Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. HAJO HUSSEIN MOHAMAD, Αρ. Υπόθεσης: 820/18, 26/1/2023

(1)και 51

(1), ΠΡΩΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ του Περί Πυροβόλων και μη πυροβόλων όπλων Νόμου 113

(1)/04 όπως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορείται ότι τον Μάρτιο του 2017 στην Πάφο είχε στην κατοχή του και μετέφερε πυροβόλο όπλο που απαγορεύεται δηλαδή ένα πιστόλι άγνωστων στοιχείων. Με την 2η Κατηγορία του καταλογίζεται το αδίκημα των γραπτών απειλών για φόνο καρά παράβαση του άρθρου 216 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορείται ότι τον Ιούνιο του 2017 στην Πάφο άμεσα ή έμμεσα προκάλεσε την λήψη γραπτής απειλής για την φόνευση της συμβίας του [ ] δηλαδή της απέστειλε γραπτό μήνυμα μέσω τηλεφώνου στο οποίο υπήρχε απειλή θανάτωσης της, γνωρίζοντας το περιεχόμενο του μηνύματος, δηλαδή της έγραψε ότι θα την σκοτώσει πρώτα εκείνη και μετά τα μωρά της. Με την 3η Κατηγορία του καταλογίζεται το αδίκημα της βίας στην οικογένεια, πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του Νόμου που προνοεί την πρόληψη της βίας στην οικογένεια και την προστασία των θυμάτων 119

(1)/2000 όπως έχει τροποποιηθεί και το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορείται ότι αυτός τον Δεκέμβριο του 2016 στην Πάφο επιτέθηκε εναντίον της συμβίας του [ ] και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. Με την 4η Κατηγορία του καταλογίζεται το αδίκημα της βίας στην οικογένεια, πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του Νόμου που προνοεί την πρόληψη της βίας στην οικογένεια και την προστασία των θυμάτων 119

(1)/2000 όπως έχει τροποποιηθεί και το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορείται ότι αυτός στις 28 Ιουνίου του 2017 στην Γεροσκήπου επιτέθηκε εναντίον της συμβίας του [ ] και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. Με την 5η Κατηγορία του καταλογίζεται το αδίκημα της βίας στην οικογένεια, πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του Νόμου που προνοεί την πρόληψη της βίας στην οικογένεια και την προστασία των θυμάτων 119

(1)/2000 όπως έχει τροποποιηθεί και το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορείται ότι αυτός μεταξύ των ετών 2015 - 2017 στην Πάφο σε τρείς διαφορετικές περιπτώσεις, επιτέθηκε εναντίον της συμβίας του [ ] και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. Με την 6η Κατηγορία του καταλογίζεται το αδίκημα της βίας στην οικογένεια, απειλή κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του Νόμου που προνοεί την πρόληψη της βίας στην οικογένεια και την προστασία των θυμάτων 119

(1)/2000 όπως έχει τροποποιηθεί και το άρθρο 91Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορείται κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 5η κατηγορία, προκάλεσε τρόμο στην συμβία του [ ] απειλώντας την με παράνομη πράξη, δηλαδή με την φράση <<Αν με αφήσεις για άλλον άντρα θα σου φέρω το κεφάλι τους στον πιάτο>>. Με την 7η Κατηγορία του καταλογίζεται το αδίκημα της εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αυτός μεταξύ Ιουνίου του 2015 και Ιουνίου του 2017 με ψευδείς παραστάσεις και με πρόθεση δόλου απόκτησε από την συμβία του [ ] το συνολικό χρηματικό ποσό των €4.800 περίπου. Οι ψευδείς παραστάσεις συνίστατο στο ότι ο κατηγορούμενος ανέφερε ψευδώς στην συμβία του ότι για να εγκριθεί και να της καταβάλετε μηνιαίος από το κράτος χρηματικό ποσό ως λήπτης Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος πρέπει να του καταβάλει το ποσό των €200 μηνιαίως για να το παραδίδει σε άγνωστο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να αποκτήσει το πιο πάνω χρηματικό ποσό. Με την 8η Κατηγορία του καταλογίζεται το αδίκημα της οπλοφορίας για διέγερση τρόμου, κατά παράβαση του άρθρου 80 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία δημόσια και χωρίς νόμιμη αιτία μετέφερε επιθετικό όπλο ή όργανο με τέτοιο τρόπο που διέγειρε τρόμο στην συμβία του [ ] δηλαδή μετέφερε ένα πιστόλι άγνωστων στοιχείων. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία παρουσιάστηκε από την [ ] (ΜΚ1) και τον [ ] (ΜΚ2). Επιπρόσθετα στις 29.12.2022 κατατέθηκαν εξ συμφώνου τα Τεκμήρια 3 μέχρι και 12 με αποτέλεσμα να μην ήταν πλέον αναγκαία η κλήτευση από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής των υπόλοιπων μαρτύρων της υπόθεσης ενώ η πλευρά της Υπεράσπισης εισηγήθηκε πως δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου και κάλεσε το Δικαστήριο να τον αθωώσει και απαλλάξει από το στάδιο αυτό. Οι Αγορεύσεις: Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων με τις προφορικές τους εισηγήσεις υποστήριξαν ο καθένας τις θέσεις του διαδίκου έκαστος εξ αυτών εκπροσωπεί. Έχω μελετήσει επισταμένως τις θέσεις αυτές, τις έχω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτές όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίο. Να υπενθυμιστεί στο στάδιο αυτό ότι το Δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση σχολιασμού κάθε απόφασης που παρουσιάζεται από διάδικο εκτός και αν αυτή είναι καθοριστική για τα επίδικα ζητήματα. Ακόμη, δεν έχει υποχρέωση να απαντά σε κάθε επιχείρημα που προβάλλεται, το οποίο κρίνεται ότι δεν είναι ουσιώδες ή νομικά αποδεκτό (Βλ. Ανδρονίκου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486.)[1] Ο κ. Αλεξάνδρου εισηγήθηκε πως ο πελάτης του θα πρέπει να αθωωθεί και απαλλαχθεί από το πρώιμο αυτό στάδιο στη βάση τόσο της ισχυριζόμενης από μέρους του απουσίας συστατικών στοιχείων των αδικημάτων αλλά και στη βάση του γεγονός ότι η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου όσο ελαστικά και να ιδωθεί δεν μπορεί να της αποδοθεί οποιαδήποτε αξιοπιστία αφού είναι εξόφθαλμα μια αντιφατική και ψευδής μαρτυρία. Σε σχέση με την 1η κατηγορία της κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου και συγκεκριμένα ενός πιστολιού αγνώστων στοιχείων υποστήριξε πως δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι πράγματι εντοπίστηκε ή ταυτοποιήθηκε τέτοιο πιστόλι. Το μόνο που υπάρχει τόνισε είναι τα όσα η ΜΚ1 λέει ότι τον είδε να κρατά χωρίς οτιδήποτε άλλο με την μαρτυρία του συγκεκριμένου προσώπου να μην μπορεί να της αποδοθεί οποιαδήποτε αξιοπιστία. Σε σχέση με την 2η κατηγορία για τις γραπτές απειλές για φόνο δια της αποστολής γραπτού μηνύματος μέσω τηλεφώνου ανέφερε πώς δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε συγκεκριμένο και οποιοδήποτε γραπτό μήνυμα που να αποστάλθηκε από αριθμό που να έχει σχέση με τον κατηγορούμενο συνεπώς δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία για απόδειξη των συστατικών στοιχείων της κατηγορίας. Σε σχέση με την 3η κατηγορία με την οποία καταλογίζεται στον κατηγορούμενο ότι επιτέθηκε τον Δεκέμβριο του 2016 στην παραπονούμενη και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη ανέφερε πώς εκτός από τα όσα προφορικά υποστήριξε η μάρτυρας δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε έκθεση ή μαρτυρία που να επιβεβαιώνει ότι έλαβε χώρα πρόκληση της ισχυριζόμενης πραγματικής σωματικής βλάβης δηλαδή ότι υπήρχαν οποιαδήποτε τραύματα. Σε σχέση με την 4η κατηγορία υποστήριξε την θέση πώς από την αντεξέταση της παραπονούμενης προέκυψε πως τα όσα είχε αναφέρει προς υποστήριξη της κατηγορίας ήταν εξόφθαλμα ψευδείς αφού η τελευταία φορά που είχε συναντηθεί με τον κατηγορούμενο ως η ίδια ανέφερε τελικά κατά την αντεξέταση της δεν ήταν στην Πλαζ Γεροσκήπου αλλά σε παραλία της Πόλις Χρυσοχούς. Σε σχέση με την 5η κατηγορία για τις ισχυριζόμενες 3 επιθέσεις που έλαβαν χώρα μεταξύ των ετών 2015 και 2017 ανέφερε πώς δεν υπάρχει καμία μαρτυρία που να επιβεβαιώνει πρόκληση τραυμάτων ή της ισχυριζόμενης πραγματικής σωματικής βλάβης ενώ η ίδια η παραπονούμενη όταν ρωτήθηκε πότε για πρώτη φορά δέχθηκε επίθεση ανέφερε ότι αυτό έγινε τον Δεκέμβριο του 2016 χωρίς να επιβεβαιώνει τα όσα στις λεπτομέρειες κατηγορίας περιλαμβάνονται. Σε σχέση με την 6η κατηγορία αναφορικά με την ισχυριζόμενη πρόκληση τρόμου ανέφερε πώς πρόκειται για μια γενική και αόριστη κατηγορία χωρίς να έχει παρουσιαστεί οποιοδήποτε συγκεκριμένο στοιχείο που να αφορά το αδίκημα που καταλογίζεται στον κατηγορούμενο. Σε σχέση με την 7η κατηγορία για την ισχυριζόμενη εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις για την περίοδο από τον Ιούνιο του 2015 μέχρι και τον Ιούνιο του 2017 ήτοι €4.800 ανέφερε πως από την αντεξέταση της μάρτυρας δεν έδωσε καμιά σαφή απάντηση ή εξήγηση σε σχέση με την έναρξη και διατήρηση της ισχυριζόμενης σχέσης της με τον κατηγορούμενο για να μπορούν να στοιχειοθετηθεί η συγκεκριμένη κατηγορία. Ούτε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 ήταν με οποιοδήποτε τρόπο βοηθητικό για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής και καμιά εξήγηση δεν δόθηκε για το πως υπολογίστηκε το συγκεκριμένο ποσό που κατ ισχυρισμό παρέδιδε δια δόσεων στον Κατηγορούμενο. Σε σχέση με την 8η κατηγορία με την οποία του καταλογίζεται το αδίκημα της οπλοφορίας σημείωσε πώς και εδώ λείπουν όλα τα συστατικά στοιχεία τέτοιας κατηγορίας αφού δεν τέθηκε οτιδήποτε θετικό που θα μπορούσε το Δικαστήριο να αξιολογήσει και να καταλήξει σε συμπεράσματα πέραν των όσων προφορικά γενικά και αόριστα ανέφερε η παραπονούμενη. Τέλος για τους λόγους που με επιμέλεια εξήγησε στο Δικαστήριο υποστήριξε την θέση πώς η τεθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία τόσο της ΜΚ1 όσο και του ΜΚ2, εξόφθαλμα στερείται πειστικότητας όσο ευνοϊκά και να ιδωθεί από το Δικαστήριο. Ήταν της άποψης ότι όταν από το σύνολο της τεθείσας μαρτυρίας διαφαίνεται ότι δεν μπορεί να της προσδοθεί οποιαδήποτε πειστικότητα τότε το Δικαστήριο δεν πρέπει να προχωρήσει να την αξιολογήσει. Τόνισε πως ο ΜΚ2 όταν ρωτήθηκε αν είδε οποιαδήποτε παράνομη πράξη του κατηγορούμενου προς την παραπονούμενη την οποία και του αποδίδεται απάντησε πώς κάτι τέτοιο δεν είδε ενώ στις ερωτήσεις που αφορούσαν τα γεγονότα που αναφέρονται στην κατάθεση του απαντούσε πάντοτε πως δεν μπορούσε να θυμηθεί και να ρωτήσουν τον Αστυνομικό που την έλαβε. Σε σχέση με την μαρτυρία της ΜΚ1 ανέφερε πως αυτή εξόφθαλμα στερείται πειστικότητας γιατί σε καίριας σημασίας ζητήματα οι τοποθετήσεις της ήταν αόριστες και προσπαθούσε με έντεχνο κατά τον κ. Αλεξάνδρου τρόπο να αποφύγει να απαντήσει με την μαρτυρία της μάλιστα να μεταβάλλεται με το χρόνο της αντεξέτασης. Καταληκτικά σημείωσε πώς δεν θα πρέπει να κληθεί ο Κατηγορούμενος σε απολογία γιατί κάτι τέτοιο θα είχε ως αποτέλεσμα αυτός να καλείτο να συμπληρώσει τα κενά της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής. Θα μπορούσε να είχε κληθεί ως ανέφερε σε απολογία μόνο αν υπήρχε το αναγκαίο και απαιτούμενο βάθρο για να μπορούσε να καταδικαστεί κάτι που δεν υπάρχει στην υπό εξέταση υπόθεση συνεπώς δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση αυτός να κληθεί σε απολογία. Η κα Αργυρού από την άλλη εισηγήθηκε ότι θα πρέπει ο Κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία στη βάση της τεθείσας μαρτυρίας και της μη απουσίας συστατικών στοιχείων των αδικημάτων. Νομικές Αρχές Εκ Πρώτης Όψεως: Σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, μετά το πέρας της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή, η Υπεράσπιση δύναται να εισηγηθεί ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση ούτως ώστε ο κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με το στάδιο εκ πρώτης όψεως υπόθεση: «Το δικαστήριο δεν προβαίνει κατά κανόνα στην αξιολόγηση της Μαρτυρίας της Κατηγορίας στο ενδιάμεσο στάδιο της δίκης. Άλλωστε, τέτοια αξιολόγηση θα οδηγούσε, μεταξύ άλλων, στη δημιουργία προκατάληψης εναντίον του κατηγορούμενου οποτεδήποτε κρινόταν ότι η μαρτυρία της Κατηγορίας είναι αξιόπιστη. Και εδώ έγκειται η σημασία της Πρακτικής του 1962 που υιοθετήθηκε στην απόφαση της ολομέλειας Azinas and Another v. Police

(1981)2 CLR 9 και κρίθηκε ότι ενσωματώνει τις αρχές που εφαρμόζονται για να διαπιστωθεί αν η Κατηγορία έχει τεκμηριώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η πρώτη όψη του πράγματος είναι εκείνη η οποία χαρακτηρίζεται από τα εξωτερικά του γνωρίσματα. Είναι με αυτή την έννοια που ο όρος χρησιμοποιείται στην Πρακτική του 1962. Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό διότι το μέτρο δεν είναι οι εκτιμήσεις του συγκεκριμένου δικαστηρίου αλλά εκείνες ενός νοητού λογικού δικαστηρίου. Η συνταύτιση του έργου του κριτή του δικαίου και των γεγονότων στο πρόσωπο του δικαστή στην Κύπρο, δεν μεταβάλλει το πλαίσιο καθορισμού της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Δεν προβαίνει ο δικαστής στο στάδιο εκείνο της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφασή του περιορίζεται, όπως αναφέραμε, σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ' εκείνο το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η Πρακτική του 1962, δηλαδή, ότι κάθε λογικό δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα». Περαιτέρω, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουννίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 82, σελ. 86-87, αναφέρθηκε πως: «Το ορθό κριτήριο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αν αποδειχθεί η ενοχή ενός κατηγορουμένου εις το στάδιο που κλείει η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά κατά πόσο σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν δώσει ικανοποιητική εξήγηση, το Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο της κατηγορίας». Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει της ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Η λογική υποψία δεν είναι αρκετή για να δημιουργήσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση (βλ. Shaaban bin Hussien v. Chong Fook Kam [1970] 2 W.L.R. 441). Στην υπόθεση The Police v. Kallenos

(1980)1 JSC 145 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από τον τότε Επαρχιακό Δικαστή κ.Γιώργο Νικολάου: «. η νομοθετική διάταξη που περιέχεται στο άρθρο 74

(1)(β) του Κεφ. 155. δεν θα πρέπει να ερμηνευθεί κατά τρόπο που να αποτελεί απλή αναφορά στα συμπεράσματα που βγαίνουν από την μαρτυρία, όπως επιφανειακά φαίνεται, αλλά κατά τρόπο που να επεκτείνεται και να απαιτεί μαρτυρία που να θεωρείται αρκετά αξιόπιστη από το δικαστήριο των γεγονότων, ώστε να είναι δυνατόν να εγείρει τεκμήριο ενοχής. Η έννοια <<εκ πρώτης όψεως υπόθεση>> δεν αναφέρεται μόνο στην ποσότητα της μαρτυρίας και στα αντικειμενικά και επιφανειακά συμπεράσματα από αυτήν, αλλά και στην εσωτερική ποιότητά της και την επάρκειά της να οδηγήσει σε συμπεράσματα ενοχής. Το δικαστήριο οφείλει, ακόμη και στο στάδιο τούτο, να οδηγήσει το μυαλό του, αν και μόνο προκαταρκτικά, στο κατά πόσο το δικαστήριο θα μπορεί να στηριχθεί στην μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί. Για παράδειγμα, έχουν οι μάρτυρες γίνει πιστευτοί; Και έτσι και αλλιώς, θα ήταν το δικαστήριο διατεθειμένο να βασισθεί στη μαρτυρία τους; Εκείνο που το άρθρο 74

(1)(β) διαλαμβάνει είναι ότι στο κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορίας πρέπει να υπάρχει τέτοια αξιόπιστη μαρτυρία μπροστά στο δικαστήριο, που να είναι αρκετή για να οδηγήσει σε τεκμήριο ενοχής, που αν αφεθεί αμάχητο, θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορουμένου. . Με λίγα λόγια, ένας κατηγορούμενος τότε μόνο πρέπει να καλείται σε απολογία, όταν η κατηγορία έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από τον κατηγορούμενο μια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα καλείται, όχι για να υπερασπίζει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώνει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορία». Συνεπώς, έχοντας υπόψη τα ανωτέρω, το Δικαστήριο εκείνο το οποίο έχει να επιτελέσει σ' αυτό το στάδιο είναι η αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης και κατ' επέκταση εάν, αντικειμενικά, η μαρτυρία που παρουσιάστηκε δεν στοιχειοθετεί ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή εάν είναι τόσο αντινομική που κανένα λογικό Δικαστήριο θα βασιζόταν σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Για τον σκοπό εξέτασης της εισήγησης του συνηγόρου του Κατηγορούμενου, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. H μαρτυρία: H ΜΚ1 ήταν η παραπονούμενη στην υπόθεση η οποία έδωσε τόσο στις 29.06.2017 όσο και στις 03.07.2017 γραπτές καταθέσεις στην Αστυνομία και τις οποίες παρουσίασε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο

1. Mάλιστα στα πλαίσια της δεύτερης κατάθεσης της παρέδωσε και το Τεκμήριο 2 ήτοι κατάσταση λογαριασμού της στην ΣΤ ΠΑΦΟΥ ΛΤΔ. Πρόκειται για μητέρα 2 ανήλικων παιδιών τα οποία απέκτησε από τον γάμο της με τον [ ] με τον οποίο χώρισαν κατά το έτος 2015 και μετά τον χωρισμό της χωρίς να θυμάται ποιο μήνα ίσως να ήταν περί τα τέλη του 2015 προχώρησε στην σύναψη δεσμού με τον κατηγορούμενο τον οποίο γνώρισε από το facebook. Της είχε πει ότι ήταν παντρεμένος αλλά το είχε κάνει για να καταστεί νόμιμος στην Κύπρο αφού κατάγεται από τον Λίβανο. Από την αρχή της σχέσης τους διαπίστωσε ότι ήταν ζηλιάρης και δεν ήθελε ο πρώην σύζυγος της να ερχόταν για να βλέπει τα παιδιά τους. Τα Χριστούγεννα του 2016 ανέφερε πώς ο κατηγορούμενος την κτύπησε μια φορά στο πρόσωπο και το κεφάλι και την τραβούσε από τα μαλλιά γιατί κάποιος του είχε πει ότι ήθελε να τον χωρίσει και να επιστρέψει πίσω στον άντρα της. Για το περιστατικό αυτό δεν προχώρησε σε καταγγελία. Επίσης σημείωσε πώς εδώ και καιρό ο Κατηγορούμενος της είχε πει πως αν τον άφηνε ποτέ για άλλο θα της έφερνε το κεφάλι τους στο πιάτο ενώ σε άλλες τρείς περιπτώσεις ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος την είχε κτυπήσει χωρίς να προβαίνει σε καταγγελία στην αστυνομία ούτε και πήγε για εξέταση στο νοσοκομείο. Γύρω στον Μάρτιο του 2017 και ενώ βρίσκονταν στο σπίτι της και αφού προηγουμένως του είχε πει ότι ήθελε να χωρίσουν ο κατηγορούμενος επιθυμούσε να της κάψει τις φωτογραφίες του γάμου της ανάβοντας το τζάκι και σβήνοντας τις δικές του φωτογραφίες που είχε στο δικό του τηλέφωνο με την σύζυγο του για να της αποδείξει ότι αυτός είχε τελειώσει μαζί της. Ένεκα του ότι δεν τον άφησε να το πράξει αυτός έφυγε από το σπίτι με το αυτοκίνητο του και μετά από λίγη ώρα επέστρεψε κρατώντας ένα μικρό όπλο χωρίς να προσέξει αν ήταν πιστόλι ή περίστροφο χρώματος άσπρου με ασημί σχέδια πάνω και με το οποίο την σημάδεψε με το όπλο και της είπε ότι θα την σκότωνε αν χωρίσουν. Η ίδια θεώρησε πως ο κατηγορούμενος αστειευόταν συνεπώς δεν έκανε οτιδήποτε ούτε και τον κατάγγειλε. Μάλιστα το όπλο το έπιασε και η ίδια στα χέρια της χωρίς να μπορεί να ξεχωρίσει αν αυτό ήταν αληθινό ούτε αν είχε μέσα σφαίρες αφού δεν γνωρίζει από όπλα ήταν όμως βαρύ. Ως σημείωσε ο κατηγορούμενο της είχε πει ότι είχε και άλλα όπλα στην κατοχή του αλλά και λεφτά τα οποία έκρυβε όχι στο σπίτι του γιατί του γίνονταν συχνά έφοδοι της αστυνομίας για σκοπούς έρευνας ενώ σε μια άλλη περίπτωση ενώ βρίσκονταν μέσα στο αυτοκίνητο του στις αρχές της σχέσεις του της είχε δείξει ακόμα ένα μαύρο όπλο. Κατά τον χρόνο που γνώρισε τον Κατηγορούμενο είχε ήδη υποβάλει αρκετό χρόνο πριν αίτηση για λήψη Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος και δεν είχε λάβει οποιαδήποτε απάντηση με τον κατηγορούμενο να την ενημερώνει πώς γνωρίζει κάποιο πρόσωπο που μπορεί να την βοηθήσει για να τύχει έγκρισης και με τον οποίο θα επικοινωνούσε. Πράγματι μετά από λίγο διάστημα αυτή εγκρίθηκε για να λαμβάνει το ποσό των €600 με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να την ενημερώσει πώς θα έπρεπε να καταβάλει στο τρίτο αυτό πρόσωπο που είχε μεσολαβήσει για να την βοηθήσει μηνιαίως το ποσό των €200 πράγμα το οποίο έπραξε αφού παρέδιδε στον Κατηγορούμενο κάθε μήνα σε μετρητά το ποσό των €
2. Μάλιστα σημείωσε πώς κατά την περίοδο που της είχε μειωθεί η βοήθεια που λάμβανε στα €170 και την περίοδο αυτή δεν μπορούσε να καταβάλει το ποσό των €
3. Διευκρίνισε πως σε σχέση με την αίτηση της φαίνεται πως αυτή είχε εγκριθεί και τα ποσά πληρώνονταν σε λογαριασμό που αυτή δεν χρησιμοποιούσε πλέον και ενημερώθηκε για το ζήτημα αυτό από το τρίτο πρόσωπο ονόματι Αντρέα. Δεν μπορούσε να πει τους ακριβείς μήνες και ποσό για τις πληρωμές που έκανε εξου και προχώρησε και έδωσε αργότερα συμπληρωματική κατάθεση στην οποία αναφέρθηκε στις περιόδους παρουσιάζοντας και την σχετική κατάσταση λογαριασμού. Η τελευταία πληρωμή προς τον Κατηγορούμενο έγινε τον Ιούνιο του 2017 κατά την διάρκεια του οποίου ήταν τσακωμένοι μεταξύ τους και τον απείλησε ότι δεν θα του έδινε τα λεφτά ότι ήθελε να χωρίσουν και αν συνέχιζε να την απειλεί θα τα έλεγε όλα στην γυναίκα του με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να την απειλήσει ότι θα την σκότωνε τόσο αυτήν όσο και τα παιδιά της και της απέστελλε και μηνύματα στο κινητό της ότι θα την σκοτώσει και διάφορα άλλα όπως ανέφερε. Το κινητό αυτό δεν το έχει στην κατοχή της αφού στις 21.06.2017 ο Κατηγορούμενος που της το είχε αγοράσει το πήρε μαζί του όταν έφυγε χωρίς να της το επιστρέψει. Τον αριθμό του κινητού παρόλο που δεν τον θυμόταν τον χρησιμοποιούσε μόνο για να μιλά μαζί του και εκεί βρίσκονταν και όλα τα μηνύματα που της έστελνε. Ως εξήγηση για τον λόγο που δεν τον κατάγγειλε μέχρι σήμερα για όλα αυτά που τις έκανε ήταν επειδή τον φοβόταν και δεν ήξερε τι μπορεί να την κάνει αλλά αποφάσισε να τον καταγγείλει τώρα επειδή στις 27.06.2017 που είχε τα γενέθλια της η κόρη της και είχε έρθει στο σπίτι της ο πρώην σύζυγος της ο κατηγορούμενος πέρασε έξω από το σπίτι με το αυτοκίνητο του και σταμάτησε κάνοντας σήματα με το χέρι του σαν να κρατούσε πιστόλι με αποτέλεσμα να ειδοποιήσουν την αστυνομία. Η τελευταία φορά που είδε τον Κατηγορούμενο ήταν στις 28.06.2017 αφού ενώ αυτή βρισκόταν στην θάλασσα με το μωρό της αδελφής της την πλησίασε ο Κατηγορούμενος της έφτυσε δύο φορές στο πρόσωπο και έφυγε. Ο λόγος που αποφάσισε να τον καταγγείλει είναι γιατί δεν μπορεί να ζει άλλο ως ανέφερε μέσα στον φόβο για την ζωή της και για την ζωή των παιδιών της. Η αντεξέταση της μάρτυρας διήρκησε 3 δικασίμους και ήταν μακρά. Τα όσα η ίδια ανέφερε κατά την αντεξέταση της βρίσκονται καταγραμμένα στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν προτίθεμαι να τα επαναλάβω. Έχουν όμως μελετηθεί δεόντως από πλευράς Δικαστηρίου για σκοπούς έκδοσης της παρούσας απόφασης. Δεύτερος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ2) κλήθηκε και κατάθεσε ο [ ] ο οποίος προέβηκε σε κατάθεση στην Αστυνομία την οποία και παρουσίασε στο Δικαστήριο ως το Τεκμήριο
4. Να σημειωθεί ότι επειδή η συγκεκριμένη κατάθεση είχε ληφθεί χειρόγραφα από τον Αστ. [ ] ο οποίος δεν βρίσκεται σήμερα στην ζωή έγινε προσπάθεια από τον μάρτυρα στο βαθμό που αυτό ήταν δυνατό να αναγνώσει το χειρόγραφο κείμενο δια ζώσης ενώπιον του Δικαστηρίου όπως και έπραξε σημειώνοντας ότι στο έγγραφο αναφέρονται τα ακόλουθα τα οποία και παραθέτω αυτολεξεί: ''Διαμένω στην διεύθυνση όπως σου σου ανάφερα προηγουμένως, ήμουν παντρεμένος με την [ ] την οποία χώρισα τον Νοέμβριο του έτους
5. Με την [] αποκτήσαμε 2 κόρες την [] 6 ετών και την [] 3 ετών. Σχετικά με την υπόθεση που κατάγγειλε η [] στην αστυνομία θέλω να σου αναφερω τα ακόλουθα. Από τότε που χώρισα με την [] γνώριζα ότι διατηρούσε δεσμό με τον [] ο οποίος καταγόταν από τον Λίβανο αλλά διαμένει στην Πάφο. Τον [] εγώ τον γνωριζω φατσικος και δεν είχα ούτε έχω οποιαδήποτε σχέση μαζί του. Ο [] τον τελευταίο 1 χρόνο περίπου μου δημιουργούσε προβλήματα όταν πήγαινα για να πάρω τις κόρες μου δηλαδή ήταν επιθετικός εναντίον μου και συγκεκριμένα μια φορά μου επιτέθηκε και με κτύπησε στο χέρι ενώ βρισκόμουν μέσα στο αυτοκίνητο μου με την κόρη μου. Στις 27.06.2017 ήταν τα γενέθλια της [] και ήμασταν στο σπίτι της [] στην οδό [] για να το γιορτάσουμε. Γύρω στις 12 τα μεσάνυκτα και ενώ καθόμουν με την [] στην βεράντα είδαμε τον Ηλία να περνά έξω από το σπίτι με το αυτοκίνητο του ένα land cruiser χρώματος γκρίζου, αφού πέρασε 2 , 3 φορές στην συνέχεια σταμάτησε και με το χέρι του έκανε χειρονομία ότι θα μας παίξει με το πιστόλι και μας είπε κατά λέξη. εκαμετε λάθος και έρχονται άνθρωποι από την Λεμεσό να σας εύρουν. Εγώ δεν του είπα οτιδήποτε και ούτε και η []. Η [] αμέσως ενημέρωσε την αστυνομία. Ο [] έφυγε και μετά από 10 λεπτά ήρθε ξανά και μας είπε .. ένα έσιετε πρόβλημα και εσύ να φύεις που την Πάφο . Εμείς δεν του απαντήσαμε και έφυγε. Μετά η [] έκαμε καταγγελία στην αστυνομία εναντίον του []. Επίσης να σου αναφέρω ότι στις 03.07.2017 γύρω στις 11μιση, 12 το βράδι ήμουν μαζί με την [] στην βεράντα στο σπίτι της, τότε ήρθε ο [] τον οποίο γνωρίζω ο οποίος είναι συγγενής της [] και της είπε στην παρουσία μου να πάρει τον [] τηλέφωνο για να μιλήσουν. Επίσης της είπε ότι ανέφερε κάποια ονόματα στην κατάθεση της προσώπων από την Λεμεσό και ότι τώρα εχουν .... και αυτοι... Ο []ς δεν είπε ευθέως στην [] για να αποσύρει την κατάθεση εναντίον του [] αλλά από τον τρόπο που μιλούσε κατάλαβα ότι προσπαθούσε να την αποτρέψει. Τέλος να σου πω ότι για τα προβλήματα που είχα με τον [] έκανα καταγγελία και υπάρχουν καταχωρημένα στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων της Αστυνομίας. Οι αριθμοί εγγραφής του Land Cruiser του [] είναι [] αλλά δεν θυμάμαι τους αριθμούς.΄΄ Τέλος ανέφερε ερωτούμενος για το ποιο πρόσωπο είναι ο [] ανέφερε πώς πρόκειται για τον κατηγορούμενο ο οποίος κατά την άποψη του ίσως τον ζήλευε και δεν ήθελε να έχει οποιαδήποτε επαφή με την [] εξου και του δημιουργούσε συνεχώς προβλήματα όταν πήγαινε να πιάσει τις κόρες του μάλιστα σημειώνοντας πως σε μια συγκεκριμένη περίπτωση μετέβηκε και στο μαγαζί του ΜΚ2 όπου τον κτύπησε και τον απείλησε με την χρήση όπλου. Αντεξεταζόμενος επιβεβαίωσε ότι τόσο για τον ισχυριζόμενο ξυλοδαρμό του από τον Κατηγορούμενο καθώς και την απειλή με την χρήση όπλου καθώς και το ότι τον είχε κτυπήσει ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του αλλά και της ισχυριζόμενης αποστολής απειλητικών μηνυμάτων δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε καταγγελία στην Αστυνομία χωρίς να δίδει οποιαδήποτε εξήγηση γιατί δεν το είχε πράξει. Δεν ήταν σε θέση να παραθέσει ημερομηνίες η να προσδιορίσει χρονική περίοδο κατά την οποία ξεκίνησε η διάσταση του με την παραπονούμενη, πόσο αυτή διήρκησε και πότε τελικά εκδόθηκε το διαζύγιο τους. Σε όλα τα ερωτήματα που αφορούσαν γεγονότα που περιλαμβάνονταν στην κατάθεση του Τεκμήριο 12 που μάλιστα δεν μπορούσε να αναφέρει πότε αυτή είχε δοθεί σε σχέση με την καταγγελία της παραπονούμενης στην Αστυνομία αλλά και τα όσα καταλογίζει στον Κατηγορούμενο ανέφερε να ερωτηθεί ο Αστυφύλακας που την είχε γράψει ενώ αυτός δεν μπορούσε να θυμηθεί οτιδήποτε άλλο. Παραδέχθηκε ότι είχε προβλήματα με τον Κατηγορούμενο λόγο του ότι και τα δύο αυτά πρόσωπα εμπλέκονταν με την Παραπονούμενη ενώ σε πολλές περιπτώσεις δεν απαντούσε ή ανέφερε ότι δεν είχε κάτι για να απαντήσει. Αξιοσημείωτο τέλος το γεγονός ότι ο ίδιος ανέφερε πώς δεν ήταν μπροστά σε κανένα από τα συμβάντα που η παραπονούμενη (ΜΚ1) καταλογίζει στον Κατηγορούμενο. Συμπεράσματα: Υπενθυμίζεται ότι από την προαναφερθείσα νομολογία προκύπτει ότι στα στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να αποδεχθεί την εισήγηση της υπεράσπισης και να αθωώσει τον κατηγορούμενο, όταν κρίνει από την ενώπιον του μαρτυρία ότι:
6. Εξ αντικειμένου, η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής δεν στοιχειοθετείται, λόγω μη απόδειξης ενός από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή
7. Η μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί από την κατηγορούσα αρχή είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ή είναι εμφανώς αναξιόπιστη σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικά Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασισθεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Στις Ποινικές Εφέσεις Αρ. 6739, 6740, ημερ. 27.03.2020 μεταξύ Παναγιώτου Ευγένιος και Άλλος ν. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 191 αναφέρθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο τα ακόλουθα σχετικά: ''Το έργο του δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που εδόθη με τη συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το δικαστήριο επί οποιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολό της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί. '' H νομική βάση έκαστης κατηγορίας περιλαμβάνεται στο Κατηγορητήριο και έχει αποτυπωθεί και στο αρχικό μέρος της παρούσας απόφασης και δεν κρίνω σκόπιμο να το επαναλάβω. Σημειώνω ότι έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη. Δεν προτίθεμαι όμως να ασχοληθώ με το κατά πόσον από την τεθείσα μαρτυρία απουσιάζουν η όχι συστατικά στοιχεία των αδικημάτων καθότι η μαρτυρία που έχει παρατεθεί όσο ελαστικά αλλά και με επιείκεια αυτή να ιδωθεί δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Στην υπό εξέταση υπόθεση είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω δια ζώσης την κατάθεση των ΜΚ1 και ΜΚ2 αλλά και να μελετήσω λεπτομερώς την μαρτυρία τους ιδιαίτερα αυτή που προέκυψε κατά την αντεξέταση και αυτό που μπορώ να καταλήξω μετά βεβαιότητας είναι ότι αυτή όχι μόνο στερείται πλήρους πειστικότητας αλλά είναι και εμφανώς αναξιόπιστη σε τέτοιο μάλιστα βαθμό και έκταση που δεν θα μπορούσε το Δικαστήριο να βασισθεί πάνω της για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο στα όσα του καταλογίζονται. Στρεφόμενος αρχικά προς τα όσα ο ΜΚ2 παρέθεσε στο Δικαστήριο αυτός ανέφερε ξεκάθαρα ερωτούμενος κατά την αντεξέταση του ότι δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει τα όσα η ΜΚ1 καταλογίζει στον Κατηγορούμενο. Επιπρόσθετα ο ίδιος δεν ήταν διατεθειμένος και αυτό ήταν εμφανές να απαντήσει σε σωρεία ερωτήσεων που του τέθηκαν ούτε και να δώσει εξηγήσεις για δικές του πράξεις και παραλείψεις που αφορούν τόσο το περιεχόμενο της κατάθεσης του (Τεκμήριο 12) όσο και τα όσα ανέφερε επιπρόσθετα και καταλόγισε ως ενέργειες του Κατηγορούμενου που στρέφονταν όμως προς το πρόσωπο του χωρίς να μπορεί να δώσει μάλιστα καμία εξήγηση γιατί για τα όσα σοβαρά του καταλογίζει δεν προέβηκε σε καταγγελίες στην Αστυνομία. Από την άλλη στρεφόμενος προς την μαρτυρία της παραπονούμενης (ΜΚ1) που ήταν και η μοναδική ουσιώδης μάρτυρας της υπόθεσης, αυτή δεν θα ήταν υπερβολή να χαρακτηριστεί ως παντελώς αναξιόπιστη. Η όλη μαρτυρία της ήταν γεμάτη από αντιφάσεις και παλινδρομήσεις παραθέτοντας δυσνόητες απαντήσεις που δεν σύναδαν με το περιεχόμενο της κατάθεσης της ή οτιδήποτε άλλο βρισκόταν ενώπιον του Δικαστηρίου. Μάλιστα δεν δίστασε να αναφέρει ότι το περιεχόμενο των δύο της καταθέσεων τις οποίες η ίδια κατάθεσε στην διαδικασία και αναγνώρισε ότι είναι ελλιπείς και δεν αποτυπώνουν ούτε και παρουσιάζουν το σύνολο των όσων η ίδια ανέφερε στην Αστυνομία μάλιστα ρίχνοντας την ευθύνη για αυτό στα μέλη της Αστυνομικής Δύναμης που τις κατέγραφαν. Δεν υπάρχει κατά την άποψη μου κανένα υπόβαθρο ικανής μαρτυρίας που να επέτρεπε την κλήτευση του κατηγορούμενου σε απολογία σε καμία από τις κατηγορίες που αυτός αντιμετωπίζει. Ήταν εμφανής στο Δικαστήριο η έχθρα που οι ΜΚ1 και ΜΚ2 έτρεφαν προς το πρόσωπο του Κατηγορούμενου και η επιθυμία τους αυτός να τιμωρηθεί για τα όσα του καταλογίζονταν χωρίς όμως να καταφέρουν να πείσουν το Δικαστήριο αμφότεροι οι μάρτυρες αυτοί για την αλήθεια των όσων υποστήριξαν. Απεναντίας από την αντεξέταση τους διαφάνηκε η πλήρης κατάρρευση και αναίρεση των όσων αρχικά ανέφερε έκαστος εξ αυτών στις καταθέσεις τους στην Αστυνομία με αποτέλεσμα να μην αφήνεται άλλη επιλογή στο Δικαστήριο από το να προχωρήσει σε απόρριψη της υπόθεσης από το πρώιμο αυτό στάδιο. Με τα δεδομένα της υπόθεσης το Δικαστήριο σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να καλέσει τον Κατηγορούμενο σε απολογία καθότι κάτι τέτοιο πράγματι θα είχε ως αποτέλεσμα να καλείτε ο ίδιος στην ουσία να καλύψει τα ουσιώδη κενά της μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής που αφορά στις κατηγορίες που του καταλογίζονται. Σε αντίθετη περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα καλείτο ουσιαστικά όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες και κενά που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω βάσιμη την εισήγηση της Υπεράσπισης ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου και συνεπώς αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται. Κατάληξη: Για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Τυχόν έξοδα που αφορούν τους μάρτυρες της υπόθεσης να πληρωθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ.) ....................................... N. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Μ.Φ. Χ. v. Μ.Χ., ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 22/2018, 28/9/2021 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο