ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΥΠΙΔΗ, Αρ. Υπόθεσης: 797/22, 4/7/2023

(1999)2 ΑΑΔ 498, όπου τονίστηκε ότι όταν ένα γεγονός καταστεί παραδεκτό καθίσταται όχι μόνο μέρος της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και αδιαμφισβήτητο γεγονός αναγόμενο ουσιαστικά σε δεδομένο, το οποίο έχει τέτοια σημασία που ακόμα και σε περίπτωση μαρτυρίας η οποία αντίκειται προς αυτό η μαρτυρία εκείνη να κρίνεται ανάλογα. Στην συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα, τα οποία είναι απαραίτητα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Θα διαχωρίσω τις κατηγορίες σε 4 ομάδες ήτοι των κατηγοριών 11-12 (διάρρηξης διαμερίσματος και κλοπής περιουσίας των μαρτύρων κατηγορίας 15-16, των κατηγοριών περί Βίας και Παρενόχλησης στην κατ΄ισχυρισμό συμβία του ΜΚ9, της κατηγορίας 13 (κλοπής τηλεφώνου) και των κατηγοριών 32-33 (κλοπής καταλύτη οχήματος). Μάρτυρας κατηγορίας 1 (ΜΚ1 εφεξής) ήταν ο Αστ.3281 Χ.Ιωάννου ο οποίος υϊοθέτησε στο δικαστήριο την κατάθεση του τεκμήριο Α. Αυτός ήταν ο ανακριτής της υπόθεσης σε σχέση με την διάρρηξη κατοικίας και την κλοπή περιουσίας των ΜΚ15 και ΜΚ16 στις 15.7.19 (κατηγορίες 11,12). Αυτός κατέθεσε στο δικαστήριο τα τεκμήρια 1-14 μεταξύ αυτών ήταν και τα παρειακά επιχρίσματα που έλαβε από τον κατηγορούμενο τεκμ.5 κατόπιν λήψης της γραπτής συγκατάθεσης του αλλά και τις δειγματοληψίες που λήφθηκαν από σημεία και αντικείμενα στο διαμέρισμα των ΜΚ15 και

1. Αυτός είχε μεταβεί στην εν λόγω οικία και διαπίστωσε ότι η είσοδος της ήταν παραβιασμένη. Κατά την αντεξέταση του ερωτήθηκε σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε κατά την επίσκεψη στην οικία των παραπονούμενων. Ανέφερε ότι όταν επισκέφθηκε την εν λόγω οικία εκεί προσήλθε και ο ΜΚ14 και διενήργησε δακτυλοσκοπικό έλεγχο και παρέλαβε διάφορα τεκμήρια. Επίσης περιέγραψε πως ήταν η κατάσταση μετά την διάρρηξη αλλά και πως αποκόπηκε η κλειδαριά της ξύλινης πόρτας στην είσοδο του διαμερίσματος. Είπε ότι τα κλοπιμαία δεν ανευρέθηκαν. Η συνήγορος υπεράσπισης ρώτησε τον μάρτυρα τί εργασία έκαναν οι παραπονούμενοι και αυτός είπε ότι ο Μ.Ανδρέου ΜΚ15 εργαζόταν. Ο ίδιος αναφέρθηκε στο τεκμήριο Α και είπε ότι όταν έγινε η καταγγελία από την συμβία του Ανδρέου (ΜΚ16) για την επίδικη διάρρηξη στο διαμέρισμα τους ο Ανδρέου τελούσε υπό κράτηση για υπόθεση. Ο ΜΚ1 είπε ότι αυτός ήταν πρόσωπο που απασχόλησε την αστυνομία. Στη θέση της υπεράσπισης ότι προέβηκε σε ελλιπή διερεύνηση, η θέση του ήταν αρνητική, δηλαδή στο κατά πόσον έλεγξε εάν τα συγκεκριμένα κατ΄ισχυρισμό κλαπέντα αντικείμενα ανήκαν στους παραπονούμενους. Αντεξεταζόμενος περαιτέρω είπε ότι η κατάθεση του δεν είναι ημερομηνίας 5.2.19 αλλά 5.2.
2. Μάρτυρας Κατηγορίας 2 (ΜΚ2) ήταν ο Αστ.2482 o οποίος υιοθέτησε στο δικαστήριο τις καταθέσεις του τεκμήρια Β και Γ. Αυτός είδε στο δικαστήριο τις γραπτές συγκαταθέσεις του κατηγορουμένου ημερομηνίας 17.2.2019 και 3.2.20 τεκμ.9 και 11 τα οποία συμπλήρωσε και υπέγραψε τόσο αυτός όσο και ο κατηγορούμενος. Επίσης είδε και αναγνώρισε την συγκατάθεση έρευνας οικίας του κατηγορουμένου τεκμ.13 αλλά και το τεκμ.5 τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι αυτός συμμετείχε στην διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και δεν ήταν ο εξεταστής της. Μάρτυρας Κατηγορίας 3 (ΜΚ3) κατέθεσε ο Αστ.2163 Χ.Γεωργίου ο οποίος υιοθέτησε στο δικαστήριο την κατάθεση του τεκμ.Δ στην οποία αναφέρει για την καταγγελία της Β.Αγαθαγγέλου για την κλοπή του κινητού της τηλεφώνου μάρκας Samsung (κατηγορία 13). Ο μάρτυρας κατέθεσε στο δικαστήριο τα τεκμήρια 15-21 δηλαδή μεταξύ άλλων την ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου τεκμ.15 η οποία λήφθηκε από τον ΜΚ4, την γραπτή του κατηγορία στην οποία παραδέκτηκε και απολογήθηκε τεκμ.16, την γραπτή συγκατάθεση για έρευνα στην οικία και οχήματα του κατηγορουμένου τεκμ.17, την κατάθεση του Λοχ.1825 Χριστοφίδη, του Αστ.3491 Χ.Χρυσοστόμου και την κατάθεση της παραπονούμενης Β.Αγαθαγγέλου (για κατ.13) στην οποία αναφέρεται ότι αυτή παρέλαβε πίσω το κινητό της σε άριστη κατάσταση. Μάρτυρας Κατηγορίας 4 (ΜΚ4) ήταν ο Αστ.3033 Π.Σάββα ο οποίος συνδέεται με τα τεκμήρια τα οποία κατέθεσε ο ΜΚ
3. Δηλαδή αυτός έλαβε τα πιο πάνω τεκμήρια 15 -
4. Μάρτυρας κατηγορίας 5 (ΜΚ5) κατέθεσε ο Αστ.2087 Γ.Τσιουπής ο οποίος υϊοθέτησε στο δικαστήριο την κατάθεση του τεκμήριο Ι. Η μαρτυρία του αφορούσε τις κατηγορίες 11 και 12 (ΜΚ15,16). Αυτός στις 17.7.2021 παρέλαβε ένα ψηφιακό δίσκο - τεκμήριο 23 από τον Γ.Πυργούδη και το παρέδωσε στην Αστ.
5. Αυτό από την παραλαβή του φυλασσόταν ως τεκμήριο. Επίσης κατέθεσε στο δικαστήριο τα τεκμήρια 23 -
6. Η μαρτυρία του Μάρτυρα Κατηγορίας 6 (ΜΚ6) Λοχ. 3144 Π.Σιμιλλίδη αφορούσε τις κατηγορίες 32 και 33 δηλαδή της συνωμοσίας προς διάπραξη του κακουργήματος της κλοπής και της κλοπής καταλύτη από το όχημα με αρ.εγγ.NAB1Χ1 της A.M.TJones. Αυτός κατέθεσε και υϊοθέτησε στο δικαστήριο την κατάθεση του τεκμ.Κ. Σε αυτήν αναφέρεται ότι στις 16.7.21 καταγγέλθηκε από τον διευθυντή του κτιριακού συγκροτήματος K. Club ότι μετακινήθηκαν οι κάμερες παρακολούθησης εκεί στο συγκρότημα. Αυτός μετέβηκε στο μέρος όπου επιθεώρησε το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης και διαπίστωσε ότι στις 11.7.2021 εισήλθε εντός του συγκροτήματος ένα αυτοκίνητο χρώματος ασημί με αριθμό εγγραφής KWD562 στο οποίο επέβαιναν δύο πρόσωπα. Ο συνοδηγός του αυτοκινήτου κατέβηκε από το αυτοκίνητο και μετά γύρισε την κάμερα από την αρχική της θέση. Δύο πρόσωπα προσέγγισαν το όχημα με αριθμούς NAB1Χ1 και με τη χρήση εργαλείων αφαίρεσαν εξάρτημα από το πιο πάνω όχημα. Από την επιθεώρηση του αυτοκινήτου φάνηκε ότι ήταν αφαιρεμένος ο καταλύτης του. Στη συνέχεια εγκατέλειψαν το μέρος με το ίδιο αυτοκίνητο με το οποίο είχαν μεταβεί εκεί. Ο μάρτυρας διαπίστωσε ότι οδηγός του αυτοκινήτου ήταν ο κατηγορούμενος τον οποίο γνωρίζει από άλλες υποθέσεις που απασχολούν το τμήμα του. Το δεύτερο άτομο δεν μπόρεσε να το αναγνωρίσει. Την διερεύνηση της υπόθεσης ανέλαβε ο Αστ.2087 Γ.Τσιουπής (ΜΚ5). Κατά την κυρίως εξέταση του στο δικαστήριο έγινε η προβολή του περιεχομένου του ψηφιακού δίσκου τεκμήριο 23 και ο ΜΚ6 περιέγραψε τα πιο πάνω αναφερθέντα στην κατάθεσή του, λέγοντας ότι το όχημα που οδηγείτο στο πιο πάνω Club είναι του κατηγορούμενου το οποίο οδηγούσε αυτός εκείνο το χρονικό διάστημα. Επίσης ότι την πρώτη φορά που είδε σκηνές του κλειστού κυκλώματος του συγκροτήματος ήταν από τον υπολογιστή που ευρισκόταν εκεί και στο δικαστήριο είδε τις σκηνές του CD. Αυτός αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ο οποίος εξήλθε από το όχημα του, περιεργάστηκε το όχημα NAB1Χ1 και κρατώντας κάτι, πιθανόν εργαλείο, έκοψε τον καταλύτη, το ανύψωσε με κρίκο και αφαίρεσε κάτι. Επίσης ανέφερε ότι τέτοιο εργαλείο αποκοπής καταλύτη βρήκε στο όχημα του κατηγορουμένου άλλη φορά. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι ο σκοπός που μετέβηκε εκεί ήταν γιατί ο παραπονούμενος βρήκε ταραγμένες τις κάμερες και δυνατόν να έγινε απόπειρα διάρρηξης αλλά από έλεγχο του κλειστού κυκλώματος διαπιστώθηκε ότι δεν έγινε κάτι τέτοιο, αλλά κλάπηκε ο καταλύτης από όχημα που βρισκόταν εκεί. Αυτός είχε δει τα πλάνα πριν να γίνει ο ψηφιακός δίσκος τεκμήριο
7. Ο ανακριτής για την κλοπή του καταλύτη ήταν ο ΜΚ
8. Το όχημα της πιο πάνω ήταν ακινητοποιημένο και σκονισμένο στο εν λόγω συγκρότημα. Αυτός έσκυψε κάτω από αυτό και έλειπε ο καταλύτης του. Επανέλαβε ότι είπε στην κυρίως εξέταση του για τις ενέργειες του κατηγορούμενου και ότι βλέποντας τα πλάνα του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης στο πιο πάνω συγκρότημα είδε το όχημα του κατηγορούμενου το οποίο γνώριζε αλλά και τον ίδιο, λόγω του σωματότυπου του, να προσεγγίζει το αυτοκίνητο της παραπονούμενης. Στη θέση της υπεράσπισης ότι άσκησε πλημμελώς τα καθήκοντά του και δεν προέβηκε σε αναγνωριστική παράταξη του κατηγορουμένου αυτός είχε αντίθετη άποψη, λέγοντας ότι δεν είχε προηγούμενα με τον κατηγορούμενο αλλά ούτε και ασχολήθηκε με την διερεύνηση της εν λόγω κλοπής. Μάρτυρας κατηγορίας 7 (ΜΚ7) κατέθεσε ο Γ.Πυργούδης ο οποίος υϊοθέτησε στο δικαστήριο την κατάθεση του τεκμήριο Λ. Αυτός είναι τεχνικός ηλεκτρονικών υπολογιστών και εργάζεται στην εταιρεία L. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι ενημερώθηκε από συνάδελφο του ότι μία συγκεκριμένη ημερομηνία και ώρα έγινε ένα συμβάν στο K. Club. Γι' αυτό έψαξε συγκεκριμένες ημερομηνίες και ώρες, είδε το σχετικό βίντεο το οποίο και παρέδωσε στην αστυνομία. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι εργάζεται στην πιο πάνω εταιρεία για ένα χρόνο. Μέσα στα καθήκοντά του είναι και ο έλεγχος στις κάμερες κατά πόσο λειτουργούν σωστά αλλά και να εξάγει συγκεκριμένα βίντεο που του ζητούνται, ως έγινε και στη συγκεκριμένη περίπτωση. Δηλαδή εξήγαγε το βίντεο από συσκευή DVR και το τοποθέτησε σε ένα USB το οποίο και μετέφερε στο ψηφιακό δίσκο τεκμήριο 23 το οποίο παρέδωσε στην αστυνομία. Είπε ότι κανένας άλλος δεν έχει τους κωδικούς για να μπει στα συστήματα τους. Μάρτυρας κατηγορίας 8 (ΜΚ8) ήταν ο Λοχ. 3142 Π. Ζωττής του ΤΑΕ Πάφου ο οποίος κατέθεσε και υϊοθέτησε στο δικαστήριο τις καταθέσεις του Τεκμήρια Μ και Μ(α) ως και τα τεκμήρια 26-
9. Μεταξύ αυτών ήταν ανακριτικές καταθέσεις του κατηγορούμενου τεκμ.τεκμ.28, 28α, 33, το κινητό τηλέφωνο το οποίο παρέλαβε από την Α.Ιακώβου παραπονούμενη τεκμ.27 ως επίσης και μαχαίρι τύπου σουγιά το οποίο του παρέδωσε ο κατηγορούμενος τεκμ.
10. Αυτός ήταν ο εξεταστής σε σχέση με τις καταγγελίες της ΜΚ
11. Κατά την αντεξέταση του, του τέθηκε η θέση ότι ο κατηγορούμενος προέβαινε σε καταγγελίες εναντίον της παραπονούμενης Α.Ιακώβου αλλά και ότι ο μάρτυρας προέβηκε σε ελλιπή διερεύνηση, θέση την οποία δεν αποδέκτηκε αυτός, λέγοντας ότι ο φάκελος αποστάληκε στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για οδηγίες με εισήγηση όπως διωχθεί και η παραπονούμενη, πράγμα το οποίο δεν έγινε. Επίσης ο μάρτυρας κατέθεσε επιπρόσθετες καταθέσεις τις οποίες έλαβε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης (τεκμ.35 - 39). Μάρτυρας κατηγορίας 9 (ΜΚ9) ήταν η Α.Ιακώβου η οποία υϊοθέτησε στο δικαστήριο τις καταθέσεις της τεκμήρια Ν και Ν(α). Η μαρτυρία της ΜΚ9 αφορά κατ΄ισχυρισμό διαπραχθέντα αδικήματα από τον κατηγορούμενο σε 5 διαφορετικές ημερομηνίες ήτοι την 8.6.21 (κατηγορίες 27-29, 31), την 10.6.21 (κατηγορίες 22-24,26), την 15.6.21 (κατηγορίες 14-19, 21), την 11.7.21 (κατηγορίες 40, 42 -48, 56-58, 60,61) και την 12.7.21 (κατηγορίες 49,50, 52 -55). Στο τεκμ.Ν αναφέρει ότι δεν είχαν συνάψει γάμο αλλά έμεναν μαζί ως αντρόγυνο και απέκτησαν μαζί ένα κορίτσι το
12. Σε αυτό περιγράφει τις κατ΄ισχυρισμό πράξεις που ο κατηγορούμενος διέπραξε εναντίον της στις 11.7.21 ενώ επισκέφθηκε το σπίτι της φίλης της της Άννας, στην παρουσία της Άννας, του Γιώργου και της Μέλιας - κουμπάρων της οι οποίοι είναι γείτονες της πρώτης, (κατηγορίες 40, 42 - 48), αλλά και όταν αυτός πήγε σπίτι της την ίδια ημέρα το πρωί (κατ. 56 - 58, 60, 61). Για το συμβάν στις 11.7.21 όταν της επιτέθηκε ο κατηγορούμενος αυτή νοσηλεύτηκε. Στο τεκμ.Ν(α) αναφέρει ότι συζούσαν μαζί για 2 χρόνια και περιγράφει τις κατ΄ισχυρισμό πράξεις του κατηγορούμενου εναντίον της σε 3 διαφορετικές ημερομηνίες ήτοι την 8.6.21 (κατ.27-29,31), την 10.6.21 (κατ.22 -24, 26) και 15.6.21 (14-19,21). Για τις ημερομηνίες 8.6.21 και 10.6.21 αναφέρεται σε απειλητικά τηλεφωνήματα που δέχθηκε από αυτόν. Στις 15.6.21 το επεισόδειο έλαβε χώρα στο σπίτι των πιο πάνω κουμπάρων της. Στο δικαστήριο αναγνώρισε το κινητό τηλέφωνο της τεκμ.27 το οποίο ο κατηγορούμενος κατέστρεψε, δηλαδή το έριξε κάτω και το κάρφωσε με το μαχαίρι τεκμ.
13. Το κόψιμο σε αυτό είναι από το μαχαίρι. Επίσης με το ίδιο μαχαίρι πήγε να την μαχαιρώσει. Αυτό δεν κατείχετο από αυτήν, ως υποστήριζε η υπεράσπιση. Επιπλέον αναφέρθηκε στα μηνύματα τα οποία της απέστειλε ο κατηγορούμενος από τον αριθμό του, στο κινητό της και την απειλούσε και την έβριζε. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι είναι μητέρα 5 παιδιών συμπεριλαμβανομένης και της θυγατέρας την οποία απέκτησε με τον κατηγορούμενο. Το 2021 ήταν άνεργη. Μαζί με τον κατηγορούμενο συζούσαν πριν να μείνει έγκυος, χώριζαν κατά διαστήματα και τσακώνονταν συχνά. Η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι ήταν περιστασιακή η σχέση τους, δεν συζούσαν, δηλαδή αυτή δεν ήταν συμβία του, αλλά η ΜΚ9 είπε ότι αυτοί ήταν κανονικό ζευγάρι και όταν τσακώνονταν πήγαινε στην μητέρα του και μετά ερχόταν πίσω. Η υπεράσπιση της έθεσε την θέση ότι γνωρίστηκαν επειδή ο κατηγορούμενος πήγε να αγοράσει ναρκωτικά από αυτήν. Αυτή είπε ότι ο κατηγορούμενος ήταν χρήστης ναρκωτικών και είχαν σοβαρά προβλήματα στο σπίτι και την απατούσε. Στην θέση ότι αυτή τον ζήλευε γιατί την απατούσε με τη φίλη της και μιλούσε και με άλλες κοπέλες απάντησε αρνητικά. Ακόμη στην θέση ότι αυτός έφυγε από το σπίτι της τον Απρίλιο του 2021 και γι΄αυτό η ΜΚ9 του απέστειλε το μήνυμα τεκμ.35 επειδή αυτός δεν έφευγε από το σπίτι της, αυτή δεν αρνήθηκε ούτε ότι του το έστειλε, ούτε ότι αυτός έφυγε τότε από το σπίτι της, συνέχισε όμως να την ενοχλεί και να την απειλεί. Αναφέρθηκε στο συμβάν (ημερ.15.6.21) του δαχτυλιδιού το οποίο της είχε δωρήσει, λέγοντας ότι την έβριζε, την έφτυσε και της το πήρε με την βία από το δάχτυλό της, υπάρχουν μάρτυρες γι΄αυτό και στη συνέχεια το έριξε στην αυλή της Άννας. Τότε ήταν χωρισμένοι. Επανέλαβε ότι επειδή είναι χρήστης ναρκωτικών είναι βίαιος και επιθετικός. Αυτή σε ερώτηση της υπεράσπισης απάντησε ότι η ίδια δεν είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών και μπορούν να γίνουν και εξετάσεις περί τούτου. Είπε ότι (στις 11.7.21) όταν ήρθε ο κατηγορούμενος με αγριότητα και με βίαιο τρόπο φώναζε, απειλούσε και χτυπούσε επανειλημμένα για να εισέλθει στο σπίτι της Άννας, αυτή τον έβγαλε φωτογραφία για να κάνει καταγγελία, γιατί ποτέ ο κατηγορούμενος δεν παραδέχεται. Η Άννα προσπαθούσε να πάρει την αστυνομία και όταν η ίδια είδε ότι ο κατηγορούμενος μπήκε στο σπίτι αυτή έτρεξε στην αποθήκη. Περαιτέρω ερωτώμενη για το μαχαίρι είπε ότι το κρατούσε ο κατηγορούμενος και το τράβηξε από το χέρι του ο Γιώργος και μετά αυτό έπεσε. Αυτή δεν είχε πάρει το μαχαίρι στα χέρια της για να τον μαχαιρώσει, ως ήταν η θέση της υπεράσπισης. Τον είδε να βγάζει από την τσέπη του ένα μαχαίρι και προσπάθησε να την μαχαιρώσει. Στην υποβολή ότι δεν την έπιασε από το λαιμό, αυτή είπε ότι είχε μώλωπες στο λαιμό και έχει αποδείξεις από το Νοσοκομείο γι΄ αυτά και για τα εγκαύματα στο λαιμό από το πρήξιμο. Επίσης είπε ότι αυτή δεν μπορούσε να περπατήσει. Για τις 12.7.21 στη θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος μετέβηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Πάφου μαζί με την Άννα και προέβηκε σε παράπονο εναντίον της, ότι απειλούσε και ενοχλούσε την Άννα, η μάρτυρας δεν συμφώνησε λέγοντας ότι είναι ο κατηγορούμενος που την πήρε με το ζόρι, την απειλούσε και την τρομοκρατούσε και μετά η Άννα απέσυρε το παράπονο εναντίον της. Επίσης είπε ότι είναι φίλες μέχρι και σήμερα. Η υπεράσπιση επανέλαβε την θέση ότι η μάρτυρας παρενοχλούσε την Άννα γιατί είχε ερωτικό δεσμό με τον κατηγορούμενο. Μάρτυρας κατηγορίας 10 (ΜΚ10) ήταν ο Π.Κεζούδης ο οποίος κατέθεσε και υιοθέτησε στο δικαστήριο την κατάθεση του τεκμήριο Ξ. Αυτός κατά τους ουσιώδεις χρόνους ήταν υπεύθυνος στο Κ. Village. Κατά την μαρτυρία του ανέφερε ότι στις 12.7.2021 διαπίστωσε ότι μία από τις κάμερες του συστήματος παρακολούθησης στο συγκρότημα είχε μετακινηθεί και ήταν στραμμένη προς το έδαφος. Στις 16.7.2021 προέβηκε σε έλεγχο μαζί με άλλη συνάδελφο του και είδαν από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης ότι αυτοκίνητο μάρκας Mitsubishi Lancer εισήλθε στο χώρο της εργασίας του, στάθμευσε δίπλα από το όχημα Rover της Α.Jones πελάτισσας τους και κλάπηκε ο καταλύτης από αυτό. Στη συνέχεια ειδοποίησαν την αστυνομία και ο αστυνομικός Πλαστήρας επισκέφθηκε τον χώρο, ζήτησε να δει το βίντεο και του έδειξαν τις σκηνές στον Η/Υ. Ανέφερε ότι όταν έβλεπαν τις σκηνές στα γραφεία τους φαινόταν καθαρά ότι το αυτοκίνητο ήταν της πιο πάνω μάρκας. Εκείνη την ημέρα είχε ειδοποιηθεί ο συνάδερφός του ο Πυργούδης και οι σκηνές μπήκαν σε ψηφιακό δίσκο ο οποίος δόθηκε στην αστυνομία. Ο Πυργούδης είχε δει με την αστυνομία το βίντεο και θεώρησαν ποιά ήταν τα ουσιώδη σημεία για να εισαχθούν στον ψηφιακό δίσκο. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι το αυτοκίνητο ήταν της πιο πάνω μάρκας και ήταν εμφανές στο βίντεο της εταιρείας τους σε αντίθεση με τις σκηνές που έβλεπε στο δικαστήριο όπου δεν φαίνονταν οι αριθμοί εγγραφής του. MΚ 11 κατέθεσε ο Aστ.3402 Π.Πολυδώρου ο οποίος υιοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση του τεκμ.Ρ. Αυτός συνέλαβε τον κατηγορούμενο. Κατέθεσε ότι γνωρίζει την Α.Ιακώβου η οποία απασχόλησε την αστυνομία ως ύποπτη, κατηγορούμενη και παραπονούμενη. Αντεξεταζόμενος είπε ότι δεν θυμόταν εαν ο κατηγορούμενος προφορικά του είπε ότι ήρθε στον αστυνομικό σταθμό για να κάνει καταγγελία εναντίον της πολλές φορές, ούτε και το απέκλεισε. ΜΚ12 κατέθεσε ο Αστ.495 Γ.Δημητρίου και ΜΚ13 ο Λοχ.407 Α.Κανάρης η μαρτυρία των οποίων αφορά τις κατηγορίες 5 -10 που διακόπηκαν από την ΚΑ. Συνεπώς δεν θα αναφερθώ περαιτέρω σε αυτήν. ΜΚ14 ήταν ο Αστ.2543 Τρ.Τρύφωνος, ειδικός φωτογράφος και ειδικός στην διερεύνηση σκηνών εγκλήματος. Αυτός υιοθέτησε την κατάθεση του τεκμήριο Υ και Υ
14. Η Υ1 αφορά κατηγορίες που διακόπηκαν όμως η Υ1 αφορά τις κατηγορίες 11 και 12 για την διάρρηξη του διαμερίσματος των ΜΚ15 και
15. Αυτός μετέβηκε στις 15.7.2019 στην οικία που ευρίσκεται στην οδό Γρίβα Διγενή στα Κονιά και διενήργησε εξετάσεις και συσκεύασε 4 τεκμήρια - δειγματοληψίες τα οποία παρέδωσε στον Αστ.3281 για να σταλούν για επιστημονικές εξετάσεις. Αντεξεταζόμενος είπε ότι διαπίστωσε ότι το σπίτι ήταν ανακατωμένο, κάποια αντικείμενα ήταν πεταγμένα στο έδαφος και πάνω στο κρεβάτι στο υπνοδωμάτιο υπήρχε ένα ξύλινο και ένα άσπρο κουτί. Οι επόμενοι δύο μάρτυρες ΜΚ15 - ΜΚ16 αφορούν τις κατηγορίες της διάρρηξης και της κλοπής περιουσίας από την κατοικία τους στις 15.7.19 το οποίο ευρισκόταν στην οδό Γρ. Διγενή, στον πρώτο όροφο, στα Κονιά (11η, 12η κατηγορία). ΜΚ15 ήταν ο Μ.Ανδρέου ο οποίος υιοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση του Τεκμήριο Φ. Με τον κατηγορούμενο είχαν και έχουν φιλικές σχέσεις. Αυτός είχε μετακομίσει από το σπίτι του στην Χλώρακα και διέμενε στα Κονιά. Κατά την μετακόμιση τον βοήθησε ο κατηγορούμενος να μεταφέρει κάποια πράγματα, κουτιά με εργαλεία, κάτω από το σπίτι. Τα προσωπικά αντικείμενα τα είχε αναλάβει η γυναίκα του. Η θέση της υπεράσπισης και αυτό που ήθελε να νοηθεί ήταν ότι ο κατηγορούμενος τον βοήθησε κατά την μετακόμιση και συνεπώς άγγιξε σε κάποια από τα αντικείμενα του και άφησε το γενετικό του υλικό. Αυτός είπε ότι είχε καταδικαστεί σε 4 χρόνια φυλάκιση για αδικήματα κλεπταποδοχής, παράνομης κατοχής και διάρρηξης, από το 2016 μέχρι το 2018 και τον Απρίλιο απολύθηκε. Ακόμη είπε ότι για τα ρολόγια τα οποία αναφέρει στην κατάθεση του έχει αποδείξεις αγοράς τις οποίες είχε παραδώσει στο δικαστήριο όταν καταδικάστηκε γιατί είχαν υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία. Τα ρολόγια τα οποία αναφέρει στην κατάθεση του τα είχε αγοράσει αυτός το
16. Είπε ότι μπορεί να προσκομίσει τις αποδείξεις και έχει τα πιστοποιητικά αυτών. ΜΚ16 ήταν M.R.Simiona συμβία του ΜΚ15 η οποία υϊοθέτησε στο δικαστήριο τις 2 καταθέσεις της τεκμ.Ψ΄και Ψ΄
17. Στο τεκμ.Ψ΄ αναφέρει πώς διαπίστωσε την διάρρηξη στο διαμέρισμα τους στα Κονιά, στις 15.7.19 και την κλοπή από αυτό μεταξύ άλλων διαφόρων κοσμημάτων σε πλαστικό κουτί (με σχέδιο ξύλου), χρημάτων (€2000) και ρολογιών. Ο συμβίος της κατά τον επίδικο χρόνο τελούσε υποκράτηση. Στο τεκμ.Ψ1 αναφέρει ότι τον κατηγορούμενο τον γνώρισε μέσω του ΜΚ15 και αυτός επισκέφθηκε το διαμέρισμα τους μετά την διάρρηξη, όχι προηγουμένως και αφού αφέθηκε ελεύθερος ο ΜΚ
18. Αυτός δεν είχε μπει στο υπνοδωμάτιο της ούτε και άγγιξε τα κουτιά των χρυσαφικών της. Αντεξεταζόμενη είπε ότι ο κατηγορούμενος και ο ΜΚ15 ήταν και είναι φίλοι. Αυτός πήγε στο σπίτι τους στην Χλώρακα μόνο μία φορά και μία εβδομάδα έμειναν εκεί. Αυτή εκεί είχε 2 - 3 αλλαγές εννοώντας ρούχων, όχι πράγματα αξίας. Η ΜΚ16 επέμενε ότι ο κατηγορούμενος δεν πήγε στο διαμέρισμα στα Κονιά άλλη φορά πριν την διάρρηξη χωρίς αυτή να το ξέρει. Είπε ότι στην κατάθεση της μιλούσε για 2 κουτιά δηλαδή το ένα με τα ρολόγια (του ΜΚ15 που ήταν στο σαλόνι) και το άλλο με τα χρυσαφικά (στο υπνοδωμάτιο τους). Για τα ρολόγια γνώριζε ο ΜΚ15 και για το ένα βραχιόλι και ένα δακτυλίδι ήταν δώρα από τον πρώην άνδρα της και τα άλλα δεν θυμάται από πού τα αγόρασε. Για μερικά έχει αποδείξεις και πιστοποιητικό αυθεντικότητας για ένα ρολόϊ αλλά δεν τις τες ζήτησε η αστυνομία. Αποδέκτηκε ότι ο ΜΚ15 καταδικάστηκε σε υποθέσεις διαρρήξεων και κλοπών. Επανέλαβε ότι τα ρολόγια ήταν του ΜΚ
19. Ακόμη μετά από επανειλημμένες ερωτήσεις εάν κυκλοφορεί μόνη της και πότε ήταν μαζί με τον ΜΚ15, συμφώνησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει τί έκανε ο ΜΚ15 εφόσον αυτή δεν ήταν μαζί του. Είπε ότι πληροφορήθηκε από την αστυνομία ότι βρέθηκε το DNA του κατηγορούμενου στο κουτί της με τα χρυσαφικά και της υποβλήθηκε ότι δεν είναι εκεί που βρέθηκε αυτό. Το κουτί της είπε «ήταν πλαστικό με σχέδιο όπως το ξύλινο πάνω». Για την παρούσα υπόθεση λήφθηκαν διάφορα τεκμήρια τα οποία έτυχαν επιστημονικών αναλύσεων στο επίπεδο του DNA στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου (ΙΝΓΚ) και προς τούτο έδωσε μαρτυρία ο ΜΚ17 ήτοι ο Μ.Α. Καριόλου όπου εκεί διευθύνει το Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής (ΕΔΙΓ). Σε σχέση με την εμπειρία και τα προσόντα του παρουσίασε συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα τεκμ.61 και τα τεκμ. 57(Α - Γ) προς υποστήριξη των θέσεων του, τα οποία αφού υϊοθέτησε συμπεριλαμβανομένου και του τεκμ.14 (έκθεση του με αρ. 3919/19) τα εξήγησε. Η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε την πείρα ή τα προσόντα του ΜΚ17 ως εμπειρογνώμονα. Στην έκθεση του τεκμ.14 αναφέρει ότι από επίχρισμα που λήφθηκε από ξύλινο κουτί χρυσαφικών στο κυρίως υπνοδωμάτιο απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Από το επίχρισμα από άσπρο κουτί χρυσαφικών στο κυρίως υπνοδωμάτιο απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Ειδικότερα στην κυρίως εξέταση του επεσήμανε ότι στην έκθεση του τεκμ.57Α αναφέρει ότι από το επίχρισμα που λήφθηκε από το άσπρο κουτί χρυσαφικών στο κυρίως υνοδωμάτιο (των ΜΚ15 και ΜΚ16) απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού και ο κατηγορούμενος και ένα άγνωστο άτομο είναι δότες αυτού. Αυτός εξήγησε παράλληλα με τα ηλεκτροφερογράμματα του (τεκμ.57Β) και με τον λόγο της πιθανοφάνειας (τεκμ.57Γ) πώς δικαιολογεί την εν λόγω κατάληξη του. Ανέφερε και εξήγησε πώς εναποτίθεται γενετικό υλικό σ΄ένα αντικείμενο δηλαδή με άμεσο, έμμεσο είτε και τριτογενή τρόπο. Αντεξεταζόμενος είπε ότι η πηγή του γενετικού υλικού που εντοπίστηκε στο άσπρο κουτί χρυσαφικών είναι του κατηγορούμενου. Δεν μπορεί να πει πώς και πότε εναποτέθηκε το γενετικό υλικό στο τεκμήριο εκτός και εάν έχει συγκεκριμένη θέση επ΄αυτού. Στην θέση ότι ο κατηγορούμενος άγγιξε το κουτί γιατί βοήθησε στην μετακόμιση τον ΜΚ15, ο ΜΚ17 είπε ότι οι πιθανότητες είναι πολύ μεγαλύτερες να είναι άμεση η μεταφορά γενετικού υλικού στο άσπρο κουτί χρυσαφικών σε συνάρτηση και με τα ηλεκτροφερογράμματα τεκμ.57Β και ότι έχει εντοπιστεί μείγμα γενετικού υλικού στο επίχρισμα το ληφθέν απ΄εκεί και δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να προυπήρχαν τα 2 ξένα αλλήλια πριν τα αγγίξει, είτε να μεταφέρθηκαν εκεί από τον κατηγορούμενο. Μετά το πέρας της υπόθεσης της ΚΑ οι συνήγοροι του κατηγορούμενου εισηγήθηκαν δυνάμει του άρθρου 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του. Στη συνέχεια κρίθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου και κλήθηκε σε απολογία στις κατηγορίες 11 - 19, 21 - 24, 26 -29, 31 - 33, 40, 42 - 50, 52 - 58, 60,

1. Αυτός αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Αυτός παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου ένα μάρτυρα υπερασπίσης (ΜΥ1) την αδελφή του Ν.Καρυπίδου. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Από τον κατηγορούμενο λήφθηκαν 6 καταθέσεις οι οποίες αφορούσαν τις κατηγορίες 27 - 29, 31, 22 - 24, 26, 14 - 19 και 21 ήτοι : η κατάθεσή του τεκμήριο 33 για την οποία ερωτάται για τα κατ΄ισχυρισμό συμβάντα στις 8.6.21, 10.6.21 και 15.6.21 - αδικήματα εναντίον της Α.Ιακώβου. Στις πλείστες των ερωτήσεων λέει ότι: «ότι έχω να πω θα το πω στο δικαστήριο». Μάλιστα ο αστυνομικός που λαμβάνει την κατάθεση τον ρωτά αν έχει να αναφέρει οτιδήποτε για να τύχει διερεύνησης από την Αστυνομία και αυτός αναφέρει ότι στις 15.6.21 κατά το μεσημέρι η πιο πάνω τον εξύβρισε και τον απείλησε τηλεφωνικώς. Στην κατάθεσή του τεκμήριο 6 αναφορικά με την διάρρηξη και την κλοπή από το διαμέρισμα του Μ.Ανδρέου στις 15.7.2019 (κατηγορίες 11,12) αυτός ανέφερε ότι την συγκεκριμένη ημερομηνία δεν θυμάται που βρισκόταν και με ποιούς γιατί πέρασε αρκετός καιρός. Γνωρίζει που βρίσκεται η οικία του πιο πάνω, στα Κονιά στην Πάφο, την οποία επισκέφθηκε 3 φορές όταν ο Μ.Ανδρέου βγήκε από την κράτηση. Αυτός πήγε και άλλες φορές για να βοηθήσει τον ΜΚ15 για να μεταφέρει κάποια πράγματα μέσα στο σπίτι του. Είχε χρησιμοποιήσει το σαλόνι και το μπαλκόνι της οικίας. Δεν γνωρίζει γιατί το γενετικό του υλικό ανευρέθηκε σε άσπρο κουτί χρυσαφικών στο κυρίως υπνοδωμάτιο της οικίας γιατί μόνο στο σαλόνι μπήκε. Στην κατάθεση του τεκμ.15 η οποία αφορά την κλοπή κινητού τηλεφώνου της Β.Αγαθαγγέλου από το όχημα της στις 10.7.17 (κατηγορία 13) ο κατηγορούμενος παραδέχεται την κατηγορία (σχ. και η γραπτή του κατηγορία τεκμ.16). Στην κατάθεση του τεκμ.22 η οποία αφορά το αδίκημα της συνωμοσίας για κλοπή και κλοπή του καταλύτη από το όχημα της A.Jones (κατηγορίες 32,33) δεν αναφέρει οτιδήποτε και «ότι έχει να πει θα το πει στο δικαστήριο». Στην κατάθεση του τεκμ.28 (ημερ.14.7.21) η οποία αφορά τα κατ΄ισχυρισμό αδικήματα στις 11.7.21 και 12.7.21 εναντίον της Αλ.Ιακώβου ανέφερε ότι είναι η τελευταία που τον εξύβριζε, τον απειλούσε και τον τραυμάτισε με μαχαίρι. Στις 14.7.21 παρέδωσε στην αστυνομία το μαχαίρι (τεκμ.28 α). Δεν παραδέχεται την διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων και ειδικότερα αποδέχεται ότι στις 11.7.21 επισκέφθηκε το σπίτι της φιλενάδας του της Άννας (φίλης της ΜΚ9) και εκεί ήταν η ΜΚ9 η οποία όμως είχε κρύψει το όχημα της. Αυτός πριν εισέλθει στην οικία της Άννας άκουσε την ΜΚ9 να μιλά της Άννας. Επίσης είπε ότι δεν κατήγγειλε αμέσως τα πιο πάνω γιατί η Άννα φοβήθηκε και αυτός της είπε να ηρεμήσει και μετά να πάνε στην αστυνομία. Η κατάθεση τεκμ. 53 αφορούσε την διάρρηξη κ.ά που αφορούν όμως τις κατηγορίες 5 - 10 οι οποίες διακόπηκαν από την ΚΑ. Ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και ανέφερε ότι γεννήθηκε στην Γεωργία, έχει ελληνική υπηκοότητα και τα τελευταία 22 χρόνια είναι κάτοικος της Πάφου. Την Α.Ιακώβου την γνώρισε το 2018 - 19 όταν ήρθε στο μαγαζί που εργαζόταν. Τον Ιούλιο του 2020 απέκτησε μαζί της την Κ.Καρυπίδη η οποία 40 με 50 ημέρες από την γέννηση της διέμενε στην μητέρα του, μέχρι και σήμερα, γιατί η ΜΚ9 δυσκολευόταν και της πρότεινε να πάρει το μωρό στην μητέρα του για να μπορεί να ξεκουραστεί. Όταν ήταν έγκυος αυτή δεν είχε καπνίσει ούτε είχε κάνει χρήση ναρκωτικών. Η σχέση τους είπε δεν ήταν ποτέ σταθερή, πάντα είχαν καυγάδες και του έστελνε απειλητικά μηνύματα. Αυτή τον ζήλευε και ισχυρίστηκε ότι πήγαινε στην αστυνομία και έκανε καταγγελίες εναντίον της, χωρίς όμως η αστυνομία να προβαίνει σε διαβήματα. Και αυτή ήταν που του έβγαλε μαχαίρι και του το χρέωσαν, όπως είπε. Η αδελφή του την κατήγγειλε 5-6 φορές στην αστυνομία. Για το περιστατικό στο σπίτι του Γιώργου (15.6.21) είπε ότι της είπε ότι είναι άχρηστη και της ζητούσε το δαχτυλίδι που της έδωσε και αυτή το έβγαλε και το πέταξε προς το δρόμο και τότε αυτός έφτυσε κάτω. Είπε ότι την εξύβριζε όπως και αυτή και την φράση «θα σε χτυπήσω όπως στο χταπόδι 40 φορές» της την είπε γελώντας. Επίσης αναφέρθηκε στο περιστατικό που έγινε στο σπίτι της Άννας που ήταν παρούσα και η παραπονούμενη τον Ιούλιο του
2. Ο ίδιος είπε ότι με την Άννα είχαν κάνει σχέση και γι' αυτό την επισκέφθηκε εκείνη την ημέρα. Με τον ΜΚ15 είχαν επαγγελματικές και φιλικές σχέσεις από το 2013 μέχρι και σήμερα. Αυτός γνώρισε και την ΜΚ16 κοπέλα του, κάπου το 2018 -
3. Αυτή ήταν πάντα άνεργη. Ο ίδιος βοήθησε τον ΜΚ15 που μετακόμιζε από το σπίτι στην Χλώρακα στα Κονιά και του μετέφερε πολλά κουτιά με το αυτοκίνητο του, τα κατέβασε και τα άφησε κάτω από την είσοδο της πολυκατοικίας. Ήρθε σε επαφή με πολλά πράγματα του ΜΚ15 κατά την μετακόμιση κουτιών από το ένα σπίτι στο άλλο. Αρνήθηκε ότι είναι αυτός που τα έκλεψε από το σπίτι του ΜΚ15 ο οποίος του είχε δείξει πολλά ρολόγια. ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ 1 (ΜΥ1) Κατέθεσε η Ν.Καρυπίδου αδελφή του κατηγορούμενου η οποία κατέθεσε στο δικαστήριο 2 τεκμήρια (64,65) τα οποία αφορούν απειλητικά μηνύματα τα οποία στάληκαν από την ΜΚ9 σε αυτήν. Κατά την μαρτυρία της κατέθεσε για τον κακό χαρακτήρα της ΜΚ9 και για την σχέση της με τον κατηγορούμενο. Όταν ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία τόσο η συνήγορος της ΚΑ όσο και οι συνήγοροι του κατηγορούμενου ανέφεραν στο Δικαστήριο τις τελικές τους εισηγήσεις και θέσεις. Αυτές έχουν δεόντως μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο ως επίσης και όλα τα ενώπιον του κατατεθειμένα τεκμήρια και ως εκ τούτου δεν θεωρείται απαραίτητο να παρατεθούν εδώ αυτούσιες, μόνο εκεί όπου είναι αναγκαίο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους ΜΚ 1 - 17 όσο και τον κατηγορούμενο και την ΜΥ1 που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρας

(1992), 1 Α.Α.Δ. 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.ά.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165. Επίσης, η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εμφάνιση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στην βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της. (βλ. Γεώργιος και Σπύρος Τσιαππής v. Πολυβίου

(2009), 1 Α.Α.Δ. 339. Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας

(2008), 2 Α.Α.Δ. 256: Ο ΜΚ1 ανακριτής της υπόθεσης για τις κατηγορίες 11 και 12 σε σχέση με τους ΜΚ15 και ΜΚ16 ήταν σαφής στην μαρτυρία του αναφορικά με τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε και είμαι πεπεισμένη ότι αυτός κατέθεσε την αλήθεια στο δικαστήριο. Ήταν ειλικρινής, λέγοντας ότι ο παραπονούμενος απασχόλησε την αστυνομία, γεγονός το οποίο διαφαίνεται και από την κατάθεση του τεκμήριο Α στην οποία αναφέρει ότι κατά την καταγγελία από την συμβία του ΜΚ15 για την διάρρηξη ο τελευταίος τελούσε υπό κράτηση. Αυτός ήταν σταθερός στην μαρτυρία του και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολό της. Η μαρτυρία του ΜΚ2 επικεντρωνόταν στην λήψη συγκατάθεσης για την λήψη παρειακών επιχρισμάτων τα οποία λήφθηκαν από το συνάδελφο του ΜΚ1 ( τεκμ.5). Η μαρτυρία του ήταν σαφής και την αποδέχομαι στο σύνολο της και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Ο ΜΚ3 ήταν ο εξεταστής για την κλοπή του κινητού τηλεφώνου της Β.Αγαθαγγέλου (κατηγ.13) της οποίας έλαβε την καταγγελία. Ήταν σαφής στην μαρτυρία του η οποία ήταν αναντίλεκτη. Ως τέτοια κρίνεται αξιόπιστη στο σύνολό της και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Δέον να αναφερθεί ότι ο κατηγορούμενος τόσο στην ανακριτική του κατάθεση τεκμ. 15 όσο και στην γραπτή του κατηγορία τεκμ.16 παραδέκτηκε και απολογήθηκε για την κλοπή του κινητού τηλεφώνου το οποίο εμφαίνεται στο τεκμήριο 18 στην σελίδα

1. Η μαρτυρία του ΜΚ4 ήταν αναντίλεκτη σε σχέση με τις ενέργειες του που αφορούσαν την λήψη των τεκμηρίων 15-
2. Αυτή κρίνεται ως αξιόπιστη στο σύνολό της. Η μαρτυρία του ΜΚ5 ήταν τυπική σε σχέση με την παραλαβή τεκμηρίων ως εξεταστής για τις κατηγορίες 32,
3. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι κατέθεσε στο δικαστήριο την αλήθεια αναφορικά με την παράδοση σε αυτόν του CD από τον Γ.Πυργούδη με πλάνα από το κλειστό κύκλωμα του C. CLUB και αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Η θέση της υπεράσπισης προς τον ΜΚ5 ότι ενήργησε πλημμελώς και μεροληπτικώς έναντι του κατηγορούμενου δεν με βρίσκει σύμφωνη και την απορρίπτω. Η μαρτυρία του MK6 θα ιδωθεί και αξιολογηθεί σε συνάρτηση με την μαρτυρία του ΜΚ10 αναφορικά με την κλοπή του καταλύτη από το όχημα της A.Jones με αριθμούς NAB1Χ
4. Από την μαρτυρία του ΜΚ6 αποδέχομαι τον λόγο της επίσκεψης του στο C. CLUB, ότι είδε πλάνα του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης που τηρείται στο εν λόγω συγκρότημα. Δηλαδή ότι στις 11.7.2021 ένα αυτοκίνητο χρώματος ασημί εισήλθε εντός του συγκροτήματος στο οποίο επέβαιναν δύο πρόσωπα. Ο συνοδηγός του αυτοκινήτου κατέβηκε από το αυτοκίνητο και μετά γύρισε την κάμερα από την αρχική της θέση. Δύο πρόσωπα προσέγγισαν το όχημα της πιο πάνω και αφαίρεσαν κάτι από αυτό. Από την επιθεώρηση του αυτοκινήτου φάνηκε ότι ήταν αφαιρεμένος ο καταλύτης του. Στη συνέχεια εγκατέλειψαν το μέρος με το ίδιο αυτοκίνητο με το οποίο είχαν μεταβεί εκεί. Δεν αποδέχομαι ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου ήταν ο κατηγορούμενος ο οποίος δεν διακρίνεται στα πλάνα του τεκμ.23 - ψηφιακού δίσκου που κατατέθηκε στο δικαστήριο (και αποτελεί πραγματική μαρτυρία), όπως δεν διακρίνονται οι αριθμοί εγγραφής KWD5Χ2 που ανήκουν σε όχημα του κατηγορούμενου, ούτε η μάρκα του, ούτε και τι αφαιρέθηκε ακριβώς. Δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε ούτε από αυτόν ούτε από τον ΜΚ10 εάν διαπίστωσαν στο όχημα οτιδήποτε από τις 11.7.21 που σύμφωνα με την θέση τους έγινε η κλοπή μέχρι τις 16.7.21 που είδαν τα πλάνα από το κύκλωμα, ούτε βέβαια και ρωτήθηκαν από τις συνηγόρους των 2 πλευρών. Επίσης δεν είναι σαφής η μαρτυρία τους εάν έλειπε οτιδήποτε άλλο από το όχημα στο σημείο που ήταν ο καταλύτης λαμβάνοντας υπόψη ότι τόσο ο ΜΚ6 όσο και ο ΜΚ10 στις καταθέσεις τους αναφέρονται αντιφατικά σε χρήση εργαλείων από τους δράστες και αφαίρεση εξαρτήματος (τεκμ.Κ) ή και εξαρτημάτων (τεκμ.Ξ). Επίσης σημαντική είναι η απουσία της ιδιοκτήτριας του οχήματος στο όλο σκηνικό για να καταθέσει κατά πόσο είχε δώσει οποιαδήποτε συγκατάθεση για την απόκτηση της κατοχής του καταλύτη αλλά και ότι αυτό ευρίσκετο στο συγκεκριμένο σημείο για περίοδο ενάμιση έτους, σύμφωνα με τον ΜΚ
5. Δηλαδή θεωρώ ότι με τις πιο πάνω θέσεις και ανακρίβειες είναι αμφίβολο εάν όντως ο καταλύτης του οχήματος είχε κλαπεί την συγκεκριμένη ημέρα ή εάν αυτό έγινε προγενέστερα. Επίσης δεν μπορώ να λάβω υπόψη μου την θέση του ΜΚ6 ότι ο κατηγορούμενος εξήλθε από το όχημα του, περιεργάστηκε το όχημα και κρατώντας «κάτι πιθανόν εργαλείο», αφαίρεσε κάτι». Ούτε και το γεγονός ότι σε άλλη περίπτωση βρήκαν τέτοιο εργαλείο αποκοπής καταλύτη στην κατοχή του είναι αρκετό για να καταλήξω ότι και στην παρούσα χρησιμοποιήθηκε το ίδιο για την κλοπή του καταλύτη του εν λόγω οχήματος. Συνεπώς αποδέχομαι μερικώς την μαρτυρία του ΜΚ6 μόνο στα πιο πάνω αναφερθέντα σημεία. Η μαρτυρία του ΜΚ10 μου δημιούργησε ερωτηματικά εάν πράγματι το όχημα Mitsubishi Lancer που είδε ο μάρτυρας ήταν του κατηγορούμενου με αρ.εγγρ.KWD5Χ
6. Κατά την αντεξέταση του του τέθηκαν οι εξής ερωτήσεις: ΕΡ. Διαβάζοντας την κατάθεση τούτη είναι σαν να ακούω ένα άνθρωπο ο οποίος βλέπει μπροστά του δύο πρόσωπα βάλλουν κρίκο τζαι κλέβουν κάποια εξαρτήματα. Αυτό έγινε ή είδετε κρίκο, είδετε ότι έλειπε ένας καταλύτης και είπετε α, τζείνα τα άτομα πρέπει να έκαμαν τούτου το πράγμα; ΑΠ. Δεν θυμάμαι. ΕΡ. Εγώ σας λέω έτσι έγινε, δηλαδή η θέση μου είναι ότι λέτε στην κατάθεση σας αυτή την αναφορά που μόλις διάβασα, είναι συμπέρασμα δικό σας δεν είδετε να κλέβει κάποιος κάποιο εξάρτημα, ούτε να τοποθετεί κρίκο. Αυτό το οποίο είδετε είναι κρίκο, λείπει εξάρτημα και εκάμετε ένα συμπέρασμα που μόνος σας. Αυτή είναι η θέση μου. ΑΠ. Κατανοητή, δεν μπορώ ν' απαντήσω τη θέση της. Εγώ λέω στην συγκεκριμένη κατάθεση ότι αυτοκίνητο μάρκας MITSUBISHI LANCER με αρ. εγγρ.KWD την τάδε ημέρα Κυριακή η ώρα 13.00 και κάτι, ήρθε στο Καμάρες και έκαμε αυτό που έκαμε. Που τζιαμέ τζαι τζει δεν ξέρω ποιοί ήταν οι επιβαίνοντες και έκαμαν αυτό που έκαμαν. ΕΡ. Σήμερα δεν μπορείτε να γνωρίζετε αν είναι KWD ή KWB οι αρ.εγγραφής. ΑΠ. KWD. Στην κατάθεση του κάποιος μπορεί να διαπιστώσει ότι σε 2 σημεία αρχικά γράφτηκε ο αρ.εγγρ.KWB5Χ2 και αυτό φαίνεται να διορθώθηκε ως KWD5Χ2 χωρίς όμως να έχει την μονογραφή του μάρτυρα, παρά το ότι του διαβάστηκε και την υπέγραψε. Από την μαρτυρία του αποδέχομαι ότι το αυτοκίνητο το οποίο είχε δει μέσω του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης στα γραφεία της εταιρείας του ήταν γκρίζου ή ασημί χρώματος, να εισέρχεται στο πιο πάνω χωριό, να σταματά δίπλα από το όχημα της πελάτισσάς τους η οποία απουσιάζει στο εξωτερικό και αφού το σήκωσαν, κάτι αφαίρεσαν από αυτό. Να επαναλάβω ότι στην κατάθεση του αναφέρει ότι είδαν τα 2 πρόσωπα να κλέβουν «εξαρτήματα». Με βάση τα πιο πάνω δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του ότι το όχημα του κατηγορούμενου με αρ.εγγρ.KWD5Χ2 ήταν αυτό που είδε ο ΜΚ
7. Ο ΜΚ7 του οποίου δεν αμφισβητείται η αξιοπιστία του, μου έκανε καλή εντύπωση εξηγώντας τις ενέργειες του αναφορικά με την μεταφορά του video του κλειστού κυκλώματος στο C.CLUB σε USB και στη συνέχεια στο CD - τεκμ.23 το οποίο παρέδωσε στην αστυνομία. Αυτός δεν αμφισβητήθηκε σε σχέση με τα προσόντα του αλλά και την ικανότητα του να μεταφέρει με ασφάλεια εικόνες από κλειστά κυκλώματα σε USB ή σε CD, ως έγινε στην παρούσα. Δεν διαφάνηκε οποιοσδήποτε λόγος ούτως ώστε ο μάρτυρας να μην ενήργησε ορθά σε σχέση με αυτή την μεταφορά του εν λόγω υλικού ο οποίος μάλιστα είναι γνώστης του αντικειμένου. Αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Ο ΜΚ8 ήταν σαφής μάρτυρας σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε για τις κατηγορίες που αφορούν την ΜΚ
8. Δεν διατηρώ καμία αμφιβολία ότι κατέθεσε στο δικαστήριο την αλήθεια. Άλλωστε δεν διαφάνηκε οποιοσδήποτε λόγος για να μεροληπτεί εναντίον του κατηγορούμενου. Δεν αποδέχομαι την αναιτιολόγητη και αβάσιμη θέση της υπεράσπισης ότι αυτός προέβηκε σε ελλιπή διερεύνηση, την οποία και απορρίπτω. Η ΜΚ9 δεν μου έχει κάνει καλή εντύπωση και δεν με έχει πείσει για την αλήθεια των θέσεων της. Τόσο αυτή όσο και ο κατηγορούμενος μου έκαναν αλγεινή εντύπωση για τους λόγους που θα αναφέρω πιο κάτω. Για το περιστατικό (15.6.21) στο οποίο αναφέρεται στην κατάθεση της τεκμ.Ν(α) αναφορικά με το δακτυλίδι που της χάρισε ο κατηγορούμενος και του προκάλεσε ζημιά, αντεξεταζόμενη δεν ήταν σε θέση να πει πότε έγινε αυτό. Ειδικότερα: ΕΡ. Θα συμφωνήσεις μαζί μου ότι ήταν εκείνος ο καιρός στον οποίο είχατε καβγάδες για την βάφτιση του μωρού σας; ΑΠ. Νομίζω όχι, ήταν μετά την υπόθεση που με είχε κτυπήσει στην Άννα. ΕΡ. Εγώ σας λέω ότι δεν ήταν μετά, εκείνο το κατ΄ισχυρισμό συμβάν, ήταν τον Ιούνιο και το άλλο τον Ιούλιο. ΑΠ. Δεν θυμούμαι, νομίζω ήταν μετά την υπόθεση της Άννας που είχαμε συζητήσει, δεν είμαι σίγουρη. ΕΡ. Δηλαδή Αύγουστο; ΑΠ. Κάπου στον Ιούλιο δεν μπορώ να σας το διαπιστώσω. ΕΡ. Γιατί το θυμάσαι ότι ήταν μετά το συμβάν της Άννας; ΑΠ. Γιατί είχαμε τσακωθεί πάρα πολύ άσχημα και μετά έγινε τούτο. Η ΜΚ9 θεωρώ και πάλιν ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί επακριβώς τις ημερομηνίες γιατί απλούστατα όσα κατέθετε δεν ήταν η αλήθεια. Να αναφέρω ότι το συμβάν για το οποίο ερωτήθηκε με βάση το κατηγορητήριο ήταν προγενέστερης ημερομηνίας από το συμβάν στο σπίτι της φίλης της της Άννας. Για το κατ΄ισχυρισμό συμβάν στην οικία της Άννας στις 11.7.21 η ίδια επικαλείται ότι ο κατηγορούμενος πήγε εκεί και της επιτέθηκε, λέγοντας στο τεκμ.Ν ότι μεταξύ άλλων την άρπαξε από τα μαλλιά, την έσυρε κάτω, την ππουνιάρισκε και προσπάθησε να της επιτεθεί με ένα σουγιά τον οποίο κρατούσε. Η ίδια για αυτό το επεισόδειο ενόρκως είπε τα εξής: «θυμάμαι μόνο όταν με στραγγάλιζε και με κτυπούσε με πολλά άγριο τρόπο και πήγα στο Νοσοκομείο, είχα τραύματα που δεν μπορούσα να περπατήσω». Πιο κάτω στη θέση ότι ο κατηγορούμενος ποτέ δεν την έπιασε από τον λαιμό αυτή απάντησε «με είχε πάρει, έχω σημάδια πρηξίματος», «είχα μώλωπες στον λαιμό, έχω από το Νοσοκομείο αποδείξεις που φαίνεται από τον γιατρό ότι είχα μώλωπες και εγκαύματα στον λαιμό από το πρήξιμο» και «με έπιασε και με κτύπησε κάτω», «με πολύ άγριο τρόπο». Διαπιστώνεται ότι για τις κατ΄ισχυρισμό σωματικές βλάβες στην ΜΚ9 (ιατρικό έντυπο τεκμ.30 στο όνομα της) δεν παρουσιάστηκε καμία ιατρική μαρτυρία. Η κατάθεση και μόνο του εν λόγω τεκμηρίου από τον ΜΚ8 ο οποίος το είχε στην κατοχή του δεν εξυπακούει την ύπαρξη σωματικών βλαβών σε αυτήν. Πέραν αυτού είναι δυσανάγνωστες οι οποιεσδήποτε σωματικές βλάβες της. Το δικαστήριο στην απουσία ιατρικής μαρτυρίας δεν δύναται να προβεί σε οποιοδήποτε εύρημα περί της ύπαρξης σωματικών βλαβών σε αυτήν. Θεωρώ ότι αυτή ήταν υπερβολική στη μαρτυρία της περιγράφοντας την επίθεση από τον κατηγορούμενο ως βίαιη με αποτέλεσμα την πρόκληση των πιο πάνω σωματικών βλαβών. Σε ερώτηση της ΚΑ εάν παρέμεινε για νοσηλεία αυτή δεν θυμόταν και δεν ήταν σίγουρη. Ένα τέτοιο συμβάν με την πιο πάνω περιγραφή κρίνω ότι δεν μπορεί να ξεχαστεί από ένα θύμα βίας, ως αυτή παρουσίασε τον εαυτό της. Σε άλλο σημείο μετά, είπε: « εγώ δεν γνώριζα ότι ήταν να έρθει ο Νίκος, όταν ήρθε και κτυπούσε επανειλημμένα, τον έβγαλα φωτογραφία και ήμασταν αγχωμένες να μην μπει μέσα, να βγάλω φωτογραφικό υλικό να δείξω, να κάνω καταγγελία γιατί ποτέ δεν παραδέχεται». Και δημιουργείται το ερώτημα εάν ένα πρόσωπο το οποίο είναι τρομοκρατημένο και φοβισμένο υπό τις συνθήκες που η ΜΚ9 είπε, αυτό που κάνει είναι να τρέξει να σωθεί, ή να κρυφτεί, ή να πάρει το τηλέφωνο και να φωτογραφίζει τον δράστη; Σαφώς το πρώτο. Συνεπώς θεωρώ ότι τα κίνητρα της να φωτογραφίσει τον κατηγορούμενο ήταν αλλότρια. Η θέση της περί τούτου ήταν ότι έδειξε την φωτογραφία στους αστυνομικούς που ήρθαν εκεί. Όταν ρωτήθηκε συγκεκριμένα σε ποιόν, αυτή απλά είπε δεν θυμάται. Καμία άλλη μαρτυρία δεν δόθηκε περί τούτου προς υποστήριξη της θέσης της. Ακόμη θεωρώ ότι η μεταγενέστερη θέση της ότι ο κατηγορούμενος στις 11.7.21 προσπαθούσε να μπει με βίαιο τρόπο στην κουζίνα δεν ευσταθεί, αφού δεν τον είχε δει γιατί ήταν στον σαλόνι. Στο τεκμ.Ν για το ίδιο συμβάν (11.7.21) λέει ότι αυτός εισήλθε στο σπίτι της Άννας σπάζοντας το παράθυρο της κουζίνας ενώ ενόρκως διαφοροποίησε την θέση της, αρχικά στην κυρίως εξέταση της είπε ότι άνοιξε το παράθυρο, δεν έσπασε το γιαλί, διέρρηξε το παράθυρο. Και πάλιν δεν με έπεισε για τις κατ΄ισχυρισμό ενέργειες του κατηγορούμενου ενώ αυτή ήταν στο σαλόνι και λογικά δεν τον έβλεπε. Σε κάθε περίπτωση εφόσον αυτή εξακολουθούσε να ευρίσκεται εκεί δεν δικαιολογείται η θέση της ότι φοβήθηκε από την συμπεριφορά του κατηγορούμενου. Αποδέχομαι ότι ο κατηγορούμενος έσπασε το κινητό της τεκμ.27 το οποίο εμφαίνεται να είναι ραγισμένο, πράξη που ομολόγησε ο ίδιος στο δικαστήριο. Αναφορικά με τα μηνύματα τεκμ.40 στο οποίο φαίνεται μία μεταξύ τους συνομιλία στην οποία εκατέρωθεν αλληλοβρίζονται, είπε ότι τα είχε στείλει στην αστυνομία. Ο τρόπος με τον οποίο στάληκαν αυτά θεωρώ ότι δεν έχει σημασία αλλά ότι στάληκαν και τυπώθηκαν, κάτι που δεν αμφισβητήθηκε. Η ίδια αναγνώρισε μήνυμα (τεκμ.41) το οποίο απέστειλε στην αδελφή του κατηγορούμενου το οποίο λέει τα εξής: « θα τον δώσω στεγνά για όλα, για να μάθετε να μην λέτε ψέματα ότι κτύπησα την μάμα σου, παλιοψεύτες και για όλα έχω αποδείξεις». Από αυτό εμφαίνεται η αδίστακτη στάση και συμπεριφορά της μάρτυρος και είναι αμφίβολα τα κίνητρα της έναντι του κατηγορούμενου με τον οποίο διαφαίνεται ότι τσακώνονταν και βρίζονταν εκατέρωθεν. Στην θέση της υπεράσπισης ότι αυτή καταδικάστηκε σε υπόθεση ναρκωτικών μαζί με τον πρώην άντρα της και σε υπόθεση κλοπής και διάρρηξης δεν απάντησε άμεσα λέγοντας ότι «καταδικάστηκε επειδή αυτά βρέθηκαν στον δικό της χώρο, όχι ότι ήταν δικά της», προσπαθώντας να πείσει ανεπιτυχώς ότι γι΄αυτά ευθυνόταν μόνο ο πρώην σύζυγος της και ότι δεν είχε καμία ουσιαστική εμπλοκή. Ειδικότερα και αναφορικά με εκκρεμούσες ποινικές υποθέσεις και ποινικές καταδίκες εναντίον της απάντησε με ασάφεια στην προσπάθεια της να αρνηθεί λέγοντας ότι έχει υποθέσεις που είχε παραδεχτεί ο Νίκος Νικολάου. Από ότι θυμάται καταδικάστηκε σε μία υπόθεση. Η υπεράσπιση κατέθεσε τα τεκμήρια 42 και
9. Στο τεκμ.42 εμφαίνονται ποινικές καταδίκες της για αδικήματα τα οποία της υπέδειξε η υπεράσπιση, από το έτος 2016 και μετέπειτα. Η ίδια θεωρώ ότι με την απάντηση της ότι «απ΄ότι θυμάμαι έχω καταδικαστεί σε μία υπόθεση και όχι σε άλλες» δεν είπε στο δικαστήριο την αλήθεια, γιατί δεν είναι δυνατόν να μην θυμάται αυτές τις καταδίκες οι οποίες βεβαίως είναι πέραν της μίας και πρόσφατες. Ασφαλώς δεν είναι γεγονός που κάποιος το ξεχνάει. Απώτερος σκοπός της ήταν η απόκρυψη της αλήθειας από το δικαστήριο. Ενώ διαφάνηκε ότι αυτή εμπλεκόταν σε ποινικές υποθέσεις που αφορούσαν μεταξύ άλλων παράνομη κατοχή ναρκωτικών στις οποίες καταδικάστηκε, εντούτοις για κάτι τέτοιο δεν έκανε αναφορά, απλά είπε ότι είχαν προβλήματα με τον κατηγορούμενο γιατί ήταν χρήστης. Βεβαίως στην παρούσα δεν θα κριθεί περί τούτου θα κριθεί όμως η αξιοπιστία της στις θέσεις της που αφορούν και εμπλέκουν τον κατηγορούμενο. Το τεκμήριο 43 αποτελείται από 6 κατηγορητήρια εναντίον της ΜΚ
10. Η μάρτυρας σε επόμενη ερώτηση υποστήριξε ότι δεν μπορεί να θυμάται αλλά σίγουρα έχει υποθέσεις, έχει πολλά χρόνια. Δηλαδή στην ουσία αναίρεσε όσα είπε σε προηγούμενο στάδιο. Σε αρκετές περιπτώσεις ήταν ερειστική και αντί απαντήσεων ερωτούσε την υπεράσπιση και στην θέση ότι αυτή τον ενοχλούσε και απευθυνόταν στην οικογένεια του, απλά είπε «ήσασταν εκεί, γνωρίζετε; χωρίς να δώσει μία σαφή απάντηση. Το δικαστήριο δεν είχε την ευκαιρία να δει την Άννα, τον Γιώργο και την Μέλια τους κουμπάρους της ΜΚ9, γιατί καμία από τις 2 πλευρές δεν τους κλήτευσε για να παρουσιαστούν και να καταθέσουν. Αυτοί θεωρώ ότι ήταν σημαντικοί μάρτυρες για να επιβεβαιώσουν τις θέσεις τους και για τα δύο περιστατικά στις 11.7.21 και 15.6.
11. Το δικαστήριο συνεκτιμώντας την μαρτυρία που παρουσιάστηκε ενώπιον του περιλαμβανομένων και όλων των τεκμηρίων που αφορούν την ΜΚ9 θεωρεί ότι αυτή δεν ήταν ειλικρινής μάρτυρας, είχε αλλότρια κίνητρα εναντίον του κατηγορούμενου και επ΄ουδενί δεν με έπεισε για τις θέσεις της για κανένα από τα κατ΄ισχυρισμό αδικήματα στις 5 αναφερθείσες πιο πάνω ημερομηνίες. Ακόμη η μάρτυρας καταθέτοντας δεν έδειξε ότι είναι άτομο που φοβάται τον κατηγορούμενο αντίθετα μάλιστα. Ούτε και με έπεισε ότι ο κατηγορούμενος στις 8 και 10.6.21 την απείλησε τηλεφωνικά και δη ότι από αυτά της προκλήθηκε φόβος. Η κρίση μου επί του προκειμένου περιλαμβάνει και το τεκμ.40 αναφορικά με το μήνυμα που ο κατηγορούμενος παραδέκτηκε ενόρκως ότι της απέστειλε λέγοντας της «πρόσεξε πως μου μιλάς γιατί μιά μέρα εννά μετανιώσεις αν θα σε αρπάξω που τζιήντο μαλλί τζαι να σε φακκώ στην άσφαλτο όπως το χταπόδι 40 φορές». Συνακόλουθα η ΜΚ9 κρίνεται από το δικαστήριο ως αναξιόπιστη και ως τέτοια η μαρτυρία της απορρίπτεται στο σύνολο της. Ο ΜΚ11 μου έχει κάνει καλή εντύπωση και δεν έχω καμία αμφιβολία για τις ενέργειες του αναφορικά με τις καταγγελίες της ΜΚ9 εναντίον του κατηγορούμενου. Αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. Ο ΜΚ14 ήταν σαφής για τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε και η μαρτυρία του κρίνεται ως αξιόπιστη στο σύνολό της. Ο ΜΚ15 και η ΜΚ16 αναφορικά με την διάρρηξη και την κλοπή περιουσίας από το διαμέρισμα τους στα Κονιά δεν γνώριζαν οτιδήποτε άλλο, πλην της αναφοράς τους ότι η μεν ΜΚ16 διαπίστωσε ότι αυτό διαρρήχθηκε και κλάπηκαν διάφορα χρυσαφικά της ο δε ΜΚ15 τον επίδικο κατ΄ισχυρισμό χρόνο διάπραξης των αδικημάτων τελούσε υπό κράτηση. Ο ΜΚ15 ήταν και είναι φίλος του κατηγορούμενου. Παρά το ότι είναι παραπονούμενος για την διάρρηξη του διαμερίσματος με αρ.102 στο οποίο διέμενε με την συμβία του, στα Κονιά, εντούτοις ήταν εμφανής η προσπάθεια του να βοηθήσει τον κατηγορούμενο. Η μαρτυρία του δεν ήταν σταθερή ούτε και σαφής αλλά προσπάθεια του ήταν να αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος τον βοήθησε στην μετακόμιση αντικειμένων από το σπίτι τους στην Χλώρακα στο διαμέρισμα τους στα Κονιά έτσι ώστε να είχε αγγίξει τα προσωπικά τους αντικείμενα. Για σκοπούς πληρότητας να αναφέρω ότι η κατ΄ισχυρισμό σύνδεση του κατηγορούμενου με την εν λόγω κλοπή της περιουσίας των ΜΚ15 και 16 είναι η ανεύρεση του γενετικού υλικού του σε 2 κουτιά που ανευρέθηκαν στο υπνοδωμάτιο των ΜΚ15 και ΜΚ16 και από τα οποία λήφθηκαν δειγματοληψίες. Ειδικότερα: Aρχικά αντεξεταζόμενος είπε ότι την μετακόμιση την έκανε αυτός και η γυναίκα του δηλαδή ορισμένα αντικείμενα τα μετέφερε αυτός και μερικά η γυναίκα του. Μετά έβαλε στο σκηνικό και την βοήθεια του από τον κατηγορούμενο. Παραθέτω ένα μικρό μόνο μέρος της αντεξέτασης του: ΕΡ. Θυμάσαι ότι σε τούτη την μετακόμιση ο κατηγορούμενος σε βοήθησε να πακετάρεις τα πράγματα σου από το σπίτι στην Χλώρακα; ΑΠ. Δεν θυμάμαι. ΕΡ. Θυμάσαι ότι ήρθε και σε βοήθησε να μεταφέρεις πράγματα από την Χλώρακα στα Κονιά; ΑΠ. Να μεταφέρουμε πράγματα όχι στο σπίτι, κάτω από το σπίτι μπορεί. Ορισμένα αντικείμενα μεταφέρθηκαν σαν εργαλεία. ΕΡ. Υπήρχαν χρυσαφικά; ΑΠ. Δεν θυμάμαι. «Προσωπικά αντικείμενα τα είχε αναλάβει η γυναίκα μου». Βεβαίως στο σημείο αυτό δεν εξήγησε τί να τα κάνει η γυναίκα του; να τα πακετάρει, ή να τα μεταφέρει; Στη συνέχεια δίνει άλλη διάσταση στο πώς έγινε αυτή η μετακόμιση δηλαδή: « δεν θυμάμαι, ίσως να τα έβαλε ο Νίκος, ίσως εγώ, δεν θυμάμαι έχει καιρό. Ίσως ορισμένα αντικείμενα που είχαμε μέσα στις κάσιες εμείς δεν ξέραμε, μπορεί να τα έσασε η γυναίκα μου ορισμένα πράγματα και εγώ δεν ήξερα τι πράγματα υπάρχουν μέσα στις κάσιες, απλά μεταφέραμε, μόνο μεταφέραμε». Αυτό που επικαλείται δεν μπορεί να στέκει στην λογική ότι η σύζυγος του τοποθέτησε αντικείμενα αξίας, δηλαδή ρολόγια του, μέσα στις κάσιες, τις οποίες άφησαν κάτω από το σπίτι στα Κονιά. Και δημιουργείται το ερώτημα ότι εάν πράγματι η γυναίκα του τα τοποθετούσε με αυτό τον τρόπο δεν θα του έλεγε ότι έχει τοποθετήσει πράγματα αξίας εκεί ούτως ώστε αυτός να μην τα άφηνε κάτω από το διαμέρισμα; Σε άλλο σημείο: ΕΡ. Συμφωνείς μαζί μου ότι ο Νίκος ακούμπησε σε διάφορα αντικείμενα της μετακόμισης σας; ΑΠ. Ίσως ναι. Όταν ρωτήθηκε από την υπεράσπιση εάν έχει αποδείξεις των κλοπιμαίων ρολογιών απάντησε θετικά λέγοντας ότι τις παρέδωσε στο δικαστήριο όταν καταδικάστηκε γιατί είχαν υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία. Αρχικά είπε ότι η ποινή του τότε δεν ήταν για τα συγκεκριμένα αντικείμενα αλλά στη συνέχεια το αναίρεσε λέγοντας ότι κάποια από αυτά αφορούσαν εκείνη την υπόθεση που καταδικάστηκε σε 4 χρόνια φυλάκιση, χωρίς όμως να συγκεκριμενοποιεί σε ποιά αναφερόταν. Σε άλλη ερώτηση είπε «δεν θυμάμαι εάν ήταν αυτά, ορισμένα ναι, ίσως να ήταν από αυτά». Στην κατάθεση του (τεκμ.Φ) έκανε αναφορά τότε ότι του κλάπηκαν 3 συγκεκριμένα ρολόγια μάρκας CITIZEN, POLICE και SEIKO και ανέφερε και άλλα 7 τα οποία δεν συγκεκριμενοποίησε. Περί των τελευταίων δεν ήταν σαφής ο ακριβής αριθμός αυτών γιατί μιλούσε για 3 ή 4 ρολόγια αγνώστων μαρκών τα οποία δεν θυμόταν να τα περιγράψει. Εύλογο ερώτημα είναι αφού ο ίδιος δεν μπορούσε να τα περιγράψει ποιά ήταν αυτά, πώς μπορούσε να καθορίσει και την αξία τους στα €
12. Αντεξεταζόμενος μιλούσε για πολύ περισσότερα και ότι μάλιστα τα υπόλοιπα 20 τα οποία πρώτη φορά τα ανέφερε ενόρκως είπε «ήταν της γυναίκας του», σε αντίθεση με την ΜΚ16 η οποία είπε τα ρολόγια ήταν του ΜΚ
13. Σε άλλο σημείο μεταγενέστερα μιλούσε για πολύ λιγότερα ότι ήταν της ΜΚ16 και σε άλλο σημείο ότι αυτά ήταν 27 - 28 ρολόγια που δεν ήταν αξίας «πολύ πιθανό δεν είχε ούτε αποδείξεις ούτε πιστοποιητικά». Ακόμη ενώ είχε αναφέρει ότι για τα ρολόγια είχε αποδείξεις και τα πιστοποιητικά τους και μπορούσε να τα παρουσιάσει, εντούτοις δεν του ζητήθηκε κάτι τέτοιο. Ο μάρτυρας αυτός δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση, ούτε με έχει πείσει για την αλήθεια των ισχυρισμών του ότι τέτοια μεγάλη ποσότητα ρολογιών στην οικία του ήταν δικά του και ότι τα είχε αποκτήσει με νόμιμο τρόπο λαμβάνοντας υπόψη σε αυτό το σημείο την παραδοχή του ότι καταδικάστηκε πρόσφατα σε αδικήματα κλεπταποδοχής, διαρρήξεων και παράνομης κατοχής περιουσίας. Αλλά ούτε και την ψευδή θέση του για την αξία των κατ΄ισχυρισμό κλοπιμαίων. Η κρίση μου δεν διαφοροποιείται και για την κατ΄ισχυρισμό κλοπιμαία συσκευή DVR και για το χρηματικό ποσό των €
14. Ενόψει των πιο πάνω κενών, ανακριβειών και αντιφάσεων το δικαστήριο δεν δύναται να λάβει υπόψη του την πιο πάνω μαρτυρία και δεν της δίνει οποιαδήποτε βαρύτητα. Γίνεται αποδεκτό ότι ο ΜΚ15 ήταν φίλος με τον κατηγορούμενο και ο τελευταίος πήγαινε στο σπίτι του πρώτου. Η ΜΚ16 δεν μου έκανε καλή εντύπωση αλλά ούτε και με έπεισε ότι τα κατ΄ισχυρισμό κλαπέντα ήταν δικά τους και νόμιμα αποκτηθέντα, σύμφωνα με την θέση της. Να υπενθυμίσω την αναφορά της (στην κατάθεση της τεκμ.Ψ) ότι κάποια ρολόγια που κλάπηκαν ευρίσκονταν σε κουτί στο σαλόνι του διαμερίσματος τους και ήταν του ΜΚ15, λεπτομέρειες των οποίων θα πει ο ίδιος. Επίσης τα κοσμήματα της ήταν σε πλαστικό κουτί με σχέδιο ξύλου στο υπνοδωμάτιο τους. Στα έντυπα της αστυνομίας που αφορούν την διακίνηση των τεκμηρίων γίνεται αναφορά (τεκμ.7) σε ξύλινο κουτί και σε άσπρο κουτί χρυσαφικών στο κυρίως υπνοδωμάτιο των ΜΚ15 και
15. Η ίδια περιγραφή δίνεται και στις εκθέσεις του ΜΚ
16. Αυτά τα 2 κουτιά δεν παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο και είναι αμφίβολο τελικά ποιό ήταν το κουτί μέσα στο οποίο η ΜΚ16 είχε τα κοσμήματα της, δηλαδή είναι μέσα στο ξύλινο ή μέσα στο άσπρο; Ο ΜΚ17 αντεξετάστηκε κυρίως για τις επιστημονικές εξετάσεις του στο άσπρο κουτί χρυσαφικών, ενώ για το ξύλινο κουτί αναφέρει ότι «επίχρισμα από αυτό απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού» (τεκμ.14, σελ.8 - 3919 - 3). Παρά τις πιο πάνω αμφιβολίες κενό υπάρχει και στο κατά πόσο η αναφερθείσα περιουσία ήταν των ΜΚ15 και
17. Το δικαστήριο διέκοψε για να συνεχιστεί η αντεξέταση της σε άλλη δικάσιμο έτσι ώστε η ΜΚ16 να παρουσιάσει αποδείξεις και το πιστοποιητικό αυθεντικότητας ενός ρολογιού ως η ίδια είπε, ερχόμενη ανέφερε ότι δεν βρήκε τίποτα, πλην μίας απόδειξης η οποία δεν παρουσιάστηκε και αφορούσε το κατ΄ισχυρισμό κλοπιμαίο από το διαμέρισμα τους DVR. Αρχικά γι΄αυτό είπε ότι το αγόρασε ο ΜΚ15 και η απόδειξη δεν έγραφε όνομα παραλήπτη και μετά είπε ότι πήγαν μαζί. Η θέση της ήταν ότι τις λοιπές αποδείξεις τις έχει στην Ρουμανία, γιατί αγοράστηκαν απ΄εκεί και μίλησε με την γιαγιά της και δεν τις βρήκε, ισχυρισμό βεβαίως που τον έθεσε πρώτη φορά μετά την διακοπή της αντεξέτασης της. Το ίδιο και για τις θέσεις της ότι η γιαγιά της είχε τις αποδείξεις στην Ρουμανία. Επίσης αντίφαση υπήρξε και όταν ξαναρωτήθηκε ποιά από αυτά ήταν τα δώρα του πρώην άνδρα της και είπε είναι ένα δακτυλίδι με διαφανή πέτρα, σταυρός και αλυσίδα. Τα τελευταία δεν τα είπε την προηγούμενη δικάσιμο. Στις καταθέσεις της δεν κάνει άλλη αναφορά για οποιαδήποτε επίσκεψη του κατηγορούμενου στο σπίτι που διέμενε στην Χλώρακα (πριν να μετακομίσουν στα Κονιά) ή στο άλλο σπίτι που πήγαν μετά τα Κονιά. Αυτά τα είπε αντεξεταζόμενη, δηλαδή ότι αυτός βοήθησε τον ΜΚ15 στην μετακόμιση των πραγμάτων του. Από την μαρτυρία της αποδέχομαι μόνο την διαπίστωση της ότι διαρρήχθηκε το διαμέρισμα τους θέση η οποία επιβεβαιώθηκε από την αστυνομία. Για τον ΜΚ17 Μ.Α.Καριόλου αφού έλαβα υπόψη μου τα μη αμφισβητούμενα προσόντα, τις γνώσεις και την πείρα του, ως αυτά εμφαίνονται στο τεκμήριο 61 καθώς και τις αρχές που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας θεωρείται εμπειρογνώμονας είναι η κατάληξη μου ότι αυτός είναι Εμπειρογνώμονας Γενετιστής ειδικός σε θέματα DNA, δηλαδή επί των θεμάτων για τα οποία κατέθεσε. Nα σημειώσω άλλωστε ότι η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ούτε την εμπειρογνωμοσύνη του ΜΚ17 αλλά ούτε και την αξιοπιστία του. Όσον αφορά την προσέγγιση και εξέταση μαρτυρίας εμπειρογνώμονα παραπέμπω στη σχετική νομολογία (βλ. Φιλίππου ν. Οδυσσέως

(1989)1 C.L.R 1, Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 984, Ευαγγέλου ν. Αμπίζας

(1982)1 C.L.R. 41, Νικολάου ν. Σταύρου

(1992)1(Β) ΑΑΔ 746, R v. Turner

(1975)1 All.E.R. 70 και Χ¨Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 104, Cybarco Ltd v. Kovascik

(2001)1 Α.Α.Δ. 2013 και Κοινοτικό Συμβούλιο Ομόδους ν. Κονναρή

(2011)1 Α.Α.Δ. 2298). Το Δικαστήριο θα πρέπει πρώτα να πεισθεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στο τομέα που καταθέτει και στην συνέχεια να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια έτσι ώστε να καταστήσει ικανό το Δικαστήριο να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του, προκειμένου να σχηματίσει την δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Από το έντυπο διακίνησης τεκμηρίων Αστ.161 τεκμ. 7 αναφορικά με την διάρρηξη κατοικίας και κλοπής των ΜΚ15 και 16 (κατηγορίες 11, 12) αποδέχομαι ότι απ' εκεί λήφθηκαν με την ορθή διαδικασία 3 δειγματοληψίες (ΤΤ2-4 - τεκμ. Δικαστηρίου 2 - 4) και από το κομμάτι της κλειδαριάς της κύριας πόρτας εισόδου του διαμερίσματος (ΤΤ1 - τεκμ. Δικαστηρίου 1). Από το έντυπο διακίνησης τεκμηρίων Αστ.161 τεκμ.8 αποδέχομαι ότι στις 17.2.19 στάληκαν στο ΙΝΓΚ και παραλήφθηκαν ορθά στις 18.2.19 δύο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου για εξέταση και σύγκριση. Επίσης το έντυπο Αστ.161 τεκμ.10 συνδέεται με την εν λόγω διάρρηξη και την παραλαβή (5.2.20) και την αποστολή (6.2.20) δύο παρειακών επιχρισμάτων του κατηγορούμενου στο ΙΝΓΚ και με την έκθεση τεκμ.57 Α του ΜΚ17. Ειδικότερα επισημαίνω και αποδέχομαι από την μαρτυρία του ΜΚ17 τα εξής: Την άμεση μεταφορά του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου στο άσπρο κουτί χρυσαφικών (3919 - 4), με βάση το τεκμ.57Β (ηλεκτροφερογράμματα), δηλαδή ότι αυτός το άγγιξε και ότι έχει εντοπιστεί μείγμα γενετικού υλικού στο επίχρισμα το ληφθέν απ΄εκεί. Επίσης ότι το μικτό γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε είναι 570.000.000 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί εάν είναι μίγμα που προέρχεται από τον κατηγορούμενο και ένα άγνωστο άτομο (τεκμ.57Γ - λόγος πιθανοφάνειας). Στο ξύλινο κουτί χρυσαφικών (3919 - 3) το ανευρεθέν στο κυρίως υπνοδωμάτιο των ΜΚ15 - ΜΚ16 λήφθηκε επίχρισμα και απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού στην πλειοψηφία του οποίου είναι γυναικείο αλλά και ύπαρξη ανδρικού γενετικού υλικού. Ο εν λόγω μάρτυρας ως εμπειρογνώμονας ο οποίος εξέτασε τα δεδομένα που προέκυψαν από τις πιο πάνω αναφερθείσες εξετάσεις που έκανε στα τεκμήρια της υπόθεσης μου έκανε εξαιρετική εντύπωση γιατί η μαρτυρία του ήταν επαρκώς τεκμηριωμένη, σαφής και λεπτομερής, αντικειμενική και δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση του. Συναφώς, κρίνω ότι μπορώ να στηριχτώ σε αυτήν προκειμένου να σχηματίσω την δική μου ανεξάρτητη κρίση, στην βάση των γεγονότων που θα κριθεί ότι έχουν αποδειχθεί με βάση την μαρτυρία που θα γίνει αποδεκτή. Τον θεωρώ ως απόλυτα αξιόπιστο μάρτυρα. Στην Gr. PLESCA και Δημοκρατίας, 2018, 18.1.18 λέχθηκαν τα εξής: «Η ανεύρεση γενετικού υλικού του εφεσείοντα σε τεκμήρια που συνδέονταν με τη ληστεία, αποτέλεσε τους κρίκους της περιστατικής μαρτυρίας επί των οποίων στηρίχθηκε η καταδίκη του. Είναι γνωστές οι αρχές ως προς τη σημασία της περιστατικής μαρτυρίας. Όπως τονίσαμε στην πρόσφατη απόφαση Άθως Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 96/2016, ημερομηνίας 28.11.2017, « η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή μαρτυρίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει, για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου, να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση, αφενός, και να μην μπορεί να συμβιβαστεί, αφετέρου, με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας (Fournides v. Republic

(1986)2 CLR 73). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνο όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας στην ενοχή του (Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 102, Μιχαηλίδης v Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 172)». Τα αποτελέσματα γενετικών εξετάσεων προσφέρουν περιστατική μαρτυρία η οποία μπορεί από μόνη της σε κατάλληλη περίπτωση να θεμελιώσει ενοχή, όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολάου (Αρ.1)

(2010)2 ΑΑΔ 525[1]. Περιστατική μαρτυρία δε που προέρχεται από επιστημονικές εξετάσεις, όπως αυτές σε επίπεδο μοριακής γενετικής είναι ιδιαιτέρως σημαντική ως προς την δυναμική που αναπτύσσει λόγω της φύσης της, ώστε να υπάρχει στην κατάλληλη περίπτωση για να θεμελιώσει ενοχή. Ως προς την αξία της διαπίστωσης ύπαρξης γενετικού υλικού σχετικές είναι οι υποθέσεις Σάββας Πλαστήρα κ.α. V. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 195, Γρηγόρης Σίμου Γρηγορίου v. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 571, Γεώργιος Ιωάννη Γιαννίδης v. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 143, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Νικολάου ποινική έφεση 212/09 ημερομηνίας 10.11.10, Hussein Vedat v. Αστυνομίας Ποινική έφεση 102/2010 ημερομηνίας 21.1.2011. Όπως σημειώθηκε στην υπόθεση Γιαννίδης πιο πάνω, ο εντοπισμός του γενετικού υλικού δεν οδηγεί στην απόδειξη της ενοχής του κατηγορουμένου από μόνος του, αλλά καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος ήρθε σε επαφή με το συγκεκριμένο αντικείμενο μία δεδομένη στιγμή. Συνεπώς αποτελεί ένα συνδετικό κρίκο για την αξιολόγηση όλων των γεγονότων έτσι ώστε να αποτελέσει μέρος του συμπεράσματος του Δικαστηρίου ως προς την ενοχή του κατηγορούμενου ή όχι. Συνακόλουθα αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία του ΜΚ17 ως αξιόπιστη και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Όσον αφορά τις γραπτές καταθέσεις κατηγορουμένων, υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αποδώσει σ' αυτή. Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με την μαρτυρία της η ΚΑ είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο, ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί μέρος της κατάθεσης του Κ. και να απορρίψει άλλο, ασχέτως αν αυτό αποτελεί άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Είναι φυσικό να αποδίδεται μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως, ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψεως εγκληματικές πράξεις. (Βλ. Vrakas α.ο. v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195), Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και Findlay Duncan 73 Crim. App. R. 359). Ο κατηγορούμενος μου έκανε την χειρίστη εντύπωση γιατί ήταν φλύαρος, οι απαντήσεις του δεν ήταν άμεσες, ήταν ερειστικός και χωρίς ίχνος σοβαρότητας, σε κάποιες δε στιγμές γελούσε και ειρωνευόταν κατά την μαρτυρία του την οποία δεν αποδέχομαι πλην των σημείων στα οποία θα αναφερθώ πιο κάτω. Χωρίς ίχνος οποιουδήποτε φραγμού και ηθικής ανέφερε ότι επισκέφθηκε το σπίτι της Άννας στις 11.7.21 με την οποία όπως είπε έκανε σχέση και είναι φίλη της παραπονούμενης ΜΚ

1. Η θέση της ΚΑ είναι ότι ευρίσκεται σε ισχύ δικαστικό διάταγμα (τεκμ.29) ώστε ο κατηγορούμενος να μην πλησιάζει ή παρενοχλεί την ΜΚ9 με οποιονδήποτε τρόπο, σε απόσταση 200 μέτρων και από την κατάθεση του τεκμ.28 (σελ.3) αλλά και ενόρκως αποδέκτηκε την γνώση του για το εκδοθέν διάταγμα. Ο κατηγορούμενος είπε ότι πήγε στο σπίτι της Άννας επειδή είναι φιλενάδα του και το όχημα της η ΜΚ9 το είχε κρύψει. Παρά το γεγονός ότι πριν να εισέλθει στο σπίτι άκουσε την φωνή της ΜΚ9 εντούτοις εισήλθε στο σπίτι της Άννας γιατί ανησύχησε. Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι νευρίασε και γύριζε μέσα στο σπίτι και έψαχνε την ΜΚ
2. Αυτός δεν έχει πείσει το δικαστήριο για τον λόγο της επίσκεψης του εκεί. Ενώ ο κατηγορούμενος αρχικά είπε ότι είδε την ΜΚ9 να κρατεί το μαχαίρι και να απειλεί την Άννα στη συνέχεια αντεξεταζόμενος αναίρεσε αυτή την θέση του και είπε ότι την άκουσε, αλλά ούτε και στην κατάθεση του τεκμ.28 το ανέφερε. Όπως επίσης στο τεκμ.28 δεν ανέφερε ότι η ΜΚ9 πήγε εκεί για να εκφοβίσει την Άννα με το μαχαίρι, απλά το είπε εκ των υστέρων στο δικαστήριο. Αποδέκτηκε ότι η Άννα απέσυρε το παράπονο της εναντίον της ΜΚ
3. Ακόμη ενώ ο ίδιος είπε ότι η ΜΚ9 πηγε σπίτι της Άννας για κακό σκοπό και αυτός δεν μπορούσε να φύγει απ΄εκεί και να την αφήσει την Άννα εντούτοις όταν η ΚΑ του είπε ότι αυτά είναι εικασίες του, αυτός δεν έδωσε μία σαφή απάντηση πώς ο ίδιος γνώριζε τον λόγο της επίσκεψης της ΜΚ9 εκεί. Δεν αποδέχομαι την θέση του ότι αυτός ευρισκόταν σε αυτοάμυνα όταν η ΜΚ9 του επιτέθηκε, ως λέει, με το μαχαίρι το οποίο βεβαίως αυτός παρέδωσε στον ΜΚ8 μεταγενέστερα ήτοι 3 ημέρες μετά (σχ.τεκμ.28α) παρά την επίσκεψη της αστυνομίας εκεί και παρά την θέση του ότι ο ίδιος τηλεφώνησε της αστυνομίας και ρωτούσε εάν υπήρχε ένταλμα εναντίον του. Λογικό ήταν να το παραδώσει ευθύς αμέσως στην αστυνομία στη σκηνή που διαπράχθηκαν τα αδικήματα, ως η θέση του. Ακόμη δεν διαφάνηκε πώς η ΜΚ9 γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος θα πάει εκεί στο σπίτι της Άννας γι΄αυτό και είχε το μαχαίρι στην κατοχή της, ως επικαλείται ο κατηγορούμενος. Επίσης αναφορικά με το επεισόδειο στις 11.7.21 ότι αυτός έσπασε το κινητό τηλέφωνο της ΜΚ9 (κατηγορία 44) στην κατάθεση του τεκμ.28 ανέφερε ότι « η ΜΚ9 το έριξε με δύναμη η ίδια χαμέ και έσπασε» σε αντίθεση με αυτό που ανέφερε ενόρκως ότι «της έπιασα το τηλέφωνο και το έσπασα και της πλήρωσα €1000». Ακόμη ενόρκως πρόσθεσε με ασάφεια ότι «την έπιασε από τον λαιμό, για να μην την κτυπήσει, την γύρισε αλλά δεν την κτύπησε», θέση που δεν ανέφερε στο τεκμ.
4. Ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι η αστυνομία δεν τον λάμβανε υπόψη για τις καταγγελίες του εναντίον της ΜΚ9 αλλά παράλληλα αυτός ουδέποτε απευθύνθηκε στην Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων εναντίον της αστυνομίας για να αναφέρει αυτές τις κατ΄ισχυρισμό παραλείψεις. Παρά το γεγονός και την παραδοχή του ότι τον εκπροσωπούσε και συνήγορος. Σε κάθε περίπτωση δεν αποδέχομαι αυτές του τις θέσεις οι οποίες παρέμειναν μετέωρες και χωρίς οποιαδήποτε υποστήριξη. Η μαρτυρία του δεν είχε συνοχή και απώτερος σκοπός του ήταν να αποδείξει ότι για όλα ευθυνόταν η παραπονούμενη και όχι αυτός. Μάλιστα είπε ότι η ΜΚ9 έκανε ένορκες δηλώσεις και θα απέσυρνε στις 15.9, χωρίς να αναφέρει για ποιό έτος μιλούσε. Με ασάφεια ανέφερε ότι η ΜΚ9 δεν είχε κάποιο παράπονο και είχαν σχέση στα κρατητήρια. Κατά την κυρίως εξέταση του και αφού είπε ότι η αστυνομία δεν τον λαμβάνει υπόψη ερωτήθηκε πότε ακριβώς έγινε αυτό και πάλι με ασάφεια και γενικότητα είπε: «είχε διαφορά ημέρες γιατί μετά η Αλεξία θύμωσε που η ΄Αννα την κατάγγειλε». Παρά την αναφορά του κατηγορούμενου ότι η ΜΚ9 του επιτέθηκε και τον τραυμάτισε εντούτοις αυτός δεν με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών του. Αυτός ήθελε να δώσει την εικόνα ότι η ΜΚ9 ήταν αυτή που δημιουργούσε όλα τα επεισόδεια εις βάρος του και αυτός ήταν το θύμα της όλης υπόθεσης. Αναφορικά με το ιατρικό πιστοποιητικό τεκμ.39 στο όνομα του, ότι αυτός φέρει τραύματα, εντούτοις δεν παρουσιάστηκε καμία ιατρική μαρτυρία περί τούτου. Αλλά και εάν ακόμη παρουσιαζόταν, σημαντικό είναι ότι ο κατηγορούμενος θεωρείται αναξιόπιστος και το δικαστήριο δεν δύναται να προβεί σε οποιοδήποτε εύρημα αναφορικά με τον λόγο πρόκλησης των τραυμάτων του για τα οποία βεβαίως εξετάστηκε στις 13.7.21, ήτοι δύο ημέρες μετά το κατ΄ισχυρισμό συμβάν στις 11.7.21 το βράδυ. Διαπιστώνω μάλιστα ότι η θέση της υπεράσπισης είναι αντίθετη με το τεκμ.39 καθότι υπέβαλε στην ΜΚ9 ότι αυτή τον τραυμάτισε με το μαχαίρι και μετέβηκε την ίδια ώρα στον γιατρό. Αντιφατικές ήταν και οι θέσεις του κατά πόσο διέμενε και πότε μαζί με την ΜΚ9 ως επίσης και για την διαμονή του παιδιού με την μητέρα του. Η ΜΥ1 είπε ότι ο λόγος που το μωρό τους πήγε στην μητέρα τους ήταν γιατί δεν μπορούσε η Ιακώβου να ακούει το κλάμα του μωρού και της το είχε προτείνει ο κατηγορούμενος σε αντίθεση με όσα είπε αυτός ότι ήταν για να ξεκουραστεί η ΜΚ
5. Αναφορικά με την διάρρηξη και την κλοπή της περιουσίας από το διαμέρισμα του ΜΚ15 είπε για αυτόν ότι πήγαινε κοντά του πολύς κόσμος για να αγοράσει ναρκωτικά και αυτοί του έδιναν διάφορα πράγματα μεταξύ αυτών και κοσμήματα. Ακόμη είπε ότι ο ΜΚ15 του τα έδειχνε και του λέγε «δες το, ας πούμε εν καλό». «Έλα να το δω είναι ψεύτικο, όι ρε ένεν καλό». Αυτά και άλλα δεν τα είπε στην κατάθεση του, αλλά ούτε και στον ΜΚ15 τέθηκαν. Είναι αναντίλεκτο ότι ο κατηγορούμενος δεν επισκέφθηκε το διαμέρισμα των ΜΚ15 και 16 πριν την διάρρηξη. Όσο αφορά τις θέσεις του ότι αυτός βοήθησε τον ΜΚ15 στην μετακόμιση αντικειμένων του από το σπίτι του στην Χλώρακα στο διαμέρισμα του στα Κονιά αυτό που χρήζει σχολιασμού είναι ότι στην κατάθεση του τεκμ.6 ανέφερε ότι βοήθησε τον ΜΚ15 για να μεταφέρει κάποια πράγματα μέσα στο σπίτι του όμως δεν διευκρίνισε χρονικά πότε έγινε αυτό αλλά και τί πράγματα ήταν αυτά και πώς τα μετέφεραν, θέσεις που προσπάθησε να πει μεταγενέστερα στο δικαστήριο 4 χρόνια μετά. Να αναφέρω ότι ο ΜΚ15 είπε ότι αυτά δεν τα ανέβασε πάνω στο διαμέρισμα του και εμιλούσε για κουτιά με εργαλεία. Δεν αναφέρθηκε σε κοσμήματα ή αντικείμενα αξίας. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος είπε ότι δεν εισήλθε μέσα στο υπνοδωμάτιο των ΜΚ15 και
6. Δηλαδή και στην περίπτωση που ο κατηγορούμενος βοήθησε τον ΜΚ15 αυτός δεν με έπεισε ότι μέσα σ΄εκείνα τα κουτιά υπήρχαν κοσμήματα της ΜΚ16 για τα οποία αυτή είπε τα μετέφερε από το σπίτι της μητέρας της. Μάλιστα κατά την αντεξέταση του από την ΚΑ σε κάποια απάντηση του δεν είπε τι αντικείμενα υπήρχαν στις μεταφερόμενες κάσιες, σε άλλη δεν θυμόταν, σε άλλη δεν ήξερε τι είχαν μέσα και σε άλλη ότι έπιασε κάτι ξύλινες μάσκες και είχε κάτι σουβενίρ και εργαλεία. Ενόψει όλων αυτών θεωρώ ότι η μαρτυρία του διακατεχόταν από αντιφάσεις, ψεύδη, ασάφειες, υποθέσεις, αοριστίες, και εκ των υστέρων σκέψεις ως προσπάθησα να την εξηγήσω ενδεικτικά και όχι εξαντλητικά και ως τέτοια απορρίπτεται. Το μόνο που αποδέχομαι είναι ότι αυτός με την ΜΚ9 είχαν σχέση, απέκτησαν ένα κοριτσάκι και μεταξύ τους κατά διαστήματα τσακώνονταν, αλληλοβρίζονταν και γίνονταν καταγγελίες στην αστυνομία. ΜΥ1 Η μάρτυρας προσπάθησε ανεπιτυχώς να βοηθήσει τον αδελφό της - κατηγορούμενο επιρρίπτοντας ευθύνες για όλα στην ΜΚ
7. Κατ΄ουσίαν για τα συμβάντα δεν ανέφερε οτιδήποτε και απώτερος σκοπός της ήταν να καταθέσει για τον χαρακτήρα της ΜΚ
8. Συνεπώς το δικαστήριο δεν δίδει οποιαδήποτε βαρύτητα στην μαρτυρία της πλην του ότι οι σχέσεις μεταξύ της οικογένειας της ΜΥ1 και της ΜΚ9 δεν ήταν καλές και συχνά είχαν δημιουργηθεί μεταξύ τους πολλά επεισόδεια. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι ανέφεραν τις τελικές τους εισηγήσεις υποστηρίζοντας η μεν εκπρόσωπος της ΚΑ ότι οι κατηγορίες έχουν αποδειχθεί εναντίον του κατηγορούμενου οι δε συνήγοροι αυτού ότι πρέπει να αθωωθεί και να απαλλαγεί. Οι εν λόγω θέσεις έχουν μελετηθεί και ληφθεί σοβαρά υπόψη από το δικαστήριο και αναφορά θα γίνεται εκεί που κρίνεται αναγκαίο. Με βάση την μαρτυρία που έγινε δεκτή και τα παραδεκτά γεγονότα καταλήγω στα ακόλουθα: ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ 11 - 12 Η ΜΚ16 στις 15.7.19 διαπίστωσε την διάρρηξη στο διαμέρισμα με αρ.102, στην οδό Γρίβα Διγενή, στα Κονιά της Πάφου όπου διέμενε μαζί με τον ΜΚ
9. Αυτή ειδοποίησε την αστυνομία και ο ΜΚ1 μετέβηκε εκεί και διαπίστωσε ότι η είσοδος ήταν παραβιασμένη. Επίσης εκεί προσήλθε και ο ΜΚ14 - ειδικός φωτογράφος και ειδικός στην διερεύνηση σκηνών εγκλήματος, διενήργησε δακτυλοσκοπικό έλεγχο, παρέλαβε και συσκεύασε κομμάτι από την κλειδαριά της κύριας πόρτας εισόδου του σαλονιού του διαμερίσματος (τεκμ.1) και 3 δειγματοληψίες (τεκμ.2-4) οι οποίες στάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις. Η κλειδαριά της ξύλινης πόρτας στην είσοδο του διαμερίσματος ήταν κομμένη. Το διαμέρισμα ήταν ανακατωμένο και κάποια αντικείμενα ήταν πεταγμένα στο έδαφος και πάνω στο κρεβάτι στο υπνοδωμάτιο υπήρχε ένα ξύλινο και ένα άσπρο κουτί. Από τον κατηγορούμενο λήφθηκαν τα παρειακά επιχρίσματα του τεκμ.5 μετά που έδωσε την γραπτή συγκατάθεση του. Επίσης λήφθηκαν και 3 δειγματοληψίες από σημεία και αντικείμενα στο διαμέρισμα των ΜΚ15 και 16 (από τον ΜΚ14). Ο ΜΚ15 μαζί με την συμβία του είναι οι παραπονούμενοι για τη διάρρηξη του πιο πάνω διαμερίσματος τους. Με τον κατηγορούμενο είχαν και έχουν φιλικές σχέσεις και αυτός είχε επισκεφθεί το διαμέρισμα τους. Ο ΜΚ15 κατά τον ουσιώδη χρόνο της διάρρηξης τελούσε υποκράτηση. Αυτός είχε καταδικαστεί και σε ποινικές υποθέσεις διαρρήξεων, κλοπών και κλεπταποδοχών. Για την διάρρηξη στο εν λόγω διαμέρισμα λήφθηκαν διάφορα τεκμήρια τα οποία έτυχαν επιστημονικών αναλύσεων στο επίπεδο του DNA στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου (ΙΝΓΚ) από τον ΜΚ17 εμπειρογνώμονα ο οποίος διευθύνει το Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής (ΕΔΙΓ) (τεκμ.61). Αυτός κατόπιν των επιστημονικών εξετάσεων του στα τεκμήρια διαπίστωσε την άμεση μεταφορά του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου στο άσπρο κουτί χρυσαφικών (3919 - 4), με βάση το τεκμ.57Β (ηλεκτροφερογράμματα), δηλαδή ότι αυτός το άγγιξε και ότι έχει εντοπιστεί μείγμα γενετικού υλικού στο επίχρισμα το ληφθέν απ΄εκεί. Επίσης ότι το μικτό γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε είναι 570.000.000 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί εάν είναι μίγμα που προέρχεται από τον κατηγορούμενο και ένα άγνωστο άτομο (τεκμ.57Γ - λόγος πιθανοφάνειας). Στο ξύλινο κουτί χρυσαφικών (3919 - 3) που ανευρέθηκε στο κυρίως υπνοδωμάτιο των ΜΚ15 - ΜΚ16 λήφθηκε επίχρισμα και απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού στην πλειοψηφία του οποίου είναι γυναικείο και ανδρικού γενετικού υλικού. ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ 32 - 33 Ο ΜΚ10 κατά τους ουσιώδεις χρόνους ήταν διευθυντής του κτιριακού συγκροτήματος K.VILLAGE της εταιρείας Leptos στην Πάφο. Στις 12.7.2021 διαπίστωσε ότι μία από τις κάμερες του συστήματος παρακολούθησης στο συγκρότημα είχε μετακινηθεί και ήταν στραμμένη προς το έδαφος. Στις 16.
10. 2021 προέβηκε σε έλεγχο μαζί με άλλη συνάδελφο του και είδαν από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης ότι αυτοκίνητο γκρίζου χρώματος εισήλθε στο χώρο της εργασίας του, στάθμευσε δίπλα από το όχημα Rover της Α.Jones πελάτισσας τους, ο συνοδηγός μετακίνησε την κάμερα και κάτι αφαίρεσαν από αυτό. Στη συνέχεια ειδοποίησαν την αστυνομία και ο ΜΚ6 επισκέφθηκε τον χώρο, ζήτησε να δει το βίντεο και του έδειξαν τις σκηνές στον Η/Υ. Το πιο πάνω όχημα ήταν ακινητοποιημένο εκεί για ενάμιση χρόνο περίπου. Από την επιθεώρηση στη σκηνή ο ΜΚ6 είδε ότι έλειπε ο καταλύτης του. O ΜΚ7 τεχνικός ηλεκτρονικών υπολογιστών εργάζεται στην εταιρεία Leptos και ενημερώθηκε από συνάδελφο του ότι μία συγκεκριμένη ημερομηνία και ώρα έγινε ένα συμβάν στο K. Club. Γι' αυτό έψαξε συγκεκριμένες ημερομηνίες και ώρες, είδε το σχετικό βίντεο το οποίο και παρέδωσε στην αστυνομία. Μέσα στα καθήκοντά του είναι και ο έλεγχος στις κάμερες κατά πόσο λειτουργούν σωστά αλλά και να εξάγει συγκεκριμένα βίντεο που του ζητούνται, ως έγινε και στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αυτός εξήγαγε το βίντεο από συσκευή DVR, το τοποθέτησε σε ένα USB το οποίο και μετέφερε στο ψηφιακό δίσκο τεκμήριο 23 το οποίο παρέδωσε στην αστυνομία. Ο Αστ.3057 Μ.Μιχαήλ παρέλαβε με ασφάλεια το τεκμ.23 μέσα στον οποίο υπήρχαν 4 αρχεία με την ονομασία Κ. CLUB και του έδωσε τα διακριτικά ΜΜ1 και ετοίμασε 2 πιστά αντίγραφα του περιεχομένου του. ΓΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 13 Η Β.Αγαθαγγέλου διαπίστωσε την κλοπή του κινητού της τηλεφώνου μάρκας Samsung από το όχημα της στις 10.7.17, το οποίο ήταν παρκαρισμένο στον χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου ELYSIUM στην Πάφο. Από τον κατηγορούμενο λήφθηκε η ανακριτική κατάθεση του - τεκμ.15, η γραπτή του κατηγορία στην οποία παραδέκτηκε και απολογήθηκε - τεκμ.16 (ληφθείσες από τον ΜΚ4), η γραπτή συγκατάθεση του για έρευνα στην οικία και οχήματα του - τεκμ.
11. Η Β.Αγαθαγγέλου παρέλαβε πίσω το κινητό της σε άριστη κατάσταση. ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ (ΠΕΡΙ ΒΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ - ΜΚ9) Η ΜΚ9 κατήγγειλε τον κατηγορούμενο ότι σε 5 διαφορετικές ημερομηνίες ήτοι την 8.6.21 (κατηγορίες 27-29, 31), την 10.6.21 (κατηγορίες 22-24,26), την 15.6.21 (κατηγορίες 14-19, 21), την 11.7.21 (κατηγορίες 40, 42 -48, 56-58, 60,61) και την 12.7.21 (κατηγορίες 49,50, 52 -55) διέπραξε αδικήματα εναντίον της. Η αστυνομία έλαβε ανακριτικές καταθέσεις από τον κατηγορούμενο για τις καταγγελίες της ΜΚ9 (τεκμ.28,28α,33), το κινητό τηλέφωνο της (τεκμ.27), ως επίσης και μαχαίρι τύπου σουγιά το οποίο παρέδωσε ο κατηγορούμενος τεκμ.
12. Ο ΜΚ8 ήταν ο εξεταστής σε σχέση με τις καταγγελίες της ΜΚ
13. Η ΜΚ9 είχε σχέση με τον κατηγορούμενο με τον οποίο το 2020 απέκτησε ένα κορίτσι. Αυτοί κατά καιρούς διέμεναν μαζί στην οικία της. Κατά την διάρκεια της σχέσης της με τον κατηγορούμενο τσακώνονταν και υβρίζονταν συχνά και προσέφυγαν στην αστυνομία αρκετές φορές και χώριζαν κατά διαστήματα. Στις 15.6.21 ο κατηγορούμενος επισκέφθηκε το σπίτι του Γιώργου και της Μέλιας φίλων της ΜΚ9 όπου παρούσα ήταν και αυτή. Εκεί ο κατηγορούμενος και η ΜΚ9 διαπληκτίστηκαν, ως συνέβαινε συχνά. Στις 17.6.21 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου διάταγμα όπως ο κατηγορούμενος μέχρι ολοκλήρωσης της ποινικής υπόθεσης με αρ.3008/21 δεν θα δικαιούται να πλησιάζει, επισκέπτεται και παρενοχλεί καθ΄οιονδήποτε τρόπο την φερόμενη ως παραπονούμενη Μ1 - Α.Ιακώβου και η απόσταση καθορίζεται στα 200 μέτρα. Ο κατηγορούμενος ήταν γνώστης του εν λόγω διατάγματος. Στις 11.7.21 αυτός επισκέφθηκε το σπίτι της φίλης της της Άννας, στην παρουσία της Άννας, του Γιώργου και της Μέλιας - κουμπάρων της οι οποίοι είναι γείτονες της πρώτης. Ο κατηγορούμενος πριν να εισέλθει στο πιο πάνω σπίτι αντελήφθηκε την παρουσία της ΜΚ9 και της Άννας μέσα σε αυτό. Εισήλθε από την κουζίνα και εκεί διαπληκτίστηκαν μεταξύ τους με αποτέλεσμα να ειδοποιηθεί η αστυνομία και να μεταβεί εκεί. Κατά την διάρκεια του επεισοδείου ο κατηγορούμενος της έσπασε το κινητό τηλέφωνο της τεκμ.27 αξίας €
14. Η ΜΚ9 μετέβηκε και εξετάστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου (σχ.τεκμ. 30). Στις 11.7.21 στο σπίτι της Άννας η ΜΚ9 αυτή τον έβγαλε φωτογραφία για δικούς της σκοπούς. Η Άννα κατήγγειλε την ΜΚ9 στην αστυνομία αλλά μεταγενέστερα απέσυρε το παράπονο εναντίον της. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε στις 14.7.21 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης (τεκμ.31) από τον ΜΚ
15. Αυτός γνωρίζει την ΜΚ9 η οποία απασχόλησε την αστυνομία ως ύποπτη, κατηγορούμενη και παραπονούμενη. Η ίδια αντιμετωπίζει 6 ποινικές υποθέσεις εναντίον της (τεκμ.43) και έχει ποινικές καταδίκες (τεκμ.42). Η ΜΚ9 είχε αποστείλει στον κατηγορούμενο γραπτό μήνυμα στο τηλέφωνο του (τεκμ.35) ως επίσης και το τεκμ.41 στην αδελφή του το οποίο λέει: «θα τον δώσω στεγνά για όλα για να μάθετε να μην λέτε ψέματα ότι κτύπησα την μάμα σου παλιοψεύτες και για όλα έχω αποδείξεις». Ο ΜΚ8 εισηγήθηκε την ποινική δίωξη και της ΜΚ9 η οποία όμως δεν ασκήθηκε. Όλα τα τεκμήρια της υπόθεσης διακινήθηκαν ορθά, από την παραλαβή τους από την αστυνομία μέχρι και την κατάθεση τους στο Δικαστήριο χωρίς να διαρρηχθεί η αλυσίδα συνοχής τους. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υϊοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας εναντίον Σπύρος Σπύρου

(2002)2, Α.Α.Δ. 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοίζου εναντίον Αστυνομίας 1989

(2)Α.Α.ΑΔ 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης εναντίον Αστυνομίας 1991

(2)Α.Α.Δ. 482. Στην Anastassiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, λέχθηκε πως "αν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή των κατηγορουμένων τότε αυτή θα πρέπει ν΄αποφασιστεί υπέρ τους και ν΄απαλλαγούν της κατηγορίας". Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής. (Φλουρής εναντίον Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΠΕΡΙ ΒΙΑΣ Σύμφωνα με τον Περί Βίας στην Οικογένεια Νόμο του 2000(119(I)/2000): Άρθρο 3

(1): Βία, για τους σκοπούς του Νόμου αυτού, σημαίνει οποιαδήποτε πράξη, παράλειψη ή συμπεριφορά με την οποία προκαλείται σωματική, σεξουαλική ή ψυχική βλάβη σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας από άλλο μέλος της οικογένειας και περιλαμβάνει και τη βία που ασκείται με σκοπό την επίτευξη σεξουαλικής επαφής χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος, καθώς επίσης και τον περιορισμό της ελευθερίας του. μέλος της οικογένειας" σημαίνει— (α) άντρα και γυναίκα που— (

1. i)έχουν συνάψει νόμιμο γάμο ανεξάρτητα αν ο γάμος υφίσταται ή όχι, ή (
2. ii)συζούν ή συζούσαν ως αντρόγυνο· Σύμφωνα με τον Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμος του 2021 (115(I)/2021): «βία» σημαίνει πράξη, παράλειψη ή σεξουαλική πράξη χωρίς συναίνεση ή συμπεριφορά με την οποία δύναται να προκληθεί βλάβη στο θύμα και περιλαμβάνει σωματική, λεκτική, σεξουαλική, ψυχολογική, οικονομική και κάθε άλλης μορφής βία ή πόνο έναντι γυναίκας, κάθε απειλή για τέτοια πράξη, καθώς και εξαναγκασμό ή αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας, είτε αυτά διενεργούνται στον δημόσιο είτε στον ιδιωτικό βίο· «βλάβη» σημαίνει σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική ή οικονομική βλάβη ή πόνο ή κλονισμό της υγείας ή θάνατο που προκαλείται ως αποτέλεσμα ή ενδεχόμενο αποτέλεσμα αδικήματος βίας κατά γυναίκας ή ενδοοικογενειακής βίας, είτε αυτή συμβαίνει στον δημόσιο είτε στον ιδιωτικό βίο· «μέλος οικογένειας» έχει την έννοια που δίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία των Θυμάτων) Νόμου, ανεξαρτήτως του εάν τα μέλη μοιράζονται ή μοιράζονταν το ίδιο σπίτι ή στέγη και περιλαμβάνει σύντροφο, πρώην σύντροφο και συμβίο, ανεξαρτήτως του εάν αυτά συζούσαν κατά τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος∙ Με βάση τα πιο πάνω αναφορικά με τις κατηγορίες οι οποίες αφορούν την ΜΚ9 θεωρώ ότι οι πιο πάνω διατάξεις προνοούν και προστατεύουν εμφανώς τις συμβίες, είτε συζούσαν στο παρελθόν είτε στο παρόν. Η ΜΚ9 ως η αναντίλεκτη θέση της διέμενε για αρκετά διαστήματα στην οικία της με τον κατηγορούμενο, με τον οποίον απέκτησαν ένα κοριτσάκι και οι δυό τους θεωρώ ότι συζούσαν, αυτή ήταν συμβία του, ως προνοεί ο εν λόγω Νόμος σε αντίθεση με την θέση της υπεράσπισης. Σύμφωνα με τον περί της Προστασίας από Παρενόχληση και Παρενοχλητική Παρακολούθηση Νόμος του 2021 (114(I)/2021): ΄Αρθρο 3

(1): Πρόσωπο, το οποίο προβαίνει σε συμπεριφορά η οποία προκαλεί παρενόχληση, ενώ γνωρίζει ή όφειλε να γνωρίζει ότι η εν λόγω συμπεριφορά προκαλεί παρενόχληση, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000) ή σε αμφότερες τις ποινές, νοουμένου ότι η πράξη δεν τιμωρείται αυστηρότερα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου εν ισχύι Νόμου.

(2)Σε περίπτωση κατά την οποία η προβλεπόμενη στο εδάφιο

(1)προκληθείσα παρενόχληση, συνίσταται στην πρόκληση φόβου στο θύμα ότι θα ασκηθεί βία εναντίον του ή/και εναντίον μέλους της οικογένειάς του ή/και εναντίον της περιουσίας του, το πρόσωπο το οποίο προβαίνει στην τοιαύτη συμπεριφορά υπόκειται, σε περίπτωση καταδίκης του, σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα πέντε

(5)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή σε αμφότερες τις ποινές, νοουμένου ότι η πράξη δεν τιμωρείται αυστηρότερα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου εν ισχύι Νόμου. ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Στην υπό κρίση υπόθεση αναφορικά με τις κατηγορίες 11-12, και 32-33 η μαρτυρία επί της οποίας καλείται το Δικαστήριο να αποφανθεί περί της ενοχής ή μη του κατηγορούμενου είναι περιστατική. Η αντίκρυση και η αιτιώδης σχέση μεταξύ περιστατικής μαρτυρίας και ενοχής κατηγορούμενου, αποτέλεσε σημείο αναφοράς σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι σχετικές νομικές αρχές έχουν αποτυπωθεί με σαφήνεια στο ακόλουθο απόσπασμα της Παφίτης & Άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 102, 119-120: «Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφ' εαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά. Τα γεγονότα τα οποία την συνιστούν πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας.(Βλ. μεταξύ άλλων Fournides v.Republic

(1986)2C.L.R., p. 73, 79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του. 11η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας, προκύπτει από τον συνδυασμό των άρθρων 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα. Κάποιος θεωρείται, σύμφωνα με το άρθρο 291 του ίδιου Νόμου, ότι προβαίνει σε διάρρηξη κτιρίου όταν «διαρρήχνει οποιοδήποτε µέρος κτιρίου, εξωτερικό ή εσωτερικό ή ανοίγει µε ξεκλείδωµα, έλξη, ώθηση, ανύψωση ή µε οποιοδήποτε άλλο µέσο, θύρα, παράθυρο, παραθυρόφυλλο, πόρτα υπογείου ή άλλο πράγµα προορισµένο για το κλείσιµο ή για την κάλυψη ανοίγµατος σε κάποιο κτίριο ή άνοιγµα που επιτρέπει τη δίοδο από ένα µέρος του κτιρίου σε άλλο». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 292(α) που πρέπει να αποδειχθούν στην παρούσα, ως προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου και τις λεπτομέρειες της επίδικης κατηγορίας, είναι λοιπόν τα ακόλουθα: 1. Η διάρρηξη κτιρίου το οποίο χρησιμοποιείται ως κατοικία ανθρώπων. 2. Η είσοδος σε αυτό. 3. Τα πιο πάνω να γίνουν με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος στην κατοικία. Ο σκοπός διάπραξης ενός ποινικού αδικήματος δεν είναι πάντοτε δεκτικός θετικής και άμεσης μαρτυρίας αλλά ως αναγόμενος αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που την αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. και Youssef v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289). Εξετάζονται λοιπόν όλες οι περιστάσεις ώστε το Δικαστήριο να καταλήξει στο κατά πόσο στοιχειοθετείται ή όχι στον δέοντα βαθμό τέτοιος σκοπός. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει μαρτυρία για την διάρρηξη στο εν λόγω διαμέρισμα σύμφωνα με τον ΜΚ14 παρ΄όλα αυτά δεν κατατέθηκε καμία μαρτυρία ούτε άμεση αλλά ούτε και περιστατική η οποία να εμπλέκει τον κατηγορούμενο στην διάπραξη του εν λόγω αδικήματος, ήτοι ότι αυτός διέρρηξε, την κατοικία των ΜΚ15 και 16 τον επίδικο χρόνο με σκοπό διάπραξης κλοπής. Συνακόλουθα αυτή απορρίπτεται καθότι δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά της στοιχεία. 12η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Η 12η κατηγορία αφορά το αδίκημα της κλοπής από κατοικία, ήτοι της περιουσίας, η οποία αναφέρεται αναλυτικά στις λεπτομέρειες αυτής. Το αδίκημα της κλοπής εδράζεται στα Άρθρα 255 και 266 (β) του Ποινικού Κώδικα και αποτελεί κακούργημα. Η σχετική με αυτό νομολογία έχει συνοψισθεί, με αναφορά και στην αγγλική νομολογία, στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486, από την οποία προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι:

1. Ο Κατηγορούμενος να απέκτησε κατοχή και να αποκόμισε περιουσία,
2. Αυτό να έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του Κατηγορουμένου με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, ο Κατηγορούμενος στη συνέχεια να την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση,
3. Ο Κατηγορούμενος να ενέργησε με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλήπίστη,
4. Η περιουσία να είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και
5. Ο Κατηγορούμενος να είχε κατά τον χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη της μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, να προχώρησε αργότερα στον δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. Περαιτέρω παραπέμπω στη Χαραλάμπους v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 14, λέχθηκε ότι η πρόθεση μόνιμης αποστέρησης του ιδιοκτήτη από το αντικείμενο της κλοπής, ενδιαφέρει ως συστατικό του αδικήματος εφόσον υπήρχε κατά το χρόνο λήψης του αντικειμένου ή όταν η περίπτωση εμπίπτει στο Άρθρο 255 του Κεφ. 154, εφόσον συνοδεύει την «ιδιοποίησή» του. Το άρθρο 266 προνοεί για την ποινή. Στην Γεωργίου ανωτέρω λέχθηκε ουσιαστικά ότι η σύνδεση ενός κατηγορουμένου με γενετικό υλικό, χωρίς να δοθεί από αυτόν οποιαδήποτε δικαιολογία, θεμελιώνει ότι ο κατηγορούμενος συνδέεται με την διάπραξη του αδικήματος (έγινε δε σχετικά παραπομπή στις Αντωνίου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 746 και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 571). Φυσικά, ως έχει προαναφερθεί, το όλο θέμα εξετάζεται στην βάση του συνόλου των περιστάσεων. Ως δε φυσικά προκύπτει από την νομολογία είναι πιο πιθανή η καταδίκη εάν, πέραν της ανεύρεσης γενετικού υλικού του κατηγορούμενου πάνω ή γύρω από αντικείμενα μιας υπόθεση ή στην σκηνή, υπάρχει και πρόσθετη ενοχοποιητική μαρτυρία εναντίον του, η οποία θεμελιώνει σύνδεση μεταξύ αυτού και του εγκλήματος (βλ.Παντελή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 216/2013, ημερ. 20.1.16, στην οποία γίνεται παραπομπή στις R. v. Ogden

(2013)EWCA Crim 1294 και Doheny and Adams

(1997)1 Cr.App.R. 369 καθώς και Ξυδάς ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 807 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 231). Σύμφωνα με την μαρτυρία και την θέση της Κ.αρχής ο κατηγορούμενος συνδέεται με την κλοπή της περιουσίας της 12ης κατηγορίας, ήτοι λόγω της ανεύρεσης του γενετικού προφίλ του στα επιχρίσματα τα οποία απομονώθηκαν από τα δύο ανευρεθέντα κουτιά. Όπως ανέφερα πιο πάνω η αξιόπιστη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου είναι του ΜΚ17 για την σύνδεση του γενετικού προφίλ του κατηγορούμενου τόσο στο ξύλινο κουτί των χρυσαφικών όσο και στο άσπρο κουτί των χρυσαφικών. Όμως αυτό αποτελεί «μικρή ποσότητα μικτού» γενετικού υλικού για το οποίο ο ΜΚ17 δεν μπορεί να καθορίσει πότε εναποτέθηκε και πως. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό σε συνάρτηση με τα όσα κατέθεσαν ενώπιον μου οι ΜΚ15 και 16 και την αξιολόγηση την οποία ανέλυσα ανωτέρω. Ειδικότερα ότι ο κατηγορούμενος είναι φίλος του ΜΚ15 και φαίνεται ότι μαζί είχαν κατά καιρούς διάφορες ύποπτες δοσοληψίες και δεν αποκλείω το ενδεχόμενο αυτός να ήρθε σε επαφή με αυτά και έτσι να εναποτέθηκε το γενετικό του υλικό. Η ΜΚ16 αναφερόταν στα κοσμήματα της που ευρίσκονταν μέσα σε πλαστικό κουτί με σχέδιο ξύλου τα οποία είχε στο υπνοδωμάτιο και σε ένα άλλο κουτί με ρολόγια του ΜΚ15 που αυτός τα είχε στο σαλόνι. Ο ΜΚ15 ως ανέφερα δεν έδωσε σαφή και συγκεκριμένη μαρτυρία γι΄αυτά. Να υπενθυμίσω δε ότι η αστυνομία βρήκε και τα 2 κουτιά στο υπνοδωμάτιο τους. Δηλαδή παρά την πιο πάνω σύνδεση του κατηγορούμενου δεν μπορώ να προβώ σε οποιοδήποτε εύρημα κάτω από ποιές συνθήκες, πώς και πότε συνδέθηκε ο κατηγορούμενος με τα εν λόγω κουτιά. Συνεπώς η κατηγορία της κλοπής δεν έχει αποδειχθεί εναντίον του κατηγορούμενου στο επίπεδο του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και είναι έκθετη σε απόρριψη. 13η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Αυτή αφορά κλοπή κινητού τηλεφώνου από το όχημα της Β.Αγαθαγγέλου, με βάση το άρθρο 255 και 262 του Κεφ.154 ως εκτίθενται πιο πάνω. Όπως υποδεικνύεται στο σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές», των κ.κ Ηλιάδη και Σάντη, στις σελ. 888 και επ., με παραπομπή σε ανάλογη νομολογία τόσο των Δικαστηρίων της Δημοκρατίας όσο και Αγγλικών Δικαστηρίων, δεν υπάρχουν στεγανά στον τρόπο ταξινόμησης μιας δήλωσης ή συμπεριφοράς ως ομολογίας, αφού οι εκάστοτε περιστάσεις που την περιβάλλουν, είναι αδύνατο να προκαθοριστούν. Μια τέτοια ομολογία θα μπορούσε να προκύψει από κάποια γραπτή ή προφορική δήλωση, ως αποτέλεσμα μιας συμπεριφοράς ή ακόμη και από παρεμφερείς δηλώσεις που δεν ισοδυναμούν με άμεση ομολογία ή παραδοχή. Η ομολογία ή παραδοχή δε, αλλά και κάθε άλλης μορφής ενοχοποιητική δήλωση μπορεί να είναι γραπτή ή προφορική, χωρίς κατ΄ ανάγκη η καταδίκη που στηρίζεται σε προφορική ομολογία να είναι ανασφαλής ή μη ικανοποιητική. Στο ίδιο σύγγραμμα στην σελ.689 αναφέρεται ότι «η αξιολόγηση κατάθεσης ή δήλωσης του κατηγορούμενου αποτελεί θέμα που ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Κάθε μέρος αυτής που γίνεται δεκτό αποτελεί μαρτυρία για την αλήθεια των γεγονότων στα οποία αναφέρεται. Το Δικαστήριο μπορεί να δώσει όπως αυτό θεωρεί ότι επιβάλλεται, αλλιώτικη βαρύτητα σε διαφορετικά μέρη της κατάθεσης ή δήλωσης ή και μικρότερη σημασία ή ακόμη και να απορρίψει ένα ή περισσότερα μέρη αυτής (Πετράκης v Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 455, Κωνσταντινίδης v Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 190). Επίσης όταν η κατάθεση ή η δήλωση του κατηγορούμενου είναι αυτοενοχοποιητική, μπορεί να γίνει αποδεκτή για απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου της, τόσο σε ποινικές όσο και σε πολιτικές υποθέσεις (Καϊμης v Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ, 662). «Η ομολογία ενοχής έχει αποκληθεί η βασιλίδα των μαρτυριών. Στο σύστημα όμως που διέπει την ποινική μας δίκη δεν έχουμε απολυτοποιήσει στον ύψιστο αυτό βαθμό την αξία της. Είναι θέμα πραγματικό που συναρτάται με τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης. Έστω και αν γίνει αποδεκτή η ομολογία και ενταχθεί στον κορμό της μαρτυρίας, το δικαστήριο, στο τέλος, προβληματίζεται για την αλήθεια του περιεχομένου της και φυσικά για το κατά πόσο οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα ενοχής. Η σχετική νομολογία μας, που αρχίζει από τις παλιές υποθέσεις R. v. Sfongaras 22 C.L.R. 13 και Volettos v. Republic

(1961)C.L.R. 169 τηρεί σταθερή γραμμή στο θέμα αυτό. Είναι ζήτημα που άπτεται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δίκαιης δίκης. (Μάρτιν v. Δημοκρατίας

(1994)2 A.A.Δ. 65). Σε αυτές τις περιπτώσεις όταν η κατάθεση περιέχει και ενοχοποιητικά και άλλα στοιχεία αυτά πρέπει να αξιολογούνται, ιδιαίτερα όπου ο κατηγορούμενος δεν έχει προσφέρει μαρτυρία ( R v Duncan

(1981)73 Cr APP R 359, R v Aziz

(1995)3 All ER 149). Με βάση τα πιο πάνω και σε συνάρτηση με την ίδια την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου τεκμ.15, την γραπτή του κατηγορία τεκμ.16 και την γραπτή συγκατάθεση έρευνας τεκμ.17 στις οποίες παραδέχεται το εν λόγω αδίκημα αποδέχομαι την ομολογία του κατηγορουμένου για την διάπραξη του αδικήματος και κατά συνέπεια η κατηγορία 13 έχει αποδειχθεί εναντίον του. 32η , 33η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Η 32η κατηγορία αφορά την συνωμοσία προς διάπραξη της κλοπής του καταλύτη και η 33η την κλοπή του, από το αυτοκίνητο με αρ.εγγρ.[ ], ιδιοκτησίας της Al.M.T.Jones από το Ηνωμένο Βασίλειο κατά παράβαση των άρθρων 371, 255 και 266 του Ποινικού Κώδικα στις 11.7.21. Το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος βασίζεται στο άρθρο 371. Με βάση τα όσα έχουν λεχθεί σχετικά στην υπόθεση Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134 «το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Μulcany v. R.

(1868)L.R.34 H.L.328, O/Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold (ανωτέρω) σελ. 2035, παράγρ. 28-4.)». Η ουσία του αδικήματος της συνωμοσίας συνίσταται λοιπόν όχι στην εκτέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του σκοπού της συνωμοσίας αλλά στον καταρτισμό συμφωνίας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν το εγκληματικό τους σχέδιο, η πλοκή (the plot) να το πράξουν αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια και με τη συμφωνία το αδίκημα της συνομωσίας έχει πλέον συντελεστεί (βλ. σύγγραμμα Archbold 2004, παρ. 34-4). Είναι λοιπόν άνευ σημασίας και το κατά πόσον αυτό που τελικώς πραγματοποιείται διαφέρει από τα συμφωνηθέντα. Δεν υπάρχει συνωμοσία όταν οι διαπραγματεύσεις για οποιοδήποτε λόγο δεν επιφέρουν στέρεα συμφωνία μεταξύ των μερών (βλ. σύγγραμμα Blackstones Criminal Practice 2003 παρ. Α6.14, σελ.90). Από την άλλη είναι δυνατό να υπάρξει συνωμοσία ακόμα και σε περιπτώσεις όπου κάποιοι εκ των συνωμοτών δεν έχουν συναντηθεί ποτέ, φτάνει να καταδειχθεί ότι συμμετείχαν σε κάποιον κοινό σχεδιασμό, γνωρίζοντας ότι υφίστατο και ευρύτερο σχέδιο, στο οποίο συνέδεαν τον εαυτό τους (βλ. Barratt

(1996)Crim. L.R. 495). Η συμφωνία των συνωμοτών είναι η προώθηση της πρόθεσης την οποία ο καθένας είχε συλλάβει στο μυαλό του και η οποία μετατρέπεται από κρυφή πρόθεση σε ανοικτή ενέργεια αμοιβαίων διαβουλεύσεων και τελικώς σε συμφωνία. Δεν είναι επομένως αρκετό ότι δύο ή περισσότερα πρόσωπα επιδιώκουν τον ίδιο παράνομο στόχο στον ίδιο χρόνο ή στο ίδιο μέρος, αλλά θα πρέπει να αποδειχθεί και σύμπτωση στο μυαλό τους για τον επιδιωκόμενο παράνομο σκοπό. Η συμφωνία κανονικά αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας, η οποία να δείχνει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σ' εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Χρειάζεται απαραίτητα συμφωνία και πρόθεση υλοποίησης της παράνομης πράξης. Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για τη διάπραξη του αδικήματος (βλ. Yip Chieu-Chung v. The Queen

(1995)1 AC 111). Για να στοιχειοθετηθεί συνωμοσία θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η συμφωνηθείσα διαγωγή προϋπόθετε τη διάπραξη από ένα ή περισσότερα των μερών της συμφωνίας, κάποιου αδικήματος ή κάποιων αδικημάτων. Απλή γνώση ή και πρόθεση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος (βλ. R v. Anderson

(1986)A.C. 27, H.L). Ενώπιον του δικαστηρίου δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει καταρτισμό συμφωνίας μεταξύ του κατηγορούμενου και του άλλου προσώπου που σύμφωνα με την ΚΑ τον συνόδευε στις 11.7.21 για να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ήτοι την κλοπή. Σύμφωνα με τα πιο πάνω προαπαιτούμενα δεν διαβλέπω να στοιχειοθετήθηκε η κατηγορία 32 - της συνωμοσίας η οποία και είναι έκθετη σε απόρριψη. Ούτε και το αδίκημα της κλοπής του καταλύτη από το όχημα της Α.Jones (κατηγορία 33). Ειδικότερα παραθέτω αποσπάσματα από την αντεξέταση του ΜΚ6: ΕΡ. Συμφωνείς μαζί μου ότι το αυτοκίνητο της αγγλίδας ήταν σταθμευμένο εκεί από το 2020; ΑΠ. Δεν ξέρω από πότε ήταν σταθμευμένο εκεί, εγώ εκείνο που ξέρω ήταν ότι ήταν σκονισμένο, λερωμένο, αζαγιές και όταν έσκυψα από κάτω διαπίστωσα ότι έλειπε ο καταλύτης, φαινόταν ότι ήταν ακινητοποιημένο καιρό. ΕΡ. Τουλάχιστον ένα χρόνο πριν τον εντοπισμό του. ΑΠ. Δεν μπορώ να ξέρω. ΕΡ. Και συμφωνείς μαζί μου η αγγλίδα βρισκόταν στο εξωτερικό από πότε; ΑΠ. Δεν έχω καμία ανάμειξη και ούτε γνωρίζω. ΕΡ. Και ούτε γνωρίζετε το κατά πόσο ρωτήθηκε η αγγλίδα για οποιοδήποτε πρόβλημα στο αυτοκίνητο της; ΑΠ. Δεν είχα καμία περαιτέρω ανάμειξη στη διερεύνηση της υπόθεσης για να γνωρίζω όλα αυτά που με ρωτάτε. EΡ. Ούτε ρώτησες το κατά πόσο ο καταλύτης έλειπε; ΑΠ. Μάλιστα.Έσκυψα κάτω από το αυτοκίνητο και λερώθηκα κιόλας και είδα ότι έλειπε ο καταλύτης και συγκεκριμένα το βίντεο που σήκωσαν πάνω το αυτοκίνητο εν τον καταλύτη που εκλέψαν. ΕΡ. Είναι δικό σας συμπέρασμα. ΑΠ. Μάλιστα δικό μου. ΕΡ. Συμφωνείτε μαζί μου ότι δεν υπάρχει παραπονούμενη γι' αυτή την υπόθεση; ΑΠ. Δεν μπορώ να ξέρω. Και λίγο πιο κάτω: ΕΡ. Δεν φαίνεται στη σκηνή τίποτε απ' ότι αναφέρετε ούτε τί κρατά, ούτε τι κάμνει. ΑΠ. Φαίνεται τι κάμνει, φαίνεται ότι πιθανόν με την χρήση ανυψωτήρα σηκώνει το αυτοκίνητο πάνω, φαίνεται ότι μπαίνει κάτω από το αυτοκίνητο, μετά το κατεβάζει από τον ανυψωτήρα και φεύγει και έχει στην κατοχή του ένα κίτρινο πράγμα που πιθανό να είναι εργαλείο και έχω προαναφέρει που είδα τέτοιο εργαλείο εντός του οχήματος του. Και πιο κάτω: ΑΠ. Πάντως το εργαλείο που κρατούσε τζιαμέ πιθανό με αυτό να έκοψε τον καταλύτη. ΕΡ. Είναι η τελική σας θέση ότι αυτό που λέτε σχετικά με το έκοψε τον καταλύτη, αυτό που παρατηρήσετε εσείς είναι αφαιρεμένος καταλύτης, όχι ότι το συγκεκριμένο άτομο έκοψε τον καταλύτη; ΑΠ. Μα δεν φαίνεται άλλο πρόσωπο να σκύβει κάτω από το αυτοκίνητο, να το σηκώνει πάνω. Είναι ο κατηγορούμενος που μπήκε κάτω από το αυτοκίνητο, δεν είναι άλλο πρόσωπο. Mε βάση τα πιο πάνω φαίνεται ότι ο μάρτυρας προβαίνει στα δικά του συμπεράσματα και μιλά με πιθανότητες και όχι με ακρίβεια. Στην κατάθεση του τεκμ.Κ αναφέρει ότι «στη συνέχεια 2 πρόσωπα προσέγγισαν το αυτοκίνητο και με την χρήση εργαλείων αφαίρεσαν εξάρτημα». Δηλαδή αυτός μιλούσε για χρήση εργαλείων τότε, ενώ στο δικαστήριο αντεξεταζόμενος μιλούσε για ανυψωτή δηλαδή ένα εργαλείο. Είναι αναντίλεκτη η παρουσία του εν λόγω οχήματος στον συγκεκριμένο χώρο. Η ιδιοκτήτρια του κατά τους επίδικους χρόνους της κλοπής απουσίαζε στο εξωτερικό. Καμία μαρτυρία δεν κατατέθηκε που να υποστηρίζει κατά πόσο αυτή έδωσε ή όχι την συγκατάθεση της στον κατηγορούμενο ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο για να αφαιρέσει τον καταλύτη. Καμία μαρτυρία δεν υπάρχει πότε αφαιρέθηκε αυτός απ΄εκεί σε συνάρτηση με τον χρόνο που παρέμεινε εκεί, ούτε και εάν εκλάπηκε από τον κάτω χώρο του οχήματος οποιοδήποτε άλλο εξάρτημα του ούτως ώστε γι΄αυτό το ανασήκωσαν. Ασαφής ήταν η μαρτυρία εάν χρησιμοποίησαν εργαλεία ή εργαλείο για να το αφαιρέσουν. Επίσης επαναλαμβάνω ότι στις σκηνές από το τεκμ.23 που είχε την ευκαιρία το δικαστήριο να δει πλην της εμφάνισης ενός γκρίζου οχήματος στον εν λόγω χώρο δεν διακρίνεται ούτε ο κατηγορούμενος, ούτε το όχημα του με αρ.εγγρ. KWD5Χ2, ούτε και η μάρκα του. Λαμβάνοντας υπόψη μου ότι το εν λόγω όχημα ήταν εκεί ακινητοποιημένο για αρκετό καιρό και στην απουσία της παραπονούμενης ιδιοκτήτριας στο εξωτερικό για να καταθέσει σχετικά με την κατάσταση του οχήματος της, καταλήγω ότι δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα της κλοπής του καταλύτη ήτοι ότι ο κατηγορούμενος απέκτησε την κατοχή του καταλύτη, ο οποίος αποτελεί περιουσία και ότι αυτό έγινε χωρίς την συγκατάθεση της ιδιοκτήτριας του οχήματος A.Jones. ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ 27-29, 31, 22-24,26, 14-19, 21, 40, 42 - 48, 56-58, 60,61, 49, 50, 52 -55 εναντίον της ΜΚ9 ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 44 (κακόβουλη βλάβη) Το άρθρο 324

(1)του Ποινικού Κώδικα προνοεί τα εξής: «Όποιος εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος, το οποίο εκτός αν προνοείται διαφορετικά είναι πλημμέλημα, αυτός αν δεν προβλέπεται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές». Ο ίδιος ο κατηγορούμενος παραδέκτηκε ενόρκως ότι προκάλεσε ζημιά στο κινητό τηλέφωνο της ΜΚ9 και μάλιστα ότι την πλήρωσε €1000 περί τούτου. Το κινητό τεκμ.27 εμφαίνεται ότι είναι σπασμένο. Αναφορικά με την αποδοχή τέτοιων δηλώσεων παραπέμπω στην πιο πάνω αναφερθείσα νομολογία. Συνακόλουθα κρίνω ότι αποδείκτηκε η κατηγορία εναντίον του. ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 16, 17 (κακόβουλη βλάβη και κλοπή δακτυλιδιού της ΜΚ9) Αναφορικά με αυτές δεν δόθηκε επαρκής και αξιόπιστη μαρτυρία από την ΜΚ9 η οποία μάλιστα δεν μπόρεσε ενόρκως να πει πότε ο κατηγορούμενος του προκάλεσε ζημιά. Μάλιστα είπε ότι ο κατηγορούμενος της το πήρε με την βία και το έριξε στην αυλή της Άννας. Δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά στο τι απέγινε αυτό, δηλαδή εάν ανευρέθηκε ή εάν έσπασε και πώς. Συνεπώς θεωρώ ότι δεν αποδείχθηκε κανένα από τα δύο αδικήματα. Η κρίση μου δεν διαφοροποιείται για τα λοιπά αδικήματα που η ΜΚ9 καταλογίζει στον κατηγορούμενο για τους λόγους που εξήγησα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της. ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 47 (ανυπακοή σε νόμιμες διαταγές) Το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα προνοεί τα εξής: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα, ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή». ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 48 (καταφρόνηση δικαστηρίου) Το άρθρο 44(1(ια) του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 προνοεί ότι: «oιovδήπoτε πρόσωπov τo oπoίov - (α) εvτός τoυ oικήματoς έvθα διεξάγεται oιαδήπoτε δικαστική διαδικασία, ή εvτός της περιoχής αυτoύ, δεικvύει έλλειψιv σεβασμoύ εv λόγoις ή συμπεριφoρά πρoς ή εv σχέσει με τηv τoιαύτηv διαδικασίαv ή πρoς oιovδήπoτε πρόσωπov εvώπιov τoυ oπoίoυ η τoιαύτη διαδικασία διεξάγεται (β) ή....... ή διαπράττει oιαvδήπoτε άλληv πράξιv σκoπίμoυ ασέβειας εις oιαvδήπoτε δικαστικήv διαδικασίαv, ή πρoς oιovδήπoτε πρόσωπov εvώπιov τoυ oπoίoυ τoιαύτη διαδικασία διεξάγεται, είvαι έvoχov πλημμελήματoς, και υπόκειται εις φυλάκισιv διά περίoδov έξι μηvώv ή εις πρόστιμov μη υπερβαίvov τας £450 ή εις αμφoτέρας τα πoιvάς ταύτας. Όπως ανέφερα πιο πάνω ο κατηγορούμενος στις 11.7.21 πήγε στο σπίτι της Άννας και ενώ ήταν έξω από το σπίτι και πριν εισέλθει σε αυτό αντελήφθηκε την παρουσία της ΜΚ9 εκεί. Ο ίδιος παραδέχεται ότι γνωρίζει την ύπαρξη του δικαστικού διατάγματος τεκμ.29 το οποίο προνοεί να μην την παρενοχλεί, αλλά παρ΄ολα αυτά εισήλθε στο σπίτι νευριασμένος και την έψαχνε. Υπό αυτές τις συνθήκες θεωρώ ότι η εν λόγω κατηγορία έχει αποδειχθεί εναντίον του γιατί ενώ εγνώριζε ότι δεν πρέπει να την παρενοχλεί «με οποιοδήποτε τρόπο» εντούτοις καταφρόνησε και παραβίασε το εν λόγω διάταγμα. Και κάτι τελευταίο, διαπιστώνεται ότι στο κατηγορητήριο κάποιες από τις κατηγορίες που αφορούν την ΜΚ9, στα πλαίσια της κατ΄ισχυρισμό διάπραξης αξιόποινων πράξεων του κατηγορούμενου επαναλαμβάνονται, είτε βάση των ιδίων νόμων είτε διαφορετικών, πράγμα που πρέπει να αποφεύγεται. Δεν θα συμφωνήσω με την υπεράσπιση ότι υπήρχε πολλαπλότητα κατηγοριών, ως προβλέπεται στη νομολογία δηλαδή στα πλαίσια μίας κατηγορίας να προβάλλεται η διάπραξη περισσότερων αδικημάτων αντί ενός. Περί τούτου βεβαίως λαμβάνω υπόψη μου ότι όλες οι υποθέσεις που εκκρεμούσαν εναντίον του και αφορούσαν διαφορετικές ημερομηνίες με αδικήματα από το 2011, λόγω της ακύρωσης του διατάγματος κράτησης και απέλασης του διακόπηκαν και συμπεριλήφθηκαν στο παρόν κατηγορητήριο. Ως εκ των άνω θεωρώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε τις κατηγορίες 13, 47, 48 και 44 στις οποίες ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος ενώ αθωώνεται και απαλλάσσεται στις λοιπές. ............ Γ.Ιωαννίδου-Παπά, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο