Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Σταύρος Ηρακλέους, Αρ. Υπόθεσης: 1807/23, 7/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:B24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μ. Παπαλλά, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 1807/23 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Σταύρος Ηρακλέους Κατηγορουμένου - - - - - - - - - - - - - - 07 Μαρτίου 2023 Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Ν. Νεοκλέους Για κατηγορούμενο: κα Π. Σιαηλή Κατηγορούμενος παρών Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σοβαρές κατηγορίες οι οποίες αφορούν συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Κεφ.154 (κατηγορία 1 και 5), διάρρηξη κατοικίας κατά παράβαση του 292(α) του Κεφ.154 (κατηγορία 2, 6 και 8), κλοπή από κατοικία κατά παράβαση των άρθρων 255 και 266(β) του Κεφ. 154 (κατηγορία 3, 7, 9), κλοπή κατά παράβαση του άρθρου 255 και 262 του Κεφ. 154 (κατηγορία 4) , κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της νύκτας κατά παράβαση του άρθρου 296(γ) Κεφ. 154 (κατηγορία 10) και την κατηγορία της κάλυψης προσώπου με προσωπίδα με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 296(ε) (κατηγορία 11) . Τα πιο πάνω αδικήματα, έγιναν σύμφωνα με το κατηγορητήριο μεταξύ 21/01/23 μέχρι 20/02/
- Ο κατηγορούμενος ζήτησε χρόνο για να απαντήσει τις κατηγορίες. Η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση. Το αίτημα της στηρίζεται στην πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. Εις επίρρωση του λόγου αυτού τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως τεκμήριο Α το σύνολο των εκκρεμούσων υποθέσεων τις οποίες αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και αναφέρθηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Συγκεκριμένα όπως ανέφερε ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας Αρχής, με παραπομπή στο Τεκμήριο Α, εναντίον του Κατηγορουμένου εκκρεμούν οι πιο κάτω Ποινικές Υποθέσεις, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου:
- Η ποινική υπόθεση 4541/2022, στην οποία ο κατηγορούμενος, μαζί με άλλο πρόσωπο κατηγορείται ότι την 28/06/22, διέπραξε τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Κεφ. 154, της διάρρηξης κτηρίου κατά παράβαση του άρθρου 292(α) του Κεφ. 154, της κάλυψης προσώπου με προσωπίδα με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 296(ε) του Κεφ. 154 και την κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυκτός κατά παράβαση του άρθρου 296(γ) του Κεφ.
- Η ποινική υπόθεση 5325/2022, στην οποία ο κατηγορούμενος μαζί με άλλο πρόσωπο, κατηγορείται ότι την 08/08/22 διέπραξε τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Κεφ. 154, της διάρρηξης αποθήκης κατά παράβαση του άρθρου 294 (α) του Κεφ. 154, την κλοπής από αποθήκη κατά παράβαση του άρθρου 255 και 262 του Κεφ. 154, την κακόβουλης βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Κεφ. 154 και της κλοπής κατά παράβαση του άρθρου 255 και 262 του Κεφ.
- Η ποινική υπόθεση 9561/22, στην οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυκτός την 30/12/22 κατά παράβαση του άρθρου 296(γ) του Κεφ. 154, την κατηγορία της απαγόρευσης μεταφοράς μαχαιριών εκτός κατοικίας και της απαγόρευσης μεταφοράς επιθετικών όπλων χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση.
- Η ποινική υπόθεση 4449/21 όπου κατηγορείται ότι την 11/09/2021 είχε στην κατοχή του και μετέφερε πυροβόλο όπλο κατά παράβαση του περί Πυροβόλων και Μη πυροβόλων όπλων, όπως και την μεταφορά κυνηγετικού όπλου εντός οχήματος κατά παράβαση του Περί προστασίας Διαχείρισης άγριων πτηνών και θηραμάτων. Επίσης αντιμετωπίζει στα πλαίσια της ίδιας υπόθεσης κατηγορίες απειλής , άσκησης ψυχολογικής βίας και βίας στην οικογένεια. Σημειώνω όμως ότι για την παρούσα υπόθεση, στάλθηκε επιστολή στον Γενικό Εισαγγελέα καθότι προσκόμισε η Παραπονούμενη τουλάχιστον για κάποιες κατηγορίες ένορκη δήλωση ότι δεν προτίθεται να μαρτυρήσει.
- Η ποινική υπόθεση 8938/22 στην οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία συνέργειας μετά από διάπραξη κακουργήματος και την κατηγορία της συνέργειας μετά την διάπραξη πλημμελήματος κατά παράβαση των άρθρων 20, 23, 24 και 25 του Κεφ. 154, αδικήματα τα οποία σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου έγιναν την 12/04/22 μαζί με άλλο πρόσωπο.
- Η ποινική υπόθεση 5358/22, στην οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει αδικήματα δημόσιας εξύβρισης και απειλής τα οποία του καταλογίζονται ότι έγιναν την 12/08/
- Η ποινική υπόθεση 6599/2018, στην οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της εισόδου σε ξένη περιουσία η οποία καταλογίζεται ότι έγινε από τον κατηγορούμενο την 23/08/2013, όπως επίσης και κατηγορίες κακόβουλης ζημιάς και κλοπών κατά τον ίδιο χρόνο.
- Η ποινική υπόθεση 2509/19, στην οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες, διάρρηξης κατοικίας , κλοπής από κατοικία, κατοχής αεροβόλου όπλου , κατοχής και μεταφοράς εκρηκτικών υλών, αδικήματα τα οποία έγιναν σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών μεταξύ 10/11/2017 με 29/11/
- Τέλος ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, τόνισε ότι σε σχέση με την παρούσα υπόθεση, ήτοι την 1807/23 Ε.Δ Πάφου, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σε τρεις διαφορετικές χρονικές περιπτώσεις τα αδικήματα τα οποία περιγράφονται ανωτέρω. Υποστήριξε ότι οι περισσότερες υποθέσεις που εκκρεμούν εναντίον του Κατηγορούμενου είναι από τα μέσα του 2022 και μετά μέχρι και τον Φεβρουάριο του
- Οπότε φαίνεται όπως υποστήριξε ότι ο Κατηγορούμενος έχει μια ροπή διάπραξης παρόμοιας φύσεως αδικημάτων και κυρίως διαρρήξεων σε κατοικίες και άλλα κτήρια και κάλεσε το Δικαστήριο να εγκρίνει το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου έφερε ένσταση στην κράτηση του πελάτη της, σε σχέση με τον αιτούμενο λόγο κράτησης. Αναφορικά με τις εκκρεμούσες υποθέσεις αναγνώρισε προς τιμήν της ότι σχετικά με την 4541/22, 5325/22 και την 9561/22, το Δικαστήριο μπορεί να τις λάβει υπόψη. Σε σχέση όμως όπως ανέφερε με την 2509/19 αυτή ανάγεται, σε αδικήματα μεταξύ των ημερομηνιών 10.11.2017 με 29.11.2017 και συνεπώς έχουν περάσει πέραν των πέντε ετών από την ισχυριζόμενη διάπραξη, συνεπώς δεν μπορεί να της δοθεί βαρύτητα. Σε σχέση με την 6599/18, αυτή ανάγεται στο 2013 και συνεπώς έχουν περάσει δέκα
(10)χρόνια. Υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος, δεν είναι πρόσωπο με βαρύ ιστορικό, ειδικά σε σχέση με τα ισχυριζόμενα αδικήματα μεταξύ του 2013 και 2017 και στη συνέχεια για τα ισχυριζόμενα αδικήματα μέχρι το 2022. Όσο αφορά την 5358/22, αυτή όπως υποστήριξε, καμία σχέση δεν έχει με αδικήματα κατά της περιουσίας και δεν μπορεί να παίξει ρόλο στη διαμόρφωση κρίσης του Δικαστηρίου, όπως και η 8938/22 . Σε σχέση με την 4449/21 , η υπόθεση αυτή δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με αδικήματα κατά της περιουσίας ενώ ταυτόχρονα η παραπονούμενη έχει αποσύρει το παράπονο της, θέση με την οποία συμφώνησε και ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας Αρχής ως προς το ζήτημα του παραπόνου και ουσιαστικά αναμένεται η θετική γνώμη του Γενικού Εισαγγελέα για τη διακοπή της υπόθεσης αυτής. Τέλος έκανε αναφορά στο μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο Β υποστηρίζοντας ουσιαστικά ότι παρά το γεγονός ότι το αίτημα της κατηγορούσας Αρχής υποστηρίζεται στο κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων, το Δικαστήριο ενόψει της θέσης της ότι δεν προκύπτει ορατή πιθανότητα καταδίκης στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης 1807/23 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, θα πρέπει να απορρίψει το αίτημα της κατηγορούσας Αρχής, θέση με την οποία ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής διαφώνησε ισχυριζόμενός ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης. Η εξουσία του Δικαστηρίου να εξετάζει αίτημα κράτησης του Κατηγορουμένου ενόσω η ποινική υπόθεση του εκκρεμεί για εκδίκαση εδράζεται στο άρθρο 157
(1)της ποινικής Δικονομίας (Κεφ.155) και είναι διακριτικής φύσεως (Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ 7) Ως γνωστό, το ενδεχόμενο κράτησης συναρτάται με οποιονδήποτε από τους τρεις πιο κάτω παράγοντες: (α) την πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη (β) την πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος (γ) τη δυνατότητα επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δύναται να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης (Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Δεν είναι συνεπώς απαραίτητη η συνδρομή των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου. Όπως λέχθηκε στη Σιακαλλή v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130 σελίδες 133, 134: «Η πιθανότητα μη προσέλευσης των κατηγορουμένων στη δίκη είναι ο βασικός παράγοντας που εξετάζεται από το Δικαστήριο κατά την εξέταση του ενδεχόμενου κράτησης τους. Κατά τη στάθμιση του παράγοντα αυτού λαμβάνονται υπόψη η σοβαρότητα του αδικήματος, η πιθανότητα καταδίκης του στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από τις καταθέσεις των μαρτύρων και το ύψος της ποινής που προβλέπεται. Όμως ο κίνδυνος μη προσέλευσης δεν αποτελεί και το μοναδικό παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη. Άλλοι παράγοντες είναι η πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος, καθώς και η δυνατότητα επηρεασμού μαρτύρων. Δεν είναι απαραίτητο να συνυπάρχουν όλοι οι παράγοντες, αλλά ένας ή περισσότεροι από αυτούς μπορεί να αποτελέσουν τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου (Lefkios Rodosthenous and Another v. The Police
(1961)CLR 50, Michael Apostolou Tsouka v. The Police
(1962)CLR 261). Κάθε παράγοντας θα πρέπει να εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος κράτησης. Ακριβώς στην υπόθεση Κλεάνθης Γεωργίου Βασιλείου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 6248, ημερ. 10.1.1997 τονίστηκε ότι η άποψη ότι πρέπει σε κάθε περίπτωση να υπάρχει συρροή όλων των παραγόντων που καθιέρωσε η νομολογία, περιλαμβανομένης και της πιθανότητας επανάληψης των αδικημάτων για τα οποία κάποιος κατηγορείται, δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη λογική ούτε στη νομολογία.» Το Δικαστήριο, όταν εξετάζει ένα αίτημα όπως αυτό της Κατηγορούσας Αρχής, είναι σημαντικό να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος τεκμαίρεται ότι είναι αθώος εκτός εάν καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο. Στη Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου
(2001)2 Α.Α.Δ. 373, αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι, προσέγγιση που είναι ευθυγραμμισμένη με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η αρχή αυτή κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφ' όσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας ενός προσώπου. Ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο για να δικαστεί. Ανάγκη περιορισμού του πολίτη πρέπει να διαπιστώνεται δικαστικά σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και να επιβάλλεται από τα γεγονότα της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης (Ανδρέας Καραγιώργης κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 92). Αναφέρω από τώρα πως έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, τη Νομολογία στην οποία με παρέπεμψαν και θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Προχωρώ στην εξέταση του λόγου στον οποίο στηρίζεται και το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής και συνάμα ανεξάρτητου λόγου, επί του οποίου ζητείται η κράτηση του κατηγορουμένου, ο οποίος είναι η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. Για την επιτυχή επίκληση του κριτηρίου αυτού δεν απαιτείται απόδειξη του κριτηρίου με την αυστηρή έννοια του όρου. Ούτε απαιτείται ακριβής μαρτυρία για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος. Εκείνο που μετρά είναι αν με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα. Στην Άθου Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 113/15 (Σχ. με 115/15), απόφαση ημερομηνίας 02.06.2015, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο καθοδηγήθηκε από σχετικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως την Σπανού κ.ά. v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 26 και 28/2013, ημερομηνίας 29/3/2013 και την Νικολάου v Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 840. Σύμφωνα με την προαναφερόμενη Νομολογία, κράτηση κατηγορούμενου μπορεί να διαταχθεί ακόμα και στη βάση, μόνο, κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων. Στην προκείμενη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο παρατήρησε ότι, για να καταλήξει (ένα Δικαστήριο) σε συμπέρασμα για ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος, δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Αρκεί, αν, με βάση όλα τα ενώπιον του στοιχεία, δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα. Λαμβάνοντας υπόψη, ότι ο Κατηγορούμενος 2 - Εφεσείοντας, βαρύνεται με προηγούμενη καταδίκη για ομοειδές αδίκημα κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια και ότι δέκα περίπου μήνες μετά την αναστολή σημαντικού μέρους της ποινής του βρέθηκε, κάτω από ύποπτες συνθήκες, στη σκηνή διάπραξης των προαναφερόμενων τριών αδικημάτων, θεώρησε ότι ο κίνδυνος εμπλοκής του σε νέα αδικήματα στο μέλλον δεν ήταν μόνο μια απλή πιθανότητα, αλλά περισσότερο από ορατός. Επομένως, ο ορατός κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων εκ μέρους του Κατηγορούμενου 2 - Εφεσείοντα δικαιολογούσε, υπό τις περιστάσεις, τη διαφορετική μεταχείρισή του και την έκδοση διατάγματος κράτησης του. Συμφωνούμε με το πρωτόδικο Δικαστήριο και με αυτά τα δεδομένα, θεωρούμε και τους δύο (εναπομείναντες) λόγους έφεσης ως αβάσιμους. Η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων ήταν, υπό τις περιστάσεις, «ευλογοφανής», όπως έκρινε το πρωτόδικο Δικαστήριο, και η διαφορετική μεταχείριση μεταξύ πρώτου και δεύτερου Κατηγορούμενου δικαιολογείτο, υπό τις περιστάσεις, εφόσον για τον δεύτερο Κατηγορούμενο ικανοποιείτο το στοιχείο του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων.» Στην προαναφερόμενη υπόθεση Σιακαλλή τονίστηκε ότι η πιθανότητα αυτή δεν περιορίζεται κατ' ανάγκη σε παρόμοιο με το υπό εκδίκαση αδίκημα. Άμεσα δε συνδεδεμένη με την εξέταση πιθανολόγησης διάπραξης νέου αδικήματος είναι και η επιθυμία προστασίας του κοινωνικού συνόλου. Στην ίδια υπόθεση λέχθηκε ότι η εκκρεμότητα άλλων ποινικών υποθέσεων ενισχύει την πιθανολόγηση διάπραξης άλλου νέου αδικήματος. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Νικολάου v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ., στην οποίαν μνημονεύεται η υπόθεση Νικολάου v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 840, η ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων στον ενδιάμεσο χρόνο μέχρι τη δίκη από τον κατηγορούμενο, μπορεί να στοιχειοθετηθεί είτε από στοιχεία που αφορούν σε προηγούμενη καταδίκη ή προηγούμενες καταδίκες, είτε ακόμα και από το γεγονός ότι εναντίον του κατηγορουμένου εκκρεμούν προς εκδίκαση ή προς καταχώρηση, άλλες υποθέσεις σε σχέση με τη διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων. Το γεγονός της εκκρεμότητας άλλων υποθέσεων δύναται, υπό τις κατάλληλες περιστάσεις, να θεωρηθεί ότι αναδεικνύει μία συμπεριφορά και τάση του κατηγορουμένου, η οποία κλίνει προς την πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων αν αυτός αφεθεί ελεύθερος. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την πιο πάνω υπόθεση: «Αυτό ήταν ένα σοβαρό στοιχείο το οποίο μπορούσε και έπρεπε να συνσταθμιστεί από το πρωτόδικο και μπορούσε να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της κράτησης του εφεσείοντα, δεδομένου ότι στοιχειοθετούσε την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης αδικημάτων στο μεσοδιάστημα, παρά την ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου του εφεσείοντα, στοιχείο το οποίο επίσης λήφθηκε υπόψη.» Στην Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 567 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. «Εξετάσαμε τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης και δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι συντρέχει λόγος για την παρέμβαση μας. Το πρωτόδικο δικαστήριο ορθώς καθοδηγήθηκε από την υπάρχουσα νομολογία, επισημαίνοντας ότι δεν ήταν απαραίτητη η ύπαρξη προηγουμένων καταδικών, αρκούσε, υπό τις περιστάσεις, η ύπαρξη των δυο άλλων ποινικών υποθέσεων που επίσης εκκρεμούν εναντίον του εφεσείοντα για να οδηγηθεί στην κατάληξη ότι υπάρχει πιθανότητα επανάληψης της ιδίας εγκληματικής συμπεριφοράς από τον εφεσείοντα. (βλ. Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2008)2 A.A.Δ. 597). Η χρονική αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν στην καταχώρηση των τριών υποθέσεων, όπως τις αναλύσαμε πιο πάνω, καθιστά έκδηλο και προφανές ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο οδηγήθηκε στο συμπέρασμα πιθανότητας επανάληψης αφού τα εξεταζόμενα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, κατ' ισχυρισμόν, διαπράχθηκαν ενώ υπήρχε προγραμματισμένη για ακρόαση άλλη υπόθεση ενώπιον του κακουργιοδικείου Πάφου. Ταυτοχρόνως η άλλη υπόθεση που εκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, αφορά προγενέστερη περίοδο της διάπραξης των αδικημάτων της υπό κρίση υπόθεσης. Αυτό, κατά τη γνώμη μας, δικαιολογούσε πλήρως την κατάληξη του κακουργιοδικείου.» Στη Θεοφάνους ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 327, το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε τα ακόλουθα: «Στη συνέχεια το Κακουργιοδικείο εξέτασε το ζήτημα της πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων, από τον εφεσείοντα μέχρι τη δίκη του. Αυτό το ζήτημα είχε τεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή η οποία έθεσε ευθέως και σαφώς ενώπιον του Κακουργιοδικείου την θέληση και την επιθυμία του εφεσείοντα να βοηθήσει με οποιοδήποτε τρόπο, έστω και παράνομο, τον αδελφό του, συγκατηγορούμενο του στην παρούσα υπόθεση και κατηγορούμενο στην Υπόθεση Αρ. 38/12, να αθωωθεί από τις εναντίον του κατηγορίες. Συγκεκριμένα η Κατηγορούσα Αρχή έθεσε υπόψη του Κακουργιοδικείου την Ποινική Υπόθεση Αρ. 6574/12 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, στην οποία κατηγορούμενος είναι ο παρών εφεσείων και στην οποίαν κατηγορείται, μεταξύ άλλων, ότι μεταξύ των ημερομηνιών Δεκεμβρίου του 2011 και Απριλίου του 2012, παρείχε τη δυνατότητα διαφυγής στον αδελφό του Θεόδωρο Θεοφάνους, εν γνώσει του, ότι αυτός ενεχόταν σε έγκλημα διπλού φόνου εκ προμελέτης. Επίσης στην υπόθεση εκείνη κατηγορείται ότι κατέστρεψε και αποδεικτικά στοιχεία, εσκεμμένα, για να βοηθήσει τον αδελφό του να διαφύγει την καταδίκη. Επομένως κατά την κρίση μας ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο εξετάζοντας την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων, αναφέρθηκε στην Υπόθεση Αρ. 6574/12, Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είχε καταδειχθεί η πιθανότητα εκδήλωσης εκ νέου διάθεσης παροχής βοήθειας του εφεσείοντα προς τον αδελφό του, με οποιοδήποτε τρόπο, ώστε να αποφύγει την καταδίκη για υπόθεση διπλού φόνου, την οποίαν αντιμετωπίζει. Ακόμα το Κακουργιοδικείο έκρινε ότι υπήρχε και κίνδυνος εναντίον της ζωής του Οδυσσέα Ποζίδη, συζύγου του ενός από τα δύο θύματα στην Υπόθεση Αρ. 38/12, και πάλι με απώτερο σκοπό την υποβοήθηση της υπεράσπισης του αδελφού του εφεσείοντος Θεόδωρου Θεοφάνους. Με αυτά τα δεδομένα ορθά, κατά την κρίση μας, το Κακουργιοδικείο κατέληξε στο συμπέρασμα πως η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων εκ μέρους του εφεσείοντα, της μορφής που εξήγησε, δηλαδή με σκοπό την υποβοήθηση του αδελφού του κατηγορούμενου στην Υπόθεση Αρ. 38/12, καθιστούσε την κράτηση του εφεσείοντα μέχρι τη δίκη του επιτακτική.» Στην Πατατάρης ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 46, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 52: «Η πιθανολόγηση διάπραξης νέου αδικήματος αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του αδικοπραγούντα στο μέλλον, συμπεριφορά για την οποία το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα, με βάση το σύνολο του υλικού που βρίσκεται ενώπιον του.» Στη Φενερίδης
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2101 η οποία αφορούσε σε αίτηση έκδοσης εντάλματος Habeas Corpus, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Όμως ο κίνδυνος μη προσέλευσης δεν αποτελεί και τον μοναδικό ουσιώδη παράγοντα. Άλλοι παράγοντες είναι η πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος καθώς και ο επηρεασμός της πορείας της δικαιοσύνης. Δεν είναι απαραίτητο όλοι οι παράγοντες να συνυπάρχουν, ένας ή περισσότεροι απ' αυτούς μπορεί να αποτελέσουν τον αποφασιστικό παράγοντα (Rodosthenous and Another v. The Police 1961 C.L.R. 50 και Μichael Apostolou Tsouka v. The Police 1962 C.L.R. 261. Βλέπε επίσης Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 A.A.Δ. 45 και Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 A.A.Δ. 109.) H πρόβλεψη αναφορικά με την ύπαρξη ή αποτίμηση των διάφορων κινδύνων που σταθμίζουν τελικά την εξέταση του ενδεχόμενου κράτησης, όπως είναι η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων, δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υπόδικου ή της υπόθεσης είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της (Φώτος Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Όσον αφορά δε την πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία, αρκεί να δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει μια τέτοια πιθανότητα (Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω).» Στην Πιριπίτσης ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 9 το Εφετείο σε συμφωνία με το πρωτόδικο Δικαστήριο βρήκε πως η μαρτυρία που είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου σαφώς δημιουργούσε εύλογη υποψία ότι ο εφεσείων ενεχόταν στη διάπραξη αδικημάτων παρόμοιας φύσης με εκείνα για τα οποία επρόκειτο να δικαστεί. Τέλος στην Χρυσόστομος Σκούρος v. Αστυνομίας 2011 2ΑΑΔ 140 διατάχθηκε η κράτηση του Εφεσείοντα για τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων στην βάση μόνο του ίδιου κατηγορητηρίου που αντιμετώπιζε. Αναφέρθηκε από το Εφετείο ότι το γεγονός διάπραξης μεγάλου αριθμού αδικημάτων εντός ελάχιστου χρόνου δεικνύει την ύπαρξη ροπής και δυνατότητας διάπραξης νέων αδικημάτων. Στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί κοινό έδαφος των μερών ότι ο κατηγορούμενος διαθέτει λευκό ποινικό μητρώο. Έχοντας την ευκαιρία να μελετήσω τα συγκεκριμένα κατηγορητήρια διαπιστώνω ότι σε αυτά περιλαμβάνονται σοβαρά αδικήματα μάλιστα με κάποιες από αυτές να εκδικάζονται συνοπτικά μετά από την γραπτή συγκατάθεση που δόθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Εκκρεμούν με την παρούσα υπόθεση προς εκδίκαση συνολικά εννέα
(9)ποινικές υποθέσεις. Διαπιστώνω επίσης ότι και η υπό εξέταση υπόθεση με αριθμό 1807/23 που αφορά τον Κατηγορούμενο, περιλαμβάνει σύμφωνα με το κατηγορητήριο τρεις ανακριτικούς φακέλους για αδικήματα που κατ' ισχυρισμό έγιναν σε διαφορετικούς χρόνους (μεταξύ 21/01/2023 με 20/02/2023) και τόπους που σχετίζονται μεταξύ άλλων με κατηγορίες διαρρήξεων και κλοπών όπως και κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων. Επίσης διαπιστώνω ότι σε σχέση με τις εκκρεμούσες υποθέσεις και συγκεκριμένα τις υποθέσεις 1807/23, 4541/22, 5325/22, και 9561/22 φαίνεται να αφορούν σε παρόμοιας φύσεως αδικήματα δηλαδή αδικήματα κυρίως κατά της περιουσίας κατά το μεγαλύτερο τους μέρους, τα οποία κατ΄ ισχυρισμό έγιναν την περίοδο μεταξύ 28/06/2022 με 20/02/
- Επίσης λαμβάνω υπόψη τα κατ' ισχυρισμό αδικήματα τα οποία καταλογίζονται στον κατηγορούμενο σε σχέση με τις υποθέσεις 8938/22 και 5358/22 τα οποία έγιναν κατ' ισχυρισμό μεταξύ 12/04/22 με 12/08/
- Τα ισχυριζόμενα αδικήματα των υποθέσεων αυτών στην πλειονότητα τους, κρίνω ότι δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως ήσσονος σημασίας. Το γεγονός ότι στα εν λόγω κατηγορητήρια περιλαμβάνονται και άλλου είδους αδικήματα, αυτό δεν μπορεί να επηρεάσει την κρίση του Δικαστηρίου , αφού σύμφωνα και με τη νομολογία μας η πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος δεν περιορίζεται κατ' ανάγκη σε παρόμοιο με το υπό εκδίκαση αδίκημα. Σε σχέση τώρα με την 6599/2018 που αφορά ισχυριζόμενα αδικήματα τα οποία έγιναν το 2013 και αφορούν επίσης μεταξύ άλλων αδικήματα κατά την περιουσίας αλλά και την 2509/19 που αφορά κατηγορίες μεταξύ άλλων διάρρηξης κατοικίας και κλοπής τα οποία καταλογίζονται στον κατηγορούμενο ότι έγιναν την περίοδο μεταξύ 10/11/2017 και 29/11/2017, κρίνω ότι παρά την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από την ισχυριζόμενη διάπραξη τους, οι υποθέσεις αυτές μπορούν να ενισχύσουν την εντύπωση η οποία διαπιστώνεται ως προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου, σχετικά με τον κίνδυνο διάπραξης αδικημάτων σε συνάρτηση πάντα με τις υπόλοιπες εκκρεμούσες υποθέσεις. Στην υπόθεση ΙΩΣΗΦ ΙΩΣΗΦ v AΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ποιν. Έφεση 73/2017 ημερ.20/03/17 ο εφεσείοντας βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες. Στην μία εξ αυτών είχαν ήδη διαρρεύσει 13 χρόνια ενώ στην άλλη 6 από την ημερομηνία της καταδίκης μέχρι και την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία διατάχθηκε η κράτηση του Εφεσείοντα μέχρι την δίκη του αφού έκρινε ότι το ιστορικό του, με βάση μεταξύ άλλων την ύπαρξη των δύο προηγούμενων καταδικών καθώς και των κατηγοριών που αντιμετώπιζε στην προκείμενη περίπτωση ήταν ικανό να αποκαλύψει την τάση του εφεσείοντα στο να επιδίδεται σε εγκληματική δράση. Κρίθηκε μάλιστα ότι ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων εκτιμάται από το όλο ιστορικό και την όλη συμπεριφορά που αποδίδεται σε κάποιο πρόσωπο αφού συνυπολογιστούν ορθά όλοι οι σχετικοί παράγοντες. Τώρα σε σχέση με την 4449/2021, παρά το γεγονός ότι αποτελούν κατ' ισχυρισμό αδικήματα τα οποία έγιναν τον Σεπτέμβριο του 2021 και αποτελούν επίσης σοβαρά αδικήματα τα οποία σχετίζονται μεταξύ άλλων με κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όλων χωρίς άδεια από τον Αρχηγό της Αστυνομίας και κατηγορίες βίας στην Οικογένεια, ένεκα της αναφορά ότι ήδη η παραπονούμενη απέσυρε το παράπονο της και αναμένετε η θέση του Γενικού Εισαγγελέα για διακοπή της υπόθεσης, δεν την λαμβάνω υπόψη. Η έννοια της εξέτασης της πιθανολόγησης διάπραξης νέου αδικήματος δεν συνδέεται μόνο με το υπό εξέταση αδίκημα, αλλά και με την επιθυμία προστασίας του κοινωνικού συνόλου. Ακόμα μπορεί να λεχθεί ότι εξυπηρετούνται και τα συμφέροντα του ίδιου του κατηγορούμενου ο οποίος λόγω του περιορισμού του αποτρέπεται από τη διάπραξη νέων αδικημάτων που επιφέρουν τιμωρία. Στην υπό εξέταση υπόθεση κρίνω πως υπάρχει πιθανότητα διάπραξης από μέρους του Κατηγορουμένου σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος άλλων αδικημάτων παρόμοιας ή ακόμα και άλλης φύσεως από αυτά που αντιμετωπίζει με την υπό εξέταση υπόθεση. Χωρίς σε καμιά περίπτωση να παραγνωρίζεται το τεκμήριο της αθωότητας του Κατηγορούμενου το σύνολο των εκκρεμούσων στο Ε.Δ. Πάφου εναντίον του ποινικών υποθέσεων που λαμβάνω υπόψη ως πιο πάνω περιέγραψα, τόσο για παρόμοια όσο και για διαφορετικής φύσεως αδικήματα με αυτά που αντιμετωπίζει με την υπό εξέταση υπόθεση, είναι αρκετά για να δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι σε περίπτωση που αυτοί αφεθεί ελεύθερος υπάρχει ο κίνδυνος διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων. Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι παρέχεται εικόνα παρατεταμένης και συνάμα επαναλαμβανόμενης εμπλοκής του Κατηγορουμένου σε σοβαρής φύσεως αδικήματα. Στον κατηγορούμενο αποδίδεται μια σειρά εγκληματικών δραστηριοτήτων σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ο μεγάλος αριθμός των υποθέσεων στις οποίες το όνομα του Κατηγορουμένου εμπλέκεται σε συνδυασμό με το μεγάλο συνολικό χρονικό διάστημα που καλύπτει αλλά και γενικότερα σε συνάρτηση με τη σοβαρότητα αυτών των εκκρεμουσών υποθέσεων, είναι δεδομένα που ενισχύουν την πιθανολόγηση διάπραξης νέων αδικημάτων από μέρους του κατηγορούμενου, χωρίς σε καμιά περίπτωση να επηρεάζεται καθ' οιονδήποτε τρόπο το τεκμήριο της αθωότητας. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου από πιθανές παράνομες πράξεις του Κατηγορουμένου θεωρώ ότι στην παρούσα υπόθεση και στη βάση των δεδομένων που μου έχουν δοθεί είναι τέτοια που ικανοποιούν αυτό τον παράγοντα. Λαμβάνοντας λοιπόν σχετική καθοδήγηση από την Νομολογία την οποία έχω παραθέσει ανωτέρω και στην βάση των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου προς υποστήριξη του αιτήματος της κράτησης κρίνω ότι υπάρχει στην παρούσα περίπτωση πιθανότητα διάπραξης ιδίων ή άλλων αδικημάτων αν ο Κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος. Τέλος και επειδή τέθηκε από την συνήγορος υπεράσπισης ότι πέραν του εάν διαπιστωθεί κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων, θα πρέπει να διαπιστωθεί ταυτόχρονα ότι πράγματι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας αυτής της υπόθεσης που ήρθε ενώπιον του Δικαστηρίου, ήτοι της 1807/23 που στη συγκεκριμένη κατά την ίδια δεν υπάρχει σχετική μαρτυρία, να αναφέρω ότι σύμφωνα με τη νομολογία, δεν είναι απαραίτητο να συνυπάρχουν όλοι οι παράγοντες, αλλά ένας ή περισσότεροι από αυτούς μπορεί να αποτελέσουν τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου, ήτοι (α) την πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη, (β) την πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος και (γ) τη δυνατότητα επηρεασμού μαρτύρων ( Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109), ο κάθε ένας από τους οποίους μπορεί από μόνος του να δικαιολογήσει την κράτηση. Συνεπώς με όλο το σεβασμό δεν μπορώ να υιοθετήσω την πιο πάνω θέση. Κατά συνέπεια ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια εκδίδω διάταγμα για την κράτηση του Κατηγορουμένου μέχρι την .... ημερομηνία που έχει οριστεί η παρούσα υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. (Υπ.) ........................... Χρ. Μ. Παπαλλά, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο