← Κύπρος

Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. ISAAK TATARIDIS κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3416/22, 6/7/2023

Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. ISAAK TATARIDIS κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3416/22, 6/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:B56 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3416/22 Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου v.

  1. ISAAK TATARIDIS
  2. NIKOS KARYPIDIS
  3. ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΓΓΕΛΗ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 06 Ιουλίου,
  4. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα. Ε. Μανώλη Για τον Κατηγορούμενο 2: Η κα Ιωάννου & κα. Σοφοκλέους Κατηγορούμενος 2: Παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το υπό εξέταση κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στις 16.06.2022 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 που τον αφορά η παρούσα απόφαση εμφανίστηκε στην διαδικασία στις 11.08.2022 όπου Δικαστήριο κάτω από άλλη σύνθεση διέταξε την κράτηση αυτού τόσο στη βάση του κινδύνου φυγοδικείας όσο και στη βάση του κινδύνου διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων. Σε σχέση με τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων δόθηκαν στο τότε Δικαστήριο αντίγραφα 8 εκκρεμούσων ποινικών υποθέσεων (Ποινικές Υποθέσεις Ε.Δ. Πάφου 797/22, 5757/21, 5798/21, 976/22, 2135/22, 2351/22, 1081/22 και 5336/22). Επιπρόσθετα παραδόθηκε αντίγραφο του ποινικού του μητρώου που αφορούσε σε προηγούμενες καταδίκες στις υποθέσεις 2387/22, 839/22, 32/22 και 5610/
  5. Στις 27.01.2023 εκδόθηκε απόφαση στην Ποινική Έφεση Αρ. 11/2023[1] την οποία καταχώρησε ο Κατηγορούμενος 2 στα πλαίσια της Ποινικής Υπόθεσης 797/22 Ε.Δ. Πάφου σε σχέση με το αίτημα που υποβλήθηκε και εγκρίθηκε από το εκδικάζον Δικαστήριο για συνέχιση της κράτησης του στη βάση του κινδύνου φυγοδικείας. Επρόκειτο εκεί για συνεχιζόμενη ακρόαση στα πλαίσια της οποίας αυτός κρατείτο ως υπόδικος. Το Ποινικό Εφετείο κάνοντας δεχτεί την έφεση του Κατηγορούμενου αποφάσισε πως η επιμήκυνση της διάρκειας της ακροαματικής διαδικασίας σε συνδυασμό με το γεγονός ότι αυτός κρατείτο για αρκετό χρονικό διάστημα ήταν ένα νέο δεδομένο το οποίο κακώς το πρωτόδικο δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του στον απαιτούμενο βαθμό και έκταση με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος με απόφαση του Εφετείου να αφεθεί ελεύθερος νοουμένου ότι αυτός εκπληρώσει τους όρους που του επιβλήθηκαν. Επειδή αυτός δεν ήταν σε θέση να εκπληρώσει τους όρους και ιδίως την καταβολή του ποσού των €10.000 σε μετρητά δεν κατέστη δυνατό να αφεθεί ελεύθερος μέχρι και τις 04.07.2023 όπου διεκπεραιώθηκε η ποινική υπόθεση 797/22 Ε.Δ. Πάφου με την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου και της επιβολής ποινής. Στο μεσοδιάστημα των όσων έλαβαν χώρα και αφορούν τόσο σε πρωτόδικο όσο και σε δευτεροβάθμιο επίπεδο την υπόθεση 797/22 Ε.Δ. Πάφου εκκρεμούσε προς ακρόαση και η υπό εξέταση υπόθεση με τους συνηγόρους του Κατηγορούμενου 2 μετά την έκδοση της απόφασης του Εφετείου στις 27.01.2023 και ενόψει της αδυναμίας εκπλήρωσης του συγκεκριμένου όρου που επιβλήθηκε σε αυτόν να μην φέρουν ένσταση στα εκάστοτε αιτήματα της Κατηγορούσας Αρχής για συνέχιση της κράτησης του Κατηγορούμενου 2 ως αρχικά είχαν υποβληθεί και έγιναν αποδεκτά από το Δικαστήριο. Επιφύλασαν σε έκαστη περίπτωση το δικαίωμα του πελάτη τους να ενστούν αν υπήρχαν διαφορετικά δεδομένα. Στις 05.07.2023 όμως που η υπό εξέταση υπόθεση ήταν ορισμένη για συνέχιση της ακρόασης ενώπιον του Δικαστηρίου και ενόψει της ολοκλήρωσης της υπόθεσης 797/2022 Ε.Δ. Πάφου στις 04.07.2023, έφεραν ένσταση στο αίτημα για συνέχιση της ακρόασης του πελάτη τους. Η κα Μανώλη αγορεύοντας προς υποστήριξη του αιτήματος συνέχισης της κράτησης επανέλαβε τα όσα αρχικά είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που αφορούσαν το αρχικό αίτημα και την σχετική απόφαση του Δικαστηρίου που είχε εκδοθεί το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Επιπρόσθετα σε σχέση με τον κίνδυνο διάπραξης από μέρους του Κατηγορούμενου 2 άλλων αδικημάτων κατέθεσε στο Δικαστήριο τα Παραρτήματα Α, Β, Γ και Δ που αφορούν την ύπαρξη στο χρονικό αυτό διάστημα τριών εκκρεμούσων ποινικών υποθέσεων στο Ε.Δ. Πάφου εναντίον του Κατηγορούμενου 2 (Υποθέσεις 2135/22, 7216/22, 2234/22) καθώς και αντίγραφο Ποινικού Μητρώου που αφορά τις Υποθέσεις Ε.Δ. Πάφου 34/22 και 2387/22 με εισήγηση ότι το αίτημα για συνέχιση της κράτησης για τους λόγους που με επιμέλεια εξήγησε θα πρέπει να εγκριθεί σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 τόσο στη βάση του κινδύνου φυγοδικείας όσο και στη βάση του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων. Από την αντίπερα όχθη η κα. Ιωάννου με την κα. Σοφοκλέους έφεραν ένσταση στο αίτημα αυτό. Επιχειρηματολογώντας η κα Ιωάννου σημείωσε πως στην υπό εξέταση υπόθεση η επιμήκυνση του χρόνου διάρκειας της ακροαματικής διαδικασίας είναι μεγάλη και αυτό ως νέο δεδομένο και γεγονός θα πρέπει να προσμετρήσει στην απόφαση του Δικαστηρίου να διατάξει η όχι την συνέχιση της κράτησης του πελάτη τους. Επίκληση έγινε σχετικά στα αποφασισθέντα στην Ποινική Έφεση 11/2023 που αναφέρεται ανωτέρω. Επιπρόσθετα στρεφόμενη προς τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων ενημέρωσε το Δικαστήριο και δεν έχει αμφισβητηθεί ότι από τις 8 υποθέσεις που παρατέθηκαν προς υποστήριξη του αρχικού αιτήματος κράτησης η μόνη πλέον που εκκρεμεί είναι η Υπόθεση 2135/22 ενώ για τις υποθέσεις 2234/23 και 7216/22 που και αυτές εκκρεμούν και έχουν προκύψει σε μεταγενέστερο χρόνο αφορούν αδικήματα ναρκωτικών ουσιών και εκρηκτικών υλών ενώ για τις δύο εκκρεμούσες ποινικές καταδίκες (2387/22 και 32/22) ανέφερε πως αυτές αφορούν τον Περί Λοιμοκάθαρσης Νόμο χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζει ότι ποινική καταδίκη υπάρχει και για την υπόθεση 797/
  6. Για την έκδοση της παρούσας απόφασης έχω λάβει υπόψη το σύνολο των όσων εισηγήθηκαν οι εμπλεκόμενες πλευρές τα οποία έχουν αποτυπωθεί αυτολεξεί στα πρακτικά που έχουν τηρηθεί και έχω κατά νου τη σχετική Νομολογία. Νομική Πτυχή - Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση Η εξουσία του Δικαστηρίου όσον το αφορά αίτημα κράτησης του Κατηγορούμενου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του εδράζεται στα άρθρα 48 και 157

(1)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτησή του αποτελεί έναν σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία των κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται αποδεκτή εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης.[2] Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με βάση παγίως καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου. Αυτοί έχουν επαναληφθεί πολύ πρόσφατα μεταξύ άλλων[3] στην Ποινική Έφεση Αρ. 129/20 μεταξύ Ανδρέου v. Αστυνομίας, ημερ. 20.08.2020,Ποινική Έφεση Αρ. 195/20 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας ημερ. 23.12.2020 και στην Ποινική Έφεση Αρ. 75/2021 μεταξύ S M v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ημερ. 6.7.2021 και είναι οι ακόλουθοι:
  1. Η πιθανότητα/κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο
  2. Η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων
  3. Η πιθανότητα/κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δύναται να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι συνεπώς απαραίτητη η συνδρομή και των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Επίσης θα πρέπει να αναφερθεί πως σε περιπτώσεις υποβολής αιτήματος για συνέχιση κράτησης το Δικαστήριο εξετάζει τα νέα δεδομένα και μόνο που έχει ενώπιον του. Στην υπόθεση SEGUNDO CRISPIN CHINDOY BUESAQUILLO v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 56/2023, 8/5/2023 αναφέρθηκαν για το ζήτημα τούτο τα εξής σχετικά από το Ανώτατο Δικαστήριο: Όπως έχουμε και πρόσφατα επαναλάβει στις υποθέσεις Μ. Α. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 274/2022 ημερ. 23.1.2023, ECLI:CY:AD:2023:B14, και Μ. Β. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 10/2023, ημερ. 23.02.2023 η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καταδείξει ότι μετά από την πρώτη διαταγή του Δικαστηρίου για κράτηση, το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της περαιτέρω κράτησης, όχι εξ υπαρχής, αλλά μόνο με αναφορά σε οποιαδήποτε νέα δεδομένα ήθελαν προκύψει και τα οποία ενδεχομένως να διαφοροποιούν την κρίση του επί του θέματος της κράτησης και όχι με αναφορά σε δεδομένα τα οποία υφίσταντο ευθύς εξαρχής (βλ. Δημητρίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 146, Μαυρομιχάλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 165/20 και 166/20, ημερ. 22.10.2020 και S.M. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 75/21, ημερ. 6.7.2021). Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Μαυρομιχάλης ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), είναι σχετικό: «Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καταδείξει, ότι, εκκρεμούσης της δίκης, η εξέταση ενστάσεως σε επαναλαμβανόμενο αίτημα κράτησης κατηγορουμένου προσώπου διενεργείται με αφετηρία το τελευταίο διαφοροποιητικό γεγονός, εάν υπάρχει τέτοιο. Διαπιστώνεται, έτσι, εφόσον περί τούτου πρόκειται, το περιεχόμενο της νέας μαρτυρίας που έχει, στο μεταξύ, προκύψει και η τυχόν επίδρασή της στην ήδη υπάρχουσα μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, ως προς την πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου. Άλλως πως, δε δικαιολογείται η εξέταση, εκ νέου, του πλαισίου, νομικού ή και πραγματικού, εντός του οποίου έχει εκδοθεί προηγούμενο διάταγμα κράτησης, της θέσης αυτής οριζομένης από το δόγμα του δεδικασμένου. Η σχετική νομολογία επιβεβαιώθηκε, πολύ πρόσφατα, στην J. Kalfat κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 125/2020 και 126/2020, 8.10.
  1. Στην προκειμένη περίπτωση, αναμφίβολα, η απόφαση της πλειοψηφίας στις υποθέσεις Dydi κ.ά. ν. Δημοκρατίας, καθιέρωσε τέτοιο δεδικασμένο, ήτοι αναφορικά με την ένδειξη της πιθανότητας καταδίκης, στη βάση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας αρχής που υπήρχε στις 30.6.2020.» Πιθανότητα μη προσέλευσης στο Δικαστήριο και η επιμήκυνση της διάρκειας της δίκης : Στην υπό εξέταση υπόθεση διαπιστώνεται ότι η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε στις 10.11.2022 και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα χωρίς αυτή να ολοκληρωθεί. Μάλιστα ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει τις πρώτες έξι κατηγορίες για τις οποίες μέχρι σήμερα έχει ακουστεί μόνο ένας μάρτυρας κατηγορίας (ο ΜΚ1). Για διάφορους λόγους που περιλαμβάνονται στα πρακτικά του Δικαστηρίου η ακρόαση της υπόθεσης παρουσιάζει καθυστερήσεις ενώ μάρτυρες κατηγορίας (ΜΚ2 μέχρι και ΜΚ7) που έχουν ήδη παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου σχετίζονται με τις κατηγορίες 7 μέχρι και 10 που δεν αφορούν τον Κατηγορούμενο
  2. Ο Κατηγορούμενος 2 τελεί σε κράτηση από τα μέσα Αυγούστου του 2022 ενώ η ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης του δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Συνεπώς έχοντας κατά νου τα αποφασισθέντα στην Ποινική Έφεση 11/2023 ημερ. 27.01.2023 δεν υπάρχει αμφιβολία και θα συμφωνήσω με την κα. Ιωάννου ότι η επιμήκυνση αυτή της διάρκειας της ακροαματικής διαδικασίας επενεργεί ως ένα νέο δεδομένο το οποίο θα πρέπει να τύχει εξέτασης από το Δικαστήριο και το οποίο καταλήγω ότι αυτό είναι καθοριστικό στο να απορρίψω το αίτημα για συνέχιση της κράτησης του Κατηγορούμενου 2 σε σχέση με τον κίνδυνο φυγοδικείας και ότι αυτός μπορεί να αφεθεί ελεύθερος με τους ακόλουθους όρους:
(1)Να παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Παρασκευή στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου μεταξύ των ωρών 18.00 - 22.00.
(2)Να παραδώσει όλα τα ταξιδιωτικά του έγγραφα (διαβατήριο & ταυτότητα) στην Αστυνομία και το όνομα του να τοποθετηθεί στο Stop List.
(3)Απαγορεύεται η διέλευση του με οποιονδήποτε τρόπο μέσω των Οδοφραγμάτων από και προς τις κατεχόμενες (μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία) περιοχές.
(4)Να υπογράψει προσωπική εγγύηση ύψους €10.
  1. Πιθανότητα διάπραξης ίδιου ή άλλου αδικήματος: Υπενθυμίζεται πως το αίτημα για την συνέχιση της κράτησης του Κατηγορούμενου 2 στηρίχτηκε και στον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων που από μόνος του επίσης μπορεί να δικαιολογήσει την κράτηση ενός κατηγορούμενο μέχρι την δίκη του. Υπενθυμίζεται επίσης ότι το αρχικό αίτημα στηρίχθηκε στις εκκρεμούσες τότε Ποινικές Υποθέσεις Ε.Δ. Πάφου 797/22, 5757/21, 5798/21, 976/22, 2135/22, 2351/22, 1081/22 και 5336/22). Επιπρόσθετα και στο ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου 2 που αφορούσε σε προηγούμενες καταδίκες στις υποθέσεις 2387/22, 839/22, 32/22 και 5610/
  2. Ως έχει διαφανεί και δεν έχει αμφισβητηθεί στις ποινικές υποθέσεις 2351/22, 1081/22 και 976/22 ο Κατηγορούμενος 2 αθωώθηκε και δεν εκκρεμούν πλέον. Η ποινική υπόθεση 5336/22 αναστάλθηκε ενώ οι ποινικές υποθέσεις 5757/21 και 5798/21 αποσύρθηκαν (αφορούσαν τροχαία αδικήματα) και ούτε αυτές εκκρεμούν πλέον. Σε σχέση με την ποινική υπόθεση 797/22 αυτή ολοκληρώθηκε στις 04.07.2023 με έκδοση για κάποιες κατηγορίες καταδικαστικής απόφασης ενώ για τις υπόλοιπες αθωώθηκε. Επιπρόσθετα αυτός έχει αποκατασταθεί στις ποινικές καταδίκες 839/22, 32/22 και 5610/21 ενώ θα αποκατασταθεί και στις 15.07.2023 και σε σχέση με την ποινική καταδίκη της υπόθεσης 2387/22 που αφορά παραβίαση του Περί Λοιμοκάθαρσης Νόμου στην οποία του επιβλήθηκε πρόστιμο €
  3. Η κα Μανώλη στα πλαίσια του αιτήματος για συνέχιση της κράτησης επικαλέστηκε τόσο την καταδίκη στην υπόθεση 797/22 που αναφέρεται ανωτέρω όσο και της υπόθεσης 2387/22 και 32/22 (που και αυτή αφορά παραβίαση του Περί Λοιμοκάθαρσης Νόμου στην οποία του επιβλήθηκε η ποινή της υπογραφής εγγύησης ύψους €300 για περίοδο 6 μηνών). Επιπρόσθετα επικαλέστηκε και τις 3 εκκρεμούσες υποθέσεις (2234/23, 7216/22και 2135/22) που αφορούν κυρίως αδικήματα κατοχής και χρήσης ναρκωτικών ουσιών και εκρηκτικών υλών. Στις υποθέσεις αυτές ο Κατηγορούμενος 2 έχει υπογράψει όρους προς εξασφάλιση της παρουσίας του. Στην πρόσφατη υπόθεση ΙΩΑΝΝΟΥ v. AΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Πoινική Έφεση Αρ. 25/2022, ημερ. 04.02.2022 αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά σε σχέση με τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων: Ο κίνδυνος διάπραξης νέων αδικημάτων αποτελεί έναν από τους τρεις αυτοτελείς λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την κράτηση ενός υποδίκου μέχρι τη δίκη του. Στη Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 45 αναφέρθηκε ότι η πρόβλεψη αναφορικά με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υπόδικου ή της υπόθεσης, είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Για να καταλήξει το Δικαστήριο σε συμπέρασμα για τη διάπραξη άλλου αδικήματος, δεν απαιτείται σύμφωνα με τη Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 130, ακριβής μαρτυρία. Αρκεί αν, με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, να δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει πιθανότητα. Με βάση τη νομολογία που παραθέτω πιο πάνω για να καταδειχθεί η ύπαρξη ροπής ενός κατηγορουμένου στο έγκλημα θα πρέπει τα στοιχεία που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου να δημιουργούν ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοιος κίνδυνος. Εν προκειμένω, τα διαφοροποιούμενα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου ως αυτά πλέον έχουν περιοριστεί δεν θεωρώ ότι αναδεικνύουν τάση του εφεσείοντα προς την παρανομία σε βαθμό που, σταθμίζοντας την ελευθερία του από τη μία, με την ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου γενικά, η πλάστιγγα να κλίνει προς το δεύτερο. Συνεπώς έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω η συνέχιση της κράτησης του Κατηγορούμενου 2 στη βάση του κινδύνου διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων απορρίπτεται. (Υπ.) ................ Ν. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1][1] Ν. Κ. v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 11/2023, 27/1/2023 [2] ΜΙΧΑΗΛ κ.α. v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 167/2021, 168/2021, 169/2021 και 171/2021, 27/10/2021 ''Το Δικαστήριο, όταν εξετάζει αίτημα για κράτηση κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, έχει να σταθμίσει μεταξύ του θεμελιώδους δικαιώματος της ελευθερίας και του συμφέροντος της κοινωνίας να διασφαλιστεί ότι ο κατηγορούμενος για τη διάπραξη σοβαρών αδικημάτων θα παρουσιαστεί στη δίκη του.'' [3] ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 185/2021, 23/11/2021 , ΚΑΣΣΙΡ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 146/2021, 29/9/2021 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.