Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. MAΡΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4476/21, 27/6/2023

(4)(δ) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54 όπως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας ο 1ος κατηγορούμενος μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 15/08/2021 στην κατοικία που βρίσκεται στο Στρουμπί της Επαρχίας Πάφου, κατείχε εκρηκτικές ύλες, δηλαδή 40 σφαίρες 9mm μάρκας SELLIER BELLOT είδους LUGER[1], χωρίς άδεια του Επιθεωρητή εκρηκτικών υλών. 2η Κατηγορία: Το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος κατά παράβαση του άρθρου 372 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας ο 1ος Κατηγορούμενος μεταξύ του μηνός Απριλίου του 2019 και Αυγούστου του 2021 στην Πάφο, συνωμότησε με τον 2ο Κατηγορούμενο, να διαπράξουν πλημμέλημα, δηλαδή το αδίκημα που αναφέρεται στις κατηγορίες 3 και
2. 3η Κατηγορία: Το αδίκημα της απειλής κατά παράβαση του άρθρου 91 Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας ο 1ος Κατηγορούμενος την 1ην Ιανουαρίου του 2021 στην Πάφο, προκάλεσε τρόμο ή ανησυχία στον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου, Ανώτερου Αστυνόμου Νίκου Πενταρά, δηλαδή απέστειλε μήνυμα από το κινητό τηλέφωνο με αριθμό [ ] προς το κινητό τηλέφωνο με αριθμό κλήσης [ ] που ανήκει στον πιο πάνω και έγραφε, απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη και έγραφε: <<PENTARA GIE TIS POUTANAS O XRONOS SOY TELIOSE??. SE PARAKOLOUTHOUME EDO KAI MINES KAI THA PLEROSIS GIA OLA ??? APOLAUSE TOYS TELEFTAIOYS MINES STIN DOULEIA SOU ??.. GOODLUCKYOUWILLNEEDIT>> 4η Κατηγορία: Το αδίκημα της αποστολής δια δημόσιου δικτύου επικοινωνιών μήνυμα το οποίο είναι κατάφωρα προσβλητικό ή/και άσεμνου ή αισχρού ή απειλητικού χαρακτήρα κατά παράβαση των άρθρων 1, 2, 149

(6)(α) του Περί Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών Νόμου και Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Νόμου 112

(1)/2004 όπως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας ο 1ος Κατηγορούμενος την 1ην Ιανουαρίου του 2021 στην Πάφο, προκάλεσε τρόμο ή ανησυχία στον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου, Ανώτερου Αστυνόμου Νίκου Πενταρά, δηλαδή απέστειλε μήνυμα από το κινητό τηλέφωνο με αριθμό [ ] προς το κινητό τηλέφωνο με αριθμό κλήσης [ ] που ανήκει στον πιο πάνω, το οποίο ήταν κατάφωρα προσβλητικού ή/και άσεμνου ή αισχρού ή απειλητικού χαρακτήρα, δηλαδή έγγραφε <<PENTARA GIE TIS POUTANAS O XRONOS SOY TELIOSE??. SE PARAKOLOUTHOUME EDO KAI MINES KAI THA PLEROSIS GIA OLA ??? APOLAUSE TOYS TELEFTAIOYS MINES STIN DOULEIA SOU ??.. GOODLUCKYOUWILLNEEDIT>> 10η Κατηγορία: Παραβίαση υπηρεσιακού απόρρητου και αποκάλυψη κρατικού απόρρητου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 4 και 135 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας ο 3ος Κατηγορούμενος μεταξύ του μηνός Απριλίου του 2019 και Αυγούστου του 2021 στην Πάφο, ενώ ήταν δημόσιος λειτουργός δηλαδή Ειδικός Αστυνομικός 5676, γνωστοποίησε πληροφορία, την οποία είχε υποχρέωση να τηρήσει απόρρητη. Δηλαδή ενώ ο Χριστάκης Δημητριάδης βρισκόταν στην Νότιο Αφρική, τον ενημέρωνε για την επιχειρησιακή δραστηριότητα της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου. Επίσης, του απέστειλε φωτογραφία του ηλεκτρονικού συστήματος της Αστυνομίας, μέσω της εφαρμογής κοινωνικής δικτύωσης <<MESSENGER>> με την οποία του γνωστοποιούσε ότι τα στοιχεία του, είναι καταχωρημένα στον κατάλογο του ΣΤΟΠ-ΛΙΣΤ. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία παρουσιάστηκε από τον Λοχία 2026 Σ. Χατζηγιαννάκη (ΜΚ1), τον Ν. Πενταρά (ΜΚ2), τον Λοχία 1248 Κ. Αναστασίου (ΜΚ3) τον Κ. Καραβιώτη (ΜΚ4) την Λοχία 2461 Ε. Σάββα (ΜΚ5) τον Λοχία 3144 Π. Σιμιλίδη (ΜΚ6) τον Αστ. 4323 Π. Δημοσθένους (ΜΚ7) τον Ε/Αστ. 5373 Ν. Ευσταθίου (ΜΚ8) και την Αστ. 1114 Μ. Απτουλάχατ (ΜΚ9). Επιπρόσθετα για σκοπούς περιορισμού της έκτασης της ακροαματικής διαδικασίας έγινε με την αγαστή συνεργασία των συνηγόρων των δύο πλευρών η κατάθεση στις 16.06.2023 εξ συμφώνου εγγράφων και δηλώσεων που αφορούν τα Τεκμήρια 54 μέχρι και
2. Με το κλείσιμο της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής στις 16.06.2023 η πλευρά των συνηγόρων των Κατηγορουμένων 1 & 3 έγειρε ζήτημα ότι οι πελάτες τους θα πρέπει να τύχουν αθώωσης και απαλλαγής από το εκ πρώτης όψεως στάδιο. Οι Αγορεύσεις: Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων με τις προφορικές τους εισηγήσεις υποστήριξαν ο καθένας τις θέσεις του διαδίκου έκαστος εξ αυτών εκπροσωπεί. Έχω μελετήσει επισταμένως τις θέσεις αυτές, τις έχω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτές όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίο. Να υπενθυμιστεί στο στάδιο αυτό ότι το Δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση σχολιασμού κάθε απόφασης που παρουσιάζεται από διάδικο εκτός και αν αυτή είναι καθοριστική για τα επίδικα ζητήματα. Ακόμη, δεν έχει υποχρέωση να απαντά σε κάθε επιχείρημα που προβάλλεται, το οποίο κρίνεται ότι δεν είναι ουσιώδες ή νομικά αποδεκτό (Βλ. Ανδρονίκου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486.)[2] Νομικές Αρχές Εκ Πρώτης Όψεως: Σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, μετά το πέρας της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή, η Υπεράσπιση δύναται να εισηγηθεί ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση ούτως ώστε ο κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με το στάδιο εκ πρώτης όψεως υπόθεση: «Το δικαστήριο δεν προβαίνει κατά κανόνα στην αξιολόγηση της Μαρτυρίας της Κατηγορίας στο ενδιάμεσο στάδιο της δίκης. Άλλωστε, τέτοια αξιολόγηση θα οδηγούσε, μεταξύ άλλων, στη δημιουργία προκατάληψης εναντίον του κατηγορούμενου οποτεδήποτε κρινόταν ότι η μαρτυρία της Κατηγορίας είναι αξιόπιστη. Και εδώ έγκειται η σημασία της Πρακτικής του 1962 που υιοθετήθηκε στην απόφαση της ολομέλειας Azinas and Another v. Police

(1981)2 CLR 9 και κρίθηκε ότι ενσωματώνει τις αρχές που εφαρμόζονται για να διαπιστωθεί αν η Κατηγορία έχει τεκμηριώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η πρώτη όψη του πράγματος είναι εκείνη η οποία χαρακτηρίζεται από τα εξωτερικά του γνωρίσματα. Είναι με αυτή την έννοια που ο όρος χρησιμοποιείται στην Πρακτική του 1962. Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό διότι το μέτρο δεν είναι οι εκτιμήσεις του συγκεκριμένου δικαστηρίου αλλά εκείνες ενός νοητού λογικού δικαστηρίου. Η συνταύτιση του έργου του κριτή του δικαίου και των γεγονότων στο πρόσωπο του δικαστή στην Κύπρο, δεν μεταβάλλει το πλαίσιο καθορισμού της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Δεν προβαίνει ο δικαστής στο στάδιο εκείνο της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφασή του περιορίζεται, όπως αναφέραμε, σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ' εκείνο το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η Πρακτική του 1962, δηλαδή, ότι κάθε λογικό δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα». Περαιτέρω, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουννίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 82, σελ. 86-87, αναφέρθηκε πως: «Το ορθό κριτήριο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αν αποδειχθεί η ενοχή ενός κατηγορουμένου εις το στάδιο που κλείει η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά κατά πόσο σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν δώσει ικανοποιητική εξήγηση, το Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο της κατηγορίας». Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει της ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Η λογική υποψία δεν είναι αρκετή για να δημιουργήσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση (βλ. Shaaban bin Hussien v. Chong Fook Kam [1970] 2 W.L.R. 441). Στην υπόθεση The Police v. Kallenos

(1980)1 JSC 145 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από τον τότε Επαρχιακό Δικαστή κ.Γιώργο Νικολάου: «. η νομοθετική διάταξη που περιέχεται στο άρθρο 74

(1)(β) του Κεφ. 155. δεν θα πρέπει να ερμηνευθεί κατά τρόπο που να αποτελεί απλή αναφορά στα συμπεράσματα που βγαίνουν από την μαρτυρία, όπως επιφανειακά φαίνεται, αλλά κατά τρόπο που να επεκτείνεται και να απαιτεί μαρτυρία που να θεωρείται αρκετά αξιόπιστη από το δικαστήριο των γεγονότων, ώστε να είναι δυνατόν να εγείρει τεκμήριο ενοχής. Η έννοια <<εκ πρώτης όψεως υπόθεση>> δεν αναφέρεται μόνο στην ποσότητα της μαρτυρίας και στα αντικειμενικά και επιφανειακά συμπεράσματα από αυτήν, αλλά και στην εσωτερική ποιότητά της και την επάρκειά της να οδηγήσει σε συμπεράσματα ενοχής. Το δικαστήριο οφείλει, ακόμη και στο στάδιο τούτο, να οδηγήσει το μυαλό του, αν και μόνο προκαταρκτικά, στο κατά πόσο το δικαστήριο θα μπορεί να στηριχθεί στην μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί. Για παράδειγμα, έχουν οι μάρτυρες γίνει πιστευτοί; Και έτσι και αλλιώς, θα ήταν το δικαστήριο διατεθειμένο να βασισθεί στη μαρτυρία τους; Εκείνο που το άρθρο 74

(1)(β) διαλαμβάνει είναι ότι στο κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορίας πρέπει να υπάρχει τέτοια αξιόπιστη μαρτυρία μπροστά στο δικαστήριο, που να είναι αρκετή για να οδηγήσει σε τεκμήριο ενοχής, που αν αφεθεί αμάχητο, θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορουμένου. . Με λίγα λόγια, ένας κατηγορούμενος τότε μόνο πρέπει να καλείται σε απολογία, όταν η κατηγορία έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από τον κατηγορούμενο μια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα καλείται, όχι για να υπερασπίζει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώνει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορία». Συνεπώς, έχοντας υπόψη τα ανωτέρω, το Δικαστήριο εκείνο το οποίο έχει να επιτελέσει σ' αυτό το στάδιο είναι η αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης και κατ' επέκταση εάν, αντικειμενικά, η μαρτυρία που παρουσιάστηκε δεν στοιχειοθετεί ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή εάν είναι τόσο αντινομική που κανένα λογικό Δικαστήριο θα βασιζόταν σε αυτή για να καταδικάσει τους κατηγορούμενους. Για τον σκοπό εξέτασης της εισήγησης των συνηγόρων των Κατηγορουμένων 1 & 3, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. H μαρτυρία: Καταρχάς προτού εισέλθω στην προσκομισθείσα μαρτυρία θα ήθελα να σημειώσω τα ακόλουθα σχετικά με αυτήν. Διαφάνηκε κατά την ακρόαση της υπόθεσης πως μέρος του ανακριτικού έργου αφορούσε και τις κατηγορίες που προσάχθηκαν εναντίον του Κατηγορούμενου 2 οι οποίες έχουν πλέον τύχει αναστολής και δεν απασχολούν το Δικαστήριο. Ένεκα της εξέλιξης αυτής το Δικαστήριο έχει καθήκον να περιοριστεί και εν τέλει να το απασχολήσει μόνο η τεθείσα μαρτυρία που αφορά τα όσα καταλογίζονται στους Κατηγορούμενους 1 & 3 και τίποτε άλλο. Συνεπώς αν σε έγγραφη η δια ζώσης μαρτυρία γίνεται αναφορά ή σχετίζεται με τα αδικήματα που έτυχαν αναστολής και δεν σχετίζονται ή συνδέονται με οποιοδήποτε τρόπο με τις εναπομείνασες υπό εξέταση κατηγορίες το Δικαστήριο δεν θα προχωρήσει στο περιεχόμενο της απόφασης του σε αναφορά σε τέτοια μαρτυρία. Πρώτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ1) παρουσιάστηκε ο Λοχίας 2026 Σ. Χατζηγιαννάκη ο οποίος υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέταση του την γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 1). Πρόκειται ουσιαστικά για τον εξεταστή της υπόθεσης o οποίος κατά την ακροαματική διαδικασία προχώρησε στην κατάθεση των Τεκμηρίων 1 μέχρι και 42 καθώς και του Τεκμηρίου Α προς αναγνώριση. Τα τεκμήρια 3 μέχρι και 15 ουσιαστικά αφορούν τα όσα εντοπίστηκαν κατά την εκτέλεση ενταλμάτων έρευνας στις κατοικίες και οχήματα των Κατηγορουμένων 1 και 3 ή αυτά βρίσκονταν στην κατοχή τους (σχετικά οι γραπτές συγκαταθέσεις έρευνας & τα εντάλματα έρευνας Τεκμ. 29 34 & 35 & 40). Επιπρόσθετα κατατέθηκαν οι γραπτές κατηγορίες, ανακριτικές καταθέσεις τα εντάλματα σύλληψης και τα δικαιώματα των κατηγορουμένων 1 & 3 (σχετικά τα Τεκμήρια 17, 18, 19,20,21,22,24,25,26,27,31,32, 33, 41 και 42) καθώς και εκθέσεις (σχετικό το Τεκμήριο 16 & 37). Αντεξεταζόμενος από τον κ. Καλλή[3] χωρίς να αμφισβητείται ότι οι συγκεκριμένες σφαίρες είχαν ανευρεθεί στην κατοικία του Κατηγορούμενου 1 κατά την διάρκεια έρευνας αυτής, ερωτήθηκε αν προέβηκε σε οποιαδήποτε διερεύνηση για το κατά πόσον ο Κατηγορούμενος 1 δεν δικαιούτο να κατέχει τις συγκεκριμένες σφαίρες οι οποίες κατά την θέση της υπεράσπισης αποτελούσαν μέρος του εξοπλισμού της Αστυνομικής Δύναμης και οι οποίες είχαν χρεωθεί στον Κατηγορούμενου 1 από την αποθήκη της Αστυνομίας. Η θέση του μάρτυρα ήταν ότι εξ όσων ήταν σε θέση να γνωρίζει ο συγκεκριμένος τύπος και είδος σφαιρών δεν παραδίδεται στα μέλη της Αστυνομίας ενώ στην συνέχεια ανέφερε πώς δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει και παράπεμψε στις ερωτήσεις που του έγιναν για τα θέματα αν αποτελούσαν μέρος του Αστυνομικού εξοπλισμού ή αν αυτές είχαν η όχι τύχει χρέωσης στον Κατηγορούμενο 1 στον αρμόδιο μάρτυρα για τα θέματα αυτά που είναι ο υπεύθυνος αποθηκάριος της Επαρχιακής Αποθήκης της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου. Παρά το γεγονός ότι οι σφαίρες δεν έτυχαν επιστημονικής εξέτασης γνωρίζει ότι πρόκειται για σφαίρες με βάση την γνώση και την εμπειρία που έχει αποκτήσει ως μέλος της Αστυνομίας εδώ και 25 χρόνια. Σε ερώτηση σε ποιον ανήκει ο αριθμός [ ] ανέφερε πως εξ όσων θυμάται πρόκειται για αριθμό τηλεφώνου του κατηγορούμενου 1 τον οποίο είχε δηλώσει στην Αστυνομία ως κάτοχο σύμφωνα και με το διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό. Κλήθηκε να παραπέμψει στο μαρτυρικό υλικό που υποστηρίζει την θέση του και αφού δόθηκε στο μάρτυρα χρόνος διαλύματος περί τα 30 λεπτά για να μελετήσει τους φακέλους του επανήλθε αναφέροντας πως συγκεκριμένος αριθμός η κάρτα του οποίου δεν έχει εντοπιστεί προέρχεται από προπληρωμένη κάρτα κινητής τηλεφωνίας και δεν είναι εγγεγραμμένη στον 1ο Κατηγορούμενο. Η μαρτυρία που κατέχει η Αστυνομία είναι πώς ο παραπονούμενος έλαβε μήνυμα στο κινητό του τηλέφωνο από τον συγκεκριμένο αριθμό το οποίο μήνυμα εντοπίστηκε διαγραμμένο σε συσκευή τηλεφώνου μάρκας Boost η οποία βρέθηκε στην κατοχή του 1ου Κατηγορούμενου και στη βάση της μαρτυρίας αυτής είναι που κατηγορήθηκε για το συγκεκριμένο αδίκημα. Ο μάρτυρας δεν γνώριζε για το πότε περιήλθε στην κατοχή του 1ου Κατηγορούμενου το συγκεκριμένο κινητό ενώ δεν θυμόταν να απαντήσει αν έτυχε διερεύνησης η θέση του κατηγορούμενο ότι το συγκεκριμένο τηλέφωνο ήρθε στην κατοχή του τον Μάιο - Ιούνιο

1. Δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει ένορκη δήλωση του πρώην κατηγορούμενου 2 που του υποδείχθηκε στην οποία επιβεβαιώνει ότι ο 1ος Κατηγορούμενος δεν είχε οποιαδήποτε συμμετοχή στα αδικήματα ενώ για το αδίκημα της συνωμοσίας που καταλογίζεται στον 1ο Κατηγορούμενο μαζί με τον 2ο Κατηγορούμενο στηρίζεται στην μαρτυρία του 2ου Κατηγορούμενου μαζί με την μαρτυρία της ύπαρξης του διαγραμμένου μηνύματος στο κινητό τηλέφωνο που βρέθηκε στην κατοχή του. Δεύτερος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ2) παρουσιάστηκε ο πρώην Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου κ. Ν. Πενταράς ο οποίος στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης έδωσε κατάθεση το περιεχόμενο της οποίας και υιοθέτησε (Τεκμήριο 43) αναγνωρίζοντας πώς το μήνυμα που έλαβε στο κινητό του τηλέφωνο με αριθμό [ ] ήταν αυτό που περιλαμβανόταν εις το φωτογραφικό υλικό Τεκμήριο 36 στο οποίο αποτυπώνεται αυτούσιο το γραπτό μήνυμα που έλαβε ο αριθμός τηλεφώνου που το απέστειλε και η ώρα που αυτό παραλήφθηκε στο τηλέφωνο του μάρτυρα. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Καλλή ανέφερε πως την παραλαβή του μηνύματος την αντιλήφθηκε αυθημερόν και το μελέτησε αφού αποτελούσε συνέχεια άλλων εκατοντάδων μηνυμάτων που λάμβανε για τα οποία σχετικές καταθέσεις, καταγγελίες και επιστολές ετοίμαζε κατά περιόδους κρατώντας ενήμερο και το Αρχηγείο Αστυνομίας. Ο ίδιος υποστήριξε την θέση πως δεν αναμίχθηκε στην διερεύνηση της καταγγελίας γιατί ήθελε τους εξεταστές να ενεργήσουν ανεπηρέαστοι. Σύμφωνα με τον μάρτυρα υπήρχε συγκεκριμένη υποψία προς πρόσωπο που βρισκόταν στην Νότια Αφρική και γινόταν επίσης προσπάθεια να εντοπίσουν τους συνεργάτες του οι οποίοι βρίσκονταν εντός της Αστυνομίας όπως το συγκεκριμένο πρόσωπο είχε αποκαλύψει σε μηνύματα του. Τέλος ανέφερε πώς δεν γνώριζε για την ύπαρξη ένορκης δήλωσης του πρώην κατηγορούμενου 2 με την οποία αναιρεί την όποια εμπλοκή του 1ου Κατηγορούμενου στην υπόθεση. Τρίτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ3) παρουσιάστηκε ο Λοχίας 1248 Κ. Αναστασίου που ήταν και το πρόσωπο που ετοίμασε την έκθεση Τεκμήριο 37 αφού υπηρετεί στην Υποδιεύθυνση Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και συγκεκριμένα στο Δικανικό Εργαστήριο Ηλεκτρονικών Δεδομένων καταθέτοντας μάλιστα και το βιογραφικό του (Τεκμήριο 44) τα προσόντα του οποίου δεν έτυχαν αμφισβήτησης. Κατά την κυρίως εξέταση του προχώρησε σε αντιστοίχιση των τεκμηρίων που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο με αυτά για τα οποία γίνεται αναφορά στην δική του Έκθεση με ειδική αναφορά εις το Τεκμήριο 7 και συγκεκριμένα το διακριτικό αριθμό ΚΑ6phone το οποίο κατά την επεξεργασία του εντοπίστηκε ηλεκτρονικό μήνυμα το οποίο στάλθηκε σε άγνωστο χρόνο προς το κινητό τηλέφωνο με αριθμό [ ] και το οποίο είχε διαγραφεί από την συγκεκριμένη κινητή συσκευή. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 23 ως το ημερολόγιο ενεργείας που ετοίμασε ο ίδιος καθώς και το Τεκμήριο 45 το οποίο προέκυψε από την έρευνα στην συγκεκριμένη συσκευή και περιλήφθηκε και στο DVD Evidence ήτοι το Τεκμήριο 38 δηλαδή το διαγραμμένο μήνυμα. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Καλλή επιβεβαίωσε πώς δεν ήταν σε θέση να γνωρίζουν από τις εξετάσεις που έγιναν για τον χρόνο που το συγκεκριμένο μήνυμα είχε σταλεί ούτε και του ζητήθηκε να διερευνήσει οποιαδήποτε άλλα δεδομένα τα οποία θα μπορούσαν να καταδείξουν τον χρόνο αποστολής του. Τέλος δεν ήταν σε θέση να καθορίσει ούτε και τον κάτοχο και χρήστη του κινητού τηλεφώνου από το οποίο το μήνυμα είχε σταλεί. Τέταρτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ4) παρουσιάστηκε ο Κ. Καραβιώτης εξειδικευμένο προσωπικό στην Αστυνομική Δύναμη Κύπρου όπου και εργάζεται από το 2009 στο Τμήμα Πληροφορικής της Αστυνομίας. Σε υπόδειξη του Τεκμηρίου 16 το αναγνώρισε και συγκεκριμένα τις σελίδες 4 και 5 αυτού ως την έρευνα στην οποία προέβηκε έτσι ώστε να διαπιστώσει κατά πόσον ο Αστυφύλακας 5676 είχε πρόσβαση σε συγκεκριμένη εφαρμογή του κεντρικού συστήματος της Αστυνομίας. Σύμφωνα με την έρευνα του διαφάνηκε ότι από τις 20.05.2019 μέχρι και τις 08.03.2021 ο συγκεκριμένος αστυνομικός είχε πρόσβαση σε διάφορες εφαρμογές του κεντρικού συστήματος της αστυνομίας μία εξ αυτών να είναι και η εφαρμογή του στοπ λιστ. Δηλαδή από την έρευνα προκύπτει ως ανέφερε πως στο συγκεκριμένο πρόσωπο είχαν δοθεί κάποιοι ρόλοι πρόσβασης στο κεντρικό σύστημα ρόλο τον οποίο είχε από τις 20.05.2019 μέχρι και τις 08.03.2021 συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης της εφαρμογής για το στοπ λιστ όπου και μπορείς να προβείς σε αναζητήσεις για διάφορα πρόσωπα που είναι καταχωρημένα σε αυτό. Αντεξεταζόμενος από την κα. Παπαδημήτρη ανέφερε πως δεν είναι σε θέση να γνωρίζει για τις συνθήκες πρόσβασης στο συγκεκριμένο σύστημα ή αν αυτός είχε οδηγίες να το πράξει η αν διαβίβασε ή χρησιμοποίησε οποιαδήποτε πληροφορία ή κοινοποίηση αυτής σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή αρχή. Συμφώνησε μάλιστα πως για να έχει πρόσβαση στο συγκεκριμένο αρχείο απαιτείται η λήψη έγκρισης την οποία είχε ο Κατηγορούμενος 1 για την συγκεκριμένη περίοδο που ανέφερε. Πέμπτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ5) παρουσιάστηκε η Λοχίας 2461 Ε. Σάββα η οποία εργάζεται και αυτή από το 2007 στο Τμήμα Πληροφορικής μέχρι και τον Ιανουάριο του 2021 ενώ από τον Γενάρη του 2021 μέχρι σήμερα είναι τοποθετημένη στο Γραφείο EN SIS. Σε σχέση με το Τεκμήριο 16 που της υποδείχθηκε αναγνώρισε τον πίνακα ήτοι το Παράρτημα Α ο οποίος αφορά την έρευνα στην οποία προέβηκε μετά από οδηγίες για το κατά πόσον μέλη της Αστυνομίας έκαναν έρευνα στο στοπ λιστ αναφορικά με τον εντοπισμό συγκεκριμένου προσώπου ήτοι τον Δημητριάδη Χριστάκη. Σε συνέχεια της έρευνας στην οποία προέβηκε στην σχετική βάση δεδομένων προχώρησε στις σχετικές καταγραφές επί του Παραρτήματος Α όπου διαπιστώνεται ότι σε διάφορες ημερομηνίες από τις 21.06.2019 μέχρι και τις 17.10.2019 ο Αστυφύλακας με αριθμό ταυτότητας 797553 διενήργησε αναζητήσεις για το συγκεκριμένο πρόσωπο χρησιμοποιώντας είτε την ταυτότητα αυτού είτε το ονοματεπώνυμο του. Αντεξεταζόμενη από την κα. Παπαδημήτρη ανέφερε πώς δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η έρευνα ή αν υπήρχαν η όχι σχετικές οδηγίες η για το κατά πόσον οι πληροφορίες αυτές χρησιμοποιήθηκαν ή διαβιβάστηκαν οπουδήποτε ή αξιοποιήθηκαν με οποιοδήποτε τρόπο. Έκτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ6) παρουσιάστηκε ο Λοχίας 3144 Π. Σιμιλίδης. Πρόκειται ουσιαστικά για το πρόσωπο που συνέλαβε τον Κατηγορούμενο 3 και εκτέλεσε το ένταλμα σύλληψης που εκκρεμούσε σε σχέση με την οικία και το όχημα του. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 46 την γραπτή του κατάθεση και αναφέρθηκε στα τεκμήρια που εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν στα πλαίσια εκτέλεσης της έρευνας για τα οποία κάνει αναφορά στην κατάθεση του προχωρώντας σε αντιστοίχιση με αυτά που βρίσκονται κατατεθειμένα ήδη στο Δικαστήριο και αναγνωρίζοντας αυτά. Η αντεξέταση του ήταν σύντομη και αφορούσε το χρόνο και τις περιστάσεις εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης σημειώνοντας πως ο κατηγορούμενος 3 ήταν συνεργάσιμος. Έβδομος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ7) παρουσιάστηκε ο Αστ. 4323 Π. Δημοσθένους. Πρόκειται για τον Αστυφύλακα που εκτέλεσε το ένταλμα έρευνας στην κατοικία και όχημα του Κατηγορούμενου 1 και για την εμπλοκή του οποίου ετοίμασε και κατέθεσε γραπτή κατάθεση ως Τεκμήριο
2. Σε σχέση με τα όσα εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν στην κατοικία και όχημα του Κατηγορούμενου 1 και για τα οποία κάνει αναφορά τόσο στο περιεχόμενο του εντάλματος έρευνας (Τεκμήριο 34) όσο και στην κατάθεση του (Τεκμήριο 47) αναγνώρισε αυτά και προέβηκε σε σχετική αντιστοίχιση σε σχέση με τα Τεκμήρια 4 έως και 13 Δικαστηρίου. Σημείωσε πώς σε σχέση με τις σφαίρες που εντοπίστηκαν στην κατοικία του δηλαδή 2 πακέτα των 20 σφαιρών δηλαδή τα Τεκμήρια 11 και 12 Δικαστηρίου πρόκειται ως σημείωσε διευκρίνισε για σφαίρες μάρκας Sellier & Bellot ενώ το Lunger είναι το είδος τους. Εντοπίστηκε επίσης στα πλαίσια της έρευνας και ένα ζεύγος από χειροπέδες μάρκας HIATS μαζί με το κλειδί τους ήτοι το Τεκμήριο 13 Δικαστηρίου. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Καλλή ανέφερε πώς τόσο οι σφαίρες που εντοπίστηκαν όσο και οι χειροπέδες παρόλο που δεν είχαν σχέση με τα υπό διερεύνηση αδικήματα αυτά κατασχέθηκαν με σκοπό να διακριβωθεί κατά πόσον ο Κατηγορούμενος 1 κατείχε αυτά νόμιμα. Σε ερώτηση κατά πόσον έγινε τελικά διερεύνηση και το αποτέλεσμα αυτής ο μάρτυρας ανέφερε πως δεν γνώριζε αφού οι δικές του ενέργειες ολοκληρώθηκαν με την παράδοση όλων των τεκμηρίων που εντοπίστηκαν στην σκηνή στον Αν. Λοχία 2026 Χ'' Γιαννάκη. Τόνισε όμως πως δεν είναι όλα τα μέλη της Αστυνομικής Δύναμης χρεωμένα με υπηρεσιακό εξοπλισμό και θα έπρεπε να διερευνηθεί αν το συγκεκριμένο μέλος της Αστυνομίας κατείχε τα Τεκμήρια 11 μέχρι και 13 νόμιμα. Αρνήθηκε θέσεις και υποβολές της υπεράσπισης ότι η εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης και έρευνας έλαβε χώρα επί σκοπό στις 15 Αυγούστου το μεσημέρι όταν όλος ο κόσμος κάθετε στο τραπέζι για να προκαλέσει αναστάτωση και ταλαιπωρία στον Κατηγορούμενο 1 και την οικογένεια του ενώ σε σειρά άλλων ερωτήσεων που αφορούσαν την διαδικασία επίστησης της προσοχής στον νόμο και την υποβολή ερωτήσεων και την λήψη απαντήσεων από τον Κατηγορούμενο 1 κατά τον χρόνο εντοπισμού των Τεκμηρίων 4 έως 13 παρά το γεγονός ότι ανέφερε πώς κατά τον χρόνο εκτέλεσης του εντάλματος έρευνας τηρούσε σχετικό ημερολόγιο ενεργείας με σημειώσεις τις οποίες πέρασε μετά στην κατάθεση του (Τεκμήριο 47) καθώς και στα όσα καταγράφει στο ένταλμα έρευνας αναφορικά με την εκτέλεση του (Τεκμήριο 34) σημειώσεις που όμως δεν της είχε μαζί του ούτε και γνώριζε αν βρίσκονταν μέσα στον ανακριτικό φάκελο επέμενε όμως ότι δεν είχε κανένα λόγο να προσθέσει η αφαιρέσει οτιδήποτε ο ίδιος στις απαντήσεις που λάμβανε από τον Κατηγορούμενο 1 και τις οποίες σε έκαστη περίπτωση καταγράφει αυτούσιες τόσο στην κατάθεση του όσο και στα πλαίσια εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης. Σε σχέση με την επίστηση της προσοχής στο νόμο ανέφερε πως αυτή έγινε στη βάση του Δικαστικού Κανόνα 2 ενώ ερωτούμενος γιατί δεν έβαλε τον Κατηγορούμενο 1 να του υπογράφει δίπλα σε κάθε απάντηση που λάμβανε κατά τον χρόνο εντοπισμού των Τεκμηρίων 4 έως και 13 ανέφερε πώς δεν το έκρινε σκόπιμο αρνούμενος ότι υπήρχε οποιαδήποτε σκοπιμότητα η λόγος ενώ σημείωσε πώς του ζήτησε να του υπογράφει στους φακέλους των τεκμηρίων. Όγδοος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ8) παρουσιάστηκε ο Ε/Αστ. 5373 Ν. Ευσταθίου. Πρόκειται για πρόσωπο που από τον Noέμβριο του 2017 μέχρι και σήμερα είναι ο υπεύθυνος της Επαρχιακής Αποθήκης της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου η οποία υπάγεται στο Γραφείο Ανθρώπινου Δυναμικού. Για την υπόθεση έδωσε κατάθεση (Τεκμήριο 49) στην οποία αναφέρει ότι μετά που του ζητήθηκε να ελέγξει αν οι Ε/Αστ. 5247 Μ. Δημητρίου και Ε/Αστ. 5676 Π. Σταυράκης ήταν χρεωμένοι με υπηρεσιακή ζώνη, υπηρεσιακό οπλισμό πτυσσόμενο ρόπαλο και χειροπέδες διαπίστωσε μετά από έλεγχο στο μηχανογραφημένο σύστημα της Αστυνομίας (Έντυπο Αστ6) ότι ο Ε/Αστ. 5247 Μ. Δημητρίου ήταν χρεωμένος με υπηρεσιακό οπλισμό και πυρομαχικά μέχρι τις 22.05.2018 όπου και τα παρέδωσε στον μάρτυρα ο οποίος κατέθεσε την σχετική απόδειξη παραλαβής οπλισμού/πυρομαχικών Έντυπο Αστ69 ως Τεκμήριο
3. Ήταν επίσης χρεωμένος με προσωπική χρέωση με χειροπέδες σπαστές με θήκη από τις 24.11.
4. Σε σχέση με τον Ε/Αστ. 5676 Π. Σταυράκη δεν ήταν χρεωμένος με εξοπλισμό. Σύμφωνα πάντα με τον μάρτυρα οι σφαίρες που βρέθηκαν κατά την έρευνα στην κατοχή του Ε/Αστ. 5247 Μ. Δημητρίου και τις οποίες αναγνώρισε ως τα Τεκμήρια 11 και 12 είναι μάρκας Sellier Bellot διαμετρήματος 9 x 19mm και παραλήφθηκαν από την Αστυνομία πριν το έτος 2000 ενώ η χρέωση τους γινόταν μέχρι το έτος
5. Ανέφερε πώς κάθε μέλος της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου που είναι χρεωμένος εξοπλισμό αυτό φαίνεται από το Έντυπο Αστ6 το οποίο όμως δεν είχε μαζί του αλλά μαζί του είχε μόνο το έντυπο Αστ69 δηλαδή τα όσα ο Κατηγορούμενος 1 του παρέδωσε στις 22.08.2018 και αφορούσαν τον εξοπλισμό που αυτός κατείχε. Διευκρίνισε επίσης πως κατά την χρέωση εξοπλισμού εκδίδεται το υπηρεσιακό έντυπο Γεν. 33 δηλαδή το issue voucher για χρεώσεις οπλισμού το οποίο και αρχειοθετείται στην αποθήκη. Σε ερώτηση κατά πόσον ο Κατηγορούμενος 1 δικαιούτο να κατέχει τις σφαίρες που βρέθηκαν στην κατοχή του ανέφερε πώς ένα μέλος της Αστυνομικής Δύναμης για να μπορεί να κατέχει σφαίρες θα πρέπει να κατέχει ταυτόχρονα και υπηρεσιακό οπλισμό δυνάμει Αστυνομικής Διάταξης και ότι από την στιγμή που οποιοδήποτε μέλος είχε παραδώσει τον οπλισμό του θα έπρεπε να παρέδιδε και τις σφαίρες που κατείχε συμπληρώνοντας πώς κάθε μέλος της Αστυνομίας δικαιούται να κατέχει μέχρι και 25 σφαίρες και όχι περισσότερες εφόσον είναι χρεωμένος υπηρεσιακό οπλισμό. Σύμφωνα με την Αστυνομική Διάταξη 5/26 αντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως Τεκμήριο 51 και συγκεκριμένα παραπέμποντας στην σελίδα 4 παράγραφο 3 αυτής την οποία και ανάγνωσε αφορά της οδηγίες που ακολουθεί η Επαρχιακή Αποθήκη της Αστυνομικής Διεύθυνσης για την χρέωση εξοπλισμού σε διάφορα τμήματα και μέλη της Αστυνομίας και αφορά συγκεκριμένα την αποθήκη οπλισμού και πυρομαχικών. Τέλος ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος 1 κλήθηκε να παραδώσει τον εξοπλισμό που ήταν χρεωμένος κατά το έτος 2018 καθότι δεν υπηρετούσε πλέον σε μονάδα της Αστυνομίας που θα έπρεπε να οπλοφορεί όπως π.χ. το ΤΑΕ, το ΟΠΕ, η ΥΚΑΝ, η Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης και η ΜΑΔ μέλη των οποίων δικαιούνται να κατέχουν υπηρεσιακό οπλισμό και πυρομαχικά. Ένεκα του γεγονότος ότι ο Κατηγορούμενος 1 είχε αποσπαστεί στην ΑΤΗΚ Γεροσκήπου δεν δικαιούτο να διατηρήσει τον οπλισμό του. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Καλλή διευκρίνισε πως πριν την ανάληψη των καθηκόντων του τον Νοέμβριο του 2017 ως υπεύθυνος της Επαρχιακής Αποθήκης ήταν τοποθετημένος από το 2005 στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας. Σε σχέση με το μηχανογραφημένο σύστημα που αναφέρει στην κατάθεση του αυτό εφαρμοζόταν και χρησιμοποιείτο πριν ο ίδιος αναλάβει τα καθήκοντα που αφορούσαν την αποθήκη αλλά γνωρίζει ότι υπήρχε για πολλά χρόνια πριν ακόμα αναλάβει καθήκοντα και στον σταθμό της Πέγειας. Σημειώσω όμως το σύστημα που ο ίδιος χρησιμοποιεί στις αποθήκες δεν είναι το ίδιο με το γενικό σύστημα και εξ όσων θυμόταν καθιερώθηκε κατά τα έτη 2015 ή
6. Ερωτούμενος για την Αστυνομική Διάταξη 5/26 ανέφερε πώς θεσπίστηκε στις
8. 2015 ως αναγράφει πάνω και προσβάσιμος στο σύστημα της Αστυνομίας από όλα τα μέλη της. Για το κατά πόσον ερεύνησε αν ο Κατηγορούμενος 1 είχε με βάση το σύστημα χρεωμένες τις συγκεκριμένες σφαίρες ήτοι τα Τεκμήρια 11 και 12 ο ίδιος ανάφερε πώς δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αν τις χρεώθηκε και πότε συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος 1 το μόνο που γνωρίζει είναι πως οι συγκεκριμένες σφαίρες χρεώνονταν σε μέλη της Αστυνομίας μέχρι και το έτος 2010 ενώ το σύστημα που ο ίδιος έλεγξε έδειχνε χρεωμένο τον Κατηγορούμενο 1 με 25 σφαίρες. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει για το πότε χρεώθηκε ο εξοπλισμός που περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο 50 και τόνισε πως για τα όσα ένα μέλος της Αστυνομίας χρεώνεται κατά την διάρκεια της θητείας του καταγράφονται στο έντυπο Αστ6 που είναι χειρόγραφο έντυπο και αρχειοθετημένο και στο οποίο περιγράφεται από την ημερομηνία που ξεκίνησε το μέλος να εργάζεται στην Αστυνομία μέχρι και σήμερα πόσες φορές χρεώθηκε και ποιο οπλισμό. Ο ίδιος ερωτήθηκε και έκανε έρευνα μόνο για το κατά πόσον τα δύο μέλη της Αστυνομίας ήταν χρεωμένα με κάποια είδη και δεν του ζητήθηκε να διερευνήσει αν ήταν χρεωμένοι στο παρελθόν αν παρέδωσε και επαναχρεώθηκε εξοπλισμό. Διευκρίνισε επίσης πως με την χρέωση οπλισμού και πυρομαχικών σε μέλος της Αστυνομίας δεν καθορίζεται η επιστροφή τους σε συγκεκριμένη ημερομηνία ούτε και υπάρχει έντυπο ανάκλησης της κατοχής του εξοπλισμού αλλά είναι το έντυπο Αστ69 που αφορά την παράδοση του μετά από οδηγίες από τον αρμόδιο Αστυνομικό Διευθυντή της Επαρχίας που υπηρετεί το μέλος της Αστυνομίας η οποίες δεν είναι γραπτές. Δεν γνώριζε αν ζητήθηκε στον Κατηγορούμενο 1 μέχρι και τον Νοέμβριο του 2017 να επιστρέψει εξοπλισμό και όταν ανέλαβε ο ίδιος καθήκοντα στην αποθήκη μετά από οδηγίες του Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου του ζήτησε ο ίδιος να τον παραδώσει χωρίς να γνωρίζει αν αυτός κατείχε τις σφαίρες των Τεκμηρίων 11 και 12 αναφέροντας όμως πως στο σύστημα τους ήταν καταγραμμένο και φαινόταν ότι τις κατείχε. Έδωσε μάλιστα ως εξήγηση σε ερώτηση γιατί δεν τις ζήτησε τότε να του τις παραδώσει πως κατά τον χρόνο που ανέλαβε την Αποθήκη ασχολήθηκε με την αποθήκη οπλισμού και πυρομαχικών και διαπίστωσε πως αρκετά μέλη της Αστυνομίας κατείχαν οπλισμό και πυρομαχικά χωρίς να δικαιούνται μεταξύ άλλων και ο Κατηγορούμενος 1 και ετοίμασε σχετική πρόχειρη κατάσταση και ενημέρωσε τον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου όπου και του έδωσε οδηγίες να τους ζητήσει να τα επιστρέψουν πίσω στην Επαρχιακή Αποθήκη. Δεν γνώριζε κατά πόσον ο κατηγορούμενος μέχρι και τις 15 Αυγούστου του 2021 όπου και συνελήφθηκε ήταν μέλος της μονάδας άμεσης δράσης ούτε και για το κατά πόσον είχε εξασφαλίσει πιστοποιητικό ικανότητας χρήσης υπηρεσιακού οπλισμού το οποίο έχει διάρκεια 5 χρόνων από την τελευταία φορά που κάποιος μεταβαίνει για εξετάσεις στην ΜΑΑΔ παρέπεμψε για το ζήτημα αυτό στο αρχείο της Αστυνομικής Διεύθυνσης και όχι της αποθήκης που ο ίδιος διαχειρίζεται. Επανέλαβε την θέση πως ο ίδιος δεν είναι σε θέση να γνωρίζει πριν τον Νοέμβριο του 2017 τι είχε χρέωση εξοπλισμού έγινε στον Κατηγορούμενο σημειώνοντας πως τηρείται το έντυπο Αστ6 που υπάρχει και χρησιμοποιείται από την ίδρυση της Δημοκρατίας και σε αυτό φαίνεται τι υπηρεσιακός εξοπλισμός αλλά και τα διάφορα άλλα ήδη που χρεώθηκε μέλος της Αστυνομίας και η ημερομηνία χρέωσης. Διευκρίνισε επίσης πως για την χρέωση εξοπλισμού υπάρχουν δύο διαφορετικές χρεώσεις. Η μία αφορά την προσωπική χρέωση δηλαδή το να κατέχει αυτόν επειδή το καθήκον του το απαιτεί και σε τέτοια περίπτωση δικαιούτο να τον έχει σπίτι του ή συνέχεια μαζί του, η άλλη όμως αφορά την περίπτωση μη προσωπικής χρέωσης αλλά το καθήκον το απαιτεί και θα χρεωθεί από τον αξιωματικό υπηρεσίας και με την λήξη του καθήκοντος πρέπει να τον παραδώσει. Tέλος υποστήριξε την θέση πως σφαίρες από μόνες του δεν μπορεί να χρεωθεί μέλος της Αστυνομίας χωρίς να χρεωθεί ταυτόχρονα και οπλισμό ενώ δεν ήταν σε θέση να απαντήσει κατά πόσον οι σφαίρες αυτές ήταν η όχι σε χρησιμοποίηση κατάσταση σημειώνοντας πως πρόκειται για σφαίρες που δείχνουν να είναι χρονολογίας πολλών ετών. Η Αστ. 1114 Μ. Απτουλάχατα (ΜΚ9) κλήθηκε στην υπόθεση ως τελευταία μάρτυρας για λογαριασμό της Κατηγορούσας Αρχής. Η μαρτυρία της ήταν σύντομη αφού αυτή ως μέλος της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου αποσπασμένη στο Γραφείο Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού παρουσίασε τα τεκμήρια 52 και 53 που αφορούν το ιστορικό υπηρεσίας των Κατηγορουμένων 1 και 3 στην Αστυνομική Δύναμη Κύπρου και συγκεκριμένα τα Τμήματα / Διευθύνσεις που αυτοί υπηρετούσαν κατά συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα. Αντεξεταζόμενη επιβεβαίωσε ότι σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 1 αυτός υπηρέτησε στο παρελθόν και στον ουλαμό άμεσης επέμβασης, δεν γνώριζε όμως αφού κάτι τέτοιο είναι εκτός των δικών της καθηκόντων κατά πόσον αυτός θα έπρεπε να κατέχει η όχι οποιοδήποτε εξοπλισμό. Νομική Πτυχή: (α) Η Πρώτη Κατηγορία (αφορά τον 1ο Κατηγορούμενο) στηρίζεται στο άρθρο 2 & 4

(4)(δ) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54. "εκρηκτική ύλη" σημαίvει πυρίτιδα όπλoυ, vιτρoγλυκερίvη, δυvαμίτιδα, βαμβακoπυρίτιδα, εκρηκτική πυρίτιδα, βρovτώδη υδράργυρo ή άλλα μέταλλα, έγχρωμες φλόγες και κάθε άλλη ύλη, είτε παρόμoια με εκείvα πoυ αvαφέρθηκαv πιo πάvω ή όχι, τα oπoία χρησιμoπoιoύvται ή κατασκευάζovται με σκoπό vα παράγoυv πρακτικό απoτέλεσμα με έκρηξη ή πυρoτεχvικό απoτέλεσμα, και περιλαμβάvει φωτειvά σήματα oμίχλης, πυρoτεχvήματα, θρυαλλίδες, ρoυκέττες, καψύλια, πυρoκρoτήρες, φυσίγγια, πυρoμαχικά κάθε περιγραφής, και κάθε πρoσαρμoγή ή παρασκεύασμα με oπoιαδήπoτε εκρηκτική ύλη όπως καθoρίστηκε πιo πάvω· Άδειες σχετικά με εκρηκτικές ύλες

(4)Πρόσωπο το οποίο - ........ (δ) μεταφέρει ή έχει στην κατοχή του· ......... είναι ένοχο αδικήματος, και σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000) ή και στις δύο αυτές ποινές. Οποιαδήποτε εκρηκτική ύλη σχετικά με την οποία υπάρχουν εύλογες υποψίες ότι διαπράχθηκε αδίκημα με βάση τις διατάξεις του παρόντος εδαφίου, δύναται να κατάσχεται από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών και να καταστρέφεται, από αυτό με τη συγκατάθεση του προσώπου που θεωρείται ύποπτο για τη διάπραξη του αδικήματος ή να δημεύεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12Α. (β) Η Δεύτερη Κατηγορία (αφορά τον 1ο Κατηγορούμενο) διέπεται από το άρθρο 372 του Ποινικού Κώδικα Κεφ 154: Συνωμοσία για διάπραξη πλημμελήματος 372. Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει πλημμέλημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν πλημμέλημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος πλημμελήματος. Το αδίκημα της συνωμοσίας, συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για την συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απέτυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο (βλ. Gani v Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 134, 142 - 143 και Eminiyet κ.ά. ν Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 216, 222). Στην Χαραλάμπους ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 96/2016, 28/11/2017, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα ως προς τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος (Δ. Σταματίου): «Η συμφωνία αποτελεί το actus reus και η πρόθεση υλοποίησης της παράνομης πράξης την ένοχη σκέψη mens rea. Και τα δύο στοιχεία είναι απαραίτητα για τη διάπραξη του αδικήματος. Η συμφωνία σπανίως αποδεικνύεται μέσω άμεσης μαρτυρίας, αλλά συνήθως με την εξαγωγή ευλόγων συμπερασμάτων από τη συντονισμένη δράση, είτε αυτή συνίσταται σε πράξεις, είτε σε δηλώσεις των κατηγορουμένων. Επισημαίνεται ότι το αδίκημα δεν συνίσταται στη συντονισμένη δράση, αλλά στην εξυπακουόμενη προηγούμενη συμφωνία και η συντονισμένη δράση συνιστά μαρτυρία για το αδίκημα της συνωμοσίας (Βλ. Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 633).» (γ) Η Τρίτη Κατηγορία (αφορά τον 1ο Κατηγορούμενο) διέπεται από το άρθρο 91Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 προνοεί τα ακόλουθα: «91Α. Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον µε βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη». Τα συστατικά στοιχεία, επομένως, του αδικήματος είναι:

1. Ο κατηγορούμενος να απειλήσει άλλον µε βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, και
2. Η εν λόγω απειλή να προκαλέσει σε άλλο πρόσωπο τρόμο ή ανησυχία. Πρέπει, λοιπόν, για να αποδειχθεί το αδίκημα, να αποδειχθεί όχι μόνο η απειλή με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, αλλά και ότι η απειλή είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας σε άλλο πρόσωπο. (δ) Η Τέταρτη Κατηγορία (αφορά τον 1ο Κατηγορούμενο) διέπεται από τα άρθρα 1, 2, 149

(6)(α) του Περί Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών Νόμου και Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Νόμου 112

(1)/2004 ως αυτός ίσχυε κατά τον επίδικο για την κατηγορία χρόνο: Άρθρο 149 Ν. 112(Ι)/2004

(6)Πρόσωπο το οποίο- (α) αποστέλλει δια δημόσιου δικτύου επικοινωνιών, μήνυμα ή οτιδήποτε άλλο, το οποίο είναι κατάφωρα προσβλητικό ή/και άσεμνου ή αισχρού ή απειλητικού χαρακτήρα, ή (β) αποστέλλει δια δημόσιου δικτύου επικοινωνιών, με σκοπό την πρόκληση ενόχλησης, παρενόχλησης ή/και άσκοπης ανησυχίας σε άλλο πρόσωπο, μήνυμα, το οποίο γνωρίζει ότι είναι ψευδές ή/και χρησιμοποιεί επίμονα για τον πιο πάνω σκοπό δημόσιο δίκτυο επικοινωνιών, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε περίπτωση καταδίκης του, σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα χίλια επτακόσια ευρώ (€1.700). (ε) Η Δέκατη Κατηγορία (αφορά τον 3ο Κατηγορούμενο) στηρίζεται στο άρθρο 135 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Παραβίαση υπηρεσιακού απόρρητου και αποκάλυψη κρατικού απόρρητου 135.-

(1)Δημόσιος λειτουργός που δημοσιεύει ή που γνωστοποιεί πληροφορία ή περιστατικό το οποίο πληροφορήθηκε ή έγγραφο το οποίο παρέλαβε λόγω του λειτουργήματος του και τα οποία έχει υποχρέωση να τηρήσει απόρρητα, εκτός από το πρόσωπο στο οποίο έχει υποχρέωση να δημοσιεύσει ή να γνωστοποιήσει αυτά, είναι ένοχος πλημμελήματος.

(2)Δημόσιος λειτουργός, που χωρίς νόμιμη εξουσία υπεξαιρεί ή αντιγράφει έγγραφο που ανήκει στον εργοδότη του, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή και στις δύο αυτές ποινές.

(3)Όποιος, που δεν είναι νόμιμα εξουσιοδοτημένος για αυτό, αποκαλύπτει με οποιοδήποτε τρόπο κρατικό απόρρητο, είναι ένοχος πλημμελήματος. Για τους σκοπούς του εδαφίου αυτού, "κρατικό απόρρητο" περιλαμβάνει κάθε έγγραφο, πληροφορία ή περιστατικό του οποίου η αποκάλυψη θα έβλαπτε την ασφάλεια ή την οικονομία ή γενικά τα συμφέροντα της Δημοκρατίας ή τη δημόσια τάξη ή γενικά το δημόσιο συμφέρον και η γνώση του οποίου λόγω της φύσης του, πρέπει να μην επεκτείνεται πέρα από τον περιορισμένο κύκλο κρατικών οργάνων, αρχών ή υπηρεσιών.

(4)Ποινική δίωξη για ποινικό αδίκημα δυνάμει των διατάξεων του άρθρου αυτού δεν ασκείται παρά μόνο από το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ή με την έγκριση του.

(5)Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού ο όρος "δημόσιος λειτουργός" έχει την έννοια που έχει αποδοθεί στο άρθρο 4 του Νόμου αυτού στον όρο "πρόσωπο που υπηρετεί στη δημόσια υπηρεσία". Στο άρθρο 4 του Κεφ. 154 εντοπίζεται η ερμηνεία του δημόσιου λειτουργού: "δημόσιος λειτουργός" σημαίνει πρόσωπο που κατέχει οποιοδήποτε από τα πιο κάτω αξιώματα ή που ασκεί τα καθήκοντα που αρμόζουν σε τέτοιο αξίωμα, είτε ως αναπληρωτής ή διαφορετικά, δηλαδή- ........ ο όρος που αναφέρθηκε πιο πάνω περιλαμβάνει περαιτέρω- ....... (iii) όλα τα πρόσωπα που ανήκουν στη στρατιωτική ή την αστυνομική δύναμη της Δημοκρατίας ......... Συμπεράσματα: Σε σχέση με την 1η Κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 1: Αυτό που προκύπτει από την τεθείσα μαρτυρία είναι ότι κατά το στάδιο εκτέλεσης εντάλματος έρευνας στην κατοικία του Κατηγορούμενου 1 εντοπίστηκαν σε αυτή 40 σφαίρες 9mm μάρκας Sellier Bellot είδους Luger καταλογίζοντας του με την υπό εξέταση κατηγορία ότι αυτές κατέχοντο από τον ίδιο χωρίς άδεια από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών. Μέσα από την μη αμφισβητούμενη μαρτυρία ακόμα και για σκοπούς του ενδιάμεσου αυτού σταδίου προκύπτει ότι τέτοιες σφαίρες χρεώνονταν στα μέλη της Αστυνομικής Δύναμης Κύπρου μέχρι και το έτος 2010 (σχετική η μαρτυρία του ΜΚ8) με τον Κατηγορούμενο 1 να υπηρετεί ως μέλος της Αστυνομικής Δύναμης Κύπρου από το 2002 τοποθετημένος μέχρι και σήμερα κατά περιόδους σε διαφορετικά Τμήματα / Διεύθυνσης της Αστυνομικής Δύναμης μεταξύ άλλων και του ουλαμού άμεσης επέμβασης τμήμα για το οποίο κάθε μέλος της Αστυνομίας φαίνεται να χρεώνεται οπλισμό. Η υπερασπιστική γραμμή του Κατηγορούμενου 1 ήταν εξ αρχής αυτό που και ο ίδιος ανέφερε στην ανακριτική του κατάθεση Τεκμήριο 31 ότι δηλαδή τις σφαίρες αυτές της είχε χρεωθεί από την Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου. Η μαρτυρία του ΜΚ8 αποθηκάριου της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου ήταν κατά την άποψη μου ελλιπείς σε βαθμό που δεν μου επιτρέπει να καλέσω τον Κατηγορούμενο 1 σε απολογία και εξηγώ τους λόγους. Ο ΜΚ8 ανέφερε πώς η Αστυνομία διατηρεί για κάθε μέλος της το Έντυπο Αστ 6 το οποίο εκδίδεται και διατηρείται από κάθε Αστυνομική Διεύθυνση και φαίνεται σε αυτό τι έχει ακριβώς χρεωθεί Αστυνομικός είτε αφορά εξοπλισμό, ή οπλισμό ή οτιδήποτε άλλο από την ημέρα της πρόσληψης του στο σώμα. Μάλιστα ανέφερε πως κατά την χρέωση του εξοπλισμού / οπλισμού εκδίδεται και το υπηρεσιακό έντυπο ΓΕΝ33 (issue voucher) που αρχειοθετείται και αυτό στην αποθήκη ενώ όταν μέλος της Αστυνομίας παραδίδει εξοπλισμό / οπλισμό τότε εκδίδεται το έντυπο Αστ

1. Στην υπό εξέταση υπόθεση ο ΜΚ8 δεν παρουσίασε ούτε το Έντυπο Αστ 6 ούτε το υπηρεσιακό έντυπο ΓΕΝ33 που αφορά τον Κατηγορούμενο 1 έτσι ώστε να διαφανεί για το τι ακριβώς αυτός είχε κατά περιόδους χρεωθεί από την Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου ή οποιαδήποτε άλλη Διεύθυνση. Απλά περιορίστηκε να παρουσιάσει το Τεκμήριο 50 ήτοι το έντυπο Αστ 69 που αφορούσε τον εξοπλισμό / οπλισμό που ο Κατηγορούμενος 1 παρέδωσε στον μάρτυρα στις 22.08.
2. Καμία απάντηση δεν μπορούσε να δοθεί από τον ΜΚ8 αν πράγματι ο Κατηγορούμενος 1 είχε η όχι χρεωθεί από την Αστυνομική Δύναμη τις συγκεκριμένες σφαίρες παρόλο που εξήγησε πως υπήρχε τρόπος αυτό να διαπιστωθεί μέσω του σχετικού αρχείου εντύπων που τηρούνται κάτι τέτοιο ουδέποτε παρουσιάστηκε. Ούτε και γνώριζε αν ο Κατηγορούμενος 1 κλήθηκε οποτεδήποτε στο παρελθόν πριν από τις 22.08.2018 να παραδώσει συγκεκριμένο εξοπλισμό τον οποίο κατείχε και παρέλειψε ή αρνήθηκε να το πράξει. Συνεπώς από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η οποιαδήποτε κλήση του Κατηγορούμενο 1 στην 1η Κατηγορία θα είχε ως αποτέλεσμα αυτός να καλείτο για να γεμίσει τα κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Σε σχέση με την 2η Κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 1: Υπενθυμίζεται πως για το αδίκημα της συνωμοσίας να συντελεστεί θα πρέπει δύο ή περισσότερα πρόσωπα να συμφωνήσουν να διαπράξουν αδίκημα ή να πετύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα χωρίς να είναι αναγκαίο για την συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από την συμφωνία. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 2ης κατηγορίας αυτό που καταλογίζεται στον 1ο κατηγορούμενο είναι η ισχυριζόμενο συνωμοσία του με τον 2ο Κατηγορούμενο να διαπράξουν τα αδικήματα (πλημμελήματα) της 3ης και 4ης Κατηγορίας. Από την τεθείσα ενώπιον μου μαρτυρία δεν υπάρχει οτιδήποτε που να δικαιολογεί την κλήση του Κατηγορούμενου 1 σε απολογία καθότι απουσιάζει τέτοια μαρτυρία ύπαρξης οποιασδήποτε συμφωνίας με τον Κατηγορούμενο 2 για την τέλεση των συγκεκριμένων αδικημάτων. Ούτε και ο πρώην Κατηγορούμενος 2 (υπενθυμίζεται ότι σε σχέση με αυτόν η υπόθεση αναστάλθηκε) παρουσιάστηκε για δα ζώσης μαρτυρία ή τις οποιεσδήποτε καταθέσεις που ενδεχομένως να είχε δώσει και οι οποίες να αποτελούν μαρτυρία σε σχέση με την καταλογιζόμενη συνωμοσία. Σε σχέση με την 3η Κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 1: Στρεφόμενος προς το αδίκημα της απειλής που διέπεται από το άρθρο 91 Α του Κεφ. 154 προκύπτει η απουσία συστατικού στοιχείου του αδικήματος και συγκεκριμένα του συστατικού στοιχείου ότι η απειλή θα πρέπει να προκαλέσει σε άλλο πρόσωπο τρόμο ή ανησυχία. Μελετώντας την κατάθεση του ΜΚ2 και συγκεκριμένα το Τεκμήριο 43 προκύπτει πως καμία αναφορά δεν γίνεται από τον ίδιο ότι του προκλήθηκε το αίσθημα του τρόμου η της ανησυχίας. Ούτε και κατά την δια ζώσης του μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε οτιδήποτε σχετικό απεναντίας ισχυρίστηκε ότι λάμβανε εκατοντάδες τέτοια μηνύματα για τα οποία κρατούσε ενήμερο και το Αρχηγείο Αστυνομίας. Συνεπώς ακόμα και αν υπήρχε ικανοποιητική μαρτυρία τουλάχιστον για σκοπούς του παρόντος ενδιάμεσου σταδίου για το ζήτημα εμπλοκής του Κατηγορούμενου 1 στην αποστολή του συγκεκριμένου μηνύματος απουσιάζει συστατικό στοιχείο που αφορά το κομμάτι της πρόκλησης τρόμου ή ανησυχίας στον παραλήπτη του μηνύματος αυτού με αποτέλεσμα η κατηγορία να είναι καταδικασμένη σε απόρριψη από το πρώιμο αυτό στάδιο. Σε σχέση με την 4η Κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 1: Ο Κατηγορούμενος 1 θα πρέπει να κληθεί σε απολογία αναφορικά με την 4η Κατηγορία και θα εξηγήσω τους λόγους: Στις 15.08.2021 στα πλαίσια εκτέλεσης εντάλματος έρευνας σχετιζόμενο με τον Κατηγορούμενο 1 εντοπίστηκε σε τσάντα ώμου η οποία βρισκόταν στον πισινό χώρο αποσκευών του οχήματος με αρ. εγγραφής ΜΑΧ514 μεταξύ άλλων ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Boost χρώματος άσπρου (Τεκμήριο 7) με αριθμό IMEI1: [ ] και ΙΜΕΙ2: [ ]. Αποτελεί μη αμφισβητούμενο γεγονός από την τεθείσα μαρτυρία ότι η κάρτα Sim με αριθμό [ ] από την οποία είχε σταλεί το επίδικο μήνυμα sms δεν εντοπίστηκε στην κατοχή του Κατηγορούμενου 1 ούτε και εντοπίστηκε γενικότερα στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Με αυτό τον αριθμό κινητού τηλεφώνου αποστάλθηκε το μήνυμα κατά την 1η Ιανουαρίου του 2021 προς το τηλέφωνο του Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου με αριθμό [ ]. Αυτό όμως που προέκυψε μέσα από την έκθεση του Δικανικού Εργαστηρίου Ηλεκτρονικών Δεδομένων (Τεκμήριο 37) ημερ. 23.08.2021 (σχετικές οι σελίδες 16 & 17 της έκθεσης) είναι πως όταν ελέγχθηκε το Τεκμήριο 7 εντοπίστηκε ένα

(1)διαγραμμένο μήνυμα τύπου SMS (τεκμήριο 45) το οποίο στάλθηκε από την συγκεκριμένη συσκευή στον αριθμό τηλεφώνου [ ] σε άγνωστο χρόνο. Όταν ο Κατηγορούμενος 1 ρωτήθηκε στις 19.08.2021 (σχετικό το Τεκμήριο 21) ανακρινόμενος στα πλαίσια επανασύλληψης του ότι ήταν αυτός που την 01.01.2021 χρησιμοποιώντας το κινητό του τηλέφωνο με αριθμό κλήσης 96562869 απέστειλε το επίδικο μήνυμα στο κινητό τηλέφωνο του Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου απάντησε τα ακόλουθα: ''Δεν είναι δικό μου αυτό το τηλέφωνο ούτε και έχει σχέση μαζί μου και ούτε με αυτό τον αριθμό και ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο'' Συνεπώς αναπόφευκτα θα πρέπει να κληθεί σε απολογία στην 4η Κατηγορία που αυτός αντιμετωπίζει καθότι στην κατοχή του βρέθηκε η συσκευή τηλεφώνου που σύμφωνα με την έκθεση του Δικανικού Εργαστηρίου Ηλεκτρονικών Δεδομένων είχε αποσταλεί το επίδικο μήνυμα. Η επιχειρηματολογία του κ. Καλλή πως από την στιγμή που δεν βρέθηκε η κάρτα sim του συγκεκριμένου αριθμού τηλεφώνου αποστολής του μηνύματος και πως δεν παρατέθηκε μαρτυρία από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής ότι πράγματι ήταν ο Κατηγορούμενος 1 κάτοχος του συγκεκριμένου κινητού κατά τον Ιανουάριο του 2021 που το μήνυμα είχε σταλεί δεν διαφοροποιούν με οποιοδήποτε τρόπο την απόφαση του Δικαστηρίου για κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία έτσι ώστε να δοθεί και κάποια εξήγηση από μέρους του αν φυσικά επιλέξει να το πράξει για το πώς βρέθηκε στην κατοχή του η συγκεκριμένη συσκευή κινητού τηλεφώνου από την οποία είχε σταλεί το επίδικο μήνυμα. Να σημειωθεί για σκοπούς πληρότητας πως το περιεχόμενο του συγκεκριμένου μηνύματος καλύπτει φαίνεται τις επιταγές του άρθρου 149

(6)(α) του Περί Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών Νόμου και Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Νόμου 112

(1)//

1. Ούτως η άλλως δεν υπήρχε οποιαδήποτε περί του αντιθέτου επιχειρηματολογία από πλευράς του κ. Καλλή σε σχέση με το ζήτημα αυτό. Σε σχέση με την 10η Κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 3: Από την τεθείσα ενώπιον μου μαρτυρία προκύπτει ακόμα και από το ενδιάμεσο αυτό στάδιο ότι ο Κατηγορούμενος 3 ως παραδέχεται και ο ίδιος στις ανακριτικές του καταθέσεις γνώριζε και είχε επικοινωνία με τον Χριστάκη Δημητριάδη πρώην κατηγορούμενο
2. Αυτός για την περίοδο που αναφέρεται στις λεπτομέρειες της 10ης Κατηγορίας ήταν πράγματι δημόσιος λειτουργός εν την έννοια του νόμου δηλαδή Ειδικός Αστυνομικός. Το ερώτημα που καλείται το Δικαστήριο να απαντήσει είναι κατά πόσον έχει τεθεί ενώπιον του μαρτυρία έστω και σε αυτό το ενδιάμεσο για την υπόθεση στάδιο ότι ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος γνωστοποίησε στον Χριστάκη Δημητριάδη πληροφορίες ή τον ενημέρωνε σε σχέση με την επιχειρησιακή δραστηριότητα της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου και ότι του απέστειλε φωτογραφία του ηλεκτρονικού συστήματος της Αστυνομίας μέσω της εφαρμογής κοινωνικής δικτύωσης <<MESSENGER>> με την οποία του γνωστοποιούσε ότι τα στοιχεία του είναι καταχωρημένα στον κατάλογο του ΣΤΟΠ ΛΙΣΤ. Υπενθυμίζεται πως στο Δικαστήριο κατατέθηκε το Τεκμήριο 39 που αφορά φωτογραφικό υλικό συνομιλιών μεταξύ του Κατηγορούμενου 3 και του Χριστάκη Δημητριάδη αναφορικά με την μεταξύ τους επικοινωνία στην εφαρμογή Messenger σε κινητά τηλέφωνα που εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν από τον Κατηγορούμενο
3. Από μελέτη της συγκεκριμένης συνομιλίας που σύμφωνα και με τον σχετικό πίνακα που ετοιμάστηκε από τον Λοχία. 3144 Π. Σιμιλίδη (σχετικό το Τεκμήριο 46) για τις περιόδους από 13.07.2021 μέχρι και 11.08.2021 δεν διαπιστώνεται η οποιαδήποτε αποστολή γραπτού κειμένου ή φωτογραφία που αφορά το ηλεκτρονικό σύστημα της Αστυνομίας με το οποίο να τον ενημερώνει για την ισχυριζόμενη επιχειρισιακή δραστηριότητα της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου οποιασδήποτε φύσεως ή ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο είχε καταχωρηθεί στον κατάλογο ΣΤΟΠ - ΛΙΣΤ. H μόνη μαρτυρία που υπάρχει και ενδεχομένως να συνδέεται με τις λεπτομέρειες της 10ης Κατηγορίας αφορά το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 16 στο οποίο επιβεβαιώνεται ότι ο Κατηγορούμενος 3 είχε επίσημη πρόσβαση σε διάφορες εφαρμογές της Αστυνομικής Δύναμης Κύπρου μεταξύ άλλων και του ΣΤΟΠ - ΛΙΣΤ. Φυσικά διευκρινίζεται πως η πρόσβαση του στο συγκεκριμένο αρχείο ως ανάφεραν οι μάρτυρες δεν ήταν άνευ εξουσιοδότησης αφού είχε την κατάλληλη εξουσιοδότηση για να έχει πρόσβαση σε αυτό. Συνεπώς στη βάση του δικαιώματος αυτού φαίνεται ότι ο Κατηγορούμενος 3 ως προκύπτει από την 2η σελίδα του Τεκμηρίου 16 να είχε πρόσβαση στο μητρώο του ΣΤΟΠ - ΛΙΣΤ της Αστυνομίας και να προέβηκε σε αναζήτηση χρησιμοποιώντας το ονοματεπώνυμο και ταυτότητα του Χριστάκη Δημητριάδη. Όμως η αναζήτηση αυτή έλαβε χώρα σύμφωνα με τον σχετικό πίνακα για την περίοδο από 21.06.2019 μέχρι και τις 17.10.2019 ενώ η επικοινωνία που βρέθηκε στην εφαρμογή messenger αφορά το έτος 2021 χωρίς όμως και πάλι όπως έχω προαναφέρει να προκύπτει από αυτή η αποστολή οποιασδήποτε πληροφορίας για το γεγονός πώς ο Χριστάκης Δημητριάδης ήταν καταχωρημένος στο μητρώο του ΣΤΟΠ ΛΙΣΤ. Ούτε παρουσιάστηκε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία για επικοινωνία του Κατηγορούμενου 3 με τον Χριστάκη Δημητριάδη για την περίοδο που ο πρώτος φαίνεται να είχε πρόσβαση και να αναζήτησε τον τελευταίο στο μητρώο ΣΤΟΠ ΛΙΣΤ της Αστυνομίας. Ούτε βεβαίως παρουσιάστηκε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία που να αποδεικνύει από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής τα όσα περιλαμβάνονται στις λεπτομέρειες της 10ης Κατηγορίας. Συνεπώς δεν μένει άλλη επιλογή από το Δικαστήριο από το να προχωρήσει να αθωώσει και απαλλάξει τον 3ο Κατηγορούμενο από το στάδιο αυτό σε σχέση με την 10η Κατηγορία αφού αν αυτός καλείτο σε απολογία θα είχε ως αποτέλεσμα να πράττει αυτό με σκοπό να καλύψει τα κενά της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής πράγμα ανεπίτρεπτο. Κατάληξη: Για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω αποφασίζω τα ακόλουθα: Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 1 αυτός καλείται σε απολογία σε σχέση με την 4η Κατηγορία ενώ αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται της 1ης , 2η και 3ης Κατηγορίας. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 3 αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται της 10ης Κατηγορίας. (Υπ.)....................................... N. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Έγινε τροποποίηση των λεπτομερειών της 1ης κατηγορίας στις 26.04.2023 [2] Μ.Φ. Χ. v. Μ.Χ., ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 22/2018, 28/9/2021 [3] Η κα Παπαδημήτρη δεν προέβηκε σε αντεξέταση του μάρτυρα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο