Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΓΓΕΛΗ, Αρ. Υπόθεσης: 892/2021, 31/10/2023

(2)(στ)

(5), 44

(1), 45

(2), 88, 90 και 100 του περί Προστασίας και Διαχείρισης Αγρίων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου 152(Ι)/2003 και του άρθρου 366 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 ως αναγράφεται στην Έκθεση Αδικήματος. Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη της κατηγορίας περιορίστηκε στην κατάθεση τεκμηρίων χωρίς να προσφέρει οποιαδήποτε διά ζώσης μαρτυρία. Κατά τη δίκη κατατέθηκαν από κοινού ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους τα τεκμήρια 1 έως

1. Το τεκμήριο 1 είναι η κατάθεση του τελωνειακού Λειτουργού Λ. Ανδρέου, το τεκμήριο 2 είναι αντίγραφο του τιμολογίου ημερ. 31.7.2020, το τεκμήριο 3 είναι αντίγραφο εντύπου εισαγωγής ημερ. 3.8.2020, το τεκμήριο 4 είναι το έντυπο παραγγελίας παράδοσης ημερ. 10.8.2020 και το τεκμήριο 5 είναι το αντίγραφο της κατάθεσης του Αστ. 2599 Λ. Μαυρουδή. Κατατέθηκαν επίσης τα τεκμήρια 6 και 7 που είναι οι καταθέσεις του κατηγορούμενου ημερ. 6 και 7.12.2020 αντίστοιχα. Όπως προκύπτει από τα τεκμήρια 1 έως 5 αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων ότι στις 7.8.2020 ο τελωνειακός λειτουργός Ανδρέου ασκούσε καθήκοντα λειτουργού φυσικού ελέγχου στην αποθήκη της εταιρείας DHL. Κατά τη διάρκεια του ελέγχου διαφάνηκε πως ο κατηγορούμενος κατέθεσε μέσω του ταχυμεταφορέα DHL διασάφηση εισαγωγής για 1 κιβώτιο το οποίο περιείχε 1 τεμάχιο Bird Caller, προέλευσης Κίνας το οποίο χρησιμοποιείται για ηχητική παγίδευση πουλιών η εισαγωγή της οποίας απαγορεύεται στη Δημοκρατία. Ενημερώθηκε η Υπηρεσία Θήρας η οποία απέστειλε 2 λειτουργούς στην εν λόγω αποθήκη οι οποίοι πιστοποίησαν ότι η συσκευή είναι παράνομη. Στη συνέχεια εκδόθηκε το έντυπο Τελ71Α Αρ. Β 090542 ημερ. 10.8.2020 για κατάσχεση της πιο πάνω συσκευής σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προστασίας και Διαχείρισης άγριων πτηνών και θηραμάτων Νόμου και του περί Τελωνειακού Κώδικα Ν. 94(Ι)/
2. Αποτελεί επίσης κοινό έδαφος ότι το τεκμήριο 2 είναι τιμολόγιο ημερ. 31.7.2020 σύμφωνα με το οποίο παραγγέλθηκε να παραδοθεί στον κατηγορούμενο 1 αντικείμενο με την ονομασία «Bird Caller» και το τεκμήριο 3 είναι αντίγραφο εντύπου εισαγωγής ημερ. 3.8.2020 για το ως άνω αντικείμενο. Το τεκμήριο 4 είναι το έντυπο παραγγελίας παράδοσης ημερ. 10.8.2020 ενός Bird Caller προς τον κατηγορούμενο. Το τεκμήριο 5 είναι το αντίγραφο της κατάθεσης του Αστ. 2599 Μαυρουδή στην οποία αναφέρει ότι υπηρετεί στον Κλάδο Τηλεπικοινωνιών του Τμήματος Τεχνολογικής Ανάπτυξης του Αρχηγείου Αστυνομίας και κύρια καθήκοντά του είναι η εγκατάσταση, συντήρηση και επιδιόρθωση συστημάτων συναγερμού και κλειστών κυκλωμάτων τηλεόρασης. Στις 14.12.2020 παρέλαβε από την Αποθήκη Τεκμήριων του Κλάδου τα τεκμήρια της υπόθεσης με αριθμό αναφοράς ΥΠΕΓΕ 6082/2020 του Α.Σ. Πόλεως Λάρνακας για εξέταση. Πρόκειται για μια ηχοπαραγωγική συσκευή η οποία διαθέτει διακόπτη ON-OFF, υποδοχή για τροφοδοσία και μεγάφωνο η οποία τροφοδοτείται από μια επαναφορτιζόμενη μπαταρία και ενσωματωμένο μεγάφωνο και ψηφιακή οθόνη. Την ενεργοποίησε μέσω του διακόπτη, αυτή τέθηκε αμέσως σε λειτουργία και από το ενσωματωμένο μεγάφωνο που διαθέτει εκπέμπονταν ήχοι που προσομοίαζαν με τις φωνές διάφορων πουλιών. Στην κατάθεσή του, τεκμήριο 6, ο κατηγορούμενος όταν κατηγορήθηκε πως στις 10.8.2020 στην αποθήκη της εταιρείας DHL εισήγαγε στη Δημοκρατία μια συσκευή αναπαραγωγής μιμητικών φωνών πουλιών κατά παράβαση του νόμου για την προστασία άγριων πτηνών και θηραμάτων έδωσε την απάντηση «εγώ το ακύρωσα». Στην κατάθεσή του τεκμήριο 7 ισχυρίστηκε πως την εν λόγω συσκευή την παρήγγειλε ο 10 χρονών υιός του. Από τα πιο πάνω φαίνεται ότι χρήζει απόφανσης το κατά πόσο ο κατηγορούμενος πράγματι ήταν το πρόσωπο που εισήγαγε την επίδικη συσκευή ως του αποδίδεται με τις λεπτομέρειες αδικήματος της επίδικης κατηγορίας. Συνεπώς είναι αναγκαίο να κριθεί πρώτα κατά πόσο ο κατηγορούμενος παρήγγειλε την εν λόγω συσκευή και στη συνέχεια σε περίπτωση που το θέμα απαντηθεί καταφατικά να εξεταστεί το θέμα της απόπειρας αφού στην Έκθεση Αδικήματος προστέθηκε το άρθρο 366 του Ποινικού Κώδικα που αφορά σε αυτή αν και στις λεπτομέρειες αδικήματος καταλογίζεται στον κατηγορούμενο η εισαγωγή της επίδικης συσκευής και όχι η απόπειρα. Μετά που το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και εξήγησε στον κατηγορούμενο τα δικαιώματά του αυτός επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο κατηγορούμενος υιοθέτησε την κατάθεσή του, τεκμήριο 7, στην οποία αναφέρει ότι στις 7.12.2020 παρέδωσε στην αστυνομία φωτοαντίγραφο από το κινητό του τηλέφωνο της ακύρωσης που προσπάθησε να κάνει αναφορικά με το «ABUO Outdoor Hunting Bird Caller Lure» το οποίο ισχυρίζεται ότι παρήγγειλε ο 10 χρονών υιός του. Ισχυρίστηκε ότι η 1η σελίδα που επισυνάφθηκε στην εν λόγω κατάθεση είναι η ακύρωση της παραγγελίας και η 2η σελίδα είναι η απάντηση από την εταιρεία ότι η ακύρωση δεν μπορούσε να γίνει επειδή η παραγγελία είχε ξεκινήσει. Ισχυρίστηκε ότι την ακύρωση την έκανε ο ίδιος μόλις αντιλήφθηκε ότι έγινε η παραγγελία. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η παραγγελία είχε γίνει από τον ανήλικο υιό του ο οποίος έπαιζε στο κινητό του στο οποίο είναι ενσωματωμένες και οι κάρτες του οι οποίες ενεργοποιούνται όταν ανοίξει το κινητό του. Ισχυρίστηκε ότι ο υιός του πρέπει να «πάτησε πάνω», «μπήκε» και έκανε την παραγγελία. Ο ίδιος μόλις είδε ότι κάτι «κόπηκε» από την κάρτα του την ίδια ημέρα ακύρωσε την παραγγελία αλλά του στάλθηκε το μήνυμα ότι η παραγγελία είχε ξεκινήσει. Ισχυρίστηκε τέλος ότι δεν ειδοποιήθηκε από το Τελωνείο για να παραλάβει την επίδικη συσκευή. Ο κατηγορούμενος κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι στο τεκμήριο 7 φαίνεται πως η παραγγελία έγινε στις 29.7.2023 και στις 3.8.2023 έλαβε μήνυμα πως η παραγγελία ξεκίνησε και δεν μπορεί να ακυρωθεί. Σε υποβολή κατά πόσο αμέσως μετά την πληρωμή έρχεται μήνυμα ότι έγινε αποκοπή από την κάρτα του απάντησε ότι αυτό έρχεται μετά από κάποια λεπτά. Στη συνέχεια σε υποβολή ότι το μήνυμα έρχεται την ίδια ημέρα απάντησε καταφατικά. Σε άλλη υποβολή ότι η παραγγελία έγινε στις 29.7.2020 και πως η ακύρωση έγινε στις 3.8.2020 απάντησε ότι η εταιρεία του έστειλε το μήνυμα στις 3.8.
3. Όταν του υποβλήθηκε ότι την παραγγελία της ηχοπαραγωγικής συσκευής την έκανε ο ίδιος γιατί από τα έντυπα της παραγγελίας φαίνεται το δικό του όνομα απάντησε ότι αυτό έγινε επειδή η κάρτα είναι στο όνομά του. Τέλος όταν του υποβλήθηκε ότι μετά την παραγγελία ο ίδιος άλλαξε γνώμη και γι' αυτό προχώρησε σε αίτημα ακύρωσης προς την εταιρεία απάντησε «να αλλάξω γνώμη και να χάσω 54, 55 ευρώ;». Η κα Γιάλλουρου κατά την αγόρευσή της εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος παρήγγειλε μια συσκευή που εκπέμπει μιμητικές φωνές άγριων πτηνών και πως στη συνέχεια μετά που στάλθηκε η παραγγελία του προχώρησε στην ακύρωσή της. Εισηγήθηκε επίσης ότι αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα της απόπειρας εισαγωγής απαγορευμένων μέσων σύλληψης. Ο κ. Δημητρίου από την άλλη εισηγήθηκε ότι είναι αναντίλεκτο πως ο κατηγορούμενος σταμάτησε την επίδικη παραγγελία. Εισηγήθηκε επίσης ότι δεν αποδείχθηκε πως η επίδικη συσκευή παράγει μιμητικές φωνές πουλιών και παρέπεμψε στη σχετική κατάθεση στην οποία αναγράφεται ότι «ομοιάζει». Εισηγήθηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος για πολλούς και διάφορους λόγους σταμάτησε την παραγγελία, συνεπώς δεν διέπραξε το αδίκημα της απόπειρας για το οποίο κατηγορείται και κάλεσε το Δικαστήριο να τον αθωώσει στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης της σωρευτικής ύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του επίδικου αδικήματος και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσον εύλογες και εάν είναι (Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.. 246) «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας

(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί και αθωωθεί από την κατηγορία. Το αδίκημα της εισαγωγής απαγορευμένων μέσων σύλληψης ή θανάτωσης αγρίων πτηνών βασίζεται στο άρθρο 45

(2), 88, 90 και 100 του περί Προστασίας και Διαχείρισης Αγρίων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου 152(Ι)/2003 το οποίο προνοεί τα εξής: «45

(1)Κανένα πρόσωπο δεν εισάγει, κατασκευάζει ή κατέχει τα μέσα που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου

(1)του άρθρου 44, εξαιρουμένων των αγκίστρων για σκοπούς ψαρέματος, και στις παραγράφους (γ), (δ), (ζ), (η) και (θ) του ίδιου εδαφίου καθώς και στις παραγράφους (α), (β), (δ), (στ)(i), (η), (θ) και (ι) του εδαφίου

(2)του άρθρου 11, εξαιρουμένων των προβολέων, των τεχνητών φωτεινών πηγών και καθρεφτών, εκτός αν είναι κάτοχος ειδικής άδειας εισαγωγής που εκδίδεται από τον υπουργό: Νοείται ότι, η κατοχή των πιο πάνω απαγορεύεται, όταν αυτά είναι σε κατάσταση που είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν.

(2)Πρόσωπο το οποίο παραβαίνει τις διατάξεις του εδαφίου

(1)είναι ένοχο αδικήματος». Το άρθρο 44 του επίδικου νόμου προνοεί ότι: «44.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων των άρθρων 11, 12, 17 και 18, κανένα πρόσωπο δεν πυροβολεί, φονεύει, συλλαμβάνει, καταδιώκει, παρενοχλεί ή παραπλανεί οποιοδήποτε θήραμα με τη χρήση: (α) Δικτύων, ξοβεργών, αγκίστρων, θηλιών, συρματοθηλιών, σιδηροπαγίδων, παγίδων με σιαγόνες, ηλεκτρονικών συσκευών που προκαλούν θανάτωση ή αναισθησία και οποιωνδήποτε άλλων παρόμοιων παγίδων ή παραπλανητικών μέσων και μεθόδων·». Το άρθρο 11 του ως άνω νόμου προνοεί ότι: 11.-

(1)Αναφορικά με τη θήρα, σύλληψη και θανάτωση άγριου πτηνού, απαγορεύεται η χρήση οποιουδήποτε μέσου, εγκατάστασης ή μεθόδου μαζικής ή μη επιλεκτικής σύλληψης ή θανάτωσης που μπορεί να προκαλέσει τοπικά την εξαφάνιση οποιουδήποτε είδους άγριου πτηνού ή τη μείωση του αριθμού σε τέτοιο βαθμό που να απειλείται με εξαφάνιση.

(2)Χωρίς επηρεασμό της γενικότητας του εδαφίου

(1), απαγορεύεται η χρήση των ακόλουθων μέσων σύλληψης ή θανάτωσης: (α) . (στ) (i) ηλεκτρικές συσκευές που εκπέμπουν κελαηδήματα ή φωνές θηραμάτων ή άγριων πτηνών είτε από μόνες τους είτε με τη συνδρομή ή τη χρήση οποιουδήποτε μέσου, όπως μαγνητοταινιοθηκών (κασετών), ψηφιακών δίσκων, ενιαίων σειριακών διαύλων (USB) και καρτών ψηφιακής μνήμης, .

(5)Πρόσωπο το οποίο παραβαίνει τις διατάξεις του παρόντος άρθρου είναι ένοχο αδικήματος. Το άρθρο 88 του ως άνω νόμου προνοεί ότι «Πρόσωπο το οποίο βρίσκεται ένοχο αδικήματος, σύμφωνα με τον παρόντα Νόμο, για το οποίο δεν προβλέπεται ειδική ποινή υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει το τρία χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000,00) ή και στις δύο αυτές ποινές». Το άρθρο 366 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 προνοεί τα ακόλουθα: «Όποιος προτίθεται να διαπράξει ποινικό αδίκημα, αρχίζει να θέτει την πρόθεση του σε εφαρμογή με μέσα που είναι πρόσφορα για την πραγμάτωση της και φανερώνει τέτοια πρόθεση με κάποια έκδηλη πράξη, αλλά δεν πραγματώνει την πρόθεση του σε τέτοιο βαθμό ώστε να διαπράξει το ποινικό αδίκημα, θεωρείται ότι αποπειράται να το διαπράξει. Είναι αδιάφορο, εκτός καθόσον αφορά στην ποινή, κατά πόσο ο υπαίτιος διενήργησε οτιδήποτε το οποίο ήταν αναγκαίο εκ μέρους του για συμπλήρωση της διάπραξης του ποινικού αδικήματος ή κατά πόσο η πλήρης πραγμάτωση της πρόθεσης του αποτράπηκε λόγω περιστατικών ανεξάρτητων από τη βούληση του ή κατά πόσο υπαναχώρησε εκούσια από την περαιτέρω επιδίωξη της πρόθεσης του. Είναι αδιάφορο ότι, λόγω περιστατικών που δεν είναι γνωστά στον υπαίτιο, η πραγμάτωση του ποινικού αδικήματος ήταν εξ αντικειμένου αδύνατος». Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδείχθηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Στην υπόθεση Ανδρέας Γιάγκου Σάντης ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά.

(2009)1 Α.Α.Δ. 288, τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νου καθόλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και της μαρτυρίας τους. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Έχω επίσης υπόψη μου ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.

(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Σχετική, επίσης, είναι η απόφαση Πιριλλίδη ν. Δήμου Λεμεσού, Ποινική Έφεση Αρ. 331/2015, ημερ. 11.12.2017, ECLI:CY:AD:2017:B454, όπου επαναλήφθηκε η αρχή πως η παράλειψη αντεξέτασης γενικά θεωρείται ως αποδοχή της εκδοχής που θέτει ο μάρτυρας. Επιπλέον, είναι καλά νομολογημένο ότι η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νου στους μάρτυρες κατηγορίας, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Σχετική είναι απόφαση Pal Tekinder κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551. Οι υποβολές όμως των συνηγόρων από μόνες τους δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αργότερα αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν απλώς μετέωροι ισχυρισμοί. Σχετική είναι η απόφαση Ησαΐας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 640. Αναφορικά με την αξιολόγηση της βαρύτητας προσκομισθείσας εξ ακοής μαρτυρίας, την αποδοχή της οποίας ο Δικαστής πρέπει να επεξηγεί (Λευκόνικο Χρηματιστηριακή Λτδ ν. Χριστοδούλου,

(2016)1 Α.Α.Δ. 1779), το Δικαστήριο αποτιμά όλα τα περιστατικά της υπόθεσης. Ιδιαίτερα, αξιολογεί το αν θα ήταν εύλογο και εφικτό ο διάδικος που έχει παρουσιάσει τη μαρτυρία να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα το πρόσωπο που είχε προβεί στην αρχική δήλωση, το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα μεταξύ αρχικής δήλωσης και αναφερόμενου γεγονότος, το αν η αρχική δήλωση μεταφέρθηκε επακριβώς ή όχι, το πλαίσιο στο οποίο έγινε η δήλωση ή τους οποιουσδήποτε σκοπούς πίσω από την αρχική δήλωση και το αν η εξ ακοής μαρτυρία είναι ουσιωδώς διαφορετική από την αρχική δήλωση. Η διεργασία επιβάλλεται να γίνεται από το Δικαστήριο είτε η εξ ακοής μαρτυρία απορρέει από προφορική μαρτυρία είτε από γραπτή μαρτυρία ή από συνδυασμό αυτών. Οι παράγοντες αξιολόγησης εξ ακοής μαρτυρίας στο άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9 δεν καταγράφουν εξαντλητικώς τα όσα συναφώς σταθμίζονται από το Δικαστήριο (Βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Β' Έκδοση, των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Γ. Σάντη, σελ. 320 - 323). Τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη

(2007)1 Α.Α.Δ. 204, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Έχω παρακολουθήσει τον κατηγορούμενο στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις του, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσε, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά του ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωνε, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Ως αναφέρθηκε πιο πάνω ο κατηγορούμενος ήταν ο μοναδικός μάρτυρας που έδωσε προφορική μαρτυρία κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Όπως προκύπτει από όσα καταγράφονται στην κατάθεση που έδωσε στις 7.12.2020 ισχυρίστηκε ότι την επίδικη παραγγελία την έκανε ο ανήλικος υιός του. Παρόλο που ο εν λόγω ισχυρισμός του ήταν σε γνώση της κατηγορούσας αρχής ουδέποτε διερευνήθηκε κατά πόσο δεν ανταποκρινόταν στην αλήθεια ούτε κλήθηκε ως μάρτυρας ο ανήλικος για να αμφισβητηθεί ο πιο πάνω ισχυρισμός του κατηγορούμενου. Έχοντας υπόψη μου ότι η κατηγορούσα αρχή δεν πρόσφερε οποιαδήποτε περί του αντιθέτου μαρτυρία κρίνω πως ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ότι την επίδικη παραγγελία την έκανε ο υιός του δεν κλονίστηκε και συνεπώς γίνεται αποδεκτός. Σε κάθε περίπτωση κρίνω πως ο κατηγορούμενος κατά την αντεξέτασή του δεν περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις σε σχέση με το κρίσιμο θέμα ότι ο ανήλικος υιός του χρησιμοποιούσε το τηλέφωνό του και χωρίς να το γνωρίζει έκανε την επίδικη παραγγελία και συνακόλουθα δεν έχω οποιαδήποτε αμφιβολία ότι η μαρτυρία του η οποία ήταν λογική και ειλικρινής και την αποδέχομαι ως ανταποκρινόμενη στην αλήθεια. Έχοντας αποδεχθεί ως αληθή τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι η παραγγελία της επίδικης συσκευής, η οποία ως προκύπτει και από το τεκμήριο 5 και την κατάθεση του Αστ. 2599 Μαυρουδή είναι απαγορευμένο μέσο σύλληψης άγριων πτηνών αφού από αυτή εκπέμπονταν ήχοι που προσομοίαζαν με τις φωνές διάφορων πουλιών, έγινε από τον ανήλικο υιό του και όχι από τον ίδιο για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις λεπτομέρειες αδικήματος της επίδικης κατηγορίας. Έχοντας κρίνει ότι ο κατηγορούμενος δεν παρήγγειλε την επίδικη συσκευή κρίνω περαιτέρω ότι δεν μπορεί να κριθεί ένοχος ούτε για απόπειρα διάπραξης του αδικήματος της εισαγωγής απαγορευμένων μέσων σύλληψης ή θανάτωσης αγρίων πτηνών η οποία ως ανέφερα και πιο πάνω ούτως ή άλλως δεν περιλαμβάνεται στις λεπτομέρειες αδικήματος της επίδικης κατηγορίας και με αυτό ως δεδομένο ακόμα και να έκρινα ότι η παραγγελία έγινε από τον κατηγορούμενο αυτός δεν θα μπορούσε να κριθεί ένοχος για αυτή. Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος αθωώνεται στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο