Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 2386/23, 24/3/2023

(1)του Κεφ.

1. Οι πρώτες πέντε κατηγορίες έχουν ως χρόνο διάπραξης την 02 Μαρτίου 2023 και με παραπονούμενο τον πατέρα του Κατηγορούμενου ονόματι Ανδρέα Γεωργίου. Η 6η Κατηγορία αφορά σε κακόβουλη ζημιά σε περιουσία του Ανδρέα Γεωργίου με χρόνο διάπραξης μεταξύ 20.01.2023 με 10.03.
2. Ο Κατηγορούμενος ως βεβαίως είχε δικαίωμα να πράξει ζήτησε χρόνο για να απαντήσει στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση στηρίζοντας το αίτημα της στον κίνδυνο διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων. Προς υποστήριξη του αιτήματος παρέδωσε στο Δικαστήριο αριθμό εγγράφων τα οποία και κατατέθηκαν ως Παράρτημα Α στην διαδικασία μέσω των οποίων διαφαίνεται πως εναντίον του Κατηγορούμενου εκκρεμούν στο Ε.Δ. Πάφου οι ποινικές υποθέσεις 2305/21, 7594/20 και 1361/
3. Επιπρόσθετα αυτός φαίνεται να έχει καταδικαστεί στα πλαίσια των ποινικών υποθέσεων Ε.Δ. Πάφου 964/22 και 3500/22 με ποινές φυλάκισης με τον Κατηγορούμενο να έχει αποφυλακιστεί μόλις στις 20.01.2023 και στην συνέχεια να προχωρεί σε πολύ σύντομο χρόνο στην διάπραξη των αδικημάτων που περιλαμβάνονται στην υπό εξέταση υπόθεση. Ουσιαστικά η κα. Αργυρού σημείωσε πως μέσα από το υφιστάμενο κατηγορητήριο καθώς και από αυτά που ήδη εκκρεμούν εναντίον του Κατηγορουμένου αλλά και το υπάρχον ποινικό του μητρώο διαφαίνεται ότι αυτός έχει ροπή προς το έγκλημα με αποτέλεσμα η πιθανότητα σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος να διαπράξει άλλα αδικήματα να είναι ορατή. Στο αίτημα αυτό η ευπαίδευτη συνήγορος του Κατηγορούμενου έφερε ένσταση. Στην ουσία η κα. Σιαηλή χωρίς να αμφισβητεί την ύπαρξη των υφιστάμενων ποινικών υποθέσεων αλλά και του ποινικού μητρώου του πελάτη της εξέφρασε την άποψη με επίκληση στην απόφαση που εκδόθηκε στην ΓΕΩΡΓΙΟΥ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 131/2021, 1/9/2021 ότι θα μπορούσε όπως έγινε και εκεί να εκδοθεί διάταγμα αποκλεισμού του Κατηγορούμενου από το να πλησιάζει ή προσεγγίζει τον συγκεκριμένο παραπονούμενο και την οικία του έτσι ώστε ο Κατηγορούμενος να αφεθεί ελεύθερος υπό όρους. Αναγνώρισε βεβαίως πως στην συγκεκριμένη περίπτωση το Εφετείο είχε ενώπιον του πρόσωπο (τον εφεσείοντα) η κράτηση του οποίου είχε διαταχθεί από το Πρωτόδικο Δικαστήριο στη βάση και μόνο του κατηγορητηρίου που είχε καταχωρηθεί εναντίον του και όχι στη βάση προηγούμενων καταδικών και υπό εκκρεμότητα ποινικών υποθέσεων. Επιχειρηματολόγησε όμως πως το Εφετείο έλαβε υπόψη την ύπαρξη ροπής προς το έγκλημα στη βάση των διαφορετικών περιστατικών που του καταλογίζονταν εναντίον του έχοντας ως παραπονούμενο πρόσωπο τον πατέρα του Κατηγορούμενου, καταλήγοντας όμως ότι ήταν πρόσφορη η έκδοση διατάγματος αποκλεισμού αντί της διαταγής για την κράτηση του Κατηγορούμενου (Εφεσείοντα) με αποτέλεσμα την ανατροπή της πρωτόδικης κρίσης του Δικαστηρίου. Για την έκδοση της παρούσας απόφασης έχω λάβει υπόψη τα όσα εισηγήθηκαν από αμφότερες τις πλευρές και έχω μελετήσει επισταμένως τη σχετική Νομολογία, στην οποία αναφέρθησαν αμφότεροι οι συνήγοροι, τόσο του Κατηγορούμενου, όσο και της Κατηγορούσας Αρχής. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση Η εξουσία του Δικαστηρίου όσον το αφορά αίτημα κράτησης του Κατηγορούμενου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του εδράζεται στα άρθρα 48 και 157

(1)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτησή του αποτελεί έναν σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία των κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται αποδεκτή εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με βάση παγίως καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου. Αυτοί έχουν επαναληφθεί πολύ πρόσφατα και στην Ποινική Έφεση Αρ. 129/20 μεταξύ Ανδρέου v. Αστυνομίας, ημερ. 20.08.2020 καθώς και στην Ποινική Έφεση Αρ. 195/20 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας ημερ. 23.12.2020 και είναι οι ακόλουθοι:

1. Η πιθανότητα/κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο
2. Η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων
3. Η πιθανότητα/κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δύναται να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι συνεπώς απαραίτητη η συνδρομή και των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Πιθανότητα διάπραξης ίδιου ή άλλου αδικήματος: Υπενθυμίζεται πως το αίτημα για την κράτηση του Κατηγορούμενου περιορίστηκε από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής μόνο στον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. Ο λόγος αυτός από μόνος του μπορεί να δικαιολογήσει την κράτηση ενός κατηγορούμενο μέχρι την δίκη του. Στο δικαστήριο παραδόθηκαν αντίγραφα Κατηγορητηρίων που αφορούν τον Κατηγορούμενο. Πρόκειται ως αναφέρθηκε και δεν έχει αμφισβητηθεί για ποινικές υποθέσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εναντίον του Κατηγορούμενου και ποιο συγκεκριμένα οι ποινικές υποθέσεις 2305/21, 7594/20 και 1361/

1. (α) Η ποινική υπόθεση 2305/21 αφορά σε αδικήματα που προβλέπονται από τον Νόμο που προνοεί για την πρόληψη της βίας στην οικογένεια και την προστασία των θυμάτων Ν. 119(Ι)/2000 (1η, 2η και 5η κατηγορία), καθώς και τα αδικήματα της επίθεσης προκαλούσας πραγματικής σωματικής βλάβης (3η κατηγορία) και το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης με παραπονούμενο τον πατέρα του Κατηγορούμενου ονόματι Ανδρέας Γεωργίου με χρόνο διάπραξης τους μήνες Απρίλιο και Μάιο του
2. Μάλιστα η κα. Αργυρού ανέφερε στο Δικαστήριο ότι στα πλαίσια της υπόθεσης αυτής έχει εκδοθεί και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο απαγορεύεται στον Κατηγορούμενο να εισέρχεται και παραμένει στην επίδικη κατοικία που ευρίσκεται στην διεύθυνση Ιωάννη Γρυπάρη 5, Διαμ. 8 στην Πάφο. (β) Η ποινική υπόθεση 7594/20 αφορά σε αδικήματα τροχαίων παραβάσεων με χρόνο ισχυριζόμενης διάπραξης την 31η Οκτωβρίου
3. (γ) Η ποινική υπόθεση 1361/20 αφορά σε αδικήματα που προβλέπονται από τον Νόμο που προνοεί για την πρόληψη της βίας στην οικογένεια και την προστασία των θυμάτων Ν. 119(Ι)/2000 (1η και 2η κατηγορία), καθώς και τα αδικήματα της άσεμνης πράξης και απειλής βιαιοπραγίας με χρόνο διάπραξης την 26η Σεπτεμβρίου 2018 και παραπονούμενο πρόσωπο την πρώην συμβία του Κατηγορούμενου. Επιπρόσθετα ο Κατηγορούμενος έχει και ποινικό μητρώο ένεκα των ποινών που του επιβλήθηκαν στις υποθέσεις Ε.Δ. Πάφου 964/22 και 3500/22 στα πλαίσια των οποίων αυτός φυλακίστηκε και με την αποφυλάκιση του να λαμβάνει χώρα μόλις στις 20.01.
4. Η ποινική υπόθεση 964/22 αφορούσε τα αδικήματα της απειλής και απειλής για βιαιοπραγία και αδικήματα στη βάση του Περί της Προστασίας από Παρενόχληση και Παρενοχλητική Παρακολούθηση Νόμου (ημερ. διάπραξης αδικημάτων από 17.05.2021 μέχρι 04.02.2022) στα πλαίσια των οποίων το Δικαστήριο στις 21.04.2022 επέβαλε στον Κατηγορούμενο ποινές φυλάκισης 3 μηνών. Σε σχέση με την υπόθεση 3500/22 αυτή αφορούσε αδικήματα ανυπακοής σε νόμιμες διαταγές, ληστείας, κοινής επίθεσης στη βάση του Περί Βίας στην Οικογένεια Νόμου Ν. 119(Ι)/00 και Παρενόχλησης και Παρενοχλητικής Παρακολούθησης Νόμου Ν. 114(Ι)/2021 (ημερ. διάπραξης αδικημάτων 10.06.2022) στα πλαίσια των οποίων στις 12.08.2022 του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης από 6 μέχρι και 9 μήνες. Έχοντας λοιπόν υπόψη μου όλα τα ανωτέρω διαπιστώνω πώς ο Κατηγορούμενος φαίνεται να έχει καταδικαστεί αλλά και να αντιμετωπίζει παρόμοιας φύσεως αδικήματα με τα υπό εξέταση (αδικήματα που σχετίζονται με την βία στην οικογένεια) αλλά και διαφορετικής φύσεως. Να αναφέρω στο σημείο αυτό για σκοπούς πληρότητας και μόνο πως σύμφωνα και με τη νομολογία μας[1] η πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος δεν περιορίζεται κατ ανάγκη σε παρόμοιο με το υπό εκδίκαση αδίκημα. Η έννοια της εξέτασης της πιθανολόγησης διάπραξης νέου αδικήματος δεν συνδέεται μόνο με το υπό εξέταση αδίκημα, αλλά και με την επιθυμία προστασίας του κοινωνικού συνόλου. Ακόμα μπορεί να λεχθεί ότι εξυπηρετούνται και τα συμφέροντα του ίδιου του κατηγορούμενου ο οποίος λόγω του περιορισμού του αποτρέπεται από τη διάπραξη νέων αδικημάτων που επιφέρουν τιμωρία.[2] Τα όσα έχουν λεχθεί από τον Δικαστή κ. Ιωαννίδη στα πλαίσια της Ποινικής Έφεσης Αρ. 195/2020 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας, ημερ. 23.12.2020 είναι απόλυτα σχετικά ως προς την εξέταση του λόγου αυτού. Στη Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130, επαναλαμβάνεται ότι η πιθανότητα διάπραξης ίδιου ή άλλου αδικήματος είναι δυνατό να αποτελέσει τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου, αφού κάθε παράγων εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος κράτησης. Μάλιστα, με αναφορά στη Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7, λέχθηκε ότι η άποψη ότι πρέπει σε κάθε περίπτωση να υπάρχει συρροή όλων των παραγόντων που καθιέρωσε η Νομολογία, περιλαμβανομένης και της πιθανότητας επανάληψης αδικημάτων, δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη λογική ούτε στη Νομολογία. Συνοψίζοντας, αυτό που προκύπτει από τη Νομολογία, είναι ότι δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία σε σχέση με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. Αρκεί να δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα στη βάση του συνόλου του υλικού που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου (Φενερίδης

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2101, Πατατάρης ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 46 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 113/15 (Σχ. με 115/15) απόφαση ημερ. 02.06.2015). Επιπρόσθετα και στην υπόθεση ΙΩΑΝΝΟΥ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 25/2022, 4/2/2022 η Δικαστής κα. Σταματίου ανάφερε τα εξής σχετικά: Ο κίνδυνος διάπραξης νέων αδικημάτων αποτελεί έναν από τους τρεις αυτοτελείς λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την κράτηση ενός υποδίκου μέχρι τη δίκη του. Στη Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 45 αναφέρθηκε ότι η πρόβλεψη αναφορικά με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υπόδικου ή της υπόθεσης, είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Για να καταλήξει το Δικαστήριο σε συμπέρασμα για τη διάπραξη άλλου αδικήματος, δεν απαιτείται σύμφωνα με τη Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 130, ακριβής μαρτυρία. Αρκεί αν, με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, να δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει πιθανότητα. Στην υπό εξέταση υπόθεση κρίνω πως υπάρχει πιθανότητα διάπραξης από μέρους του Κατηγορούμενου σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος άλλων αδικημάτων παρόμοιας η ακόμα και άλλης φύσεως από αυτά που αντιμετωπίζει με την υπό εξέταση υπόθεση. Χωρίς σε καμιά περίπτωση να παραγνωρίζεται το τεκμήριο της αθωότητας του Κατηγορούμενου το σύνολο των εκκρεμούσων στο Ε.Δ. Πάφου εναντίον του ποινικών υποθέσεων τόσο για παρόμοια όσο και για διαφορετικής φύσεως αδικήματα με αυτά που αντιμετωπίζει με την υπό εξέταση υπόθεση, το ποινικό του μητρώο (2 προηγούμενες πρόσφατες καταδίκες) και το περιεχόμενο της υπό εξέτασης υπόθεσης είναι αρκετά για να δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος υπάρχει ο κίνδυνος διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου από πιθανές παράνομες πράξεις του Κατηγορούμενου θεωρώ ότι στην παρούσα υπόθεση και στη βάση των δεδομένων που μου έχουν δοθεί είναι τέτοια που ικανοποιούν αυτό τον παράγοντα. Με όλo τον προσήκοντα σεβασμό στις θέσεις που η ευπαίδευτη συνήγορος του Κατηγορούμενου έχει εκφράσει και που σχετίζονται με τα όσα στην Ποινική έφεση Αρ. 131/2021 ημερ. 01.09.2021 έχουν αποφασιστεί δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο. Και αυτό διότι στην συγκεκριμένη υπόθεση η ισχυριζόμενη ροπή προς το έγκλημα είχε εξεταστεί μόνο στη βάση του καταχωρηθέν κατηγορητηρίου με παραπονούμενο συγκεκριμένο πρόσωπο χωρίς να τεθεί οποιοδήποτε άλλο στοιχείο για ύπαρξη προηγούμενων καταδικών ή σε εξέλιξη ποινικών υποθέσεων όπως στην υπό εξέταση υπόθεση. Μάλιστα τονίστηκε στην απόφαση του Εφετείου πως επρόκειτο για πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου. Συνεπώς η οποιαδήποτε έκδοση διατάγματος αποκλεισμού ή αποφυγής παρενόχλησης εναντίον του Κατηγορούμενου και προς όφελος του Παραπονούμενου στην υπό εξέταση υπόθεση θεωρώ στη βάση της ουσιώδης αυτής διαφοροποίησης δεν θα εξυπηρετούσε την αποφυγή της πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος είτε της ίδιας ή διαφορετικής φύσεως με αυτά που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και τα οποία να στρέφονται προς οποιοδήποτε πρόσωπο ή περιουσία πέραν του παραπονούμενου πατέρα του. Το σύνολο των γεγονότων και δεδομένων που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς εξέτασης του αιτήματος κράτησης δικαιολογούν την έκδοση της σχετικής διαταγής και διαφοροποιούν ουσιωδώς την υπό εξέταση υπόθεση με τα όσα το Ανώτατο Δικαστήριο πραγματεύτηκε στην Ποινική Έφεση Αρ. 131/2021. Λαμβάνοντας λοιπόν σχετική καθοδήγηση από την Νομολογία την οποία έχω παραθέσει ανωτέρω και στην βάση των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου προς υποστήριξη του αιτήματος της κράτησης κρίνω ότι υπάρχει στην παρούσα περίπτωση πιθανότητα διάπραξης ιδίων ή άλλων αδικημάτων αν ο Κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος. Κατά συνέπεια ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια εκδίδω διάταγμα για την κράτηση του Κατηγορούμενου μέχρι τις 06/04/2023 ημερομηνία που έχει οριστεί η παρούσα υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. (Υπ.) ................ Ν. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Lefkios Rodosthenous and Another v. The Police

(1961)1 CLR 50 [2] R. v Wharton 1955 Cr. L. R. 565. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο