Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΗ, Αρ. Υπόθεσης: 785/23, 26/4/2023

(2), 85, 86 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. 4η Κατηγορία: Το αδίκημα της δημοσίας εξύβρισης, κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. 6η Κατηγορία: Το αδίκημα της αλόγιστης ή επικίνδυνης οδήγησης κατά παράβαση των Άρθρων 2, 7 και 19 και 20 Α του Περί Μηχ. Οχημάτων και Τροχαίας Κιν. Νόμου 86/72, όπως τον έχει τροποποιήσει ο Νόμος 166/87, 80(Ι)/2000, 5

(1)/10, 8

(1)/10 και ΚΔΠ312/2007. 9η Κατηγορία: Το αδίκημα της παράλειψης οδηγού μηχανοκίνητου οχήματος να συμμορφωθεί με την ένδειξη του κόκκινου φανού σε φωτεινούς σηματοδότες για οχήματα, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 66Β

(1)(α)(ι)

(2), 71 και 72 των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 66/84 που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2, 5 και 20 Α του Νόμου 86/72, όπως έχει τροποποιηθεί από το Νόμο 129(Ι)/2020 και την ΚΔΠ 363/2020. Να σημειωθεί ότι αυτός είχε πριν την έναρξη της ακρόασης παραδεχθεί τις ακόλουθες Κατηγορίες: 5η Κατηγορία: Το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(2), 30, 31, 31Α, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ, και τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως έχει τροποποιηθεί. 7η Κατηγορία: Το αδίκημα της χρήσης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1), 4 και 40 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96

(1)/2000 όπως έχει τροποποιηθεί. 8η Κατηγορία: Το αδίκημα της χρήσης μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς άδεια κυκλοφορίας κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 17 και 72 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84 που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2 και 5 του Νόμου 86/72 όπως έχει τροποποιηθεί και την ΚΔΠ 363/

1. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζονται οι Κατηγορίες 1, 3, 4, 6 και 9 πλαισιώνονται μέσα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου που καταγράφονται στην καταδικαστική απόφαση ημερομηνίας 19.04.
2. Επιπρόσθετα σε σχέση με τις Κατηγορίες 5, 7 και 8 έχουν εκτεθεί από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής και δεν έτυχαν οποιασδήποτε αμφισβήτησης από την υπεράσπιση και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Συνοπτικά να αναφερθεί πως ο Κατηγορούμενος στις 28.12.2022 προχώρησε στην δημόσια εξύβριση της ΜΚ4 εκστομίζοντας την φράση <<Γαμώ την ράτσα σας, γαμώ την μάνα σας>>, ενώ στις 08.01.2023 στην οδό [ ] προχώρησε στον παράνομο τραυματισμό του ΜΚ2 με την χρήση μαχαιριού προκαλώντας του θλαστικό τραύμα για το οποίο απαιτήθηκε η συρραφή του στην αριστερή πηχεοκαρπική περιοχή της έσω επιφάνειας πηχεοκαρπικής σε γωνιώδες σχήμα. Επιπρόσθετα στις 22.01.2023 και ενώ αυτός οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] επί της Λεωφόρου Αθηνών με ανατολική κατεύθυνση προς Γεροσκήπου πέρασε με κόκκινο χρώμα από τα φώτα τροχαίας που ελέγχουν την διασταύρωση με την οδό Ανθυπολοχαγού Γεώργιου Μ. Σάββα ενώ στην συνέχεια προσπάθησε να εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας βγαίνοντας πάνω σε κτιστή διαχωριστική νησίδα όπου και ακινητοποιήθηκε διαπράττοντας το αδίκημα της αλόγιστης και επικίνδυνης οδήγησης. Σε έρευνα στο όχημα στο οποίο επέβαινε εντοπίστηκε ένα ανοιγόμενο μαχαίρι με λεπίδα μήκους 9 εκατοστών που κατέληξε σε μυτερή άκρη μάρκας FENGLI ενώ στην κατοχή του βρέθηκε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, δηλαδή κάνναβη συνολικού βάρους 0,3978 γραμμαρίων χωρίς αυτός να κατέχει άδεια του Υπουργού Υγείας. Τέλος διαπιστώθηκε ότι το όχημα που ο Κατηγορούμενος οδηγούσε στις 22.01.2023 δεν είχε σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης που αφορά ευθύνη του οδηγού ενώ για αυτό δεν είχε εκδοθεί άδεια κυκλοφορίας από τις 31.12.
3. Η κα. Αργυρού καταληκτικά ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μια προηγούμενη καταδίκη στα πλαίσια της υπόθεσης 6865/22 Ε.Δ. Πάφου όπου λήφθηκαν υπόψη και οι Ποινικές Υποθέσεις Ε.Δ. Πάφου 4764/22, 6701/22 και 6696/22 όπου του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή των 2 μηνών και μικρότερη των 15 ημερών ποινή η οποία επιβλήθηκε στις 09.11.
4. Σε σχέση με τα τεκμήρια ζήτησε όπως αυτά παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας και καταστραφούν. Aγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής του Κατηγορούμενου ο κ. Ροδοσθένους εξέφρασε τις απολογίες του πελάτη του και προχώρησε στην υιοθέτηση της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε. Ανάφερε πώς πρόκειται για πρόσωπο ηλικίας 59 ετών, διαζευγμένο και πατέρα 2 θυγατέρων αλλά και παππού 6 εγγονιών όπου σε ηλικία 15 ετών αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο και να εργαστεί λόγο των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε η οικογένεια του και της ορφάνιας της με τον Κατηγορούμενο να συνεισφέρει σε μεγάλο βαθμό οικονομική βοήθεια προς την οικογένεια από την εργασία του. Τόνισε πως από το έτος 2014 αντιμετωπίζει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα με αποτέλεσμα να λαμβάνει και επίδομα αναπηρίας ενώ έχει νοσηλευτεί και στο Ψυχιατρείο Αθαλάσσας αφού κατά το έτος 2016 προχώρησε και σε απόπειρα αυτοκτονίας. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ως μετριαστικούς παράγοντες την ύπαρξη των ψυχολογικών προβλημάτων του πελάτη του παραπέμποντας μάλιστα στα αποφασισθέντα στην Ποινική Έφεση 204/11 ημερ. 20.06.2012 αλλά και το χαμηλό πνευματικό επίπεδο του στο οποίο επενέργησε και η απουσία στοιχειώδους μόρφωσης ένεκα της εγκατάλειψης του σχολείου. Πρόσφατα μάλιστα ο Κατηγορούμενος έχασε τον αδελφό του με αποτέλεσμα να τελεί και σε έντονη συναισθηματική φόρτιση. Για την πρόκληση του τραυματισμού ανέφερε πώς δεν πρόκειται για σοβαρά τραύμα ενώ ο χρόνος των 3 μηνών που βρίσκεται ήδη στις Κεντρικές Φυλακές ως υπόδικος ήταν διάστημα να τον κάμει να αναλογιστεί για τις πράξεις του και να υποσχεθεί ότι στο μέλλον δεν πρόκειται να διαπράξει οποιοδήποτε άλλο αδίκημα. Τέλος εισηγήθηκε πως σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται στην επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας πως αυτή δύναται να τύχει αναστολής ενώ ζήτησε να προσμετρήσει προς όφελος του κατηγορούμενου και ο χρόνος που αυτός κρατείται ως υπόδικος στα πλαίσια της υπόθεσης στις Κεντρικές Φυλακές. Έχει νομολογηθεί ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 ΑΑΔ 264). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή» Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Μάλιστα σημειώνεται ιδιαίτερα πώς κάποια από αυτά επισύρουν πολυετή ποινές φυλάκισης με την υπόθεση να εκδικάζεται συνοπτικά μετά από συγκατάθεση που δόθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Ποιο συγκεκριμένα τα αδικήματα που ο Κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί νομοθετικά περιλαμβάνουν τις πιο κάτω μέγιστες ποινές: Το άρθρο 234(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 διαλαμβάνει ότι σε περίπτωση ενοχής προσώπου αναφορικά με το αδίκημα του παράνομου τραυματισμού τότε τέτοιο πρόσωπο υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων (1η Κατηγορία). Το άρθρο 88

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 διαλαμβάνει ότι σε περίπτωση ενοχής προσώπου αναφορικά με το αδίκημα μεταφοράς μαχαιριού εκτός κατοικίας υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου καθορίζοντας μάλιστα ως κατώτατο όριο φυλάκισης την περίοδο των έξι μηνών δίδοντας όμως επιπρόσθετα την διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να επιβάλει λαμβάνοντας υπόψη κάποιες παραμέτρους και μικρότερη από την κατώτατη καθορισθείσα ποινή (3η Κατηγορία). Το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 διαλαμβάνει ότι σε περίπτωση ενοχής προσώπου αναφορικά με το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης προβλέπει ποινή φυλάκισης ενός μηνός ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές (4η Κατηγορία). Το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σύμφωνα με το άρθρο 6

(2)και Τρίτο Πίνακα του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου Ν. 29/77 προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι και 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και τις δύο ποινές. (5η Κατηγορία) Το άρθρο 7 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κιν. Νόμου Ν. 86/72 αναφορικά με το αδίκημα της αλόγιστης ή επικίνδυνης οδήγησης προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης φυλάκιση μη υπερβαίνουσα τα δύο έτη ή χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα τις €4000. Υπάρχει περαιτέρω η εξουσία επιβολής βαθμών ποινής (3 με 6) δυνάμει του άρθρου 20Α του Ν. 86/72 καθώς και η εξουσία στο Δικαστήριο για αποστέρηση του δικαιώματος της κατοχής και απόκτησης άδειας οδήγησης σύμφωνα με το άρθρο 19 του Ν. 86/1972 (6η Κατηγορία). Το άρθρο 3 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμος 96

(1)/2000 για την οδήγηση χωρίς ασφάλεια προβλέπει ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή €3000 ευρώ ή και τις δύο ποινές. Περαιτέρω δίδεται η εξουσία στο Δικαστήριο για αποστέρηση του δικαιώματος της κατοχής και απόκτησης άδειας οδήγησης (3

(4)(α) του Ν. 96

(1)/2000) καθώς και το δικαίωμα επιβολής βαθμών ποινής (από 3 μέχρι και 6 βαθμούς) (7η Κατηγορία). Ο Κανονισμός 72 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 66/84 ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους ή σε χρηματική ποινή μέχρι χίλιων λιρών ή και τις δύο αυτές ποινές και για το αδίκημα της χρήσης μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς άδεια κυκλοφορίας (8η Κατηγορία). Για το αδίκημα της παράλειψης οδηγού μηχανοκινήτου οχήματος να συμμορφωθεί με την ένδειξη του κόκκινου φανού σε φωτεινούς σηματοδότες για οχήματα σχετικό για την ποινή είναι ο Κανονισμός 72 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 66/84 ως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα με τον οποίο προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους ή σε χρηματική ποινή μέχρι χίλιων λιρών ή και τις δύο αυτές ποινές καθώς και την εξουσία επιβολής βαθμών ποινής (3 με 6) δυνάμει των προνοιών του άρθρου 20 Α του Ν. 86/72 (9η Κατηγορία) Το αδίκημα μεταφοράς μαχαιριού (3η Κατηγορία) είναι σοβαρό καθότι από την φύση του και μόνο περικλείει κίνδυνο επειδή εμπλέκουν ενέργειες ανθρώπων οι οποίες είναι απρόβλεπτες. Είναι δηλαδή αδίκημα που εκ φύσεως ενέχει στοιχείο επικινδυνότητας ακριβώς επειδή ουδείς μπορεί να ελέγξει το βαθμό και την έκταση των ανθρώπινων ενεργειών που ενδεχομένως να εκδηλωθούν μέσα από την παράνομη χρήση τους. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Λεωνίδου

(1997)2 Α.Α.Δ. 300 η σοβαρότητα τέτοιων αδικημάτων είναι πρόδηλη ενόψει της απειλής της οποίαν συνεπάγονται προς την έννομη τάξη. Αξιοσημείωτο πώς στην υπό εξέταση υπόθεση το αδίκημα του παράνομου τραυματισμού επιτεύχθηκε με την χρήση από τον Κατηγορούμενο μαχαιριού (1η Κατηγορία). Επιπρόσθετα και το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης (4η Κατηγορία) που επίσης αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στρέφεται κυρίως κατά της έννομης τάξης και κοινωνικής ηρεμίας και ταυτόχρονα τέτοια αδικήματα προκαλούν αίσθημα ανησυχίας και αναστάτωσης στην κοινωνία. Ασφαλώς η διάπραξη τους δεν προάγει επίπεδο ευγένειας και ευπρέπειας που πρέπει να χαρακτηρίζει τον κάθε Κύπριο Πολίτη ή κάτοικο στο νησί αφήνοντας εκτεθειμένο το θύτη, ο οποίος με τη συμπεριφορά του προκαλεί αίσθημα ντροπής και προσβολής στο θύμα. Στρεφόμενος προς το αδίκημα της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου (5η Κατηγορία) είναι επίσης σοβαρό. Στην Παγιαβλάς v Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 240 λέχθηκαν σχετικά τα εξής: Η χρήση ναρκωτικών έχει, όντως, προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που επιβάλλει, κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως και πρόσφατα διαπιστώθηκε στην Παυλίδης κ.ά. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, 15/7/

1. Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο, τόσο για τη φυσική, όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή. Βέβαια υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα του αδικήματος ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Σοβαρά επίσης είναι και τα τροχαία αδικήματα στα οποία ο Κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος (6η, 7η, 8η και 9η Κατηγορία) και η αυστηρή αντιμετώπιση τους επισημάνθηκε πολύ πρόσφατα στην ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, Ποινική Έφεση Αρ. 184/2018, 9/7/2020 όπου αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: ''Η άνοδος στη διάπραξη αδικημάτων που σχετίζονται με την χρήση μηχανοκινήτων οχημάτων που είχε τότε, πριν από 20 χρόνια, διαγνωσθεί, όχι μόνο δεν έγινε κατορθωτό να ανακοπεί, αλλά η έξαρση που παρατηρείται, με σοβαρές και πολλές φορές τραγικές συνέπειες, έχει καταστεί σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα στην Κύπρο. Η οδική συμπεριφορά πολλών, αντί να χαρακτηρίζεται από τη συμμόρφωση στο νόμο και το σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και τα δικαιώματα των άλλων χρηστών του δρόμου, κυριαρχείται από το στοιχείο του ετσιθελισμού, του εγωισμού και της πλήρους αδιαφορίας και για το νόμο και για τον συνάνθρωπο. Είχαμε πρόσφατα την ευκαιρία να επαναλάβουμε την ανάγκη για την επιβολή αυστηρών ποινών σε αυτής της φύσεως τα αδικήματα που είναι κατεξοχήν δεσπόζοντα και αποτελούν μεγάλο κίνδυνο για κάθε άνθρωπο που κυκλοφορεί στους δρόμους, τονίζοντας πως ιδιαίτερη αυστηρότητα αρμόζει όταν προκαλείται, εν δυνάμει έστω, κίνδυνος στο δρόμο και/ή όταν η παράνομη οδική συμπεριφορά εκδηλώνεται ως εγωιστική αυθαιρεσία έναντι του νόμου και των οργάνων επιβολής του νόμου. (Καλαϊτζήδης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 307/18, 20.11.2018), ECLI:CY:AD:2018:B
2. Σχετικά και τα όσα αναφέρθηκαν στην ΤΟΥΜΑΖΟΥ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 166/2016, 5/10/2018 ''Εάν χρειάζεται να λεχθεί οτιδήποτε άλλο, είναι πως το Δικαστήριο αντιμετώπισε τον εφεσείοντα, παρά τη σοβαρότητα των τροχαίων αδικημάτων που διέπραξε σε εποχή που αυτά, όχι μόνο κατέστησαν δεσπόζοντα αλλά θέτουν σε μέγα κίνδυνο το κοινό, με υπέρμετρη επιείκεια. Περιορίστηκε σε χαμηλές, σχετικά χρηματικές ποινές και επιβολή 3 βαθμών ποινής και ως προς την αποστέρηση του δικαιώματος άδειας οδήγησης θεώρησε ότι υπήρχε ειδικός λόγος ώστε να μην του στερηθεί. Με ταχύτητα 160 χ.α.ω., χρήση οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλειας, χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας, χωρίς άδεια κυκλοφορίας επειδή το όχημα δεν παρουσιάστηκε για επιθεώρηση και με επιστέγασμα την παράλειψη συμμόρφωσης σε σήμα αστυνομικού, θα μπορούσε το πρωτόδικο Δικαστήριο να εξετάσει ζήτημα επιβολής ποινής φυλάκισης. Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών για τέτοιου είδους τροχαίες παραβάσεις είναι, για τους λόγους που αναφέραμε, επιβεβλημένη. Ιδιαίτερη αυστηρότητα αρμόζει, τηρουμένων πάντοτε των αρχών επιμέτρησης των ποινών, όταν προκαλείται, εν δυνάμει έστω, κίνδυνος στο δρόμο και/ή όταν η παράνομη οδική συμπεριφορά εκδηλώνεται ως εγωιστική αυθαιρεσία έναντι του νόμου και των οργάνων επιβολής του νόμου.'' Λαμβάνω επίσης υπόψη μου και την ευκολία και την μεγάλη συχνότητα με την οποία αδικήματα τούτης της φύσεως διαπράττονται, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις διάφορες υποθέσεις που εκδικάζονται ενώπιον μου και είναι στοιχεία που ενισχύουν την σοβαρότητα. Καταληκτικά ως επιβαρυντικό παράγοντα λαμβάνω υπόψη μου και την προηγούμενη πρόσφατη καταδίκη του Κατηγορούμενου στα πλαίσια της υπόθεσης 6865/22 Ε.Δ. Πάφου που λήφθηκαν επίσης υπόψη και οι Ποινικές Υποθέσεις Ε.Δ. Πάφου 4764/22, 6701/22 και 6696/22 όπου του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή των 2 μηνών και μικρότερη των 15 ημερών ποινή η οποία επιβλήθηκε στις 09.11.
3. Τα πιο πάνω σκιαγραφούν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αυστηρή αντιμετώπιση που τέτοιας φύσης αδικήματα θα πρέπει να τυγχάνουν, όμως δεν παραγνωρίζω πως το Δικαστήριο πρέπει να έχει πάντοτε υπόψη του, τη βασική αρχή της εξατομίκευσης της ποινής, όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά αναφέρω την Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,

(2011)2 Α.Α.Δ, 272. Η εξατομίκευση της ποινής όμως, σίγουρα δεν απαλείφει τη σοβαρότητα του αδικήματος και δεν οδηγεί σε εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου. (Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 498) Προχωρώ με τη διεργασία της επιμέτρησης της ποινής. Προς όφελος του Κατηγορούμενου, λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:

(1)τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αυτός αντιμετωπίζει

(2)την έντονη συναισθηματική φόρτιση λόγο της απώλειας του αδελφού του

(3)το χαμηλό πνευματικό επίπεδο αυτού

(4)τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις, όπως αυτές έχουν προβληθεί από τον δικηγόρο του αλλά και περιλαμβάνονται και στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας

(5)το γεγονός ότι αυτός κρατείτε από τις 23.01.2023 ως υπόδικος στα πλαίσια της υπό εξέτασης υπόθεσης. Έχω υπόψη μου, το καθήκον του Δικαστηρίου να προβαίνει στην αποτίμηση των μετριαστικών παραγόντων και να τους αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα. Όπως επίσης έχω υπόψη μου, ότι το ίδιο πρέπει να γίνεται και με κάθε άλλο σχετικό παράγοντα ή στοιχείο, συμπεριλαμβανομένης και της αποτίμησης της σοβαρότητας του αδικήματος πάντοτε με αναφορά στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και στα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν. Για τη συμπλήρωση της διεργασίας απαιτείται στάθμιση όλων των πιο πάνω παραγόντων προκειμένου να καθοριστεί το είδος και το ύψος της ποινής η οποία αρμόζει να επιβληθεί στο δράστη του συγκεκριμένου αδικήματος. (Ιωάννου Σταύρος ν. Αστυνομίας.

(2011)2 Α.Α.Δ. 513). Συνεκτιμώντας όλους τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες του κατηγορουμένου, κρίνω ότι αυτοί δεν είναι ικανοί έτσι ώστε να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητικής της ελευθερίας στα περισσότερα αδικήματα στα οποία αυτός έχει κριθεί ένοχος αλλά και λαμβάνοντας υπόψη και την ύπαρξη της προηγούμενης πρόσφατης καταδίκης αυτού σε ποινές στερητικής της ελευθερίας με τον ίδιο να διαπράττει νέα αδικήματα αμέσως μετά την έξοδο του από τις Κεντρικές Φυλακές. Τα αδικήματα και οι περιστάσεις διάπραξης τους είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Σε τέτοιες περιπτώσεις σοβαρών αδικημάτων όπου επιβάλλεται η επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας (βλ. Μάριος Παναγιώτου v. Aστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη μέγιστη δυνατή επιείκεια προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου, επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: Στην 1η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 μηνών Στην 3η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 7 μηνών Στην 4η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 ημερών Στην 5η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 μηνός Στην 6η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών Στην 7η Κατηγορία χρηματική ποινή ύψους €400 Στην 8η Κατηγορία χρηματική ποινή ύψους €200 Στην 9η Κατηγορία χρηματική ποινή ύψους €300 Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 3

(2)του Νόμου 95/72 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 186

(1)/2003 και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία για την αναστολή ποινών φυλάκισης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161) θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο. Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με τη νομολογία, οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος και όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, επανεξετάζονται. Παραπέμπω στο κάτωθι απόσπασμα από την Δάφνη Αριστοδήμου v. Δημοκρατία, Ποιν. Έφεση Αρ. 121/2017, Ημερ. 21/09/2017, ECLI:CY:AD:2017:D311: «Ειδικά σε σχέση με τον έλεγχο του τρόπου άσκησης της εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την αναστολή ποινής φυλάκισης, σε συνάρτηση με την κείμενη νομοθεσία, εναπόκειται στο Δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και του δράστη με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Όπως αναφέρθηκε στην Ιωσήφ v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930, αυτό συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σ' όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρώ ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Η σοβαρότητα των αδικημάτων και των περιστάσεων διάπραξης τους έχουν αναφερθεί ανωτέρω. Θεωρώ πως στην υπό εξέταση υπόθεση η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί υπέρ της αναστολής των ποινών φυλάκισης που επέβαλα σήμερα στον Κατηγορούμενο ιδιαίτερα λαμβάνοντας το ποινικό του μητρώο με πρόσφατη καταδίκη του αλλά και την σοβαρότητα των αδικημάτων που αυτός αντιμετωπίζει. Επαναλαμβάνω ότι έλαβα σοβαρά υπόψη μου όλα τα πιο πάνω ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου τα οποία παρόλο που δεν επηρέασαν το είδος των ποινών επηρέασαν ουσιωδώς το ύψος αυτών. Συνεπώς, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος του Κατηγορουμένου για αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που του επιβλήθηκαν. Η περίοδος έκτισης μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Κατηγορούμενος τελεί σε προφυλάκιση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης (βλ. Άρθρο 117 Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155) ήτοι από τις 23.01.2023. Tα τεκμήρια της υπόθεσης να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας και να καταστραφούν. Το σύνολο των χρηματικών ποινών που επιβλήθηκαν στις Κατηγορίες 7, 8 και 9 θα είναι πληρωτέες μετά την έκτιση των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο. Επίσης ασκώντας την διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου αποφασίζω και διατάζω στα πλαίσια της 7ης Κατηγορίας (χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς ασφάλεια) όπως ο Κατηγορούμενος στερηθεί του δικαιώματος να κατέχει ή/και λαμβάνει ή/και αποκτά άδεια οδήγησης για περίοδο 4 μηνών με έναρξη της ισχύος του διατάγματος αμέσως με την αποφυλάκιση αυτού.[1] Αποφασίζω επίσης να επιβάλλω 5 βαθμούς ποινής στην Άδεια Οδήγησης του Κατηγορούμενου στα πλαίσια της 6ης Κατηγορίας. Ένεκα της έκδοσης διατάγματος στέρησης του δικαιώματος κατοχής ή λήψης ή απόκτησης άδειας οδήγησης και των βαθμών ποινής που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο στις πιο πάνω αναφερθείσες Κατηγορίες κρίνω λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της συνολικότητας της ποινής πως δεν θα εκδώσω οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ή επιβάλλω οποιουσδήποτε άλλους βαθμούς ποινής στα πλαίσια άλλων κατηγοριών που αφορούν τροχαίες παραβάσεις και στις οποίες ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος. (Υπ) .............................. Ν. Φακοντής, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Πουλλής Ηλίας Σ. ν. Aστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 57 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο