Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. MICHAIL SPYRIDIS κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3807/22, 10/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:B25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Μ. Παπαλλά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3807/22 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v.
- MICHAIL SPYRIDIS
- APOLLON KATSEISVILI Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 10 Μαρτίου 2023 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Ν. Νεοκλέους Για Κατηγορούμενο 1: κος Κ. Σιαηλής Κατηγορούμενος 1: Παρών ΠΟΙΝΗ ΓΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ 1 Ο κατηγορούμενος 1 βρέθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, στις ακόλουθες Κατηγορίες: Διάρρηξη κτιρίου, κατά παράβαση του άρθρου 294(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- (1η Κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες ο κατηγορούμενος 1, μεταξύ των ημερομηνιών 12-13/06/2022 στην Πάφο, διέρρηξε και εισήλθε στο κατάστημα πώλησης ειδών δώρου με την ονομασία «BLACK LABELS» που βρίσκεται στην οδό Αρχ. Μακαρίου 47-49 και διέπραξε μέσα σε αυτό κακούργημα, δηλαδή την κλοπή που αναφέρεται στην 2η κατηγορία. Κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ. 154 (2η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες, ο κατηγορούμενος 1, κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1ην κατηγορία, έκλεψε από το κατάστημα που αναφέρεται στην 1ην κατηγορία, 75 Ανδρικά κοσμήματα Visetti, 160 Γυναίκεια κοσμήματα Visetti, 10 ρολόγια Roccobaroco, 10 Just Cavalli, 3 γυναικείες τσάντες Himawari, 11 τσάντες Axel, 20 τσάντες και πορτοφόλια Camel, 10 lcons, 10 γουρια, 8 πορτοφόλια Feretti, 12 δερμάτινα πορτοφόλια, 12 πέννες ,Hugo boss, Cerruti, 6 πατεριμες, 13 αναπτήρες Zippo και collibre, 29 ρολόγια Visseti, Cat, Laura Biagotti, 10 παιδικά σκουλαρίκια, 20 παιδικές παραμάνες, 20 παιδικά βραχιόλια, παιδικές εικόνες, 5 φωτογραφοθήκες, 80 κοσμήματα ατσαλένια, εργαλεία, δακτυλίδια, βραχιόλια, σκουλαρίκια, ασημικά όλα συνολικής αξίας €42,397 και το χρηματικό ποσό των 2200 ευρώ σε μετρητά, περιουσία του καταστήματος «BLACK LABELS». Κατοχή διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία κατά παράβαση του άρθρου 296(γ) του Κεφ. 154 ( 3η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες, ο κατηγορούμενος 1, στις 13 Ιουνίου του 2022 στην Πάφο, είχε στην κατοχή του διαρρηκτικά όργανα κατά τη διάρκεια νύχτας, δηλαδή ένα κατσαβίδι σταυρωτό με μαύρη και πορτοκαλί χειρολαβή, μια πένσα με κόκκινη και μαύρη χειρολαβή και ένα φαναράκι χρώματος μαύρου χωρίς νόμιμη δικαιολογία γι αυτά, με σκοπό διάπραξη κακουργήματος. Παράνομη κατοχή περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Κεφ.
- (4η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες ο κατηγορούμενος 1, στις 13 Ιουνίου του 2022 στην Πάφο, είχε στην κατοχή του την περιουσία που αναφέρεται στο Παράστημα Α του κατηγορητηρίου, για την οποία υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία. Διάρρηξη κατοικία κατά τη διάρκεια της νύχτας κατά παράβαση των άρθρων 291 και 292(α) του Κεφ. 154 (7η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες, ο κατηγορούμενος 1, μεταξύ των ημερομηνιών 24- 29/04/2022 στην Πάφο, διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία του Terence Menelaos που βρίσκεται στην οδό [ ] αρ.34-36 και διέπραξε μέσα σε αυτή κακούργημα, δηλαδή την κλοπή που αναφέρεται στην κατηγορία 8 Κλοπή από κατοικία, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 266(β) του Κεφ. 154 (8η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες, ο κατηγορούμενος 1, κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 7ην κατηγορία, έκλεψε ποσότητα χαλκοσωλήνων από την κεντρική θέρμανση, συνολικής αξίας €5000=. Διάρρηξη γραφείου, κατά παράβαση του άρθρου 294(α) του Κεφ. 154 ( 9η κατηγορία) Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες ο κατηγορούμενος 1, μεταξύ των ημερομηνιών 24- 29/04/2022 στην Πάφο, διέρρηξε και εισήλθε στο γραφείο που βρίσκεται στην οδό [ ] αρ.34-36 και διέπραξε μέσα σε αυτό κακούργημα, δηλαδή την κλοπή που άναφέρεται στις κατηγορίες 10 και
- Κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ. 154 (10η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες ο κατηγορούμενος, κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 9ην κατηγορία, έκλεψε από το γραφείο που αναφέρεται στην 9ην κατηγορία, τα κλειδιά του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής [ ] μάρκας MERCEDES C CLASS, μια τηλεόραση μάρκας LG αξίας €500= και το χρηματικό ποσό των €3000=. Κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ. 154 (11η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες, ο κατηγορούμενος, μεταξύ των ημερομηνιών 24- 29/04/2022 στην οδό [ ] αρ.34-36 στην Πάφο, έκλεψε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής [ ] μάρκας MERCEDES C CLASS, αξίας €5000=. · Διάρρηξη κτιρίου, κατά παράβαση του άρθρου 294 (α) του Κεφ. 154 (12η κατηγορία) Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες ο κατηγορούμενος 1, στις 9 Ιουνίου του 2022 στην Πάφο, διέρρηξε και εισήλθε στο κτίριο που βρίσκεται στην οδό [ ] 63 και διέπραξε μέσα σε αυτό κακούργημα, δηλαδή την κλοπή που αναφέρεται στην κατηγορία
- · Κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ. 154 (13η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες ο κατηγορούμενος 1, κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 12ην κατηγορία, έκλεψε από το κτίριο που αναφέρεται στην 12ην κατηγορία, αριθμό καλωδίων συνολικής αξίας €2000=. Κακόβουλη βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Κεφ. 154 (14η κατηγορία) Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες ο κατηγορούμενος 1, κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 12ην κατηγορία, εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά αξίας €3000= στο κτίριο που αναφέρεται στην 12ην κατηγορία. Κλεπταποδοχή, κατά παράβαση του άρθρου 306(α) του Κεφ. 154 (15η κατηγορία) Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες ο κατηγορούμενος 1, στις 15 Ιουνίου του 2022 στην Πάφο, αποδέχθηκε ή κατακρατούσε περιουσία που γνώριζε ότι αυτή εκλάπηκε ή αποκτήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο κάτω από περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα, δηλαδή ένα κινητό τηλέφωνο. Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν εκτεθεί από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον συνήγορο υπεράσπισης του Κατηγορουμένου 1 και σε γενικές γραμμές είναι ως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων που αναφέρονται ανωτέρω. Αυτά βρίσκονται καταχωρημένα στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω ενόψει και των αναφορών που γίνονται ανωτέρω. Τέλος ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Κατόπιν αιτήματος του συνηγόρου του κατηγορουμένου και τη συναίνεση του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και τα γεγονότα των υποθέσεων , 3930/22 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και τα , γεγονότα των 1759/23, 2120/2022, 14647/22, και 22920/22, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η ποινική υπόθεση 3930/22 αφορά μια
(1)κατηγορία, κακόβουλης ζημιάς κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Κεφ. 154. Σύμφωνα με τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης, ο κατηγορούμενος στα κρατητήριά του Κεντρικού Αστυνομικού Σταθμού Πάφου, προκάλεσε ζημιά αξίας 120 ευρώ περιμετρικά του παραθύρου του κελιού του, περιουσία της Αστυνομίας Κύπρου. Η ποινική υπόθεση 1759/23, στην οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της διάρρηξης κατοικίας και κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 292(α) και 255 του Κεφ. 154 (Κατηγορία 1) ,την κατηγορία της κατοχής διαρρηκτικού οργάνου κατά τη διάρκεια της ημέρας με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 296(δ) (Κατηγορία 2) και την κατηγορία την κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Κεφ.154 συνολικού ύψος 100 ευρώ. (Κατηγορία 3). Σε σχέση με τα γεγονότα της 1ης κατηγορίας , ο κατηγορούμενος διέρρηξε κατοικία από την οποία έκλεψε περιουσία αξίας €150=. Η ποινική υπόθεση 14647/22, στην οποία ο κατηγορούμενος, αντιμετωπίζει την κατηγορία διάρρηξης κατοικίας με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 292(α), 293 και 255 του Κεφ. 154 (Κατηγορία 1), την κατηγορία της απόπειρας απόδρασης προσώπου που τελεί υπό νόμιμη κράτηση κατά παράβαση των άρθρων 366, 367 και 128 (β) του Κεφ. 154 (Κατηγορία 2), την κατηγορία της διάρρηξής κατοικίας μεταξύ 29/01/2022 και 18/02/22 κατά παράβαση των άρθρων 292(α), 293 και 255 του Κεφ. 154 (Κατηγορία 3), την κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία κατά παράβαση των άρθρων 324
(1)του Κεφ. 154 (Κατηγορία 4) και την κατηγορία της απόπειρας διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 366, 367 και 292(α) του Κεφ.
- (Κατηγορία 5). Τα γεγονότα είναι ως το κατηγορητήριο, όπου ο κατηγορούμενος διέπραξε τα πιο πάνω αναφερόμενα αδικήματα και επιπλέον όσο αφορά την 4η κατηγορία, ο κατηγορούμενος προκάλεσε ζημιά ύψους €800 στην ξύλινη κύρια πόρτα διαμερίσματος . Η ποινική υπόθεση 2120/22, στην οποία ο κατηγορούμενος την κατηγορία της διάρρηξης κτηρίου και κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 291, 294(α) και 255 του Κεφ. 154 (Κατηγορία 1) , κατηγορία διάρρηξης κτηρίου και κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 291, 294(α) και 255 του Κεφ. 154 (Κατηγορία 2), κατηγορία κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ. 154 (Κατηγορία 3), , κατηγορία διάρρηξης κτηρίου και κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 291, 294(α) και 255 του Κεφ. 154 (Κατηγορία 4), κατηγορία διάρρηξης κτηρίου και κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 291, 294(α) και 255 του Κεφ. 154 (Κατηγορία 5), κατηγορία μεταφοράς μαχαιριού εκτός κατοικίας (Κατηγορία 6), κατηγορία κοινής επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 242 του Κεφ. 154 (Κατηγορία 7), κατηγορία παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Κεφ. 154 (Κατηγορία 8), κατηγορία διάρρηξης κτηρίου και κλοπής (κατηγορία 9) και Κατηγορία κλοπής (Κατηγορία 10). Σύμφωνα με τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης, σε σχέση με την 1η κατηγορία ο κατηγορούμενος διέρρηξε και εισήλθε σε υποστατικό από το οποίο έκλεψε περιουσία συνολικής αξίας €22380=. Επίσης σε σχέση με την 2η κατηγορία διέρρηξε υποστατικό μέσα από το οποίο έκλεψε περιουσία συνολικής αξίας €11800=. Σε σχέση με την 3η κατηγορία έκλεψε περιουσία συνολικής αξίας €
- Σε σχέση με την 4η κατηγορία διέρρηξε υποστατικό και έκλπεψε περιουσία συνολικής αξίας €5250=. Σε σχέση με την 5η κατηγορία διέρρηξε υποστατικό και έκλεψε από αυτό περιουσία συνολικής αξίας €1800=. Επίσης σε σχέση με την 9η κατηγορία διέρρηξε κτίριο από το οποίο έκλεψε από αυτό εσωτερικές σωλήνες κλιματισμού άγνωστης αξίας και σε σχέση με την 10η κατηγορία έκλεψε δυο εξωτερικούς κομπρεσόρους κλιματισμού άγνωστης αξίας. Σε σχέση με τις υπόλοιπες κατηγορίες αυτές είναι ως οι λεπτομέρειες στο κατηγορητήριο. Η ποινική υπόθεση 22920/22στην οποία ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία Αλήτες και Περιπλανώμενοι κατά παράβαση του άρθρου 189(ε) του Κεφ.
- Τα γεγονότα είναι ως το κατηγορητήριο. Χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής και αναγνωρίζοντας προς τιμή του ότι η κλαπείσα περιουσία είναι μεγάλης αξίας και ότι λαμβάνονται υπόψη και άλλες υποθέσεις για κλοπές και διαρρήξεις, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να εκλάβει τα πιο κάτω ως ελαφρυντικούς παράγοντες:
(1)Το λευκό του ποινικό μητρώο
(2)Την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο και την απολογία του για τα αδικήματα τα οποία έχει διαπράξει.
(3)Τη βοήθεια που προσέφερε στην Αστυνομία στην εξιχνίαση των υποθέσεων αφού παραδέχθηκε τα πάντα στην αστυνομία.
(4)Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου, όπως αυτές εκτίθενται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε από το συνήγορο υπεράσπισης και καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο Α. Σε αυτή αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος 1 βρίσκεται κρατούμενος στις κεντρικές φυλακές και σήμερα είναι 37 ετών με καταγωγή από τη Γεωργία. Το 2010 ήρθε στην Κύπρο και εργάστηκε ως οικοδόμος, ενώ στη συνέχεια πούλησε το σπίτι του στη Γεωργία και λειτούργησε εστιατόριο με γεωργιανή κουζίνα στην Λεμεσό. Λόγω της πανδημίας , το εστιατόριο τερμάτισε την λειτουργία του από τον 10/2021 και έκτοτε φιλοξενείτο από το θείο του, ενώ ανέφερε ότι συντηρείται κυρίως από κλοπές. Το 2016 παντρεύτηκε τη σύζυγο του με την οποία απέκτησε δυο παιδιά ηλικίας 4 και 5 ετών. Η ίδια φιλοξενείται στη Γεωργία στην πατρική οικία του κατηγορούμενου και συντηρείται από τους γονείς του.
(5)To ότι είναι χρήστης σκληρών ναρκωτικών και μη έχοντας τη δυνατότητα να εξασφαλίσει τη δόση του, καταφεύγει σε διαρρήξεις και κλοπές.
(6)Το ότι έχει μετανιώσει για τη συμπεριφορά του
(7)Το ότι ήθελε να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά μέσω της ένταξης του σε πρόγραμμα απεξάρτησης το οποίο δεν κατάφερε να ολοκληρώσει αφού είναι μακροχρόνιος χρήστης ναρκωτικών. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε και συνθέτουν την αξιόποινη συμπεριφορά του στο σύνολο της είναι πολύ σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου (κατηγορία 1, 9, 12), με βάση το άρθρο 294(α) του Κεφ. 154, προβλέπει ποινή φυλάκισης επτά ετών. Για το αδίκημα της κλοπής (κατηγορία 2, 10, 11, 13) κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ. 154, ο κατηγορούμενος, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης τριών ετών. Σε όσο αφορά το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της νύκτας (κατηγορία 3), με βάση το άρθρο 296(γ), προβλέπει ποινή φυλάκισης πέντε ετών. Για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας (κατηγορία 4), με βάση το άρθρο 309, προβλέπεται ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας κατά την διάρκεια της νύκτας (κατηγορία 7) κατά παράβαση των άρθρων 291 και 292(α) του κεφ. 154, υπόκειται σε φυλάκιση δέκα χρόνων. Σε σχέση με την κατηγορία της κλοπής από κατοικία κατά παράβαση των άρθρων 255 και 266(β) του Κεφ. 154 (κατηγορία 8), προβλέπεται ποινή φυλάκισης 5 ετών. Σε σχέση με την κατηγορία της κακόβουλης βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Κεφ. 154 (κατηγορία 14) υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές. Τέλος σε σχέση με την κατηγορία της κλεπταποδοχής κατά παράβαση του άρθρου 306(α) του Κεφ. 154 (κατηγορία 15) υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων. Σε σχέση τώρα με τις κατηγορίες 5 και 6 , αυτές αφορούν τον κατηγορούμενο 2 για τον οποίο η υπόθεση ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί. Όλα τα πιο πάνω αδικήματα θεωρούνται αρκετά σοβαρά για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η διάπραξη τους παρουσιάζει αυξητική τάση στην Κύπρο σε ανησυχητικό επίπεδο, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις πολλές υποθέσεις οι οποίες συχνά καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. Η διάρρηξη, η κλοπή, καθώς και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι αδικήματα που φανερώνουν ασέβεια και καταπατούν κατάφωρα τα συνταγματικά δικαιώματα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας. Είναι αδικήματα που η διάπραξη τους προκαλεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες για επικράτηση της παρανομίας. Είναι γεγονός ότι τέτοιου είδους αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (Παναγίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Οι πολίτες είναι ιδιαίτερα αναστατωμένοι και ταυτόχρονα προβληματισμένοι από τα σχεδόν καθημερινά κρούσματα διαρρήξεων κατοικιών και επιχειρήσεων τους και κλοπών από αυτές αντικειμένων τους που παρατηρούνται στην επαρχία τους (Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565). Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381 παρατίθενται προγενέστερες αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν την ανησυχητικά αυξητική τάση και έκταση διαρρήξεων και κλοπών στον τόπο μας: "Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 Α.Α.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, 'μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία.', η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου Παναγίδη v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 συνοψίζει την κρατούσα κατάσταση, όπως και το καθήκον της Δικαιοσύνης προς διαφύλαξη της έννομης τάξης (σελ. 105-106): Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη." Τα προαναφερόμενα χαρακτηριστικά που διέπουν τα αδικήματα των διαρρήξεων, των κλοπών που ο κατηγορούμενος μεταξύ άλλων παραδέχτηκε ότι διέπραξε καλούν την επιβολή αυστηρών ποινών με αποτρεπτικό χαρακτήρα. Είναι γι' αυτό που τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι για τα αδικήματα της διάρρηξης, της κλοπής και της κλεπταποδοχής η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών και συνήθως στερητικής της ελευθερίας στα αδικήματα διάρρηξης, κλοπής και κλεπταποδοχής είναι ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου
(2005)2 Α.Α.Δ. 125, Francis Kenneth Smith and another v. The Police
(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police
(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic
(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic
(1987)2 C.L.R. 170, Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας
(1993)2 C.L.R. 158 και Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381). Στην υπόθεση Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013 ημερ. 26.03.13, ποινή φυλάκισης 3 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 23 ετών που διέπραξε 3 διαρρήξεις κατοικίας και 3 κλοπές από κατοικία σε διάστημα περίπου 6 μηνών μέσα από την οποία εγκληματική συμπεριφορά ερασιτέχνη αποκόμισε περιουσία σε τιμαλφή και μετρητά αξίας περίπου €64.000 χωρίς οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο να επιστραφεί στους δικαιούχους, κατόπιν παραδοχής, απολογίας και συνεργασίας του με τις αστυνομικές αρχές και που στο μεταξύ δημιούργησε δεσμό και απέκτησε παιδί ηλικίας 2 ετών κατά την επιβολή της ποινής, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Nteni Bezanidis ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 57 και 58/2013 ημερ. 5/12/2013 επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 3 ½ ετών σε υποθέσεις διαρρήξεων και μετά από παραδοχή και την ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου για αντικείμενα που αφορούσαν €45.134,17 εκ των οποίων ανακτήθηκε το μεγαλύτερο μέρος αυτών. Περαιτέρω στην υπόθεση Ilie κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 180-182/2011 ημερ. 16.05.12, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που επιβλήθηκαν σε 3 εφεσείοντες ηλικίας 54 ετών, πατέρα 2 παιδιών εκ των οποίων το ένα ανήλικο και με τη σύζυγο του να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, 21 ετών, πατέρα δύο ανήλικων παιδιών και με τη σύντροφο του να εγκυμονεί και 33 ετών που εκ γενετής αντιμετωπίζει πρόβλημα με το δεξί του αυτί και πατέρα 3 ανηλίκων παιδιών, που διέπραξαν τα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας, διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από αυτής το χρηματικό ποσό των €680 καθώς ρολόγια και χρυσαφικά αξίας περίπου €220, στην κατοχή των οποίων εντοπίστηκαν μερικά από τα κλοπιμαία αντικείμενα, κατόπιν παραδοχής, δεν κρίθηκαν υπερβολικές από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επίσης στην υπόθεση Piliev v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 587 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 32 ετών που διέπραξε 2 διαρρήξεις κατοικιών και κλοπές από αυτές όταν οι ιδιοκτήτες τους απουσίαζαν προσωπικών αντικειμένων και χρημάτων με μικρό μέρος των κλαπέντων αντικειμένων να ανευρίσκεται, λευκού ποινικού μητρώου, κατόπιν παραδοχής, μεταμέλειας, συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, άθλια οικονομική κατάσταση, χρήστη σκληρών ναρκωτικών που διέπραξε τα αδικήματα για να εξασφαλίσει χρήματα για τη δόση του ενεργώντας κάτω από τη φόρτιση συναισθημάτων, επικυρώθηκε από το Εφετείο. Επιπλέον στην υπόθεση Xiaojin και άλλος v. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 104 ποινές φυλάκισης 2 ετών και 2,5 ετών αντίστοιχα που επιβλήθηκαν στους εφεσείοντες ηλικίας 18 ετών και 38 ετών που μαζί με άλλους ομοεθνείς τους διέρρηξαν κατοικία εν καιρώ νυκτός από την οποία έκλεψαν Λ.Κ.£2.070 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κύπρου), $6.700 δολάρια Η.Π.Α. και άλλα χρηματικά ποσά σε νόμισμα Κίνας, Ινδονησίας και Βιετνάμ, από τα οποία κλαπέντα ποσά ανευρέθηκε μόνο το ποσό των Λ.Κ.£2.070, με λευκό ποινικό μητρώο, κατόπιν παραδοχής και χωρίς να είχε διωχθεί ο εγκέφαλος της διάπραξης των αδικημάτων, επικυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Hussein v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 252/2018, 31/05/2019, το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης που το Δικαστήριο επέβαλε στον κατηγορούμενο (μετά από παραδοχή του), -ηλικίας τότε 47 ετών και πατέρα πέντε ανήλικων παιδιών, λευκού ποινικού μητρώου-, των τεσσάρων χρόνων (σε κάθε μία από τις δέκα κατηγορίες που αντιμετώπισε, οι οποίες διατάχθηκε να ήταν συντρέχουσες), για δεκαέξι συνολικά διαρρήξεις που έλαβαν χώρα σε διάστημα τριών χρόνων περίπου, από τις οποίες ο κατηγορούμενος αποκόμισε όφελος €30.000, χωρίς αποζημίωση των θυμάτων της παράνομης δράσης του, εφόσον τα κλαπέντα δεν ανευρέθηκαν. Στη δε υπόθεση Σωτήρη Ζαχαρία Γεωργίου, Άλλως Καμμούγιαρος. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565 το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2,5 ετών σε πρόσωπο 22 ετών, νυμφευμένο με παιδί ηλικίας 19 μηνών, που έπασχε από βαριά διαταραχή προσωπικότητας, με δυο προηγούμενες καταδίκες και αφού λήφθηκαν υπόψη 6 υποθέσεις για διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων, με μέρος των κλαπέντων να έχει ανευρεθεί και με παραδοχή στις κατηγορίες της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής και διάρρηξη εκκλησίας και κλοπής. Ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή σε 8 κατηγορίες για τη διάπραξη των αδικημάτων της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής (οι κατηγορίες 1 και 2) και διάρρηξης εκκλησίας και κλοπής (οι κατηγορίες 3-8). Καταδικάσθηκε σε φυλάκιση 2½ ετών στην κάθε μια από τις κατηγορίες. Οι ποινές να συντρέχουν. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψη ακόμη 6 υποθέσεις για τη διάπραξη παρόμοιας φύσεως αδικημάτων. Η εγκληματική δράση του εφεσείοντος στην κυρίως υπόθεση και στις υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψη συνοψίζεται σε 6 διαρρήξεις επαγγελματικών υποστατικών, 33 διαρρήξεις εκκλησιών, 3 κλοπές από κλειδωμένα κιβώτια εισφορών εκκλησιών και 8 κοινές κλοπές - 5 από οχήματα και 3 από κουτιά εισφορών. Η συνολική περιουσία που κλάπηκε έχει ως εξής: Μετρητά που δεν βρέθηκαν £860.50 πλέον $35 Αυστραλίας, μετρητά που βρέθηκαν £41.45, περιουσία που δεν ανευρέθηκε αξίας £1.011,65 και περιουσία που ανευρέθηκε £960. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση ( HUSEYIN VEDAT v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Π.Ε. 142/12 ημερ. 22.11.12 2ΑΑΔ 787) επικύρωσε την επιβολή ποινής φυλάκισης ύψους 18 μηνών που είχε επιβληθεί πρωτόδικα στον Εφεσείοντα για το αδίκημα της κλοπής χρηματικού ποσού ύψους €370 ευρώ. Η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή ήταν αυτή των 3 ετών. Στην απόφαση του, το Ανώτατο Δικαστήριο, αναφέρθηκε στην προηγούμενη διαγωγή του Εφεσείοντα και ότι αυτός ουσιαστικά δεν είχε ανταποκριθεί στην επιείκια που του είχε δοθεί αφού βαρύνετο με τρείς προηγούμενες καταδίκες για παρόμοιας φύσης αδικήματα εκ των οποίων στη μία του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης ύψους 12 μηνών για το αδίκημα της απόπειρας διάρρηξης καταστήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε επίσης στην απόφαση του, ότι οι προσωπικές περιστάσεις του Εφεσείοντα ο οποίος είχε οικογενειακές υποχρεώσεις αφού είχε αποκτήσει 5 παιδιά δεν μπορούσαν από μόνες να καθορίσουν υπερβολικότητα στην ποινή. Όσον αφορά το γεγονός ότι τα κλαπέντα είχαν επιστραφεί, αυτό σύμφωνα με το Εφετείο δεν αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία με αναφορά στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων αφού στη μία περίπτωση ο Εφεσείων είχε συλληφθεί από την αστυνομία επ' αυτοφώρο. Στις υποθέσεις Ψύλλας v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ. 350 και Λ.Κ. 20 όπου ο εφεσείων είχε προηγούμενες καταδίκες για παρόμοια εγκλήματα και ο εφεσείων επρόβαλε ψυχολογικά προβλήματα για μετριασμό της ποινής του. Όσον αφορά την κατηγορία της παράνομης κατοχής περιουσίας, με βάση το άρθρο 309 της κείμενης νομοθεσίας, αυτό επισύρει ποινή φυλάκισης 6 μηνών (Κατηγορία 4) . Μπορεί αριθμητικά το μέγιστο ύψος ποινής που ο Ποινικός Κώδικας προνοεί για τη διάπραξη του αδικήματος παράνομης κατοχής περιουσίας να είναι χαμηλότερο σε σχέση με προβλεπόμενες ποινές άλλων αδικημάτων του Κεφ.154 κατατάσσοντας το ως πλημμέλημα, αλλά δεν παύει από του να είναι ένα σοβαρό αδίκημα, η διάπραξη του οποίου σε καμία περίπτωση πρέπει να υποτιμηθεί. Σε σχέση με την κατηγορία της κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων, στην υπόθεση Petrica v. Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 278, επικυρώθηκε ποινή φυλάκιση 12 μηνών για κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων σε άτομο 18 ετών, λευκού ποινικού μητρώου που μαζί με την κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων κρίθηκε ένοχος στη διάπραξη των αδικημάτων της διάρρηξης και κλοπής. Στην υπόθεση MICHAL BUKOWSKI ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
(2011)2 ΑΑΔ 92, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 9 μηνών στην κατηγορία της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων εν καιρώ νυκτός την οποία οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν μαζί με κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, απόπειρας κλοπής, κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία και εγκληματικής επέμβασης. Οι εφεσείοντες οι οποίοι ήταν Πολωνοί υπήκοοι, ζούσαν και εργάζονταν στην Κύπρο ως οικοδόμοι. Ο κατηγορούμενος 1, ήταν ηλικίας 23 ετών και ο κατηγορούμενος 2 ηλικίας 32 ετών και ήταν παιδί διαλυμένης οικογένειας. Και οι δυο κατηγορούμενοι ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Το Εφετείο επεσήμανε, ότι αδικήματα αυτής της φύσης βρίσκονται σε έξαρση, γεγονός που επιβάλλει τη, διά μέσου και των ποινών, αποτροπή τους. Το Δικαστήριο θεώρησε τη συμπεριφορά των εφεσειόντων να στρέφεται εναντίον όχι μόνο της ιδιωτικής περιουσίας αλλά και της έννομης τάξης, γενικά. Στην υπόθεση Huseyin Vedat v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 142/2012, ημερομηνίας 22.11.12 ποινή φυλάκισης 4 μηνών που επιβλήθηκε για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας σε σχέση με ποσό €955,00 το οποίο ανευρέθηκε στο πρόσωπο του εφεσείοντα και για το οποίο υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι ήταν κλοπιμαίο, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Κουφού v. Αστυνομίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 95 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης ενός έτους σε άτομο που διέπραξε δύο αδικήματα κλεπταποδοχής με λευκό ποινικό μητρώο, παραδοχή, συνεργασία με τις αστυνομικές αρχές, προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις και μεταμέλεια, η οποία επικυρώθηκε κατ' έφεση. Επίσης στην υπόθεση Ψωμά v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 40 ποινή φυλάκισης 12 μηνών που επιβλήθηκε σε άτομο που διέπραξε το αδίκημα της κλεπταποδοχής, ο οποίος ήταν οικογενειάρχης ηλικίας 35 ετών με λευκό ποινικό μητρώο και πατέρας τριών ανηλίκων παιδιών του οποίου η παρουσία και η φροντίδα στο σπίτι ήταν μεγάλης σημασίας για τη λειτουργία της οικογένειας, μειώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 6 μήνες. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους." Εν πάσει περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police
(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δε συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Η εξουσία του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του αδικήματα άλλων ποινικών υποθέσεων κατά την επιμέτρηση και επιβολή ποινής σε μια άλλη ποινική υπόθεση πηγάζει μέσα από τις διατάξεις του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.155) αλλά και από σχετική νομολογία (Ηρακλέους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 150). Το σκεπτικό αυτό κατ' αρχήν εφαρμόζεται σε ιδίας ή παρόμοιας φύσεως αδικήματα. Έχοντας όμως παράλληλα υπόψη την υπόθεση Παραρέ v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 46/2013, ημερ. 20.03.12, η εφαρμογή του πιο πάνω σκεπτικού επεκτείνεται και σε υποθέσεις διαφορετικών αδικημάτων. Είναι επίσης νομολογημένο ότι στην περίπτωση που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής και άλλες υποθέσεις, το Δικαστήριο δύναται να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή από αυτή που θα επέβαλλε αν είχε μόνο ενώπιον του μια υπόθεση ((βλ. Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2005)2 Α.Α.Δ. 598, Γενικός Εισαγγελέας ν. Cham & άλλων
(1993)2 Α.Α.Δ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ 194). Περαιτέρω, από όλα τα πιο πάνω και τα υπόλοιπα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου καταδεικνύεται μια συστηματική και κατ' επανάληψη επίδειξη εγκληματικής συμπεριφοράς από τον κατηγορούμενο. Με γνώμονα τη νομική αρχή ότι ένας κατηγορούμενος θα πρέπει να τυγχάνει του ευεργετήματος να τιμωρείται μια και μόνο φορά για όλη την εγκληματική του συμπεριφορά την οποία παραδέχεται και ζητεί να ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, θεωρώ ότι οι προαναφερόμενες υποθέσεις δύναται να ληφθούν υπόψη στην παρούσα ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 3807/22. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα που την περιβάλλουν καθώς και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα την καθιστούν όντως σοβαρή. Επίσης η αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου δεν περιορίστηκε σε ένα μεμονωμένο περιστατικό αλλά συνέχισε να εκδηλώνεται μέσα από άλλα περιστατικά, γεγονός που δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Η συνολική εικόνα της αξιόποινης συμπεριφοράς του κατηγορουμένου διαμορφώνεται με την προσθήκη και άλλων περιστατικών που διαδραματίστηκαν μέσω των άλλων υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής στα αδικήματα της κύριας υπόθεσης και μάλιστα σε διαφορετικούς χρόνους. Η εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορουμένου είναι πλούσια. Τέτοια συμπεριφορά μόνο καταδικαστέα είναι. Το στοιχείο που εδώ κυριαρχεί και σαφώς επιβαρύνει τη θέση του κατηγορουμένου είναι η διάπραξη σοβαρής φύσεως αδικημάτων όπως διαρρήξεων, και κλοπών πάνω σε επαναλαμβανόμενη βάση. Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης 3807/22 του Ε.Δ Πάφου, διαπιστώνω ότι μέσα σε μια χρονική περίοδο από τον Απρίλιο του 2022 μέχρι και τον Ιούνιο του 2022, διέπραξε τέσσερεις
(4)διαρρήξεις και πέντε
(5)κλοπές , πέραν των άλλων αδικημάτων που περιλαμβάνει το εν λόγω κατηγορητήριο, με την αξία των κλοπιμαίων να ξεπερνά τις €57.000=. Περαιτέρω παρατηρώντας και τις υπόλοιπες υποθέσεις οι οποίες λαμβάνονται υπόψη διαπιστώνεται επίσης ότι κατηγορούμενος 1 διέπραξε ακόμα πέντε
(5)διαρρήξεις και επτά
(7)κλοπές στα πλαίσια της 2120/22, όπου η συνολική αξία των κλοπιμαίων ήταν περί τις €46,230. Επίσης στα πλαίσια της 14647/22 διέπραξε ακόμα δυο
(2)διαρρήξεις και, δυο
(2)απόπειρες διάρρηξης, όπως και ακόμα μια
(1)διάρρηξη και μια
(1)κλοπή στα πλαίσια της 1759/23, μέσα σε ένα χρονικό πλαίσιο από τον Ιανουάριο του 2022 μέχρι τον Ιανουάριου του
- Σημειώνω επίσης και τα υπόλοιπα αδικήματα τα οποία διέπραξε εντός αυτού του χρονικού πλαισίου ως παρουσιάζονται ανωτέρω σε κάθε υπόθεση την οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος
- Η διάπραξη συνολικά δώδεκα
(12)διαρρήξεων , δυο
(2)απόπειρών διάρρηξης και δεκατριών
(13)κλοπών μεγάλης αξίας περιουσίας που ξεπερνά τις €100.000 , από κατοικίες και καταστήματα μέσα σε ένα χρονικό διάστημα περίπου δώδεκα
(12)μηνών δείχνει το βαθμό της παράνομης δράσης του κατηγορουμένου και συνάμα το μέγεθος της αποφασιστικότητας και εγκληματικής δραστηριότητας του σε βάρος της περιουσίας των πολιτών. Σε όλες τις περιπτώσεις λαμβάνεται υπόψη η ταλαιπωρία και ανησυχία που προκλήθηκαν στους παραπονούμενους ως αποτέλεσμα της δράσης του κατηγορουμένου. Ακόμη σε όλες τις περιπτώσεις λαμβάνεται υπόψη η ζημιά που όλοι οι παραπονούμενοι επωμίστηκαν από την στέρηση της κατοχής και χρήσης της περιουσίας που κλάπηκε συνεπεία της αξιόποινης συμπεριφοράς του κατηγορούμενου. Η μη επιστροφή της κλαπείσας περιουσίας πέραν της πολύ μικρής αξίας που εντοπίστηκε δείχνει ότι η ζημιά στους παραπονούμενους θα είναι μόνιμης φύσεως. Περαιτέρω ουδεμία μορφή αποζημίωσης υπήρξε από τον κατηγορούμενο. Πραγματική μεταμέλεια του Κατηγορουμένου θα μπορούσε να θεωρηθεί η επιστροφή της κλαπείσας περιουσίας ή έστω η αποζημίωση πράγμα που δεν φαίνεται να έγινε. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος καταπάτησε κατάφωρα το συνταγματικό δικαίωμα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας των ιδιοκτητών των υποστατικών που διέρρηξε και της περιουσίας που έκλεψε επιδεικνύοντας ασέβεια και θράσος. Τέτοια συμπεριφορά μόνο καταδικαστέα μπορεί να είναι. Προς όφελος του κατηγορουμένου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Την παραδοχή του στην αστυνομία μέσα από την οποίαν διευκολύνθηκε το έργο της αστυνομίας και υπήρξε πλήρης εξιχνίαση όλων των υποθέσεων. (β) Την παραδοχή του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο με την οποίαν εξοικονομήθηκε πολύτιμος δικαστικός χρόνος που αχρείαστα θα αναλωνόταν για την εκδίκαση κάθε μίας περίπτωσης. Αυτή η στάση με βάση τη νομολογία πρέπει να αμείβεται επειδή αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατία
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 και Βασιλείου v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 110/2014 ημερ. 15.06.15). (γ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές εκτέθηκαν μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας στο μέτρο που αυτό μπορεί να γίνει. Την ίδια στιγμή πρέπει να σημειωθεί ότι στις περιπτώσεις, όπως στην παρούσα υπόθεση, όπου διαπράττονται σοβαρά αδικήματα για τα οποία πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές, οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας έτσι ώστε, όπως προηγουμένως έχει λεχθεί, με την εξατομίκευση της ποινής να μην υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής (Xiaojin και άλλος v. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 104, Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 286, Κλεοβούλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 57, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ζαννέτου
(2001)2 Α.Α.Δ. 438 και Μιχαήλ. Ψύλλος v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430). (δ) Το ότι έχει μετανιώσει για την συμπεριφορά του (ε) Το ότι τουλάχιστον ένα μικρό μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας έχει ανευρεθεί. (ζ) Το λευκό του ποινικό μητρώο. (η) Τα όσα γενικότερα έχει αναφέρει ο συνήγορος υπεράσπισης προς μετριασμό της ποινής του κατηγορούμενου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το δικαστήριο να λάβει υπόψη και το ότι ο κατηγορούμενος είναι χρήστης ναρκωτικών. Δέχομαι ότι ο εθισμός προφανώς του κατηγορουμένου από την χρήση ναρκωτικών πιθανόν να τον έστρεψαν προς την κατεύθυνση των διαρρήξεων και των κλοπών, παράμετρο την οποία δεν παραγνωρίζω. Σημειώνω όμως από τα όσα προκύπτουν από τον φάκελο του Δικαστηρίου, ο κατηγορούμενος είχε ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης όμως δεν κατάφερε να το ολοκληρώσει. Κατανοητό το πρόβλημα με την χρήση ναρκωτικών αλλά καλό θα ήταν ο κατηγορούμενος να βρει τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος και όχι να το χρησιμοποιεί ως δικαιολογία για τις πράξεις του, αναζητώντας επιείκεια. Βέβαια δεν μου διαφεύγει και το σκεπτικό που διατυπώθηκε στις υποθέσεις Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013, ημερ. 26.03.13, Mixaylov και άλλοι v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 94-96/2011 ημερ. 30.03.12 και Μακρή v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 42, μέσα από τις οποίες τονίστηκε ότι τα οικονομικά προβλήματα που ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε και/ή αντιμετωπίζει δεν μπορεί να θεωρηθούν ως ελαφρυντικός παράγοντας που θα δικαιολογούσε παρέκκλιση από την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, σε υποθέσεις αδικημάτων, όπως στην παρούσα, εναντίον περιουσίας και τούτο με στόχο την προστασία της περιουσίας των πολιτών. Καθοδηγούμενος από την σχετική επί του θέματος νομολογία και συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένων των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες και τα όσα γενικά αναφέρθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο υπεράσπισης, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Ειδικότερα, η σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή πηγάζει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων σε συνδυασμό με την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, καθιστά αναπόφευκτη την επιβολή στον κατηγορούμενο ποινή στερητικής της ελευθερίας του. Καταληκτικά επιβάλλεται στον κατηγορούμενο οι εξής ποινές: 1η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 3,5 ετών 2η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 18 μηνών 3η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών 4η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 2 μηνών 7η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 3,5 ετών 8η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 14 μηνών 9η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 3,5 ετών 10η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 14 μηνών 11η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 14 μηνών 12η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 3,5 ετών 13η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 14 μηνών 14η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 6 μηνών 15η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 6 μηνών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο να συντρέχουν. Στην επιμέτρηση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν υπόψη οι ποινικές υποθέσεις με αριθμό 3930/22 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και οι 1759/23, 2120/2022, 14647/22, 22920/22, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα εξετάσω τώρα εάν οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση του ή δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3
(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: "Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303)." Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορουμένου, κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ή παράγοντας που να δικαιολογεί την έκδοση διαταγής για αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου, όπως αυτή αναδύεται από το βαθμό και έκταση της ποικιλόμορφης παράνομης δράσης του κατηγορουμένου μέσα από τη διάπραξη αδικημάτων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας, επιτάσσει την επιβολή άμεσης ποινής φυλάκισης χωρίς έτσι να παρέχεται περιθώριο στο Δικαστήριο για κάτι διαφορετικό. Σε περίπτωση αναστολής της ποινής φυλάκισης, κρίνω ότι αυτό δεν θα αντικατόπτριζε την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων και θα εξέπεμπε στην κοινωνία λανθασμένα μηνύματα. Ωστόσο όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες λήφθηκαν υπόψη για τη δραστική μείωση των ποινών που του επιβλήθηκαν (βλέπε άρθρο 3
(2)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72, Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09, Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 και Λεωνίδου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 663). Νοείται ότι στην έκτιση της ποινής που επιβλήθηκε στην παρούσα ποινική υπόθεση λαμβάνεται υπόψη η περίοδος που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση, ήτοι από τις 24/06/22 στα πλαίσια της 3807/22 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου . (Υπ.) ................................. Χρ. Μ. Παπαλλάς, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο