τα οποία προκλήθηκαν με την άσκηση ανάλογης βίας κατά την προσπάθεια του Μ.Κ.4 να συλλάβει τον κατηγορούμενο ο οποίος αντιστεκόταν στη σύλληψη όταν ο Μ.Κ.4 προσπάθησε να του βάλει χειροπέδες. Ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη στην υπόθεση 14025/2001 με ημερομηνία διάπραξης αδικήματος στις 10.8.2001 και ημερομηνία καταδίκης 25.4.2002 αναφορικά με: (α) το αδίκημα της κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια στην οποία του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 χρόνων και ο κατηγορούμενος αποφυλακίστηκε στις 2.2.2006, (β) το αδίκημα της κατοχής περιστρόφου χωρίς άδεια όπου του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών, (γ) το αδίκημα της κατοχής πιστολιού χωρίς ειδική άδεια όπου του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών, (δ) το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου του οποίου η εισαγωγή απαγορεύεται στην οποία του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών, (ε) το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου μη προβλεπόμενου τύπου στην οποία του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ετών και (στ) το αδίκημα της κλοπής όπου του επιβλήθηκε 1 χρόνος φυλάκισης. Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου προς μετριασμό ανέφερε ότι το εν λόγω περιστατικό θα μπορούσε κάλλιστα να αποφευχθεί αν ο παραπονούμενος έπραττε διαφορετικά. Ως προς τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου ανέφερε ότι σήμερα είναι ηλικίας 71 ετών, διαζευγμένος και έχει 3 τέκνα ηλικίας 43, 40 και 32 ετών και 5 εγγόνια. Διαμένει σε ιδιοκτήτη κατοικία στα Λειβάδια μαζί με φροντίστρια καθότι αντιμετωπίζει σωρεία προβλημάτων υγείας. Συγκεκριμένα έχει πρόβλημα επιληψίας για το οποίο λαμβάνει και φαρμακευτική αγωγή. Ένεκα του προβλήματος επιληψίας που έχει τα τελευταία χρόνια ο κατηγορούμενος είχε 5 σοβαρά επεισόδια κρίσης επιληψίας εκ των οποίων τα 3 τον οδήγησαν στο νοσοκομείο. Επίσης ο ίδιος πάσχει από αρθρίτιδα η οποία του έχει δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα στον δείκτη του δεξιού του χεριού και τον εμποδίζει από να κλείσει σε γροθιά. Έχει επίσης υψηλή χοληστερόλη και πίεση για τα οποία λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος υπηρέτησε σαν δόκιμος αξιωματικός για 37 συνεχόμενους μήνες στην Εθνική Φρουρά από το 1972 μέχρι το 1975 ενώ κατά την τουρκική εισβολή πολέμησε κατά του τούρκου εισβολέα σε διάφορες τοποθεσίες. Στη συνέχεια υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά ως μόνιμος αξιωματικός για περίπου 27 χρόνια. Ως προς την προηγούμενη καταδίκη του κατηγορούμενου ανέφερε ότι αυτή είχε ως συνέπεια να απωλέσει την εργασία του στην Εθνική Φρουρά χωρίς να λάβει οποιαδήποτε σύνταξη, αποζημίωση ή μισθούς. Ανέφερε περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος από τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων μέχρι και σήμερα δεν διέπραξε οποιοδήποτε άλλο αδίκημα και το επίδικο συμβάν αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό. Σήμερα ο κατηγορούμενος είναι ιδιοκτήτης περιπτέρου και τα εισοδήματα του είναι περίπου €2.300 μηνιαίως που αναλύονται σε €1.300 σύνταξη και €1.000 μισθό. Επίσης εργοδοτεί 2 υπαλλήλους και από τα εισοδήματα του φροντίζει να συντηρεί και να βοηθά τα παιδιά και τα εγγόνια του. Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου μετέφερε επίσης την απολογία του κατηγορουμένου προς το Δικαστήριο για το επίδικο περιστατικό. Εισηγήθηκε επίσης πως σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται σε επιβολή ποινής φυλάκισης ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για να διαταχθεί η αναστολή της λαμβανομένου περαιτέρω υπόψη του γεγονότος ότι έχουν περάσει 3 και πλέον χρόνια από την ημερομηνία διάπραξης των επίδικων αδικημάτων. Σημείωσε επίσης ότι η εν λόγω καθυστέρηση δεν είναι απότοκο της συμπεριφοράς ούτε του κατηγορουμένου ούτε του Δικαστηρίου ούτε της κατηγορούσας αρχής αλλά οφείλεται στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είχε προχωρήσει σε παράπονο στην ανεξάρτητη αρχή διερεύνησης αδικημάτων από στελέχη της αστυνομίας όπου χρειάστηκε χρόνος περί τα 2 ½ χρόνια για να εκδώσει την απόφασή της και να λάβει η υπεράσπιση τα αναγκαία έγγραφα για να προωθήσει την υπόθεσή της. Ανέφερε τέλος ότι και ο ίδιος ο κατηγορούμενος ταλαιπωρήθηκε ως απότοκο των γεγονότων που είχαν εξελιχθεί και παρέπεμψε στους τραυματισμούς του κατηγορουμένου που φανερώνουν την ταλαιπωρία που ο ίδιος είχε υποστεί. Το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής έχει καθήκον του να λαμβάνει υπόψη του τη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων όπως αυτή προκύπτει από την προβλεπόμενη από τον νόμο ποινή, τις περιστάσεις διάπραξής τους καθώς επίσης και τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες ενός κατηγορούμενου. Επιπλέον, σε αδικήματα όπου παρατηρείται αυξητική τάση διάπραξής τους η επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθίσταται αναγκαία. Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει επίσης υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης, για εξισορρόπηση της ποινής έτσι ώστε η ποινή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη όμως η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 557). Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου

(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που αφορούν στην επιβολή ποινών είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για παρόμοιας φύσης αδικήματα χωρίς όμως να αποτελούν σταθερό δείκτη καθορισμού της ποινής ούτε έχουν τον δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και των συνθηκών του παραβάτη (ANDREI ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 164 και 165/2022, ημερομηνίας 23.1.2023). Σχετικά με τις προηγούμενες καταδίκες ενός κατηγορούμενου στην υπόθεση DYGDALOWICZ ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 11/2021, ημερ. 4.11.2022 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Όμως η σημασία των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξη τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί. Και τούτο, κυρίως, γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του κατηγορούμενου στην τήρηση των νόμων (Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 Α.Α.Δ. 17). Στην Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 306 τονίστηκε και πάλι ότι οι προηγούμενες καταδίκες δεν αποτελούν παράγοντα επιβαρυντικό της ποινής, αλλά επενεργούν ως παράγων περιορισμού της επιείκειας, της οποίας θα μπορούσε να τύχει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος, αν δεν βαρυνόταν με τις προηγούμενες καταδίκες (βλ. επίσης Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565 και Vedat v. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 787)». Για το αδίκημα της επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Κεφ. 154 προβλέπεται ποινή φυλάκισης 3 χρόνων και για το αδίκημα της κατοχής επιθετικού οργάνου σε δημόσιο χώρο χωρίς εύλογη δικαιολογία το άρθρο 3 του Κεφ. 159 προνοεί ποινή φυλάκισης για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες (περίπου €2.500) ή και τις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου. Για δε το αδίκημα της ανησυχίας το άρθρο 95 του Ποινικού Κώδικα προνοεί ποινή φυλάκισης 3 μηνών και τέλος για το αδίκημα της εξύβρισης το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα προνοεί φυλάκιση ενός μηνός ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και τις δύο αυτές ποινές. Στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής λαμβάνω επίσης υπόψη μου την προβλεπόμενη από τον νόμο ποινή για καθένα από τα επίδικα αδικήματα καθώς επίσης τη μορφή του επιθετικού οργάνου που κατείχε ο κατηγορούμενος. Λαμβάνω περαιτέρω υπόψη μου τη φύση και την έκταση της σωματικής βλάβης που προκάλεσε ο κατηγορούμενος στον Μ.Κ.4 η οποία πρόκειται για μια ελαφράς μορφής και έκτασης σωματική βλάβη, ήτοι μώλωπα 5 Χ 5 εκ. στην εξωτερική επιφάνεια του αριστερού βραχιονίου και 5 εγκάρσιες εκδορές στο αντιβράχιο μήκους 4 εκ. περίπου και μια εκδορά στο αριστερό αντιβράχιο χωρίς οποιαδήποτε μόνιμα κατάλοιπα. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων ως αυτή προκύπτει από την ανώτατη προβλεπόμενη από τον νόμο ποινή και έχοντας περαιτέρω υπόψη μου το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κρατώντας στο χέρι του επιθετικό όργανο επιτέθηκε και κτύπησε τον Μ.Κ.4 σε δημόσιο χώρο κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Οποιαδήποτε άλλη ποινή όχι μόνο δεν θα εξυπηρετούσε τον σκοπό του νόμου αλλά επιπλέον θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες. Το Δικαστήριο έχει καθήκον να πατάξει αξιόποινες συμπεριφορές προκειμένου να καταδείξει ότι η συνέχιση της διάπραξης τέτοιων αδικημάτων από επιρρεπείς συμπολίτες μας δεν είναι ανεκτή και θα πρέπει επιτέλους να τερματιστεί. Πρέπει επίσης να λεχθεί ότι παρόλο που λαμβάνω υπόψη μου για σκοπούς μετριασμού της ποινής ότι η προκληθείσα σωματική βλάβη είναι ελαφράς μορφής κρίνω εντούτοις ότι τα πιο πάνω δεν μπορούν να υπερφαλαγγίσουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και της αναγκαιότητας για επιβολή αποτρεπτικών ποινών στις κατάλληλες περιπτώσεις. Οι εν λόγω παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν το ύψος όχι όμως και το είδος της ποινής. Κρίνω ότι κατάλληλη υπό τις περιστάσεις ποινή είναι αυτή της φυλάκισης και επιβάλλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: · Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 5 μηνών · Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών · Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 ημερών · Στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 ημερών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο να συντρέχουν. Έχοντας επιβάλει στον κατηγορούμενο ποινές φυλάκισης κάτω των 3 ετών προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω το θέμα της αναστολής της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε. Το θέμα της αναστολής ποινής φυλάκισης ανήκει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και σχετικές είναι οι πρόνοιες του άρθρου 3

(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 186

(1)/2003 καθώς επίσης και οι αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161). Επιβληθείσα ποινή φυλάκισης είναι δυνατό να ανασταλεί εφόσον αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης ή και από τα προσωπικά περιστατικά ενός κατηγορούμενου. Σχετικά με το ζήτημα της αναστολής ποινής φυλάκισης στην υπόθεση Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930 λέχθηκε ότι «κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας». Στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Απέργη ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 64/2023, ημερ. 22.6.2023 έγινε αναφορά στην υπόθεση Νεοφύτου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 9/2021, ημερ. 29.7.2021 στην οποία εξηγήθηκε ότι ποινή φυλάκισης, ακόμα και εκεί όπου θα μπορούσε να θεωρηθεί και αυστηρή λόγω του ύψους της, μπορεί να απωλέσει το στοιχείο της αποτροπής εφόσον ανασταλεί, ακόμα και να καταστεί ανεπαρκής για την τιμωρία του καταδικασθέντα. Έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 3

(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 186

(1)/2003 και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161) και λαμβάνοντας υπόψη μου το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου μεταξύ των οποίων την ανυπαρξία προσχεδιασμού για την τέλεση των επίδικων αδικημάτων, τη φύση και έκτασης της προκληθείσας σωματικής βλάβης, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι άτομο ηλικίας 71 ετών με προβλήματα υγείας όπως επιληψία για την οποία στο παρελθόν χρειάστηκε να νοσηλευθεί σε 3 περιπτώσεις καθώς επίσης ότι από την προηγούμενη καταδίκη του μεσολάβησαν 22 περίπου χρόνια στα οποία ο κατηγορούμενος ήταν νομοταγής και το γεγονός ότι από τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης μέχρι σήμερα μεσολάβησαν 3 ½ χρόνια και ο κατηγορούμενος δεν διέπραξε άλλα αδικήματα κρίνω πως δικαιολογείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ασκηθεί υπέρ της αναστολής της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε. Η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο αναστέλλεται για περίοδο 2 ετών από σήμερα. Ο κατηγορούμενος να καταβάλει επίσης €160,00 ως έξοδα. (Επεξηγείται στον κατηγορούμενο η έννοια της αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε). (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο