← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. KOSTA VESELINOV DONCHEV, Αρ. Υπόθεσης: 2534/23, 4/5/2023

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. KOSTA VESELINOV DONCHEV, Αρ. Υπόθεσης: 2534/23, 4/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:B34 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2534/23 Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου v. KOSTA VESELINOV DONCHEV Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 04 Μαΐου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα. Γ. Αργυρού Για τον Κατηγορούμενο: O κ. Κ. Σιαηλής Κατηγορούμενος: Παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ AΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή - Ιστορικό Υπόθεσης: O Κατηγορούμενος με το υπό εξέταση κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε στις 29.03.2023 αντιμετωπίζει τις ακόλουθες κατηγορίες: 1η Κατηγορία: Το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίες ο Κατηγορούμενος στις 27 Μαρτίου 2023 συνωμότησε με άλλο πρόσωπο, να διαπράξουν κακούργημα δηλαδή το αδίκημα που αναφέρεται στην 2η κατηγορία. 2η Κατηγορία: Το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύχτας, χωρίς νόμιμη δικαιολογία κατά παράβαση του άρθρου 296(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στις 27 Μαρτίου 2023 στην οδό Νεαπόλεως στην Πάφο, είχε στην κατοχή του διαρρηκτικά όργανα κατά τη διάρκεια νύχτας, ένα μικρό σιγατσάκι με μαύρη χειρολαβή, ένα κάτερ με κίτρινη χειρολαβή, ένα κάτερ με πορτοκαλί και μαύρη χειρολαβή, ένα κατσαβίδι ίσιο με κόκκινη χειρολαβή, μια μικρή μεταλλική πολύγωνη μύτη τραπάνου, δύο μεταλλικές σταυρωτές μύτες τραπάνου και δύο μεταλλικά εξαρτήματα ξεβίδωμα βιδών και μία καβουρόπενσα με κόκκινη χειρολαβή[1] χωρίς νόμιμη δικαιολογία γι' αυτά, με σκοπό διάπραξης κακουργήματος. 3η Κατηγορία: Το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  4. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας ο κατηγορούμενος κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 2ην κατηγορία, είχε στην κατοχή του περιουσία, για την οποία υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι ήταν κλοπιμαία, δηλαδή ένα γαλλικό κέρμα (1 φράγκο), ένα Ουγγρικό κέρμα (50 Forint), ένα Ιορδανικό νόμισμα (Δηνάριο), ένα ελληνικό νόμισμα (10 δραχμών), ένα κλειδί αυτοκινήτου μάρκας TOYOTA και ένα χρυσό μενταγιόν με μια μικρή ασημένια πέτρα. 4η Κατηγορία: Το αδίκημα της απειλής κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  5. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στις 27 Μαρτίου 2023 στην οδό Νεαπόλεως στην Πάφο, προκάλεσε τρόμο ή ανησυχία στον Γιάννη Χριστοφή απειλώνοντας τον με παράνομη πράξη, δηλαδή του είπε: <<Θα δεις τι θα σου κάμω>>. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία παρουσιάστηκε από τους Aστ. 4485 Σ. Πενταρά (ΜΚ1), Αστ. 3385 Μ. Σάββα (ΜΚ2), Αστ. 4446 Χ. Έλληνα (ΜΚ3) τον Γ. Χριστοφή (ΜΚ4) και τον Ε. Πενταρά (ΜΚ5). Σημειώνεται συμπληρωματικά ότι στις 20.04.2023 δηλώθηκε από αμφότερους τους συνηγόρους ότι η παραλαβή, συσκευασία, σφράγιση, φύλαξη και διακίνηση των Τεκμηρίων 2 έως 15 και 19 μέχρι την κατάθεση τους στο Δικαστήριο έγινε ορθά και νομότυπα χωρίς να υπάρχει αλλοίωση ή επέμβαση από τον οποιονδήποτε πλην για τις επιστημονικές εξετάσεις στο πλαίσιο διερεύνησης της υπόθεσης. Στις 28.04.2023 με το κλείσιμο της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής η πλευρά της υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου σε σχέση με την 1η , 2η και 3η κατηγορία και αγόρευσε σχετικά. Ο κος. Σιαηλής εξέφρασε την άποψη πως σε σχέση με την 4η Κατηγορία το ζήτημα άπτεται της τελικής αξιολόγησης από πλευράς Δικαστηρίου εξου και δεν την συμπεριέλαβε στην εισήγηση του για αθώωση από το στάδιο αυτό. Αντίθετη άποψη εξέφρασε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής όπου ζήτησε την κλήση του Κατηγορούμενου σε απολογία σε όλες τις κατηγορίες. Οι Αγορεύσεις: Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων με τις προφορικές τους εισηγήσεις υποστήριξαν ο καθένας τις θέσεις του διαδίκου έκαστος εξ αυτών εκπροσωπεί. Έχω μελετήσει επισταμένως τις θέσεις αυτές, τις έχω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτές όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίο. Να υπενθυμιστεί στο στάδιο αυτό ότι το Δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση σχολιασμού κάθε απόφασης που παρουσιάζεται από διάδικο εκτός και αν αυτή είναι καθοριστική για τα επίδικα ζητήματα. Ακόμη, δεν έχει υποχρέωση να απαντά σε κάθε επιχείρημα που προβάλλεται, το οποίο κρίνεται ότι δεν είναι ουσιώδες ή νομικά αποδεκτό (Βλ. Ανδρονίκου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486.)[2] Νομικές Αρχές Εκ Πρώτης Όψεως: Σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, μετά το πέρας της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή, η Υπεράσπιση δύναται να εισηγηθεί ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση ούτως ώστε ο κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με το στάδιο εκ πρώτης όψεως υπόθεση: «Το δικαστήριο δεν προβαίνει κατά κανόνα στην αξιολόγηση της Μαρτυρίας της Κατηγορίας στο ενδιάμεσο στάδιο της δίκης. Άλλωστε, τέτοια αξιολόγηση θα οδηγούσε, μεταξύ άλλων, στη δημιουργία προκατάληψης εναντίον του κατηγορούμενου οποτεδήποτε κρινόταν ότι η μαρτυρία της Κατηγορίας είναι αξιόπιστη. Και εδώ έγκειται η σημασία της Πρακτικής του 1962 που υιοθετήθηκε στην απόφαση της ολομέλειας Azinas and Another v. Police
(1981)2 CLR 9 και κρίθηκε ότι ενσωματώνει τις αρχές που εφαρμόζονται για να διαπιστωθεί αν η Κατηγορία έχει τεκμηριώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η πρώτη όψη του πράγματος είναι εκείνη η οποία χαρακτηρίζεται από τα εξωτερικά του γνωρίσματα. Είναι με αυτή την έννοια που ο όρος χρησιμοποιείται στην Πρακτική του 1962. Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό διότι το μέτρο δεν είναι οι εκτιμήσεις του συγκεκριμένου δικαστηρίου αλλά εκείνες ενός νοητού λογικού δικαστηρίου. Η συνταύτιση του έργου του κριτή του δικαίου και των γεγονότων στο πρόσωπο του δικαστή στην Κύπρο, δεν μεταβάλλει το πλαίσιο καθορισμού της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Δεν προβαίνει ο δικαστής στο στάδιο εκείνο της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφασή του περιορίζεται, όπως αναφέραμε, σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ' εκείνο το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η Πρακτική του 1962, δηλαδή, ότι κάθε λογικό δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα». Περαιτέρω, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουννίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 82, σελ. 86-87, αναφέρθηκε πως: «Το ορθό κριτήριο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αν αποδειχθεί η ενοχή ενός κατηγορουμένου εις το στάδιο που κλείει η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά κατά πόσο σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν δώσει ικανοποιητική εξήγηση, το Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο της κατηγορίας». Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει της ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Η λογική υποψία δεν είναι αρκετή για να δημιουργήσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση (βλ. Shaaban bin Hussien v. Chong Fook Kam [1970] 2 W.L.R. 441). Στην υπόθεση The Police v. Kallenos
(1980)1 JSC 145 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από τον τότε Επαρχιακό Δικαστή κ.Γιώργο Νικολάου: «. η νομοθετική διάταξη που περιέχεται στο άρθρο 74
(1)(β) του Κεφ. 155. δεν θα πρέπει να ερμηνευθεί κατά τρόπο που να αποτελεί απλή αναφορά στα συμπεράσματα που βγαίνουν από την μαρτυρία, όπως επιφανειακά φαίνεται, αλλά κατά τρόπο που να επεκτείνεται και να απαιτεί μαρτυρία που να θεωρείται αρκετά αξιόπιστη από το δικαστήριο των γεγονότων, ώστε να είναι δυνατόν να εγείρει τεκμήριο ενοχής. Η έννοια <<εκ πρώτης όψεως υπόθεση>> δεν αναφέρεται μόνο στην ποσότητα της μαρτυρίας και στα αντικειμενικά και επιφανειακά συμπεράσματα από αυτήν, αλλά και στην εσωτερική ποιότητά της και την επάρκειά της να οδηγήσει σε συμπεράσματα ενοχής. Το δικαστήριο οφείλει, ακόμη και στο στάδιο τούτο, να οδηγήσει το μυαλό του, αν και μόνο προκαταρκτικά, στο κατά πόσο το δικαστήριο θα μπορεί να στηριχθεί στην μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί. Για παράδειγμα, έχουν οι μάρτυρες γίνει πιστευτοί; Και έτσι και αλλιώς, θα ήταν το δικαστήριο διατεθειμένο να βασισθεί στη μαρτυρία τους; Εκείνο που το άρθρο 74
(1)(β) διαλαμβάνει είναι ότι στο κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορίας πρέπει να υπάρχει τέτοια αξιόπιστη μαρτυρία μπροστά στο δικαστήριο, που να είναι αρκετή για να οδηγήσει σε τεκμήριο ενοχής, που αν αφεθεί αμάχητο, θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορουμένου. . Με λίγα λόγια, ένας κατηγορούμενος τότε μόνο πρέπει να καλείται σε απολογία, όταν η κατηγορία έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από τον κατηγορούμενο μια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα καλείται, όχι για να υπερασπίζει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώνει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορία». Συνεπώς, έχοντας υπόψη τα ανωτέρω, το Δικαστήριο εκείνο το οποίο έχει να επιτελέσει σ' αυτό το στάδιο είναι η αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης και κατ' επέκταση εάν, αντικειμενικά, η μαρτυρία που παρουσιάστηκε δεν στοιχειοθετεί ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή εάν είναι τόσο αντινομική που κανένα λογικό Δικαστήριο θα βασιζόταν σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Για τον σκοπό εξέτασης της εισήγησης του συνηγόρου του Κατηγορούμενου, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. H μαρτυρία: Πρώτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ1) παρουσιάστηκε ο Aστ. 4485 Σ. Πενταρά ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση ως Τεκμήριο
  1. Πρόκειται για τον εξεταστή της υπόθεσης ο οποίος στις 27.03.2023 και ώρα 0515 στο ΤΑΕ Πάφου παρέλαβε από τον Αστ. 4446 Χ. Έλληνα τα τεκμήρια 2 μέχρι και 15 τα οποία περιγράφονται στην κατάθεση του. Επιπρόσθετα ανέφερε πώς στις 27.03.2023 και ώρα 0550 του καταγγέλθηκε από τον Γιάννη Χριστοφή ότι στις 0500 ο Κατηγορούμενος τον είχε απειλήσει με την φράση <<Θα δεις τι θα σου κάμω>> προκαλώντας του φόβο και ανησυχία. Αντεξεταζόμενος επιβεβαίωσε πως ο Κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεσε έδωσε ως δικαιολογία για την κατοχή των εργαλείων ότι πήγε να πιάσει ένα παλιό μπόιλερ για να το πουλήσει να πάρει λεφτά. Η ύπαρξη του μπόιλερ κατά τον μάρτυρα πάνω στο πεζοδρόμιο επιβεβαιώνεται και από την κατάθεση του Μ1 επί του κατηγορητηρίου στην οποία αναφέρει ότι δύο πρόσωπα κάτι έκαναν πάνω σε μπόιλερ στο απέναντι πεζοδρόμιο έξω από γειτονική κατοικία χρησιμοποιώντας εργαλεία. Επίσης αυτό επιβεβαιώνεται και από την κατάθεση του Κατηγορούμενου για τον σκοπό που πήγε εκεί. Κατά τον μάρτυρα όμως η ώρα που επιλέγηκε να πάει δημιουργούσε την εύλογη υπόνοια και σε συνδυασμό με την κατοχή των αντικειμένων ότι ήταν για παράνομο σκοπό. Συμφώνησε όμως πως αν αυτό είναι η όχι παράνομο θα το κρίνει το Δικαστήριο. Σε σχέση με τα Τεκμήρια 7, 8 και 9 συμφώνησε επίσης πως από μόνα τους χωρίς την χρήση άλλου εργαλείου ή εξαρτήματος στο οποίο να τοποθετηθούν δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν το οποίο και δεν εντοπίστηκε. Ερωτούμενος για τα τεκμήρια 2, 3, 4, 5 και 6 και το κατά πόσον ρωτήθηκε ο κατηγορούμενος ή αν η Αστυνομία εξέτασε αν αγοράστηκαν ή του ανήκαν σημείωσε πώς επρόκειτο για εργαλεία που εντοπίστηκαν στην κατοχή του Κατηγορούμενου εξου και η συμπερίληψη τους στην κατηγορία της παράνομης κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων ενώ για τα Τεκμήρια 10, 11, 12 , 13, και 15 πρόκειται και πάλι για αντικείμενα που βρέθηκαν στην κατοχή του και συμπεριλήφθηκαν στο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Για την αξία των κερμάτων αυτή προκύπτει από τα ίδια τα κέρματα ως σημείωσε ο μάρτυρας ενώ το κλειδί Τεκμήριο 14 δεν μπορεί να γνωρίζει αν έχει η όχι οποιαδήποτε αξία προέβηκε όμως σε έρευνα στο μηχανογραφημένο σύστημα της Αστυνομίας και διαπίστωσε ότι ο Κατηγορούμενος δεν ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης οποιουδήποτε οχήματος. Συμφώνησε πώς ο Κατηγορούμενος τους είχε αναφέρει πώς είχε στην κατοχή του τα Τεκμήρια 10 μέχρι και 15 γιατί ήταν δικά του και δεν ήθελε να του τα κλέψουν ενώ για το Τεκμήριο 15 σημείωσε πώς τους είχε αναφέρει ότι αυτό δεν ήταν χρυσό. Τέλος εξέφρασε την θέση πώς από την στιγμή που ο Κατηγορούμενος δεν μπορούσε να δώσει ικανοποιητικές εξηγήσεις για το νόμιμο της κατοχής των αντικειμένων που βρέθηκαν στην κατοχή του και υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι αυτά κατέχονταν παράνομα κατηγορήθηκε για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Δεύτερος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ2) παρουσιάστηκε ο Aστ. 3385 Μ. Σάββα ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση ως Τεκμήριο
  2. Πρόκειται για τον Αστυφύλακα ο οποίος έλαβε την ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο στην μητρική του γλώσσα (Βουλγάρικα) εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα και πιστή μετάφραση αυτής στην Ελληνική (Τεκμήριο 17 Α & Β) με τον μάρτυρα να μην αντεξετάζεται. Τρίτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ3) παρουσιάστηκε ο Aστ. 4446 Χ. Έλληνας ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση ως Τεκμήριο
  3. Σε αυτήν αναφέρει πως στις 27.03.2023 και περί ώρα 0430 ενώ βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία στην Πάφο μαζί με τον Δ/Αστ. 791 Μ. Δημητρίου έλαβαν μήνυμα από το ΚΕΜ Πάφου ότι στην οδό Νεαπόλεως παρά το περίπτερο με την επωνυμία <<Time Out>> υπήρχαν δύο πρόσωπα που κινούνταν ύποπτα. Μετέβηκαν στο μέρος όπου συνάντησαν τον ΜΚ4 ένοικο του διαμ. 101 στην συγκεκριμένη οδό και ο οποίος τους υπέδειξε ένα άγνωστο του πρόσωπο που κρατούσε μια μαύρη νάιλον τσάντα (Τεκμήριο 2) και τους ανέφερε ότι λίγο νωρίτερα το συγκεκριμένο πρόσωπο μαζί με ακόμα ένα άλλο πρόσωπο το οποίο έφυγε από το μέρος κρατούσαν εργαλεία και ότι προσπαθούσαν να αφαιρέσουν κάτι από ένα ντεπόζιτο το οποίο ήταν στο πεζοδρόμιο. Αφού τον πλησίασε διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον Κατηγορούμενο και τον οποίο μετά από έρευνα στην οποία διενήργησε εντόπισε στην αριστερή τσέπη του παντελονιού του τα Τεκμήρια 10 έως 15 για τα οποία δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις ως προς το νόμιμο της κατοχής τους απαντώντας του ότι είναι δικά του. Σε περαιτέρω έρευνα στη μαύρη νάιλον τσάντα (Τεκμήριο 2) εντοπίστηκαν τα Τεκμήρια 3 μέχρι και 9 καθώς και το Τεκμήριο 19 και προχώρησε στην σύλληψη του για αυτόφορα αδικήματα τόσο σε σχέση με το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας όσο και για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά την διάρκεια της νύκτας. Σύμφωνα με τον ΜΚ3 κατά την διάρκεια της μεταφοράς του συλληφθέντα στο αστυνομικό όχημα αυτός απευθύνθηκε στον ΜΚ4 λέγοντας του <<θα δεις τη θα σου κάμω>> με αποτέλεσμα να προχωρήσει στην σύλληψη του και για το αυτόφορο αδίκημα της απειλής. Μάλιστα κατά την διάρκεια της κυρίως εξέτασης του μάρτυρα προέβηκε σε επεξήγηση για την χρήση των Τεκμηρίων 3 μέχρι 9 ως διαρρηκτικά εργαλεία σημειώνοντας πώς στο μέρος βρισκόταν ακόμα ένα πρόσωπο το οποίο διέφυγε πριν την άφιξη της Αστυνομίας και το οποίο θα μπορούσε και αυτό να έχει στην κατοχή του διαρρηκτικά εργαλεία. Αντεξεταζόμενος επιβεβαίωσε ότι όταν έφτασε στην σκηνή πράγματι στο απέναντι πεζοδρόμιο υπήρχε ένα ντεπόζιτο νερού χρώματος αλουμινένιου κυλινδρικού σχήματος το οποίο ο κατηγορούμενος μαζί με άλλο ένα πρόσωπο που δεν βρισκόταν στην σκηνή κατά την άφιξη του είχαν αποκόψει. Δεν έβγαλε οποιεσδήποτε φωτογραφίες αλλά εξέφρασε την άποψη αρχικά ότι αυτό πιθανό να είχε αφαιρεθεί από κάποια οικία αφού το πεζοδρόμιο στο οποίο είχε βρεθεί γειτνίαζε με οικίες δεν γνώριζε όμως αν είχε υποβληθεί οποιαδήποτε τέτοια καταγγελία. Συμφώνησε επίσης με την θέση της υπεράσπισης ότι στο εσωτερικό μέρος του ντεπόζιτου υπήρχε μπόιλερ. Σε σχέση με τα διαρρηκτικά εργαλεία και συγκεκριμένα τα Τεκμήρια 7, 8 και 9 και κατά πόσον αυτά μπορούν από μόνα τους να χρησιμοποιηθούν ως διαρρηκτικά εργαλεία ο μάρτυρας ανάφερε πώς κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό εκτός και αν χρησιμοποιηθούν με άλλο εργαλείο το οποίο παρά το ότι δεν εντοπίστηκε στην κατοχή του Κατηγορούμενου δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να το είχε μαζί του το πρόσωπο που εγκατέλειψε την σκηνή σύμφωνα με τα όσα του είχε πει ο ΜΚ
  4. Επέμενε στην θέση πως τα Τεκμήρια 3, 4, 5 και 6 συνιστούν διαρρηκτικά εργαλεία και σε υποβολή της θέσης πως αυτά ήταν στην κατοχή του Κατηγορούμενου με σκοπό να αφαιρέσει το μπόιλερ από το εγκαταλειμμένο ντεπόζιτο που βρισκόταν επί του πεζοδρομίου ο μάρτυρας συμφώνησε πώς φαινόταν να ήταν αυτός ο σκοπός τόνισε πως πολύ κοντά στο σημείο υπήρχαν κατοικίες και πως με τα συγκεκριμένα εργαλεία θα μπορούσαν να τύχουν διάρρηξης. Ερωτούμενος για την ισχυριζόμενη απειλή προς τον ΜΚ4 ανέφερε πως ο παραπονούμενος βρισκόταν στο μπαλκόνι της οικίας του ενώ ο κατηγορούμενος δίπλα από το περιπολικό σε απόσταση 7 μέτρων από το μπαλκόνι και ενώ αυτός βρισκόταν υπό σύλληψη. Τέλος σε σχέση με το τεκμήριο 15 ο μάρτυρας ανέφερε πώς δεν είναι ειδικός για να αναφέρει αν πρόκειται για χρυσό η όχι αντικείμενο. Τέταρτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ4) παρουσιάστηκε ο Γ. Ιωάννου ο οποίος υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ως Τεκμήριο
  5. Σε αυτήν αναφέρει πως στις 27.03.2023 και περί ώρα 0420 ενώ βρισκόταν στο σπίτι του άκουσε δυνατό θόρυβο και βγήκε έξω στην βεράντα. Είδε ότι στο απέναντι πεζοδρόμιο έξω από γειτονική κατοικία δύο άτομα τα οποία υπολογίζει ότι κρατούσαν στα χέρια τους εργαλεία κάτι προσπαθούσαν να κάνουν πάνω σε ένα ντεπόζιτο νερού που υπάρχει εκεί. Τους φώναξε και τους ρώτησε τι έκαναν και τότε ο ένας από τους δύο ξεκίνησε να τρέχει ενώ ο άλλος διευκρινίζοντας πως επρόκειτο για τον Κατηγορούμενο τον οποίο και αναγνώρισε γύρισε και άρχισε να φωνάζει και να τον ρωτάει τι θέλει. Αμέσως τηλεφώνησε στην Αστυνομία η οποία ήρθε μετά από λίγη ώρα και τους υπέδειξε τον κατηγορούμενο ο οποίος φώναζε και τον απειλούσε με την φράση <<θα δεις τι θα σου κάμω>>. Από τις απειλές του ισχυρίστηκε ότι φοβήθηκε και ανησύχησε με την Αστυνομία να τον συλλαμβάνει και να αναχωρούν με το περιπολικό από την σκηνή. Σε περαιτέρω ερωτήσεις που του έγιναν από την κα. Αργυρού ανέφερε πως ο κατηγορούμενος ήταν έντονος και προκάλεσε ανησυχία στην γειτονιά εκστομίζοντας απειλές με τον ίδιο να νοιώθει ανησυχία αφού στην κατοικία διάμεναν οι γονείς του. Μάλιστα σημείωσε πώς ο κατηγορούμενος απευθυνόμενος προς τον μάρτυρα τον ρώτησε αν ξέρει που δουλεύει και πώς θα μάθει ενώ του ανέφερε πώς είναι και μεγάλος στρατιώτης στην Βουλγαρία. Ο ΜΚ4 του ζήτησε να περιμένει για να πάρει τηλέφωνο την Αστυνομία και επειδή γνωρίζει και μιλά και αυτός την Βουλγαρική γλώσσα ξεκίνησε να μιλά με τον Κατηγορούμενο. Σε χρόνο 5 περίπου λεπτών στον χώρο αφίχθηκε η Αστυνομία με τον μάρτυρα να επιμένει πως ακόμα και κατά τον χρόνο της σύλληψης του Κατηγορούμενου αυτός συνέχισε να τον απειλή με τις φράσεις ''θα δεις τι θα πάθεις και τέλειωσες''. Μάλιστα ερωτούμενος γιατί δεν τα ανέφερε όλα αυτά στην κατάθεση του απάντησε πώς ένεκα του ότι ήταν πρωινές ώρες και ήταν σε σύγχυση αλλά και το ότι έπρεπε να φύγει για τη δουλειά του που είναι στην Λευκωσία έδωσε μια κατάθεση πάρα πολύ γρήγορα και σήμερα συμπληρώνει αυτά που δεν είπε στην κατάθεση του. Αντεξεταζόμενος επιβεβαίωσε πώς αρχικά μιλούσε στον Κατηγορούμενο στην Ελληνική Γλώσσα ενώ στην συνέχεια όταν αντιλήφθηκε ότι πρόκειται για πρόσωπο από την Βουλγαρία του μίλησε και στα Βουλγάρικα, γλώσσα την οποία ο μάρτυρας ως ανέφερε γνωρίζει. Είδε τα δύο πρόσωπα έξω στο πεζοδρόμιο κατοικίας να ασχολούνται με ένα ντεπόζιτο που βρισκόταν στο πεζοδρόμιο και μόλις τον άκουσαν ότι άνοιξε την πόρτα και βγήκε έξω στο μπαλκόνι αυτοί κατευθύνθηκαν προς τον δρόμο με ένα πρόσωπο να φεύγει τρέχοντας όταν τους ρώτησε τι κάνουν ενώ ο Κατηγορούμενος κατευθύνθηκε προς το μέρος του απειλώνοντας τον με διάφορες φράσεις τις οποίες και ανέφερε και άλλες που δήλωσε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί. Μάλιστα τόνισε πώς είχε συζήτηση με τον κατηγορούμενο για περίπου 5 λεπτά μέχρι που έφτασε η Αστυνομία στο μέρος και συνέχισε να τον απειλή και στην παρουσία των Αστυνομικών. Αρνήθηκε ότι τα όσα αναφέρει σήμερα στο Δικαστήριο είναι προϊόν της φαντασίας του και επανέλαβε την θέση πως ο λόγος μη συμπερίληψης τους στην κατάθεση του ημερ. 27.03.2023 ήταν διότι έπρεπε να φύγει για την εργασία του στην Λευκωσία. Σε ερώτηση κατά πόσον του προκλήθηκε οποιοσδήποτε φόβος ανέφερε πως ανησύχησε όταν του εκστόμιζε τις απειλές τόσο για τον ίδιο όσο και για τους γονείς του που διέμεναν στην συγκεκριμένη κατοικία. Πέμπτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ5) παρουσιάστηκε ο Ε. Πενταράς χρυσοχόος στο επάγγελμα εδώ και 30 χρόνια ως ανέφερε. Υποδείχθηκε στον μάρτυρα το Τεκμήριο 15 και ερωτήθηκε κατά πόσον πρόκειται για χρυσό αντικείμενο με τον μάρτυρα να επιβεβαιώνει πως πρόκειται για ψεύτικο αντικείμενο βαμμένο με μπογιά. Μάλιστα έλεγξε αυτό και με φάρμακα που είχε στην κατοχή του επιβεβαιώνοντας την θέση του αυτή αφού αυτό άρχισε να ξεβάφει. Νομική Πτυχή: (α) Η Πρώτη Κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  6. Συνωμοσία για διάπραξη κακουργήματος
  7. Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή. (β) Η Δεύτερη Κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 296(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  8. Πρόσωπο που καταλαμβάνεται οπλισμένο, κλπ., με σκοπό διάπραξης κακουργήματος
  9. Όποιος ενδέχεται να βρεθεί κάτω από οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιστάσεις, δηλαδή- .......... (γ) έχει στην κατοχή του διαρρηκτικό όργανο κατά τη διάρκεια νύχτας, χωρίς νόμιμη δικαιολογία γι αυτό, της οποίας φέρει και το βάρος της απόδειξης είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται- (i) σε περίπτωση καταδίκης δυνάμει της παραγράφου (α), (β), (γ), (ε) ή (στ) σε φυλάκιση πέντε χρόνων (ii) σε περίπτωση καταδίκης δυνάμει της παραγράφου (δ) ή (ζ), σε φυλάκιση τριών χρόνων. Αν ο υπαίτιος καταδικάστηκε προηγουμένως για κακούργημα που αφορά περιουσία, αυτός υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων. (γ) Η Τρίτη Κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 που προνοεί τα ακόλουθα: Παράνομη κατοχή περιουσίας
  10. Όποιος έχει στην κατοχή του κινητό, χρήματα, αξιόγραφο ή οποιαδήποτε άλλην περιουσία, για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν αποδείξει με αυτό τον τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι απόκτησε νόμιμα την κατοχή τους. Το Ανώτατο Δικαστήριο είχε την ευκαιρία πολύ πρόσφατα να ασχοληθεί με το πιο πάνω άρθρο και πιο συγκεκριμένα στην ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 26/2022, 7/4/2023: '' Όπως αναφέραμε πιο πάνω, το άρθρο που πρόσθεσε το πρωτόδικο Δικαστήριο και επί του οποίου καταδίκασε τον Εφεσείοντα, είναι το ΄Αρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα, ΚΕΦ. 154, το οποίο ορίζει ως ακολούθως: «
  11. Όποιος έχει στην κατοχή του κινητό, χρήματα, αξιόγραφο ή οποιαδήποτε άλλην περιουσία, για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν αποδείξει με αυτό τον τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι απόκτησε νόμιμα την κατοχή τους.» Το ότι η επίδικη περιουσία, στην προκείμενη περίπτωση, ήταν κλοπιμαία, είναι δεδομένο. Τούτου δοθέντος, είναι σαφές ότι το Άρθρο 309 δεν μπορούσε να τύχει εφαρμογής. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποινική ΄Εφεση Αρ. 72/2018, ημερ. 24.10.2019, το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας βρίσκει εφαρμογή στις περιπτώσεις όπου δεν αποδεικνύεται ότι η περιουσία είναι κλοπιμαία. Το Άρθρο 309 τυγχάνει εφαρμογής όταν ο κατηγορούμενος κατέχει περιουσία υπό τέτοιες ύποπτες περιστάσεις ώστε, ενώ δεν αποδεικνύεται ότι είναι κλοπιμαία, εύλογα, εξ αντικειμένου, δημιουργούνται υποψίες στο πρόσωπο που τον βλέπει να κατέχει τέτοια περιουσία, ότι αυτή είναι κλοπιμαία. (Βλ. επίσης, Κλεάνθους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 236/2018, ημερ. 11.1.2019 και Kamilaris and Another v. The Police (Vol. 18) 1 C.L.R. 78). Επομένως, το κλοπιμαίο της περιουσίας, δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος της παράνομης κατοχής περιουσίας. Υπάρχει ακόμα ένας λόγος για τον οποίο δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η προσθήκη από το Δικαστήριο των πιο πάνω κατηγοριών. Το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας είναι ιδιώνυμο και ιδιότυπο. Εφόσον στοιχειοθετηθεί από την Κατηγορούσα Αρχή η κατοχή περιουσίας και η εύλογη υπόνοια περί του κλοπιμαίου αυτής, μεταφέρεται το αποδεικτικό βάρος στον κάτοχο των εκ πρώτης όψεως κλοπιμαίων αντικειμένων, ώστε αυτός να δώσει μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι η κατοχή της περιουσίας αποκτήθηκε νόμιμα (βλ. Narmania v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 4/2018 και 5/2018, ημερ. 3.4.2019).'' (δ) Η Τέταρτη Κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 91Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 που προνοεί τα ακόλουθα: «91Α. Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον µε βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία
(3)έτη». Τα συστατικά στοιχεία, επομένως, του αδικήματος είναι:
  1. Ο κατηγορούμενος να απειλήσει άλλον µε βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, και
  2. Η εν λόγω απειλή να προκαλέσει σε άλλο πρόσωπο τρόμο ή ανησυχία. Πρέπει, λοιπόν, για να αποδειχθεί το αδίκημα, να αποδειχθεί όχι μόνο η απειλή με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, αλλά και ότι η απειλή είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας σε άλλο πρόσωπο. Συμπεράσματα: Η 2η Κατηγορία ως αναφέρθηκε ανωτέρω αφορά το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά την διάρκεια της νύκτας. Από την τεθείσα ενώπιον μου μαρτυρία προκύπτει και αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον χρόνο και τόπο που αυτός είχε εντοπιστεί έχοντας στην κατοχή του συγκεκριμένα εργαλεία προέβαινε σε εκτέλεση εργασίας με αυτά ήτοι αφαίρεσης ενός μπόιλερ που βρισκόταν στο εσωτερικό μέρος ντεπόζιτου νερού που είχε αφεθεί εγκαταλειμμένο σε δημόσιο πεζοδρόμιο. Η ύπαρξη του συγκεκριμένου ντιποζίτου επί του πεζοδρομίου και η εργασία που γινόταν σε αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από τον ΜΚ3 όσο και από τον ΜΚ
  3. Μάλιστα όταν ο ΜΚ3 ερωτήθηκε για το κατά πόσον ο σκοπός του Κατηγορούμενου ήταν να αφαιρέσει το συγκεκριμένο μπόιλερ ως αναφέρεται και στην ανακριτική του κατάθεση ο μάρτυρας συμφώνησε. Δεν προέκυψε οτιδήποτε επιλήψιμο για την ύπαρξη του συγκεκριμένου ντιποζίτου στο πεζοδρόμιο και τον χειρισμό που τύγχανε από πλευράς Κατηγορούμενου εξου και η μη συμπερίληψη οποιουδήποτε αδικήματος σε σχέση με αυτό. Συνεπώς προκύπτει από το στάδιο αυτό κατά τρόπο μη αμφισβητούμενο ακόμα και μέσα από την τεθείσα από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία ο σκοπός για τον οποίο είχε στην κατοχή του τα συγκεκριμένα εργαλεία ο Κατηγορούμενος σκοπός ο οποίος στο τέλος της ημέρας καθίσταται νόμιμος. Ως εκ τούτου έχω ικανοποιηθεί για την ύπαρξη νόμιμης δικαιολογίας ως επιτάσσει η σχετική νομοθετική πρόνοια για την κατοχή των εργαλείων αυτών χωρίς κατ ανάγκη να χρειάζεται ο Κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία και να δώσει την δική του εξήγηση για την κατοχή τους, εξήγηση η οποία αποκρυσταλλώνεται μέσα από την μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής από το πρώιμο αυτό στάδιο. Ενόψει της κατάληξης του Δικαστηρίου για απόρριψη της 2ης Κατηγορίας για τους λόγους που αναφέρεται ανωτέρω αναπόφευκτα σε απόρριψη οδηγείται και η 1η Κατηγορία που αφορά το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος. Και αυτό γιατί δεν νοείται η ύπαρξη συνωμοσίας για καταλογιζόμενο αδίκημα το οποίο στο τέλος της ημέρας έχει αποδειχθεί από την τεθείσα μαρτυρία ότι δεν συνιστά ποινικό αδίκημα ένεκα και της κατάληξης του Δικαστηρίου για την ύπαρξη νόμιμης δικαιολογίας για την κατοχή των συγκεκριμένων εργαλείων. Συνεπώς από την στιγμή που δεν έχει αποδειχθεί στην υπό εξέταση υπόθεση η ύπαρξη συμφωνίας δύο ή περισσότερων προσώπων για να προβούν σε παράνομη πράξη ή σε νόμιμη πράξη αλλά με παράνομα μέσα ούτε και το αδίκημα της συνωμοσίας μπορεί να στοιχειοθετηθεί εναντίον του Κατηγορούμενου. Σε σχέση με την 3η και 4η Κατηγορία θεωρώ ότι από την τεθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αυτή είναι ικανοποιητική για να καλέσει σε απολογία τον Κατηγορούμενο. Υπενθυμίζεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας θα λάβει χώρα με την τελική κρίση του Δικαστηρίου. Κατάληξη: Για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται της 1ης και 2ης Κατηγορίας ενώ αυτός καλείται σε απολογία στην 3η και 4η Κατηγορία. (Υπ.)....................................... N. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Συμπεριλήφθηκε με τροποποίηση ημερ. 20.04.2023 [2] Μ.Φ. Χ. v. Μ.Χ., ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 22/2018, 28/9/2021 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.