Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΛΟΙΖΟΣ ΜΙΧΑΗΛ, Αρ.Υπόθεσης: 6642/20, 5/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:B31 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Σ. ΣΥΜΕΟΥ, Ε.Δ Αρ.Υπόθεσης:6642/20 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. ΛΟΙΖΟΣ ΜΙΧΑΗΛ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 05.04.23 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Σ. Χρυσοστόμου Για Κατηγορούμενο: κ. Γιώργος Σιαηλής Κατηγορούμενος: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζει την κατηγορία απειλής κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως έχει τροποποιηθεί. Πιο συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος κατηγορείται επί το ότι την 4η Οκτωβρίου του 2019 στο διαμέρισμα αρ. 4 που βρίσκεται στην ΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ στην Πάφο, απείλησε την ΜΚ2 με παράνομη πράξη, δηλαδή της είπε ότι ήταν το τελευταίο ενοίκιο που έπαιρνε από αυτήν και ότι αν δεν έφευγε θα γινόταν σκοτωμός, προκαλώντας της τρόμο ή ανησυχία. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε συνολικά δύο μάρτυρες κατηγορίες. Πρώτος μάρτυρας κλήθηκε και κατέθεσε ο εξεταστής της υπόθεσης, Αστ. 2770 Δημήτρης Ιωάννου (ΜΚ1) και δεύτερη μάρτυρας κατέθεσε Petya Ilieva Petrova, από τώρα και στο εξής « η παραπονούμενη» (ΜΚ2). Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο εξέτασε το κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως εναντίον του Κατηγορούμενου στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Στην συνέχεια, με ενδιάμεση απόφαση που εκδόθηκε, ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία. Αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως και δεν κάλεσε μάρτυρες προς υπεράσπιση του. Στην παρούσα υπόθεση, αποτελεί κοινό έδαφος και των δύο πλευρών, ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος αρ. Χ, το οποίο βρίσκεται στην οδό ΧΧΧΧΧΧ αρ. ΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ Center Block 1 στην Πάφο το οποίο και ενοικίαζε στην ΜΚ2 για περίοδο 6 ½ ετών. Αποτελεί επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι μεταξύ του Κατηγορούμενου και της ΜΚ2 κατά τον επίδικο χρόνο δημιουργήθηκε ένταση στην πιο πάνω σχέση που είχαν μεταξύ τους, καθότι ο Κατηγορούμενος ζήτησε από την ΜΚ2 να φύγει από το διαμέρισμα το οποίο ενοικίαζε και να έτσι η οποιαδήποτε συμφωνία ενοικίασης που υπήρχε μεταξύ τους να τερματιστεί. Η ΜΚ2 σύμφωνα με την μαρτυρία που έχει τεθεί, έφυγε τελικά από το διαμέρισμα την 24.11.
- ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Ο ΜΚ1 είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Κατά την κυρίως εξέταση του υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 1). Σύμφωνα με την γραπτή του κατάθεση την 10/11/19 και περί ώρα 1100 το πρωί δέχτηκε καταγγελία από την ΜΚ2 ότι την ίδια ημέρα και περί ώρα 1030 το πρωί της είχαν επιτεθεί στην είσοδο του διαμερίσματος, το οποίο ενοικίαζε από τον Κατηγορούμενο, άλλα συγγενικά του πρόσωπα, δηλαδή από την σύζυγο όσο και από τον γιό του. Τότε σύμφωνα με τον ΜΚ1 αυτός μετέβηκε στο πιο πάνω σημείο όπου και άρχισε να διερευνά τα αδικήματα που κατ' ισχυρισμό της ΜΚ2 είχαν διαπραχθεί εναντίον της. Σύμφωνα μάλιστα με τον ΜΚ1, την 11/11/29 η ΜΚ2 μέσα από την γραπτή της κατάθεση (Τεκμήριο 4Α και 4Β), ισχυρίστηκε ότι ο Κατηγορούμενος την 04/11/19 την απείλησε. Ο ΜΚ1 κατά την κυρίως εξέταση του κατέθεσε την ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 2) καθώς και την γραπτή του κατηγορία (Τεκμήριο 3). Εξήγησε περεταίρω ότι τόσο για την παραπονούμενη όσο και για την σύζυγο του Κατηγορούμενου έχουν σχηματιστεί από την αστυνομία άλλοι ξεχωριστοί ποινικοί φάκελοι. Ο ΜΚ1 αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε από την υπεράσπιση να διευκρινίσει κατά πόσο κατά την στιγμή που έλαβε κατάθεση από την ΜΚ2 την ρώτησε να του πει τον λόγο που δεν μετέβηκε στην αστυνομία ενωρίτερα για να προβεί σε καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου για την απειλή. Ο ΜΚ1 δεν θυμόταν για να απαντήσει στην πιο πάνω ερώτηση. Από πλευράς της υπεράσπισης δεν τέθηκε οποιαδήποτε άλλη ερώτηση στον μάρτυρα. Επόμενη μάρτυρας κλήθηκε και κατέθεσε η ΜΚ2 η οποία υιοθέτησε την γραπτή της κατάθεση ημερ. 11/11/19 ως μέρος της κυρίως εξέταση της. Μέσα από την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία πέραν από άλλα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε και δεν αποτελούν επίδικα ζητήματα της παρούσας, ισχυρίστηκε ότι την 04/10/19 ο Κατηγορούμενος την απείλησε με την φράση ότι είναι το τελευταίο ενοίκιο που παίρνει από αυτήν και ότι αν δεν φύγει, εδώ θα γίνει σκωτομός. Σύμφωνα με την κατάθεση της η ίδια φοβήθηκε τόσο για την απειλή όσο και για άλλα γεγονότα τα οποία είχαν συμβεί. Η ΜΚ2 κατά την προφορική της μαρτυρία αναφέρθηκε στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες ο Κατηγορούμενος την απείλησε. Η ίδια εξήγησε δια ζώσης ότι η απειλή του Κατηγορούμενου στρεφόταν κατά της ζωής της αφού αντιλήφθηκε ότι ο Κατηγορούμενος της ανέφερε ότι αν δεν φύγει από το σπίτι θα γίνει φόνος ισχυριζόμενη μάλιστα ότι από την εκτόξευση της απειλής εναντίον της η ίδια ένιωσε φόβο. Το πιο πάνω περιστατικό σύμφωνα με την ίδια έλαβε χώρα έξω από το διαμέρισμα της κατά την στιγμή που είχε μεταβεί στην οικία της, αφού είχε διάλειμμα από την εργασία της. Υπέδειξε περεταίρω ότι ο Κατηγορούμενος γνώριζε τις ώρες που η ίδια βρισκόταν στην οικία της γι' αυτό και την επισκέφθηκε την συγκεκριμένη στιγμή. Υποστήριξε μάλιστα κατά την κυρίως εξέταση της ότι ο λόγος που δεν κατήγγειλε το συγκεκριμένο περιστατικό στην αστυνομία πιο σύντομα, ήταν επειδή αυτά τα περιστατικά συνέβαιναν συχνά και την πρώτη φορά που είχε συμβεί δεν το είχε πάρει στα σοβαρά. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ2 από την Υπεράσπιση αμφισβητήθηκε έντονα για τις πιο πάνω θέσεις που προέβαλε. Της υποβλήθηκε από την Υπεράσπιση ότι ο Κατηγορούμενος ουδέποτε την επισκέφθηκε στην οικία της το μεσημέρι της 04/10/19 αφού κατά την στιγμή εκείνη βρισκόταν στην εργασία του. Επίσης της υποβλήθηκε η θέση ότι η ώρα που την επισκέφθηκε ήταν περί τις 18:30 το απόγευμα όταν σχόλασε από την εργασία του καθώς και ότι ουδέποτε την απείλησε παρά μόνο ότι της είπε να φύγει από το σπίτι για να μην έχει οποιαδήποτε προβλήματα με τα Δικαστήρια. Ερωτώμενη από την Υπεράσπιση κατά πόσο είχε συναντηθεί με τον Κατηγορούμενο μετά την 04/10/23, η ΜΚ2 ανέφερε ότι δεν συναντήθηκαν παρά μόνο την 01/11/19 όταν πήγε να του πάρει το ενοίκιο αλλά ο Κατηγορούμενος δεν το δέχτηκε. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Από την αντίπερα όχθη ο Κατηγορούμενος έδωσε την δική του εκδοχή για τα όσα επεσυνέβησαν την 04/10/19 η οποία και είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με αυτήν της ΜΚ
- Υποστήριξε κατά την προφορική του μαρτυρία ότι το μόνο που έπραξε ήταν να συναντηθεί μαζί με την ΜΚ2 για να της εξηγήσει ότι θα έπρεπε να φύγει από το διαμέρισμα το οποίο της είχε ενοικιάσει καθότι θα ερχόταν ο γιός του για να μείνει και να μην έχουν οποιαδήποτε προβλήματα με δικηγόρους και με Δικαστήρια. Αντεξεταζόμενος από την Κατηγορούσα Αρχή ισχυρίστηκε ότι είχε αποστείλει στην ΜΚ2
(3)επιστολές δια μέσω του δικηγόρου του, καθότι το επίδικο διαμέρισμα το ήθελε για να κατοικήσει μέσα ο γιός του. Υποστήριξε όμως ότι ουδέποτε είχε συναντηθεί με την ΜΚ2 στο διαμέρισμα το οποίο και διέμενε καθότι οι φορές που συναντήθηκε μαζί της, ήταν στο γραφείο του το οποίο βρίσκεται στην ίδια πολυκατοικία και από το οποίο η ΜΚ2 περνούσε και του έδινε το ενοίκιο. Υποστήριξε με σθεναρότητα μάλιστα ότι ουδέποτε δεν είχε μεταβεί στο διαμέρισμα για να της χτυπήσει την πόρτα της. Υπέδειξε μάλιστα δια μέσω της αντεξέτασης του ότι όταν είχε προειδοποιήσει την ΜΚ2 ότι θα έπρεπε να φύγει από το σπίτι, αυτή αντέδρασε αναφέροντας του ότι δεν μπορούσε να βρει άλλο διαμέρισμα να πληρώνει της τιμής των 250 ευρώ που πλήρωνε μέχρι σήμερα καθότι ο μισθός που λάμβανε δεν θα την έφτανε για να ζήσει. Αποτέλεσε τέλος βασική του θέση ότι ο λόγος που της ζήτησε να φύγει δεν ήταν για να το ενοικιάσει με περισσότερα λεφτά αλλά για να εγκατασταθεί σε αυτό ο γιός του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση ,την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια τους, τους λόγους που είχαν για να πιστεύουν ή να θυμούνται αυτά για τα οποία κατέθεσαν την φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd 1998 1 Α.Α.Δ 820). Επίσης έχει κριθεί νομολογιακά ότι όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14). O MK1 είναι τυπικός μάρτυρας αφού τα όσα έχει αναφέρει περιορίστηκαν στις ενέργειες που προέβηκε ως εξεταστής της παρούσας υπόθεσης. Μάλιστα, δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση κατά την μαρτυρία του. Εξετάζοντας τα όσα παρέθεσε προφορικά, σε συνδυασμό πάντοτε με την γραπτή του κατάθεση, δεν έχω διαπιστώσει να μην έχει ενεργήσει, με πλήρη αντικειμενικότητα κατά την διερεύνηση της υπόθεσης ως και προς τις δύο πλευρές. Συνακόλουθα ο ΜΚ1 κρίνεται από το Δικαστήριο αξιόπιστος, και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Από την άλλη η ΜΚ2 δεν άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο καθότι έχω διαπιστώσει ότι ορισμένες από τις βασικές τις θέσεις χαρακτηρίζονταν από υπερβολή λόγω της αντιπαράθεσης που προφανώς είχε ο Κατηγορούμενος μαζί της, ο οποίος και ήθελε πάση θυσία να την βγάλει έξω από το διαμέρισμα που ενοικίαζε, κάτι το οποίο στην ίδια όπως διαφάνηκε δεν ήταν αρεστό. Η καταγγελία στην οποία προέβηκε η ΜΚ2 αφορούσε άλλα γεγονότα τα οποία είχαν λάβει χώρα την 10/11/19 με άλλα μέλη από την οικογένεια του Κατηγορούμενου και όχι για το επίδικο περιστατικό το οποίο είχε λάβει χώρα την 04/10/19 και το οποίο αποφάσισε να καταγγείλει ένα μήνα μετά από την στιγμή που είχε επισυμβεί. Αποτέλεσε βασική θέση της ΜΚ2 ότι από την φράση που της είχε εκστομίσει ο Κατηγορούμενος, δηλαδή ότι αυτό είναι το τελευταίο ενοίκιο που παίρνεις από μένα και ότι αν δεν φύγεις θα γίνει σκωτομός, φοβήθηκε για την ζωή της. Από την άλλη στην γραπτή της κατάθεση (Τεκμήριο 4) αλλά ούτε και προφορικά, σαφώς δεν έχει υποστηρίξει με επάρκεια κάτι τέτοιο. Άλλωστε και η ενέργεια της να δώσει περί το γεγονός τούτο γραπτή κατάθεση στην αστυνομία και να προβεί δηλαδή σε καταγγελία 1 και πλέον μήνα μετά από όταν είχε επισυμβεί το περιστατικό, δεν επιβεβαιώνει και τον ισχυρισμό της ότι φοβήθηκε. Ο φόβος που η ίδια εξέφρασε και που εκφράστηκε μέσα από την γραπτή της κατάθεση ήταν απόλυτα συνδεδεμένος με το περιστατικό που είχε επισυμβεί με την οικογένεια του Κατηγορουμένου μια ημέρα προηγουμένως και όχι με την απειλή που δέχτηκε από τον τελευταίο, ότι δηλαδή θα γίνει σκωτομός. Εξάλλου όπως διαφάνηκε, η ΜΚ2 τηλεφώνησε στον ΜΚ1 την 10/11/19 αμέσως μετά από το άλλο περιστατικό που είχε λάβει χώρα. Από την άλλη ουδεμιά απολύτως αμφιβολία έχω, για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω, ότι πράγματι ο Κατηγορούμενος επισκέφθηκε την ΜΚ2 στο διαμέρισμα που διέμενε την 04/10/19 και συνομίλησαν για το κατά πόσο η ίδια θα έπρεπε να φύγει από το σπίτι. Αυτό που όμως όπως εξήγησα δεν μπορώ να αποδεχτώ με ασφάλεια για τους λόγους που έχω εξηγήσει είναι ότι η ΜΚ2 από την φράση που ο Κατηγορούμενος της είχε εκστομίσει ένιωσε πράγματι φόβο για την ζωή της. Συνακόλουθα η μαρτυρία της δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Ούτε όμως και ο Κατηγορούμενος άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Αυτό που διαπίστωσα κατά την δια ζώσης μαρτυρία του ήταν ότι διακατεχόταν από εμπάθεια εναντίον της ΜΚ2 αφού όπως παραδέχτηκε όταν της ζήτησε να φύγει από το σπίτι που διέμενε η ίδια αντέδρασε άσχημα κάτι που δεν του άρεσε καθόλου. Επίσης, εξετάζοντας το σύνολο της μαρτυρίας του, έχω διαπιστώσει ότι κατά την δια ζώσης μαρτυρία του προβλήθηκαν από μέρους του βασικές θέσεις για πρώτη φορά, που όχι μόνο δεν έχουν υποβληθεί από την Υπεράσπιση στην ΜΚ2 κατά την αντεξέταση της, και συνεπώς δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές, αλλά και θέσεις που ούτε και στην γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 2 έχει υποστηρίξει. Πιο συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος ουδέποτε κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης ανέφερε ότι το επίδικο περιστατικό είχε λάβει χώρα το απόγευμα της 04/10/19, δηλαδή περί τις 18:30 όταν σχόλασε από την εργασία του, και όχι το μεσημέρι δηλαδή περί τις 13:15 όταν η ΜΚ2 είχε σχολάσει από την εργασία της για να κάνει το διάλλειμα της. Ούτε και υποστηρίχθηκε από τον Κατηγορούμενο ότι η συνομιλία που είχαν μεταξύ τους έλαβε χώρα στο γραφείο που διέθετε ο ίδιος στην πολυκατοικία που διέμενε η ΜΚ2 και ότι ουδέποτε είχε επισκεφθεί την οικία της. Είμαι πεπεισμένος ότι ο Κατηγορούμενος ένεκα της αντιπαράθεσης που είχε με την ΜΚ2 ο οποίος επιβεβαιώνεται από τον φανερό εκνευρισμό που είχε εναντίον της κατά την δια ζώσης μαρτυρία του, δεν ήταν πειστικός στις θέσεις του και δεν αποκάλυψε με πλήρη ειλικρίνεια τα όσα είχαν επισυμβεί την 04/10/19 στην μεταξύ τους συζήτηση. Ούτε και έχω βεβαίως πειστεί ότι πράγματι η ίδια τον είχε επισκεφθεί στο γραφείο που διέθετε στην πολυκατοικία που η ΜΚ2 διέμενε αλλά είμαι πεπεισμένος ότι όλα τα όσα είχαν διαμειφθεί μεταξύ τους έλαβαν χώρα στο διαμέρισμα της ΜΚ2. Υπό το φως των πιο πάνω και ο Κατηγορούμενος κρίνεται αναξιόπιστος. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ο Κατηγορούμενος και η ΜΚ2 γνωρίζονται μεταξύ τους καθότι ο πρώτος ήταν ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος στο οποίο διέμενε η τελευταία για περίοδο 6 ½ ετών το οποίο και της το ενοικίαζε . Ο Κατηγορούμενος επειδή ήθελε να διώξει την ΜΚ2 από το διαμέρισμα του, για προσωπικούς του λόγους, την 04/10/19 την επισκέφθηκε στην οικία της και άρχισε να συζητά μαζί της αναφορικά με το πιο πάνω θέμα. Την 10/11/19 η παραπονούμενη επειδή επεσυνέβη ένα άλλο περιστατικό με άλλα μέλη της οικογένειας του Κατηγορούμενου αναφορικά με το ίδιο θέμα, τηλεφώνησε στην αστυνομία και προέβηκε σε καταγγελία. Ο ΜΚ1 άρχισε την διερεύνηση της υπόθεσης λαμβάνοντας καταθέσεις τόσο από τον Κατηγορούμενο όσο και από την ΜΚ2. Κατά την λήψη της γραπτής της κατάθεσης η ΜΚ2 παρόλο του ότι είχε διαρρεύσει χρονικό διάστημα ενός μηνός, κατήγγειλε ότι ο Κατηγορούμενος την απείλησε με την φράση ότι είναι το τελευταίο ενοίκιο που παίρνει από την ίδια, και ότι αν δεν φύγει από το σπίτι θα γίνει σκωτομός. Ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς και δεν παραδέχθηκε ενοχή. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το αδίκημα της 1ης κατηγορίας στηρίζεται στο άρθρο 91Α του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «91Α. Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόµο ή ανησυχία απειλώντας τον µε βία ή άλλη παράνοµη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκηµα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία
(3)έτη». Ως προκύπτει από το λεκτικό της εν λόγω διάταξης, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
- Ο Κατηγορούμενος να απειλήσει άλλον µε βία ή άλλη παράνοµη πράξη ή παράλειψη.
- Με την εν λόγω απειλή να προκληθεί στο άλλο πρόσωπο τρόμος ή ανησυχία. Δεν είναι λοιπόν αρκετό για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα, να αποδειχθεί η ύπαρξη απειλής βίας ή άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης. Θα πρέπει να αποδειχθεί περαιτέρω ότι η απειλή είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας στον παραπονούμενο. Το περιεχόμενο και η σημασία της απειλής για τον παραπονούμενο είναι συνεπώς βασικά για να διαπιστωθεί εάν πράγματι του προκλήθηκε τέτοιος τρόμος ή ανησυχία. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση ΚΟΥΣΟΥΛΟΣ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ποιν. Έφ. 119/21 ημερ, 20.01.22 αναφέρθηκαν τα εξής : «το τι συνιστά απειλή είναι ζήτημα πραγματικό το οποίο κρίνεται σε συνάρτηση με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Ως προς την πρόκληση του τρόμου ή της ανησυχίας στον απειλούμενο, αυτό εξετάζεται με βάση την υποκειμενική αντίληψη του απειλούμενου. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να έχει πρόθεση εκφοβισμού του παραπονούμενου, έστω και αν δεν έχει σκοπό να διενεργήσει πράξη βίας ή παράνομη πράξη. Αυτή είναι η ένοχη διάνοια για την διάπραξη του αδικήματος. Το Δικαστήριο για να καταλήξει σε συμπέρασμα ύπαρξης πρόθεσης εκφοβισμού από τον Κατηγορούμενο, πρέπει να εξετάσει όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν το συμβάν. Τις περιστάσεις των εμπλεκομένων και την συμπεριφορά τους, τόσο πριν όσο και κατά την διάρκεια που εξελίσσεται το συμβάν, ακόμα και μετά από αυτό, καθώς και την φύση της απειλής». Στρεφόμενος στην συγκεκριμένη περίπτωση και αφής στιγμής ως έχω ήδη υποδείξει ανωτέρω δεν έχω πειστεί ότι κατά τον επίδικο χρόνο η ΜΚ2 ένιωσε φόβο όταν ο Κατηγορούμενος κατά την συζήτηση που είχαν μεταξύ τους, την 04/10/19 της εκστόμισε την φράση ότι «είναι το τελευταίο ενοίκιο που παίρνει από την ίδια και ότι αν δεν έφευγε θα γινόταν σκοτωμός» συνακόλουθα προκύπτει ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το συστατικό αυτό στοιχείο του αδικήματος. Υπό το φως των πιο πάνω ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.) ........... Σ. Συμεού, Ε.Δ Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο