Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. MAJD ALBALI, Αρ. Υπόθεσης: 2484/23, 3/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:B12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2484/23 Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου v. MAJD ALBALI Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 03 Απριλίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα Γ. Αργυρού Για τον Κατηγορούμενο: H κα. Α. Σαββίδου Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Το υπό εξέταση κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε στο Ε.Δ. Πάφου στις 27.03.2023 περιλαμβάνει συνολικά 6 κατηγορίες που έχουν επίδικο χρόνο την περίοδο Ιανουαρίο μέχρι και Φεβρουάριο
- Οι κατηγορίες 1, 2 και 3 αφορούν τα καταλογιζόμενα αδικήματα της διάρρηξης κτιρίου, κλοπής και πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς με χρόνο διάπραξης την 05 Φεβρουαρίου 2023 πρατηρίου καυσίμων στην Πόλη Χρυσοχού. Οι Κατηγορίες 4, 5 και 6 αφορούν το αδίκημα της κλοπής αυτοκινήτου, της πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς και της κλοπής από αυτό με καταλογιζόμενο χρόνο διάπραξης την περίοδο από 29 Ιανουαρίου 2023 μέχρι και την 05.02.2023 Ο Κατηγορούμενος ως βεβαίως είχε δικαίωμα να πράξει δεν παραδέχθηκε τις κατηγορίες. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση στηρίζοντας το αίτημα της στον κίνδυνο διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων. Προς υποστήριξη του αιτήματος παρέδωσε στο Δικαστήριο αριθμό εγγράφων τα οποία και κατατέθηκαν ως Tεκμήρια στην διαδικασία και συγκεκριμένα τις υπό εκκρεμότητα Ποινικές Υποθέσεις Ε.Δ. Πάφου με αριθμούς 5405/18, 6697/18, 271/19, 1310/19, 3663/19, 6377/19, 6639/20, 1315/23 (σχετικό το Τεκμήριο 2) καθώς και προηγούμενες καταδίκες που τον αφορούν στις υποθέσεις Ε.Δ. Πάφου 91/21, 1414/21, 6296/19, 6374/19, 2889/19 και 2890/19 (σχετικό το Τεκμήριο 3). Επιπρόσθετα η κα. Αργυρού παρέδωσε και το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης (σχετικό το Τεκμήριο 1). Ουσιαστικά η κα. Αργυρού σημείωσε πως μέσα από το υφιστάμενο κατηγορητήριο καθώς και από αυτά που ήδη εκκρεμούν εναντίον του Κατηγορουμένου αλλά και το ποινικό του μητρώο διαφαίνεται ότι αυτός έχει ροπή προς το έγκλημα με αποτέλεσμα η πιθανότητα σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος να διαπράξει άλλα αδικήματα να είναι ορατή. Στο αίτημα αυτό η ευπαίδευτη συνήγορος του Κατηγορούμενου έφερε ένσταση. Στην ουσία η κα. Σαββίδου επικεντρώθηκε σε δύο βασικές επιχειρηματολογίες. Η πρώτη αφορούσε στο γεγονός πώς ο ίδιος κατηγορούμενος στα πλαίσια της υπόθεσης 1315/23 είχε τεθεί σε κράτηση με απόφαση του Δικαστηρίου και μετά από σχετικό αίτημα που υποβλήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή στη βάση του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων και κατά την εμφάνιση του ενώπιον του Δικαστηρίου στις 24.03.2023 όπου είχε προγραμματιστεί η έναρξη της ακρόασης ο Κατηγορούμενος αφέθηκε ελεύθερος με όρους ενόψει του ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν ζήτησε την περαιτέρω κράτηση αυτού κάτι για το οποίο και το Δικαστήριο συμφώνησε ένεκα του γεγονότος ότι το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης δεν είχε ακόμα ετοιμαστεί. Είναι αξιοσημείωτο τόνισε πως είναι δυνατό αν στις 24.03.2023 το συγκεκριμένο πρόσωπο για την Κατηγορούσα Αρχή δεν διέτρεχε πλέον τον κίνδυνο ή πιθανότητα διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων αλλά λίγες ημέρες αργότερα και συγκεκριμένα στις 27.03.2023 όπου και καταχωρήθηκε η υπό εξέταση υπόθεση χωρίς ουσιαστικά να υπάρχει οποιαδήποτε διαφοροποίηση στις εκκρεμούσες υποθέσεις ή το ποινικό του μητρώο να θεωρούν ότι υπάρχει ο κίνδυνος διάπραξης από μέρος του άλλων αδικημάτων. Μάλιστα σημείωσε πως τα όσα καταλογίζονται στον Κατηγορούμενο με την υπό εξέταση υπόθεση θα μπορούσαν να είχαν συμπεριληφθεί στην Υπόθεση Ε.Δ. Πάφου 1315/23 πράγμα το οποίο η Κατηγορούσα Αρχή δεν έπραξε. Φυσικά για σκοπούς πληρότητας να σημειωθεί πως η κα. Αργυρού διευκρίνισε πώς οι επιστημονικές εξετάσεις ολοκληρώθηκαν μόλις στις 16.03.2023 και δεν θα μπορούσαν τα όσα καταλογίζονται στον Κατηγορούμενο στην υπό εξέταση υπόθεση να είχαν συμπεριληφθεί σε οποιαδήποτε προγενέστερη υπόθεση είχε καταχωρηθεί εναντίον του. Κατά δεύτερον η κα. Σαββίδου επικεντρώθηκε και στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 ήτοι του μαρτυρικού υλικού της υπόθεσης που κατά την εισήγηση της δεν μπορεί να υποστηρίξει πιθανότητα καταδίκης και κατ επέκταση δεν μπορεί να διαταχθεί η κράτηση του πελάτη της στα πλαίσια μιας υπόθεσης που δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί. Για την έκδοση της παρούσας απόφασης έχω λάβει υπόψη τα όσα εισηγήθηκαν από αμφότερες τις πλευρές. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση Η εξουσία του Δικαστηρίου όσον το αφορά αίτημα κράτησης του Κατηγορούμενου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του εδράζεται στα άρθρα 48 και 157
(1)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτησή του αποτελεί έναν σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία των κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται αποδεκτή εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με βάση παγίως καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου. Αυτοί έχουν επαναληφθεί πολύ πρόσφατα και στην Ποινική Έφεση Αρ. 129/20 μεταξύ Ανδρέου v. Αστυνομίας, ημερ. 20.08.2020 καθώς και στην Ποινική Έφεση Αρ. 195/20 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας ημερ. 23.12.2020 και είναι οι ακόλουθοι:
- Η πιθανότητα/κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο
- Η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων
- Η πιθανότητα/κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δύναται να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι συνεπώς απαραίτητη η συνδρομή και των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Πιθανότητα διάπραξης ίδιου ή άλλου αδικήματος: Υπενθυμίζεται πως το αίτημα για την κράτηση του Κατηγορούμενου περιορίστηκε από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής μόνο στον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. Ο λόγος αυτός από μόνος του μπορεί να δικαιολογήσει την κράτηση ενός κατηγορούμενο μέχρι την δίκη του. Ως αναφέρεται και ανωτέρω στο δικαστήριο παραδόθηκαν τα ακόλουθα έγγραφα που αφορούν τον Κατηγορούμενο και τα οποία δεν έτυχαν αμφισβήτησης: Α. Αντίγραφα των Ποινικών Εντύπων αρ. 7 που αφορούν 8 Ποινικές Υποθέσεις Ε.Δ. Πάφου με αριθμούς 5405/18, 6697/18, 271/19, 1310/19, 3663/19, 6377/19, 6639/20, 1315/23 (σχετικό το Τεκμήριο 2) η εκδίκαση των οποίων εκκρεμεί. Έχω μελετήσει τα κατηγορητήρια αυτά και διαπιστώνω ότι ο Κατηγορούμενος περιλαμβάνεται σε αυτά είτε από μόνος του είτε μαζί με άλλα πρόσωπα και του καταλογίζεται η διάπραξη αδικημάτων παρόμοιας ή άλλης φύσεως με τα υπό εξέταση σε διάφορες ημερομηνίες μεταξύ των ετών 2018, 2019 και 2023. Μάλιστα αξίζει να σημειωθεί ότι κάποιες από τις υποθέσεις αυτές περιλαμβάνουν πέραν του ενός
(1)ανακριτικού φακέλου ενώ η συνοπτική εκδίκαση αυτών γίνεται μετά από συγκατάθεση που δόθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Β. Επιπρόσθετα στο Δικαστήριο παραδόθηκε και αντίγραφο του Ποινικού Μητρώου του Κατηγορούμενου στη βάση του οποίου διαφαίνεται ότι σε αυτόν έχουν επιβληθεί ποινές φυλάκισης στα πλαίσια των υποθέσεων του Ε.Δ. Πάφου 91/21[1], 1414/21[2], 6296/19[3], 6374/19[4], 2889/19[5] και 2890/19[6] (σχετικό το Τεκμήριο 3). Πρόκειται για αδικήματα που έχουν διαπραχθεί τα έτη 2018, 2019 και 2021 για παρόμοιας ή άλλης φύσεως αδικήματα με αυτά που ο κατηγορούμενος βρίσκεται αντιμέτωπος με την υπό εξέταση υπόθεση. Να σημειωθεί για σκοπούς πληρότητας πως σύμφωνα και με τη νομολογία μας[7] η πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος δεν περιορίζεται κατ ανάγκη σε παρόμοιο με το υπό εκδίκαση αδίκημα. Η έννοια της εξέτασης της πιθανολόγησης διάπραξης νέου αδικήματος δεν συνδέεται μόνο με το υπό εξέταση αδίκημα, αλλά και με την επιθυμία προστασίας του κοινωνικού συνόλου. Ακόμα μπορεί να λεχθεί ότι εξυπηρετούνται και τα συμφέροντα του ίδιου του κατηγορούμενου ο οποίος λόγω του περιορισμού του αποτρέπεται από τη διάπραξη νέων αδικημάτων που επιφέρουν τιμωρία.[8] Τα όσα έχουν λεχθεί από τον Δικαστή κ. Ιωαννίδη στα πλαίσια της Ποινικής Έφεσης Αρ. 195/2020 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας, ημερ. 23.12.2020 είναι απόλυτα σχετικά ως προς την εξέταση του λόγου αυτού. Στη Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130, επαναλαμβάνεται ότι η πιθανότητα διάπραξης ίδιου ή άλλου αδικήματος είναι δυνατό να αποτελέσει τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου, αφού κάθε παράγων εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος κράτησης. Μάλιστα, με αναφορά στη Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7, λέχθηκε ότι η άποψη ότι πρέπει σε κάθε περίπτωση να υπάρχει συρροή όλων των παραγόντων που καθιέρωσε η Νομολογία, περιλαμβανομένης και της πιθανότητας επανάληψης αδικημάτων, δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη λογική ούτε στη Νομολογία. Συνοψίζοντας, αυτό που προκύπτει από τη Νομολογία, είναι ότι δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία σε σχέση με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. Αρκεί να δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα στη βάση του συνόλου του υλικού που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου (Φενερίδης
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2101, Πατατάρης ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 46 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 113/15 (Σχ. με 115/15) απόφαση ημερ. 02.06.2015). Επιπρόσθετα και στην υπόθεση ΙΩΑΝΝΟΥ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 25/2022, 4/2/2022 η Δικαστής κα. Σταματίου ανάφερε τα εξής σχετικά: Ο κίνδυνος διάπραξης νέων αδικημάτων αποτελεί έναν από τους τρεις αυτοτελείς λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την κράτηση ενός υποδίκου μέχρι τη δίκη του. Στη Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 45 αναφέρθηκε ότι η πρόβλεψη αναφορικά με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υπόδικου ή της υπόθεσης, είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Για να καταλήξει το Δικαστήριο σε συμπέρασμα για τη διάπραξη άλλου αδικήματος, δεν απαιτείται σύμφωνα με τη Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 130, ακριβής μαρτυρία. Αρκεί αν, με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, να δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει πιθανότητα. Στην υπό εξέταση υπόθεση κρίνω πως υπάρχει πιθανότητα διάπραξης από μέρους του Κατηγορούμενου σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος άλλων αδικημάτων παρόμοιας η ακόμα και άλλης φύσεως από αυτά που αντιμετωπίζει με την υπό εξέταση υπόθεση. Χωρίς σε καμιά περίπτωση να παραγνωρίζεται το τεκμήριο της αθωότητας του Κατηγορούμενου το σύνολο των εκκρεμούσων στο Ε.Δ. Πάφου εναντίον του ποινικών υποθέσεων τόσο για παρόμοια όσο και για διαφορετικής φύσεως αδικήματα με αυτά που αντιμετωπίζει με την υπό εξέταση υπόθεση και το βεβαρυμμένο ποινικό του μητρώο είναι αρκετά για να δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος υπάρχει ο κίνδυνος διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου από πιθανές παράνομες πράξεις του Κατηγορούμενου θεωρώ ότι στην παρούσα υπόθεση και στη βάση των δεδομένων που μου έχουν δοθεί είναι τέτοια που ικανοποιούν αυτό τον παράγοντα. Λαμβάνοντας λοιπόν σχετική καθοδήγηση από την Νομολογία την οποία έχω παραθέσει ανωτέρω και στην βάση των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου προς υποστήριξη του αιτήματος της κράτησης κρίνω ότι υπάρχει στην παρούσα περίπτωση πιθανότητα διάπραξης ιδίων ή άλλων αδικημάτων αν ο Κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος. Επειδή τέθηκε από την συνήγορο υπεράσπισης ότι πέραν του εάν διαπιστωθεί κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων, θα πρέπει να διαπιστωθεί ταυτόχρονα ότι πράγματι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας αυτής της υπόθεσης που ήρθε ενώπιον του Δικαστηρίου, ήτοι της 2484/23 που στη συγκεκριμένη κατά την ίδια δεν υπάρχει σχετική μαρτυρία, να αναφέρω ότι σύμφωνα με τη νομολογία, δεν είναι απαραίτητο να συνυπάρχουν όλοι οι παράγοντες, αλλά ένας ή περισσότεροι από αυτούς μπορεί να αποτελέσουν τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου, ήτοι (α) την πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη, (β) την πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος και (γ) τη δυνατότητα επηρεασμού μαρτύρων ( Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109), ο κάθε ένας από τους οποίους μπορεί από μόνος του να δικαιολογήσει την κράτηση. Συνεπώς με όλο το σεβασμό δεν μπορώ να υιοθετήσω την πιο πάνω θέση καθότι δεν αποτελεί υποχρέωση του Δικαστηρίου να εξεταστεί κατά την επίκληση του κινδύνου / πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων από τον Κατηγορούμενο κατά πόσον υπάρχει η όχι ικανοποιητική μαρτυρία για την πιθανολόγηση καταδίκης. H Kατηγορούσα Αρχή στην υπό εξέταση υπόθεση βάσισε το αίτημα κράτησης της αποκλειστικά και μόνο στον κίνδυνο / πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων με την νομολογία για την εξέταση του ζητήματος αυτού να είναι συγκεκριμένη και δεν περιλαμβάνει τα όσα η κα. Σαββίδου κάλεσε το Δικαστήριο να πράξει δηλαδή να εξετάσει στη βάση του μαρτυρικού υλικού κατά πόσον υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία για την πιθανολόγηση καταδίκης. Τέλος σε σχέση με την επιχειρηματολογία της ευπαίδευτης συνηγόρου του Κατηγορουμένου που αφορά στο τι έλαβε χώρα στα πλαίσια της υπόθεσης 1315/23 Ε.Δ. Πάφου να σημειώσω εξ αρχής τα ακόλουθα: Έχει πράγματι δηλωθεί ως αδιαμφισβήτητο γεγονός πώς στην Ποινική Υπόθεση 1315/23 Ε.Δ. Πάφου υποβλήθηκε από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής αίτημα για την κράτηση του Κατηγορούμενου βασιζόμενο στην πιθανότητα διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων αίτημα το οποίο εγκρίθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου με την υπόθεση να προγραμματίζεται στην συνέχεια για ακρόαση. Στις 24.03.2023 η Κατηγορούσα Αρχή ένεκα του γεγονότος ότι δεν είχε στην διάθεση της το σύνολο της διαθέσιμης μαρτυρίας για σκοπούς έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας που είχε προγραμματιστεί ζήτησε όπως ο Κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος με όρους όπως και έγινε. Υπενθυμίζεται πως το αίτημα για κράτηση ενός κατηγορούμενου μέχρι την δίκη του από την στιγμή που εκδίδεται σε περίπτωση που αυτό κρίνεται δικαιολογημένο μετά από αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής δεν διαρκεί εσαεί αλλά αυτό ισχύει μέχρι την επόμενη φορά που ορίζεται η υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου όπου και εκπνέει. Θα πρέπει δε να ζητηθεί εκ νέου και να επανεξεταστεί το αίτημα για την περαιτέρω κράτηση όπως η σχετική νομολογία αναγνωρίζει. Στην υπόθεση 1315/23 Ε.Δ. Πάφου όπως φαίνεται να προκύπτει η Κατηγορούσα Αρχή αποφάσισε όπως στις 24.03.2023 να μην ζητήσει την συνέχιση της κράτησης του Κατηγορούμενου στη βάση της πιθανότητας διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων εξου και το επιλαμβάνον Δικαστήριο δεν ασχολήθηκε με οποιοδήποτε αίτημα κράτησης και απέλυσε τον Κατηγορούμενο με τους όρους που συμφωνήθηκαν. Σε αντίθεση με την πιο πάνω υπόθεση στην υπό εξέταση η Κατηγορούσα Αρχήν παρά το γεγονός ότι πρόκειται για τον ίδιο κατηγορούμενο και την υπόθεση του να καταχωρείται τρείς
(3)ημέρες αργότερα του τι έλαβε χώρα στις 24.03.2023 ζήτησε την κράτηση αυτού στη βάση του κινδύνου διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων. Συνεπώς το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να εξετάσει το υποβληθέν αίτημα κατά πόσον αυτό δικαιολογείται η όχι και ουσιαστικά καλείται το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια στη βάση του συνόλου των ενώπιον του στοιχείων αλλά και στη βάση συγκεκριμένων παραγόντων που η νομολογία έχει καθιερώσει στα πλαίσια του αιτήματος κράτησης που τέθηκε ενώπιον του και αποφασίζεται με την παρούσα απόφαση. Συνεπώς καταλήγω πώς τα όσα έλαβαν χώρα στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης 1315/23 δεν αποτελούν για τους λόγους που έχω προσπαθήσει να εξηγήσω τροχοπέδη για την υποβολή και εξέταση του αιτήματος κράτησης στην υπό εξέταση υπόθεση. Το αίτημα υποβλήθηκε, εξετάστηκε με την παρούσα απόφαση και κρίνεται δικαιολογημένο στη βάση του συνόλου των στοιχείων (Τεκμήριο 2 & 3) που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν έχουν στο τέλος της ημέρας αμφισβητηθεί. Κατά συνέπεια ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια εκδίδω διάταγμα για την κράτηση του Κατηγορούμενου μέχρι τις ..././2023 ημερομηνία που έχει οριστεί η παρούσα υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. (Υπ.) ................ Ν. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Καταδίκη στο αδίκημα προσώπου που τελεί υπό νόμιμο κράτηση [2] Καταδίκη στο αδίκημα της κλεπταποδοχής [3] Καταδίκη στο αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας, κλοπής από κατοικία [4] Καταδίκη στο αδίκημα της κλοπής [5] Καταδίκη σε αδικήματα παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β, απαγόρευση μεταφοράς μαχαιριών εκτός κατοικίας [6] Καταδίκη στο αδίκημα της κατοχής εκρηκτικών υλών, κατοχή τέτοιου οργάνου κατά την διάρκεια της ημέρας με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος , απαγόρευσης μεταφοράς μαχαιριών εκτός της κατοικίας, παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β [7] Lefkios Rodosthenous and Another v. The Police
(1961)1 CLR 50 [8] R. v Wharton 1955 Cr. L. R. 565. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο