ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΡΜΕΝΗΣ, Υπόθεση υπ' αρ.: 139

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΡΜΕΝΗΣ, Υπόθεση υπ' αρ.: 1397/23, 22/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:B20 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Xρ. Μ. Παπαλλά, Ε.Δ. Υπόθεση υπ' αρ.: 1397/23 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ Κατηγορούσα Αρχή -εναντίον- ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΡΜΕΝΗΣ Κατηγορουμένου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 22 Φεβρουαρίου 2023 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Μ. Παπαγεωργίου Για τον Κατηγορούμενο: κα. Α. Σαββίδου Κατηγορούμενος παρών ------------------------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Έχω ακούσει τα όσα έχουν αναφερθεί στα πλαίσια της υποβολής αιτήματος από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής για την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του. Όπως έχω αντιληφθεί, ο κύριος Παπαγεωργίου έχει βασίσει το αίτημα του σε δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι ο κίνδυνος φυγοδικίας και ο δεύτερος λόγος είναι το ενδεχόμενο διάπραξης άλλων αδικημάτων από τον κατηγορούμενο στο διάστημα το οποίο μεσολαβεί. Όπως είναι πολύ καλά γνωστό από την πάγια νομολογία μας, η στέρηση της ελευθερίας κατηγορούμενου σε μια υπόθεση, προτού δικαστεί, συνιστά μέτρο κατ' εξαίρεση[1]. Κάθε κατηγορούμενος τεκμαίρεται αθώος και ως θέμα γενικής αρχής πρέπει να παραμείνει ελεύθερος, εκτός εάν διαπιστωθούν σοβαροί λόγοι οι οποίοι συνηγορούν υπέρ της κράτησης του, οπότε σε μια τέτοια περίπτωση δικαιολογείται εξαίρεση από τον κανόνα. Όπως προκύπτει από τη νομολογία μας, το κατά πόσο το Δικαστήριο θα αποφασίσει να κρατήσει τον κατηγορούμενο ή να τον αφήσει ελεύθερο με όρους θα βασιστεί βεβαίως πάνω στα γεγονότα της υπόθεσης που βρίσκεται ενώπιον του και στη βάση καθιερωμένων από τη νομολογία κριτηρίων. Βασικά το θέμα αυτό εξετάζεται με αναφορά στους εξής τρεις λόγους: Τον κίνδυνο μη προσέλευσης, δηλαδή τον κίνδυνο φυγοδικίας, την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων και την πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων[2]. Θα με απασχολήσουν όμως οι πρώτοι δύο λόγοι, οι οποίοι ήταν και η βάση του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής. Σε ό,τι αφορά στον κίνδυνο φυγοδικίας, λαμβάνονται υπόψη η σοβαρότητα του αδικήματος ή των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, η πιθανότητα καταδίκης, όπως εκτιμάται στη βάση των καταθέσεων που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και η αυστηρότητα της ποινής η οποία πιθανόν να επιβληθεί[3]. Στην προκειμένη περίπτωση , ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σοβαρές κατηγορίες. Ειδικότερα η δεύτερη κατηγορία, της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα , προβλέπει κατά μέγιστο όριο την ποινή φυλάκισης δια βίου ή πρόστιμο ή και τις δύο ποινές, όπως και η 4η κατηγορία, αυτή της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β. Οι άλλες κατηγορίες, 1 και 3, που αφορούν παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, είναι επίσης σοβαρές κατηγορίες που επισύρουν ποινές φυλάκισης 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και τις δύο ποινές. Σε ό,τι αφορά την πιθανότητα καταδίκης, έχει τεθεί ενώπιον μου το μαρτυρικό υλικό ως Τεκμήριο Α. Λαμβάνοντας υπόψη την κατάθεση, βασικά του Αστ. 3819 Α. Κακουλλή, μάρτυρα κατηγορίας 7 στο κατηγορητήριο, θεωρώ ότι η πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου είναι υπαρκτή χωρίς να αποκλείεται φυσικά κάθε προσδοκία του Κατηγορουμένου για αθώωση. Συγκεκριμένα μετά από πληροφορία εντοπίστηκε σε χωράφι μια πλαστική σωλήνα (τεκμήριο 1) εντός της οποίας εντοπίστηκε πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης συνολικού μικτού βάρους 174 γραμμαρίων. Η πληροφορία που κατείχε η Αστυνομία αφορούσε ότι τα εν λόγω ναρκωτικά ανήκαν στον Κατηγορούμενο. Το πιο πάνω πρόσωπο μαζί με άλλους αστυνομικού ανέλαβαν την περιμετρική φρούρηση της σκηνής και των τεκμηρίων και την επ αυτοφώρο σύλληψη του ατόμου που θα επιχειρούσε να το παραλάβει. Την ίδια ημέρα κατέφτασε στο μέρος ο κατηγορούμενος με το όχημα του ο οποίος με γρήγορες κινήσεις πέρασε μέσα στο χωράφι και πήγε στο σημείο όπου ήταν κρυμμένα τα πιο πάνω και τα οποία παρέλαβε. Στη συνέχεια συνελήφθη. Επίσης εντός του οχήματος του εντοπίστηκε ποσότητα πράσινης ξηρής ύλης κάνναβης για την οποία ανάφερε ο κατηγορούμενος ότι είναι δική του. Επιπλέον εντοπίστηκε πλησίον του χώρου που ήταν κρυμμένο το τεκμήριο 1, τεμάχιο άσπρης ρούχινης φανέλας μέσα στο οποίο υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης συγκεκριμένου βάρους. Από προκαταρκτικό έλεγχο των τεκμηρίων με ειδικό ανιχνευτή κάνναβης, αυτό έδειξε θετική ένδειξη. Όπως έχω προαναφέρει, θεωρώ ότι η πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου είναι υπαρκτή στην βάση των πιο πάνω. Και το λέω αυτό υπογραμμίζοντας ιδιαίτερα ότι αυτή η διαπίστωση γίνεται χωρίς οποιαδήποτε αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας και σίγουρα σε καμιά περίπτωση την εξαγωγή οποιωνδήποτε ευρημάτων σε σχέση με τις επίδικες κατηγορίες, έργο το οποίο επιτελείται στο στάδιο εκδίκασης της υπόθεσης. Τονίζω, με άλλα λόγια, ότι το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου έχει εκτιμηθεί μόνο στην όψη του και χωρίς οποιοδήποτε συμπέρασμα οριστικό, με ένα μοναδικό σκοπό, να διαπιστώσω κατά πόσο πιθανολογείται στη βάση αυτών των μαρτυριών καταδίκη και χωρίς βεβαίως να υπεισέρχομαι σε θέματα αποδεκτότητας της μαρτυρίας, αξιοπιστίας της μαρτυρίας, αντιφάσεων κτλ, ζητήματα τα οποία θα εξεταστούν και ανάγονται στο πεδίο εξέτασης από το Δικαστήριο στο στάδιο της εκδίκασης της υπόθεσης[4]. Επαναλαμβάνω λοιπόν, ότι στη βάση αυτού του υλικού θεωρώ ότι η μαρτυρία που εμπλέκει τον κατηγορούμενο στις επίδικες κατηγορίες είναι επαρκής για να πιθανολογήσει καταδίκη[5]. Σε περίπτωση καταδίκης, με βάση τα περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων και ανάλογα βεβαίως με τις ιδιαίτερες συνθήκες του κατηγορούμενου, αναμένεται η επιβολή πολυετών ποινών φυλάκισης. Επομένως συντρέχει και αυτός ο παράγοντας που προσδιορίζει τον κίνδυνο της φυγοδικίας. Έχοντας αναφερθεί σε αυτά τα κριτήρια, το ζήτημα δεν τελειώνει εδώ, διότι με βάση την πάγια νομολογία μας υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για να μπορέσει το Δικαστήριο να εκτιμήσει τον κίνδυνο ,να μην εμφανιστεί ο κατηγορούμενος κατά τη δίκη του. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο λαμβάνω υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, τους δεσμούς του που έχει με τη Δημοκρατία λόγω καταγωγής, λόγω οικογένειας, όπως έχουν τεθεί ενώπιον μου και από την συνήγορο του[6]. Είναι αυτονόητο και θέλω να το υπογραμμίσω αυτό, ότι ένας Κύπριος κατηγορούμενος έχει κατά κανόνα δεσμούς με τη χώρα του. Αυτοί οι δεσμοί μπορεί να είναι δυνατοί ή χαλαροί, ανάλογα με τις ιδιαίτερες συνθήκες. Η σημασία βεβαίως της ύπαρξης δεσμών με τη χώρα στην οποία κάποιος διώκεται, έγκειται στο ότι μπορεί αυτό το δεδομένο να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο ενδεχόμενο διαφυγής του κατηγορούμενου στο εξωτερικό και να μην εμφανιστεί στη δίκη[7]. Επιπλέον σημειώνω και τις εισηγήσεις που έγιναν από την πλευρά της υπεράσπισης ως προς του όρους που μπορεί να εκπληρώσει ο κατηγορούμενος προς αποφυγή της κράτησης του. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω σε συνδυασμό και με τους όρους που είναι έτοιμος να ικανοποιήσει ο κατηγορούμενος και οι οποίοι μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν την τοποθέτηση του ονόματος στο κατάλογο προσώπων που απαγορεύεται η έξοδος από τη Δημοκρατία και την καθημερινή εμφάνιση του στην Αστυνομία μέχρι και τρεις φορές την ημέρα και την υπογραφή εγγυήσεως με αξιόχρεους εγγυητές μέχρι €150.000, κρίνω ότι στα πλαίσια μιας πιθανής πιθανολόγησης ότι η κράτηση δεν προβάλει ως ο μόνος τρόπος προς εξασφάλιση της παρουσίας του ενώπιον του Δικαστηρίου. Υπό τις περιστάσεις ο κίνδυνος να φυγοδικήσει ο κατηγορούμενος είναι απομακρυσμένος. Προχωρώ τώρα να εξετάσω το δεύτερο λόγο. Ο δεύτερος λόγος είναι ο κίνδυνος εάν αφεθεί ελεύθερος ο κατηγορούμενος να διαπράξει άλλα αδικήματα. Σε σχέση με αυτό το ζήτημα σχετική και πολύ καθοδηγητική είναι βεβαίως η υπόθεση Σιακαλλής ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130, στην οποία έχει εξεταστεί ακριβώς ο τρόπος που θα πρέπει να εκτιμάται και να διαγιγνώσκεται η ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος. Επισημαίνεται ότι δεν απαιτείται για ένα τέτοιο ζήτημα ύπαρξη ακριβούς μαρτυρίας. Κάτι το οποίο βεβαίως δεν είναι ούτε εφικτό να γίνει. Αρκεί εάν με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα. Όπως έχει επισημανθεί στη Σιακαλλής, (ανωτέρω) πλήρης απόδειξη της πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν είναι εξάλλου ούτε και θεωρητικά δυνατή. Όμως το Δικαστήριο όπως έχει τονιστεί και στην πιο πάνω απόφαση, τηρώντας πάντοτε ορισμένους κανόνες μπορεί να καταλήξει σε συμπέρασμα ως προς την πιθανότητα διάπραξης αδικήματος, αλλά σίγουρα δεν μπορεί να αναμένεται στα πλαίσια αυτού του εγχειρήματος να μπορεί να αποδειχθεί η διάπραξη αδικήματος στο μέλλον με την αυστηρή έννοια του όρου. Επομένως ομιλούμε περί πιθανολόγησης η οποία, όπως είναι λογικό και αυτονόητο, αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του κατηγορούμενου στο μέλλον, για την οποία το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα, βασιζόμενο, μεταξύ άλλων, στο ιστορικό του ή σε διάφορες άλλες περιστάσεις. Στην παρούσα περίπτωση όπως προκύπτει από το Τεκμήριο Α, ο κατηγορούμενος δεν είναι λευκού ποινικού μητρώου, αφού βαρύνεται με δυο

(2)προηγούμενες καταδίκες οι οποίες εξακολουθούν να είναι υπαρκτές αφού για τα αδικήματα για τα οποία καταδικάστηκε δεν έχει αποκατασταθεί. Συγκεκριμένα όπως προκύπτει από το Τεκμήριο Α, ο κατηγορούμενος έχει καταδικαστεί στα πλαίσια της υπόθεσης 1249/19 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου την 12/07/2019 σε ποινές άμεσης φυλάκισης σε αρκετά αδικήματα κατοχής και χρήσης ναρκωτικών, με μεγαλύτερη ποινή αυτή των δυο

(2)ετών σε κατηγορία παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, τα οποία είχε διαπράξει μεταξύ των ημερομηνιών 22/11/2018 και 13/02/

Επίσης ο Κατηγορούμενος στα πλαίσια της υπόθεσης 5071/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, την 07/02/22, καταδικάστηκε επίσης σε ποινές άμεσης φυλάκισης για διάφορα αδικήματα ναρκωτικών, με μεγαλύτερη αυτή των 6 μηνών στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια για αδικήματα τα οποία είχε διαπράξει την 22/10/21, προφανώς μετά που έκτισε την ποινή του στα πλαίσια της 1249/
Μετά την έκτιση της ποινής του η οποία επιβλήθηκε στα πλαίσια της 5071/21 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και αφού αποφυλακίστηκε σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή μόλις τον προηγούμενο Σεπτέμβρη, η κατηγορούσα Αρχή , του προσάπτει τις κατηγορίες του παρόντος κατηγορητηρίου για αδικήματα τα οποία έγιναν μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 14/02/2023, πάλι με κατηγορίες που αφορούν παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό της προμήθεια μεταξύ άλλων, χωρίς φυσικά να παραγνωρίζω το τεκμήριο της αθωότητας. Στην υπόθεση ΙΩΣΗΦ ΙΩΣΗΦ v AΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ποιν. Έφεση 73/2017 ημερ.20/03/17 ο εφεσείοντας βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες. Στην μία εξ αυτών είχαν ήδη διαρρεύσει 13 χρόνια ενώ στην άλλη 6 από την ημερομηνία της καταδίκης μέχρι και την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία διατάχθηκε η κράτηση του Εφεσείοντα μέχρι την δίκη του αφού έκρινε ότι το ιστορικό του, με βάση μεταξύ άλλων την ύπαρξη των δύο προηγούμενων καταδικών καθώς και των κατηγοριών που αντιμετώπιζε στην προκείμενη περίπτωση ήταν ικανό να αποκαλύψει την τάση του εφεσείοντα στο να επιδίδεται σε εγκληματική δράση. Κρίθηκε μάλιστα ότι ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων εκτιμάται από το όλο ιστορικό και την όλη συμπεριφορά που αποδίδεται σε κάποιο πρόσωπο αφού συνυπολογιστούν ορθά όλοι οι σχετικοί παράγοντες. Στην Ποινική Έφεση Νικόλας Νικολάου v Αστυνομίας 2ΑΑΔ 840(217/2012) λέχθηκε ότι η ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων στον ενδιάμεσο χρόνο μέχρι την δίκη μπορεί να στοιχειοθετηθεί είτε από στοιχεία που αφορούν σε προηγούμενη καταδίκη ή προηγούμενες καταδίκες, είτε και από το γεγονός ότι εναντίον του κατηγορούμενου εκκρεμούν προς εκδίκαση ή καταχώρηση άλλες υποθέσεις σε σχέση με διάπραξη άλλων παρόμοιων αδικημάτων. [Βλπ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.ά.

(2001)2 Α.Α.Δ., 373, Σιακαλλής ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130]. Πέραν των πιο πάνω αναφορικά με τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων, για την ύπαρξη μιας τέτοιας πιθανότητας έχει νομολογηθεί ότι δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Αρκεί με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία να δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει πιθανότητα . Η πιθανολόγηση αναφέρεται στην τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του κατηγορούμενου στο μέλλον , για την οποία το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε συμπεράσματα βασιζόμενο μεταξύ άλλων στο ιστορικό του η σε διάφορες άλλες περιστάσεις Άθου Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση Αρ. 113/15. Στην Χριστούδιας v. Αστυνομίας 2001 2 ΑΑΔ 689 κρίθηκε ότι το Δικαστήριο μπορεί και από το κατηγορητήριο της υπόθεσης να οδηγηθεί σε συμπέρασμα πιθανολόγησης διάπραξης νέων αδικημάτων. Τέλος στην Χρυσόστομος Σκούρος v. Αστυνομίας 2011 2ΑΑΔ 140 διατάχθηκε η κράτηση του Εφεσείοντα για τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων στην βάση μόνο του ίδιου κατηγορητηρίου που αντιμετώπιζε. Αναφέρθηκε από το Εφετείο ότι το γεγονός διάπραξης μεγάλου αριθμού αδικημάτων εντός ελάχιστου χρόνου δεικνύει την ύπαρξη ροπής και δυνατότητας διάπραξης νέων αδικημάτων. Υπό το φως των πιο πάνω διαπιστώνω ότι ο Κατηγορούμενος υπό τις περιστάσεις, αφού έκτισε ταυτόχρονα και ποινές φυλάκισης, παρουσιάζει τάση και ροπή προς το έγκλημα και συνεπώς μου δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να διαπράξει άλλα αδικήματα στο μέλλον ένεκα της παραβατικής συμπεριφοράς που επέδειξε μέχρι σήμερα. Διαφαίνεται επίσης ότι ο Κατηγορούμενος έχει συγκεκριμένη τάση και ροπή προς τη διάπραξη και της ίδιας φύσης αδικημάτων, δηλαδή αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά. Σημειώνω ότι και στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες επίσης που σχετίζονται με ναρκωτικά. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι τα όσα λέχθηκαν ανωτέρω για το ιστορικό του Κατηγορούμενου, ομιλούν από μόνα τους. Λαμβάνοντας λοιπόν σχετική καθοδήγηση από τη Νομολογία την οποία έχω παραθέσει ανωτέρω, κρίνω ότι υπάρχει στην παρούσα περίπτωση πιθανότητα διάπραξης ίδιων αδικημάτων ή άλλων αδικημάτων σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα για την κράτηση του Κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του η οποία ορίζεται στις ..... και ώρα... Ο κατηγορούμενος να παραμείνει υπό κράτηση μέχρι τότε και να προσαχθεί ενώπιον μου κατά την πιο πάνω ημέρα και ώρα. (Υπ.) ................ Χρ. Μ. Παπαλλάς Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Δέστε Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130. [2] Δέστε Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109. [3] Δέστε Καραγιώργη κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 92, Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109 και Τσιάκκας κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 164. [4]Δέστε Στέλλα Μαλά ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 135 και Ευριπίδου κ.α. ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337. [5] Δέστε, επίσης, Κουννάς ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 423. [6] Δέστε Νικήτα ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 54. [7] Δέστε, μεταξύ άλλων, Mingxia Hua ν. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 152. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.