Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. SYMELA KYRIAKIDOU κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1412/20, 9/6/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:B50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Σ. ΣΥΜΕΟΥ, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 1412/20 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v.
- SYMELA KYRIAKIDOU
- ΝΙΚΟΣ ΡΑΦΑΗΛ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 09.06.23 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή : κος. Σ. Χρυσοστόμου Για την Κατηγορούμενη 1 : κα. Π. Σιαηλή Κατηγορούμενη παρούσα Για Κατηγορούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η 1η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει την κατηγορία της μεταφοράς κινητού τηλεφώνου ή φορητού μέσου επικοινωνίας στα αστυνομικά κρατητήρια κατά παράβαση των άρθρων 129Α και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 όπως έχει τροποποιηθεί (1η κατηγορία). Σε ότι αφορά τον 2ο Κατηγορούμενο η διαδικασία διακόπηκε την 14/02/23 από την Κατηγορούσα Αρχή. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος που η 1η Κατηγορουμένη αντιμετωπίζει, από τώρα και στο εξής «η Κατηγορούμενη», την 16η Ιανουαρίου του 2019 στο χώρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, μετέφερε ή μερίμνησε να μεταφερθεί εντός των αστυνομικών κρατητηρίων ένα κινητό τηλέφωνο το οποίου βρισκόταν μέσα σε ένα μπουφάν, με σκοπό αυτό να περιέλθει στην κατοχή του γιού της , δηλαδή του Νίκου Ραφαήλ Ευαγγέλου, ο οποίος τελούσε υπό κράτηση. Η Κατηγορούμενη δεν παραδέχθηκε ενοχή στην εναντίον της κατηγορία και έτσι η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας. Ως πρώτος μάρτυρας κλήθηκε και κατέθεσε ο Αστ.2900 Αυγουστίνος Ρασπόπουλος ο οποίος υπηρετεί στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό της Πάφου και εκτελεί χρέη υπευθύνου της αποθήκης τεκμηρίων του συγκεκριμένου σταθμού. Κατά την κυρίως εξέταση του ζήτησε και κατέθεσε ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας L8 STAR MB10 το οποίος έχει μήκος 6,6 εκατοστά και πλάτος 2,
- Το κινητό τηλέφωνο αποτελεί το Τεκμήριο
- Πέραν των πιο πάνω ο ΜΚ1 δεν ανέφερε οτιδήποτε άλλο σχετικό με την παρούσα υπόθεση στο Δικαστήριο. Η δε πλευρά της Υπεράσπισης δεν αμφισβήτησε την μαρτυρία του. Επόμενος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή κλήθηκε και κατέθεσε ο Αστ. 632 Μιχάλης Έλληνας ο οποίος υπηρετεί στην μηχανοκίνητη μονάδα άμεσης δράσης. Η κατάθεση του ημερ. 16.01.19 την οποία και έχει υιοθετήσει ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, αποτελεί το Τεκμήριο
- Ο ΜΚ2 περαιτέρω κατά την κυρίως εξέταση του αναγνώρισε τόσο την Κατηγορούμενη ως το πρόσωπο που του παρέδωσε το συγκεκριμένο μπουφάν εντός του οποίου βρισκόταν το κινητό τηλέφωνο ,Τεκμήριο 8, όσο και το ίδιο το κινητό τηλέφωνο το οποίο μάλιστα ανέφερε ότι το είχε εντοπίσει μέσα από την φόδρα της τσέπης του συγκεκριμένου μπουφάν. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι κατά την στιγμή που ο ίδιος μετέβαινε προς τα κρατητήρια για να το παραδώσει στον Νίκο Ραφαήλ Ευαγγέλου κατόπιν ελέγχου που διενήργησε σε αυτό, διαπίστωσε ότι μέσα από την φόδρα της τσέπης που ήταν σκισμένη, υπήρχε ένα κινητό τηλέφωνο. Αναφερόμενος σε όσα είχαν προηγηθεί του ελέγχου που είχε διενεργήσει, εξήγησε ότι αρχικά είχε συναντήσει την Κατηγορούμενη στους χώρους του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου με σκοπό να του παραδώσει το συγκεκριμένο μπουφάν για να το μεταφέρει στον γιό της Νίκο Ραφαήλ Ευαγγέλου ο οποίος βρισκόταν στα αστυνομικά κρατητήρια του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Εξήγησε ότι κατά την στιγμή που το μετέφερε του εγέρθηκαν υποψίες ότι κάτι υπήρχε εντός του μπουφάν και έτσι κατά τον έλεγχο που διενήργησε σε αυτό, εντόπισε ένα μικροσκοπικό κινητό τηλέφωνο το οποίο μάλιστα βρισκόταν στο εσωτερικό της φόδρας της τσέπης του. Αμέσως και μετά εντοπισμό του κινητού τηλεφώνου ο ΜΚ2 αναζήτησε την Κατηγορούμενη στον χώρο που την είχε συναντήσει λίγα λεπτά προηγουμένως και της είχε υποδείξει να παραμείνει στο μέρος για τον περιμένει, αλλά η Κατηγορουμένη είχε εξαφανιστεί. Ο ΜΚ2 διευκρίνισε επίσης ότι δεν θυμόταν για να αναφέρει με βεβαιότητα αν η Κατηγορουμένη κατά την στιγμή που του παρέδωσε το επίδικο μπουφάν κρατούσε στα χέρια της ακόμη ένα , καθώς επίσης και ότι η φόδρα της τσέπης του μπουφάν μέσα από την οποία είχε βρεθεί και το κινητό τηλέφωνο είχε εισδοχή καθότι δεν ήταν σκισμένη. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 από την Υπεράσπιση κλήθηκε να απαντήσει σε διευκρινιστικού τύπου ερωτήσεις χωρίς ουσιαστικά να αμφισβητηθεί για τους ισχυρισμούς που προέβαλε τόσο κατά την κυρίως εξέταση του όσο και στην γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο
- Ο ΜΚ2 αναφέρθηκε στις ενέργειες που προέβηκε αμέσως μετά την παραλαβή του μπουφάν από την Κατηγορούμενη καθώς και στα όσα επακολούθησαν μετά τον εντοπισμό του. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης από την Κατηγορούσα Αρχή, η πλευρά της Υπεράσπισης δεν υπέβαλε οποιαδήποτε εισήγηση αναφορικά με εκ πρώτης όψεως στάδιο. Το Δικαστήριο καθήκοντος εξέτασε αυτεπαγγέλτως με βάση τις καλά καθιερωμένες νομολογιακές αρχές που αφορούν το στάδιο αυτό, κατά πόσο η Κατηγορούμενη με βάση την προσαχθείσα υπό της Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία θα πρέπει να κληθεί, σε απολογία. Αφού το Δικαστήριο έκρινε λοιπόν εκ πρώτης όψεως ένοχη την Κατηγορουμένη στη κατηγορία που αντιμετωπίζει και αφού της επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, η ίδια επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες προς Υπεράσπισης της. Αξίζει να σημειωθεί ότι πέραν από τους μάρτυρες που κλήθηκαν για να καταθέσουν στο Δικαστήριο, το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας που έχει προσαχθεί δηλώθηκε δια μέσω των εγγράφων που έχουν κατατεθεί (Τεκμήριο 1, 2 και 5) ως παραδεκτή προς της αλήθεια του περιεχόμενου της. Συνακόλουθα τα παραδεκτά γεγονότα που έχουν δηλωθεί αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση ,την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια τους, τους λόγους που είχαν για να πιστεύουν ή να θυμούνται αυτά για τα οποία κατέθεσαν την φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους. Επίσης έχει κριθεί νομολογιακά ότι όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14). Ο ΜΚ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Εξάλλου ο ρόλος του καθώς και η ανάμιξη του με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ήταν περιορισμένος αφού αφορά μόνο στην φύλαξη και παράδοση του Τεκμηρίου 8 στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του δεν έχει αμφισβητηθεί γι' αυτό και γίνεται στο σύνολο της αποδεχτή. Θετική εντύπωση αποκόμισα και από τον ΜΚ2. Έχω αντιπαραβάλει καταρχήν το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης, Τεκμήριο 1, με το περιεχόμενο της δια ζώσης μαρτυρίας του, και δεν έχω διαπιστώσει ότι ο μάρτυρας έχει υποπέσει σε οποιαδήποτε ουσιώδη αντίφαση. Τουναντίον οι ισχυρισμοί που έχουν προβληθεί από τον ίδιο τόσο στην μια όσο και στην άλλη περίπτωση ταυτίζονται και συγκλίνουν. Αξίζει εξάλλου να υποδειχθεί ότι η μαρτυρία του δεν έχει αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Συνακόλουθα η μαρτυρία του ΜΚ2 γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της και ο ΜΚ2 κρίνεται αξιόπιστος. Από την αντίπερα όχθη, όπως άλλωστε υπέδειξα και ανωτέρω, η Κατηγορούμενη επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής. Η ανώμοτη δήλωση - όπως και η σιωπή - σε αντίθεση με την ένορκη κατάθεση δεν υπόκειται σε αξιολόγηση (Βλ. Themistocleous v. The Police
(1981)2 CLR 200 και Anastassiades v. The Republic
(1977)2 CLR 97). Ούτε και η επιλογή ενός κατηγορούμενου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ή να παραμείνει σιωπηλός δύναται να εκληφθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (Βλ. Δημοσθένους κ.α. v. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 129). Σε ότι αφορά την ανακριτική κατάθεση της Κατηγορουμένης, Τεκμήριο 6, σημειώνονται τα ακόλουθα. Σύμφωνα με το Αγγλικό σύγγραμμα The Modern Law of Evidence, Adrian Keane, 7h έκδοση, σελίδες 177-179 δηλώσεις οι οποίες γίνονται από τον κατηγορούμενο προς την Αστυνομία (statements made on accusation) και οι οποίες συνιστούν παραδοχή (admission) είναι αποδεκτές ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους νοουμένου ότι ικανοποιούν τις προϋποθέσεις της αποδεκτότητας. Όσον αφορά στην Κυπριακή Νομολογία ενδεικτική επί του προκειμένου είναι η υπόθεση Καΐμης ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 662 όπου αναφέρθηκε ότι όταν η κατάθεση ή δήλωση του κατηγορούμενου στην Αστυνομία είναι αυτοενοχοποιητική μπορεί να γίνει αποδεκτή για απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου της. Όταν η κατάθεση ή δήλωση προς την Αστυνομία είναι μικτή (mixed) υπό την έννοια ότι περιέχει ουσιωδώς ενοχοποιητικά και αθωωτικά στοιχεία αυτή είναι εξ' ολοκλήρου αποδεκτή ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της (Βλ. R v. Duncan
(1981)73 Cr App R. 359, R v. Hamand
(1985)82 Cr App R. 65, R v. Sharp
(1988)1 All E R 65). Σε μια τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο είναι επιφορτισμένο με το καθήκον να εξετάσει την κατάθεση στην ολότητά της για να ανεύρει πού βρίσκεται η αλήθεια. Στην υπόθεση R v. Duncan
(1981)73 Cr App R. 359, που πιο πάνω μνημονεύεται, το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι τα αθωωτικά στοιχεία της κατάθεσης που ο κατηγορούμενος είχε δώσει στην Αστυνομία δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά για τον λόγο ότι ήταν αυτοεξυπηρετικά. Το Εφετείο αποφάσισε ότι η κατάθεση έπρεπε να γίνει αποδεκτή στο σύνολό της τονίζοντας ότι σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να αξιολογούνται τόσο τα ενοχοποιητικά όσο και τα υπόλοιπα στοιχεία ιδιαίτερα όταν ο κατηγορούμενος δεν έχει προσφέρει μαρτυρία. Στρεφόμενος στην υπό κρίση περίπτωση και έχοντας εξετάσει το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης της Κατηγορουμένης διαπιστώνω ότι σε αυτήν πλην του ισχυρισμού της ότι το συγκεκριμένο μπουφάν που παρέδωσε στον ΜΚ2 και εντός του οποίου είχε ανευρεθεί το κινητό τηλέφωνο Τεκμήριο 8 ήταν δικό της, σε καμία άλλη ερώτηση που της τέθηκε από τον ανακριτή της υπόθεσης δεν έχει απαντήσει εξασκώντας ουσιαστικά το δικαίωμα της να παραμείνει σιωπηλή. Σε ότι αφορά την πιο πάνω απάντηση που δόθηκε από την ίδια, αυτή γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο καθότι πρόκειται για δήλωση ενοχοποιητική. Ευρήματα Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης και των παραδεκτών γεγονότων, βρίσκω ότι, η Κατηγορούμενη την 16/01/19 και περί ώρα 11:20 μετέβηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου όπου προσέγγισε τον ΜΚ2 ο οποίος υπηρετεί στον Ουλαμό Μεταγωγών και του έδωσε ένα σακάκι με σκοπό να το μεταφέρει στον γιό της Νίκο Ραφαήλ Ευαγγέλου ο οποίος ήταν υπόδικος, και κατά την στιγμή εκείνη τελούσε υπό νόμιμη κράτηση στα κρατητήρια του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Η Κατηγορουμένη κρατούσε στα χέρια της δύο σακάκια αλλά έδωσε στον ΜΚ2 αυτό που είχε χρώμα άσπρο με μπλε και ήταν μάρκας EVERLAND. Το σακάκι αυτό ήταν μεγέθους LARGE και ήταν δικό της Κατηγορουμένης. Ο ΜΚ2 αφού παρέλαβε το συγκεκριμένο σακάκι ανέφερε στην Κατηγορουμένη να τον περιμένει μέχρι να ενημερώσει τον υπεύθυνο του στις Κεντρικές Φυλακές για το κατά πόσο μπορούν να το παραλάβουν. Ο ΜΚ2 καθώς κατέβαινε τις σκάλες από τον ισόγειο χώρο του Δικαστηρίου για να μεταβεί στον υπόγειο χώρο όπου βρίσκονται τα κρατητήρια, άρχισε να ελέγχει το συγκεκριμένο σακάκι με αποτέλεσμα να εντοπίσει μέσα από την φόδρα της τσέπης του που ήταν σκισμένη, ένα μικροσκοπικό κινητό τηλέφωνο, δηλαδή το Τεκμήριο
- Τότε ο ΜΚ2 επέστρεψε στο σημείο που είπε στην Κατηγορούμενη να τον περιμένει αλλά αυτή είχε εξαφανιστεί. Τότε ο ΜΚ2 ενημέρωσε τον υπεύθυνο αξιωματικό του Ουλαμού Μεταγωγών για τα περαιτέρω. Ο Αστ. 4897 κατά την διερεύνηση της υπόθεσης παρέλαβε το συγκεκριμένο σακάκι από τον Αστ. 3132 καθώς και το Τεκμήριο 8 το οποίο ήταν σε λειτουργίσιμη κατάσταση. Στις 06/02/19 κλήθηκε στον αστυνομικό σταθμό και πιο συγκεκριμένα στο Τμήμα των Μικροπαραβάσεων Πάφου η Κατηγορούμενη η οποία ανακρίθηκε σχετικά με το αδίκημα που διέπραξε αλλά η ίδια αρνήθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν πλην του ότι παραδέχτηκε ότι το συγκεκριμένο μπουφάν που βρέθηκε εντός του το κινητό τηλέφωνο ήταν δικό της. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 1100 - 1105 η Κατηγορούμενη κατηγορήθηκε γραπτώς και αφού της επιστήθηκε η προσοχή της στον νόμο απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Το συγκεκριμένο μπουφάν παραδόθηκε στην Κατηγορουμένη την ίδια ημέρα από τον Αστ.
- ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το αδίκημα της 1ης κατηγορίας στηρίζεται στο άρθρο 129Α του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: « Πρόσωπο το οποίο μεταφέρει ή μεριμνά να μεταφερθεί εντός των αστυνομικών κρατητηρίων κινητό τηλέφωνο ή οποιοδήποτε φορητό μέσο επικοινωνίας με σκοπό όπως τούτο περιέλθει στην κατοχή προσώπου που τελεί υπό νόμιμη κράτηση, είναι ένοχο πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις 2000, 00 ευρώ ή και στις δύο αυτές ποινές». Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα εξής :
(1)O κατηγορούμενος να μεταφέρει ή να μεριμνά να μεταφερθεί εντός των αστυνομικών κρατητηρίων κινητό τηλέφωνο ή οποιοδήποτε φορητό μέσο επικοινωνίας
(2)έχοντας ως σκοπό το αντικείμενο αυτό να περιέλθει αυτό στην κατοχή προσώπου το οποίο τελεί υπό νόμιμη κράτηση. Στρεφόμενος στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης και έχοντας κατά νου τα ευρήματα στα οποία έχω καταλήξει ανωτέρω, αδιαμφισβήτητα προκύπτει ότι η Κατηγορουμένη την 16/01/19 είχε μεταβεί στον χώρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου της Πάφου έχοντας στα χέρια της δύο μπουφάν. Στην συνέχεια και αφού προσέγγισε τον ΜΚ2 του ζήτησε να μεταφέρει στον γιό της, δηλαδή τον Νίκο Ραφαήλ Ευαγγέλου ο οποίος και τελούσε υπό νόμιμη κράτηση ως υπόδικος σε υπόθεση και την συγκεκριμένη χρονική στιγμή βρισκόταν στα κρατητήρια του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, ένα εκ των δύο μπουφάν που είχε στην κατοχή της. Η Κατηγορούμενη επέλεξε να του δώσει το μπουφάν που είχε μάρκα EVERLAND και ήταν χρώματος μπλε με άσπρο και ήταν δικό της και συνεπώς όχι του γιού της. Ο ΜΚ2 αφού παρέλαβε το συγκεκριμένο μπουφάν είπε στην Κατηγορουμένη να τον περιμένει στον συγκεκριμένο χώρο με σκοπό να διαπιστώσει κατά πόσο ήταν εφικτό να του επιτραπεί να παραδώσει το συγκεκριμένο μπουφάν. Ο ΜΚ2 κατά την στιγμή που μετέβαινε προς τα κρατητήρια του Δικαστηρίου έλεγξε το συγκεκριμένο μπουφάν διαπιστώνοντας ότι μέσα από την φόδρα της τσέπης η οποία ήταν σκισμένη, υπήρχε ένα μικροσκοπικό κινητό τηλέφωνο, δηλαδή το Τεκμήριο 8. Τονίζεται ότι το Τεκμήριο 8 ήταν μήκους 6,6 εκατοστά και πλάτους 2,7 και συνακόλουθα εκ του μεγέθους του δεν μπορούσε εύκολα να γίνει αντιληπτό πόσον μάλλον εφόσον αυτό βρισκόταν και σε μη περίοπτη θέση, δηλαδή ήταν τοποθετημένο μέσα από την φόδρα της τσέπης του μπουφάν. Στην συνέχεια ο ΜΚ2 αφού εντόπισε το κινητό τηλέφωνο μετέβηκε ξανά στον χώρο του Δικαστηρίου που είχε προηγουμένως αναφέρει στην Κατηγορούμενη να τον περιμένει αλλά αυτή είχε εξαφανισθεί. Από τις πιο πάνω αναφερθείσες περιστάσεις καταδεικνύεται χωρίς καμία απολύτως αμφιβολία ότι η Κατηγορούμενη γνώριζε για την ύπαρξη του κινητού τηλεφώνου εντός του μπουφάν της και ότι ο σκοπός της ήταν να το μεταφέρει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και να μεριμνήσει ούτως ώστε αυτό να παραδοθεί στον γιό της ο οποίος τελούσε υπό νόμιμη κράτηση. Καμία άλλη εξήγηση δεν μπορεί να συναχθεί μέσα από τον τρόπο που η Κατηγορουμένη έχει συμπεριφερθεί. Οι ενέργειες της Κατηγορούμενης οι οποίες έχουν λάβει χώρα κατά τον επίδικο χρόνο οδηγούν και στο μοναδικό εύλογο συμπέρασμα του σκοπού που είχε και επιδίωξε να πράξει. Αναφορικά με την πρόθεση σημειώνονται τα ακόλουθα τα οποία λέχθηκαν στην υπόθεση Χριστάκης Ανδρέου Ανθίας ν. Δημοκρατίας (Αρ.1)
(1999)1 ΑΑΔ 404. Σύμφωνα με καλά θεμελιωμένη νομολογιακή αρχή η πρόθεση μπορεί να συναχθεί ως πραγματικό γεγονός από τις περιστάσεις που περιβάλλουν την συγκεκριμένη υπόθεση. Δεν είναι αρκετό ότι το συμπέρασμα για ύπαρξη πρόθεσης είναι εύλογο. Πρέπει να είναι το μόνο εύλογο συμπέρασμα το οποίο μπορεί να συναχθεί από τα γεγονότα. Το βάρος απόδειξης της πρόθεσης το φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σε όλα τα στάδια της δίκης (Βλ. Stavrinou v. Republic
(1969)2 CLR 97, 104, Pefkos ν. Police
(1961)CLR 340, Katelaris ν. Police
(1980)2 CLR 230, Eracleous v. Police
(1972)2 CLR 102, R. v. Georghiades (No. 2) 22 CLR 128 και Σάββα ν. Δημοκρατίας
(1993)2 ΑΑΔ 258, 262). Η πρόθεση δεν μπορεί να αποδειχθεί με θετική άμεση απόδειξη. Ωστόσο τεκμαίρεται ότι κάθε πρόσωπο έχει την πρόθεση να επιφέρει τις φυσικές συνέπειες των πράξεων του. (Βλ. R. v. Georghiades (No. 2) 22 CLR 128). Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την 1η κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στην 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Σ. Συμεού, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο