Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ανδρέα Χαράκτα, Αρ. Υπόθεσης: 446/2023, 14/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 446/2023 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον Ανδρέα Χαράκτα Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 14.11.2023 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Σταύρου Για τον Κατηγορούμενο: κα Ε. Τζιωνή Κατηγορούμενος: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι ως κάτοχος σκύλου, τον οποίο είχε υπό τη φροντίδα του, επέτρεψε όπως ο σκύλος προκαλεί θόρυβο διά γαυγίσματος που προκαλεί οχληρία στο κοινό κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 18(ε)(ι) του περί Σκύλων Νόμου 184(Ι)/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της εν λόγω κατηγορίας ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 1.1.2019 έως 18.8.2022 συμπεριλαμβανομένων σε άγνωστη ακριβή ημερομηνία και ώρα στην Αθηαίνου ενώ είχε την ευθύνη σκύλων επέτρεψε / ανέχθηκε όπως οι σκύλοι του προκαλούσαν θόρυβο με γαύγισμα ο οποίος ήταν τόσο δυνατός και συνεχής ώστε προκαλούσε οχληρία στους ενοίκους υποστατικών της γειτονιάς. Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη της υπόθεσής της παρουσίασε 2 μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε ο κ. Θεόδωρος Χρυσοστόμου ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του υιοθέτησε τη γραπτή του κατάθεση ημερ. 7.9.2022 η οποία σημειώθηκε ως τεκμήριο
- Αναγνώρισε ότι οι 6 φωτογραφίες του κατατέθηκαν ως τεκμήριο 2 σε δέσμη δείχνουν τον επίδικο χώρο και σε αυτές απεικονίζονται κλουβιά με σκύλους. Στην κατάθεσή του περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: διαμένει στην Αθηαίνου και πίσω από το σπίτι του υπάρχουν χωράφια σε 1 εκ των οποίων ο κατηγορούμενος έχει κλουβιά με 4 σκύλους. Είναι και ο ίδιος ιδιοκτήτης σκύλου. Οι σκύλοι γαυγίζουν συνήθως τις νυχτερινές ώρες μεταξύ των ωρών 02:00 έως 05:
- Το πρωί κλαίνε έντονα και συνεχόμενα για περίπου 2 με 3 λεπτά και μετά γαυγίζουν περιστασιακά. Το επόμενο σπίτι από το δικό του βρίσκεται περίπου σε απόσταση 50 μέτρων και δεν υπάρχει άλλη οικία σε κοντινή απόσταση. Οι σκύλοι γαυγίζουν κάθε νύχτα και ο ίδιος έχει παράπονο για την οχληρία που προκαλούν. Ο Μ.Κ.1 κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι ο σκύλος του βρίσκεται μέσα σε κλουβί στην αυλή του σπιτιού του. Ισχυρίστηκε ότι το σπίτι του βρίσκεται στην οικιστική περιοχή της Αθηαίνου στα τελευταία σπίτια του χωριού και στην ίδια σειρά υπάρχουν και άλλα σπίτια. Το επόμενο σπίτι από το δικό του βρίσκεται σε απόσταση 50 μέτρων. Ισχυρίστηκε ότι και τα επόμενα σπίτια έχουν και αυτά σκύλους χωρίς όμως να είναι βέβαιος για τούτο. Το σπίτι του «κόβει» όπως ανέφερε επί λέξη τον ήχο από το επόμενο σπίτι που είναι πιο πίσω και για αυτό ίσως οι ένοικοί του να μην ενοχλούνται. Μίλησε με κάποιον Κώστα ο οποίος είναι περίοικος και του ανέφερε πως και ο ίδιος ακούει τους σκύλους. Στη συνέχεια συμφώνησε με υποβολή ότι το μόνο σπίτι στην περιοχή που ενοχλείται από το γαύγισμα είναι το δικό του. Ως Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε ο Αστ. 2156 Μ. Λάμπρου ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του κατέθεσε ως τεκμήριο 3 την κατάθεσή του ημερ. 8.12.2022 στην οποία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: είναι τοποθετημένος στον Αστ. Σταθμό Αθηαίνου στον οποίο στις 18.8.2022 προσήλθε ο Δώρος Χρυσοστόμου και του κατήγγειλε ότι πίσω από την οικία του σε κοντινή απόσταση υπάρχει χωράφι στο οποίο υπάρχουν σκύλοι που γαυγίζουν κατά τις νυκτερινές ώρες με αποτέλεσμα να είναι ενοχλητικοί και να μην μπορεί να κοιμηθεί. Στις 5.9.2022 μαζί με 2 κτηνιατρικούς λειτουργούς μετέβησαν στο χωράφι όπου βρίσκονται οι σκύλοι του κατηγορούμενου επειδή έλαβαν καταγγελία από περίοικο για κακές συνθήκες διαβίωσής τους. Κατά την επιθεώρηση φάνηκε ότι οι σκύλοι βρίσκονταν σε ειδικά διαμορφωμένα κλουβιά και οι συνθήκες κράτησής τους ήταν ικανοποιητικές αφού εκεί υπήρχε φρέσκο νερό και η θρεπτική τους κατάσταση ήταν ικανοποιητική. Στις 7.9.2022 προσήλθε ξανά στον Σταθμό ο Δώρος Χρυσοστόμου και κατήγγειλε γραπτώς ότι οι σκύλοι του κατηγορούμενου γαυγίζουν κατά τις νυχτερινές ώρες με αποτέλεσμα να είναι ενοχλητικοί με αποτέλεσμα αυτός και η οικογένειά του να μην μπορούν να κοιμηθούν. Στις 15.9.2022 κάλεσε στον Σταθμό τον κατηγορούμενο ο οποίος του παρέδωσε αποδείξεις πληρωμής για 3 από τους 4 σκύλους του καθώς ο 1 από αυτός είναι κουτάβι. Στις 19.9.2022 έλαβε κατάθεση από τον Κώστα Κυριάκου στην οποία εκείνος αναφέρει ότι δεν ακούει τους εν λόγω σκύλους να γαυγίζουν ούτε τον ενόχλησαν ποτέ. Στις 27.9.2022 έλαβε επίσης κατάθεση από την Στέλλα Αυγουστή η οποία αναφέρει ότι ακούει σκύλους να γαυγίζουν περιστασιακά αλλά δεν γνωρίζει από πού γαυγίζουν ούτε εάν είναι οι συγκεκριμένοι που βρίσκονται πίσω από την οικία του Δώρου Χρυσοστόμου. Στις 5.10.2022 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο και στις 2.12.2022 τον κατηγόρησε γραπτώς. Οι εν λόγω καταθέσεις σημειώθηκαν ως τεκμήρια 4 και 5 αντίστοιχα και ως τεκμήριο 6 κατατέθηκαν τα πιστοποιητικά για τους σκύλους του κατηγορούμενου. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε ότι η περιοχή όπου βρίσκονται τα κλουβιά των σκύλων δεν είναι πυκνοκατοικημένη και η πιο κοντινή οικία σε αυτά είναι η οικία του παραπονούμενου που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 30 μ. Το επόμενο σπίτι βρίσκεται σε απόσταση περίπου 100 μ. και στη γύρω περιοχή είναι χωράφια. Ανέφερε επίσης επί λέξη ότι «βασικά δεν υπάρχει άλλη οικία». Ανέφερε ότι η περιοχή είναι η «νεκρή ζώνη» και πως δεν είχαν οποιοδήποτε παράπονο από άλλους περίοικους σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα. Κατά την αντεξέτασή του κατατέθηκε ως τεκμήριο 7 η κατάθεση του Κώστα Κυριάκου ημερ. 19.9.2022 και ως τεκμήριο 8 η κατάθεση της Στέλλας Αυγουστή ημερ. 27.9.
- Ανέφερε ότι στην κατάθεση του Κυριάκου αναγράφεται ότι δεν ακούει τους σκύλους να γαυγίζουν ούτε τον ενόχλησαν ποτέ. Σε σχέση με την κατάθεση της Αυγουστή ανέφερε πως αυτή ακούει σκύλους να γαυγίζουν περιστασιακά αλλά δεν γνωρίζει εάν είναι οι σκύλοι του κατηγορούμενου καθώς στην περιοχή υπάρχει ακόμα 1 υποστατικό με σκύλους το οποίο είναι πιο πίσω από το υποστατικό του κατηγορούμενου. Μετά που το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και εξήγησε στον κατηγορούμενο τα δικαιώματά του αυτός επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής και στη συνέχεια η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις. Ο κ. Σταύρου εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής ανέφερε πως η μαρτυρία του Μ.Κ.1 ήταν σαφής ότι τα γαυγίσματα προέρχονται από τους σκύλους που διατηρεί ο κατηγορούμενος σε κλουβιά πίσω από την κατοικία του. Ανέφερε επίσης ότι τα πρόσωπα των οποίων οι καταθέσεις κατατέθηκαν από την υπεράσπιση ως τεκμήρια 7 και 8 δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές αφού δόθηκαν από πρόσωπα που είχαν προδιάθεση να πουν ψέματα. Εισηγήθηκε επίσης ότι αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και κάλεσε το Δικαστήριο να τον κρίνει ένοχο στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. Η κα Τζιωνή από την άλλη εισηγήθηκε πως το μόνο συστατικό στοιχείο του επίδικου αδικήματος που αποδείχθηκε είναι ότι ο κατηγορούμενος είναι ιδιοκτήτης σκύλων. Εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε ότι οι σκύλοι του γαυγίζουν με συνεχές και ηχηρό τρόπο ούτε ότι προκαλούν δημόσια οχληρία και κάλεσε το Δικαστήριο να τον αθωώσει στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδείχθηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Στην υπόθεση Ανδρέας Γιάγκου Σάντης ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ. 288, τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νου καθόλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και της μαρτυρίας τους. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Έχω επίσης υπόψη μου ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Σχετική, επίσης, είναι η απόφαση Πιριλλίδη ν. Δήμου Λεμεσού, Ποινική Έφεση Αρ. 331/2015, ημερ. 11.12.2017, ECLI:CY:AD:2017:B454, όπου επαναλήφθηκε η αρχή πως η παράλειψη αντεξέτασης γενικά θεωρείται ως αποδοχή της εκδοχής που θέτει ο μάρτυρας. Επιπλέον, είναι καλά νομολογημένο ότι η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νου στους μάρτυρες κατηγορίας, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Σχετική είναι απόφαση Pal Tekinder κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551. Οι υποβολές όμως των συνηγόρων από μόνες τους δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αργότερα αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν απλώς μετέωροι ισχυρισμοί. Σχετική είναι η απόφαση Ησαΐας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 640. Τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη
(2007)1 Α.Α.Δ. 204, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Κρίνω ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.1 είχε λογική και συνοχή και ως εκ τούτου την αποδέχομαι ως ειλικρινή. Αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ότι οι σκύλοι που διατηρεί ο κατηγορούμενος σε κοντινή απόσταση από την κατοικία του γαυγίζουν κατά το βράδυ μεταξύ των ωρών 02:00 έως 05:
- Αποδέχομαι επίσης τον ισχυρισμό του ότι ο ίδιος και η οικογένειά του ενοχλούνται από το εν λόγω γαύγισμα. Ομοίως αποδέχομαι ως αληθή και τη μαρτυρία του Μ.Κ.
- Ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης και μετέφερε στο Δικαστήριο με αντικειμενικό και αμερόληπτο τρόπο τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε μετά την καταγγελία του παραπονούμενου. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του από την οποία προκύπτει ότι το μοναδικό σπίτι το οποίο γειτνιάζει με το σπίτι του κατηγορούμενου είναι αυτό του παραπονούμενου καθώς επίσης ότι ουδέποτε άλλοι περίοικοι της περιοχής η οποία είναι η «νεκρή ζώνη» στην Αθηαίνου δεν προχώρησαν σε καταγγελία εις βάρος του κατηγορούμενου ότι τους ενοχλούν οι σκύλοι του. Έχοντας υπόψη μου όσα προκύπτουν από την αξιολόγηση της ενώπιόν μου μαρτυρίας καθώς επίσης και τους ισχυρισμούς που δεν αμφισβητήθηκαν καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: ο κατηγορούμενος διαμένει στην Αθηαίνου και σε χωράφι πίσω από την οικία του διατηρεί κλουβιά με 4 σκύλους. Οι 3 από τους εν λόγω σκύλους γεννήθηκαν τα έτη 2020 και 2021 ενώ ο 4ος γεννήθηκε τον Μάη του
- Ο Μ.Κ.1 διαμένει μαζί με την οικογένειά του σε σπίτι το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 50 μ. από το σπίτι του κατηγορούμενου. Οι σκύλοι του κατηγορούμενου γαυγίζουν συνήθως τις νυχτερινές ώρες μεταξύ των ωρών 02:00 έως 05:
- Το πρωί κλαίνε έντονα και συνεχόμενα για περίπου 2 με 3 λεπτά και μετά γαυγίζουν περιστασιακά. Το επόμενο σπίτι από το σπίτι του Μ.Κ.1 βρίσκεται περίπου σε απόσταση 50 μέτρων και δεν υπάρχει άλλη οικία σε κοντινή απόσταση. Ο Μ.Κ.2 είναι αστυνομικός και υπηρετεί στον Αστ. Σταθμό Αθηαίνου. Στις 18.8.2022 προσήλθε στον Σταθμό ο Μ.Κ.1 και του κατήγγειλε ότι πίσω από την οικία του σε κοντινή απόσταση υπάρχει χωράφι στο οποίο υπάρχουν σκύλοι που γαυγίζουν κατά τις νυκτερινές ώρες με αποτέλεσμα να είναι ενοχλητικοί και να μην μπορεί να κοιμηθεί. Στις 5.9.2022 μαζί με 2 κτηνιατρικούς λειτουργούς μετέβησαν στο χωράφι όπου βρίσκονται οι σκύλοι του κατηγορούμενου επειδή έλαβαν καταγγελία από περίοικο για κακές συνθήκες διαβίωσής τους. Κατά την επιθεώρηση φάνηκε ότι οι σκύλοι βρίσκονταν σε ειδικά διαμορφωμένα κλουβιά και οι συνθήκες κράτησής τους ήταν ικανοποιητικές αφού εκεί υπήρχε φρέσκο νερό και η θρεπτική τους κατάσταση ήταν ικανοποιητική. Στις 7.9.2022 προσήλθε ξανά στον Σταθμό ο Μ.Κ.1 και κατήγγειλε γραπτώς ότι οι σκύλοι του κατηγορούμενου γαυγίζουν κατά τις νυχτερινές ώρες με αποτέλεσμα να είναι ενοχλητικοί και αυτός και η οικογένειά του να μην μπορούν να κοιμηθούν. Στις 15.9.2022 ο Μ.Κ.2 κάλεσε στον Σταθμό τον κατηγορούμενο ο οποίος του παρέδωσε αποδείξεις πληρωμής για 3 από τους 4 σκύλους του καθώς ο 1 από αυτός ήταν κουτάβι. Στις 19.9.2022 έλαβε κατάθεση από τον Κώστα Κυριάκου στην οποία ανέφερε ότι δεν ακούει τους εν λόγω σκύλους να γαυγίζουν ούτε τον ενόχλησαν ποτέ. Στις 27.9.2022 έλαβε επίσης κατάθεση από την Στέλλα Αυγουστή η οποία αναφέρει ότι ακούει σκύλους να γαυγίζουν περιστασιακά αλλά δεν γνωρίζει από πού γαυγίζουν ούτε εάν είναι οι συγκεκριμένοι που βρίσκονται πίσω από την οικία του Δώρου Χρυσοστόμου. Στις 5.10.2022 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο και στις 2.12.2022 τον κατηγόρησε γραπτώς ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης της σωρευτικής ύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του επίδικου αδικήματος και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσον εύλογες και εάν είναι (Λοΐζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευριπίδου
(2002)2 Α.Α.. 246) «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας
(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί και αθωωθεί από την κατηγορία. Στην παρούσα υπόθεση επίδικο είναι το αδίκημα του άρθρου 18(ε)(
- i)του περί Σκύλων Νόμου 184(Ι)/2002. Οι σχετικές διατάξεις του εν λόγω άρθρου προνοούν τα εξής: «Οποιοδήποτε πρόσωπο .(ε) επιτρέπει ή ανέχεται όπως ο σκύλος του οποίου είναι ιδιοκτήτης ή τον οποίο έχει κάτω από τη φροντίδα του (
- i)προξενεί θόρυβο με ηχηρό και συνεχές γαύγισμα που προκαλεί οχληρία στο κοινό, . είναι ένοχο αδικήματος..» Από το πιο πάνω απόσπασμα συνάγονται τα συστατικά στοιχεία του επίδικου αδικήματος. Για να κριθεί κάποιος κατηγορούμενος ένοχος για το συγκεκριμένο αδίκημα πρέπει να αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι: (α) αυτός είναι ιδιοκτήτης ή έχει κάτω από τη φροντίδα του σκύλο (β) που γαυγίζει με ηχηρό και συνεχές τρόπο (γ) προκαλώντας οχληρία στο κοινό. Στο άρθρο 2 του ως άνω νόμου ο όρος «σκύλος» ερμηνεύεται ως εξής: «Σκύλος» για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου περιλαμβάνει κάθε σκύλο κάθε φυλής και γένους ηλικίας άνω των 3 μηνών». Το άρθρο 18(ε)(
- i)του επίδικου νόμου αναφέρεται σαφώς σε δημόσια οχληρία. Για να θεωρηθεί ως τέτοια η οχληρία πρέπει να είναι τέτοιας φύσης και έκτασης που να επηρεάζει την ποιότητα των κατοίκων της περιοχής και όχι μόνο των παραπονουμένων. Πρέπει να καταδειχθεί δηλαδή η δημόσια έκτασή της. Όπως επεξηγείται στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice
(2003)σελ. 528 παρ. Β 11.96: «In order to establish that a crime has been committed, it is necessary to establish the essential public nature of the nuisance. It is clear that not all the public need be affected. But it must be established that the act or omission was sufficiently widespread or indiscriminate as to amount to a public rather than a private nuisance.» Επομένως έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω καθώς και τη μαρτυρία την οποία αποδέχθηκα ως αξιόπιστη κρίνω ότι η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία κρινόμενη υποκειμενικά δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δημόσια οχληρία και ως εκ τούτου συνακόλουθα δεν επαρκεί για να αποδείξει συστατικό στοιχείο της επίδικης κατηγορίας και συγκεκριμένα αυτό της δημόσιας οχληρίας. Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος αθωώνεται στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο