Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. KOSTA VESELINOV DONCHEV, Αρ. Υπόθεσης: 2534/23, 15/5/2023

(2008)2 Α.Α.Δ. 486.)[2] H μαρτυρία: Πρώτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ1) παρουσιάστηκε ο Aστ. 4485 Σ. Πενταρά ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση ως Τεκμήριο

1. Πρόκειται για τον εξεταστή της υπόθεσης ο οποίος στις 27.03.2023 και ώρα 0515 στο ΤΑΕ Πάφου παρέλαβε από τον Αστ. 4446 Χ. Έλληνα τα τεκμήρια 2 μέχρι και 15 τα οποία περιγράφονται στην κατάθεση του. Επιπρόσθετα ανέφερε πώς στις 27.03.2023 και ώρα 0550 του καταγγέλθηκε από τον Γιάννη Χριστοφή ότι στις 0500 ο Κατηγορούμενος τον είχε απειλήσει με την φράση <<Θα δεις τι θα σου κάμω>> προκαλώντας του φόβο και ανησυχία. Αντεξεταζόμενος επιβεβαίωσε πως ο Κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεσε έδωσε ως δικαιολογία την κατοχή των εργαλείων ότι πήγε να πιάσει ένα παλιό μπόιλερ για να το πουλήσει να πάρει λεφτά. Η ύπαρξη του μπόιλερ κατά τον μάρτυρα πάνω στο πεζοδρόμιο επιβεβαιώνεται και από την κατάθεση του Μ1 επί του κατηγορητηρίου στην οποία αναφέρει ότι δύο πρόσωπα κάτι έκαναν πάνω σε μπόιλερ στο απέναντι πεζοδρόμιο έξω από γειτονική κατοικία χρησιμοποιώντας εργαλεία. Επίσης αυτό επιβεβαιώνεται και από την κατάθεση του Κατηγορούμενου για τον σκοπό που πήγε εκεί. Κατά τον μάρτυρα όμως η ώρα που επιλέγηκε να πάει δημιουργούσε την εύλογη υπόνοια και σε συνδυασμό με την κατοχή των αντικειμένων ότι ήταν για παράνομο σκοπό. Συμφώνησε όμως πως αν αυτό είναι η όχι παράνομο θα το κρίνει το Δικαστήριο. Σε σχέση με τα Τεκμήρια 7, 8 και 9 συμφώνησε επίσης πως από μόνα τους χωρίς την χρήση άλλου εργαλείου ή εξαρτήματος στο οποίο να τοποθετηθούν δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν το οποίο και δεν εντοπίστηκε. Ερωτούμενος για τα τεκμήρια 2, 3, 4, 5 και 6 και το κατά πόσον ρωτήθηκε ο κατηγορούμενος η αν η Αστυνομία εξέτασε αν αγοράστηκαν ή του ανήκαν σημείωσε πώς επρόκειτο για εργαλεία που εντοπίστηκαν στην κατοχή του Κατηγορούμενου εξου και η συμπερίληψη τους στην κατηγορία της παράνομης κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων ενώ για τα Τεκμήρια 10, 11, 12 , 13, και 15 πρόκειται και πάλι για αντικείμενα που βρέθηκαν στην κατοχή του και συμπεριλήφθηκαν στο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Για την αξία των κερμάτων αυτή προκύπτει από τα ίδια τα κέρματα ως σημείωσε ο μάρτυρας ενώ το κλειδί Τεκμήριο 14 δεν μπορεί να γνωρίζει αν έχει η όχι οποιαδήποτε αξία προέβηκε όμως σε έρευνα στο μηχανογραφημένο σύστημα της Αστυνομίας και διαπίστωσε ότι ο Κατηγορούμενος δεν ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης οποιουδήποτε οχήματος. Συμφώνησε πώς ο Κατηγορούμενος τους είχε αναφέρει πώς είχε στην κατοχή του τα Τεκμήρια 10 μέχρι και 15 γιατί ήταν δικά του και δεν ήθελε να του τα κλέψουν ενώ για το Τεκμήριο 15 σημείωσε πώς τους είχε αναφέρει ότι αυτό δεν ήταν χρυσό. Τέλος εξέφρασε την θέση πώς από την στιγμή που ο Κατηγορούμενος δεν μπορούσε να δώσει ικανοποιητικές εξηγήσεις για το νόμιμο της κατοχής των αντικειμένων που βρέθηκαν στην κατοχή του και υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι αυτά κατέχονταν παράνομα κατηγορήθηκε για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Δεύτερος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ2) παρουσιάστηκε ο Aστ. 3385 Μ. Σάββα ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση ως Τεκμήριο
2. Πρόκειται για τον Αστυφύλακα ο οποίος έλαβε την ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο στην μητρική του γλώσσα (Βουλγάρικα) εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα και πιστή μετάφραση αυτής στην Ελληνική (Τεκμήριο 17 Α & Β) με τον μάρτυρα να μην αντεξετάζεται. Τρίτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ3) παρουσιάστηκε ο Aστ. 4446 Χ. Έλληνας ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση ως Τεκμήριο
3. Σε αυτήν αναφέρει πως στις 27.03.2023 και περί ώρα 0430 ενώ βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία στην Πάφο μαζί με τον Δ/Αστ. 791 Μ. Δημητρίου έλαβαν μήνυμα από το ΚΕΜ Πάφου ότι στην οδό Νεαπόλεως παρά το περίπτερο με την επωνυμία <<Time Out>> υπάρχουν δύο πρόσωπα που κινούνται ύποπτα. Μετέβηκαν στο μέρος όπου συνάντησαν τον ΜΚ4 ένοικο του διαμ. 101 στην συγκεκριμένη οδό και ο οποίος τους υπέδειξε ένα άγνωστο του πρόσωπο που κρατούσε μια μαύρη νάιλον τσάντα (Τεκμήριο 2) και τους ανέφερε ότι λίγο νωρίτερα το συγκεκριμένο πρόσωπο μαζί με ακόμα ένα άλλο πρόσωπο το οποίο έφυγε από το μέρος κρατούσαν εργαλεία και ότι προσπαθούσαν να αφαιρέσουν κάτι από ένα ντεπόζιτο το οποίο ήταν στο πεζοδρόμιο. Αφού τον πλησίασε διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον Κατηγορούμενο και τον οποίο μετά από έρευνα στην οποία διενήργησε εντόπισε στην αριστερή τσέπη του παντελονιού του τα Τεκμήρια 10 έως 15 για τα οποία δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις ως προς το νόμιμο της κατοχής τους απαντώντας του ότι είναι δικά του. Σε περαιτέρω έρευνα στη μαύρη νάιλον τσάντα (Τεκμήριο 2) εντοπίστηκαν τα Τεκμήρια 3 μέχρι και 9 καθώς και το Τεκμήριο 19 και προχώρησε στην σύλληψη του για αυτόφορα αδικήματα τόσο σε σχέση με το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας όσο και για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά την διάρκεια της νύκτας. Σύμφωνα με τον ΜΚ3 κατά την διάρκεια της μεταφοράς του συλληφθέντα στο αστυνομικό όχημα αυτός απευθύνθηκε στον ΜΚ4 λέγοντας του <<θα δεις τη θα σου κάμω>> με αποτέλεσμα να προχωρήσει στην σύλληψη του και για το αυτόφορο αδίκημα της απειλής. Μάλιστα κατά την διάρκεια της κυρίως εξέτασης του μάρτυρα προέβηκε σε επεξήγηση για την χρήση των Τεκμηρίων 3 μέχρι 9 ως διαρρηκτικά εργαλεία σημειώνοντας πώς στο μέρος βρισκόταν ακόμα ένα πρόσωπο το οποίο διέφυγε πριν την άφιξη της Αστυνομίας και το οποίο θα μπορούσε και αυτό να έχει στην κατοχή του διαρρηκτικά εργαλεία. Αντεξεταζόμενος επιβεβαίωσε ότι όταν έφτασε στην σκηνή πράγματι στο απέναντι πεζοδρόμιο υπήρχε ένα ντεπόζιτο νερού χρώματος αλουμινένιου κυλινδρικού σχήματος το οποίο ο κατηγορούμενος μαζί με άλλο ένα πρόσωπο που δεν βρισκόταν στην σκηνή κατά την άφιξη του είχαν αποκόψει. Δεν έβγαλε οποιεσδήποτε φωτογραφίες αλλά εξέφρασε την άποψη αρχικά ότι αυτό πιθανό να είχε αφαιρεθεί από κάποια οικία αφού το πεζοδρόμιο στο οποίο είχε βρεθεί γειτνίαζε με οικίες δεν γνώριζε όμως αν είχε υποβληθεί οποιαδήποτε τέτοια καταγγελία. Συμφώνησε επίσης με την θέση της υπεράσπισης ότι στο εσωτερικό μέρος του ντεπόζιτου υπήρχε μπόιλερ. Σε σχέση με τα διαρρηκτικά εργαλεία και συγκεκριμένα τα Τεκμήρια 7, 8 και 9 και κατά πόσον αυτά μπορούν από μόνα τους να χρησιμοποιηθούν ως διαρρηκτικά εργαλεία ο μάρτυρας ανάφερε πώς κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό εκτός και αν χρησιμοποιηθούν με άλλο εργαλείο το οποίο παρά το ότι δεν εντοπίστηκε στην κατοχή του Κατηγορούμενου δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να το είχε μαζί του το πρόσωπο που εγκατέλειψε την σκηνή σύμφωνα με τα όσα του είχε πει ο ΜΚ
4. Επέμενε στην θέση πως τα Τεκμήρια 3, 4 . 5 και 6 συνιστούν διαρρηκτικά εργαλεία και σε υποβολή της θέσης πως αυτά ήταν στην κατοχή του Κατηγορούμενο με σκοπό να αφαιρέσει το μπόιλερ από το εγκαταλειμμένο ντεπόζιτο που βρισκόταν επί του πεζοδρομίου ο μάρτυρας συμφώνησε πώς φαινόταν να ήταν αυτός ο σκοπός τόνισε πως πολύ κοντά στο σημείο υπήρχαν κατοικίες και πως με τα συγκεκριμένα εργαλεία θα μπορούσαν να τύχουν διάρρηξης. Ερωτούμενος για την ισχυριζόμενη απειλή προς τον ΜΚ4 ανέφερε πως ο παραπονούμενος βρισκόταν στο μπαλκόνι της οικίας του ενώ ο κατηγορούμενος δίπλα από το περιπολικό σε απόσταση 7 μέτρων από το μπαλκόνι και ενώ αυτός βρισκόταν υπό σύλληψη. Τέλος σε σχέση με το τεκμήριο 15 ο μάρτυρας ανέφερε πώς δεν είναι ειδικός για να αναφέρει αν πρόκειται για χρυσό η όχι αντικείμενο. Τέταρτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ4) παρουσιάστηκε ο Γ. Ιωάννου ο οποίος υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ως Τεκμήριο
5. Σε αυτήν αναφέρει πως στις 27.03.2023 και περί ώρα 0420 ενώ βρισκόταν στο σπίτι του άκουσε δυνατό θόρυβο και βγήκε έξω στην βεράντα. Είδε ότι στο απέναντι πεζοδρόμιο έξω από γειτονική κατοικία δύο άτομα τα οποία υπολογίζει ότι κρατούσαν στα χέρια τους εργαλεία κάτι προσπαθούσαν να κάνουν πάνω σε ένα ντεπόζιτο νερού που υπάρχει εκεί. Τους φώναξε και τους ρώτησε τι έκαναν και τότε ο ένας από τους δύο ξεκίνησε να τρέχει ενώ ο άλλος διευκρινίζοντας πως επρόκειτο για τον Κατηγορούμενο τον οποίο και αναγνώρισε γύρισε και άρχισε να φωνάζει και να τον ρωτάει τι θέλει. Αμέσως τηλεφώνησε στην Αστυνομία η οποία ήρθε μετά από λίγη ώρα και τους υπέδειξε τον κατηγορούμενο ο οποίος φώναζε και τον απειλούσε με την φράση <<θα δεις τι θα σου κάμω>>. Από τις απειλές του ισχυρίστηκε ότι φοβήθηκε και ανησύχησε με την Αστυνομία να τον συλλαμβάνει και να αναχωρούν με το περιπολικό από την σκηνή. Σε περαιτέρω ερωτήσεις που του έγιναν από την κα. Αργυρού ανέφερε πως ο κατηγορούμενος ήταν έντονος και προκάλεσε ανησυχία στην γειτονιά εκστομίζοντας απειλές με τον ίδιο να νοιώθει ανησυχία αφού στην κατοικία διάμεναν οι γονείς του. Μάλιστα σημείωσε πώς ο κατηγορούμενος απευθυνόμενος προς τον μάρτυρα τον ρώτησε αν ξέρει που δουλεύει και πώς θα μάθει ενώ του ανέφερε πώς είναι και μεγάλος στρατιώτης στην Βουλγαρία. Ο ΜΚ4 του ζήτησε να περιμένει για να πάρει τηλέφωνο την Αστυνομία και επειδή γνωρίζει και μιλά και αυτός την Βουλγαρική γλώσσα ξεκίνησα να μιλά με τον Κατηγορούμενο. Σε χρόνο 5 περίπου λεπτών στον χώρο αφίχθηκε η Αστυνομία με τον μάρτυρα να επιμένει πως ακόμα και κατά τον χρόνο της σύλληψης του Κατηγορούμενου αυτός συνέχισε να τον απειλή με τις φράσεις ''θα δεις τι θα πάθεις και τέλειωσες''. Μάλιστα ερωτούμενος γιατί δεν τα ανέφερε αυτά στην κατάθεση του απάντησε πώς ένεκα του ότι ήταν πρωινές ώρες και ήταν σε σύγχυση αλλά και το ότι έπρεπε να φύγει για τη δουλειά του που είναι στην Λευκωσία έδωσε μια κατάθεση πάρα πολύ γρήγορα και σήμερα συμπληρώνει αυτά που δεν είπε στην κατάθεση του. Αντεξεταζόμενος επιβεβαίωσε πώς αρχικά μιλούσε στον Κατηγορούμενο στην Ελληνική Γλώσσα ενώ στην συνέχεια όταν αντιλήφθηκε ότι πρόκειται για πρόσωπο από την Βουλγαρία του μίλησε και στα Βουλγάρικα γλώσσα την οποία ο μάρτυρας ως ανέφερε γνωρίζει. Είδε τα δύο πρόσωπα έξω στο πεζοδρόμιο κατοικίας να ασχολούνται με ένα ντεπόζιτο που βρισκόταν στο πεζοδρόμιο και μόλις τον άκουσαν ότι άνοιξε την πόρτα και βγήκε έξω στο μπαλκόνι αυτοί κατευθύνθηκαν προς τον δρόμο με ένα πρόσωπο να φεύγει τρέχοντας όταν τους ρώτησε τι κάνουν ενώ ο Κατηγορούμενος κατευθύνθηκε προς το μέρος του απειλώνοντας τον με διάφορες φράσεις τις οποίες και ανέφερε και άλλες που δήλωσε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί. Μάλιστα τόνισε πώς είχε συζήτηση με τον κατηγορούμενο για περίπου 5 λεπτά μέχρι που έφτασε η Αστυνομία στο μέρος και συνέχισε να τον απειλή και στην παρουσία των Αστυνομικών. Αρνήθηκε ότι τα όσα αναφέρει σήμερα στο Δικαστήριο είναι προϊόν της φαντασίας του και επανέλαβε την θέση πως ο λόγος μη συμπερίληψης τους στην κατάθεση του ημερ. 27.03.2023 ήταν διότι έπρεπε να φύγει για την εργασία του στην Λευκωσία. Σε ερώτηση κατά πόσον του προκλήθηκε οποιοσδήποτε φόβος ανέφερε πως ανησύχησε όταν του εκστόμιζε τις απειλές τόσο για τον ίδιο όσο και για τους γονείς του που διέμεναν στην συγκεκριμένη κατοικία. Πέμπτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ5) παρουσιάστηκε ο Ε. Πενταράς χρυσοχόος στο επάγγελμα εδώ και 30 χρόνια ως ανέφερε. Υποδείχθηκε στον μάρτυρα το Τεκμήριο 15 και ερωτήθηκε κατά πόσον πρόκειται για χρυσό αντικείμενο με τον μάρτυρα να επιβεβαιώνει πως πρόκειται για ψεύτικο αντικείμενο βαμμένο με μπογιά. Μάλιστα έλεγξε αυτό και με φάρμακα που είχε στην κατοχή του επιβεβαιώνοντας την θέση του αυτή αφού αυτό άρχισε να ξεβάφει. Aξιολόγηση Μαρτυρίας: Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τα λεγόμενά τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Προβαίνω σε αυτή την αξιολόγηση με γνώμονα, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος καθενός στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Αντιπαρέβαλα επίσης τις θέσεις κάθε μάρτυρα με τη λοιπή μαρτυρία που κατατέθηκε στην υπόθεση, γραπτή και προφορική και τη συνοχή και συνέπεια της εκδοχής καθενός, με το σύνολο και τη λογική της υπάρχουσας μαρτυρίας. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 506, υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα, δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του ξεχωριστά, αλλά πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Στυλιανίδης v. Χ¨Πιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.ά.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 162). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Κατά την αξιολόγηση των μαρτύρων στην παρούσα ποινική υπόθεση είχα υπόψη μου και το εξής σαφές και περιεκτικό απόσπασμα από την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στη Monteanu v. Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 459: «Το έργο του Δικαστηρίου στην αναζήτηση της αλήθειας στο μέτρο βεβαίως του ανθρωπίνως δυνατού, είναι έργο περίπλοκο, περίτεχνο και ιδιαίτερα λεπτό. Η ανθρώπινη εμπειρία, την αντικειμενική συνισταμένη της οποίας εκφράζει το κάθε Δικαστήριο, διδάσκει ότι είναι απροσδιόριστα απεριόριστη η περιπτωσιολογία της ανθρώπινης έκφρασης μ' όλες τις εκφάνσεις της. Είναι γι' αυτό που ένα Δικαστήριο, ιδιαιτέρως ποινικής δικαιοδοσίας, οφείλει να διυλίζει, να διηθίζει και να φιλτράρει την όλη μαρτυρία με περισσή επιμέλεια και τέτοια προσοχή έτσι ώστε αν καταλήξει σε ενοχή, αυτή να είναι συμβατή με το διαχρονικό αξίωμα και θεμέλιο στην ποινική δίκη, ότι ουδείς καταδικάζεται εκτός εάν κριθεί ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.» Επίσης υπενθυμίζεται πως ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου, είτε μερικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva

(2002)1 ΑΑΔ 454). Επομένως το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που το Εφετείο επισήμανε στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 219/2012, ημερ. 29.11.13. Η προσέγγιση που το Δικαστήριο υιοθετεί στο θέμα αποδοχής ή όχι μιας μαρτυρίας υπόκειται στον περιορισμό της αιτιολόγησης (Λαζάρου v. Δημοκρατίας,

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Το ακόλουθο απόσπασμα από την Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266 εξηγεί με σαφήνεια τα πιο πάνω: "... ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης v. Αστυνομίας

(1985)1 Α.Α.Δ. 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας (Μιχαήλ v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 168). " Τόσο ο ΜΚ1 όσο και ο ΜΚ3 μου άφησαν θετική εντύπωση και εικόνα από το ειδώλιο του μάρτυρα. Υπενθυμίζεται πως ο ΜΚ1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης ενώ ο ΜΚ3 το μέλος της Αστυνομικής Δύναμης που μετέβηκε στην σκηνή στις 27 Μαρτίου 2023 όπου και εντόπισε και συνέλαβε τον Κατηγορούμενο για αριθμό αυτόφωρων αδικημάτων. Αμφότεροι αναφέρθηκαν στην εμπλοκή τους στην υπόθεση και στις ενέργειες στις οποίες προέβηκαν. Υπενθυμίζεται ότι μεγάλο μέρος της μαρτυρίας τους αφορά την 1η και 2η κατηγορία οι οποίες έχουν απορριφθεί από το εκ πρώτης όψεως στάδιο. Σε σχέση με τις εναπομείνασες κατηγορίες (3η & 4η κατηγορία) η έκταση της μαρτυρίας είναι πιο περιορισμένη και αφορά και πάλι στις ενέργειες τις οποίες προέβηκαν και τις οποίες αποδέχομαι. Η μαρτυρία του ΜΚ2 γίνεται επίσης αποδεχτεί ως προς τις ενέργειες τις οποίες προέβηκε. Η εμπλοκή του στην υπό εξέταση υπόθεση ήταν περιορισμένη αφού ήταν το μέλος της Αστυνομικής Δύναμης που έλαβε την ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο με τον μάρτυρα να μην αντεξετάζεται. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του. Στρεφόμενος προς την μαρτυρία του ΜΚ4 δηλώνω εξ αρχής πως θα προχωρήσω να αποδεχθώ μέρος της μαρτυρίας του και όχι ολόκληρη χωρίς αυτό ως αναγνωρίζει η νομολογία να είναι επιλήψιμο. Και αυτό γιατί το κομμάτι της μαρτυρίας του που αφορά το τι ισχυρίστηκε ότι έλαβε χώρα για διάρκεια 5 λεπτών μεταξύ του ιδίου και του Κατηγορούμενου για το οποίο καμία αναφορά δεν γίνεται στην γραπτή του κατάθεση αλλά πρώτη φορά ανέφερε κατά την δια ζώσης μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτό με εξαίρεση την αναφορά του για την εκστόμιση από τον Κατηγορούμενο της φράσης <<Θα δεις τι θα σου κάμω>> κατά την διάρκεια που αυτός είχε συλληφθεί η οποία επιβεβαιώνεται και από την μαρτυρία του ΜΚ3. Ο μάρτυρας αυτός μπορώ να πω ότι ήταν υπερβολικός στο μέρος της μαρτυρίας του ισχυριζόμενου διαλόγου και η δικαιολογία που έδωσε για την μη συμπερίληψη του συνόλου των όσων ανέφερε δια ζώσης στην γραπτή του κατάθεση εξ αρχής δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Συνεπώς αποδέχομαι μέρος της μαρτυρίας του. Ο ΜΚ5 υπενθυμίζεται ότι δεν έτυχε αντεξέτασης. Ούτως η άλλως η μαρτυρία του αφορούσε μόνο το κατά πόσον το Τεκμήριο 15 ήταν χρυσό αντικείμενο η όχι με την απάντηση του να είναι σύντομη ότι πρόκειται για αντικείμενο βαμμένο με χρυσή μπογιά και όχι ότι πρόκειται για χρυσό αντικείμενο. Συνεπώς δεν έχω λόγο να μην αποδεχθώ την μαρτυρία του. Eυρήματα: Έχοντας υπόψη μου τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα & έγγραφα καθώς και την τεθείσα ενώπιον μου αποδεκτή έγγραφη και δια ζώσης μαρτυρία καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν την υπό εξέταση υπόθεση: Στις 27 Μαρτίου 2023 στην οδό Νεαπόλεως στην Πάφο εντοπίστηκε ο Κατηγορούμενος έχοντας μαζί του αριθμό εργαλείων να προσπαθεί μαζί με ένα άλλο άτομο να αφαιρέσει μπόιλερ που βρισκόταν στο εσωτερικό μέρος ντεπόζιτου νερού που είχε αφεθεί παρατημένο σε δημόσιο πεζοδρόμιο επί της συγκεκριμένης οδού. Ο ΜΚ4 άκουσε δυνατό θόρυβο περί τις 04:20 με αποτέλεσμα να βγει έξω στην βεράντα της κατοικίας όπου διέμενε και να δει τον Κατηγορούμενο να προβαίνει στην ανωτέρω ενέργεια. Ο μάρτυρας άρχισε να συζητά με τον Κατηγορούμενο για περίπου 5 λεπτά τόσο στην Ελληνική όσο και στην Βουλγάρικη γλώσσα ενώ είχε ειδοποιήσει και την Αστυνομία. Σε έλεγχο που διενεργήθηκε από μέλη της Αστυνομικής Δύναμης που μετέβησαν στην σκηνή εντοπίστηκαν στην κατοχή του Κατηγορούμενου και συγκεκριμένα στην αριστερή τσέπη του παντελονιού του τα Τεκμήρια 10 μέχρι και 15 δηλαδή: α) ένα γαλλικό κέρμα

(1)φράγκο, β) ένα Ουγγρικό κέρμα (50 Forint), γ) ένα Ιορδανικό νόμισμα (Δηνάριο), δ) ένα ελληνικό νόμισμα (10 δραχμών), ε) ένα κλειδί αυτοκινήτου μάρκας TOYOTA και στ) ένα ψεύτικο μενταγιόν βαμμένο με χρυσό χρώμα. Σε έλεγχο στο μηχανογραφημένο σύστημα της Αστυνομίας διαπιστώθηκε ότι ο Κατηγορούμενος δεν ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης οποιουδήποτε οχήματος. Κατά την διάρκεια της σύλληψης του Κατηγορούμενου από μέλη της Αστυνομικής Δύναμης προχώρησε και εκστόμισε στον ΜΚ4 που βρισκόταν σε απόσταση περί τα 7 μέτρα στο μπαλκόνι της κατοικίας του την φράση <<Θα δεις τι θα σου κάμω>>. Νομική Πτυχή: (α) Η Τρίτη Κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 που προνοεί τα ακόλουθα: Παράνομη κατοχή περιουσίας

1. Όποιος έχει στην κατοχή του κινητό, χρήματα, αξιόγραφο ή οποιαδήποτε άλλην περιουσία, για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν αποδείξει με αυτό τον τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι απόκτησε νόμιμα την κατοχή τους. Το Ανώτατο Δικαστήριο είχε την ευκαιρία πολύ πρόσφατα να ασχοληθεί με το πιο πάνω άρθρο και πιο συγκεκριμένα στην ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 26/2022, 7/4/2023: '' Όπως αναφέραμε πιο πάνω, το άρθρο που πρόσθεσε το πρωτόδικο Δικαστήριο και επί του οποίου καταδίκασε τον Εφεσείοντα, είναι το ΄Αρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα, ΚΕΦ. 154, το οποίο ορίζει ως ακολούθως: «
2. Όποιος έχει στην κατοχή του κινητό, χρήματα, αξιόγραφο ή οποιαδήποτε άλλην περιουσία, για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν αποδείξει με αυτό τον τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι απόκτησε νόμιμα την κατοχή τους.» Το ότι η επίδικη περιουσία, στην προκείμενη περίπτωση, ήταν κλοπιμαία, είναι δεδομένο. Τούτου δοθέντος, είναι σαφές ότι το Άρθρο 309 δεν μπορούσε να τύχει εφαρμογής. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποινική ΄Εφεση Αρ. 72/2018, ημερ. 24.10.2019, το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας βρίσκει εφαρμογή στις περιπτώσεις όπου δεν αποδεικνύεται ότι η περιουσία είναι κλοπιμαία. Το Άρθρο 309 τυγχάνει εφαρμογής όταν ο κατηγορούμενος κατέχει περιουσία υπό τέτοιες ύποπτες περιστάσεις ώστε, ενώ δεν αποδεικνύεται ότι είναι κλοπιμαία, εύλογα, εξ αντικειμένου, δημιουργούνται υποψίες στο πρόσωπο που τον βλέπει να κατέχει τέτοια περιουσία, ότι αυτή είναι κλοπιμαία. (Βλ. επίσης, Κλεάνθους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 236/2018, ημερ. 11.1.2019 και Kamilaris and Another v. The Police (Vol. 18) 1 C.L.R. 78). Επομένως, το κλοπιμαίο της περιουσίας, δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος της παράνομης κατοχής περιουσίας. Υπάρχει ακόμα ένας λόγος για τον οποίο δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η προσθήκη από το Δικαστήριο των πιο πάνω κατηγοριών. Το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας είναι ιδιώνυμο και ιδιότυπο. Εφόσον στοιχειοθετηθεί από την Κατηγορούσα Αρχή η κατοχή περιουσίας και η εύλογη υπόνοια περί του κλοπιμαίου αυτής, μεταφέρεται το αποδεικτικό βάρος στον κάτοχο των εκ πρώτης όψεως κλοπιμαίων αντικειμένων, ώστε αυτός να δώσει μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι η κατοχή της περιουσίας αποκτήθηκε νόμιμα (βλ. Narmania v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 4/2018 και 5/2018, ημερ. 3.4.2019).'' Aποτελεί υπεράσπιση δε για τον κατηγορούμενο αν αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό (ισοζύγιο των πιθανοτήτων) ότι απέκτησε νόμιμα την περιουσία (βλέπετε άρθρο 309 Κεφ. 154). (β) Η Τέταρτη Κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 91Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 που προνοεί τα ακόλουθα: «91Α. Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον µε βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη». Τα συστατικά στοιχεία, επομένως, του αδικήματος είναι:

1. Ο κατηγορούμενος να απειλήσει άλλον µε βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, και
2. Η εν λόγω απειλή να προκαλέσει σε άλλο πρόσωπο τρόμο ή ανησυχία. Πρέπει, λοιπόν, για να αποδειχθεί το αδίκημα, να αποδειχθεί όχι μόνο η απειλή με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, αλλά και ότι η απειλή είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας σε άλλο πρόσωπο. Συμπεράσματα: Σε σχέση με το αδίκημα της Παράνομης Κατοχής Περιουσίας (3η Κατηγορία): Ο κ. Σιαηλής επικεντρώθηκε στην αγόρευση του στο ζήτημα κατά πόσον στην υπό εξέτασή υπόθεση έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ύπαρξη εύλογων υπονοιών ότι η εντοπισθείσα στην κατοχή του Κατηγορούμενου περιουσία είναι κλοπιμαία. Επικαλέστηκε προς τούτο τα όσα αναφέρθηκαν στην ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 236/2018, 11/1/2019 όπου μεταξύ άλλων πραγματεύτηκε και την εφαρμογή του άρθρου 309 του Κεφ. 155 και στην οποία λέχθηκαν τα εξής σχετικά: ''Αναφορικά με την καταδίκη στην κατηγορία για παράνομη κατοχή περιουσίας σημειώνουμε τα ακόλουθα: Συστατικό στοιχείο του αδικήματος κατά το άρθρο 309 είναι η ύπαρξη ευλόγων υπονοιών ότι η περιουσία που κατέχεται είναι κλοπιμαία. Η εμβέλεια του αδικήματος εξηγήθηκε από το Lord Goddard, με αναφορά σε ανάλογη νομοθεσία στην υπόθεση Flatman v. Light and others [1946] 2 All ER, 368, ως το ακόλουθο απόσπασμα που υιοθετήθηκε στην Kamilaris (ανωτ.): «A man is found in very suspicious circumstances in possession of property. He can be called upon to give an account of how he got it. If the police, or whoever start the prosecution, are satisfied that it was stolen and could show it was stolen, there is no need to invoke this section. The section is designed to cover cases in which it is impossible to show at the time of the man's arrest that the property is stolen. It is not necessary to show that it is stolen, because the section deals with property which is 'reasonably suspected of being stolen or unlawfully obtained.' If that is so a man can be brought before the Magistrates and dealt with under this section.» Αποφασίστηκε περαιτέρω ότι για να θεμελιωθεί κατηγορία βάσει του άρθρου 309 η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει ότι «a given date a certain person had in his possession property which some other person reasonably suspected to be stolen property» (Police v. Haralambous & Yianni 14 CLR 109, Police v. Skoufaris 23 CLR 187, Kamilaris, ανωτ.). Η εύλογη υπόνοια πρέπει να προκαλείται σε κάποιο πρόσωπο που βλέπει ή βρίσκει την περιουσία στην κατοχή του κατηγορούμενου, ενόσω η περιουσία παραμένει στην κατοχή του τελευταίου (Economides v. The Police 24 CLR 5, Kamilaris, ανωτ.). Ο Αρχιδικαστής Jackson είχε χαρακτηρίσει στην Kamilaris τη σχετική πρόνοια δυσεξήγητη εκφράζοντας την προσδοκία διευκρίνισης της από τη νομολογία μελλοντικά. Δεν φαίνεται όμως να παράχθηκε νομολογία επί του άρθρου
3. Έχουμε μόνο εντοπίσει την Καριπίδης ν. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 237, όπου ελέχθη ότι το εύλογο των υπονοιών του προσώπου που τις επικαλέστηκε, αστυνομικού, εξεταστή της υπόθεσης, δεν μπορούσε να αποδειχθεί με την έκφραση της υποκειμενικής του κρίσης, αλλά ήταν ζήτημα αντικειμενικό. Προκύπτει ότι το άρθρο 309 βρίσκει εφαρμογή όταν ο κατηγορούμενος κατέχει περιουσία υπό τέτοιες ύποπτες περιστάσεις ώστε, ενώ δεν αποδεικνύεται ότι είναι κλοπιμαία, εύλογα, εξ αντικειμένου, δημιουργούνται υποψίες στο πρόσωπο που τον βλέπει να κατέχει τέτοια περιουσία, ότι αυτή είναι κλοπιμαία. Εν προκειμένω το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αναφέρθηκε σε οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον του από πρόσωπο που να σχημάτισε υπόνοιες και για τις περιστάσεις υπό τις οποίες το πρόσωπο αυτό σχημάτισε τέτοιες υπόνοιες ώστε, περαιτέρω, να τις κρίνει εξ αντικειμένου ως εύλογες. Προχώρησε το ίδιο να αναζητήσει ύποπτες περιστάσεις κι αυτό θα αρκούσε για να ανατρέψουμε την καταδίκη στην 1η κατηγορία. Σημειώνουμε όμως περαιτέρω ότι άστοχα θεώρησε ως τέτοιες ύποπτες περιστάσεις τη δικαστική του γνώση για τη μεγάλη συχνότητα διάπραξης διαρρήξεων και κλοπών και γενικά αδικημάτων κατά της περιουσίας σε συνδυασμό με «το συμπέρασμα του για τις κατηγορίες 2, 3 και 4». Στρεφόμενος τώρα στα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης προκύπτουν τα εξής: Πράγματι στις 27 Μαρτίου 2023 στην κατοχή του Κατηγορούμενου βρέθηκαν τα Τεκμήρια 10 μέχρι και 15 δηλαδή: α) ένα γαλλικό κέρμα

(1)φράγκο, β) ένα Ουγγρικό κέρμα (50 Forint), γ) ένα Ιορδανικό νόμισμα (Δηνάριο), δ) ένα ελληνικό νόμισμα (10 δραχμών), ε) ένα κλειδί αυτοκινήτου μάρκας TOYOTA και στ) ένα ψεύτικο μενταγιόν βαμμένο με χρυσό χρώμα. Τα πιο πάνω δεν έχουν αναγνωριστεί από τον οποιονδήποτε ως ιδιοκτήτη τους, ούτε πρόκειται για περιουσία που έχει δηλωθεί ως κλοπιμέα.[3] Ο ΜΚ1 εξέφρασε την θέση κατά την δια ζώσης μαρτυρία του πώς από την στιγμή που ο Κατηγορούμενος δεν μπορούσε να δώσει ικανοποιητικές εξηγήσεις για το νόμιμο της κατοχής των αντικειμένων που βρέθηκαν στην κατοχή του και υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι αυτά κατέχονταν παράνομα κατηγορήθηκε για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Το ίδιο υποστήριξε και ο ΜΚ3 στην δική του κατάθεση. Υπενθυμίζεται επίσης σε σχέση με το μενταγιόν (Τεκμήριο 15) ότι στη βάση της μαρτυρίας του ΜΚ5 δεν πρόκειται για χρυσό μενταγιόν ως αρχικά είχε περιγραφή στις λεπτομέρειες της 3ης Κατηγορίας αλλά για ψεύτικο αντικείμενο βαμμένο με χρυσή μπογιά. Επίσης σε σχέση με το Τεκμήριο 14 δηλαδή το κλειδί αυτοκινήτου TOYOTA υπάρχει μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ3 η οποία δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ο Κατηγορούμενος σύμφωνα με έρευνα στο μηχανογραφημένο σύστημα της Αστυνομίας που έγινε δεν ήταν ιδιοκτήτης οποιουδήποτε οχήματος. Το ερώτημα που καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσον τα όσα βρέθηκαν στην κατοχή του Κατηγορούμενου στις 27 Μαρτίου 2023 τα οποία δήλωσε κατά τον χρόνο εντοπισμού τους ότι <<Εν δικά μου>> επίσης και στην ανακριτική του κατάθεση[4] κατέχονταν υπό τέτοιες ύποπτες περιστάσεις έτσι ώστε να σχηματίζονται υπόνοιες / υποψίες σε πρόσωπο στην περίπτωση μας τον ΜΚ3 που ήταν το μέλος της Αστυνομικής Δύναμης που τον εντόπισε στην σκηνή ότι αυτή η περιουσία είναι κλοπιμέα με τις υπόνοιες / υποψίες αυτές να πρέπει να κρίνονται και εξ αντικειμένου εύλογες υπό τις περιστάσεις. Υπενθυμίζεται ξανά πως εκείνο το οποίο αναζητείται είναι εύλογες υπόνοιες ότι τα αντικείμενα είναι προϊόν κλοπής και όχι ότι πράγματι αποτελούν προϊόν κλοπής (βλ. Police v. Neoklis Haralambous & Stefanis Yanni 14 C.L.R. 109). Στην Καριπίδης Τζώννης ν. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 237 το Εφετείο ανατρέποντας την πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση συμφώνησε πώς ''Η εύλογη υπόνοια, που αναφέρεται στο σχετικό άρθρο του Ποινικού Κώδικα, αποδεικνύεται ως αντικειμενικό γεγονός από το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται. Δεν αποδεικνύεται με την έκφραση της υποκειμενικής κρίσης και αντίληψης του οποιουδήποτε, εδώ του εξεταστή της υπόθεσης.'' Συνεπώς θα πρέπει να εξεταστεί αν η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει εκτός από τον εντοπισμό των συγκεκριμένων αντικειμένων στην κατοχή του Κατηγορούμενου (1ο συστατικό στοιχείο) κατοχή η οποία στο τέλος της ημέρας προκύπτει αβίαστα και δεν έχει αμφισβητηθεί και την απόδειξη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και του δεύτερου συστηματικού στοιχείου, δηλαδή του συμπεράσματος ότι στοιχειοθετείται εύλογη υπόνοια ότι η αναφερόμενη στην 3η Κατηγορία περιουσία είναι κλοπιμαία. Και αυτό γιατί μόνο με την απόδειξη αμφότερων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος της παράνομης κατοχής περιουσίας που διέπεται από το άρθρο 309 του Κεφ. 154, το αποδεικτικό βάρος μετατίθεται στον Κατηγορούμενο δηλαδή αυτός να οφείλει να αποδείξει, στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων πάντοτε, ότι απέκτησε νόμιμα την κατοχή της περιουσίας αυτής. Από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου δεν μπορώ να οδηγηθώ σε συμπέρασμα στοιχειοθέτησης εύλογων υπονοιών ότι τα όσα εντοπίστηκαν στην κατοχή του Κατηγορούμενου αποτελούν κλοπιμαία περιουσία. Η μαρτυρία που τέθηκε από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής δεν ικανοποιεί το απαιτούμενο βαθμό απόδειξης. Τόσο ο ΜΚ1 όσο και ο ΜΚ3 προέβηκαν σε γενική αναφορά περί της ύπαρξης εύλογων υπονοιών χωρίς να δώσουν οποιαδήποτε άλλη εξήγηση πέραν του ότι ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις για την κατοχή τους. Η φύση των αντικειμένων, η απουσία οιονδήποτε ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και/ή απουσία σημαντικής αξίας καθιστούν το σύνολο των στοιχείων μη ικανοποιητικό για την δημιουργία εύλογων υπονοιών ότι αυτά τα συγκεκριμένα αντικείμενα είναι κλοπιμαία. Ακόμα και το γεγονός ότι έγινε έλεγχος και ο Κατηγορούμενος δεν βρέθηκε να είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης οποιουδήποτε αυτοκινήτου δεν μπορεί από μόνο του να οδηγήσει σε συμπέρασμα εύλογης υπόνοιας ότι το συγκεκριμένο κλειδί που βρέθηκε στην κατοχή του ήταν προϊόν κλοπής. Συνεπώς για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω αναπόφευκτα η 3η Κατηγορία οδηγείται σε απόρριψη. Σε σχέση με το αδίκημα της Απειλής (4η Κατηγορία): Όπως προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου αποδέχομαι το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος εκστόμισε στον ΜΚ4 στις 27.03.2023 την φράση <<Θα δεις τι θα σου κάμω>>. Δεν έχω όμως ικανοποιηθεί ότι ένεκα της φράσης αυτής προκλήθηκε στον μάρτυρα οποιοσδήποτε τρόμος ή ανησυχία. Και αυτό γιατί μέσα από την μαρτυρία του ίδιου του ΜΚ4 αλλά και του ΜΚ3 προκύπτει πως η εκστόμιση της συγκεκριμένης φράσης έγινε όταν ήδη ο Κατηγορούμενος βρισκόταν υπό καθεστώς σύλληψης συνοδευόμενος από μέλη της Αστυνομικής Δύναμης προς το περιπολικό και κατά την διάρκεια που γίνονταν ενέργειες να του τοποθετηθούν και χειροπέδες και ήταν ξεκάθαρο ότι δεν είχε την όποια δυνατότητα να υλοποιήσει οτιδήποτε επιθυμούσε στον μάρτυρα. Αξιοσημείωτο μάλιστα το γεγονός πώς ο ΜΚ4 βρισκόταν στο μπαλκόνι του διαμερίσματος του σε απόσταση 7 μέτρων από τον Κατηγορούμενο που βρισκόταν κάτω στον δρόμο και συνεπώς δεν μπορούσε να έχει οποιαδήποτε πρόσβαση στον ΜΚ4 ακόμα και αν αυτός δεν βρισκόταν υπό σύλληψη. Μάλιστα οι αναφορές του μάρτυρα για ανησυχία από μέρους του κρίνονται υπερβολικές στη βάση των όσων τελικά ανέφερε ότι έλαβαν χώρα κατά την αντεξέταση του και τα οποία δεν περιέλαβε στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία με τον ίδιο να έχει διάλογο πέραν των 5 λεπτών τόσο στην Ελληνική όσο και στην Βουλγάρικη Γλώσσα με τον Κατηγορούμενο μάλιστα χωρίς την παρουσία μελών της Αστυνομίας και χωρίς να εκφράζει την οποιαδήποτε ανησυχία ή φόβο ή τρόμο για τα όσα ισχυρίστηκε ότι ο Κατηγορούμενος του εκστόμιζε ενώ όλος παραδόξως εξέφρασε την ύπαρξη τέτοιων συναισθημάτων όταν τελικά ο Κατηγορούμενος συνελήφθηκε. Ο μάρτυρας ήταν ξεκάθαρα υπερβολικός για τα ζητήματα αυτά και δεν μπορώ να αποδεχθώ το μέρος αυτό της μαρτυρίας του για τους λόγους που έχω προσπαθήσει να εξηγήσω. Συνεπώς ένεκα της μη στοιχειοθέτησης της ύπαρξης τρόμου ή ανησυχίας η 4η Κατηγορία είναι καταδικασμένη σε απόρριψη. Κατάληξη: Για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την 3η και 4η Κατηγορία. Τυχόν έξοδα που αφορούν τους μάρτυρες της υπόθεσης να πληρωθούν από την Δημοκρατία. (Υπ.)....................................... N. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Συμπεριλήφθηκε με τροποποίηση ημερ. 20.04.2023 [2] Μ.Φ. Χ. v. Μ.Χ., ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 22/2018, 28/9/2021 [3] Αναφερόμενος κατά την αντεξέταση του για τα εντοποπισθέντα κέρματα ο ΜΚ1 ανέφερε τα ακόλουθα: ''. Και για τα υπόλοιπα αντικείμενα, τα κέρματα, λόγω του ότι δεν είναι αντικείμενα που μπορεί να χαρακτηριστούν μοναδικά και είναι δύσκολο να αναγνωριστούν από οποιονδήποτε, ο οποίος ήταν πιθανόν να ανάφερε κλοπή των αντικειμένων αυτών αρκεστήκαμε στο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας'' [4] Στην απάντηση 8 του Τεκμηρίου 17(Α) αναφέρει τα εξής <<Είναι δικά μου και τα έχω μαζί μου για να μην μου τα κλέψουν, το μενταγιόν δεν είναι χρυσό>> cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο